- Εγκέφαλος, Συνείδηση και Κβαντική Μηχανική - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
O James Williams ήταν ένας από τους μεγαλύτερους πρωτοπόρους της σύγχρονης ψυχολογίας . Στο έργο του "Principles of Psychology" (Αρχές της ψυχολογίας) υποστήριξε ότι , εφιστώντσς την προσοχή στον εγκέφαλο , η ψυχολογία θα μπορούσε να προχωρήσει ανεξάρτητα , ερευνώντας τις νοητικές λειτουργίες με οποιονδήποτε συνδυασμό ενδοσκόπησης , πειράματος και ψυχοφυσικής, αποδεικνύεται αποκαλυπτικότερος .
Την ίδια εποχή στη Γερμανία , η ψυχοφυσική προόδευσε επίσης χάρη στον Wilhelm Wundt , τον Ewald Hering και τον μεγάλο φυσικό Hermann von Helmholtz .
Συνίστατο σε προσεκτικές μετρήσεις των χρόνων αντίδρασης και των κρίσεων που προκαλούνταν από φυσικά ερεθίσματα τα οποία είχαν μετρηθεί με ακρίβεια .
Το μεγαλύτερο ίσως επίτευγμα του James Williams ήταν η επισήμανσή του ότι η συνείδηση είναι διαδικασία και όχι ουσία , επισήμανση την οποία διατύπωσε στο δοκίμιό του “Does Consciousness Exist ?” (Υπάρχει η συνείδηση ;) , ένα ζήτημα με το οποίο ασχολήθηκε και στο “Principles of Psychology”.
Ο Whitehead ισχυρίστηκε ότι με αυτή του την έρευνα , ο James ήταν για τον 20ο αιώνα ό,τι ήταν ο Καρτέσιος για τον 17ο .
Την εποχή του James , καταβάλλονταν ακόμη μεγάλες προσπάθειες για να χρησιμοποιηθεί η ενδοσκόπηση ώστε να συναχθούν συμπεράσματα σχετικά με τη νόηση , συχνά με αμφίβολα αποτελέσματα (όπως στην περίπτωση του Edward Titchener, ο οποίος θεωρούσε την πειραματική ενδοσκόπηση ως τη “μόνη είσοδο προς την ψυχολογία” και ανέπτυσσε μεγαλειώδεις θεωρίες για την αίσθηση και το συναίσθημα , οι οποίες βασίζονταν σε αυτή τη μέθοδο) .
Ομοίως , μελέτες για την ανθρώπινη μνήμη ( λόγου χάρη , εκείνες του Hermann Ebbinghauss ) χρησιμοποιούσαν αφηρημένες ή χωρίς νόημα ακολουθίες και συλλαβές ενώ έδιναν πολύ λίγη ή καθόλου προσοχή στο ρόλο που έχει η σημασία για τη μνήμη .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ζώα που υποβάλλονταν ταυτόχρονα και κατ’ επανάληψη σε ένα μη εξαρτημένο ερέθισμα (τροφή) και σε ένα εξαρτημένο ερέθισμα (τον ήχο ενός κουδουνιού) , αργότερα εξέκριναν σάλιο μόνο με το άκουσμα του κουδουνιού .
Ο Edward Thorndike και ο Clark Leonard Hull, στις ΗΠΑ , επεξέτειναν και εμβάθυναν την μελέτη των προτύπων ερέθισμα – απάντηση .
Τελικά , εμφανίστηκε η ακραία θέση ότι η μόνη δυνατή επιστημονική μελέτη στην ψυχολογία είναι η μελέτη της συμπεριφοράς .
Όπως εκφράστηκε από τον John Watson , ο συμπεριφορισμός αγνόησε τη συνείδηση , τα πορίσματα της ενδοσκόπησης και τα όμοια .
