- Ταπεινότητα - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
STIN EPOXI MAS ,PU MPORO EGO NA TIN ANAKALIPSO KE PIOS THA ME BOITHISI?SAN ANTHROPINI IPARKSI THA EKSELIXTHO ME TIN TAPINOTITA I AKOMA KE I IDEA TIS EKSELIKSIS INE ANTITHETI ME TIN ENIA TIS TAPINOTITAS,PIOS NOMIZO POS IME EGO GIA NA EKSELIXTHO KE OXI NA ME EKSELIKSUN?OLA AYTA APO TA OPIA APOTELUME INE DIKA MU?IME TOSO EGOISTIS POU AKOMA KE TA ILIKA AUTOU TOU KOSMOY TA THEORO DIKA MOY?O EGOISMOS KRIBI MESA TU TAPINOTITA?O THEOS INE H ENIA TIS TAPINOTITAS GIAUTO DEN TON BLEPUME ME TA GIMNA EGOISTIKA MAS ATHLIA MATIA?PIOS THEORI TON EAUTO TU TOSO SIMANTIKO PARA AUTOS POY THEORI ASIMANTUS TOYS ALUS?PSAXNUME SAN PINASMENI KE DIPSASMENI TIN GNOSI ,TO EGO MAS O EAUTOS MAS NOMIZI POS THA TIN BRI MONOS TOY,POS I DIKIA MAS I ALITHIA INE I SOSTI,TA DOGMATA INE PAGIDES IPERIFANIAS?THEORUME TUS EAUTUS MAS GNOSTIKOTERUS APO TOYS MEGALUS MISTES POY OXI <skeftikan,fantastikan,i prosarmosan ta pisteuo tous sto prosopiko toys sinferon>ALA BIOSAN EMPIRIKA BGIKAN APO TIN SPILIA,KE THELUN NA BGALUN KE EMAS.H FILOSOFIA INE TAPINOTITA?PIOS NOMIZO OTI IME EGO GIA NA PERIGRAFO TON KOSMO ?NA KRINO TA POLITEYMATA,TIN PSIXOLOGIA TON ANTHROPON,KE PROPANTON NA SKIAGRAFO TO PROSOPO TOY THEU ME OLES TIS LEPTOMERIES SAN NA TON BLEPO KATHE MERA STON KATHREFTI?I TAPINOTITA FOLIAZI STIN KARDIA I STO MIALO?INE ANTILIPSI I SINIDITOPIISI?PIOS APO OLUS AUTUS TUS ANTHROPUS POU EXUN ZISI KE EXUN STIGMATISI TON KOSMO ME TIS DIANIES TUS SE OLUS TUS TOMIS ,TA ANAKALIPSAN MONI TUS I TUS APOKALIFTHIKAN?ARAGE AFTI TO SKEFTIKAN AUTO POTE?OTAN PROSPATHO NA KSEPERASO TA SINORA TOY EGO MU,MONOS MU,ODIGUME APO TIN TAPINOTITA I KATI ALO?OTAN SAN ANTHROPOS EGO PROSPATHO NA GINO THEOS,INE TAPINOTITA AFTO?AKOMA KE AFTO TO POST STO FORUM INE ENDIKSI TAPINOTITAS?I ENDIKSI PROBOLIS MIAS IDEAS MU,KATEPEKTASI ENOS KOMATIOY TOY EAUTOY MOY?an lipon ola afta den ine tapinotita ti ine ,ke pos orizete ke bionete i tapinotita gia esas?
elpizo na me boithisete sta saxla anthropina erotimata moy!
ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ,ΕΔΩ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ. ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΟΥ,ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΡΙΞΕΙΣ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΕΧΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΤΛ...
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ,ΑΠΟ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ,ΘΕΤΕΙΣ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ,ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ΟΛΑ ΜΑΖΙ. ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ? ΕΠΙΣΗΣ,ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ,ΑΛΛΑ ΙΣΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΗΔΗ. ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΧΝΑ ΚΑΤΙ,ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΣΧΕΤΙΚΟ ΤΟΠΙΚ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΟ...
ΠΑΤΗΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ,ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΦΟΡΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ.ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΛΙΓΟ,ΑΛΛΑ ΑΞΙΖΕΙ.ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΠΑΛΙΑ ΘΕΜΑΤΑ.ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΜΑ ΤΑΥΤΟΣΗΜΟ,ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ...
ΓΚΑΝΤΙ
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
"the world is full of kings and queens,who blind your eyes and steal your dreams"
AΝ ΣΕ ΒΟΗΘΑΕΙ...
"the world is full of kings and queens,who blind your eyes and steal your dreams"
Προτιμώ να είμαι πάντα υπερήφανος και να μην αφήνω κανένα να με ταπεινόνη.
Τωρα αν εσένα σου αρέσει να είσαι ταπεινός είναι ενα άλλο θέμα.
Και αν επιτρέπεται αγαπητέ φίλε γιατι θέλεις να είσαι ταπεινός?Τι θα βγεί με αυτό?Πιστεύεις οτι έτσι θα εξελιχθείς σαν άνθρωπος?
Δεν το νομίζω, πάντως θα ήθελα να ακούσω της απόψης σου.
Το παρελθόν είναι δάσκαλος του παρόντος και οδηγός του μέλλοντος
Ας μην ξεχνάμε τις φράσεις πολλών Ανθρώπων με Α κεφαλαίο , οι οποίοι υπήρξαν πάντα ταπεινοί παρά το μεγαλείο του πνεύματος και της ψυχής τους.
Πχ. Ένα είδα ότι τίποτα δεν είδα , γηράσκω αεί διδασκόμενος, κτλ.
Αλλά και μέσα από των βίο πολλών από αυτών των ανθρώπων διδασκόμαστε την ταπεινότητα , όπως από τον Γκάντι , τον Σωκράτη τον Ιησού κτλ.
Πράγματι η αληθινή προσευχή προς το θείο για όσους την έχουν βιώσει γνωρίζουν ότι το πρώτο πράγμα που αισθάνονται όταν έρθουν σε επαφή είναι η ελαχιστότητα της ύπαρξης και της υπόστασης μας σαν όν μπροστά Του.
Άλλωστε η ίδια αυτή αρετή είναι και η πρώτη πύλη προς μια σωστή εσωτερική διεργασία όπως είναι η προσευχή, μέσα από οποιαδήποτε θρησκεία φυσικά.
Πηγή της προσευχής φυσικά δεν είναι η θρησκεία και ιδιαιτέρως τόσο γενικόλογα, αλλά η ανάγκη για ολοκλήρωση της υπόστασης μας σαν όν, αφού εκτός από σαρκικές ανάγκες έχουμε και πνευματικές ή θα έπρεπε να έχουμε καλύτερα.
Αυτό φυσικά το γνωρίζουν οι θρησκείες οι οποίες η κάθε μια ανάλογα με την γνώση και την φώτιση που έχει , έχει και τις ανάλογες τεχνικές ή μυστήρια με τα οποία προσπαθεί η ανθρώπινη φύση να ενωθεί με την θεία προέκταση της .
Στον χριστιανισμό αυτό επιτυγχάνετε μέσο της προσευχής, της νοερής προσευχής την οποία πολλοί άνθρωποι στο πέρασμα των αιώνων κατάφεραν να έχουν αδιάλειπτος 24 ώρες το 24ωρό.
Αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την ταπεινοφροσύνη εντός μας.
Η ταπεινότητα βέβαια πέρα από το ότι είναι χρήσιμη στην προσπάθεια για νοερή προσευχή είναι καθόλα εποικοδομητική στην ζωή μας εν γένει .
Ο ταπεινός άνθρωπος κατ αρχήν είναι πάντα χαρούμενος και ευτυχισμένος.
Δεν μπορεί κανένα εγωιστικό κεντρί να τον πλησιάσει , είτε από εμάς του τρίτους είτε από τον ίδιο του τον εαυτό.
Υπάρχει καλύτερο πράγμα να μην ενοχλήσε από τα ελαττώματα των άλλων αλλά και από τις πονηρές του σκέψεις και πράξεις ;
Μα τι καλύτερο από το έχεις πάντα την αρμονία μέσα σου!
