- Progressive rock - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Jeff Beck εε?? Θα τον ψάξω τον κύριο...θεωρείται απ'όσο ξέρω κορυφαίος κιθαρίστας.

Όσον αφορά τους Rush έχω τρεις δίσκους,το "Fly by Night",το "2112" και το "A Farewell to the Kings"(Ζήτω ο Βασιλεύς,Ζήτω!!).Είναι και οι τρεις εξαιρετικοί δίκοσι και οι δύο τελευταίοι είναι οι κλασικότεροί τους.

Το ότι είναι τεχνοκράτες μου αρέσει,εξάλλου το παίξιμό τους δε με κουράζει καθόλου.Ειδικά τα solo του Lifeson και τα ντραμς του Peart είναι απολαυστικότατα!

Το μόνο που δε μου πολυαρέσει είναι η τσιριχτή φωνή του Geddy Lee,πιστεύω ότι το αποτέλεσμα λίγο χαλάει με αυτά τα φωνητικά(τεχνικά έχει πολύ καλή φωνή,απλά η χροιά της φωνής δε μου αρέσει).

Και μιας και αναφερθήκατε πιο πριν στο σπουδαίο ντεμπούτο των ELP να σας πω μία ιστορία που μόλις πρόσφατα έμαθα.

Ίσως ο μεγαλύτερος θρύλος του ροκ,ο Jimi Hendrix,επρόκειτο να ενωθεί με τους νεοσύστατους τότε ELP,εν έτει 1970.Είχε ολίγον βαρεθεί με τη μπάνα του και ήθελε να πειραματιστεί με κάτι διαφορετικό...

Οι δε μουσικοκριτικοί της Βρετανίας μαθαίνοντας ότι επρόκειτο να δημιουργηθεί αυτό το εκπληκτικό supergroup έσπευσαν να το βαφτίσουν HELP!!! (Hendrix,Emerson,Laκe and Palmer).

Φαντάζεστε;;

Θα άλλαζε η ιστορία του progressive και θα είχαμε κάτι μονομαχίες με τον Emerson, ανατριχιάζω μόνο που το σκέφτομαι.

Κρίμα.

Για τους Rush τι να πω;; Είμαι ακροατής τους από παλιά. Το τελευταίο τους Snakes & Arrows δεν ήταν και πολύ κακό αν δεν το συγκρίνεις με τα παλιά τους.

Η φωνἠ του Geddy Lee συνηθίζεται με τον καιρό, και εμένα με ξένισε στην αρχή.

Kost, αυτά τα άλμπουμ που έχεις είναι πολύ καλά.

Προτείνω επίσης και τα:

Hemispheres

και το Moving Pictures

Λοιπόν η πλάκα είναι πως όταν είχα την τύχη να ακούσω OZRIC TENTACLES αρχές του '90, πίστευα πως ήμουνα ίσως ήμουνα ο μοναδικός άνθρωπος στην Ελλάδα που τους γνώριζε . Εγώ τους έμαθα από κάτι κασσέτες που έφερε ένας φίλος που σπούδαζε στην Αγγλία και όταν τους αναζητούσα στα κεντρικά δισκοπολεία της Αθήνας, συνήθως η ερώτηση μου έβρισκε τον πωλητή σε αυτή την γνωστή κατάσταση που δεν έχει ιδέα τι του ζητάς, κάνει πως ψάχνει να το βρει και μετά σου απαντά πως δεν το έχουνε παραλάβει ακόμα (άσχετα άμα για να τους τεστάρεις τους λες φανταστικούς τίτλους ).

Τους ΟZRIC τους θυμάμαι σε ένα υπαίθριο live σε κάποιο πάρκο στο Κεντ.... Τρομερή φάση, παίζανε τα άντερά τους, ο κόσμος γύρω μέσα στα μανιτάρια και τους μπάφους..... Και μετά στην σκηνή το alter ego τους οι EAT STATICK (αν θυμάμαι καλά), με τα beat να ανεβαίνουνε τον κόσμο να χοροπηδάει - ωραία φιλική ατμόσφαιρα μέχρι που ήρθανε οι μπόμπηδες και το δίαλυσανε....

Κάπου υπάρχει και κάτι που συνδέει τους OZRIC με τους καταπληκτικούς NARSILION (άλλη φάση αυτοί, ανατρέξτε στο Metal-Gothic part2) και αφορά τον φλαουτίστα... Δεν ξέρω αν πρόκειται για τον νυν φλαουτίστα των NARSILION γιατί κάπως πιτσιρικά τον κόβω για να ήτανε στους OZRIC (το είχα βρει στο επίσημο site των NARSILION αλλά είναι out of order...)

Για τους PORCUPINE TREE έχω μόνο καλά λόγια, μας έχουνε τιμήσει και ουκ ολίγες φορές με άψογα live (δυστυχως τους έχω δει μόνο μία φορά), η μόνη επισήμανση που έχω να κάνω είναι πως προσωπικά πέρα από το On The sunday Of Life (το debut album τους δηλαδή) δεν μου δίνουν και τόσο την αίσθηση των νέων Pink Floyd.

Θα ήθελα να συμπληρώσω μερικά αξιόλογα group τα οποία οι λάτρεις του είδους πιστεύω πως θα εκτιμήσουνε :

LUSH
SPIRITUALIZED
DEATH IN VEGAS
GRANDADDY (λατρεμένοι μου)
M83 (καταπληκτικοί !!!)
MERCURY REV
PRIMAL SCREAM (πολυσύνθετο ταλέντο...)

Επίσης, δεν ξέρω άν η κουβέντα θα μπορούσε να επεκταθεί και σε ποιό νεοψυχεδελικούς ήχους - πχ τον γνωστό ήχο του Manchester που μας έδωσε υπέροχα group (Charlatans - Ride - Sun Dial - Inspiral Carpets - . Υπάρχει πολύ ψωμί εδώ.....

τον γουστάρω πολύ τον mike oldfield...η πρώτη επαφή που είχα μαζί του ήταν μέσω της γνωστής ταινίας ΕΞΟΡΚΙΣΤΗΣ

εκείνη η σκηνή που η μητέρα του κοριτσιού περπατάει στο πεζοδρόμιο...συννεφιά και μουντός καιρός...μια φαινομενικά απλή σκηνή...αλλά ξαφνικά μπαίνει το θέμα του tubular bells και ταυτόχρονα σηκώνονται τα φύλλα από το έδαφος...χωρίς υπερβολή,η μουσική είναι που κάνει τη φάση άκρως ανατριχιαστική !

είναι πολύ μεγάλος κιθαρίστας και πάντα innovative σε βαθμό παρεξήγησης

για τα γκρουπ του manchester που ανέφερες,δε θα είχα πρόβλημα να μιλήσουμε,αρκεί να ξέρεις από πριν ότι οι απόψεις μου θα είναι πολύ αρνητικές

ελπίζω αυτό να γίνεται δεκτό

δε μου αρέσει ούτε μία νότα από τις μπάντες που έπαιξαν τότε,ούτε καν αυτοί οι ίδιοι οι stone roses που θεωρήθηκαν αργότερα ως η κορυφαία από τις μπάντες που βγήκαν από τη συγκεκριμένη σκηνή

αν και οι άλλοι θέλουν να μιλήσουμε γι'αυτά,no problem at all

τελικά δεν κατέβασα ακόμα ozric tentacles αλλά η σκηνή που περιέγραψες με το live στο kent,μου άρεσε γιατί μου θύμισε τη μία και μοναδική φορά που βρέθηκα στο φεστιβάλ του reading στην αγγλία

μάλιστα τότε είδα και τους mercury rev και αποφάσισα να μην ξανακούσω μουσική των '90ς

η ηλικία βλέπεις φίλε....

πέρα από τους καταπληκτικούς και πάντα 100 χρόνια μπροστά pixies και ίσως λίγο τους sonic youth δυσκολεύομαι να ακούσω ο,τιδήποτε άλλο από τα '90ς...όλα μου θυμίζουν πράγματα που έχουν ξαναπαιχτεί χρόόόόνια πριν...

επειδή δε είμαι συνδρομητής τόσο στο uncut όσο και στο mojo,συχνά πυκνά έχω την ευκαιρία να ακούω κομμάτια από τα ομολογουμένως πολύ αξιόλογα (από πλευράς νέων ονομάτων) cd που τα συνοδεύουν

πολύ λίγα έως ελάχιστα πράγματα μπορώ να πω ότι ξεχωρίζω

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

A.Kircher,
η ιστορία με τον hendrix και τους ELP είναι πραγματική και μάλιστα είχανε κάνει και κάποια αναγνωριστικά jam μεταξύ τους

τους πρόλαβε όμως η ηρωίνη και τα παρεπόμενά της...

σίγουρα θα ήταν μία σύγκρουση ονομάτων με εκπληκτικά αποτελέσματα και είναι κρίμα που ποτέ δεν είχαμε την ευκαιρία να τους ακούσουμε μαζί

αλήθεια,τελικά άκουσες may blitz ?
τους spirit και τον prodigy κιθαρίστα τους randy california τους γνωρίζεις ?(φαντάζομαι πως ναι)

Για τον Mike Oldfield όντως το Tubular Bells πρέπει να είναι μέρος κάθε progressive δισκοθήκης.

Αγνοών τον Εξορκιστή τον ξαναείδα πρόσφατα και η σκηνή που περιγράφεις λέει! Και γαμώ τα soundtrack, ατμόσφαιρα και όχι cheap thrills!

quote:

---

αλήθεια,τελικά άκουσες may blitz ?

---

Δεν είδα επίσης πουθενά αναφορά στους MARILION. Εμένα προσωπικά μου αρέσουνε πάρα πολύ...

Οι Marillion είναι κορυφαίοι! 100 τις 100 progressive α λα Genesis και η φωνή του Fish ίδιος ο Gabriel μετανσαρκωμένος! Δεν ξέρω αν θυμάστε οι παλιοί κάτι απαίσιες κριτικές που πέρνανε από το Ποκ και Ροκ; Τους σνομπάρανε γιατί παίζανε progressive σε μια δεκαετία που το είδος είχε πεθάνει!

Αγνοών τους άκουσα τους May Blitz, πολύ δυναμικοί! Κλασικό hard rock α λα Taste! Είναι ¶γγλοι;

A.Kircher,
οι may blitz είναι άγγλοι και μάλιστα ο κιθαρίστας τους (που τελικά λέγεται tony wilson)είναι πρώην κιθαρίστας του jeff beck

το snakes and ladders από το δίσκο που κατέβασες νομίζω πως ξεχωρίζει...πρόσεξε το σταμάτημα κάπου στη μέση και την εναλλαγή σε ένα πρωτο-μέταλ ριφ,που επαναλαμβάνεται μέχρι το τέλος

αυτό το κομμάτι πολύ μου αρέσει και το παίζω συνέχεια στην εκπομπή στο ραδιόφωνο !

επίσης : το mojo το παίρνω στην αγγλική του έκδοση και όχι στην ελληνική ! και να σου πω την αλήθεια...μόλις τώρα έμαθα ότι υπάρχει και ελληνική έκδοση !

πιστεύω πάντως ότι η αγγλική έκδοση είναι κορυφαία με πολλές και χρήσιμες πληροφορίες

θα ψάξω εντούτοις να βρω και την ελληνική για να κάνω τις απαραίτητες συγκρίσεις

................................
οι spirit στον πρώτο τους δίσκο,παίζουν ένα κομμάτι του οποίου ο τίτλος μου διαφεύγει,το οποίο φυσικά δεν είναι άλλο από το stairway to heaven των zeppelin και που ακόμα πιο φυσικά, οι zeppelin το ξεπατίκωσαν και το έκαναν δικό τους (ο page δηλαδή)

μεγάλοι κλέφτες αυτοί οι zeppelin...το dazed and confused από τον πρώτο τους δίσκο,δεν είναι δικό τους τραγούδι,αλλά τραγούδι ενός folk τρουβαδούρου από τη σκηνή της νέας υόρκης και πιο συγκεκριμένα του jake holmes ο οποίος το έπαιζε στα καφέ της νέας υόρκης και εκεί το άκουσε ο page ενόσω ήταν ακόμη στους new yardbirds και το ξεπατίκωσε κι αυτό...φυσικά στο δίσκο των zeppelin χρεώνεται ως κομμάτι του page

οι spirit για να επανέλθουμε στο θέμα μας,κατά τη γνώμη μου είναι πολύ progressive και ο randy claifornia στις δικές του δουλειές είναι απίστευτα καλός και μπροστά από την εποχή του

έχεις ακούσει το συγκρότημά του,τους mu ??

......................................................
KERRY KING,
αν σκεφτείς ότι στο σπίτι μου έχω μια farfisa και από μικρός δοκίμαζα τις δυνάμεις μου στα πλήκτρα,μπορείς να φανταστείς ότι μου αρέσει πολύ ο ήχος των keyboards γενικότερα

απλά τις περισσότερες φορές,η κιθάρα κλέβει την παράσταση,αλλά όλα τα όργανα μου αρέσουν εξίσου

ο αγαπημένος μου κιθαρίστας πάντως,από το λευκό χώρο,είναι ο pete townsend των who...για πληκτρά δεν το συζητάω...emerson και πάλι emerson

όσο περισσότερο ακούω τους May Blitz άλλο τόσο μ'αρέσουν. Και τελικά δεν μοιάζουν και πολύ με Taste με παρέσυρε το πρώτο κομμάτι. Το snakes and ladders είναι όντως πολύ καλό και μ'αρέσει και ένα άλλο που έχει και λίγο φλάουτο στην αρχή. Δεν θυμάμαι τίτλο αυτή την στιγμή, αλλά το άκουγα το πρωί.

¶σχετο,
πως θα γίνει ρε συ να ακούσουμε τις εκπομπές σου εμείς οι απόδημοι;; Δεν τις κάνεις mp3 να τις βάλεις πουθενά να τις κατεβάσουμε;;

To mojo δεν ξέρω αν βγαίνει ακόμα, το έπαιρνα πάντως παλιά όταν ήμουν Ελλάδα.

quote:

---

έχεις ακούσει το συγκρότημά του,τους mu ??

---

A.Kircher,
οι mu αξίζουν και με το παραπάνω τα λεφτά τους...δεν έχουν καμία σχέση με τον ήχο των spirit...πολύ απλά γιατί εγώ ο μαλάκας μπέρδεψα τα μπούτια μου !

οι mu είναι συγκρότημα του merrell fankhauser τον οποίο στάνταρ θα γνωρίζεις ! είναι αυτός o οποίος ευθύνεται για δύο πολύ cult μπάντες,τους fapardokly και τους h.m.s. bounty

παραδόξως σε βινύλιο δεν μπορώ να βρω κάτι από από αυτά τα δύο,αλλά έχω δίσκο από το πρώτο του συγκρότημα,τους exiles που είναι πιο beat-garage ήχος

όταν λοιπόν ανέφερα τους mu στο μυαλό μου ήταν ο merrell αλλά στις άκρες των δαχτύλων μου ο randy !!

οι mu είναι πραγματικά πολύ φευγάτοι αλλά με μόλις έναν επίσημο(απ'ό,τι γνωρίζω) δίσκο,οι οποίοι κάνουν τους hawkwind να ακούγονται σαν παιδική χαρά

σημειωτέον ότι μαζί με τον merrell παίζει και ο κιθαρίστας του captain beefheart (jeff cotton ?)

άκουσέ τους...θα τους γουστάρεις τα μάλα
(ο δίσκος έχει βγει σε επανέκδοση μέσα στο 1990)

(μιας και είπα captain beefheart...ελπίζω να σου αρέσει αυτός ο τρελλάρας...!)

ακόμη ένα σημαντικό prog rock γκρουπ από την αγγλία των late '60s είναι οι spooky tooth,που πιο πριν λέγονταν art (νομίζω δε ότι οι τρεις είναι από τη σκωτία και όχι από την αγγλία...αυτή η μνήμη μου πια...)

οι spooky tooth συνδέονται βέβαια και με τους humble pie αλλά και με τους wonderwheel και είναι αντιπροσωπευτικότατο psych-prog της εποχής

παίζουν και μία πολύ ωραία αργόσυρτη διασκευή του i am the walrus των beatles

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

σκεφτόμενος αυτά που γράφω αλλά και αυτά που διαβάζω εδώ,έχω μία αναπτύξει μία θεωρία,σύμφωνα με την οποία,αν το prog στην αγγλία ξεκινάει από τη σκηνή του canterbury,στην αμερική ξεκινάει από τη σκηνή της βοστώνης και από μπάντες όπως οι ultimate spinach - beacon street union - h.p. lovecraft - phluff κλπ

ίσως οι πρώτοι σπόροι να έπεσαν εκεί...

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

όσο για την εκπομπή μου,είσαι σίγουρος ότι θες να την ακούσεις ?

quote:

---

σκεφτόμενος αυτά που γράφω αλλά και αυτά που διαβάζω εδώ,έχω μία αναπτύξει μία θεωρία,σύμφωνα με την οποία,αν το prog στην αγγλία ξεκινάει από τη σκηνή του canterbury,στην αμερική ξεκινάει από τη σκηνή της βοστώνης και από μπάντες όπως οι ultimate spinach - beacon street union - h.p. lovecraft - phluff κλπ

---