Ο πιο ενθουσιώδης οπαδός αυτής της θέσης ήταν ο B. F. Skinner , που μελέτησε σε έκταση το φαινόμενο της συντελεστικής εξαρτημένης μάθησης , (αντί να απαντά σε ένα κλασικό εξαρτημένο ερέθισμα , το ζώο αμείβεται κατά τη διάρκεια κάποιας συγκεκριμένης συμπεριφοράς ή συντελεστικής απάντησης . Τότε , αυτή η συμπεριφορά ενισχύεται από την επαναλαμβανόμενη ανταμοιβή) .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Είναι φανερό , όμως , ότι αυτή η προσέγγιση δεν έλαβε υπόψη αρκετά φαινόμενα , λόγου χάρη , τα φαινόμενα μορφής (Gestalt) που ανακαλύφθηκαν από τον Max Wertheimer , τον Wolfgang Köhler και τον Kurt Koffka .
Πράγματι , ο συμπεριφορισμός δυσκολευόταν να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο τα σκεπτόμενα υποκείμενα διακρίνουν τις μορφές .
Η συνείδηση δεν μπορούσε να αγνοηθεί .
Οι παρατηρήσεις του Sigmund Freud , ο οποίος επισήμανε τα αποτελέσματα της απώθησης στη μνήμη και του ασυνειδήτου στη συνειδητή συμπεριφορά , τόνισαν περισσότερο τα μειονεκτήματα του συμπεριφορισμού .
Τα πειράματα του σερ Frederic Barlett με αντικείμενο την ανθρώπινη μνήμη έδειξαν ότι αυτή είναι κάτι περισσότερο από μια απλή μηχανική επανάληψη μιας μη σημασιολογημένης σειράς γραμμάτων , όπως άφηνε να εννοηθεί η προηγούμενη εργασία του Ebbinghaus .
Η βιολογία και η ανθρώπινη φύση διατύπωναν ισχυρά επιχειρήματα για θέματα τα οποία ο συμπεριφορισμός είχε αγνοήσει .
Μια σημαντική πλευρά της ανθρώπινης φύσης και συμπεριφοράς που έπρεπε να εξηγηθεί αποκαλύφθηκε στις ψυχιατρικές κλινικές .
Η ανακάλυψη των χαρτών του εγκεφάλου κατά τον 19ο αιώνα από τον Gustav Fritisch και τον Julious Hitzig , οι οποίοι επισήμαναν συγκεκριμένες κινήσεις του σώματος ασθενών έπειτα από ηλεκτρική διέγερση περιοχών του εγκεφάλου τους , και η ανακάλυψη από τον Paul Broca ότι η καταστροφή ενός συγκεκριμένου τμήματος του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου οδηγεί σε κινητική αφασία (ανικανότητα παραγωγής συνεκτικού λόγου) , δεν ήταν δυνατόν να αγνοηθούν .
Σε σύντομο χρονικό διάστημα εμφανίστηκαν σχολές νευροφυσιολογίας και , από τα τέλη του 19ου αιώνα , οι επιστήμονες βρίσκονταν πλέον καθ’ οδόν προς τη μέτρηση της νευρικής δραστηριότητας .
Την εποχή του μεσοπολέμου , μια σειρά τεχνικών καινοτομιών του σερ Charles Sherrington κατέστησε δυνατή την ανίχνευση τόσο της ατομικής όσο και της συλλογικής δραστηριότητας των νευρικών κυττάρων .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η Ψυχολογία Gestalt (μορφολογική ψυχολογία ή gestaltism) είναι μια θεωρία του μυαλού και του εγκεφάλου που προτείνει ότι η λειτουργική αρχή του εγκεφάλου είναι ολιστική, παράλληλη, και αναλογική, με τάσεις αυτό-οργάνωσης. Διαφορετικά, ότι το σύνολο είναι διαφορετικό από το άθροισμα των μερών του.
Το αποτέλεσμα Gestalt (Gestalt effect) αναφέρεται στην ικανότητα που έχουν οι αισθήσεις μας να σχηματίζουν φόρμες.