Επίσης ο ταπεινός άνθρωπος δεν σκέφτεται ποτέ κακό για τον συνάνθρωπο του , διότι δεν θα τον ακούσεις να σχολιάζει και να κρίνει πράξεις άλλων .
Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα για την αξία της ταπεινότητας , ένα όμως πολύ βασικό , μιας και γράφουμε σε φόρουμ εσωτερισμού , είναι το εξής.
Βασική προϋπόθεση πριν ξεκινήσει κάποιος τα πειράματα εσωτερισμού στον εαυτό του είναι και ο καθαρισμός. Ένα από τα αυτά που πρέπει να παλέψει να αποκτήσει ώστε να μην βρεθεί ξεβράκωτος στον λάκκο με τα αγγούρια είναι η απόκτηση της ταπεινότητας και η αποβολή του εγώ.
Άρα η προσπάθεια για την απόκτηση της ταπεινοφροσύνης είναι όχι δευτερεύουσας αλλά πρωτεύουσας σημασίας.
Για αυτό και οι θρησκείες έχουν γνώση , διότι διδάσκουν ταπεινότητα…
Ο νοών νοήτο και πας μην ενοήσας πάλι αδελφός εστί.
(δικό μου ).
Μην κάνεις μη σου κάνουνε
μην πεις να μην σου πούνε
μην κουρταλίσεις κούρταλα
να μην σου κουρταλούνε
_____________________________________________
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia
Θα σου παραθέσω μερικές από τις απόψεις μου για το θέμα που άνοιξες.
Η εξελικτική πορεία του ανθρώπου είναι κάτι πολύ σημαντικό και δεν νομίζω ότι πρέπει να συσχετίζεται με την ταπεινότητα αλλά με την θέληση του ατόμου να βελτιώνει την προσωπικότητά του (και όχι την εξωτερική του εικόνα).
Κατά δεύτερον η εξέλιξη αυτή είναι πάλι προσωπική υπόθεση και δεν πλαισιώνεται από τον κοινωνικό περίγυρο του ατόμου. Σε διαφορετική περίπτωση θα βασιζόμασταν όλοι σε στερεότυπα ανθρώπινης συμπεριφοράς σκέψης και νοοτροπίας.
Τα όρια (πνευματικά) καθορίζονται αυστηρά από τις δυνάμεις μας να επεκτεινόμαστε στην σκέψη και στον εμπλουτισμό του ψυχικού κόσμου. Κατά τα άλλα είναι καλό να σταματάμε στα όρια του πλησίον – όπως αυτό το καταλαβαίνει ο καθένας- και ίσως λίγο παραπίσω έτσι για ασφάλεια (του πλησίον).
Για τα υλικά νομίζω είναι θέμα ευγνωμοσύνης από τον αποδεκτή προς τον παρέχοντα. Κατά τα άλλα είναι δικά σου και το θέμα της ευγνωμοσύνης είναι σε σένα.
Η σημαντικότητα όσο αφορά την σύγκριση μεταξύ ανθρώπων νομίζω είναι λάθος καθώς, δεν είναι γνωστά οι προθέσεις, οι εμπειρίες, τα πιστεύω κτλ του άλλου.
Η προσπάθεια να φιλοσοφείς την ζωή είναι κάτι το φυσιολογικό. Όλοι την αλήθεια ψάχνουν. Αρκεί να μην την προσαρμόζεις στην βόλεψή σου και αρχίζεις το κόψε ράψε.
Η κρίση για πολιτεύματα κτλ δημιουργεί σίγουρα κάποιες αμφισβητήσεις, αλλά με την αμφισβήτηση προχώρησε και εξελίσσεται η ανθρωπότητα (μην με ρωτήσεις “τότε γιατί πάμε κατά διαόλου…”)
Όσο για τις μεγάλες διάνοιες των καιρών, κατά την άποψη μου, ναι είναι χαρισματικοί, δεν μπορούν όλοι να σηκώνουν το βάρος των λίθων της γνώσης και της σοφίας. Για να δέσει όμως η συνταγή χρειάζεται και λάσπη από τους λοιπούς. Αυτοί οι λοιποί δεν χρειάζεται να ανήκουν στο μαντρί των εκστατικά παραλυμένων στην θέα ενός μεγάλου οικοδομήματος.
