- REIKI - Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
Νομίζω πως εννοούμε το ίδιο πράγμα.
Η ενέργειά μας είναι και ενέργεια του σύμπαντος. Αυτή η ενέργεια βρίσκεται μέσα μας, έξω μας, παντού.
Το να θεραπεύεις με την δική σου την ενέργεια σημαίνει ότι έχεις μάθει και να συλλέγεις ενέργεια, αλλά και να την κατευθύνεις. Το ίδιο στην ουσία δεν γίνεται με το ρέϊκι; Με κάποιον τρόπο - ίσως διαφορετικό - αλλά η ουσία είναι ίδια.
αυτή...που τα κατάφερε!
ΕΙΧΕΣ ΠΡΩΣΟΠΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ??????
ΠΩΣ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΜΕ ΤΟΣΗ ΣΙΓΟΥΡΙΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΡΕΙΚΙ???????
ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΗΓΗ
ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΗΝΑ ΤΗΣ ΘΕΙΚΗΣ ΣΟΥ
ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ..............
ΦΙΛΙΚΑ
quote:
ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΜΑΘΟΥΝ...
(ΩΩ!!! ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ "χρονου-χρηματος" ΘΑΛΕΓΑ!)
γραφεις καλη μου ΑΤΜΑ
και συμφωνω -αν καταλαβα καλα.
το να ζητησεις βοηθεια -εστω και επι χρημασι- αν αυτο ειναι απαραιτητο, δεν το βρισκω κακο.
ισως ειναι πιθανο ο καθενας μας μετα απο αναζητηση να φτασει στην πηγη αυτης της ενεργειας, ακομη και στη θεωση...
αλλα αν εισαι μπλοκαρισμενος και μπορεις να επισπευσεις αυτη τη διαδικασια, γιατι να μην πληρωσεις γιαυτο?
οταν αγοραζουμε ενα βιβλιο -πληρωνουμε
οταν το διαβαζουμε στη βιβλιοθηκη -πληρωνουμε (ειτε για τη διαδρομη απο το σπιτι προς τη βιβλιοθηκη, ειτε απλα σε χρονο)
ο,τιδηποτε παιρνουμε, πληρωνουμε παντα ενα τιμημα, τιποτε δε γινεται τσαμπα. τιποτε δε χαριζεται. το αντιτιμο μπορει να ειναι σε καθε περιπτωση διαφορετικο, αλλα κατι πληρωνουμε παντα.
εχω ακουσει για ανθρωπους που μυηθηκαν στο ρεικι και δεν πληρωσαν... δεν ειχαν. δεν νομιζω οτι αν δεν εχεις τα χρηματα και εχεις αποδειξει οτι θελεις πολυ να μυηθεις καποιος θα σου το στερησει.
λιλιθ -η πρωτη γυναικα
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΣ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΙΖΟΜΑΙ...............
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΟΥ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΗΞΕΡΑ ΑΚΟΜΑ...........ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΡΧΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΑ 7 ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ.....
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΟΥ ΕΔΩΣΑ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.......
χρονος+χρημα ανφερα..μονο αυτο το διπολο...
δε μιλησα περι τιμηματος!
ειναι απο γνωστο εως δεδομενο..
οπως αυτο που γνωριζουμε απο παιδια ακομα
...οπως λεει ενα ...της ιωδους ακτινας...
αν το ανακαλυψεις..καλεισαι να μαθεις να χειριζεσαι..
αυτο που ηδη γνωριζεις..
στην αλλη περιπτωση...
μαθαινεις...
να χειριζεσαι..κατι...+το ανακαλυπτεις...το καλεις-το ελκεις-
με τεχνικη!
εεεε!!δεν ειναι το ιδιο!!!!
σα να λεμε οτι..ειναι ιδια
η μεθοδος σιλβα
(ελεγχομενη + κατεξακολουθηση..προσπαθεια..προς μια "εναρμονηση" να το πω!...)
με την ευδαιμονια που κατακτας..ξεπερνωντας...τα εμποδια του βιου...
