- Τί είναι ο χρόνος; Υπάρχει χρόνος για το πνεύμα; - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Εκεί όπου ο χρόνος δεν έχει τη δύναμη
που έχει στους μεγαλύτερους.
Πολλές φορές οι μεγάλοι, λέμε ότι ο χρόνος περνάει γρήγορα,
ενώ οι νέοι βιάζονται να προλάβουν...
Πιστεύω ότι είναι μια παράξενη κατάσταση που επιστήμονες ή φιλοσοφοι έπρεπε να έχουν προσέξει...
Αν δει κανείς το θέμα από την πλευρά του ότι δικαίωμα των νέων είναι να ζήσουν, ως αξίωμα,
τότε θα καταλάβει ότι η ζωή κι ο χρόνος υπηρέτης της,
του ωφείλουν εμπειρίες ωστε να μορφωθεί το όν που έρχεται στη γη για να βιώσει αυτές τια ίδιες τις εμπειρίες...
Έτσι έχω σκεφτεί πολλές φορές, ότι αν ένας νέος, έχει λίγη οξυδέρκεια και σύνεση, μπορεί να αναγκάσει την ζωή και τον χρόνο να του δώσουν τις καλύτερες επιλογές και να ζήσει
πραγματικά κάτι καλό κι όχι ευκαιριακές
καταστάσεις και φτηνιάρικες εμπειρίες..
Αυτό μπορούμε να το δούμε ως θεωρεία, αλλά και στην πράξη...
Το πνεύμα, ανώτερο του χρόνου, πρέπει να ζήσει εμπειρίες, αλλοιώς ο σκοπός που έρχεται στη γη ακυρούται.
Καθένας έχει το περιθώριο να ζήσει καλές κι όχι επιπόλαιες.
Κι όμως κανείς δεν διδάσκει κάτι τέτοιο...
Οι νέοι όμως, μπορούν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή, αν υπολογίσουν ότι δεν υπάρχει χρόνος κι
ότι ότι ζούν είναι σκοπός να είναι τέλειο κι όχι κάτι πρόχειρο...
συνήθιζα να σέρνομαι βαθειά μες στο μυαλό μου,
τώρα ίσως θα έπρεπε να δοκιμάσετε το παιχνίδι μου,
απλώς κλείστε τα μάτια σας,
ξεχάστε το όνομα σας,
ξεχάστε τα υπόλοιπα,
ξεχάστε τος ανθρώπους και θα δημιουργήσουμε ένα άλλο ρυθμό...
Μην αγγίξετε το χώμα,
μην σας δει ο ήλιος,
τίποτε άλλο δεν έμεινε από το να τρέξουμε, να τρέξουμε,
ας τρέξουμε..."
Ποιός αρνήθηκε τον χρόνο κι έγραψε αυτούς τους στίχους;
Θα πάψει να υπάρχει από την στιγμή που ό άνθρωπος
θα δείξει ότι μέσα του υπάρχει πιο πολύ πνεύμα παρά ύλη.
Το πνεύμα του ανθρώπου θα δείξει ότι ξεπερνά τον χρόνο
όταν πάψει να μετράει τον χρόνο.
Για να πάψει να μετράει τον χρόνο
θα πρέπει να μην έχει σημασία στη ζωή του ο χρόνος κι έτσι θα μπορέσει να τον σταματήσει...
εννέα μήνες που μένει στην κοιλιά της όποιας μάνας του
κι ο χρόνος αυτός δεν μετράει...
Αλήθεια γιατί δεν μετράει;
Ποιός ρόλος εξυπηρετείται με την έμβρυο ζωή;
Έμβρυο είναι σύθετη λέξη που σημαίνει ζωή μέσα σε νερό...
Εκεί ο χρόνος είναι ακίνητος γιατί το πλάσμα είναι εκτός αυτού του κόσμου, έστω εν αντιλήψει αυτού του χρόνου...
Πόσα όντα υπάρχουν γύρω μας κι εμείς δεν τα αντιλαμβανόμαστε,
επειδή πιστεύουμε οτι υπάρχει ο χρόνος...
Δικό μας κατασκεύασμα,λοιπόν, είναι ο χρόνος και δική μας φυλακή....
Μόλις το εννοήσουμε αυτό, θα σταματήσει ο χρόνος...
κι η εφαρμογή της στην ύλη για το πνεύμα…
Άλλως το πνεύμα δεν διέπεται από τον χρόνο.