Όσο για την προσπάθεια να γίνει κάποιος θεός, οκ το κατά εικόνα, όσο προς το κατ’ ομοίωση ας πάρουμε λίγο από τον χαρακτήρα Του, και ίσως γίνει εφικτό το «όμοιο με Αυτόν» στην μετά θάνατο- τουλάχιστον κατά τον Ιωάννη εκδοχή-
Εν κατακλείδι, κατά την άποψή μου η ταπεινοφροσύνη ή η ταπεινότητα εξαρτάται από τις όποιες τάσεις του ατόμου να έχουν αποτέλεσμα στην εικόνα του ή στην ψυχή του αντίστοιχα.
Φιλικά,
Trovadouros
από την ενότητα "Απόψεις, Προτάσεις κ.ά."
όπου είχε τοποθετηθεί από το θεματοθέτη του.
Καλή χρονιά σε όλους.
Μία από τις βασικές διδασκαλίες του Αποκρυφισμού είναι ότι για να γίνεις Κύριος των Δυνάμεων πρέπει προηγουμένως να μάθεις να υπηρετείς τις Δυνάμεις.
Ωστόσο το θέμα δεν είναι τόσο απλό.
Ο Γκάντι πολύ σωστά διαχωρίζει την προσποιητή ταπεινότητα από την αυθόρμητη ταπεινότητα.
Συνήθως όταν γινόμαστε ταπεινοί κάπου σκοπεύουμε,ίσως σε μία καλύτερη μεταχείριση από τους θεούς ή ακόμα και από τους ίδιους τους ανθρώπους(ακόμα χειρότερα).
Πρέπει λοιπόν η ταπεινότητά μου να είναι ειλικρινής,να έχω επίγνωση του Χρέους-που θα'λεγε και ο Καζαντζάκης-προς την Ανθρωπότητα,ακόμα και προς τα κατώτερα επίπεδα αυτής(εξάλλου κι εγώ μήπως δεν έχω μέσα μου αρκετό από αυτό το "κατώτερο" στοιχείο).
Ο κατώτερος εγωισμός είναι ο μεγάλος εχθρός της ταπεινότητας,το μεγάλο εμπόδιο για την εσωτερική ανέλιξη.
Όμως ο ανώτερος εγωισμός καλλιεργεί την ταπεινότητα και γι'αυτό το λόγο δεν δίνει για να λάβει,δίνει αφιλοκερδώς,υπηρετεί χωρίς να απαιτεί να τον υπηρετήσουν,είναι τόσο ισχυρός που ΕΚΟΥΣΙΑ ταπεινώνεται,εκούσια χαμηλώνει την ένταση του Φωτός του...
Πάντως συμφωνώ ότι δεν πρέπει να καθορίζουμε την εξελικτική θέση του ανθρώπου σύμφωνα με το μέγεθος της ταπεινότητάς του.
Η ταπεινότητα πάνω απ'όλα είναι το μέσο που οδηγεί στη συνεχή αυτοβελτίωση και αυτοπραγμάτωση.Δεν είναι ο τελικός σκοπός του ανθρώπου.
ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΙΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΛΟ rizitis ΠΩΣ Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ
ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ...
Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΚΑΙ ΕΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ....
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΡΙΤΟΥΣ...
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΛΑΒΕΙΣ...
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΝ..
ΟΡΙΣΜΟΣ ΖΗΤΑΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ mple_ximonas...
ΓΙΑΤΙ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΟΡΙΣΜΟ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ?????
ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ (ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΠΡΑΞΗ - ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ) ΤΗΣ ΒΑΖΟΥΜΕ ΚΑΝΟΝΕΣ...
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΚΑΛΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
φίλε Morpheaus,
συγνώμη για την παρέμβαση, αλλά το να είσαι ταπεινός σαν άνθρωπος με το να σε ταπεινώνει κάποιος ή να νοιώθεις ταπεινομένος, έχουν εντελώς διαφορετική έννοια. Το να σε ταπεινόνει κάποιος έχει την έννοια να σε εξευτελίζει, το να είσαι ταπεινός όμως δεν έχει την έννοια ότι είσαι εξευτελισμένος.