γνωριζοντας..+ αποκωδικοποιωντας,χωρις 'πληρωμη' με χρηματα...
μα με πη-γαια ενεργεια ...
το θεμα δεν ειναι αν διαφωνω 'η αν συμφωνω!
παντα υπαρχουν δυο πλευρες!
+ δεν μου αρεσει η πολωση...ειμαι διπλο ζωδιο...
που αναγαγεται σε κατι παρθενο...
δεν μπορω να ακολουθησω μονο το ενα...
αφου γνωριζω..πως υπαρχει εξισου..ιδιο.
+ η φυσικη ταση που εχω..
ειναι η εναρμονηση των...
κατι σαν κυρηκειο..
(οπως αναφερω σε καποιο τοπικ..)
με δυο αντιθετα+διδυμα ρευματα...
καλουμαι να τα θεσω σε ροη...ελικοειδη...
μαλλον αυτο ειναι +ο,τι πρεπει ο καθενας να ειναι σε θεση ν'αναγνωρισει στην ενσαρκωση του ... σε ανθρωπο...
αντι να πληρωσει για να του... το πουν....
Αυτο!
ε..λπιζω να εγινα κατανοητη...αυτη..τη φορα..
Vande!
'manava seva, madhava seva'
Edited by - ΑΤΜΑ on 05/04/2003 19:11:54
ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΣ ΤΕΛΕΙΑ
ΕΠΙΑΣΕΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ!!!!
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
'manava seva, madhava seva'
GIA SOU RE INDIGO TSAXPINIKO......
ΙΩΔΕΣ ΑΓΟΡΙ...ΠΕΡΑ ΑΠ'ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΜΕΙΣ
ΟΙ ΔΥΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΝΝΟΗΘΟΥΜΕ...
(ΑΦΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΟΙΩΝ...ΑΠΟΧΡΩΣΕΩΝ)
ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ +ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ...
ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ...
ΧΜΜ...ΠΟΙΟΝ ΕΝΝΟΕΙΣ ...ΑΙΣΘΑΝΤΙΚΕ(
) ΕΧΕΜΒΡΟΤΕ;
Vande!
'manava seva, madhava seva'
Εγώ, λοιπόν, έμαθα για το Ρέικι κατά λάθος ( ; ) από σύμπτωση ( ; ) μιλόντας με μια κοπέλα στο chat. Δεδομένου ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο άρχισα να διαβάζω γι αυτή την « επιστήμη». Ενθουσιάστικα με το γεγονός ότι μπορεί κανείς τόσο απλά όσο η απλή επαφή να φέρει σε ισορροπία και υγεία τον οργανισμό. Ο καθένας μπορεί να γίνει
« θεραπευτής» του ίδου του εαυτού και των άλλων. Σκεύτικα πόσα πολλά πράγματα θα μπορούσα να εξ-ισορροπήσω σ εμένα και όντας σε καλύτερη κατάσταση να βοηθήσω και τους άλλους ανθρώπους γύρω μου.
Εμαθα για κάποια Δασκάλα και έκλεισα αμέσως συνάντηση για την πρώτη μου μύηση. Δεν σας κρύβω ότι μου κακοφάνηκε που πλήρωσα. Δεν έδωσα άλλη σκέψη στο γεγονός αυτό. Εκανα αυτοθεραπίες Ρέικι κάθε μέρα. Με την Δασκάλα μου αναπτύχθηκε φιλική σχέση. Πολύ σύντομα πήρα και τον δεύτερο βαθμό, τον οποίο επίσης πλήρωσα.
Οι σχέσεις μου με την Δασκαλά μου ήταν κάτι παραπάνω από φιλικές, αδελφικές. Αυτός ο άνθρωπος με βοήθησε σε πάρα πολλά πνευματικά και καθημερινά θέματα. Περνούσαμε παρέα πολλές ώρες σχεδόν καθημερινά. Γνώρισα πολλά άλλα παιδία του Ρέικι, κάναμε ανταλλαγές και μιλούσαμε για τις πνευματικές μας αναζητήσεις.
