- ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο "ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ ΚΑΡΠΟΣ"; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Συμφωνώ απόλυτα με τη σκέψη σου αυτή. Γενικά η παιδαγωγική δέχεται πως το περιβάλλον αλλά και η κληρονομικότητα επηρεάζουν εξίσου τη διαμόρφωση του γνωστικού πεδίου αλλά και του χαρακτήρα (αρχικά) και την αλληλεπίδραση αυτών με τον κοινωνικό περίγυρο. Το "υποσυνείδητο", όπως αναφέρεις, διαμορφώνεται και από τους δύο παράγοντες που προανάφερα. Όπως σημειώνεις παρακάτω

quote:

---

snoopy
Άν ζει σε ένα περιβάλλον που επιβιώνει με την ληστεία και την απάτη που θεωρούνται κανόνας απο τον περίγυρο του τότε είναι σάν να διδάσκεται οτι η ληστεία είναι το καλό ενώ η τιμιότητα είναι το κακό.
ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟ??

---

Έτσι, ένα παιδί που ζει στην απόρριψη, μαθαίνει να απορρίπτει τους άλλους. Αν ζει σε βίαιο περιβάλλον μαθαίνει να είναι βίαιο. Γιατί; Γιατί θεωρεί πως αυτός είναι ο "σωστός" δρόμος με βάση τα ερεθίσματά του.

Αυτό φυσικά έχει εφαρμογή σε πάμπολλες κοινωνικές καταστάσεις, όπως για παράδειγμα τη θρησκεία. Έτσι, ένα παιδί που ζει σ'ένα χριστιανικό περιβάλλον, μαθαίνει ότι ο χριστιανισμός είναι η αλήθεια ενώ ένα παιδί που ζει σε μουσουλμανικό περιβάλλον μαθαίνει να θεωρεί σαν αλήθεια το Ισλάμ.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι χώρες με κατά το πλείστον γηγενείς πληθυσμούς (μη αποικίες δηλαδή) από την επικράτηση του χριστιανισμού ή του ισλάμ δεν έχουν μετακινηθεί προς άλλες κατευθύνσεις, καθώς το ίδιο το περιβάλλον το απαγορεύει ουσιαστικά αυτό, όπως άλλωστε σημειώνεις και συ. Και βέβαια θεωρούν το δόγμα τους σαν την απόλυτη αλήθεια και τους υπόλοιπους απλά σαν άπιστους ή πλανημένους, όταν στην πραγματικότητα πλανημένοι είναι οι ίδιοι καθώς δεν μπορούν ή/και δεν θέλουν να ξεφύγουν απ'αυτό που οριοθέτησε σαν "καλό" και "σωστό" το άμεσο περιβάλλον τους.

macedon

quote:

---

κηπουρός:
Ο διάβολος κατόρθωσε να τους πείσει, πρώτα ….., και δεύτερο, ότι οφείλουν να κατακτήσουν τη θέωση με δικές τους αποκλειστικά ενέργειες, άσχετα αν αυτές είναι αντίθετες προς το θέλημα του Θεού.

---

OANNHSEA, γλυκό μου παιδί δες πόσες επιστημονικές αλήθειες υπάρχουν στην Βίβλο...

Κατά τους κοσμολόγους, η δημιουργία τού Σύμπαντος, έγινε περισσότερο από 12.000.000.000 έτη πριν, ίσως και πολύ περισσότερο. Αντιθέτως, κάποιοι ερμηνευτές τής Αγίας Γραφής, θεωρούν ότι τα λεγόμενα τής Γένεσης στο κεφάλαιο 1/α΄ και εδάφιο 1, αναφέρονται σε αυτή ακριβώς τη δημιουργία. Εκεί όμως, μιλάει για εντελώς διαφορετικό πράγμα. Μιλάει για τη διαμόρφωση τής γης, ως κατοικία τού ανθρώπου, και όχι για τη δημιουργία τού σύμπαντος. Εκεί λέει: ΄΄Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην΄΄.
Στη συνέχεια, αναλύει τη διαμόρφωση τής γης σε 6 ΄΄ημέρες΄΄ ή φάσεις, για να δεχθεί τον άνθρωπο.