Κατα την γνώμη μου η ταπεινότητα δεν είναι μια έννοια που μπορείς να εξηγήσεις με λέξεις. Δεν είναι μια θεωρία που μπορείς αναλύσεις. Είναι σαν την έννοια της αγάπης που ξέρεις ότι υπάρχει, ξέρεις ότι την αισθάνεσαι, αλλά οι λέξεις είναι πολύ μικρές να περιγράψουν το νοημά της και η ουσία της πολύ ευρύα για να φυλακιστεί σε έναν χαρακτηρισμό. Η ταπεινότητα είναι πάνω απο όλα τρόπος σκέψης και αισθημάτων και μετά τρόπος ζωής και ύπαρξης. Όσο και να την ψάξεις δεν σου δίνεται και όσο και να την αναλύσεις δεν την καταλαβαίνεις σαν έννοια παρα μόνο αν την βιώσεις. Δεν κερδίζετε στον αγώνα να την αποκτήσεις, αλλά στον αγώνα να καταπολεμήσεις ότι σε απομακρύνει απο αυτή, στο να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος απέναντι στους άλλους ανθρώπους. Και όπως όταν αγαπάς δεν αναρωτιέσαι αν αγαπάς, έτσι όταν είσαι ταπεινός δεν αναρωτιέσαι αν είσαι, ούτε ξοδεύεσαι στο να το ανακαλύψεις. Η αμφισβίτηση της ταπεινότητας απο τον άνθρωπο που την κατέχει είναι μέρος της υπαρξής της. Ποτέ ένας ταπεινός άνθρωπος δεν θα γυρίσει να πει, είμαι σίγουρος ότι εγώ είμαι ένας ταπεινός άνθρωπος, γιατί τότε αυτόματα παύει να είναι.
Σχετικά με τις ερωτήσεις σου φίλε mple_ximona,
η ταπεινότητα δεν είναι μια έννοια που μπορείς να την ανακαλύψεις κάπου ή να σε βοηθήσει κάποιος να το κάνεις, είναι καθαρά δικό σου ψυχικό βίωμα. Είναι σαν να ρωτάς που θα ανακαλύψω την αγάπη, η απάντηση είναι απλή, εκεί και κάτω απο τις συνθήκες που θα την νοιώσεις.
Δεν θα σε βοηθήσει η ταπεινότητα να εξελιχθείς σαν άνθρωπος, αλλα η ίδια σου η εξέλιξη θα φέρει ή δεν θα φέρει την ταπεινότητα στον δρόμο σου.
Ταπεινός δεν είναι αυτός που δεν εξελίσεται, ίσα ίσα που σ' αυτόν που εξελίσεται το να είναι παράλληλα και ταπεινός είναι ένα πολύ πιο δύσκολο κατόρθωμα. Μην επιρεάζεσαι απο την ταπεινή εικόνα της απλή γιαγιάς του χωριού π.χ, που δεν εξελίχθηκε αλλά παρέμεινε ταπεινή, γιατί αυτή η γιαγιά μπορεί να είναι η χειρότερη κουτσομπόλα ας πούμε ή να ζηλοφθονεί τα πρόβατα του δίπλα και να εύχεται να του ψωφίσουν, κατα τ άλλα όμως να είναι η ταπεινή γιαγιά της εκκλησίας.