Εστελνα Ρέικι σε όλους όσους μου το ζητούσαν, έκανα θεραπίες από κοντά και μακρυά. Πήρα και τον τρίτο βαθμό, τον οποίο όμως δεν πλήρωσα, λόγω της σχέσης μου με την Δασκάλα μου και το γεγονός ότι δεν είχα χρήματα εκείνο τον καιρό. Ετσι κι αλλίως όμως υπήρχε μια ισορροπία ανάμεσα σ εμένα ως μαθήτρια και την Δασκάλα μου σε καθημερινή βάση « δούνε και λαβείν»
Παρόλλο που ζει από τις μυήσει και θεραπίες του Ρέικι, ποτέ μα ποτέ δεν αρνήθηκε να δώση μύηση ή να στείλει Ρέικι σε κάποιον που έχει ανάγκη, είτε γνωστός είτε άγνωστος.
Οφείλω στο Ρέικι τις μεγάλες αλλάγες που έγιναν σ εμένα ως προσωπικότητα και στα γεγονότα της ζωής μου που ακολούθησαν.
Δεδομένου ότι οφείλουμε σεβασμό κι εκτίμηση στον Δάσκαλό μας η πληρωμή έναντι αυτών που μας μαθαίνει πιστεύω ότι είναι το ευκολότερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε. Κανένας Δάσκαλος δεν αρνήθηκε να δώσει τις γνώσεις του στον πραγματικό αναζητητή και όλοι οι Δάσκαλοι θα ήταν το ίδιο ευχαριστημένοι αν τους προσφέραμε ένα μπουκέτο λουλούδια. Εγώ ένιωθα πολλές φορές την ανάγκη να ευχαριστήσω την Δασκάλα μου για όλα αυτά που μου έδωσε – και δεν ήταν μόνο οι μύησεις – γι αυτό της έκανα δώρα χαράς.
Είναι που εγώ ένιωθα χαρά, αγάπη και ευγνωμοσύνη για το σύμπαν που μας έφερε κοντά και τις υπέροχες στιγμές ανταλλάγης που ζήσαμε.
Προφανώς δεν είμαι από τα παιδιά που γνώριζαν την ενέργεια από μικρά.
Εγώ έμαθα - ή μάλλον θυμήθηκα - αρκετά μεγάλη για την Συμπατική Ενέργεια.
Αυτό δεν μειώνει την ενέργεια της Ενέργειας J
Θεωρώ σημαντικό να μαθαίνει ο κόσμος για το Ρέικι , την συμπατική ενέργεια, και τα καλά που προσφέρει είτε γιατί απλά θέλει να θεραπεύσει τους μόνιμους πονοκεφάλους του, που τον βασανίζουν, είτε γιατί είναι κάτι που θυμάται από περασμένες ενσαρκώσεις.
Εγώ ξεκίνησα από το Ρέικι για να βρεθώ σε διάφορα και διαφορετικά μονοπάτια αναζήτησης. Για μένα αυτό είναι που έχει ουσία, η αναζήτηση.
Ως αγνή και καθαρή συμπατική ενέργεια οδηγεί τον καθένα από μας προς τον προορισμό του.
Ελπίζω να μην σας κούρασα J
Η φύση της ψυχής μας είναι η χαρά.
Ας δίνουμε χαρά στους άλλους σε οποιαδήποτε μορφή το έχουν ανάγκη
quote:
οταν αγοραζουμε ενα βιβλιο -πληρωνουμε
οταν το διαβαζουμε στη βιβλιοθηκη -πληρωνουμε (ειτε για τη διαδρομη απο το σπιτι προς τη βιβλιοθηκη, ειτε απλα σε χρονο)ο,τιδηποτε παιρνουμε, πληρωνουμε παντα ενα τιμημα, τιποτε δε γινεται τσαμπα. τιποτε δε χαριζεται. το αντιτιμο μπορει να ειναι σε καθε περιπτωση διαφορετικο, αλλα κατι πληρωνουμε παντα.
Θα συμφωνήσω χίλια τοις εκατό μαζί σου
Οπως πολύ σωστά αναφέρεις είναι θέμα αντιτίμου, πάντα πρέπει κάτι να πληρώσουμε σύμφωνα με τις δυνατότητές μας. Κάτι που θα είναι αξίας για εμάς, είτε αυτό είναι χρήμα είτε είναι προσπάθεια είτε είναι χρόνος είτε δεν ξέρω τι άλλο. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να βάλουμε την προσωπική μας ενεργειακή σφραγίδα.
Θυμάμαι πριν 6 μήνες περίπου κάποιος μου είχε δείξει ένα βιβλίο μαγείας.
Ηταν πραγματικά ένα κομψοτέχνημα...
Δερματόδετο με εξαιρετικής ποιότητας δέρμα, με επίχρυσα σπιράλ, με ένα επίχρυσο λουκετάκι να κλειδώνει...
Το δε εσωτερικό του ήταν από εξαιρετικής ποιότητας φύλλα (σίγουρα δεν ήταν απλό χαρτί), ενώ το περιεχόμενο ήταν γραμμένο με πένα (μαύρο μελάνι), με καλλιγραφικά γράμματα.
Πραγματικά χάζευες, δεν χόρταινες να το βλέπεις...
Αυτός ο κύριος είχε κατασκευάσει μόνος του αυτό το βιβλίο και είχε ξοδέψει περίπου 6 μήνες!!!
Το δε περιεχόμενό του όπως μου είπε...κυκλοφορεί και στο εμπόριο ως ένα απλό βιβλίο (αν θυμάμαι καλά ήταν κάποιο βιβλίο του Crowley).
Oπως μου εξήγησε δεν είχε την οικονομική δυνατότητα για να το αγόραζε έτοιμο, καθώς έπερεπε να καταβάλλει ένα αρκετά μεγάλο ποσό, ανάλογο των οικονομικών δυνατοτήτων του...
η επόμενη λύση...την οποία και ακολούθησε τελικά...ήταν να το κατασκευάσει ο ίδιος...
Φαντάζεσθε πόσο έχει φορτισθεί ενεργειακά αυτό το βιβλίο;
Αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός...η σωστή ενεργειακή φόρτιση...
Υπάρχει βέβαια και ο κίνδυνος να πέσουμε σε αετονύχιδες...οπότε...κλαψ πάνε τα λεφτάκια μας...
Οταν γεννηθήκαμε δεν υπογράψαμε κανένα χαρτί...
Είμαι νέος σε αυτό το site που με χαρά βρήκα.
Ήθελα να πω πως πιστεύω ότι το Ρέικι δεν είναι χάρισμα όπως ειπώθηκε παραπάνω από τον indigo_boy. Είναι κάτι απόλυτα φυσικό.
Η ιδιότητα να είναι κανείς αγωγός της ενέργειας είναι κάτι που μας συνοδεύει από τη γέννηση μας. Ο καθένας μπορεί να δώσει ενέργεια σε κάποιον άλλον (τόσα από τα δικά του αποθέματα όσο και χρησιμοποιώντας το σώμα του ως αγωγό). Όμως, μεγαλώνοντας, οι μεσημβρινοί μας και τα τσάκρα μας κλείνουν τόσο γιατί δεν τους φροντίζουμε ασκούμενοι όσο και λόγω συνηθειών που αποκτούμε, όπως το να καθόμαστε καμπουριασμένοι, το να τρώμε ό,τι μας δίνουν κ.ά. Σιγά-σιγά η κυκλοφορία της ενέργειας στο σώμα μειώνεται κι έρχονται τα προβλήματα υγείας κι ο θάνατος.
Δε θέλω με αυτά να προσβάλλω τον indigo_boy ούτε να "του την πω". Δεν τον γνωρίζω, δε μου έχει κάνει κάτι, ούτε ξέρω τι εμπειρίες έχει. Θέλω μόνο να καταθέσω αυτό που συμπεραίνω από τη δική μου έως τώρα πορεία. Ίσως να κάνω έγω λάθος.
Καλημέρα σε όλους
Υ.Γ.: Μήπως γνωρίζετε κάποια ομάδα ρέικι ή chi kung ή Falun Dafa στην Πάτρα;
Είμαστε ένα τίποτα που κάθε μέρα που περνάει μας φέρνει πιο κοντά στο θάνατο...!!!
quote:
Ναι φώναξαν τη γυναίκα και τον παπά γιατί νόμιζαν ότι είναι ένας από τους δύο...
ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΔΝ Τ ΔΙΑΤΥΠΩΣΑ ΣΩΣΤΑ ..
"ΤΟΥΣ ΡΩΤΗΣΑΝ ΑΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΙ Σ'ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΚΕΙΝΟ Τ ΒΡΑΔΥ?"
quote:
Είχα ακούσει ότι κάποιος είχε σκοτωθεί σε εκείνο το σημείο κατά την περίοδο του Β' Παγκοσμίου πολέμου...
ΧΙΛΑΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ..
ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΟ ΜΕΡΟΣ Π ΠΕΘΑΝΑΝ???
CH3
Είμαστε ένα τίποτα που κάθε μέρα που περνάει μας φέρνει πιο κοντά στο θάνατο...!!!
Θα σας πω λοιπόν την ιστορία της μητέρας μου όπως την έζησε και τη διηγήθηκε σε μας.
Είμαι 24 ετών, και πριν 20 περίπου χρόνια πέθανε ο παππούς μου, ο πατέρας του μπαμπά μου. Η κηδεία έγινε στο χωριό και επειδή εγώ και τα αδέλφια μου ήμασταν μικρά τότε, είχαμε μείνει στο Ηράκλειο σε μια θεία μου. Στην Κρήτη, απ'οπου κατάγομαι, συνηθίζεται να 'κλαίνε' τον νεκρό στο σπίτι του όλη νύχτα, συγγενείς και φίλοι, και την επόμενη να γίνεται η κηδεία. Τότε λοιπόν, ήταν η μητέρα μου εκεί,αλλά επειδή ήταν ανέκαθεν υπερπροστατευτική, ανησυχούσε για μας..Αν φάγαμε, αν διαβάσαμε, αν κοιμηθήκαμε και όλα αυτά τα κλασσικά. Της ήρθε λοιπόν η φαεινή ιδέα να φύγει τη νύχτα απ'το χωριό και να πεταχτεί στο Ηράκλειο να δει αν ήμασταν καλά και έπειτα να ξαναγύριζε εκεί στο ξενύχτι. Όλοι της έλεγαν οτι δεν είναι σωστό.. "Και που να τρέχεις τώρα τόσο δρόμο, και πώς θα περάσεις μόνη σου τις ερημιές, και μη φύγεις τώρα απ'το λείψανο γι αυτό το λόγο" κτλ κτλ.. Η μητέρα μου όμως ξεροκέφαλη, δανείζεται το αυτοκίνητο του θείου μου και ξεκινάει κατά τις 11 για το Ηράκλειο. Προσφέρθηκαν βέβαια ο πατέρας μου και ο θείος μου να τη συνοδεύσουν αλλά δεν ήθελε, ήταν αρκετά κουλ.. Πού να 'ξερε!!!
Ση διαδρομή αυτή, υπάρχει μια ατέλειωτη ευθεία, ακόμα και τώρα. Δεν είναι κάτι ιδιαίτερα τρομακτικό, απλά είναι μια πολύ μεγάλη ανηφορική ευθεία, πλατύς ο δρόμος και αριστερά δεξιά του δρόμου είναι κάτι πανύψηλα κυπαρίσσια. Φυσικά δεν υπάρχει φωτισμός πουθενά, ούτε έχει συχνή κίνηση.