Ο Μωυσής όμως, στην Έξοδο 20/κ΄ 11, αναφέρεται στο ίδιο γεγονός ΄΄δημιουργίας ουρανού και γης΄΄, δείχνοντας ότι η αφήγησή του στη Γένεση, δε μιλάει για τη δημιουργία τού σύμπαντος, αλλά για την ΄΄εξαήμερη΄΄ διαμόρφωση τής γης για κατοικία τού ανθρώπου. (Και είναι λογικό ότι ο ίδιος ο Μωυσής γνώριζε τι εννοούσε όταν έγραφε τη Γένεση, καλύτερα από οποιονδήποτε κατοπινό ερμηνευτή).

Εκεί λέει τα εξής: ΄΄διότι εις έξ ημέρας εποίησεν ο Κύριος τον ουρανόν και την γην, την θάλασσαν και πάντα τα εν' αυτοίς...΄΄ Αυτό σημαίνει, ότι το Γένεσις 1/α΄ 1, δεν είναι κάτι διαφορετικό, αλλά μια περιληπτική αναφορά για τα παρακάτω, όπου αναλύονται μία μία οι έξι δημιουργικές ημέρες.

Με αυτό, συμφωνούν και τα παρακάτω εδάφια τής Γένεσης, στο 1/α΄ 6 - 10, όπου ξεκαθαρίζεται ότι ο Μωυσής, με τη λέξη: ΄΄ουρανός΄΄, δεν εννοεί το διάστημα, αλλά το χώρο που ορίζεται από την επιφάνεια τής θάλασσας, ως τα σύννεφα, και με τη λέξη: ΄΄γη΄΄, εννοεί την ΄΄ξηρά΄΄, και όχι τον πλανήτη.

΄΄Και είπεν ο Θεός: ΄΄Γενηθήτω στερέωμα αναμέσον τών υδάτων, και ας διαχωρίζει ύδατα από υδάτων. Και εποίησεν ο Θεός το στερέωμα, και διεχώρησε τα ύδατα τα υποκάτωθεν τού στερεώματος, από τών υδάτων τών επάνωθεν τού στερεώματος. Και έγινεν ούτω. Και εκάλεσεν ο Θεός το στερέωμα: ΄΄Ουρανόν΄΄... (Γένεσις 1/α΄ 6 - 8).
...και εκάλεσεν ο Θεός την ξηράν: ΄΄γην΄΄. Και το σύναγμα τών υδάτων εκάλεσε: ΄΄θάλασσας΄΄. (1/α΄ 10).
Στα παραπάνω εδάφια είναι επίσης σημαντικό, ότι στη λέξη ΄΄γη΄΄ δεν περιλαμβάνει τη ΄΄θάλασσα΄΄, την οποία διαφοροποιεί. Δεν μιλάει λοιπόν για τον πλανήτη, τού οποίου μεγάλο μέρος είναι νερό.

Όταν λοιπόν στο πρώτο εδάφιο τής Αγίας Γραφής λέει: ΄΄Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην΄΄, μιλάει για τη διαμόρφωση τού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζει και κινείται ο άνθρωπος. Την ίδια έννοια έχουν οι λέξεις: ΄΄ουρανός και γη΄΄, όπου συναντώνται μαζί.

Τα παραπάνω είναι σημαντικά, για την κατανόηση Αγιογραφικών χωρίων, όπου αναφέρονται οι λέξεις: ΄΄ουρανός΄΄ και ΄΄γη΄΄, και που συχνά παρανοούνται. Για παράδειγμα, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε, ότι οι συγγραφείς τής Αγίας Γραφής, όταν μιλούσαν για τη ΄΄γη΄΄, δεν είχαν υπ' όψιν τους τον ΄΄πλανήτη΄΄, (όπως εμείς σήμερα που τον είδαμε από το διάστημα), αλλά το έδαφος που πατούσαν. Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν μιλούσαν για τον ΄΄ουρανό΄΄, δεν φαντάζονταν το αχανές διάστημα που γνωρίζουμε εμείς λόγω τών διαστημοπλοίων και τών τηλεσκοπίων, αλλά τον ΄΄θόλο΄΄ που περιέβαλλε την ξηρά, με κορυφή τα σύννεφα. Πιθανώς μάλιστα, τόσο ο Μωυσής, (όσο και άλλοι αρχαίοι συγγραφείς που ερμήνευσαν το έργο του), φαντάζονταν ότι η αρχή τού χρόνου, ξεκινούσε με τη δημιουργία τής γης, όπως αναφέρεται στη Γένεση. Αυτοί, δε γνώριζαν ότι για τη δημιουργία τής γης, έπρεπε να προηγηθεί η ζωή και η έκρηξη ενός άλλου άστρου παλαιότερου τού ηλίου, το οποίο θα μετέτρεπε το υδρογόνο του στα γνωστά και απαραίτητα για τη ζωή στοιχεία που αποτελούν τη γη.