Οπτικά αναγνωρίζουμε σχήματα και φόρμες παρά συλλογές από απλές γραμμές και καμπύλες.
Η λέξη Gestalt στα Γερμανικά σημαίνει "σχήμα" ή "μορφή".
Οι νόμοι της Gestalt:
• Νόμος της Γειτνίασης (Proximity): κοντινά αντικείμενα ομαδοποιούνται .
• Νόμος της Ομοιότητας (Similarity): παρόμοια αντικείμενα ως προς το σχήμα ή το χρώμα τους παρουσιάζονται σαν μία ομάδα.
• Νόμος της Ολοκλήρωσης (Closure): μη-ολοκληρωμένα σχήματα ολοκληρώνονται νοητικά από τον παρατηρητή,
• Νόμος της Συνέχειας (Good Continuation): το μυαλό τείνει να συνεχίζει τα σχήματα και πέρα από τα τελευταία τους σημεία.
• Νόμος της Κοινής Μοίρας (Common Fate): ομαδοποιημένα σχήματα κινούνται μαζί και συμπεριφέρονται σαν ένα.
• Νόμος της Απλότητας (Simplicity): το μυαλό προτιμά τα οπτικώς απλά, απλές γραμμές, καμπύλες και σχήματα προτιμούνται όπως και η συμμετρία και η ισορροπία.
• Νόμος του Διαχωρισμού (Segregation): ένα σχήμα για να γίνει αντιληπτό πρέπει να ξεχωρίζει από το υπόβαθρό του.
Υ.Γ.: Συνεχίζεται
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Μελέτες των νευρώσεων με φροϋδική ανάλυση .
Κλινικές μελέτες εγκεφαλικών βλαβών και κινητικών και αισθητήριων ανωμαλιών .
Ταξινόμηση των ψυχώσεων με τα παραπλανητικά συμπτώματά τους στην ψυχιατρική και συσσώρευση ενός αυξανόμενου όγκου γνώσεων τόσο για τη νευροανατομία όσο και για την ηλεκτρική συμπεριφορά των νευρικών κυττάρων στη φυσιολογία , από τη νευροανατομική εργασία του Santiago Ramón y Cajal και τη γόνιμη εργασία του Sherrington στη φυσιολογία , αντίστοιχα .
Περιστασιακά μόνο κατεβλήθησαν σοβαρές προσπάθειες από ερευνητές όπως ο Karl Lashley και ο Donald Hebb για τη σύνδεση αυτών των ανόμοιων περιοχών σε ένα γενικότερο επίπεδο .
Ως επί το πλείστον , καθεμιά αναπτυσσόταν ανεξάρτητα από τις άλλες και η έρευνα συνοδευόταν μερικές φορές από έντονες αμφισβητήσεις της εφαρμοσιμότητας των ιδεών που υποστηρίζονταν από επιστήμονες ανταγωνιστικών τομέων .
Το περίεργο με αυτές τις κατευθύνσεις είναι η σχετική ανεξαρτησία τους από τη θεωρία της εξέλιξης , μια θεωρία απολύτως απαραίτητη για την κατανόηση του υλικού υποβάθρου της νόησης .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Την ιδέα όμως ότι υπάρχει στενή σχέση ανάμεσα στην εξέλιξη και τη συμπεριφορά δεν τη διακήρυξαν παρά μόνο οι σύγχρονοι του Δαρβίνου George Romanes και C. Lloyd Morgan.
Οι επιδράσεις της ανάπτυξης στη συμπεριφορά εκτιμήθηκαν από τον C. W. Mills και τον J. M. Baldwin , αλλά οι απόψεις τους , οι οποίες αποτέλεσαν ένα μέρος της θεμελίωσης των σύγχρονων απόψεών μας , δεν επικράτησαν .