Ξεκινάει λοιπόν η Ρίτσα, κατά βάθος επηρεασμένη απο αυτά που της έλεγαν και οδηγώντας σκεφτόταν αν κάνει καλά που κάνει αυτή τη διαδρομή μέσα στη νύχτα, και φυσικά σκεφτόταν και την επιστροφή πάλι εκεί.. Όταν λοιπόν φτάνει στην ευθεία που περιέγραψα παραπάνω, βλέπει στη μέση του δρόμου μια γριά να στέκεται ακίνητη.. Εννοείται οτι τρελλάθηκε απ'το φόβο της και φυσικά δε σκέφτηκε καν να σταματήσει, οπότε κάνει μια στραβοτιμονιά να τη προσπεράσει και συνεχίζει στην πορεία της. Κοιτάζει απ'τον καθρέφτη πίσω να δει αν η γριά ηταν ακόμη εκεί, και τι να δει;;;;
Η γριά στο πίσω κάθισμα!!! Όντας ψύχραιμη, συνέχισε να οδηγάει χωρίς να ξανακοιτάξει πίσω, έκανε μια στάση στο επόμενο χωριό, ζήτησε λίγο νερό απο το καφενείο και της πέρασε ο φόβος.
Είναι κατανοητό φυσικά, οτι όλο αυτό ήταν παιχνίδι του μυαλού της. Απ'τη ψυχολογική της φόρτιση και επηρεασμένη απ'όσα άκουσε το είδε όλο αυτό, δε θα ισχυριστώ κάτι διαφορετικό αλλά όποτε το λέω μου σηκώνεται η τρίχα!
"ΜΠΟΡΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΛΙΜΑ, ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΡΕΑ!
Εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν ανεβήκαμε με τον μπάρμπα και αφού παρκάραμε χαμηλά, ξεκινήσαμε να ανεβαίνουμε για να δούμε τι γινόταν. Σημειώνω ότι έκανε ένα σχετικό κρύο - ήταν 5 το πρωί- και ήμουνα ντυμένος σχετικά καλά (σημειώνω ότι ήμουν 19 τότε) . Αφού περπατήσαμε κανά δύο χιλιόμετρα είχαμε αρκετά ζεσταθεί αποφασίσαμε να χωρίσομε για να ερευνήσουμε δύο διαφορετικά μονοπάτια που ξέραμε. Εγώ αν και δεν ήξερα πολύ καλά το βουνό ήθελα να συνεχίσω μόνος μου γιατί η φύση ήταν όντως ωραιότατη και ψιλοβαριόμουν την εμμονή του θείου μου με το κυνήγι. Τέλος πάντων αφού προχώρησα καμιά πεντακοσαριά μέτα έφτασα σε ένα ξέφωτο με μία μεγάλη πέτρα σχεδόν στο κέντρο του.
Μιας και είχα περπατήσει αρκετά και δεν έβλεπα και τίποτα καλύτερο να κάνω αποφάσισα να ανάψω τσιγάρο (δεν είχε ξημερώσει ακόμα εντελώς αλλά ήταν ημίφως). Σημειώνω ότι είχα ζεσταθεί αρκετά από την πεζοπορία. Είπα να ξαποστάσω στο βράχο και άναψα τσιγάρο. Δεν είχα προλάβει να κάτσω επάνω του και ξαφνικά ένιωσα ένα απιστεύο κρύο (λες και η θερμοκρασία είχε πέσει 15 βαθμούς.΄Όπως καταλαβαίνεται σκιάχτηκα και άρχισα να κινούμαι και μόλις απομακρύνθηκα λίγο από τον βράχο η θερμοκρασία που "ένιωθα" γύρισε στα κανονικά επίπεδα. Εννοείται ότι έφυγα σφαίρα από το σημείο και έτρεξα να βρω τον μπάρμπα ο οποίος μου περιέγραψε ότι έιχε ζήσει ανάλογη εμπειρία (σε άλλο σημείο) όταν του είπα την ιστορία. Ακόμα και σήμερα δεν το έχω εύκολο να ανέβω στο μέρος εκείνο (αν και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα έβρισκα το ξέφωτο πλεόν - πέρασε και η μεγάλη φωτιά πριν από κάτι χρόνια)