Τα όνειρα είναι δευτερολέπτων,
ακόμη και κλασμάτων του δευτερολέπτου
.Κι αυτό γιατί χρησιμοποιούν δεδομένα του χώρου που
υπάγεται στον χρόνο…
περιορισμένος ο άνθρωπος ki αυτό τώρα τελευταία
τείνει να αλλάξει…
Μ’ αυτό προτιμώ να δω σε πρώτη φάση την ταχύτητα που ζει και διέπεται η σημερινή κοινωνία, για να ισχυροποιήσει την σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο, λες κι αυτό είναι κάτι που τελεί υπό αμφισβήτηση...Πράγμα πυ όντως συμβαίνει...
Αυτό πάλι κατά την άποψη μου δεν γίνεται κατά λάθος,
αλλά εσκεμμένα.
Κοινώς υπάρχουν κάποιοι που δεν θέλουν τον άνθρωπο,
ανεπηρέαστο κι ανεξάρτητο του χρόνου.
Τον προτιμούν υποχείριο του χρόνου, άρα και υποχείριο όποιου μπορεί να χειριστεί τον χρόνο,όπως επιχειρείται με το άγχος της σημερινής καταναλωτικής κοινωνίας.
Κι όμως ότι και να κάνουν ο άνθρωπος ξεφεύγει από τον χρόνο…
τέτοιο που δεν επιδέχεται την φυλακή του χρόνου,
ηθελημένα, άρα, εμείς ακολουθούντες την του σώματος υπόστασιν δίνουμε σημασία σε αυτή… τη φυλακή.
Ο χρόνος λοιπόν, όπως λέει κι η έννοια είναι περιοριστικός, φυσικά για κάποιο ανάλογο διάστημα, καθώς ένα πνεύμα που δεν χωρείται
αφού είναι ακατάλυτο, δεν μπορεί παρά να ασκείται με τον χρόνο και όχι ναείναι υποτελής σ' αυτόν…
Μένει έτσι η δική μας εμμονή με τον χρόνο…
Αυτό μπορεί να πει κανείς ότι ισχύει μέχρις
ότου ο άνθρωπος θέλει…
Και πάλι ο άνθρωπος διαλέγει και να βγεί ,
μόλις κατανοήσει τι κάνει…
τη λογική ότι αυτά που συμβαίνουν, μέσα και έξω του,
αποτελούν θέματα που θέλουν περιθώρια χρόνου.
Έρχεται όμως ο καιρός που λέγεται ότι ο άνθρωπος
θα υπερβεί τον χρόνο…
Ένα τέτοιο περιστατικό όπου υπήρξε υπέρβαση του χρόνου ήταν κι η διπλή χρονικά, υλοποίηση ενός γεγονότος.
Ο Ελισσαίος μαθητής του Προφήτη Ηλία, είδε τον Ηλία
με τον Χριστό και τον Μωυσή. Το ίδιο δρώμενο, είδαν
πολλούς αιώνες μετά οι απόστολοι Πέτρος, Ιωάννης και Ιάκωβος.
Τι έχουμε εδώ;
Ένα δίπλωμα του χρόνου ή επανάληψη ενός συμβάντος;
Πιστεύω ότι έχουμε επιστροφή χρόνου και τώρα γυρίζουμε πίσω,
αντί να προχωράμε μπροστά.
Ο χρόνος ξαναμηδενίζεται σύντομα, όταν και το πνεύμα του ανθρώπου φτάσει στην κατάλληλη κατάσταση ώστε να δεχθεί την αλήθεια…
κατάσταση του πρόβλημα. Είναι δέσμιος του χρόνου,
αλλά,συγχρόνως, ο ίδιος θα λύσει το πρόβλημα όταν
καταλάβει ότι ο χρόνος δεν υπάρχει,
παρά μόνο για την μικρή απόδοση του εαυτού του,
όπως είναι τώρα.
Με την κανονική του υπόσταση έχει την αιώνια απόδοση του
εαυτού του ως θεός, αλλά κι η τωρινή του καάσταση
υπάρχει για να του θυμίζει τον στοχο του...
Όλοι θέλουν να μην υπάρχει χρόνος....
Κι αυτό δεν είναι ευσεβής πόθος, αλλά αλήθεια που ο
νους ξέρει και γι' αυτό δεν δέχεται. Πως λέμε ότι για τα παιδιά και τους νέους δεν υπάρχει χρόνος...
Και ειδικά για ένα πνεύμα που έχει αποδείξει ότι
δεν υπόκειται σε νόμους σαρκός, είναι αστείο η δέσμευση του χρόνου.