Αναπτυξιακές μελέτες σχετικά με τη γνωστική συμπεριφορά των παιδιών οι οποίες διεξήχθησαν αργότερα από τον Jean Piaget αποτέλεσαν την υποδομή για τις σύγχρονες μελέτες της γνωστικής ικανότητας κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης .
Φυσικά αναπτύχθηκαν και θεωρίες διαμετρικά αντίθετες : μετά τις εργασίες του Herbert Spencer , ενός άλλου σύγχρονου του Δαρβίνου , κατεβλήθησαν προσπάθειες να εξηγηθεί η συμπεριφορά με όρους κοινωνικής ψυχολογίας .
Αυτές οι προσπάθειες έγιναν ως επί το πλείστον σε ένα περιγραφικό επίπεδο και στηρίχτηκαν σε πολιτισμικά χαρακτηριστικά και στη “λαϊκή ψυχολογία” – σε αξιολογήσεις δηλαδή της ανθρώπινης συμπεριφοράς με βάση την κοινή λογική .
Διενέξεις και εικασίες για τη φύση και την ανατροφή , για τη γενετική και το περιβάλλον υπήρξαν άφθονες .
Αυτό το πλούσιο και εκτεταμένο σύνολο μελετών δεν προσφέρεται εύκολα για σύνθεση .
Ωστόσο , με την ανάπτυξη των σύγχρονων μεθόδων μέτρησης της εγκεφαλικής λειτουργίας και τη βαθύτερη κατανόηση της βιοχημείας του εγκεφάλου , έγινε φανερό ότι η ψυχολογία δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν θεμελιώνεται ολοένα και περισσότερο στη βιολογία.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Όταν όμως φτάσει κανείς σε αυτό το συμπέρασμα , δεν μπορεί να αποφύγει ένα ακόμη πιο θεμελιώδες : Τα φαινόμενα της ψυχολογίας εξαρτώνται από τα είδη στα οποία παρατηρούνται , και οι ιδιότητες των ειδών εξαρτώνται από τη φυσική επιλογή .
Αυτή η άποψη , την οποία υιοθέτησαν ηθολόγοι όπως ο Nikola-as Tinbergen και ο Konrad Lorenz καθώς και οι περισσότεροι σύγχρονοι ψυχολόγοι , συνδέει αναπόφευκτα την ψυχολογία με τη βιολογία . Αυτή η σύνδεση καταδεικνύει τη σημασία της εξέλιξης για τη συμπεριφορά των ειδών .
Όταν εξετάζουμε τη νόησή μας , πρέπει να μελετάμε τόσο τη συγγένεια όσο και τις διαφορές μας από τα άλλα είδη . Ο καθένας από μας έχει μια ατομική “ψυχή” βασισμένη στη γλώσσα . Ωστόσο , ό,τι κι αν καταφέρουμε να ανακαλύψουμε σχετικά με τις ιδιότητες της γλώσσας ,το δυστύχημα είναι πως ούτε η ψυχολογία ούτε η βιολογία θα επιτρέψουν τη μετενσάρκωση των ψυχών σε άλλα είδη .
Ενώ οι ιδέες των φιλοσόφων και των διαφόρων σχολών της ψυχολογίας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κάθε φορά που εξετάζεται η ύλη της νόησης , μόνο πρόσφατα ήρθαν σε επαφή με τα βασικά θέματα της βιολογίας . Το μήνυμα που προκύπτει είναι το εξής : Η βάση για κάθε συμπεριφορά και για την εμφάνιση της νόησης είναι η μορφολογία (ανατομία) των ζώων και των ειδών και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί . Η φυσική επιλογή ενεργεί στα άτομα καθώς αυτά ανταγωνίζονται εντός και μεταξύ των ειδών . Από τις μελέτες των δεδομένων της παλαιοντολογίας συνάγεται ότι αυτό που ονομάζουμε νόηση εμφανίστηκε μόνο σε συγκεκριμένες στιγμές κατά τη διάρκεια της εξέλιξης (και μάλλον σχετικά πρόσφατα) .