Ρωτάς ποιος είσαι εσύ για να εξελιχθείς, είσαι ένας σαν όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους που κατέχει ένα πνέυμα με απεριόριστες δυνατότητες, και ωφείλει να το αξιοποιήσει και να το εξελίξει διαφορετικά θα γεννιόσουνα γατούλης. Και τι εννοείς με το να σε εξελίξουν κάποιοι άλλοι; τι είσαι; ένα άβουλο πλάσμα που η εξελιξή σου εξαρτάται καθαρά απο κάποιους άλλους;
Όλα αυτά απο τα οποία αποτελείσε δεν είναι ακριβώς δικά σου, είναι μέρος του σύμπαντος όπως και το σύμπαν είναι μέρος δικό σου. Σου ανήκουν οι αποφάσεις και ο τρόπος σκέψης, ζωής και αισθημάτων για το αν θα αποτελέσεις ένα μικρό θετικό κομμάτι ή ένα αρνητικό στο σύμπαν αυτό. Κάθε σου σκέψη, πράξη, αντίδραση, έχει αντίκτυπο κάπου και γι αυτό το αντίκτυπο είσαι υπεύθυνος εσύ.
Ο εγωισμός σίγουρα δεν κρύβει ταπεινότητα και ο θεός δεν είναι μόνο ταπεινότητα. Είναι μια ουσία που ο εγκεφαλός μας είναι πολύ πίσω για να την επεξεργαστεί και να την χαρακτηρίσει και ο λόγος που δεν μπορείς να τον δείς δεν είναι μόνο επειδή είμαστε ανάξιοι, είναι και επειδή δεν πρόκειτε για ένα πρόσωπο με γενιάδα που κάθεται κάπου συγκεκριμένα, είναι νοήμον ενέργεια που καλύπτει τα πάντα και βρίσκεται παντού. Παρόλα αυτά μπορείς να τον αισθανθείς.
Γράφεις πως ψάχνουμε σαν πεινασμένοι την γνώση, και πολύ καλά κάνουμε, δεν γεννηθήκαμε μόνο για να τρώμε να πείνουμε και να πηγαίνουμε για καφέ. Πίστευε και μη, ερεύνα = είτε πιστεύεις σε κάτι, είτε όχι, ερευνησέ το (και όχι όπως πιστεύουν πολλοί πίστευε, και μη ερεύνα = πίστευε εσύ και μη το ψάχνεις το θέμα)δεν νομίζω πως ο θεός μας θέλει άβουλα ζωντόβολα.
Ναι, τα δόγματα, οι θρησκευτικές οργανώσεις και όλα αυτά είναι παγίδες όσο όμορφα και πειστικά κι αν είναι τα λόγια τους. Ο φανατισμός και η πλύση εγκεφάλου δεν μου δείνουν την αίσθηση αυτόβουλου πιστεύω, και αν μάθεις τι γίνεται εκει μέσα, αν γνωρίσεις κανέναν απο αυτούς θα καταλάβεις απο μόνος σου.
Η φιλοσοφία και όχι η αμπελοσοφία είναι ταπεινότητα. Για να δεχτείς γνώσεις απο το σύμπαν πρέπει να διαθέτεις κάποια ψυχικά στοιχεία. Αν γυρίσεις στους παλιούς φιλόσοφους θα δεις λιτότητα, απλότητα και φυσικά όχι τουπέ υου στιλ εγω τα ξέρω όλα.
Η περιγραφή που γίνεται απο εσένα, για τον κόσμο, τον εαυτό σου και οτιδίποτε άλλο είναι αναγκαία γιατί μέσο των διαφορετικών απόψεων που θα λάβεις, μέσο των δρόμων που κάποιοι άλλοι θα σου υποδείξουν ν α ψάξεις και μέσω των λέξεων που θα βγάλεις και απο υποσυνήδητες θα γίνουν ακουστικές θα βοηθηθείς να συνηδητοποιήσεις τις ίδιες σου τις απορίες και να βγάλεις τις ίδιες σου τις απόψεις. Δεν σου έχει τύχει ποτέ να σε βασανίζει ένα θέμα μέρες στο μυαλό σου και μόλις το μοιραστείς με κάποιον άλλον να σου έρθει αυτόματα και η λύση του;
Οδηγήσε να ξεπεράσεις τα σύνορα του εγώ σου απο την ανάγκη να εξελιχθείς και όχι απο την ταπεινότητα. Δεν ξέρω αν αυτό το μύνημα που έστειλες είναι ένδειξη ταπεινότητας ξέρω όμως ότι μας έβαλε στην διαδικασία να σκεφτούμε τι είναι ταπεινότητα κάτι που αν δεν είχε προκληθεί απο εσένα, πιθανόν κάποιοι απο εμάς και σίγουρα εγώ να μην είχαμε μπει στο κόπο να το σκεφτούμε. Οπότε έπαιξες τον ρόλο να προκαλέσεις μια σκέψη παραπάνω, αυτός είναι ο σκοπός που κουβεντιάζουμαι, αυτός είναι ο σκοπός που μοιραζόμαστε απόψεις, προκαλούμε ο ένας τον άλλον να σκεφτεί κάτι παραπάνω, να ψάξει κάτι παραπάνω, να λάβει κάποιες απόψεις παραπάνω ώστε να φέρει τον εαυτό του να σκεφτεί αν τις δέχεται ή όχι.
Θα σου πρότεινα να μην αναλώνεσαι τόσο πολύ σε μια έννοια μιας λέξης. Αναλώσου καλύτερα με το εσώτερο εγώ σου, εξελιξέ το, διευρινέ το και όσο θα προχωράς οι απαντήσεις θα σου έρχονται ευκολότερα. Δεν θα σε νοιάζει αν είσαι ταπεινός ή όχι, θα σε νοιάζει αν είσαι καλύτερος απο το χθες, αν σκέφτεσαι ορθότερα, και αν η εξελιξή σου είναι σωστή, όλες οι άλλες έννοιες θα σε βρούν απο μόνες τους δεν θα τις αναζητάς.
Φυσικά όλα όσα ανέφερα είναι πιστεύω και απόψεις δικές μου, και οι απόψεις των αλλων δεν πρέπει να υοθετούνται, πρέπει να ψάχνονται, να μας κάνουν να αναρωτιόμαστε και να φτάνουμε πάντα στα δικά μας συμπεράσματα για το αν τις δεχόμαστε ή όχι. Γιατί κανείς δεν είναι θεός και κανείς δεν θα εξελιχθεί στο να γίνει.
Ο πιο πολύς κόσμος προσεύχεται για τη σωτηρία της ψυχής του και όχι από ταπεινοφροσύνη.
Ψάχνουν την ελπίδα ότι η ψυχή τους θα σωθεί,
άσχετα αν αντιμετωπίζουν αυτόν που δεν προσεύχεται ως μίασμα.
Πόση ταπεινπφροσύνη ενέχουν τέτοιες συμπεριφορές.
Σαφώς και πολλοί βρίσκουν έναν δρόμο μέσα από την προσευχή,
αλλά ο δρόμος του καθενός είναι άλλος.
Δεν υπάρχει συνταγή και μέθοδος για να καλλιεργηθεί η ταπεινότητα.
Το γράψαν ήδη αρκετοί, ότι βιώνεται μόνο και μάλιστα με τρόπο που εξυψώνει.
Μπορούμε να αποδεχτούμε ότι ο άνθρωπος που περισσότερο απεχθανόμαστε μπορεί σίγουρα να κάνει κάτι καλύτερα από μας?
Μπορούμε να αποδεχτούμε πως δεν αξίζουμε τίποτα παραπάνω από το μυρμήγκι και την πέτρα?
Μπορούμε να κρίνουμε τον εαυτό μας με την ίδια αυστηρότητα που κρίνουμε τους άλλους?
Δύσκολα....
Αλλά μπορούμε.
Δεν καλλοεργερίται η ταπεινότητα, αλλά ο εαυτός μας.
Αυτή είναι η υπέρβαση που πρέπει να κάνουμε.
Να στήσουμε για μια φορά το εγώ μας γυμνό απέναντι στον εαυτό μας
και όταν το κάνουμε να μην ψάξουμε τρόπο να δικαιολογήσουμε την ατέλεια μας,
αλλά να βρούμε τρόπο να καταννοήσουμε και να αγαπήσουμε την ατέλεια των άλλων.
Κι αυτά σου τα λέει ένας άνθρωπος που πρέπει να τα δει γραμμένα από τον ίδιο του τον εαυτό,
για να καταλάβει πως ακόμη δεν έχει βρει το δρόμο και τη δύναμη να το κάνει.
Φιλικά
Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα