- Αναπάντητα ερωτήματα. - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Θα μπορούσαμε όμως να πούμε ότι μας εντυπωσιάζουν τα στενά όρια μέσα στα οποία λειτουργούν τα αισθητήρια όργανα ή γενικώτερα ο οργανισμός του ανθρώπου. Δηλαδή:Το ότι μέσα στο φάσμα των εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου από το απόλυτο μηδέν μέχρι τη θερμοκρασία του ηλιακού πυρήνα ή του κέντρου μιάς πυρηνικής έκρηξης , επιβιώνουμε μέσα σε μια περιορισμένη ζώνη από 50 περίπου βαθμούς .
Μέσα στο φάσμα των εκατομμυρίων γιγακύκλων συχνότητας , με την οποία η κυματική ενέργεια εμφανίζεται στη φύση , βλέπουμε μέσα σε λίγους μεγακύκλους κι’ακούμε μέσα σε λίγους χιλιοκύκλους.
Κι’οι διαστάσεις μας είναι ασήμαντες μπροστά στα τρισεκατομμύρια έτη φωτός των συμπαντικών αποστάσεων κι’ο βίος μας βραχύτατος μπροστά στα δισεκατομμύρια έτη της ηλικίας του Σύμπαντος .
Έτσι , αν κάποια – οποιαδήποτε – από το πλήθος των παραμέτρων που διέπουν τη ζωή μας και παίρνουν μέρος στις περίπλοκες ηλεκτροχημικές και βιολογικές διαδικασίες , που την συντηρούν σαν φυσικό φαινόμενο , μεταβληθεί έστω και ελάχιστα , δεν μπορούμε να επιβιώσουμε .
Η υπερβολική ζέστη ή το κρύο , το πολύ έντονο φως ή και το σκοτάδι , η ραδιενέργεια , η μολυσμένη ατμόσφαιρα , η πτώση από σημαντικό ύψος , τα μηχανικά κτυπήματα , ο δυνατός θόρυβος ή και η απόλυτη σιωπή κ.τ.λ. μπορούν να μας προκαλέσουν από δυσφορία μέχρι άμεση απειλή της ίδιας της ύπαρξής μας .
Αγαπητέ φίλε,
Κανένας εντυπωσιασμός - κατά την άποψή μου πάντα. Γιατί αν μας εντυπωσιάζουν αυτά που αναφέρεις, τότε για το παράδειγμα του σφυροκέφαλου καρχαρία, τι να αισθανθούμε ; Δέος ; Έκπληξη ;
Το ότι επιβιώνουμε μέσα σε τόσα πράγματα που σωστά αναφέρεις, δεν θα πρέπει - κατ' εμέ - να μας ενυπωσιάζει (μας εντυπωσίαζε παλιότερα, όμως με την έρευνα έχουμε μετατρέψει αυτόν τον εντυπωσιασμό σε γνώση) γιατί απλά, γνωρίζουμε πλήρως πως επιβιώνουμε. Π.χ για το θέμα της θερμοκρασίας, γνωρίζουμε πως η θέση του πλανήτη είναι τέτοια ώστε στην ατμόσφαιρα και στο έδαφός του - και με την βοήθεια του στρώματος του όζοντος - οι θερμοκρασίες που μπορούν να εμφανιστούν είναι μέχρι της τάξεως που αναφέρεις.
Η άποψή μου είναι πως ο άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει και σε άλλες συνθήκες, όπως π.χ οι υπερβαρικές. Βέβαια, αυτό επιτυγχάνεται με κάποια μέσα αλλά δεν νομίζω πως τίθεται τόσο μεγάλο θέμα για το αν θα επιβιώσει. Η επιβίωση του ανθρώπου απειλείται - κατ' εμέ - μόνο από την υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Αν υπήρχε νερό για τρισεκατομμύρια χρόνια, ο άνθρωπος δεν θα πάθαινε τίποτε, θα ζούσε τρισεκατομμύρια χρόνια. Μέχρι δηλ. να έπινε και την τελευταία σταγόνα. 
Ωστόσο, το πως καταφέρνουμε και επιβιώνουμε μέσα σε τόσο μίσος και ψέμα, αυτό ναι! είναι εντυπωσιακό!
quote:
Και αν ο εγκέφαλος μας δημιουργούσε μια νέα κατάσταση αντίληψης και όρασης (αισθήσεις) ;
Συνεπώς και σύμφωνα με τα όσα πολύ σωστά παρέθεσες σχετικά με την λειτουργία του ματιού, ο εγκέφαλός μας δεν μπορεί να δημιουργήσει καμία νέα κατάσταση ΑΝ δεν υπάρχει και το απαραίτητο όργανο που θα του δώσει την πληροφορία ή το ερέθισμα προς επεξεργασίαν.
Ωστόσο, όταν ο εγκέφαλος δεν τροφοδοτείται από ερεθίσματα, βρίσκει κάποιον τρόπο να αυτο-τροφοδοτηθεί. Και το κάνει αυτό, γιατί πρέπει πάσει θυσία να λειτουργήσει κάπως. Αυτή η αυτο-τροφοδοσία γίνεται όχι από αίσθηση αλλά από σκέψη. Τελευταίες έρευνες πάνω στον καθορισμό του τι ακριβώς είναι η σκέψη και πως ερμηνεύονται τα οράματα, τα όνειρα κτλ, αναφέρουν πως ακόμη και μόνο από την σκέψη είναι δυνατόν να παραχθούν παρόμοια ηλεκτρικά σήματα ικανά να τροφοδοτήσουν τον εγκέφαλο, σήματα και ερεθίσματα τα οποία δεν προέρχονται από κάποιο αισθητήριο όργανο αλλά από από τον ίδιο! Έτσι, ο άνθρωπος νομίζει πως αντιλαμβάνεται κάποια πράγματα, νομίζει πως βλέπει κάποια πράγματα, ενώ στην πραγματικότητα ο ίδιος ο νους του τα δημιουργεί.
"Μαρτυρίες" όπως "είδα να βρίσκομαι σε ένα σύννεφο" ή "άκουσα μια δυνατή φωνή να με καλεί προς το μέρος της", προέρχονται από ανθρώπους που έχουν κληθεί - πειραματικά - να σκεφτούν μια εικόνα ενός ουρανού με σύννεφα ή να σκεφτούν το άκουσμα μιας δυνατής φωνής αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει πως οι άνθρωποι αυτοί με - ο ψυχολογικός όρος είναι "εμμονή" - αυτές τις εμμονές τους κατάφεραν να δημιουργήσουν για τον εγκέφαλό τους ερέθισμα όμοιο με αυτό που δημιουργούν τα αισθητήρια όργανά τους. Αυτό όμως, όσο ελκυστικό κι αν φαίνεται, σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά την λειτουργία των αισθητήριων οργάνων, τα οποία στον άνθρωπο έχουν πρωταρχικό ρόλο για τον καθορισμό της αντιληπτικής του ικανότητας.
Με αυτόν τον τρόπο ένας εγκέφαλος "εκπαιδεύεται" στο να "αντιλαμβάνεται" χωρίς την βοήθεια των αισθητήριων οργάνων του. Όμως αυτός ο τρόπος, εκτός του ότι είναι αρκετά επικίνδυνος, απέχει πολύ από την πραγματική αντίληψη γιατί στην ουσία αυτό το όποιο για εκείνον τον άνθρωπο είναι εικόνα, είναι στην πραγματικότητα, φαντασία, όνειρο και εν τέλει ... αυταπάτη.
quote:
Μια καινούργια κατάσταση Συνειδητότητας …
Η καινούργια κατάσταση Συνειδητότητας, δεν μπορεί να δημιουργηθεί από τον εγκέφαλο γιατί όπως είπαμε, ο εγκέφαλος δεν μπορεί από μόνος του να δημιουργήσει τίποτε. Χρειάζεται ερεθίσματα - πληροφορίες προς επεξεργασίαν. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα νέα ερεθίσματα, οι νέες πληροφορίες, δεν μπορεί να υπάρξει και νέα κατάσταση Συνειδητότητας.
Το πρόβλημα που αντιμετώπιζουν οι επιστήμονες είναι η αδυναμία του εγκαφάλου να επεξεργαστεί το ταυτόχρονο. Για να γίνω πιο κατανοητός θα φέρω ένα τυχαίο παράδειγμα. Ένας άνθρωπος βρίσκεται σε ένα εστιατόριο απολαμβάνοντας το αγαπημένο του φαγητό. Την ώρα που γεύεται και μυρίζει το καλομαγειρεμένο του φαγητό, μία κυρία στο πίσω τραπέζι γελάει και τον κοροϊδεύει φωναχτά γιατί βλέπει πως εκείνος έχει - άθελά του - διπλώσει το κορμί του πάνω από το πιάτο του και έχει σχεδόν χώσει το κεφάλι του μέσα στο φαγητό του. Γελάει λοιπόν λέγοντας "καλά, αυτός από την κατοχή έχει να φάει ;" Ο κύριος όμως που τρώει, παραμένει εστιασμένος σ' αυτό που κάνει, χωρίς να ακούσει ούτε το γέλιο, ούτε την προσβολή που του εξαπέλυσε η κυρία πίσω του.
Σ' αυτό το παράδειγμα, τα ερεθίσματα που δέχεται ο εγκέφαλος του κυρίου - είναι πολύ περισσότερα βέβαια απ' αυτά που θα αναφέρω - αλλά τα τρία βασικά ερθίσματα - ας πούμε - είναι η γεύση του φαγητού, η οσμή του αλλά και η φωνή και το γέλιο της κυρίας. Γιατί ο άνθρωπος μας όμως δεν αντιλαμβάνεται το τρίτο ερέθισμα ;
Ο εγκέφαλος δεν μπορεί να αντιληφθεί ερεθίσματα που προέρχονται από διαφορετικές πηγές ταυτόχρονα. Επεξεργάζεται τις πληροφορίες - ερεθίσματα είτε με μορφή - όσοι γνωρίζουν κάποια πράγματα από υπολογιστές θα το καταλάβουν αυτό - είτε με μορφή FIFO (First In, First Out), είτε με μορφή LIFO (Last In, First Out). Και στις δύο μορφές, μεσολαβεί κάποιο ελάχιστο χρονικό διάστημα επεξεργασίας του πρώτου από το δεύτερο ερέθισμα. Γι' αυτό και ο κύριος του παραδείγματός μας δεν ακούει την κυρία που τον κοροϊδεύει. Πιθανόν κάποια στιγμή να την ακούσει, όμως εκείνη την στιγμή το φαγητό του, δεν θα του μυρίζει και τόσο καλά ... 
Edited by - zip on 18/08/2008 20:24:18
quote:
Ωστόσο, το πως καταφέρνουμε και επιβιώνουμε μέσα σε τόσο μίσος και ψέμα, αυτό ναι! είναι εντυπωσιακό!
Ελα μου ντε! Και όπως λέει και ο Γκουρτζίεφ, λέμε ψέμματα συνέχεια και στον ίδιο μας τον εαυτό.
quote:
Ωστόσο, όταν ο εγκέφαλος δεν τροφοδοτείται από ερεθίσματα, βρίσκει κάποιον τρόπο να αυτο-τροφοδοτηθεί.
Δεν είναι ο εγκέφαλος που χρειάζεται να λειτουργήσει αυτός καθ εαυτός μόνο για να σκεφτεί. Με αυτή την μέθοδο, εκτός των άλλων, μπορεί να εχουμε συναισθήματα που παράγουμε μόνοι μας μεσω του οραματισμού. Δλδ διεγείρουμε το συναισθηματικό κέντρο μεσω του νοητικού.
Εχεις δίκιο ότι όλο αυτό είναι αυταπάτη και μάλιστα απο τις πιο μεγάλες. Ευτυχώς είναι ο πιο απλός εθισμός που μπορεί να συμβεί ....
Δυστυχως, αν θελήσει κανείς να επαναφέρει την αυταπάτη χρειάζεται μεγαλύτερες ''δόσεις '' ασκήσεων αυτου του είδους ....
Γι αυτό και πάντα, οταν πειραματιζόμαστε με την ενέργεια, πρέπει να ξέρουμε τι να κάνουμε με αυτήν...
quote:"Γιατι ειναι ο χρονος τοσο παράξενος;"
Όπως είπαμε παραπάνω, μια σημαντική δυσκολία για να αντιληφθούμε αυτό που ονομάζουμε "πραγματικότητα" είναι η αδυναμία του νου μας να αντιληφθεί το ταυτό-χρονο. Και αυτή η αδυναμία του εγκεφάλου μας είναι ο λόγος που αναρρωτιόμαστε τι εν τέλει είναι ο χρόνος ή γιατί είναι τόσο παράξενος. Η αιτία που δεν καταλαβαίνουμε την ουσία του χρόνου και του ταυτόχρονου πρέπει να αναζητηθεί στην εσφαλμένη ερμηνεία που δίνουμε για τον χρόνο, επηρρεασμένοι από πολλά φιλοσοφικά νοήματα και από παλιές παραδόσεις ή ακόμη ακόμη και από την ίδια την επιστήμη της θεωρητικής Φυσικής που χρησιμοποιεί τον χρόνο στα μαθηματικά της.
Ένας στερεότυπος ορισμός για τον χρόνο είναι "ένα μη χωρικό γραμμικό συνεχές στο οποίο τα γεγονότα συμβαίνουν με εμφανώς μη αναστρέψιμη τάξη".πηγή : Βικιπαίδεια
Ας δούμε λίγο τον παραπάνω ορισμό. Τι σημαίνει άραγε "μη χωρικό γραμμικό συνεχές" ; Πρόκειτε για μια έκφραση απεικόνισης της έννοιας που προκύπτει από την γραφική παράσταση του χρόνου στα μαθηματικά. Ο χρόνος στα μαθηματικά είναι γραμμικός δηλ. απεικονίζεται με μια ευθεία δηλ. ένα σύνολο σημείων κατ' επέκτασην ένα σύνολο γεγονότων. Ως έννοια ο χρόνος δεν είναι χώρος, δηλ. δεν καταλαμβάνει χώρο στο συνεχές. Παρά τούτο, η κλασική Φυσική βάζοντας τον χρόνο στα μαθηματικά της, προσδίδει σ' αυτόν χαρακτήρα χωρικής μεταβλητής στους λογισμούς της αφού τον εκλαμβάνει ως διάσταση δηλ. απόσταση δύο τουλάχιστον σημείων. Ο χαρακτήρας αυτής της χωρικής μεταβλητής προκύπτει από την συσχέτιση του χρόνου με την κίνηση. Η κίνηση είναι η μεταβολή του σημείου από το ένα άκρο της απόστασης στο άλλο, η μεταφορά του πάνω στην διάσταση δηλ.
Ο άνθρωπος και κατ' επέκτασην ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να εννοήσει τον χρόνο αν δεν τον συσχετίσει με την κίνηση. Η Βικιπαίδεια χαρακτηριστικά αναφέρει :
quote:
Οι καθημερινές εμπειρίες αποδεικνύουν πως ο χρόνος "κυλάει" με τον ίδιο πάντα ρυθμό και μόνο προς μια κατεύθυνση - από το παραλθόν προς το μέλλον. Η κίνηση γενικότερα ούτε μπορεί να διακοπεί αλλά και ούτε να αντιστραφεί στην έννοια του χρόνου.
Ένα σώμα για να άλλαξει γενικότερα την κατάστασή του ή την συνολική ενέργειά του από Α σε Β, θα πρέπει μεταξύ των Α και Β να μεσολαβήσει κάτι. Αυτό το κάτι το ονομάζουμε χρόνο και εισάγουμε την μεταβλητή του αναγκαστικά για να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε το φαινόμενο. Με αυτόν τον τρόπο έχει νόημα η έκφραση "συνεχές". Διαφορετικά, δεν θα μιλούσαμε για συνέχεια αλλά για παύση. Στην ουσία όμως, τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι γιατί έχει αποδειχθεί πως οι μεταβολές της κατάστασης των σωμάτων είναι ανεξάρτητες από τον χρόνο και πως η μεταβολή της κινητικής τους ενέργειας εξαρτάται μόνο από την στοιχειώδης δύναμη (F) και το στοιχειώδης μήκος (L).
Ο εγκέφαλός μας λειτουργεί με ηλεκτρικά σήματα, με ρεύμα δηλ. Τι είναι το ρεύμα ; Είναι κίνηση ηλεκτρονίων. Από την στιγμή που μιλάμε για κίνηση αυτομάτως συσχετίζουμε αυτήν την κίνηση με τον χρόνο. Μεσολαβεί κάτι, κάποιος "χρόνος" για να συμβεί αυτό :
quote:
H ενεργοποίηση των ραβδίων και των κωνίων έχει ως αποτέλεσμα (με τον μηχανισμό που περιγράψαμε παραπάνω) την αποστολή μηνυμάτων, μέσω του οπτικού νεύρου, σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται LGN (lateral geniculate nucleus).
Για να σταλθεί κάποιο μήνυμα, δηλ. για να μεταβληθεί η κινητική κατάσταση του ερεθίσματος από την στιγμή που λαμβάνεται από το αισθητήριο όργανο μέχρι την στιγμή που παραδίδεται στον εγκέφαλο προς επεξεργασία, χρειάζεται αυτή η μεταβλητή που ονομάζεται "χρόνος". Στην ουσία όμως, αυτή η μεταβλητή δεν υπάρχει. Δεν χρειάζεται. Εμείς την εισάγουμε γιατί διαφορετικά δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε τίποτε. Στην πραγματικότητα η κινητική κατάσταση του ερεθίσματος θα μεταβληθεί ανεξάρτητα από τον χρόνο και ο εγκέφαλος θα ερμηνεύσει το ερέθισμα άχρονα. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε το ταυτόχρονο.
Στην πραγματικότητα η έννοια του ταυτόχρονου δεν υπάρχει αφού δεν υπάρχει χρόνος, δηλ. αν δεν γνωρίζαμε - εσφαλμένα - την έννοια του χρόνου, δεν θα γνωρίζαμε και την έννοια του ταυτόχρονου. Επειδή όμως εμείς νομίζουμε πως ο χρόνος είναι υπαρκτό μέγεθος γιατί το συσχετίζουμε με την κίνηση που είναι υπαρκτή, ο εγκέφαλος "μπλοκάρει" - αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτή η έκφραση - το ταυτόχρονο. Στην πραγματικότητα - με την απόλυτη σημασία της έννοιας "πραγματικότητα" - ο χρόνος δεν υπάρχει αλλά μαζί του δεν υπάρχει και καμία παράγωγη έννοιά του, όπως η έννοιες "σύγχρονος", "ταυτόχρονος", "ανάχρονος", "διάχρονος" κτλ.
quote:Γιατι κανεις δεν αντιλαμβανεται το τι ειναι αυτο;
Γιατί στην πραγματικότητα, τίποτε δεν είναι.
Μια ακόμη τεράστια δυσκολία στο να αντιληφθούμε την πραγματικότητα είναι αυτό το "είναι". Πρέπει να κατανοήσουμε πως σ' αυτό το γραμμικό συνεχές που συνηθίσαμε να το ονομάζουμε "χρόνο", η έννοια του "είναι" δεν υφίσταται. Τίποτε δεν μπορεί να είναι, αφού όλα κινούνται, όλα γίνονται, όλα μεταβάλλονται, όλα αλλάζουν και όλα, τα πάντα ρει όπως έλεγε και ο Ηράκλειτος. Το είναι υπάρχει μόνο στην γλώσσα μας. Στην ύπαρξη δεν υπάρχει. Ο άνθρωπος επιμένει να αποδίδει στον εαυτό του, στους άλλους και στα γεγονότα, την έννοια του "είναι", γιατί αν δεν το κάνει, πολύ απλά ... θα τρελαθεί. Είναι λοιπόν πολύ φυσικό, πολύ ανθρώπινο να μην αντιλαμβάνεται αυτό το "είναι", αφού στην ουσία δεν υπάρχει.
Το ερώτημα που θα πρέπει να μας απασχολεί είναι αυτό : "Έχει ο άνθρωπος την δυνατότητα να αντιληφθεί αυτό το "είναι" και να μπορέσει κάποια στιγμή να δει την πραγματικότητα όπως αυτή γίνεται ;" Ναι, κατά την άποψή μου. Αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει να συμβούν κάποιες "καταστροφές" - ας το πω έτσι. Και η πρώτη "καταστροφή" που πρέπει να γίνει, είναι η καταστροφή αυτού του "είναι" που ο καθένας μας νομίζει πως ... "είναι" ...
quote:
Ναι, κατά την άποψή μου. Αλλά για να γίνει αυτό, θα πρέπει να συμβούν κάποιες "καταστροφές" - ας το πω έτσι. Και η πρώτη "καταστροφή" που πρέπει να γίνει, είναι η καταστροφή αυτού του "είναι" που ο καθένας μας νομίζει πως ... "είναι" ...
Οχι κατα την δική μου. Τελικά σε τι μας χρησιμεύει να δούμε την πραγματικότητα όπως υποτίθεται οτι είναι? Θα γίνει καλυτερη η ζωή μας ? πες μου...
Επίσης αν καταστρέψουμε αυτό το είναι....πράγμα επικίνδυνο...με ποιανού το είναι θα πορεύόμαστε?
Θα εμπιστευτείς το είναι του ''δασκάλου'' του γκουρού κλπ?
Zip, εχουν κάνει λάθος οι μεταφράσεις σε αυτό το σημείο κι αν υπάρχει κάποιος που το υποστηρίζει τότε κυνηγάει μια χίμαιρα.
Χωρίς την προσωπικότητα δεν μπορούμε να ζήσουμε...
Εχουμε αυτή την προσωπικότητα, την οποία εμείς διαλέξαμε , την ζωή που επιθυμούμε και το μονο που εχουμε να κάνουμε για να είμαστε ολόκληροι και σταθεροί είναι να ανασύρουμε τα στοιχεία του υποσυνείδητου που μας εμποδίζουν να εκφραστούμε.
Οι φόβοι, οι παρορμήσεις, τα αρχέτυπα , η διαμόρφωση μας ..ολα οσα δημιουργούν την μορφοποιητική σκέψη, την μηχανικότητα...αυτα θέλουν ξεσκόνισμα και οχι η κατάργηση αυτού που είμαστε.
quote:
zip -Δεν νομίζω πως διαλέγει τίποτε ο εγκέφαλος. Ο εγκέφαλος παίρνει αυτό που του "σερβίρουν" τα όργανα. Δεν είναι σε θέση να διαλέξει. Να επεξεργαστεί, ναι, όχι όμως να διαλέξει. Συνεπώς - κατά την άποψή μου - δεν τίθεται θέμα διαλογής εικόνων όπως λες, αλλά θέμα κατασκευής του οργάνου που δέχεται και μεταφέρει τις πληροφορίες / ερεθίσματα στον εγκέφαλο. Η επιστήμη λοιπόν - και πάλι κατά την άποψή μου - είναι ξεκάθαρη πάνω στο ερώτημα "Μπορώ να αντιληφθώ τα πάντα με τα αισθητήρια όργανα μου;" γιατί απαντάει πως συγνώμη φίλε αλλά τα όργανά σου δεν μπορούν να αντιληφθούν τα πάντα ή αν θες, δεν είναι κατασκευασμένα, δεν είναι φτιαγμένα για να αντιλαμβάνονται τα πάντα. Το μάτι σου πιάνει αυτές τις συχνότητες, το αυτί σου αυτές κ.ο.κ. Αν είχες ένα πιο "εξελιγμένο" μάτι, τότε ο εγκέφαλός σου - πιθανόν - να μπορούσε να επεξεργαζόταν με κάποιο τρόπο αυτήν την συχνότητα ώστε εσύ να την αντιλαμβάνεσαι, να την βλέπεις δηλ. Νομίζω είναι πάρα πολύ απλό.
zip ίσως ήταν λάθος η επιλογή της λέξεως «διαλέγει», άλλωστε δεν έχουμε καμία διαφορετική άποψη ότι ο άνθρωπος έχει περιορισμένη αντίληψη, δηλαδή αισθήσεις .
Άλλωστε κάθε τι που αντιλαμβάνεται (επεξεργάζεται) ο εγκέφαλος, το αντιλαμβάνεται έτσι, γιατί κατά αυτόν τον τρόπο έχουν δομηθεί οι λειτουργίες μας (αισθήσεις), αν είχαν δομηθεί διαφορετικά θα είχαμε εντελώς διαφορετική «οπτική γωνία» ή για να το πω καλύτερα, αντίληψη των πραγμάτων .
Συνεπώς κυρίαρχο ρόλο εδώ παίζει το πώς έχει δομηθεί το μυαλό μας (εγκέφαλος) για να καταλάβουμε το κάθε τι που μας περιβάλει .
Βέβαια εδώ υπάρχουν και κάποια αλλά θέματα που έχουν ενδιαφέρων προς έρευνα ….
Το φαινόμενο της συναισθησίας .
Η ανάποδη σύνδεση των κέντρων του εγκέφαλου, δηλ. το να «βλέπεις» και να «μυρίζεις» τον ήχο, το να «ακούς» το φως (χρώματα) και το ποιο ενδιαφέρων να γεύεσαι χρώματα και ήχους .
Το φαινόμενο του αντικατοπτρισμού .
Παράδειγμα, η γνωστή μας έρημος, η όαση, τα τρεχούμενα νερά, και τέλος η απογοήτευση όταν αντιλαμβάνονται το παιχνίδι που τους έπαιξε η όραση τους (αισθήσεις) .
Και το ποιο σπουδαίο από όλα η νόηση, ο νους .
Εκτός από της αισθήσεις μας υπάρχει και νους, αυτόν τον νου θα πρέπει να κινητοποιήσουμε για να καταλάβουμε αυτό που μας περιβάλει όπως είναι στην πραγματικότητα και όχι όπως το αντιλαμβανόμαστε στην πραγματικότητα, βάση των περιορισμένων ανθρώπινων αισθήσεων μας .
Πραγματικό δεν είναι μόνο ότι αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας, αλλά αυτό που είναι πέρα από της αισθήσεις μας πέρα από της εικόνες, καθρεπτίσματα κάποιου πράγματος που υπάρχει έξω από της αισθήσεις μας .
quote:
zip -Εσύ αντιθέτως λες : Ο εγκέφαλος μας «διαβάζει» την πραγματικότητα μέσα από εικόνες (αισθήσεις) και διαλέγει αυτό που είναι «περιορισμένο» στο δικό μας γνωστικό πεδίο ή για να γίνω ποιο κατανοητός στην δικιά μας αντίληψη.
Δεχόμαστε τεράστιες ποσότητες πληροφοριών που επεξεργάζονται ο εγκέφαλος μέσω των τα αισθητήριων οργάνων μας, αν θυμάμαι καλά (με κάθε επιφύλαξη) περίπου στα 400 bits/sec, αλλά αυτά που αντιλαμβανόμαστε, κρατάμε, είναι μόνο τα 2000 από αυτά, σε κάθε στάδιο επεξεργασίας των πληροφοριών ο εγκέφαλος επεξεργάζεται επιλεκτικά ποια θα μεταφερθούν στο υποσυνείδητο (αποθήκη) και ποιες πληροφορίες θα μεταφερθούν στο συνειδητό, ώστε τελικά αυτό που θα φτάσει στην συνείδηση μας είναι αυτό που θα μας είναι ποιο χρήσιμο .
quote:
zip -Η καινούργια κατάσταση Συνειδητότητας, δεν μπορεί να δημιουργηθεί από τον εγκέφαλο γιατί όπως είπαμε, ο εγκέφαλος δεν μπορεί από μόνος του να δημιουργήσει τίποτε. Χρειάζεται ερεθίσματα - πληροφορίες προς επεξεργασίαν. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα νέα ερεθίσματα, οι νέες πληροφορίες, δεν μπορεί να υπάρξει και νέα κατάσταση Συνειδητότητας.
Άραγε όλοι αυτοί οι γνωστοί μας αρχαίοι φιλόσοφοι (Παρμενίδης, Ηράκλειτος ,Πλάτωνας και Αριστοτέλης, Λεύκιππος και Δημόκριτος, κλπ) που καταφέρανε και αντιληφθήκανε, συνειδητοποιήσανε το ψευδές παιχνίδι των αισθήσεων, τι ερεθίσματα μπορεί να είχαν στην τότε εποχή τους ;
Αλλά και στην εποχή μας όταν καθημερινώς η επιστήμη μας αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη πλάνη από αυτή των αισθήσεων μας….
quote:
Τελικά σε τι μας χρησιμεύει να δούμε την πραγματικότητα όπως υποτίθεται οτι είναι? Θα γίνει καλυτερη η ζωή μας ? πες μου...
nst, δεν ξέρω αν θα γίνει καλύτερη η ζωή μας. Νομίζω όμως πως θα γίνουμε καλύτεροι εμείς. Τουλάχιστον, θα πάψουμε να απορούμε για κάποια πράγματα, ίσως δηλ. Ίσως - ποιος ξέρει ; - να πάψουμε να μαλώνουμε, να κάνουμε πολέμο, ίσως σταματήσει η πείνα, δεν ξέρω, πάντως κάτι άλλο θα συμβεί απ' αυτό που ζούμε τώρα. Κάτι καλύτερο, κάτι που θα είναι πιο φυσικό. Αλήθεια, γιατί με ρωτάς κάτι τέτοιο ;
quote:
Επίσης αν καταστρέψουμε αυτό το είναι....πράγμα επικίνδυνο...με ποιανού το είναι θα πορεύόμαστε?
Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που ρωτάει ένας λογικός άνθρωπος, όταν του ζητηθεί να καταστρέψει το "είναι" που έχει φτιάξει μέχρι τώρα. Η απάντηση είναι : Με το δικό μας. Αλλά πρέπει να σου εξηγήσω τι σημαίνει να είναι κάτι δικό σου γιατί κατανοούμε - μεταξύ μας - την έννοια της κτήσης διαφορετικά. Για να σε βοηθήσω και να δεις τι εννοώ με την έννοια της κτήσης, κάτσε και πες μου, τι από όλα αυτά που έχεις είναι πραγματικά δικό σου. Έχεις κάτι δικό σου ;
quote:
Θα εμπιστευτείς το είναι του ''δασκάλου'' του γκουρού κλπ?
Στην αρχή ναι, ίσως χρειαστεί να το κάνεις αυτό. Όταν όμως γνωρίσεις τον εαυτό σου, θα εμπιστεύεσαι μονάχα τον εαυτό σου και κανέναν άλλον. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει πρώτα να τον γνωρίσεις.
quote:
Χωρίς την προσωπικότητα δεν μπορούμε να ζήσουμε...
Εξαρτάται τι εννοείς "ζωή".
quote:
Εχουμε αυτή την προσωπικότητα, την οποία εμείς διαλέξαμε , την ζωή που επιθυμούμε και το μονο που εχουμε να κάνουμε για να είμαστε ολόκληροι και σταθεροί είναι να ανασύρουμε τα στοιχεία του υποσυνείδητου που μας εμποδίζουν να εκφραστούμε.
Σε ρώτησαν αν ήθελες να γεννηθείς σ' αυτόν τον κόσμο ; Εμένα όχι. Συνεπώς δεν έχω διαλέξει και δεν έχω επιλέξει τίποτε. Παρά τούτο, δεν έχω παράπονο.
quote:
Οι φόβοι, οι παρορμήσεις, τα αρχέτυπα , η διαμόρφωση μας ..ολα οσα δημιουργούν την μορφοποιητική σκέψη, την μηχανικότητα...αυτα θέλουν ξεσκόνισμα και οχι η κατάργηση αυτού που είμαστε.
Όλα αυτά που λες, κι ακόμη περισσότερα, είναι αυτό που είμαστε ...
quote:
Άραγε όλοι αυτοί οι γνωστοί μας αρχαίοι φιλόσοφοι (Παρμενίδης, Ηράκλειτος ,Πλάτωνας και Αριστοτέλης, Λεύκιππος και Δημόκριτος, κλπ) που καταφέρανε και αντιληφθήκανε, συνειδητοποιήσανε το ψευδές παιχνίδι των αισθήσεων, τι ερεθίσματα μπορεί να είχαν στην τότε εποχή τους ;
Δεν ξέρω φίλε μου, τι να σου πω ;
quote:
Αλλά και στην εποχή μας όταν καθημερινώς η επιστήμη μας αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη πλάνη από αυτή των αισθήσεων μας…
Εγώ δεν νομίζω πως οι αισθήσεις μας μας λένε ψέμματα. Αυτό που μας λένε είναι κατά την άποψή μου, αυτό που πρέπει να μας πουν. Δηλ. κάνουν καλά την δουλειά τους, άσχετα αν δεν κάνουν κάτι περισσότερο που ίσως θα θέλαμε.
quote:
Και το ποιο σπουδαίο από όλα η νόηση, ο νους .Εκτός από της αισθήσεις μας υπάρχει και νους, αυτόν τον νου θα πρέπει να κινητοποιήσουμε για να καταλάβουμε αυτό που μας περιβάλει όπως είναι στην πραγματικότητα και όχι όπως το αντιλαμβανόμαστε στην πραγματικότητα, βάση των περιορισμένων ανθρώπινων αισθήσεων μας .
Δηλ. εσύ θεωρείς πως η νέα Συνειδητότητα θα έρθει μέσω του νοητικού κέντρου ; Σωστά κατάλαβα ;
quote:
zip - Εγώ δεν νομίζω πως οι αισθήσεις μας μας λένε ψέμματα. Αυτό που μας λένε είναι κατά την άποψή μου, αυτό που πρέπει να μας πουν. Δηλ. κάνουν καλά την δουλειά τους, άσχετα αν δεν κάνουν κάτι περισσότερο που ίσως θα θέλαμε.
Σίγουρα δεν λένε ψέματα, απλά «παρουσιάζουνε» την μια πλευρά της ανθρώπινης υλικής… αλήθειας…..
quote:
zip - Δηλ. εσύ θεωρείς πως η νέα Συνειδητότητα θα έρθει μέσω του νοητικού κέντρου ; Σωστά κατάλαβα ;
Εξαρτάται, το τι εννοούμε όταν μιλάμε για Συνειδητότητα, το πόσο νέα μπορεί να είναι αυτό που λέμε Συνειδητότητα, αλλά και το που «τοποθετεί» ο καθένας μας αυτό που λέμε Νου/νόηση…..
Edited by - elo on 20/08/2008 22:24:52