Άρα η υπέρβαση του ανθρώπου κρύβεται στην υπέρβαση του χρόνου. Κοινώς, μόλις ο άνθρωπος ξεπεράσει τον χρόνο,
αγγίζει την αιωνιότητα και την θεική του ταυτότητα...
είναι τόσο απλό...
quote:
Άρα η υπέρβαση του ανθρώπου κρύβεται στην υπέρβαση του χρόνου. Κοινώς, μόλις ο άνθρωπος ξεπεράσει τον χρόνο,
αγγίζει την αιωνιότητα και την θεική του ταυτότητα...
είναι τόσο απλό...
Εμένα αγαπητέ trexagireve δεν μου φαίνεταιτόσο απλό . Θεωρώ ότι και τα δύο πράγματα χρόνος , πνεύμα είναι ανυπέρβατα .
Ακόμη και η μέγα Οντότητα πολλά πράγματα χρονικά τα προσδιορίζει .
Να θυμίσω , πρώτα θα αναστηθουν οι εν Χριστό κοινωνία , ο διάβολος θα δεθεί για χίλια χρόνια , σε τρεις μέρες αναστήθηκε και πολλά άλλα...
Ακόμη και ο Μέγας Νούς δεν μπορεί να απαλαχθεί από τα δεσμά του χρονικού προσδιορισμού , γιατί νε μεν ο χρόνος χάνει στην αιωνιότητα το νόημα του , όχι όμως το χαρακτιριστικό του που λέγεται χρονικός προσδιορισμός . Αυτό είναι ανυπέρβατο . Οι πνευματικές δημιουργίες προσδιορίζονται χρονικά , τότε ειπώθηκε το τάδε , πρίν ίσχυε κάτι άλλο , άρα απαραίτητα ορίζεται χρονικά το πνευματικό συμβάν .
Ας δούμε τώρα τι σημαίνει πνεύμα δηλ ανθρώπινη πνευματική δημιουργία .
Είναι προιόν γνώσης και η γνώση δεν ανήκει σε κανέναν , είναι πάντα εκεί , δημιουργήθηκε ταυτόχρονα με όλα τ'άλλα , απλά περιμένει να τη συναντήσουμε με οποιδήποτε τρόπο , με καθοδήγηση , με επιφώτηση , με προσπάθεια .
Αν δεν υπήρχε ο Ainstain δεν θα μελετούσαμε κάποτε τη θεωρία της σχετικότητας , αν δεν ζούσε ο μέγας Παστέρ δεν θα ανακαλύπταμε την παστερίωση ; Πιστεύω πως ναι.
Για την δε θρησκευτική πνευματικότητα τα πράγματα θεωριτικά είναι ποιό εύκολα αφού υποστηρίζουμε ότι έρχεται με επιφώτηση .
Ζουμαροντας στην άποψη μου έχω να πώ , Χρόνος και Πνεύμα είναι ανυπέρβατα διότι πηγάζουν από το Ανυπέρβατο...
δείχνουν όμως ότι υπάρχουν εκεί για να τα ξεπεράσει
κανείς και όχι για να νοιώσει την μοιραία φάση του μη
προσπελάσιμου…
Η ανυπερβατότητα που θέτεις έχει να κανει με τον άνθρωπο
όπως τον ξέρουμε. Με τον αυριανό άνθρωπο, δεν υπάρχουν
όρια που να μην μπορεί να ξεπεράσει. Κι αυτό είναι ο
λόγος που έγιναν τα όρια… για να ξεπεραστούν, απλά από
ένα όν ανώτερο από αυτο που είναι προς το παρόν ο άνθρωπος…
Όπως σωστά λες η γνώση προυπήρχε, είναι σαν ένας χάρτης
που αν τον καταλάβουμε, θα καταλάβουμε και την δική μας φύση.
Μην ξεχνάς ότι ο άνθρωπος ελέγχει μόνο το 10% του
εγκεφάλου του. Ένα μεγαλύτερο ποσοστό θα εγκλωβίζονταν
πιστεύεις στον χρόνο;
Πολύ ωραίο το θέμα TREXAGYREVE
Θα ήθελα να εκφράσω κάποιες σκέψεις μου.
Θα μου επιτρέψεις να το ξαναπώ αυτό από μια άλλη μας συζήτηση
<<Ο ΘΕΟΣ ‘Η ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ, ΕΙΝΑΙ τα πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα ’’μέσα’’ στην απειρότητα που ΑΥΤΟΣ να μην ΕΙΝΑΙ. ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΛΗΡΩΝ. Δεν έχει αρχή και δεν έχει τέλος. Δεν απουσιάζει είναι ομοούσιος. Μέσα στην απανταχού αιωνία πληρότητα δεν υπάρχει πάνω ,κάτω, μέσα έξω. Δεν μπορούμε σε μια άπειρη έκταση να κάνουμε επέκταση. Υπερκαλύπτει κάθε πέρας .Δεν μπορεί τίποτα να τον χωρέσει και τίποτα να τον περιβάλει, αλλά αυτός εκτείνεται σε όλα ταυτόχρονα και πάνω από όλα.>>
Ως προς αυτό ο χρόνος είναι ένα αιώνιο ΤΩΡΑ. Εξάλλου δεν μπορεί να υπάρχει ξέχωρα από αυτό που ανέκαθεν ΕΙΝΑΙ.
Τώρα ως προς των ανθρώπων θέαση τα πράγματα αλλάζουν λόγω του ότι ο ΝΟΥΣ είναι γραμμικός και η ιδιότητα του ΝΟΥ είναι να συλλαμβάνει ιδέες και να διαμορφώνει εντυπώσεις. ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ δεν συλλαμβάνετε μέσα σε καμιά ιδέα .Ακόμα και αυτά που είπα πιο πάνω για το ΑΠΟΛΥΤΟ είναι για τα σκουπίδια μπροστά στην πραγματική εμπειρία του ποιος ΕΙΜΑΙ;.
Έτσι λόγω της υποκειμενικότητας του καθενός ο χρόνος είναι διαφορετικός. Για άλλον περνάει αργά για άλλον γρήγορα. Άλλοτε είναι ευχάριστος και άλλοτε δυσάρεστος. Για άλλον έχει αρχή και τέλος για άλλον όχι. Σε αυτή την περίπτωση ο χρόνος είναι σχετικός και όλες η υποκειμενικές ιδέες για το τι είναι ο χρόνος ακόμα και αν δεν συμφωνούν είναι σωστές. Ο καθένας μπορεί να έχει μια εντύπωση για το τι είναι ο χρόνος και αυτή είναι η υποκειμενική πραγματικότητα του καθενός.
Ας κάνουμε έναν συλλογισμό. Πως θα εμφανιζόταν ο χρόνος σε όντα τα οποία κατοικούν σε ένα κόσμο δύον διαστάσεων;
Αυτά τα όντα παρόλο που ζουν μέσα στην απειρότητα του Σύμπαντος αλλά και των πολλαπλών διαστάσεων αντιλαμβάνονται μόνο δυο διαστάσεις. Το μήκος και το πλάτος. Το ύψος δεν το αντιλαμβάνονται άρα για αυτούς δεν υπάρχει.
Σε αυτόν τον επίπεδο κόσμο πάμε εμείς που είμαστε όντα που αντιλαμβάνονται την τρίτη διάσταση σαν ταξιδευτές για να κάνουμε μερικές παρατηρήσεις.
Ο κόσμος τους είναι όπως η επιφάνεια ενός τραπεζιού. Στεκόμαστε δίπλα από αυτή την επιφάνεια αλλά δεν μπορούν να μας δουν. Είμαστε ανύπαρκτοι.
Τότε παίρνουμε μια κιμωλία και διαγράφουμε έναν κύκλο κλείνοντας μερικά όντα μέσα σε αυτόν.Ουτε το χέρι είδαν να έρχεται ούτε μπορούν να καταλάβουν πως δια μαγείας του φυλάκισε μια λευκή γραμμή που εμφανίστηκε από το πουθενά.
Τότε αρπάζουμε ένα από αυτά τα όντα και το υψώνουμε στην τρίτη διάσταση. Τα άλλα όντα βλέπουν τον σύντροφο τους να εξαφανίζετε από μπροστά τους δεν μπορούν να καταλάβουν που πήγε ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ.
Τώρα τοποθετούμε έναν τροχό ο οποίος είναι χρωματιστός, στην άκρη του τραπεζιού. Ο μισός τροχός είναι πάνω από το τραπέζι και ο άλλος μισός κάτω από το τραπέζι.
Τα όντα λόγω του ότι δεν μπορούν να δουν το ύψος βλέπουν μια χρωματιστή γραμμή .Αρχίζουμε να περιστρέφουμε τον τροχό, τα όντα δεν βλέπουν καμία περιστροφή. Το μόνο που αντιλαμβάνονται είναι ότι η γραμμή μετά από έναν συγκεκριμένο χρόνο αλλάζει χρώμα.
Έτσι για αυτούς καθώς εμείς γυρνάμε τον τροχό ,όποιο χρώμα από τον τροχό φεύγει από την δυσδιάστατη πραγματικότητα τους, περνάει στο παρελθών και ότι χρώμα έρχεται, για αυτούς ανήκει στο μέλλων.
Για εμάς όμως το παρελθών και το μέλλων του τροχού σε σχέση με τα όντα είναι εδώ ,τωρα. Βλέπουμε τα χρώματα πότε θα μπουν στον κόσμο τους και τα βλέπουμε όταν αυτά φεύγουν. Θα μπορούσαμε να κάνουμε και προφητείες για αυτούς. Π.Χ. <Μετά το κόκκινο χρώμα θα έρθει το πράσινο μετά το κίτρινο μετά το άσπρο.>
ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ για αυτούς.
Έτσι κάποιες καταστάσεις χώρου της τρίτη διάστασης φαίνονται σαν καταστάσεις χρόνου στους κατοίκους της δεύτερης διάστασης.
Άραγε αν μας επισκέπτονταν όντα από ανώτερες διαστάσεις όπως την 4η την 5η την 6η ή την 7η τη θα έλεγαν για το πώς αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο αλλά και την πραγματικότητα;. Αυτά τα όντα δεν θα μας φαινόντουσαν ακατανόητα και με υπερφυσικές δύναμης;. Μήπως η συνείδηση του ανθρώπου είναι πέρα από όλα αυτά και μπορεί να "μετέχει" στα Μυστήρια των Μυστηρίων;
Να είστε καλά
.
ο Θεός εμπεριέχει τα πάντα, θα έλεγα ότι ταιριάζει
καλύτερα, χωρίς να με δεις σαν πνεύμα αντιλογίας ή
διόρθωσης…Όλα συντελούνται μέσα στον Θεό και όλα
ενυπάρχουν εις αυτόν.
Συμφωνούμε απόλυτα στο ότι ο χρόνος είναι το απόλυτο
τώρα …
Ακριβώς η προσέγγιση που έχεις κάνει για τις διαστάσεις
είναι αυτή που αναιρεί την ύπαρξη άλλων όντων, καθώς
,λόγω της μη ύπαρξης χρόνου γι ‘αυτά, θα έπρεπε να
είναι τμήματα του δικού μας χωροχρόνου, αφού η
συμμετοχή τους θα τα καθιστούσε αξιώματα για μας
και άρα γνωστά, πέραν του χρόνου.
Το απόλυτο είναι ιδέα αυτοτελής, αφού για να υπάρχει
πρέπει πρώτα να ιδεάται, κοινώς να έχει νοητική
υπόσταση και μετά να υπάρχει ως νομοτελής έννοια.
Συμφωνούμε για την υποκειμενικότητα του χρόνου, καθώς
ο Δημιουργός και Πλάστης φτιάχνει ένα πλάσμα ( ελπίζω ότι αντιλαμβάνεσαι ότι ο χρόνος του φτιάχνω είναι ο αιώνιος
στο τώρα) που να μπορεί να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες του,
άσχετα από την συμμετοχή αυτοπροσδιορισμού ικανότητας
του ιδίου του πλάσματος, όπως έχουμε ξαναπεί…
Το πλάσμα μέσα στον χρόνο υπάρχει υποκείμενο, ώσπου να
μπορέσει να ξεπεράσει τον χρόνο και να γίνει υπερκείμενο
και αντικείμενο…
Κοινώς, για να καταλήξω , ο χρόνος αποτελεί τον φράχτη
που πρέπει να πηδήξει ο άνθρωπος μόλις είναι έτοιμος
να γίνει αυτό που τον φτιάχνει ο Πλάστης του…
Αποσπασμα TREXAGYREVE
-------------------------------------------------------------------------------------------
Ακριβώς η προσέγγιση που έχεις κάνει για τις διαστάσεις
είναι αυτή που αναιρεί την ύπαρξη άλλων όντων,
--------------------------------------------------------------------------------------------
Εδώ θα διαφωνήσουμε. Έχω εμπειρία από αυτό.
Θα αναφερθώ με τα λόγια κάποιου άλλου είναι τόσο ωραία.
<<Για τον τυφλό ,η εικόνα του ήλιου που ανατέλη το πρωί πρέπει να γίνει αποδεκτή με βάση την ΠΙΣΤΗ ,γιατί δεν μπορεί να την επιβεβαιώσει με δική του εμπειρία. Γεια εκείνους που βλέπουν όμως είναι μια απλή εμπειρική γνώση. Δε λέμε ποτέ ότι πιστεύουμε πως ο ήλιος ανατέλη στον ορίζοντα . Ξέρουμε ότι το κάνει.>>
Δεν σε αφορά προσωπικά. Απλά είναι έτσι για όλους μας.
υπάρχει ήλιος, την αντικαθιστούν οι άλλες αισθήσεις του…
Έτυχε από 9 έως 25 να ζω δίπλα από ένα τυφλό,
στο πατρικό μου, όπου όχι απλά καταλάβαινε τον ήλιο,
αλλά ήξερε κι αν είχε συννεφιά….
Περιττό να σου πω ότι έβγαινε βόλτα έξω μόνος του…
Ούτε ότι επισκεύαζε ράδια με την αφή…
Ερχόμενοι όμως στην αιτίαση της αντίληψης του
χρόνου από την γωνία των διαστάσεων,
θα ήθελα να πω ότι έχει σημασία η ικανότητα
αντίληψης κα γνώσεων αντί του επιπέδου των
διαστάσεων, με την σχετικότητα που πρέπει
να κατέχει την όποια τοποθέτηση επ’ αυτού…
Αυτό που είπα είναι ότι αναιρείται η ύπαρξη έτσι όπως
το λες, γιατί αν σκεφτείς τα καλούμενα Incubus & Sucubus,
θα καταλάβεις ότι έχουν περιορισμένο πεδίο αντήληψης
γνώσης και διάνοιας, κι όμως ζουν σε άλλες διαστάσεις
χωρίς να έρχονται σε επαφή με μας παρά μόνο κάτω από
ιδιόμορφες συνθήκες, καθώς έχουν σχέση με την σεξουαλική δραστηριότητα κα τυχαία συμπλέγματα επ’ αυτών
των καταστάσεων…
Δεν έρχονται δε σε επαφή μαζί μας όχι γιατί δεν
το θέλουν αλλά γιατί δεν μπορούν…
Απόσπασμα
---------------------------------------------------------------------
Ο τυφλός φίλε μου έχει την αίσθηση του ότι
υπάρχει ήλιος, την αντικαθιστούν οι άλλες αισθήσεις του…
Έτυχε από 9 έως 25 να ζω δίπλα από ένα τυφλό,
στο πατρικό μου, όπου όχι απλά καταλάβαινε τον ήλιο,
αλλά ήξερε κι αν είχε συννεφιά….
---------------------------------------------------------------------
Έχεις φοβερή εμπειρία.
Αλλά παρόλα αυτά ο τυφλός δεν μπορεί να δει .Δεν μπορεί να δει κάτι που έρχεται από μακριά. Για έναν άνθρωπο που βλέπει κάποια πράγματα σε σχέση με το χρόνο είναι παρόντα.
Ενώ για τον τυφλό ανύπαρκτα και μέλλοντα. Κάποια στιγμή ίσως πέσουν στην αντίληψη του από τις άλλες του αισθήσεις. Ακόμα και τότε το φαινόμενο είναι μερικώς .Πάντα θα του λείπει η όραση.
Βέβαια ο άνθρωπος δεν έχει μόνο ένα φυσικό σώμα. Έχει ένα ΖΩΤΙΚΟ, ένα ΑΣΤΡΙΚΟ ένα ΝΟΗΤΙΚΟ αλλά και άλλα σώματα.
Αν η νόηση ανήκει στην τρίτη διάσταση τότε ένας καλός χειρούργος θα μπορούσε να σου βγάλει όλες τις άσχημες σκέψεις. Αλλά ποτέ κανείς δεν βρήκε της σκέψεις αλλά ούτε και τον ΝΟΥ.
Και λέω. Αν μπορείς να υψώσεις την συνείδηση σου πάνω από το φυσικό επίπεδο και αρχίσεις να ταξιδεύεις στις ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΥΠΑΡΞΙΑΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ τότε θα ξέρεις πόσο διαφορετικός είναι ο ΧΩΡΟΣ και ο ΧΡΟΝΟΣ.Θα έχεις επίγνωση τον ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΥΠΑΡΞΙΑΚΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ.
Αν είσαι ένα ον που ‘ταξιδεύει’ στις ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ πως είναι δυνατών κάποιος που δεν έχει αυτή την εμπειρία να ξέρει για τη πράγμα μιλάς. Πάντα θα λείπει κάτι .Και στο συγκεκριμένο θα λείπει η εμπειρία.
Έτσι και όλες τις αισθήσεις μας να έχουμε και όλοι μας την ευφυΐα, τις άπειρες γνώσεις την καλύτερη ρητορεία, πάντα θα παραμένουμε στο ύψος τον δυνατοτήτων μας. Ότι είναι πάνω από την λογική μας είναι για τα σκουπίδια. Ένας άνθρωπος που είναι πάνω από τους άλλους ανθρώπους είναι πολύ επικίνδυνος για την κοινωνία μας. Αναρωτιέμαι αν ο ΧΡΙΣΤΟΣ εμφανιζόταν στην εποχή μας τη μαρτύρια θα του κάνανε;
Να είστε καλά
καθώς και μεις που βλέπουμε, δεν ξέρουμε τι γίνεται πίσω
από την γωνία του δρόμου, μπροστά μας…
Τα άτομα που ταξιδεύουν στο αστρικό και το νοητικό πεδίο,
δεν μπορούν να ξεφύγουνε από τον χρόνο, ενώ μπορούν να
φύγουν από τον χώρο..
Ερχόμαστε λοιπόν και πάλι στην έννοια του χρόνου όπου
πιστεύω και εννοώ, ότι για να μπορέσει κανείς να τον
ξεπεράσει, πρέπει να πετύχει λεπτότητα τέτοια και
ποιότητα ανάλογη, ώστε ο χρόνος να χάσει την μορφή του ,
αφού είναι φτηνός και ολίγος ,μπρος στην ποιότητα…
Ο χρόνος επαναλαμβάνω, είναι ένα εμπόδιο για μας που ζούμε
την ρηχή και χαμηλών προσδοκιών εποχή μας… Είναι ανάλογος των καταστάσεων μας και υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων που
ξέφυγαν κατά πολύ από τον χρόνο, όπως ο Ενώχ, ο οποίος
περιεπάτησε μετά του Θεού και εμετατέθει…
Ή άλλη περίπτωση ένας μοναχός που προβληματιζότανε για
τον χρόνο στον κόσμο των αγγέλων, περπατώντας μέσα σε
ένα δάσος, άκουσε το κελάηδημα ενός πουλιού που τραγουδούσε
τόσο γλυκά, ώστε όταν τελείωσε αυτό, γυρνώντας στο μοναστήρι
του με έκπληξη μεγάλη διαπίστωσε ότι είχαν περάσει
200 χρόνια και ήταν άλλοι μοναχοί εκεί κι όχι αυτοί που ήξερε…
Φίλε μου η ομορφιά είναι κάτι που υπερέχει του χρόνου
και ο άνθρωπος έχει ξεχάσει αυτή την ιδιότητα της ομορφιάς
και γι’ αυτό πλέον ζούμε πολύ πιο γρήγορα και ο χρόνος
γίνεται ένα πρόβλημα που πρώτα δεν υπήρχε…
ΦΙΛΕ TREXAGYREVE
Έχω πάει στο ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ για κάποιο διάστημα. Εκεί άκουσα όλες αυτές τις όμορφες ιστορίες αλλά και άλλες .Συνάντησα αξιοσημείωτους ανθρώπους που μου είπαν ενδιαφέροντα πράγματα.
Θυμάμαι μια φορά στο Ρωσικό μοναστήρι στεκόμουν κοντά στο προαύλιο. Ξαφνικά σαν αστραπή ένας καλόγερος περνάει σαν τον άνεμο από μπροστά μου δίνοντας μου στα χέρια ένα βιβλίο. Ξαφνιάστηκα ούτε που πρόλαβα να δω ποιος είναι.
Ανασυγκρότησα τον εαυτό μου και κοίταξα τον τίτλο.
<< ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ενός ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΟΥ>>
Εκδόσεις Παπαδημητρίου.
Γράφει για την νοερά προσευχή και πως μπορείς να την πας όχι στον ΝΟΥ αλλά στην ΚΑΡΔΙΑ. Από εδώ χάνονται τα λόγια και ακολουθούν οι πράξεις.
Απόσπασμα
-------------------------------------------------------------------------------------------
Τα άτομα που ταξιδεύουν στο αστρικό και το νοητικό πεδίο,
δεν μπορούν να ξεφύγουνε από τον χρόνο, ενώ μπορούν να
φύγουν από τον χώρο..
--------------------------------------------------------------------------------------------
Εδώ χωρίς να έχω κάτι εναντίων σου θα διαφωνίσω. Και μπορεί να διαφωνίσει κάποιος άλλος αλλά μόνο αν έχει την ανάλογη εμπειρία. Αυτό δεν είναι απόδειξη. Οι αποδείξεις μόνο βιώνοντε αλλά και επιβεβαιώνονται από αυτούς που τις έχουν ζήσει.
Ο χρόνος στην 5η διάσταση είναι πόλη διαφορετικός από αυτόν στην 3η.
Δεν ξεφεύγεις μόνο από τον χώρο αλλά και από τον χρόνο Στις ανώτερες διαστάσεις λειτουργούν λιγότεροι νόμοι και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να συμβαίνουν πράγματα τρελά για κάποιων που δεν είναι έτοιμος να τα δεκτή. Π.χ. Φεύγεις για τρία μερόνυχτα με χρόνους 5η διάστασης και όταν επιστρέφεις έχει περάσει μια ώρα. Βλέπεις πράγματα στην 5η διάσταση που γίνονται στην 3η μετά από μερικές μέρες. Και πολλά αλλά που δεν θα τα αναφέρω εδώ .
Αυτά τα ξερόυν και τα έχουν επιβεβαίωση αυτοί που ζουν κοντά μου. Για αυτούς τα λόγια μου είναι αληθινά επειδή τα ζήσανε.
Όσο πιο πολλές διαστάσεις ανεβαίνεις τόσο και ο χωρόχρονος τείνει προς το ένα και μοναδικό αυτόφωτο και υπερούσιο απανταχού ΘΕΟ.
Απόσπασμα
-------------------------------------------------------------------------------------------
Ο χρόνος επαναλαμβάνω, είναι ένα εμπόδιο για μας που ζούμε
την ρηχή και χαμηλών προσδοκιών εποχή μας…
-------------------------------------------------------------------------------------------
Έτσι είναι. Αλλά δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία.
Να είστε καλά.
Θα τα ξαναπούμε την δευτέρα.
που βλέπω ότι έχεις ανοικτούς ορίζοντες αντίληψης
που έχει να κάνει με την πανταχούσα γνώση.
Όντως ο άνθρωπος για να μιλήσει για τη γνώση πρέπει
να έχει ταξιδέψει και μιλήσει με πολλά άτομα και
πολλές κατηγορίες ανθρώπων, αλλά και να ταξιδέψει
σε μέρη με διαφορετικές αντιλήψεις για να δει την
πολυοπτική πραγμάτωση της αντίληψης ώστε να μπορέσει
να δει πέραν από τα στενά -λόγω του τόπου που
γεννιέται- επίπεδα κατανόησης…
Το βιβλίο « οι περιπέτειες ενός προσκυνητή» είναι
πραγματικά ένας πολύ καλός οδηγός για τον πνευματικό
άνθρωπο που περιδιαβαίνει την γη και καρπώνεται
καταστάσεις και εμπειρίες στο νοητικό επεξεργαστήριο…
Φίλε μου για να ξεφύγεις από τον χρόνο, θα πρέπει να
φύγεις και επιστρέφοντας να βρεθείς κάπου αλλού χρονικά ή
και χωρικά, δεν πιστεύω να ισχυρίζεσαι κάτι τέτοιο;
Βγαίνω αστρικό εδώ και 25 χρόνια, δεν μπορείς να μου πεις
για χωροχρονικές μεταβολές…, άλλο η αντίληψη…
Στον χρόνο πάντως, τουλάχιστον μπροστά, δεν ταξίδεψες και
δεν θέλω ισχυρισμούς περί του αντιθέτου…
Θα λυπηθώ να σε δω ουτοπιστή…
Βγαίνω συνειδητά στο αστρικό εδώ και 25 χρονιά αλλά όχι μονό στο αστρικό.
Μου είναι προσιτές και άλλες διαστάσεις.
Έχω ταξιδέψει στο χρόνο.
Ο μονός τρόπος για να ταξιδέψει και το σώμα απαιτεί μια πολύ ιδιαίτερη τεχνική που δεν μπορώ να αποκαλύψω. Αν βγαίνεις συνειδητά στο αστρικό ζήτα βοήθεια και αν σου επιτραπεί θα την λάβεις .Το πρώτο πράγμα που μπορείς να επιχειρήσεις είναι το ταξίδι στην 4η διάσταση. Εκεί περνάς με το φυσικό σώμα σε ένα άλλο παράλληλο σύμπιαν. Δεν μπορώ να πω άλλα.
Να είστε καλά.