Επίσης μια άλλη ιστορία που θυμήθηκα γράφοντας αυτήν, έχει να κάνει με ένα βράδυ που πέρασα στο σπίτι του παππού (στο βουνό - όχι στην παραλία) μικρός. Ο μακαρίτης είχε την συνήθεια παρότι δεν καλλιεργούσε πλέον τα χωράφια στο βουνό να ανεβαίνει τουλάχιστον κάποιες μέρες τον χρόνο , συνήθως γύρω στον δεκαπεντάυγουστο λόγω γιορτής της εκλησίας εκεί. Πρέπει να ήμουν μικρός γύρω στα 7 και με έιχαν πάρει μαζί τους οι παπούδες -μπας και ησυχάσουν λίγο οι γονείς μου. Θυμαμαι χαρακτηριστίκα ότι ένα βραδυ -σημειώνω εδώ ότι είχα ακούσει πολλές φορές πρόβατα και περαστικούς να περνάν έξω από το σπίτι οπότε είχα μάθει τους ήχους- ενώ είχαμε ξαπλώσει και κοιμόμασταν όλοι στο ίδιο δωμάτιο ακούσαμε μία φασαρία σαν να παιρνούσαν μουσικοί που έπαιχαν. Αυτό παραδόξως με ξύπνησε -συνήθως κοιμάμαι πολύ βαριά- και ρώτησα την γιαγιά μου που είχε ξυπνήσει τι γίνεται έξω; Αυτή μου απάντησε απότομα τίποτα, πέσε και κοιμήσου, αλλά το βλέμα της ήταν αρκετά πιο αυστηρό από το συνηθισμένο. Σημειώνω ότι το σπίτι δεν ήταν σε κανένα πέρασμα αλλά κοντά σε μία βρύση με ένα μικρό ρέμα. Γενικά δεν υπήρχε λόγος να περάσει άνθρωπος από κει στα μαύρα μεσάνυχτα (τότε μάλιστα το σημείο εκεί δεν είχε ακόμα ηλεκτρική λάμπα στο δρόμο - μπήκε κάποια χρόνια αργότερα).
Πρώτα μια μικρή εισαγωγή, ασχολούμαι απο μικρός με την μεταφυσική και την αυτογνωσία. Έχω αρχίσει να έχω κάποιες φορές εμπειρίες channeling. Ορισμένες φορές δέχομαι απαντήσεις σε ερωτησεις που θέτω είτε μέσω εσωτερικής φωνής είτε μέσω συγχρονοτήτων.
Μου συνέβει πριν μερικούς μήνες.... παρακολουθούσα μια ελληνική σειρά στην τηλεόραση και μου κέντρισε το ενδιαφέρον, με μία μεταφυσική υφή, μία πολύ γνωστή ηθοποιός. Χωρίς να την ξέρω τότε, η διαίσθησή μου έλεγε ότι κάτι πρέπει να μάθω για αυτήν.
Ζητάω καθοδήγηση, γκουγκλάρω το όνομά της και μου βγαίνει ότι σε ρόλο είχε εμφανιστεί με το επίθετό μου (που δεν είναι συχνό). Εκείνη την στιγμή ένιωσα να με διαπερνούν 10.000 βολτ. Η συγχρονικότητα ήταν τόσο δυνατή, η ενέργεια που ένιωσα με πέταξε κάτω απο την καρέκλα!!!
Μετά εμφανιζόντουσαν συνεχώς συγχρονικότητες μπροστά μου. Ορισμένες ''δυνατές'' ήταν οι ακόλουθες...
Μιλάω με έναν γνωστό και χωρίς να του έχω δώσει λεπτομέρειες μου βρίσκει με την πρώτη το όνομα της ηθοποιού.
Ζητάω καθοδήγηση, μπαίνω σε ένα σταθμο του μετρό και απο τα μεγάφωνα αρχίζει να παίζει το σαουντρακ της γνωστότερης ταινίας της. Το ακούω και δεν το πιστεύω.... νόμιζα ότι κάποιος εκεί ψηλά μου κάνει πλάκα.
Ξαναζητάω καθοδήγηση, η απάντηση, ως εσωτερική φωνή, ήταν ότι είμαι άπιστος μετά απο τόσες συγχρονικότητες. Περνάει λίγη ώρα και μου λέει ένας γνωστός μου (στα ξεκάρφωτα, χωρίς να του έχω πει τίποτα) ''ξέρεις ποια ηθοποιό είδα στο σουπερμαρκετ κάτω απο το σπίτι σου?'' ποια? ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ!!
έπαθα σοκ, μου έτρεμαν τα πόδια μου. Εντωμεταξυ την στιγμή που την είδε παραλίγο να είχα παει και γω να αγοράσω κάτι αλλά δεν πήγα λόγω πονοκεφάλου.
Ζητάω σε ένα φορουμ φωτογραφίας την τεχνική μία συγκεκριμένης φωτογραφίας, ανεβάζοντας ως δειγμα μια φωτογραφία της ηθοποιού, ληφθείσα με την τεχνική αυτή. Μου απαντάει ένας γνωστός της φωτογράφος.
Συμβαίνουν και άλλες συγχρονικότητες και γιαυτό αποφασίζω να παω να την βρω να της μιλήσω.
Πάω στο θέατρο που εμφανιζόταν και με το που την βλέπω καταλαβαίνω πλέον καθαρά ότι κάποια μεταφυσική σύνδεση υπάρχει μεταξύ μας. Αισθανόμουν ότι την γνωρίζα μια ζωή.
Δεν βρήκα δυνάμεις να της μιλήσω, έπρεπε όμως να την βρω...
θα ακολουθήσει συνέχεια αν σας ενδιαφέρει η αληθινή ιστορία μου...
quote:
ΚΑΛΗΜΕΡΑ.ΕΙΜΑΙ ΝΕΟ ΜΕΛΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΑΝ ΚΑΝΩ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΩΣΤΑ.ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΜΟΥ.ΑΠΟ ΠΕΡΥΣΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΦΤΙΑΞΑ ΚΑΙ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΚΟΥΜΕ ΘΟΡΥΒΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΣΚΙΑ.ΓΙΑ ΝΑ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ 2 ΑΤΟΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΦΡΟΙΣΚΙΩΤΟΙ.ΤΟ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΗΤΑΝ ΟΤΑΝ ΚΑΘΟΜΑΣΤΑΝ ΤΡΙΑ ΑΤΟΜΑ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΚΑΙ ΝΙΩΣΑΜΕ ΜΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΠΙΣΩ ΜΑΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΙΓΜΗ.ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΒΕΒΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΣΩ.ΠΑΛΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΕΡΝΑΓΕ ΠΟΤΑΜΙ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ?ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΓΡΑΦΙΚΗ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΤΡΟΜΑΞΕΙ Η ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΤΡΟΜΑΞΕΙ.
Το θέμα του ότι πέρναγε ποτάμι από το μέρος μπορεί και να είναι σημαντικό. Από λαογραφικής άποψης οι νεραϊδες μένουν κοντά σε ρέματα- τρχούμενα νερά.
Βέβαια πρέπει να ξέρεις ότι πολοί άνθρωποι δεν είμαστε πλέον σε επαφή με τους απλούς ήχους της φύσης και μπορεί να μην τους αναγνωρίζουμε οπότε και να τρομάζουμε ακούγοντας τους (αλήθεια ο κήπος είναι κοντά σε δόμο/πάνω από βόθρο;). Θυμάμαι ότι ένα Γενάρη στο χωριό άκουγα κάτι ήχους σαν κλάματα μωρού που δεν σταματάγανε. Όταν σηκώθηκα να δω τι γινόταν και άνοιξα το παράθυρο είδα ένα γάτο ποτ έκοβε βόλτες στα απέναντι κεραμίδια. Αν δεν το είχα ερευνήσει θα έλεγα ότι άκουγα κλάματα στον ύπλνο μου.