Τα παραπάνω, σε καμμία περίπτωση δεν δικαιολογούν τις απόψεις τών Μανιχαίων.
Σε πείσμα τών Γνωστικών και τών Μανιχαίων, που υποστήριζαν ότι ο Θεός απλώς διαμόρφωσε το σύμπαν από προυπάρχουσα ύλη, και δεν το δημιούργησε από το μηδέν, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, γράφει στην αρχή τού πρώτου κεφαλαίου τού Ευαγγελίου του για τον Ιησού Χριστό: ΄΄Στην Αρχή ήταν ο Λόγος... Τα πάντα έγιναν δι' Αυτού, και χωρίς Αυτόν, δεν έγινε ούτε ένα από όσα έγιναν΄΄. Εδώ, μιλάει σαφώς για την αρχή τού χρόνου, (όποτε κι αν ήταν αυτή), και μας πληροφορεί, ότι τότε ΄΄ήταν΄΄, (υπήρχε), ο Λόγος, και έκανε τα πάντα. Προφανώς, και ο Μωυσής, αν γνώριζε τις λεπτομέρειες τής σημερινής επιστήμης, θα ξεκινούσε ίσως από εκεί την αφήγηση τής δημιουργίας τού Θεού. Επικεντρώθηκε όμως, στα όσα ενδιέφεραν τον επίγειο παρατηρητή, για την αρχή τής επιγείου δημιουργίας, ως τόπο κατοικίας τού ανθρώπου.

Μια άλλη συνηθισμένη έννοια τής λέξης: ΄΄γη΄΄ στην Αγία Γραφή, είναι κάποια συγκεκριμμένη τοποθεσία, που κάθε φορά η τοποθεσία της γίνεται κατανοητή από τα συμφραζόμενα τού εδαφίου. Κατ' αυτόν τον τρόπο, τα στρατεύματα τού Γωγ, κυκλώνουν τη ΄΄γη΄΄, την άγια γη τής Ιερουσαλήμ, και όχι τον πλανήτη, ο οποίος δεν θα μπορούσε να κυκλωθεί. (Αποκάλυψις 20/κ΄ 9).

Πολλοί Εξελικτές, αδυνατούν να δουν την αναγκαιότητα ενός Δημιουργού πίσω από την Εξέλιξη τών ζώων. Από το άλλο άκρο, πολλοί Δημιουργιστές, αδυνατούν να αντιληφθούν το πραγματικό νόημα τών εδαφίων τής Γενέσεως, απορρίπτοντας με προκατάληψη και φανατισμό τις αποδείξεις τών επιστημόνων για την Εξέλιξη τών ζώων.

Και ενώ στις Δυτικές "Χριστιανικές" θρησκείες μαίνεται ο πόλεμος μεταξύ Εξελικτών και Δημιουργιστών, εμείς, έχοντας υπ' όψιν τις Ορθόδοξες προϋποθέσεις ερμηνείας τής Αγίας Γραφής, θα παραθέσουμε απόσπασμα από το εξαιρετικό βιβλίο τού κ. Αλέξανδρου Καλόμοιρου: "Οι 6 αυγές", όπου ο αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει τη συμφωνία τής Αγίας Γραφής με τους επιστήμονες τής Εξέλιξης!

Τα ζώα τής 5ης Δημιουργικής ημέρας

Ας δούμε λοιπόν τι γράφει στην πραγματικότητα η Γένεση για τη δημιουργία των ζώων, όπως το ερμηνεύει ο Αλέξανδρος Καλόμοιρος στο βιβλίο του (σελ. 38 - 41). Πιστεύουμε ότι θα αφήσει άναυδους όσους ερμηνεύουν τη Γένεση με προχειρότητα και θέλουν να τη βάλουν να πει πράγματα που δεν λέει:

"Η Γένεση δεν είναι εγχειρίδιο Αστρονομίας ή Ζωολογίας. Τα έντομα δεν τα αναφέρει καθόλου, σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Ούτε μιλάει καθόλου για το τι έγινε στο εξώτερο σύμπαν. Αναφέρει, λακωνικά, μόνον τα ουσιώδη με λίγες λέξεις αποφασιστικής σημασίας.

Μόνον όταν η ζωή ανέβηκε από τη θάλασσα στην ξηρά, την πέμπτη μέρα, αρχίζει η Γραφή να γίνεται πιο λεπτομερής: «Και είπεν ο Θεός, εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά ψυχών ζωσών και πετεινά πετόμενα επί της γής κατά το στερέωμα του ουρανού» (Γεν. α΄ 20). Η φράση «εξαγαγέτω τα ύδατα» σημαίνει καθαρά μια διαταγή που δόθηκε στα νερά από το Θεό, να βγάλουν έξω στη γη κάτι που ήδη το είχαν μέσα τους, δηλαδή τα ερπετά. «Εξ – άγω» σημαίνει «οδηγώ κάτι πρός τα έξω». Τι έβγαλαν λοιπόν «τα ύδατα... επί της γης»; Τίποτε άλλο από αυτό που είχαν: Τα ψάρια. Με την εντολή του Θεού, ψάρια άρχισαν να βγαίνουν από τη θάλασσα στην ξηρά. Σιγά και παραπατώντας πάνω στα πτερύγιά τους και τις ουρές τους έβγαιναν μια έξω από το νερό και έμπαιναν ξανά πάλι μέσα.

Έτσι, τα ψάρια έδωσαν αμφίβια ερπετά την πέμπτη ημέρα της δημιουργίας. Αλλά δεν σταματούσε εκεί ο λόγος του Θεού. Έλεγε: «Εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά ψυχών ζωσών και πετεινά πετόμενα επί της γής κατά το στερέωμα του ουρανού». Τα ψάρια δεν έδωσαν μόνον ερπετά, έδωσαν και «πετεινά πετόμενα επί της γής». Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, τα πρώτα πετεινά, τα πρώτα πουλιά της πέμπτης μέρας είχαν άμεση σχέση με τα ερπετά που εξήγαγαν τα ύδατα. Ήταν, δηλαδή, ιπτάμενα ερπετά.

Ψάρια, ερπετά, πουλιά, τρία ζωικά είδη πολύ όμοια μεταξύ τους στα ανατομικά και ζωολογικά τους χαρακτηριστικά. Και τα τρία δεν έχουν την ικανότητα να κυοφορούν τους απογόνους τους μέσα στο ίδιο τους το σώμα. Γεννούν αυγά μέσα στα οποία αναπτύσσονται οι απόγονοί τους, έξω από το σώμα της μητέρας τους.

«Και εποίησεν ο Θεός τα κήτη τα μεγάλα» (Γεν. α΄ 21). Για ποια κήτη μιλάει εδώ η Γένεση; Ασφαλώς όχι γι’ αυτά που εμείς ονομάζουμε κήτη. Οι φάλαινες είναι πολύ αναπτυγμένα ζώα, που έχουν την ικανότητα να κυοφορούν τους απογόνους τους μέσα στο ίδιο τους το σώμα. Είναι, επομένως, θηλαστικά, ζώα της έκτης ημέρας. Εδώ μιλάει η Γραφή για άλλα κήτη, για τα τεράστια ερπετά, που ονομάζονται δεινόσαυροι.

Τα ζώα τής 6ης Δημιουργικής ημέρας

Τα ζώα που περπατούν επάνω στη γη την έκτη μέρα δεν τα παρουσιάζει πια η Αγία Γραφή να έχουν σχέση με τη θάλασσα, αλλά με την ξηρά: «Και είπεν ο Θεός εξαγαγέτω η γή ψυχήν ζώσαν κατά γένος, τετράποδα και ερπετά και θηρία της γής κατά γένος» (Γεν. α΄ 24). «Εξαγαγέτω η γη».

Τα ερπετά και τα πετεινά, που εμφανίστηκαν επάνω στην ξηρά την πέμπτη μέρα, έχουν προέλευση τη θάλασσα. Τα έδωσε η θάλασσα, βγήκαν μέσα απ’ αυτήν. Τα «τετράποδα» και τα «θηρία της γης» και τα «ερπετά» της έκτης μέρας έχουν πια προέλευση την ξηρά, προήλθαν δηλαδή από ζώα που δεν ζούσαν πλέον μέσα στη θάλασσα, σαν αυτά της πέμπτης μέρας, αλλά επάνω στην ξηρά.

Τα ζώα της έκτης μέρας, τα «τετράποδα» της Αγίας Γραφής, είναι πολύ όμοια μεταξύ τους, αλλά πολύ διαφορετικά από τα ζώα της πέμπτης μέρας. Τα ζώα της πέμπτης μέρας μεγαλώνουν τα έμβρυά τους έξω από το σώμα τους. Τα ζώα της έκτης μέρας μεγαλώνουν τα έμβρυά τους μέσα στο σώμα τους. Η πέμπτη μέρα είναι η εποχή των ερπετών, η έκτη μέρα είναι η εποχή των θηλαστικών. Τα ερπετά, βέβαια, (και σ’ αυτά συμπεριλαμβάνονταν όπως είδαμε τα πουλιά που ήταν ιπτάμενα ερπετά), συνέχισαν να υπάρχουν την έκτη μέρα και να αναπτύσσονται μαζί με τα θηλαστικά. Όμως, μαζί με τα παλιά ερπετά, που είχαν στα πλευρά τους τέσσερα πόδια και σέρνονταν μ’ αυτά, υπήρχαν την έκτη μέρα κάτι άλλα ερπετά που δεν είχαν πια καθόλου πόδια και σέρνονταν χωρίς αυτά, τα φίδια.

«Και εποίησεν ο Θεός τα θηρία της γής κατά γένος, και τα κτήνη κατά γένος αυτών και πάντα τα ερπετά της γής κατά γένος αυτών. Και είδεν ο Θεός ότι καλά» (Γεν. α΄ 25). «Θηρία», «κτήνη», «τετράποδα», «ερπετά της γής», τα ζώα της έκτης μέρας. «Τετράποδα» ονομάζει η Αγία Γραφή όλα τα θηλαστικά, «θηρία» ονομάζει τα σαρκοβόρα θηλαστικά και «κτήνη» τα φυτοφάγα. «Ερπετά της γής» ονομάζει τα ερπετά της ξηράς σε αντιδιαστολή πρός τα ερπετά της θαλάσσης, αυτά που ζούσαν στη θάλασσα και προήλθαν άμεσα από θαλάσσια ζώα, όπως ήταν τα ερπετά της πέμπτης μέρας".

Χρονολογική τοποθέτηση τής 5ης και 6ης δημιουργικής ημέρας

Σύμφωνα με τα παλαιοντολογικά ευρήματα, η πέμπτη δημιουργική ημέρα, συμπίπτει με τη Λιθανθρακοφόρο περίοδο, όπου πριν από 350.000.000 έτη βγήκαν στην ξηρά τα πρώτα αμφίβια, που ήταν πλήρως διαμορφωμένα τετράποδα "ερπετά". Συμπεριλαμβάνει επίσης την περίοδο ως και τη δημιουργία των πτηνών, στο Ιουράσιο του Μεσοζωϊκού, (τον καιρό των δεινοσαύρων), πριν από 150.000.000 περίπου χρόνια.

Η έκτη δημιουργική ημέρα με τα θηλαστικά, συμπίπτει με την περίοδο του Κρητιδικού, πριν από 100.000.000 έτη περίπου, ως σήμερα.

Πώς μπορούσε ο Μωυσής να γνωρίζει τη σωστή σειρά δημιουργίας πριν γίνει ο άνθρωπος; Μία ακόμα απόδειξη για την ύπαρξη τού Δημιουργού.

Ναι βρε γλυκό μου παιδί, γιατί δεν θες να δεις πόσση επιστημονικότητα υπάρχει στην βίβλο?
Ας πούμε για το:
Πρώτα έγιναν τα ουράνια σώματα, ύστερα η γη, μετά χωρίστηκε η γη απ' τα νερά και μετά έγινε το φως...

Βέβαια, πρώτα έγινε ο Ήλιος και μετά το φως.
Ο Κάρλ Σαγκάν είναι σατανιστής.
Οι αστροφυσικοί?
Είναι σατανιστές!!!
Προσπαθούν να σας κοροϊδέψουν όλους.

quote:

---

pr_gidΕπίσης ας δούμε ρεαλιστικά και όχι αόριστα τι σημαίνει η έννοια γνωρίζω το κακό.
Παράδειγμα: Έχουμε ένα αθώο παιδί το οποίο έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον χωρίς κακίες μίση και έχθρες αλλά γεμάτο αγάπη. Τι σημαίνει λοιπόν η φράση μαθαίνει το κακό; Απαντώ συγκεκριμένα στο τι σημαίνει γνώση του κακού στην πράξη και όχι αόριστα:
Μαθαίνει να λέει ψέματα.
Μαθαίνει να είναι εγωιστής.
Μαθαίνει να είναι υβριστής.

---