- ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Ειναι κατι που μπορει να κατανοηθει αμεσα , η μηπως χρειαζεται ,οπως και πολλα αλλα αλλωστε, να ειναι μια διαρκη ερωτηση ,ουτως ωστε οι απαντησεις περι αυτου να απαντωνται σε μια μεγαλυτερη βαση χρονου
Ποια η σχεση αυτου του ορου με αυτο που λεμε ''να ειμαστε ο εαυτος μας''
Τι περιλαμβανει ο ορος αποδοχη;Σε ποια στοιχεια του εαυτου μας,δηλαδη, αναφερεται;
Χρειαζεται καποιος να εχει προηγουμενη εμπειρια ,σε τεχνικες αυτογνωσιας για να καταλαβαινει σε ικανοποιητικο βαθμο την ενοια αυτη
Πως μπορει η μη κατανοηση αυτου του ορου να γινει εμποδιο στην εσωτερικη εργασια ;
Η!!! και πως η μη αποδοχη μπορει να μας ωοθησει στην εσωτερικη εργασια
Πρεπει να υπαρχει ισοροπια και ορια, σε αυτο που λεγεται αποδοχη;
Ποσο ευκολο ειναι, ακομα και αν καποιος εχει καταλαβει σε αρκετο βαθος αυτην την ενοια , να την φερνει στην πραξη, και γιατι;
Και τελος ποιες μπορει να ειναι οι αποροιες της κατανοησης του ορου αυτου στην καθημερινη μας ζωη;
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
Απο στιγμη σε στιγμη και απο δευτερολεπτο σε δευτερολεπτο
Στην αρχη βεβαια για να παρατηρησεις θα το κανεις μονο μεσω αναδρομικης σε αυτα που σου συμβαινουν
Και αυτο το λεω γιατι η ζωη μας και η διαπαιδαγωγηση μας ποτε δεν περιελαμβανε την προσπαθεια να μαθουμε και να δουμε τι και πως μας συμβαινει
Δεν το εχουν ακομα βάλει στα υποχρεωτικα μαθηματα του σχολειου!!!
Ολες μας οι εκδηλώσεις επειδη ειναι διαποτισμενες απο την αγνοια, και την προσοχη να ειναι στραμενη προς τα εξω ,και εχοντας σαν μονο στοχο αυτον που αφορα εξωτερικα πραγματα, χαρακτηριζονται επι το πλειστον απο την μη αποδοχη
Και τωρα οσο πιο πολλα πραγματα θελει η δεν θελει καποιος, τοσο περισσοτερο ειναι πιθανον και να μην αποδεχεται τον εαυτο του και κατα συνεπεια να δημιουργει προβληματα στην ζωη του και στους αλλους
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
Θα φερω ενα παραδειγμα με σκοπο να γινουν κατανοητα αυτα που λεω
Νομιζω επισης οτι στο συγκεκριμενο παραδειγμα μπορω να σου δειξω καποια πραγματα που ετσι και αλλιως συμβαινουν σε ολη μας την υπαρξη
Επι πολλα χρονια παιζω καποιο παιχνιδι
Ρακετες θαλασσης αν εχεις καθολου υπ οψιν
Ετσι για την ιστορια αυτο το παιχνιδι παιζεται σε πολλα μερη της Ελλαδας και μαλιστα διοργανωνονται και πανελληνια τουρνουα
Το βαρος της ρακετας ειναι πολυ συγκεκριμενο
Το μεγαλυτερο μερος των παικτων παιζει με ρακετες απο 340-370 γραμμαρια η και ακομα παραπανω
Το βαρος επισης του μπαλακιου ,ειναι πολυ συγκεκριμενο ,οπως και το φουσκωμα του
Όλα όπως και στην υπολοιπη ζωη!!!!!! Και όπως ελεγε και μια φιλη ‘’ταμπελακι κουτακι και στο ραφι’’
Ενας αλλος παραγοντας επισης ειναι και η αποστση η οποια καθοριζεται καθε φορα
Υπαρχουν επισης και αλλοι παραγοντες ,ομως αυτοι ειναι αρκετοι, για να πω αυτά που θελω να πω
Οι παραπανω παραγοντες και ειδικα αυτος του βαρους της ρακετας,καθοριζουν καταλυτικα την ποιοτητα του παιχνιδιου
Αυτο γινεται γιατι ,δεν μπορουμε να εξασκησουμε τεχνικη οταν παιζουμε με μια ρακετα η οποια , μετα την παροδο καποιων λεπτων παιχνιδιου καθιστα το χερι μας και ειδικα τον καρπο δυσκινητα ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΧΕΡΙΟΥ ΜΑΣ προσπαθουμε να κανουμε τα πραγματα όπως τα εχουμε δει και μας αρεσαν και δεν λαμβανουμε υπ οψιν τα δικα μας δεδομενα
Αυτό όμως πρεπει ο καθενας να το ανακαλυψει για τον εαυτο του, μεσα από την πραξη ,και πιστεψε με δεν είναι αυτό που συμβαινει κατά κορον
Κι εδω ακριβως βρισκεται το θεμα μας
Αρχικα λοιπον δεν ξερουμε τι θελουμε απο την ρακετα την ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ''γιατι αυτο πρεπει να καλιεργηθει μεσω συνειδειτης φαντασιας αλλα και αναδρομικης ασκησης
Το μονα δεδομενα είναι αυτά που λαμβανουμε από εξω!!!!
Ειτε αυτό αφορα τις αρχικες εντυπωσεις, ειτε την συνεχιση της ροης των πραγματων
Συνειδητη φαντασια για να μπορουμε να ονειρευτουμε το παιχνιδι που θα θελαμε χωρις να επηρεαζομαστε από τις εξωτερικες ταυτισεις, και αναδρομικη ασκηση για να δουμε πως παιζουμε και τι μας εμποδιζει να κανουμε το παιχνιδι που ξερουμε οτι επιθυμουμε
Πιστεψε με το βαρος της ρακετας , και κατά συνεπεια τα εμποδια που κουβαλαει μαζι του,είναι από τα πρωτα πραγματα που βρισκει καποιος μεσα από την αναδρομικη
Το βαρος επισης της ρακετας, εκτος από την υποβαθμιση της τεχνικης που κουβαλαει στην στιγμη αλλα και μακροχρονια λογω του τι ότι το χερι δεν κινειται ελευθερα κουβαλαει επισης και προβληματα με τα χερια ΟΛΑ ΑΠΟΡΟΙΑ ΤΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ γιατι απλα δεν τα εχουμε δει και δεν μπορουμε να τα δουμε
Το μακροχρονια αναφερεται γιατι όπως σε όλα τα πραγματα ‘’και στον εσωτερισμο ‘’η τεχνικη για αναπτυχθει πρεπει να πατησει σε σωστες προηγουμενες βασεις
Το ερωτημα τωρα είναι , γιατι ο περισσοτερος κοσμος δεν μπορει να παρατηρησει αυτό που συμβαινει και να το διορθωσει ;
Η πρωτη απαντηση που ερχεται σε μενα προσωπικα, είναι γιατι κανεις δεν μας ειπε πως εχουμε αυτή την δυνατοτητα ,και αρα μια τετοια δυνατοτητα, δεν ανηκει στο πεδιο των πραγματων που μπορουμε να κανουμε
Εμεις το μονο πραγμα που εχουμε μαθει να κανουμε καλα είναι να αντιγραφουμε
ΣΥΝΕΧΙΖΩ
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
Ισως βεβαια και να μην υπολογισα οτι αν καποιος, προσπαθησει να καταλαβει κατι απο αυτο, ενδεχομενως λογω του τι οτι, δεν θα εχει μια ολοκληρωμενη αποψη της καταστασεως την οποια ετυχε, εγω να βιωνω ,να μην επελθει το επιθυμητο αποτελεσμα
Οι εξηγησεις δηλαδη που θελω να δωσω !!!!
Θα προσπαθησω όμως να κανω το καλυτερο δυνατο!!
Πρεπει επισης να πω ότι εκανα αυτην την ερευνα στην προσπαθεια μου να βρω κατι πιο συμβατο με αυτά που ηθελα από το συγκεκριμενο σπορ αλλα δεν το γνωριζα ουτε και εγω τι ακριβως ηταν αυτό που βασικα επιθυμουσα η δεν επιθυμουσα
Και εδώ ισχυει αυτό που λεμε ότι ειμαστε οντα τελειως ερεθισματικα
To να βρει γενικα καποιος, αυτό που θελει, μπορει μετα ,αυτό το ιδιο, να γινει ο οδηγος προς τον στοχο ,απλα και μονο επειδη τωρα , μπορει να διακρινει τα εμποδια ,αλλα και τις αναγκες του προς αυτο
Ψαχνοντας λοιπον τα δρωμενα από στιγμη σε στιγμη ,με σκοπο αρχικα, να ανακαλυψω τι παει στραβα, ανακαλυψα ένα σωρο από μη αποδοχες του εαυτου μου σαν ολοτητα, που κατοπιν ειχαν και σαν αποτελεσμα αυτά να μεταδιδονται στο παιχνιδι και να το υποβαθμιζουν
Ένα άπλο παραδειγμα : όταν η αποσταση η οποια παρεμβαλεται μεταξυ των παικτων είναι μεγαλυτερη από αυτή που οριζουν οι δυναμεις αλλα και η αντοχη και η ικανοτητα και των ΔΥΟ παικτων ,επερχεται μια κοπωση και μαλιστα ατακτη
Κατι που μειωνει την δυνατοτητα της συγκεντρωσης σε αυτό που γινεται ,επειδη ακριβως ,ένα μεγαλο μερος της προσοχης τραβιεται από την κουραση και όχι μονο
Αποτελεσμα είναι να χανεται ο ρυθμος ,ο οποιος δινει την ποιοτητα αλλα και την ευχαριστηση μεσα στο παιχνιδι
Σε αυτο το παραδειγμα λοιπον μπορουμε να διακρινουμε καποιον ο οποιος δεν εχει μαθει να δινει την ευκαιρια στον εαυτο του να γνωριζει τα δεδομενα του , και ταυτιζεται με το περιβαλον στο οποιο υπαρχει !!
Το μεσα και το εξω,και ετσι χανεται η ικανοτητα να μπορει να αντιλαμβανεται
T o αποτέλεσμα είναι , απλά επειδή δεν υπαρχει επιγνωση των δεδομενων, που υπάρχουν στην ψυχοσωματική σφαίρα , ,τα δεδομένα αυτά να καταστρατηγούνται , με ότι αυτό συνεπαγεται
Η ερευνά μου προς την κατεύθυνση της αποδοχής του εαυτού , δεν έχει σταματήσει , και το συμπέρασμα που έχω καταλήξει μέχρι τώρα , είναι ότι η αποδοχή, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αυτοπαρατήρηση
Προσφατα μαλιστα ειχα διαβασει ‘’δεν θυμαμαι που ‘’!!
Ειχαν ρωτησει καποιον μοναχο τι εχει καταφερει να κανει , και αυτος απαντησε ‘’όταν θελω να φαω τρωγω και όταν θελω να πιω πινω ‘’
Χωρις να υπαρχει εσωτερικη συγκρουση’’ που κατ εμε είναι αμεσα συνδεδεμενη με το ζητημα της αποδοχης’’ απλα και μονο γιατι εχει την δυνατοτητα ενός νου που δεν αποσπαται και αρα εχει την δυνατοτητα να διαχωριζει
Κατι που ευρεως εχει ειπωθει ‘’καντε αυτό που κανετε αλλα καντε μονο αυτό
Ας έχουμε κατά νου ότι οποιοδήποτε’’ πρέπει η δεν πρέπει’’ είναι δυνατό να εγκυμονεί μη αποδοχή και με ότι αυτή συνεπάγεται
Όταν υιοθετουμε’’ πρεπει η δεν πρεπει’’ αποριπτουμε τον ανθρωπο
Απλα και μονο, γιατι δεν εχουμε την επιγνωση να γνωριζουμε , ότι τα συναισθηματα και οι αισθησεις δεν παρακαπτοντα,ι απλα και μονο επειδη το θελουμε εμεις
Ολες οι εσωτεριστικες σχολες, ολη η ζωη , βρίθουν από πρεπει και δεν πρεπει
Και βεβαια η ευθυνη δεν ανηκει στους δασκαλους, αλλα σε μας που δεν εχουμε αναπτυξει διακριση
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
quote:Από τη μια αντιπροσωπεύει μια πραγματική ανάγκη - από την άλλη είναι μια πρόχειρη δικαιολογία για στασιμότητα. Γιατί δεν μπορείς να (αυτο)βελτιώσεις, κάτι που αποδέχεσαι.
Τι αντιπροσωπευει τελικα αυτος ο ορος ,που ειναι τοσο κοινος, στην συγχρονη ψυχολογια ,αλλα και σε πολους κυκλους ανθρωπων, που ασχολουνται με την αυτοβελτιωση ,αλλα παρολα αυτα φαινεται να μην εχει απο ολους κατανοηθει σε ικανοποιητικο βαθος;...
quote:Και μαζί με το 'να είσαι ο εαυτός σου' (που τόσο αγαπάνε οι διαφημιστές και οι διαμορφωτές κοινής γνώμης) μπορούνε από τη μια να ανυψώσουν κι απ'την άλλη να κατακρημνίσουν.
Ποια η σχεση αυτου του ορου με αυτο που λεμε ''να ειμαστε ο εαυτος μας''Τι περιλαμβανει ο ορος αποδοχη;Σε ποια στοιχεια του εαυτου μας,δηλαδη, αναφερεται;...
quote:Τέλειοι προβληματισμοί.
...Χρειαζεται καποιος να εχει προηγουμενη εμπειρια ,σε τεχνικες αυτογνωσιας για να καταλαβαινει σε ικανοποιητικο βαθμο την ενοια αυτηΠως μπορει η μη κατανοηση αυτου του ορου να γινει εμποδιο στην εσωτερικη εργασια ;
Η!!! και πως η μη αποδοχη μπορει να μας ωοθησει στην εσωτερικη εργασια
Πρεπει να υπαρχει ισοροπια και ορια, σε αυτο που λεγεται αποδοχη; ...
Το να αποδεχθείς τον εαυτό σου είναι αναγκαίο για να καθορίσεις το πως θα εργαστείς, αν όμως η αποδοχή οδηγεί σε εφησυχασμό και δηλώσεις "έτσι είμαι" τότε γίνεται τροχοπέδη. Η αποδοχή του "έτσι είμαι" αν συνοδεύεται με το "οπότε σ'αυτά πρέπει να εργαστώ για να βελτιωθώ" είναι η ιδανική ισορροπία.
Και το να 'είσαι ο/η εαυτός σου' έχει νόημα όταν δεν αυτοπροσδιορίζεσαι με βάση της προβολές άλλων, αλλά με εσωτερικά κριτήρια. Αν ο αυτοπροσδιορισμός είναι με βάση εξωτερικές προβολές και υπό την υποβολή εξωτερικών πρότυπων - τότε είναι μια κοροϊδία. Ο εαυτός που ξεχωρίζει δεν συμμορφώνεται με στερεότυπα, ούτε αντιγράφει πρότυπα.
quote:
πό τη μια αντιπροσωπεύει μια πραγματική ανάγκη - από την άλλη είναι μια πρόχειρη δικαιολογία για στασιμότητα. Γιατί δεν μπορείς να (αυτο)βελτιώσεις, κάτι που αποδέχεσαι.
quote:
Δεν θα διαφωνησω καθολου !!
Προσωπικα υποστηριζω το:αλλαζω αυτα που μπορω ,και δεχομαι αυτα που δεν μπορω
quote:
Και μαζί με το 'να είσαι ο εαυτός σου' (που τόσο αγαπάνε οι διαφημιστές και οι διαμορφωτές κοινής γνώμης) μπορούνε από τη μια να ανυψώσουν κι απ'την άλλη να κατακρημνίσουν.
quote:
Δεν ειμαι ουτε διαφημιστης αλλα ουτε και θελω να διαμορφώσω καμιά κοινη γνωμη
Προσπαθω απλα να μοιραστω κατι που εχω δει οτι πραγματικα αξιζει και αυτο θα το βρει ο καθενας μεσα του και τοτε ο ιδιος θα ειναι σε θεση να γνωριζει αν αξιζει η οχι
Γνωριζω επισης οτι μπορω να εχω πολλαπλα οφελη κατανοησης στην προσπαθεια μου να βγαλω πραγματα προς τα εξω!!
Και κατι ακομα :Δεν ηξερα οτι οι διαφημιστες και οι διαμορφωτες της κοινης γνωμης λανσαρουν το να ειμαστε ο εαυτος μας
Πιστεψε με ομως Αν ηξεραν εστω και λιγο αυτην την ενοια ,και μετα απο αυτο νοιαζονταν για το μελλον της εργασιας τους δεν θα τολμουσαν ουτε να σκεφτουν ενοιες που αφορουν την γνωση του εαυτου!!
quote:
Τέλειοι προβληματισμοί.
Το να αποδεχθείς τον εαυτό σου είναι αναγκαίο για να καθορίσεις το πως θα εργαστείς, αν όμως η αποδοχή οδηγεί σε εφησυχασμό και δηλώσεις "έτσι είμαι" τότε γίνεται τροχοπέδη. Η αποδοχή του "έτσι είμαι" αν συνοδεύεται με το "οπότε σ'αυτά πρέπει να εργαστώ για να βελτιωθώ" είναι η ιδανική ισορροπία.
Και το να 'είσαι ο/η εαυτός σου' έχει νόημα όταν δεν αυτοπροσδιορίζεσαι με βάση της προβολές άλλων, αλλά με εσωτερικά κριτήρια. Αν ο αυτοπροσδιορισμός είναι με βάση εξωτερικές προβολές και υπό την υποβολή εξωτερικών πρότυπων - τότε είναι μια κοροϊδία. Ο εαυτός που ξεχωρίζει δεν συμμορφώνεται με στερεότυπα, ούτε αντιγράφει πρότυπα.
Πραγματικα χαιρομαι!!!!!!!
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
quote:
Δεν θα διαφωνησω καθολου !!
Προσωπικα υποστηριζω το:αλλαζω αυτα που μπορω ,και δεχομαι αυτα που δεν μπορω
Το ζητημα ομως δεν σταματαει μονον εκει ,το οποιο μαλιστα πιθανον να ειναι εν μερη και ενας στοχος που μας εχει περαστει εκ των ΕΞΩΘΕΝ
Το σημαντικο ειναι η ποιοτητα ζωης που μπορει να προσδωσει η γνωση της καθε μας στιγμης ,και αρα και η δραση συμφωνα με αυτην!!!
Απο στιγμη σε4 στιγμη και απο δευτερολεπτο σε δευτερολεπτο
Και αυτο ειναι κατι που μπορει να διαφοροποιηθει μοναχα αν καποιος το βιωσει
Σε καμμια αλλη περιπτωση δεν μπορει να εφορμοστει οπως αλλωστε συμβαινει και με ολα τα πραγματα της ζωης παρα μονο αν κατανοηθει !!
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
Και αυτο το λεω για τον λογο που προανεφερα
Το οτι δηλαδη τιποτα μεσα μας δεν διαφοροποιηται αν πρωτα δεν υπαρξει προηγουμενη κατανοηση
Εγω προσωπικα δεν θα μπορουσα ποτε να φανταστω την εσωτερικη εργασια σαν καταναγκασμο!!!!
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
quote:Εννοώ ότι το τρυκ το εκμεταλλεύονται για την υποβολή μηνυμάτων στην "αγορά" - διαφήμηση: "Να είσαι ο εαυτό σου" και η εικόνα που σε δείχνει με το όποιο προϊόν ή σε μια επιθυμητή φάση που θέλουν να σε υποβάλλουν... κι έπειτα ο/η καταναλωτής (δηλ το θύμα) νομίζει ότι αν ταιριάξει με την εικόνα θα είναι "ο/η εαυτός του/της"...
...Δεν ειμαι ουτε διαφημιστης αλλα ουτε και θελω να διαμορφώσω καμιά κοινη γνωμη ...
quote:Αυτό δεν είναι αυτόματα 'κακό'. Λαμβάνουμε υπ'όψη τα εξωτερικά ερεθίσματα. Αλλά είναι άλλο με βάση τα δεδομένα που δεχόμαστε να πάρουμε μια απόφαση, μέσα μας, κι άλλο τα δεδομένα να χειραγωγούν τις αποφάσεις μας (κι εμείς ως 'συνειδητοποιημένοι' να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι είναι δικές μας οι αποφάσεις).
Το ζητημα ομως δεν σταματαει μονον εκει ,το οποιο μαλιστα πιθανον να ειναι εν μερη και ενας στοχος που μας εχει περαστει εκ των ΕΞΩΘΕΝ...
Παράδειγμα: Μια γυναίκα που θέλει να πετύχει "όπως οι άνδρες" χάνει, ήδη. Μια γυναίκα που θέλει να πετύχει αυτό που θέλει. (τελεία)! (ανεξάρτητα από τα ανδρικά ή γυναικεία στερεότυπα, ακόμα κι αν το αποτέλεσμα κάπου θα εφάπτεται σε αυτά), ήδη κερδίζει. άλλο να θέλεις κάτι με σημείο αναφοράς κάτι αντίστοιχο (ή και εκλαμβανόμενο ως "ανταγωνιστικό") και άλλο με σημείο αναφορά τη δική σου πορεία στον κόσμο.
Edited by - panpam on 20/05/2013 12:54:31
Εμαι στην ‘’ΓΝΩΣΗ’’ Εδώ και 24 περιπου χρονια
Στο παλιο καλο ,και το ενοω ‘’πανεληνιο κεντρο γνωστικων σπουδων ‘’ που υπηρχε ,μια από τις πρακτικες που διδότο ηταν η πραγματικα σπουδαια πρακτικη της ‘’συγκεντρωσης’’
Σε αυτην την πρακτικη λοιπον βαζαμε ένα αντικειμενο στην μεση και η γραμμη ηταν ότι να συγκεντρωθουμε σε αυτό
Ενας από τους λογους γιατι η συγκεντρωση είναι εργαλειο , και ο πιο κοντινος δρομος για την πληροφορια
Όλα πληροφοριες εκ των ΕΞΩΘΕΝ και στοχοι ξενοι και όχι προσωπικοι!!
Δεν θα διαφωνησω καθολου με την πρακτικη όμως αυτή η πρακτικη εδιδετο σε ανθρωπους που ειχαν απλα μια ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ σε ότι αφορα αυτοπαρατηρηση ,επιγνωση ,[ εφοδια βασικα για να αρχισει κανεις την προσπαθεια] αλλα καθολου ιδιαν αποψη περι αυτων
Προ ολιγου ειπα ότι η πρακτικη της συγκεντρωσης είναι σπουδαια, και ο λογος είναι γιατι όταν προσπαθεις να βρισκεσαι σε ένα σημειο και γνωριζεις την αισθηση την οποια επιδιωκεις ,τοτε ‘’ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙΣ ΣΤΟΧΟ, ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ‘’σιγα σιγα αναπτυσεις την ικανοτητα να αντιλαμβανεσαι όλα αυτά που σου συμβαινουν και που σε τραβουν από τον στοχο σου
Είναι η νταμα στον χορο του διαλογισμου που αναφερει και ο κολλητός μου ο ‘’ΝΑΤΖΕΜΥ’’
Αποτελεσμα μια αυξανομενη επιγνωση της φυσης αυτου που λεγεται εαυτος!!
Όταν ‘’βιδωνεσαι’’ σε ένα στρωματακι και ουσιαστικα αυτό που κανεις είναι να καταπιεζεις μερη του εαυτου σου ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΔΕΧΕΣΑΙ ΔΗΛΑΔΗ , όπως γιατι το κανω αυτό τωρα, η θελω να κανω κατι άλλο , η ακομα και η δυσαρεστη αισθηση που δημιουργειται ,από την φυση του να ‘’παλουκωνεσαι σε ένα σημειο χωρις να κανεις κατι !!!!
Τοτε αυτό που κανεις δεν μπορει να εχει μελλον , και την ωρα που προσπαθεις, αν προσπαθεις ,επειδη εισαι πολύ ενθουσιασμενος από τους εκπεδευτες η από την ιδια την γνωση ,κανεις χιλια αλλα εκτος από αυτό για το οποιο νομιζει ς ότι προσπαθεις
Και ο λογος ξαναλεω είναι ότι δεν εχεις στοχο προσωπικο, γιατι απλα δεν μπορεις να εχεις
Ετσι το μονο που γινεται είναι να καταπιεζεις ‘’να μην δεχεσαι τον εαυτο σου ‘’ και να εγκαταλειπεται η προσπαθεια προωρα
Και σημειοτεον όλα αυτά γινονταν σε ένα χωρο που ο στοχος που επιδιωκεται είναι η πνευματικη αναπτυξη και η γνωση του εαυτου
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ, ΓΙΑΤΙ ΕΝΩ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ, ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΙΤΕ ΟΧΙ, ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΕΜΕ ……………….ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ –ΔΕΝ ΤΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ!!!!
Αυτό είναι και το πραγματικο νοημα της αποδοχης του εαυτου ,των επι μερους δηλαδη κομματιων μας, που συνεχεια εμφανιζονται και εξαφανιζονται , και κρατουν από λιγο μεχρι περισσοτερο
Παρολη την προσωρινοτητα όμως που τα διεπει αυτά εχουν την ικανοτητα να μας καθοριζουν ειτε τα δεχομαστε ειτε όχι
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
quote:
Αυτό δεν είναι αυτόματα 'κακό'. Λαμβάνουμε υπ'όψη τα εξωτερικά ερεθίσματα. Αλλά είναι άλλο με βάση τα δεδομένα που δεχόμαστε να πάρουμε μια απόφαση, μέσα μας, κι άλλο τα δεδομένα να χειραγωγούν τις αποφάσεις μας (κι εμείς ως 'συνειδητοποιημένοι' να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι είναι δικές μας οι αποφάσεις).
Παράδειγμα: Μια γυναίκα που θέλει να πετύχει "όπως οι άνδρες" χάνει, ήδη. Μια γυναίκα που θέλει να πετύχει αυτό που θέλει. (τελεία)! (ανεξάρτητα από τα ανδρικά ή γυναικεία στερεότυπα, ακόμα κι αν το αποτέλεσμα κάπου θα εφάπτεται σε αυτά), ήδη κερδίζει. άλλο να θέλεις κάτι με σημείο αναφοράς κάτι αντίστοιχο (ή και εκλαμβανόμενο ως "ανταγωνιστικό") και άλλο με σημείο αναφορά τη δική σου πορεία στον κόσμο.
Edited by - panpam on 20/05/2013 12:54:31
ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΦΙΛΕ-Η panpam
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
Ποτε πραγματικα δεχομαι τον εαυτο μου η ισως και οτιδηποτε αλλο στην ζωη μου ; ποσες περιπτωσεις θα μπορουσα να σκεφτω;
Ποτε λεω οτι δεν τον δεχομαι ; Σε ποιες περιπτωσεις ;
Ειναι νομιζω οροι που χρηζουν διευκρινισεων!!!!
ΣΥΝΕΧΙΖΩ
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
Στις περισσοτερες λοιπον των περιπτωσεων, που θα θα ρωτησουμε καποιους ανθρωπους για το τι σημαινει αποδοχη ειναι σχεδον σιγουρο οτι αυτο που θα ακουσουμε θα ειναι ,''να αγαπησουμε περισσοτερο τον εαυτο μας'' ,απλα και μονο αποδεχομενοι τα διαφορα χαρακτηριστικα του ,με τα οποια τυγχανει για πολαπλους λογους να υπαρχει δυσφορια
Η προσωπικη μου αποψη ειναι οτι σε αυτες τις περιπτωσεις οταν καποιος λεει οτι δεν αποδεχεται τον εαυτο του απλα και μονο εχει προσθεσει καποιες ακομα μηχανικοτητες στις ηδη υπαρχουσες !!!!
Επισης οταν λεμε αγαπησε η δεξου τον εαυτο σου, ισως το μονο που κανουμε, ειναι να δινουμε μια νοτα στοργης στον εαυτο , που και αυτη θα ειναι μια ακομα μηχανικοτητα στο φασμα της υπαρξης μας
Τι θα ελεγε ομως καποιος οταν θα του εξηγουσαμε οτι συνεχως αγνοουμε αυτα που μας συμβαινουν ,επειδη το ενδιαφερον μας εχει συνεχως αντικειμενο το εξωτεςρικο μερος της υπαρξης μας απο την μια, και απο την αλλη επειδη δεν εχουμε μαθει να παρατηρουμε τον εαυτο μας ;
ΑΛΗΘΕΙΑ !!!
Ειναι δυνατον να δεχτουμε κατι απο την στιγμη που δεν συνειδητοποιουμε οτι υπαρχει;
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
Δεν εχει η αποδοχη σκοπο να μας ανακοψει την προσπαθεια για κατι ''καλυτερο''
Για μενα ,και μονο αποκτωντας καποιος επιγνωση των δεδομενων του, ηδη βαδιζει στον δρομο του καλυτερου
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
quote:Το πρόβλημα με τα πιο πάνω είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς βρήσκουν στην 'αποδοχή' την καλύτερη δικαιολογία για να μην αναζητούν κάτι καλύτερο. Τόσο η αποδοχή (ως επιβεβαίωση του 'πόσο σημαντικοί είμαστε') όσο και η απόρριψη της αποδοχής (αυτολύπηση, που επιβεβαιώνει από την άλλη το ίδιο (το 'πόσο σημαντικοί είμαστε') με την έννοια ότι η αυτολύπηση ξεκινά από το "δεν μου αξίζει κάτι τέτοιο" - άρα 'αξίζω περισσότερα-είμαι σημαντικός') εξυπηρετούν τελικά την ίδια παγίδα. Η ισορροπία (το ζητούμενο) είναι τόσο λεπτή που εύκολα διαταράσσεται.
...Δεν εχει η αποδοχη σκοπο να μας ανακοψει την προσπαθεια για κατι ''καλυτερο''Για μενα ,και μονο αποκτωντας καποιος επιγνωση των δεδομενων του, ηδη βαδιζει στον δρομο του καλυτερου
...
quote:
Το πρόβλημα με τα πιο πάνω είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς βρήσκουν στην 'αποδοχή' την καλύτερη δικαιολογία για να μην αναζητούν κάτι καλύτερο.
Θα συμφωνησω μαζι σου οτι εδω υπαρχει οντως μια παγιδα που μπορει να πεσει ο οποιοσδηποτε για μικρο η μεγαλυτερο διαστημα
Στην προκειμενη περιπτωση ομως, δεν μιλαμε για μια αναρωτηση που υπαρχει οσο αφορα το ζητημα αποδοχη , αλλα οντως για ενα βολεμα
Αυτο που εγω ενοω ειναι περισσοτερο μια ερευνα για να ανακαλυψει καποιος το συγκεκριμενο ζητημα που θεωρω οτι εχει μεγαλες προεκτασεις ,τοσο στην καθημερινοτητα οσο και στην εσωτερικη εργασια
Το ποσο θα εφαρμοσει κανεις τις αποκτηθεισες γνωσεις και τα προσωπικα βιωματα ειναι καθαρα προσωπικη υποθεση και μαλλον ερχεται σαν αποτελεσμα μιας χρονιας ερευνας και μελετης του εαυτου
Ειναι επισης δυο τελειως διαφορετικες καταστασεις υπαρξης απο την μια η πληρη ασυνειδησια η οποια ζουμε οι περισσοτεροι απο εμας και απο την αλλη οταν καποιος συνειδητα μπορει να γνωριζει και να ρυθμιζει το ποτε να δεχεται τα δεδομενα του ποτε να τα υπερβαινει
Το να αναπτυξει καποιος την δυνατοτητα, να μπορει εστω και να υποψιαζεται, οτι η καθε του στιγμη ειναι διαποτισμενη απο καταστασεις του νου ,οι οποιες εχουν κυριως αιτια τις επιροες απο το εξωτερικο περιβαλον ,και ουδε μια σχεση αυτα ολα εχουν ,με τα προσωπικα δεδομενα του καθενος ειναι κατι πολυ σημαντικο
Σημαντικο επισης ειναι να ανακαλυψουμε οτι δεν δεχομαστε τον εαυτο μας μονο και μονο επειδη ειμαστε μονιμως επηρεασμενοι απο το κοινωνικο συστημα
Φανταζομαι οτι αν καποιος καταφερει να αναπτυξει επιγνωση αυτο θα ειναι ενα συνεχες βιωμα
Ολο αυτο ομως στο οποιο εγω αναφερομαι εχει βασικο σκοπο την ερευνα
και ξαναλεω οτι το αν αυτα τα αποτελεσματα της ερευνας μπουν στην καθημερινοτητα θα ειναι απλα το αποτελεσμα
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»
Εδω και πολυ καιρο αντιμετωπιζω καποιες αναρωτησεις για το πως πρεπει να συμπεριφερθω ,με ενα ζητημα, ''που συμφωνα με τα κοινωνικα δεδομενα και ''''κατα συνεπεια και με τα δικα μου ;;;;; ειναι πολυ σημαντικο
Η αναρωτηση μου ομως αυτη ,ειναι διαποτισμενη απο την ΑΝΑΓΚΗ να ξεκαθαρισω καποια πραγματα [ενεκα του τι οτι αυτη η κατασταση εχει καποια στοιχεια που ερχονται σε εντονη αντιθεση με δικα μου δεδομενα] και κατα καποιον τροπο θα ΗΘΕΛΑ ΚΑΙ να να αποκτησω περισσοτερη επιγνωση πανω σε αυτο
Απο την στιγμη που ο νους ομως, δεν ειναι καθαρος για να μοπορεσει να φανταστει και να ερευνησει [λογω του τι οτι ολο γινεται απο ΑΝΑΓΚΗ ,οποιοδηποτε συμπερασμα και αποφαση και να παρθει το μονο που θα κανει ειναι να δημηουργησει περισσοτερη συγχυση
Κατα την αποψη μου λοιπον το πρωτο βημα ειναι να μπορει καποιος να διαχωριζεται σιγα σιγα απο το κομματι του νου που λεγεται αισθηση και οχι μονο
Απο την στιγμη που καποιος, εστω και στην φαντασια ,μπορει να δει οτι η κατασταση του νου ειναι ενα, και αυτος κατι αλλο ,νομιζω εχει κανει το πρωτο βημα στο να γινεται ατομο
Αν ομως κατω απο τις συνθηκες της ΑΝΑΓΚΗΣ εγω απαιτησω απο τον εαυτο μου να βρει οπωσδηποτε λυση και απαντηση στο θεμα που με απασχολει :
Απλα δεν θα δεχομαι τον εαυτο μου και την πραγματικοτητα , για τον απλο λογο οτι δεν την γνωριζω και δεν μπορω να την αντιληφθω
Το αποτελεσμα θα ειναι να δημιουργω περισσοτερη ανισοροπεια για μενα
«Ου δυναμαι πω κατά το Δελφικον γραμμα γνωναι εμαυτον γελοιον δη μοι φαινεται τουτο ετι αγνοουντα τα αλλοτρια σκοπειν»