- ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;;; (Το πνεύμα ενός φοιτητή) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Violator
Εντελώς καλοπροαίρετα και χωρίς να θέλω να γελοιοποιήσω το θέμα του φίλου ΔΗΜΗΤΡΗ, πιστεύω ότι θα ήταν πολύ καλό σενάριο για ταινία τρόμου. Και να θυμάστε φίλοι μου: Οι καλύτερες ταινίες τρόμου είναι αυτές που σου θυμίζουν την πραγματικότητα!
Περιμένω την εξέλιξη του θέματος με αγωνία...
"Δώρο είναι οι καρδιές των ανθρώπων που ψάχνουν πέρα απο τον κόσμο και δε βρίσκουν ανάπαυση εντός του."
Η απόλυτη ομάδα του ελληνικού μεταφυσικού:GATEWAY TEAM:Επισκεφθείτε μας στο www.metafysiko.cjb.net
'Εχω ακούσει αυτή την ιστορία αλλά για την Εύα Τσάμη.. Η ίδια φάση, μια κοπέλα, επισκέφτεται κάθε βράδυ μια άλλη κοπέλα στην εστία και της ζητάει την ίδια σελίδα. Βλέποντας η κοπελιά ότι οι σελίδες (είχε 2-3 αντίτυπα από το βιβλίο που της ζήταγε) δεν επέστρεφαν, ρώτησε το φύλακα για μια κοπέλα που της ζητάει κάθε βράδυ μια συγκεκριμένη σελίδα. Κλάσικα ο φύλακας πάγωσε και της είπε ότι είχε αυτοκτονήσει πριν από χρόνια η Εύα Τσάμη γιατί κόπηκε στις εξετάσεις σε ένα θέμα που η απάντηση ήταν στη σελίδα που ζητούσε.
Πού κατέληξε η ιστορία; Την τελευταία βραδιά τη ρώτησε αν είναι η Εύα Τσάμη και....
...ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΗΓΟΤΑΝ THN ΙΣΤΟΡΙΑ, ΦΩΝΑΞΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΜΟΥ ΕΝΑ ΝΑΙ, ΠΟΥ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΓΟΥΙΑΔΑΛΚΙΒΙΡ ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕ...
ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ!!!! Μήπως είναι μια από τα ίδια αυτή η ιστορία;
Για ψάξτε το...
(ΑΝ ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ..ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΣΤΗ ΓΗ.. ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΑΣΤΕΙΑ ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ...)
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΩΜΑΔΕΣ...ΑΣ ΛΕΝΕ ΠΕΡΙ URBAN LEGENDS!...
Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΠΡΩΣΓΕΙΟΥΣ...ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ...ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ...
'manava seva, madhava seva'
Edited by - ΑΤΜΑ on 21/03/2003 22:22:05
quote:
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΩΜΑΔΕΣ...ΑΣ ΛΕΝΕ ΠΕΡΙ URBAN LEGENDS!...
Μπηχτή για 'μένα ήταν αυτό;
Δεν αντιλέγω ότι μπορεί να είναι αληθινή η ιστορία αυτή, αλλά απλά σας πληροφόρησα ότι παράλληλα παίζει και μια ιστορία μούφα...
Στο κάτω - κάτω και αυτή η ιστορία που σας περιέγραψα μπορεί απλά να την εμπνεύστηκε κάποιος που είχε ακούσει για το γεγονός αυτό της Θεσσαλονικής...
Απαπαπαπα τ'είστε 'σεις μωρέ;
Πας φαντάρος, ακούς για σκοπιά όπου κάποιος αυτοκτόνησε και πετάει πέτρες (σε ΟΛΑ τα στρατόπεδα!), πας φοιτητής, ακούς τη συγκεκριμένη ιστορία (την έχω ακούσει κι εγώ παλιότερα με μικρές παραλλαγές), πας σε κάποιο bar/ξενυχτάδικο, ακούς για κάποιον που χόρευε με μία κοπέλα-φάντασμα, μένεις σε κάποια φοιτητική εστία, εκεί να δεις τι λένε...!
Υπάρχει και σε άλλο σημείο του forum κάτι παρόμοιο με μία περίπτωση στην Κύπρο, βέβαια ο άνθρωπος μιλάει για προσωπική περιπέτεια (έψαξα πολύ για να το παραθέσω, μα δυστυχώς δεν τα κατάφερα - Darkangel help!), έχει πολύ ενδιαφέρον και ίσως να είναι αλήθεια... Όπως και νά'χει πάντως, δυστυχώς (ή ευτυχώς;) τέτοιες περιπτώσεις δεν μπορούν παρά να αντιμετωπιστούν με σκεπτικισμό και κάποια... Θωμάδικη στάση!
an thimase tha ithela poli na matho kai pou egine afto.. Se pio xorio. i poli
KaTaPeLoS
Edited by - KaTaPeLoS on 31/03/2003 19:37:47
Λυπάμαι, έψαξα αρκετά, έβαλα "λέξεις κλειδιά" στην αναζήτηση, είδα ΟΛΑ τα θέματα στο "Παράξενο", μα δεν βρήκα το συγκεκριμένο θέμα!
Θυμάμαι όμως πως πρόκειται για την "αληθινή" (όπως έλεγε) ιστορία ενός μέλους, ΜΑΛΛΟΝ στην Κύπρο (τώρα, τι να σου πω... δεν κόβομαι και φέτες!) η οποία ξεκίνησε σε ένα πάρτυ. Το μέλος χόρευε με μία κοπέλα, η κοπέλα κάποια στιγμή έπρεπε να φύγει. Το μέλος την πήγε μέχρι το σπίτι της. Εκείνη ξέχασε κάτι στο αυτοκίνητό του. Αυτός το βρήκε. Της το πήγε μετά από λίγες μέρες στο σπίτι που την είχε αφήσει εκείνο το βράδυ. Άνοιξε την πόρτα η μητέρα της. Του είπε πως η κοπέλα είχε αφήσει τα εγκόσμια προ πολλού. Κάγκελο αυτός!
Αυτά εν περιλήψει...
Edited by - ananasss on 31/03/2003 22:28:35
efxaristo gia tin istoria.. kai elpizo na min se taleporisa...
KaTaPeLoS
...και όχι, δεν με ταλαιπώρησες.
Η βορεινή πλευρά του στρατοπέδου βλέπει προς το βουνό και έχει ένα μικρό δρομάκι (χωρίς φώτα).
Εκεί υπάρχει μια πύλη και μια σκοπιά που επιβλέπει το δρόμο. Στο σημείο που είναι η σκοπιά ήταν ο χώρος των παλιών κρατητηρίων. Για την ιστορία , το στρατόπεδο κατασκευάστηκε απο τους Γερμανούς στον Β'Παγκόσμιο σαν φυλακή.
Εχεί πεθάνει πολύς κοσμάκης μέσα εκεί.
Αργότερα εμείς το κάναμε στρατόπεδο.
Πίσω λοιπόν στην περιγραφή...
Δεκαετία του '80 και στη συγκεκριμένη σκοπιά βρίσκεται ενας στρατιώτης. Φυλάει "γερμανικό" νούμερο 2-4. Κάποια στιγμή περνά μια κοπέλα μαυροφορεμένη.
Ο στρατιώτης της πιάνει συζήτηση γιατί η κοπέλα δείχνει να φοβάται που περνά απο εκείνο το σημείο τέτοια ώρα , οπότε προσπαθεί να την καθησυχάσει. Η κοπέλα τώρα νοιώθει καλύτερα και αρχίζει και συνομιλεί με τον στρατιώτη ο οποίος για να περάσει και η ώρα την πείθει να κάτσει λίγο μαζί του να μιλήσουν. Η ώρα περνά και η κοπέλα αποφασίζει να φύγει. Κανονίζουν να βρίσκονται κατ'αυτόν τον τρόπο όποτε ο στρατιώτης θα είχε νούμερο εκεί και μέχρι να βγεί εξοδούχος να συναντηθούν και έξω. Συναντήθηκαν 3 φορές ακόμα. Την τελευταία φορά η κοπέλα φεύγοντας ξεχνά την τσάντα της. Ο στρατιώτης την παίρνει και αποφασίζει να την παραδώσει ο ίδιος. Βρίσκει ταυτότητα και διεύθυνση μέσα στην τσάντα της. Πάει την μέρα που είναι εξοδούχος να την παραδώσει στο σπίτι της , όπου συναντά μια κυρία μαυροφορεμένη και ζητά να δει την κοπέλα που γνώρισε.
Η γυναίκα του λέει οτι η κόρη της πέθανε πριν 3 μήνες.
Ο στρατιώτης γυρνά στο στρατόπεδο και λέει το τι έχει γίνει σε 2 φίλους του οι οποίοι δεν τον πιστεύουν. Την επόμενη φορά που έχει σκοπιά ο ίδιος σε εκείνο το σημείο που συνάντησε την κοπέλα , αυτοκτονεί.
Μέχρι το 1992 που υπηρέτησα κι εγώ στο συγκεκριμένο στρατόπεδο , είχαν αναφερθεί επίσημα αυτοκτονίες στρατιωτών και στρατιώτες που παρουσίασαν "ψυχικές διαταραχές" και τους έκλεισαν μέσα. Όλοι τους είχαν κοινό σημείο οτι είχαν σκοπιές στο συγκεκριμένο σημείο.
Το 1990 αποφασίστηκε απο το Υπουργείο Αμύνης να μην ξαναυπάρξει σκοπιά στο συγκεκριμένο σημείο , απαγορεύεται στους πάντες εντός και εκτός στρατοπέδου καθώς και στα περίπολα του στρατοπέδου να πλησιάσουν τον χώρο των παλιών κρατητηρίων.
Έξω απο τα κρατητήρια έχει τοποθετηθεί ένας τεράστιος σταυρός και στις πόρτες του κτιρίου άλλοι πιο μικροί σταυροί.
Για όποιον δε πιστέυει ας πάει στη Βορεινή πλευρά έξω απο το στρατόπεδο να δει ο ίδιος τον χώρο.
Ανεπίσημα, τη δεκαετία του 1980-1990 το Στρατόπεδο αυτό είχε τις περισσότερες αυτοκτονίες στρατιωτών σε όλη την Ελλάδα.
Ξέρει κανείς κάτι περισσότερο για την υπόθεση ?
Edited by - Adonios on 17/07/2003 13:43:54
Ημουν ΕΣΟ90Α και είχαμε ακούσει και εμείς την ιστορία.Στη αρχή νομίζαμε ότι μας 'ψάρωναν' οι παλαιότεροι , όσπου μιά νύχτα το περιπολο με το τζιπ στο δρόμο προς στο πεδίο βολής εντόπισε μιά γυναίκα με μαύρα κοντά στο φράχτη δίπλα στη μη φυλασόμενη σκοπιά που αναφέρεις. Ειδοποήσαν και το άλλο περίπολο που έρχοταν από την άλλη κατεύθυνση και όταν έφτασαν εκεί δεν υπήρχε κανείς στα 500μ. απο τη περίμετρο.Γυρισαν φρικαρισμένοι. Γιά λίγο έχασαν οπτική επαφή με το φράχτη και ό,τι ήταν αυτό που έβλεπαν τέσσερα άτομα δεν ήταν εκεί...
Φίλε απόψε με γύρισες πολύ πισω!
ΟΥΚ ΕΝ ΤΟ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ
quote:
'Εχω ακούσει αυτή την ιστορία αλλά για την Εύα Τσάμη.. Η ίδια φάση, μια κοπέλα, επισκέφτεται κάθε βράδυ μια άλλη κοπέλα στην εστία και της ζητάει την ίδια σελίδα. Βλέποντας η κοπελιά ότι οι σελίδες (είχε 2-3 αντίτυπα από το βιβλίο που της ζήταγε) δεν επέστρεφαν, ρώτησε το φύλακα για μια κοπέλα που της ζητάει κάθε βράδυ μια συγκεκριμένη σελίδα. Κλάσικα ο φύλακας πάγωσε και της είπε ότι είχε αυτοκτονήσει πριν από χρόνια η Εύα Τσάμη γιατί κόπηκε στις εξετάσεις σε ένα θέμα που η απάντηση ήταν στη σελίδα που ζητούσε.
Πού κατέληξε η ιστορία; Την τελευταία βραδιά τη ρώτησε αν είναι η Εύα Τσάμη και.......ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΗΓΟΤΑΝ THN ΙΣΤΟΡΙΑ, ΦΩΝΑΞΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΜΟΥ ΕΝΑ ΝΑΙ, ΠΟΥ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΓΟΥΙΑΔΑΛΚΙΒΙΡ ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕ...
ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ!!!! Μήπως είναι μια από τα ίδια αυτή η ιστορία;
καλημέρα!
Η ίδια ακριβώς ιστορία κυκλοφορεί με το πανεπιστήμιο της Πάτρας και μία αυτοκτονημένη φοιτήτρια ονόματη Μαρία Παπαδοπούλου.
Α, και μια άλλη διαφορά: Οταν άκουσα εγώ την ιστορία από μια φίλη (εννοείται ότι κατά τη διάρκεια την κοίταζα με ορθάνοιχτα δακρυσμένα μάτια...), μόλις φώναξε στα αυτιά μου το ΝΑΙ!!!, η ψυχή μου πήγε στην Κούλουρη κι όχι στον ποταμό Γουαδαλκιβίρ!
πάντως, ίσως υπάρχει κάποια αλήθεια πίσω απ'όλα αυτά, η ιστορία αυτούσια όμως, πρέπει να έχει διαμορφωθεί αρκετά μέσω της γνωστής μεθόδου "ράδιο αρβύλα"... Διόλου ασυνήθιστη ωστόσο (και η ράδιο αρβύλα, αλλά και το είδος της ιστορίας)!
αυτή...που τα κατάφερε!
Δεν μπορώ να πώ γιά κάτι που δεν το είδα ή γιά το ανέκδοτο.Το μόνο που μπορώ να πώ είναι ότι στο στρατόπεδο ΚΕΔΒ στο Χαιδάρι υπάρχει όντως μιά σκοπιά με μιά τρύπα στο ταβάνι από αυτοκτονία φαντάρου η οποία πιά δεν φυλάσεται, όπως και επίσης μπορώ να μιλησω γιά τα τρομαγμένα πρόσωπα των συναδέλφων φαντάρων όταν γύρισαν στο φυλάκιο που σιγουρα δεν έιχαν να κάνουν με 'ράδιο αρβυλα'.
Σ'ευχαριστώ
ΟΥΚ ΕΝ ΤΟ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ
φιλε Aristidis, προς Θεού, δεν αμφισβήτησα τα λεγόμενά σας!
Αλλωστε δεν έχω επισκεφτεί το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου για να ξέρω.
Ιστορίες σαν αυτή που έγραψε ο Δημήτριος, εσύ και ο Adonios, έχουν ακουστεί πολλές, και από άτομα σοβαρά, στα οποία δεν χωράει αμφιβολία ότι δε λένε ψέμματα. Σε κάποιο τόπικ είχα αναφέρει κι εγώ 2-3 περιστατικά που είχανε συμβεί σε έναν φίλο, που είχε ένα αγρόκτημα κάπου στη Χαλκήδα. Κοντά σε έναν λόφο όπου είχε γίνει ομαδική εκτέλεση από τους Γερμανούς, και αυτοί που έμεναν στο αγρόκτημα, άκουγαν πολύ συχνά τα βράδια πυροβολισμούς, ποδοβολητά και τέτοια περίεργα. Αρα, δε μου προξενούν έκπληξη οι ιστορίες αυτές, ούτε και δυσπιστία, άλλωστε...γιατί να αμφιβάλλω; Τι έχω να κερδίσω;
αυτή...που τα κατάφερε!
Ιστορίες παρόμοιες θύμαμε ότι λέγαμε με τα παιδιά της γειτονίας όταν ήμουν μικρότερος... Για σπίτια στα οποία γίναν εκτελέσεις απο Γερμάνους και οι μετέπειτα κάτοικοι στο σπίτι άκουγαν φωνές η ακόμη βρισκόντουσαν νεκροί. Σίγουρα υπήρξε κάποιο αρχικό αληθινό περιστατικό σ' ολα αυτά... μα με τον καιρό κι από στόμα σε στόμα η αλήθεια έγινε μύθος...
Κάπου βαθέια στο παρελθόν... αρχίζει το μέλλον...
φίλε Κωνσταντίνε, η ιστορία με το αγρόκτημα που αναφέρω, δεν είναι φήμη ή μύθος, γιατί συνέβη σε πολύ γνωστό μου πρόσωπο, ο οποίος δεν λέει ψέμματα.
Από: http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1318
quote:
Θα σας πω όμως κι εγώ μια ιστορία που συνέβη πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια σε έναν φίλο μου και τον παππού του.
Τίτλος ιστορίας: "Ησυχίιιιιιιααααααααα...!"(Αβατάρ μη γελάς!Η οικογένεια του Νίκου είχανε μια φάρμα με μοσχάρια, λίγο πιο έξω από τη Χαλκίδα. Στη φάρμα αυτή, κανένας φύλακας δεν δεχόταν να πιάσει δουλειά, και όσα σκυλιά είχανε αφήσει για να φυλάνε, το έσκαγαν μετά από ένα-δύο βράδυα. Γύρω από τη φάρμα δε, ερημιά Θεού.
Μια βραδυά, ο Νίκος (γύρω στα δέκα τότε) και ο παππούς του, αποφασίζουνε να διανυκτερεύσουν στη φάρμα. Φεύγει η υπόλοιπη οικογένεια, η νύχτα αρχίζει να πέφτει (ήτανε περασμένες δέκα όταν...) και ο Νίκος με τον παππού του καθόντουσαν στο καθιστικό, έτοιμοι να πάνε για ύπνο. Ξαφνικά, ακούγεται από την κουζίνα φοβερή φασαρία και θόρυβος, κατσαρόλες να πέφτουνε, πιάτα να σπάνε, φωνές άγριες και θυμωμένες, γενικά χαμός. Ο Νϊκος και ο παππούς του έμειναν άναυδοι, γιατί ήταν μόνοι στο σπίτι και σηκώθηκαν σιγά σιγά να πάνε να ελέγξουν τι συνέβαινε.
Ανοίγουν την πόρτα του χωλ που οδηγούσε στην κουζίνα, και ο θόρυβος ακουγόταν ακόμα δυνατότερος, ενώ οι φωνές ήταν σε ξένη γλώσσα. Πλησιάζουν στην κουζίνα, γυρίζουν το χερούλι και με το που πάνε να σπρώξουν την πόρτα... Ησυχίιιιιιιιααααααααα!
Κανείς δεν υπήρχε, ο θόρυβος σταμάτησε, και η κουζίνα ήταν όπως την είχαν αφήσει...Κάποιο άλλο βράδυ που πάλι είχαν διανυκτερεύσει, ακούνε ξαφνικά στις τρεις τα μεσάνυχτα θόρυβο, ποδοβολητό μοσχαριών, τουφεκιές, φωνές, βρισιές και τέτοια. Σκέφτηκαν ότι ήρθαν τσιγγάνοι να κλέψουν μοσχάρια, κι επειδή ήταν μόνοι τους και δεν είχαν όπλο, δεν τόλμησαν να βγουν, ούτε καν το φως δεν άνοιξαν. Οι πυροβολισμοί και οι φωνές συνέχισαν για αρκετή ώρα.
Το επόμενο πρωί, βγήκαν έξω περιμένοντας να αντικρύσουν τον χαμό από κάλυκες σφαιρών και τα μοσχάρια σε άθλια κατάσταση (έαν είχε μίνει κανένα). Ανοίγουν την πόρτα, βγαίνουν έξω και πάνε πίσω στα μοσχάρια, αλλά...Ησυχίιιιιαααααααα!
Τίποτε δεν είχε γίνει.Αργότερα έμαθαν ότι στο λόφο που είναι λίγο πιο πάνω από τη φάρμα, είχε γίνει ομαδική εκτέλεση από τους γερμανούς.
αυτή...που τα κατάφερε!