Αυτές οι σύντομες παρατηρήσεις μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για ένα ερευνητικό πρόγραμμα που θα συνδέει την ψυχολογία με τη βιολογία – ένα πρόγραμμα που θα εξηγεί την ενσάρκωση . Με δεδομένα όσα γνωρίζουμε από την ιστορία της φιλοσοφίας της νόησης και της ψυχολογίας , το να αποφεύγουμε συνεχώς τη βιολογική υποστήριξη ενός τέτοιου προγράμματος δεν θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε πώς εμφανίστηκε η ανθρώπινη νόηση και πώς λειτουργεί . Κάποια στιγμή πρέπει να εξετάσουμε τα σφάλματα που συνεχίζουν να γίνονται όταν η ψυχολογία δεν συνδέεται στενά με τη βιολογία .
Στο κέντρο κάθε σύνδεσης της ψυχολογίας με τη βιολογία βρίσκονται , φυσικά , τα δεδομένα της εξέλιξης . Πρώτος ο Δαρβίνος αναγνώρισε ότι η φυσική επιλογή εξηγεί ακόμη και την εμφάνιση της ανθρώπινης συνείδησης .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Πρώτος ο Δαρβίνος αναγνώρισε ότι η φυσική επιλογή εξηγεί ακόμη και την εμφάνιση της ανθρώπινης συνείδησης .
Κηφέα
πιστεύω ότι η ανθρώπινη συνείδηση,προϋπήρχε της δημιουργίας του ανθρώπου.
Ισως και να είναι αυτη η δημιουργός.
Πάντως αρνούμαι ότι είναι αποτέλεσμα φυσικής επιλογής,επειδή δεν έχει κανένα δομικό-υλικό στοιχείο του φυσικού μας χώρου.
Αποτελείται απο άγνωστα "υλικά".
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :. . . πιστεύω ότι η ανθρώπινη συνείδηση,προϋπήρχε της δημιουργίας του ανθρώπου.
Ισως και να είναι αυτη η δημιουργός.
Πάντως αρνούμαι ότι είναι αποτέλεσμα φυσικής επιλογής,επειδή δεν έχει κανένα δομικό-υλικό στοιχείο του φυσικού μας χώρου.
Αποτελείται απο άγνωστα "υλικά".
Μα όλη η δυσκολία του θέματος, Νικόμαχε, είναι το τι έχει απαντηθεί μέχρι τώρα από την επιστήμη στο ερώτημα : Τι ακριβώς είναι η συνείδηση .
Λίγο παραπάνω στο μήνυμά μου στις 5/10/2012 έχω γράψει:
quote:
Κηφεύς :Το μεγαλύτερο ίσως επίτευγμα του James Williams ήταν η επισήμανσή του ότι η συνείδηση είναι διαδικασία και όχι ουσία, επισήμανση την οποία διατύπωσε στο δοκίμιό του “Does Consciousness Exist ?” (Υπάρχει η συνείδηση ;) , ένα ζήτημα με το οποίο ασχολήθηκε και στο “Principles of Psychology”.
Τα συμπεράσματα αυτά που αναφέρω μη νομίζεις ότι δεν με έχουν βάλει κι εμένα σε σκέψεις. Ούτε το ότι δεν με έχουν αφήσει με αρκετά ερωτηματικά και αμφιβολίες.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :πιστεύω ότι η ανθρώπινη συνείδηση,προϋπήρχε της δημιουργίας του ανθρώπου.
Ισως και να είναι αυτη η δημιουργός.
Πρέπει να παραδεχτώ, Νκόμαχε, ότι η παραπάνω άποψή σου με έχει προβληματίσει.
Μήπως σ' αυτά που γράφεις, κρύβεται η αλήθεια . . . ;
Ειλικρινά, δεν ξέρω . . .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά