- Οι άνθρωποι είμαστε αγελαία ζώα - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Ετσι καταλήγει ο Mark Earls στο "Διαφημίζοντας για την αγέλη" που κέρδισε το πρώτο βραβείο για το "Best New Thinking Award" στην Διάσκεψη για την Ερευνα της Αγοράς, το 2003.
Τα στοιχεία της αγελαίας φύσης μας, λέει, βρίσκονται παντού:
Κοινωνική ψυχολογία- η σπουδαιότητα της κοινωνικής επιρροής πάνω στην συμπεριφορά και την στάση μας
Εξελικτική ψυχολογία- η άποψη ότι η επιβίωση επιτυγχάνεται μέσω του αλτρουϊσμού
Η Λατινή θεωρία της κοινωνικοποίησης- ότι παραλείπουμε ένα σπουδαίο στρώμα της ανθρώπινης συμπεριφοράς μεταξύ του ατόμου και της κοινωνίας- την φυλετική συμπεριφορά βασισμένη σε ομάδες αξιών.
Η γεωμετρία του μικρού κόσμου- που εξηγεί την δύναμη των δικτύων στην διασύνδεση ανθρώπων και ιδεών
Αυτά από τον χώρο της αγοράς.
Σε κοινωνικό επίπεδο, μας λέει η Νίνα Γεωργιάδου
"Tελικά, εμείς οι άνθρωποι είμαστε αγελαία ζώα και συνεπώς μας αρέσει να ζούμε στην αγέλη, δηλαδή ανάμεσα σε αυτούς που μας μοιάζουν περισσότερο. Nα ζούμε στην αγέλη είναι σαν να ζούμε μπροστά σε έναν καθρέφτη. Γύρω μας βλέπουμε πάντοτε πρόσωπα που αντανακλούν το δικό μας, που μιλούν όπως εμείς, που τρώνε τα ίδια πράγματα, που γελούν ή κλαίνε για τους ίδιους με μας λόγους. Aλλά ξαφνικά φτάνει κάποιος που δεν ανήκει στη δική μας ομάδα, που έχει διαφορετική μυρουδιά ή διαφορετικό χρώμα, που μιλάει μιαν άλλη γλώσσα. Tότε το αγελαίο ζώο που βρίσκεται μέσα στον καθένα από μας τρομάζει, αρχίζει να δυσπιστεί, νιώθει σαν να βρίσκεται σε κίνδυνο, νομίζει ότι έχει δεχθεί “εισβολή”. Mε δύο λόγια, να που γινόμαστε επιθετικοί και επικίνδυνοι..."
Αυτή η συμπεριφορά είναι κλασσική των αγελαίων ζώων.
Μας λένε οι ζωολόγοι "Τα αγελαία ζώα αν και συνήθως ειρηνικά, μπορεί να γίνουν πολύ επικίνδυνα όταν θυμώσουν ή φοβηθούν." Πότε θυμώνουν ή φοβούνται; Συνήθως ότι βρεθούν μπροστά σε "εισβολείς" του ζωτικού τους χώρου.
Στην περίπτωση των ανθρώπινων κοινωνιών, η εισβολή μπορεί να είναι από ανθρώπους άλλης "αγέλης", ή από ιδέες άλλης "αγέλης", ή από εσωτερικό "σχίσμα" της "αγέλης".
Το αγελαίο ένστικτο είναι μια κοινωνική τάση στους ανθρώπους, να προσδιορίζονται με τις συμπεριφορές και τις πεποιθήσεις μιάς μεγαλύτερης ομάδας ανθρώπων με τους οποίους ταυτίζονται.
Το τυπικό παράδειγμα αυτής της συμπεριφοράς στην ανθρώπινη κοινωνία είναι να μένεις δεμένος με την "αγέλη" μέσα στην οποία γεννήθηκες και μεγάλωσες.
Οι κυβερνήσεις και οι θρησκείες είναι τα όρια που καθορίζουν την προμελετημένη δράση και αντίδράση του κοπαδιού (και παίζουν τον ρόλο του μαντρόσκυλου αν χρειαστεί).
Ο κανόνας όμως είναι ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να ξεχωρίσουν από την αγέλη, επειδή εκεί μέσα νοιώθουν την ασφάλεια και την αναγνώριση.
Αυτά ως εισαγωγή στο θέμα.
Από κει και πέρα μπαίνουν μερικά ερωτήματα.
Πόσο ελεύθεροι είμαστε να σκεφτούμε και να δράσουμε ατομικά, πέρα από τα όρια που μας επιτρέπει η "αγέλη" (ή "οι αγέλες") μέσα στην οποία είμαστε ενταγμένοι;
Πόσο εύκολα μπορούμε να δούμε τους παραλογισμούς που μας επιβάλλει η "αγελοποίηση" μας και να διαφοροποιηθούμε;
Η αντίδραση μας σε ένα τέτοιο ενοχλητικό ερέθισμα βγαίνει αυθόρμητα και μεταφράζεται σε ατομική δράση ή ακολουθεί τον δρόμο της εκ νέου αγελοποίησης μας σε μια "υποαγέλη" που θα δράσει και πάλι ομαδικά εναντίον του κυρίως σώματος; Και κατά πόσο μας εκπροσωπεί η νέα αυτή υπο-ομάδα;
Να σας δώσω μερικά παραδείγματα.
Συνήθως, έχουμε ομαδικές αποχωρήσεις από μία "αγέλη", με την ανάδειξη ενός νέου "αρχηγού" (αυτόν που αντιδρά πιό σθεναρά και αναλαμβάνει ή του αναθέτουμε να μας εκπροσωπίσει στην αντιπαράθεση και στην τελική αποχώρηση) και ένα πλήθος (μικρό ή μεγάλο) που τον ακολουθεί.
Ενα ενδιαφέρον άρθρο και ένα πειραματάκι
http://www.churchofreality.org/opinion/herd.htm
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Αγαπητή Ostria, νομίζω πως είναι αναμφισβήτητο το γεγονός οτι οι άνθρωποι είναι αγελαία όντα.
Από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας στο σχολείο μέχρι την στιγμή που θα φύγουμε από την ζωή νομίζω πως πάντα είμαστε μαζί με τους συνανθρώπους μας.
Είναι στην φύση μας να ερωτευτούμε, να θέλουμε να συνομιλήσουμε, να δούμε τους συνανθρώπους μας.
Πιστεύω πως η απομόνωση από το κοινωνικό περιβάλλον μας γεμίζει θλίψη και κατάθλιψη, ειδικά όταν αυτή η απομόνωση έχει μεγάλη διάρκεια.
Πέραν τούτου, η διαμόρφωση του χαρακτήρα μας προέρχεται σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό από την κοινωνία στην οποία ζούμε.
Άλλωστε, αυτό είναι η κοινωνία.
Μια συνεχής αλληλεπίδραση των μελών της κι η ίδρυση σχέσεων μεταξύ τους.
Επαγγελματικές, ερωτικές, φιλικές, οικογενειακές, συναδελφικές κτλ κτλ.
Παρόλα αυτά θέτεις κάποια ερωτήματα πολύ σημαντικά.
Πιστεύω πως το να αντιληφθεί κάποιος άνθρωπος ξεχωριστά ως ατομική μονάδα και να αρνηθεί να δεχτεί αυτό που του επιβάλλεται από την υπόλοιπη αγέλη εξαρτάται από τη μορφή του κοινωνικού συστήματος στο οποίο έχει ενταχθεί.
Αν για παράδειγμα ανήκει σε μια κοινωνία πολύ κλειστή, που δεν επιτρέπει τέτοιου είδους "επαναστάσεις", οι άνθρωποι δεν θα μπορέσουν εύκολα να πάνε κόντρα στο κατεστημένο.
Άλλωστε θα έχουν γαλουχηθεί να ακολουθούν πάντα τις επιταγές της αγέλης...
Από την άλλη σε πιο ανοικτά και "φιλελεύθερα" (αν μπορώ να τα ονομάσω έτσι) συστήματα είναι πιο εύκολο κάποιος να προβάλλει τις αντιστάσεις του κι ενδεχομένως να προσπαθήσει να μεταδώσει τις αντιλήψεις του και σε μια μερίδα συνανθρώπων του.
Νομίζω πως τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι περιπτώσεις πολέμων, κυρίως εμφυλίων, επαναστάσεων κτλ.
In anticipation of my resurrection...
Θα συμπληρώσω κάποια πράματάκια και θα δώ αν μπορώ να ρίξω λίγο φώς στις Ερωτήσεις...
quote:
Πότε θυμώνουν ή φοβούνται; Συνήθως ότι βρεθούν μπροστά σε "εισβολείς" του ζωτικού τους χώρου.
Στην περίπτωση των ανθρώπινων κοινωνιών, η εισβολή μπορεί να είναι από ανθρώπους άλλης "αγέλης", ή από ιδέες άλλης "αγέλης", ή από εσωτερικό "σχίσμα" της "αγέλης".
Αυτό είναι εύκολα παρατηρίσημο απο αθλητικές ομάδες (φίλαθλοι διαφορετικών ομάδων σε διαφορετικές θύρες και κατα συνέπεια θέσεις) εώς φόρουμ όπως αυτό που συνομιλούμε αυτή την στιγμή. Αν εξερευνήσουμε "θερμές κατηγορίες" αυτού του φόρουμ θα δούμε το πώς ο άνθρωπος δρά αγελαία.Η διαφορά μας με τα ζώα είναι ίσως ο καλύτερος αυτοέλεγχος (μερικοί άνθρωποι των στερούνται και αυτόν) και η ΕΚΛΟΓΙΚΕΥΣΗ.Ενα ζώο θα γρυλίσει και μετά θα δαγκώσει όταν νιώσει απειλή. Ο άνθρωπος πρώτα εκλογικεύει (εδώ μπορεί να παρουσιάσει απο λογικά εώς λογικοφανή επιχειρήματα που στηρίζουν την θέση του) και μετά....γρυλίζει και δαγκώνει. Ένα βήμα διαφορά δηλαδή 
quote:
Το αγελαίο ένστικτο είναι μια κοινωνική τάση στους ανθρώπους, να προσδιορίζονται με τις συμπεριφορές και τις πεποιθήσεις μιάς μεγαλύτερης ομάδας ανθρώπων με τους οποίους ταυτίζονται.
Το τυπικό παράδειγμα αυτής της συμπεριφοράς στην ανθρώπινη κοινωνία είναι να μένεις δεμένος με την "αγέλη" μέσα στην οποία γεννήθηκες και μεγάλωσες.
Οι κυβερνήσεις και οι θρησκείες είναι τα όρια που καθορίζουν την προμελετημένη δράση και αντίδράση του κοπαδιού (και παίζουν τον ρόλο του μαντρόσκυλου αν χρειαστεί).
Ο κανόνας όμως είναι ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να ξεχωρίσουν από την αγέλη, επειδή εκεί μέσα νοιώθουν την ασφάλεια και την αναγνώριση.
Να σημειωθεί ,οτι στην παραπάνω θεώρηση/ορισμό δεν εμπεριέχεται ΠΟΥΘΕΝΑ η έννοια του "Σωστού" ,του "Τεκμηριωμένου" και του "Λογικού". Ο άνθρωπος νιώθει ασφάλεια και αναγνώριση κατα την προσχώρηση του σε μια ομάδα,που αυτή είναι πλήρως ανεξάρτητη απο το πόσο "σωστές" ,"τεκμηριωμένες","έγκυρες" και "λογικές" είναι οι πεποιθήσεις της.
Το παραπάνω αξίζει να το έχουμε στο μυαλό μας όταν άμμεσα ή έμμεσα δηλώνουμε με την στάση μας ή τις απόψεις μας συνδρομητές κάποιας ομάδας/συνόλου/σχολής διδαχών. Βοηθάει μακροπρόθεσμα να γνωρίζουμε οτι ίσως η ασφάλεια και η αναγνώριση που απολαμβάνουμε δεν συμβαδίζουν απαραίτητα με εγκυρότητα απόψεων που εκφέρουμε.
quote:
Πόσο ελεύθεροι είμαστε να σκεφτούμε και να δράσουμε ατομικά, πέρα από τα όρια που μας επιτρέπει η "αγέλη" (ή "οι αγέλες") μέσα στην οποία είμαστε ενταγμένοι;
Οι άνθρωποι και η ίδια η φύση διακρίνετε για την προσμαρμοστικότητα. Το είδος μας διακρίνετε για την εφευρετικότητά του! Αυτό θα το βρείς σε πολλούς τομείς της ζωής.Ακόμα και σε θέματα οπου οι κανόνες διατυπώνωνται λεπτομερέστατα και ρητά (το ίδο και οι ποινές) πχ νόμος θα δείς πολύ ευφάνταστη και ιδιοφυέστατη συμπεριφορά παράκαμψης αυτών.
Που θέλω να καταλήξω? Μπορεί να μην είμαστε ελέυθεροι να ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ το τι σκεφτόμαστε και να ΕΚΘΕΣΟΥΜΕ τις ατομικές μας πράξεις,σε μεγάλο βαθμό όμως είμαστε ελευθεροι να τις φέρουμε. Κοινώς αν φέρεις διαφορετική άποψη/νοοτροπία η οποία δεν συμπίπτει με αυτή της αγέλης οπου μεγάλωσες αυτό δεν είναι απαραίτητο να το βγάλεις "δηλωτό" και "κάρτα".
Τα παραπάνω φυσικά είναι το...δευτερο βήμα! Το π΄ρωτο είναι απεξάρτηση και αποδέσμευση απο το ...."conditioning" που μας κάναν σε νεανική ηλικία. Θα πάμε και σαυτό.
quote:
Πόσο εύκολα μπορούμε να δούμε τους παραλογισμούς που μας επιβάλλει η "αγελοποίηση" μας και να διαφοροποιηθούμε;
Δύσκολο! Να το πρώτο βήμα! Η αγελοποίησή μας δεν αρχίζει σε ηλικία που έχουμε πλήρως ανεπτυγμένη κριτική ικανότητα.Αρχίζει απο την στιγμή που γεννιόμαστε ,και σε αυτό το στάδιο ο άνθρωπος πραγματικά αποθηκεύει και υιοθετεί πληροφορίες και συμπεριφορές σαν κατάξερο σφουγγάρι που το έριξαν σε έναν κουβά με νερό.
Απο όπου και να το πίασουμε το θέμα ,τα δάχτυλά μας θα γεμίσουν αγελοποίηση.Απο πολιτικές πεποιθήσεις και θρησκευτικές οπου "σόι πάει το βασίλειο" εώς απόψης περι ζωής,αντιμετώπιση άλλων ανθρώπων/φυλών/φύλων ή επιλογών ζωής. Το ζητούμενο για τους περισσότερους ανθρώπους (το πραγματικό ζητούμενο ,όχι το "δηλωμενο" "λογικο" ζητούμενο) δεν είναι η έυρεση της αλήθειας,η καλυτέρευση ώς άτομο και διεξαγωγή ενός όμορφου βίου γεμάτου εξερεύνηση της ζωής και μάθηση.Αυτά είναι παραμύθια της Χαλιμάς! Για τους περισσότερους προέχει η ασφάλεια και το "ανήκειν".Οπότε δεν τίθεται ΚΑΝ το θέμα ανίχνευσης παραλογισμών και αποβολής τους 
Εδώ φυσικά αξίζει να επισημανθεί και πόσο ανοιχ΄τη έιναι η κοινότητα (μεγάλη αγέλη) που απαρτίζεται απο οικογένειες (μικρές αγέλες).Στον Ελληνικό χώρο,δεν είναι τόσο ανοιχτή. Αλήθεια,πόσο καιρό έχει που βγήκαμε απο κακουχίες και πολέμους (εμφύλιος νομίζω ήταν ο τελευτέος). Σύμφωνα με την πυραμίδα των αναγκών αν δεν ικανοποιηθούν οι κατώτερες ανάγκες (φαί,στέγη,ένδυση) δεν μπορούμε να πάμε στις ανώτερες ανάγκες, είδη αναγκών δηλαδή όπως η αξιοπρέπεια,η σκέψη και η παραγωγή έργου κτλ κτλ που τουλάχιστον εμείς για να μιλάμε σε αυτό το φόρουμ και οι ιδρυτές τους τις έχουν ικανοποιήσει και τώρα μπορούν να ασχοληθούν και με τις υψηλότερες αναγκες. Όταν ο άλλος έψαχνε να βρεί φαί στο δάσος,σε σκουπίδια ή έβλεπε την καλοθρεμένη γάτα της γειτονιάς σαν μεζέ,ή έτρεχε να ξεφύγει απο σφαίρες και εξορίες,λίγο δύσκολο να καθόταν να σκεφτεί και να ..."ανοίξει τους πνευματικούς τους ορίζωντες" κοινως να ψαχτεί. Επίσης εδώ παίζει ρόλο και απο πόσο "στενή" αγέλη προέρχετε ο καθένας και πόσο "πίσω" μας βρίσκετε χρονικά. Πόσο καιρό έχουμε που βγήκαμε απο την συσπειρωμένη αλλα κριτική κοινωνία του "χωριού"? Δυο γενεές? Τρείς με το ζόρι? Και πόσο καιρό θα χρειαστεί για να αποσβεθεί η νοοτροπία του χωρού απο πάνω μας (πχ κακοπροέραιτο κουτσομπολιό,δηλαδή σχολιασμός των επιλογών των άλλων,ένας έμεσως τρόπος υποβιβασμού ατόμων στην ιεραρχία της αγέλης).
Αν συνδιάσουμε τις παρατεταμένες κακουχίες με την χρονική εγγυήτητα της "στενής αγέλης" έχουμε ένα πολύ εκρητικό μίγμα και αποτρεπτικό για τους "μη προσαρμοσμένους στην αγέλη" που λέγεται...Ελληνική Κοινωνία.
quote:
Η αντίδραση μας σε ένα τέτοιο ενοχλητικό ερέθισμα βγαίνει αυθόρμητα και μεταφράζεται σε ατομική δράση ή ακολουθεί τον δρόμο της εκ νέου αγελοποίησης μας σε μια "υποαγέλη" που θα δράσει και πάλι ομαδικά εναντίον του κυρίως σώματος; Και κατά πόσο μας εκπροσωπεί η νέα αυτή υπο-ομάδα;
Αυτή είναι η γεννεσιουργός αιτία της "υποκουλτούρας",δηλαδή της κουλτούρας μέσα σε μιά άλλη κουλτούρα διαφορετικών απόψεων. Τώρα το πόσο μας εκπροσωπεί είναι άλλο θέμα...Αξίζει να σημειωθεί οτι και μέλη "και καλα ψαγμένης" υποκουλτούρας μπορούν να συμβιβαστούν και να δογματίζουν πάνω στις "διδαχές" της νεάς τους αγέλης αν δεν έχουν ξεκαθαρίσει τι πρεσβέβουν ¨Αποζητούν Ασφάλεια και Αναγνώριση οπότε φτιάχνουν ένα γκρούπ που τους το παρέχει ή ενδιαφέρονται αυθεντικά για την διατήρηση των ιδεών τους?
Συνήθως συμβαίνουν και τα δύο.Η ασφάλεια και η αναγνώριση δεν είναι απαραίτητα "αρνητικές" έννοιες που αναπτύσωνται σε βάρος του πραγματικού νοήματος μιας ιδέας,ενός κινήματος ή κάποιων πεποιθήσεων αρκεί να μην ανάγωνται σε αυτοσκοπό. Μήπως έτσι ξεκίνησαν και οι σήμερα επικρατούσες αγέλες αλλα κάπου στον δρόμο "ξέχασαν" τι ζητούσα ,σαν βεντέτα στην κρήτη που κρατά 5 γενιές και έχουν ξεχάσει τι τους έκανε να μαλώσουν εξαρχής, ή πολύ απλά παραστράτησαν κάπου στον δρόμο?
Reality: A serotonine induced Hallucination?
Μια σύντομη "υπογράμμιση" σε κάτι που είπε ο φίλος Xotchipilli2 θα 'θελα να κάνω :
quote:
Με τα "περι αγέλης" συμφωνώ απο την στιγμή που είμαστε κοινωνικά ζώα
Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να γίνει ο σαφής διαχωρισμός μεταξύ των εννοιών "αγελαίος" και "κοινωνικός" για να αποφευχθούν διάφορα..."μπερδέματα"...
Πράγματι πολύ ενδιαφέρον το θέμα...!...
quote:
Οι άνθρωποι είμαστε αγελαία ζώα
Οι Αγέλες το ξέρουν αυτό …?
Γιώργος
….bring me, my christmas cake and nobody gets hurt ... kind of mood
Edited by - Γιώργος on 25/12/2005 21:01:24
Χαίρομαι που σας άρεσε το θέμα, έχει όντως ενδιαφέρον και το έφερε στην επιφάνεια ένα μήνυμα του Pixeldream σε κάποιο άλλο τόπικ. (ελπίζω να τον έχουμε σύντομα κοντά μας και να μας δώσει και την δική του άποψη).
quote:
Από την άλλη σε πιο ανοικτά και "φιλελεύθερα" (αν μπορώ να τα ονομάσω έτσι) συστήματα είναι πιο εύκολο κάποιος να προβάλλει τις αντιστάσεις του κι ενδεχομένως να προσπαθήσει να μεταδώσει τις αντιλήψεις του και σε μια μερίδα συνανθρώπων του.
Συμφωνώ αγαπητέ Incubus αλλά καμιά φορά αναρρωτιέμαι μήπως και αυτό στις μέρες μας είναι μια ψευδαίσθηση που εξυπηρετεί τα πιό "έξυπνα" και όχι τα πιο ανοιχτά συστήματα.
quote:
Να σημειωθεί ,οτι στην παραπάνω θεώρηση/ορισμό δεν εμπεριέχεται ΠΟΥΘΕΝΑ η έννοια του "Σωστού" ,του "Τεκμηριωμένου" και του "Λογικού". Ο άνθρωπος νιώθει ασφάλεια και αναγνώριση κατα την προσχώρηση του σε μια ομάδα,που αυτή είναι πλήρως ανεξάρτητη απο το πόσο "σωστές" ,"τεκμηριωμένες","έγκυρες" και "λογικές" είναι οι πεποιθήσεις της
Μια πολύ σωστή παρατήρηση! Αυτό ακριβώς λέει και το link που παράθεσα παραπάνω. Πώς γίνεται άνθρωποι έξυπνοι και μορφωμένοι να πιστεύουν σε πράγματα εντελώς εξωπραγματικά και να τα υποστηρίζουν με τόση θέρμη; Πώς γίνεται να μην μπαίνουν καν στον κόπο να εξετάσουν τα αντεπιχειρήματα; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κάθε ομάδα (η αγέλη) ζει μέσα στην δική της πραγματικότητα που την έχει αναγάγει σε ταμπού.
quote:
Το ζητούμενο για τους περισσότερους ανθρώπους (το πραγματικό ζητούμενο ,όχι το "δηλωμενο" "λογικο" ζητούμενο) δεν είναι η έυρεση της αλήθειας,η καλυτέρευση ώς άτομο και διεξαγωγή ενός όμορφου βίου γεμάτου εξερεύνηση της ζωής και μάθηση.Αυτά είναι παραμύθια της Χαλιμάς! Για τους περισσότερους προέχει η ασφάλεια και το "ανήκειν".Οπότε δεν τίθεται ΚΑΝ το θέμα ανίχνευσης παραλογισμών και αποβολής τους
Μην λες τέτοια εδώ μέσα!
quote:
Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να γίνει ο σαφής διαχωρισμός μεταξύ των εννοιών "αγελαίος" και "κοινωνικός" για να αποφευχθούν διάφορα..."μπερδέματα"...
Σωστό κι αυτό!
Ο Xotchipilli έχει τον λόγο.
quote:
Οι Αγέλες το ξέρουν αυτό …?
Το υποψιάζονται...
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Edited by - Ostria on 26/12/2005 01:17:00
quote:
Πώς γίνεται άνθρωποι έξυπνοι και μορφωμένοι να πιστεύουν σε πράγματα εντελώς εξωπραγματικά και να τα υποστηρίζουν με τόση θέρμη; Πώς γίνεται να μην μπαίνουν καν στον κόπο να εξετάσουν τα αντεπιχειρήματα; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κάθε ομάδα (η αγέλη) ζει μέσα στην δική της πραγματικότητα που την έχει αναγάγει σε ταμπού.
Καλημέρα σε όλους.
Σωστή η απορία σου αγαπητή Όστρια και πολυσηζητημένη.
Μια άποψη που έχω διαμορφώσει εως τώρα ερευνώντας αυτό ακριβώς και με ποικίλλους τρόπους είναι η εξής:
Η εξυπνάδα και η τυπική μόρφωση δεν συνεπάγονται ψυχική υγεία και ωριμότητα.
Είναι πολύ συχνό άτομα με όλα αυτά τα προσόντα να διακατέχονται απο τέτοια ψυχολογικά συμπλέγματα και απο τόση ανασφάλεια που χρησιμοποιούν ακριβώς αυτή την νοητική τους ίκανότητα στο να φτιάχνουν τέλεια φρούρια μέσα στα οποία περιχαρακώνονται.
Πείθουν πρώτα τον εαυτό τους και μετά τούς άλλους ομοιοπαθείς για την εγκυρότητα των απόψεων τους μέ την ευφράδεια λόγου και επιχειρημάτων που έχουν.
Στην πραγματικότητα όμως είναι και αυτοί εγκλωβισμένοι σε αυτό που θέλουν να αποφύγουν.
Το πόσο φανατικοί θα είναι στίς θέσεις τους εξαρτάται απο το μέγεθος του συμπλέγματος και απο την ηλικία και τις εμπειρίες που είχαν πρίν προσχωρήσουν στην ''σωτήρια''ομάδα.
Αν επανεξετάσουν τις ιδέες τους ισως αναγκαστούν να αναθεωρήσουν και αυτό θα τούς γκρέμιζε το οικοδόμημα που με τόσο κόπο έχτισαν και που τούς παρέχει ασφάλεια και άλλοθι.
Οσον αφορά την ομάδα έχω την εντύπωση οτι οι βασικοί ηγέτες της ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν και πως να κινούν τα νήματα των ψυχών...
Οι υπόλοιποι απλώς ακολουθούν ....
Για να μην φανώ πολύ ακραία θεωρώ οτι υπάρχουν και γνήσιοι ιδεολόγοι, τις ιδέες των οποίων όμως κάποιοι πάντα εκμεταλεύονται για λάθος σκοπούς.
Φιλικά
quote:
Πώς γίνεται άνθρωποι έξυπνοι και μορφωμένοι να πιστεύουν σε πράγματα εντελώς εξωπραγματικά και να τα υποστηρίζουν με τόση θέρμη; Πώς γίνεται να μην μπαίνουν καν στον κόπο να εξετάσουν τα αντεπιχειρήματα; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κάθε ομάδα (η αγέλη) ζει μέσα στην δική της πραγματικότητα που την έχει αναγάγει σε ταμπού
Θα έλεγα καλύτερα φίλη Ostria οτι πέρα απο κάθε ομάδα (ή αγέλη) ο κάθε άνθρωπος ζεί μέσα στην δική του πραγματικότητα. Εδώ οι απόψεις σε μερικά βασικά θέματα διίστανται και μέσα στην ίδια την οικογένεια.
Πέρα απο αυτό εάν η επιβίωση του ανθρώπου σε μιά κοινωνία είναι πολύ δύσκολη το τελευταίο που θα μπορούσε να σκεφτεί είναι να εξετάσει κατά πόσο αυτά που πιστεύει στέκουν ή όχι. Το κυριότερο πλέον καταντάει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της επιβίωσης.
Μετά προέχουν όλα τα υπόλοιπα και για την επιβίωση αυτό που απαιτείται πάνω απο όλα είναι οικονομικοί πόροι ή λεφτά κατα το κοινώς λεγόμενο, ύστερα όλα τα άλλα. Και απο την στιγμή που δέν είναι εύκολο να τα εξασφαλίσουν ξεχνάνε όλα τα υπόλοιπα και συμβιβάζονται, ώστε να έχουν μιά - δυό ελπίδες περισσότερες. Διαφορετικά άν πάνε κόντρα στο κατεστημένο με τάχα ιδέες αιρετικές χάνουν και τις όποιες εναπομείναντες ελπίδες.
Υπάρχουν άνθρωποι μορφωμένοι που ίσως εκφράζονται κάπως διαφορετικά απο αυτά που πιστεύουν προκειμένου να ανέβει κάπως ψηλότερα η θέση τους. Αλλά υπάρχουν ταυτόχρονα και μορφωμένοι που οι ταχύτατοι ρυθμοί έχουν σταθεί αιτία να πέσει πολύ χαμηλότερα ο δείκτης του IQ τους, όπως και μορφωμένοι που στηρίζονται σε κάποιες μικρές αλήθειες μεγαλοποιώντας τις πολύ περισσότερο τα πάντα μπορούμε να βρούμε.
Πέρα απο τους γνωστούς νομικούς κανόνες εξαναγκάζονται να υπακούνε παρά την θέληση τους, και σε άλλους άγραφους που συνήθως είναι πολύ σκληρότεροι.
Υ.Γ. Με την ευκαιρία να πώ και Χρόνια Πολλά
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
Κατά την γνώμη μου έχει να κάνει περισσότερο με την ανθρώπινη φύση
Ένα βασικό χαρακτηριστικό στα πρωτεύοντα θηλαστικά είναι ότι οι πράξεις που ανταμείβονται τείνουν να επαναλαμβάνονται (ξανά και ξανά)
Οπότε έτσι δημιουργούνται και οι φόρμουλες ( τις ονομάζουμε μιμίδια - replicate me) που παίζουν ρόλο
στην διαμόρφωση της συμπεριφορά μας και την δημιουργία του περιβάλλοντος
Το πρόβλημα είναι ότι εάν οι σκέψεις (η διάνοια ) σου είναι στενά συνδεδεμένες με την συμπεριφορά σου και το περιβάλλον σου τότε δεν υπάρχει λόγος για να εξελιχθούν (το κάνεις και το ξανακάνεις ) όποτε έχουμε τον “χαζό” όχλο που θα συνεχίσει να κάνει (και να το αντιγράφουν στα παιδιά τους ) το ίδιο και το ίδιο όσο τον “παίρνει” - μέχρι δηλ συνήθως μέχρι να τελειώσουν τα resources
Επειδή όμως μερικές φόρμουλες μιμίδια έχουν εξαιρετικά πολύπλοκο (αντέγραψε με) μηχανισμό - βλέπε θρησκεία - εσωτερισμός - ή ικανότητα του να “πιάσεις” το μιμίδιο το οποίο θα σε ανταμείψει βρίσκεται στην ικανότητα το να καταλάβεις –μάθεις του “σταθερούς – ακλόνητους – Αληθινούς ,έναν και μοναδικό” κανόνες
έτσι δημιουργούνται και οι Ιεραρχικές δομές με επικεφαλής συνήθως το πρωτεύον Θηλαστικό που το έκανε (η το κατάλαβε ) πρώτος - που είναι στην κορυφή της πυραμίδας (ποιμένες τους λένε) …. Και οι άλλοι είναι το ποίμνιο τους … η αγέλη που λέμε…
Γιώργος
...just games domesticate primates, play
quote:
Θα έλεγα καλύτερα φίλη Ostria οτι πέρα απο κάθε ομάδα (ή αγέλη) ο κάθε άνθρωπος ζεί μέσα στην δική του πραγματικότητα. Εδώ οι απόψεις σε μερικά βασικά θέματα διίστανται και μέσα στην ίδια την οικογένεια.
Πέρα απο αυτό εάν η επιβίωση του ανθρώπου σε μιά κοινωνία είναι πολύ δύσκολη το τελευταίο που θα μπορούσε να σκεφτεί είναι να εξετάσει κατά πόσο αυτά που πιστεύει στέκουν ή όχι. Το κυριότερο πλέον καταντάει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της επιβίωσης.
Φίλε μου Krisnna, πιστεύω πως όλοι μας ζούμε σε ένα δικό μας μικρόκοσμο.
Αυτό είναι πολύ λογικό αν αναλογιστούμε οτι πασχίζουμε καθημερινά για να επιβιώσουμε, τουλάχιστον έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η σύγχρονη κοινωνία, μιάς κι οι ανάγκες μας έχουν πληθύνει και πρέπει να παλέψουμε για όλο και περισσότερα πράγματα.
Ναί, έχουμε τον δικό μας μακρόκοσμο αλλά νομίζω οτι δε μπορούμε να ζήσουμε αποκλειστικά σε αυτόν γιατί αργά ή γρήγορα θα πεθάνουμε.
Και δεν εννοώ σωματικό θάνατο....
In anticipation of my resurrection...
Θα 'θελα μια παρατήρηση να κάνω πάνω στα λεγόμενά σου :
quote:
Ένα βασικό χαρακτηριστικό στα πρωτεύοντα θηλαστικά είναι ότι οι πράξεις που ανταμείβονται τείνουν να επαναλαμβάνονται
Η επανάληψη και η "εμπέδωση" συμπεριφορών με βάση την "ανταμοιβή" και την "τιμωρία" σαφώς και δεν αφορά μόνο στην τάξη των πρωτευόντων, στην οποία βέβαια ανήκουμε και του λόγου μας, αλλά είναι ένα χαρακτηριστικό της φυσιολογίας πολλών ζώων, πολλά από τα οποία δεν έχουν την τάση σχηματισμού αγελών. Θέλω να πω ότι ναι μεν μπορεί να είναι ένα πολύ σημαντικός μηχανισμός αυτός, αλλά έχω την αίσθηση ότι στη δημιουργία της "αγέλης" ίσως παίζουν ρόλο και άλλοι και ίσως πολυπλοκότεροι μηχανισμοί, ακόμη ακόμη και ειδικοί για κάθε είδος.
Στο σκεπτικό σου συμφωνώ πάντως σε γενικές γραμμές, με την έννοια ότι, ναι, υπάρχουν ιδέες, τάσεις κλπ κλπ που ως "καλές" και "θετικά φορτισμένες" και "αμοιβόμενες" συμπεριφορές, εγκαθίστανται και αναπαράγονται χωρίς έλεγχο του περιεχομένου τους.
quote:
Ναί, έχουμε τον δικό μας μακρόκοσμο αλλά νομίζω οτι δε μπορούμε να ζήσουμε αποκλειστικά σε αυτόν γιατί αργά ή γρήγορα θα πεθάνουμε.
Και δεν εννοώ σωματικό θάνατο....
Και όμως ζούμε στον δικό μας μακρόκοσμο
Είναι ένα σύμπτωμα της εποχής μας, νομίζουμε οτι είμαστε στο κέντρο του κόσμου.
Καταλαβαίνω τί είδους θάνατο εννοείς αλλά όσο είμαστε ακόμα στην ζωή ποτέ δέν είναι αργά να επανορθώσουμε, άν και πολύ δύσκολο.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
quote:
Πώς γίνεται άνθρωποι έξυπνοι και μορφωμένοι να πιστεύουν σε πράγματα εντελώς εξωπραγματικά και να τα υποστηρίζουν με τόση θέρμη; Πώς γίνεται να μην μπαίνουν καν στον κόπο να εξετάσουν τα αντεπιχειρήματα; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κάθε ομάδα (η αγέλη) ζει μέσα στην δική της πραγματικότητα που την έχει αναγάγει σε ταμπού.
Η εξυπνάδα και η μόρφωση δεν συνεπάγετε κριτικής ικανότητας και σε καμμία περίπτωση δεν σηματοδοτούν αυτόματη αποκόλληση απο "τα συνηθισμένα". Για αυτό απαιτείται ιδιο-φυία. Η όπως λένε οι ξένοι 'thinking outside of the box"...Ποιό το "κούτι"? Μήπως τα όρια που άλλοι μας θέσανε?
Η Ιδιο-φυία δεν είναι προνόμιο του Αινστάιν ή κάποιου "μεγάλου".Είναι η καλλιέργεια της δικιάς μας σκέψης,χωρίς να χρειαστεί να αγοράζουμε σκέψη απο αλλού. Καλλιεργήστε την μόνοι σας λοιπόν έτσι ώστε να φύεται εκ του ιδίου.
"Ε, είναι ειδικος ξέρει τι λέει". "Καλό παιδί ο Κώστας ,Μαιρούλα,γιατρός!"..."Κοτζάμ καθηγητής πανεπιστημίου" κτλ κτλ. Χωρίς να θέλω να σνομπάρω ή να ενοχλήσω κανέναν αυτές οι φράσεις είναι φράσεις που ακούγωνται συχνά απο την οικογένειά μας εώς τα media.Θέλω απλά να επισημάνω το πόσο επιφανειακά παίρνουμε κάποιους τίτλους και το πόσες υποθέσεις κάνουμε και διαλέγω παραδείγματα που συνήθως διακρίνωνται για το μορφωτικό τους επίπεδο.Καμμία παρεξήγηση σε γιατρούς λοιπόν ή πάσης φύσεως επιστήμονες που πέρνουν μέρος στην συζήτησή μας.
Φαίνετε είναι διαδεδομένο να πιστεύουμε οτι το "μεγαλείο" κάποιου και η αυθεντικότητα της σκέψης του όπως και το ήθος του εξαρτάται απο...καλλιέργεια που του έχουν δώσει άλλοι.Προσωπικά εκτιμώ τους "ειδικούς" ,"Κώστες Γιατρούς" και "Καθηγητές Πανεπιστημίων" που εκτός απο μορφωμένοι και έξυπνοι είναι και ιδιο-φυέστατοι.Συνήθως τέτοια άτομα είναι λίγο εκκεντρικά...Γνωρίζετε γιατί?
-----------------------------------------------------------------
Περι εξαρτημένης μάθησης και "ένταξη στην Χ αγέλη":
Έχω αντιληφθεί οτι στο φόρουμ μας υπάρχουν και πολλοί γονείς.Πχ η NST αν δεν κάνω λάθος.Επίσης δεν ξέρω και αν τα παιδιά τους είναι σε ηλικία που μπορούν να χαρακτηριστούν "μπομπιράκια".
Αλήθεια,πως τα προγραμματίζεται? Τους δίνεται κάποια συγκεκριμένα πιστεύω? Πρωτού τους μιλήσετε για ένα θέμα εξετάζεται αν η άποψη που θα εκφέρετε είναι σωστή και τεκμηριωμένη ή απλά προτιμάτε κάποια "ασφαλή άποψη" που ίσως να φέρετε και εσείς? Μιλάτε στα παιδιά σας ή μιλάτε με τα παιδιά σας?Μήπως τους περνάτε ντεφάκτο τις δικές μας θρησκευτικές πεποιθήσεις ή αξίες?Αν ναί, είσαστε σίγουροι οτι τα "κουμπούρια" και τα "καριοφίλια" που υπερέτησαν τόσο πιστά την δικία μας γενιά,θα υπηρετήσουν και θα βοηθήσουν και την επόμενη που τους τα δίνουμε "παράδοση" ώς κειμήλια? Τους εκθέτετε σε πολλά ερεθίσματα,ακόμη και αντικρουόμενα μεταξύ τους ωστε να αποκτήσουν μια άποψη που προήλθε απο την δικιά τους φυτεία? (Νόμιμο είναι ακόμα να φυτεύεις την δικιά σου ¶ποψη,μην τρομάζετε!)
Τα θέλουμε "ασφαλή και ενταγμένα" τα παιδιά μας σίγουρα! Αλλα μήπως με έναν "συμβατικό" γονεικό ρόλο τα προετοιμάζουμε για ένταξη είτε στην κυρίαρχη "αγέλη" (κυρίαρχη κουλτούρα) ή σε "υποαγέλη" (υποκουλτούρα) που ανοίκουμε εμείς ? Θέλουμε την πνευματική τους ελευθερία με το κόστος μιας δύσκολης ένταξης/αγώνα για αυτήν ή προτιμότερο είναι να την θυσιάσουμε για κοινωνικά ροδοπέταλα στα ποδαράκια τους?
Πιστεύω οτι αυτό το θέμα που άνοιξε εκτός απο το να τα "πούμε μεταξύ μας" έχει και πρακτικότατες εφαρμογές.Και τί πιο πρακτικότατο απο εφαρμογή των συμπερασμάτων στα παιδιά,σε εγκεφάλους και ψυχές που ακόμα δεν διαμορφώθηκαν ,σε κάτι όντα που όταν είναι μικρά η μαμά και ο μπαμπάς είναι θεοί επι γής που λύνουν με μια κίνηση όλα τα (απλοικά) προβλήματά τους?
Πιστεύω οτι τα συμπεράσματα που απορρέουν απο αυτή την συζήτηση αξίζει να εφαρμοστούν κυρίως σε αδιαμόρφωτα μέλη τηας αυριανής κοινωνίας.
Τι νόμιζετε?
Reality: A serotonine induced Hallucination?
quote:
Η Ιδιο-φυία δεν είναι προνόμιο του Αινστάιν ή κάποιου "μεγάλου".Είναι η καλλιέργεια της δικιάς μας σκέψης,χωρίς να χρειαστεί να αγοράζουμε σκέψη απο αλλού. Καλλιεργήστε την μόνοι σας λοιπόν έτσι ώστε να φύεται εκ του ιδίου.
Ολα τα λεφτά! (Ξαναγυρίζουμε σε αυτά που λέγαμε στο θέμα του Avatar)
Αγαπητή nst καλώς ήρθες.
quote:
Οσον αφορά την ομάδα έχω την εντύπωση οτι οι βασικοί ηγέτες της ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν και πως να κινούν τα νήματα των ψυχών...
Οι υπόλοιποι απλώς ακολουθούν ....
Εδώ δεν πολυσυμφωνώ (αν το κατάλαβα σωστά). Εχω την εντύπωση ότι οι πιό "πετυχημένες αγελοποιήσεις" είναι αυτές που οι βασικοί τους ηγέτες βασικά αυτοσχεδιάζουν μέσα στον φανατισμό τους και δεν λειτουργούν μέσω κάποιου υπολογιστικού συστήματος. Που σημαίνει ότι αν τους κάνεις το "τεστ της αλήθειας" θα βρεις ότι πιστεύουν 100% αυτά που λένε, δεν κοροϊδεύουν κανένα και βγάζουν μια ειλικρίνια και ένα πάθος, που πείθουν τους υπόλοιπους για την ορθότητα των πεποιθήσεων τους.
Αυτό που λέει ο Γιώργος για τα μιμίδια (ωραία λέξη χεχε) όντως ισχύει, έχει μάλλον βιολογική βάση (κάθε φορά που τρώω σοκολάτα, νοιώθω ευχαρίστηση), αλλά από κει και πέρα, έχουμε ένα στημένο αλισβερίσι χωρίς να υπάρχει λογική συνάφεια πράξης-αποτελέσματος, πχ, σιγύρισε το δωμάτιό σου και θα σου δώσω σοκολάτα.
quote:
Θα έλεγα καλύτερα φίλη Ostria οτι πέρα απο κάθε ομάδα (ή αγέλη) ο κάθε άνθρωπος ζεί μέσα στην δική του πραγματικότητα.
Αυτό είναι σίγουρο. Η δική μας πραγματικότητα είναι αυτή που μας λέει ότι είμαστε έτσι ή αλλιώς και ότι οι άλλοι θα πρέπει να μας βλέπουν με τον ίδιο τρόπο. Και αυτή την επιβεβαίωση ψάχνουμε. Μόνο που προκειμένου να επιβεβαιωθούμε είμαστε διατεθημένοι να προσαρμόσουμε λίγο ή πολύ την δική μας πραγματικότητα στο αναμενόμενο από μας.
quote:
Συνήθως τέτοια άτομα είναι λίγο εκκεντρικά...Γνωρίζετε γιατί?
Επειδή η ιδιοφυία είναι κοντά στην τρέλλα; (άσε πριν λίγο είδα το A beautiful mind και έχω επηρεαστεί... χεχε Καταπληκτική ταινία αν δεν την έχετε δει, μην την χάσετε!)
quote:
Πιστεύω οτι αυτό το θέμα που άνοιξε εκτός απο το να τα "πούμε μεταξύ μας" έχει και πρακτικότατες εφαρμογές.Και τί πιο πρακτικότατο απο εφαρμογή των συμπερασμάτων στα παιδιά,σε εγκεφάλους και ψυχές που ακόμα δεν διαμορφώθηκαν ,σε κάτι όντα που όταν είναι μικρά η μαμά και ο μπαμπάς είναι θεοί επι γής που λύνουν με μια κίνηση όλα τα (απλοικά) προβλήματά τους?
Τι ακούμε συνήθως; "Θέλω το καλύτερο για το παιδί μου!" Τώρα τι εννοούν με το "καλύτερο" θα σε γελάσω (ή μάλλον θα βάλουμε μαζί τα κλάμματα)!
Μετά σκέφτομαι ότι αν δεν γνωρίζουν ποιό είναι το καλύτερο για τους ίδιους, πώς μπορεί να ξέρουν ποιό είναι το καλύτερο για τα παιδιά τους; 
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Παρακαλώ δείτε εδώ http://en.wikipedia.org/wiki/Meme¨
εδώ http://www.memecentral.com/
και για κάτι πιο "pop science" εδώ http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=757
Ένα παράδειγμα εμφάνισης,διάδωσης και εξέλιξης μιμιδίων είναι πχ τα ανέκδοτα και οι "μύθοι των πόλεων",τα οποία εμφανίζονται απο κάποιο εμπνευσμένο άτομο,υφίστανται μια "εξελικτική πίεση" κατα την οποία τα καλά αντέχουν,τα κακά μας αδειάζουν την γωνιά και σιγά σιγά μεταλλάσωνται καθώς διαδίδονται απο στόμα σε στόμα.Και φτάνεις να ακούς το ίδιο ανέκδοτο/ιστορία απο τα Χανιά ως την Θεσσαλονίκη με μικροδιαφορές.
Πέραν του "ευχάριστου" του παραπάνω παραδείγματος τα μιμίδια καθορίζουν πολλές πτυχές της πραγματικότητάς μας.Ακόμα και οι γιορτές που διανύουμε έχουν στοιχεία με μιμιδιακό χαρακτήρα. Αι Βασίλης: Ποίον θα αναγνωρίσει κάτοικος του Βορείου πόλου,Αφρικανός,Ευρωπαίος και Ασιάτης ώς "Αι Βασίλη"? Τον χοντρο κοκκινοφορεμένο κοιλαρά με τον σκούφο ή...κάποιον λεπτό άγιο ( ο πραγματικός Αι βασίλης).Δέντρο ή Καραβάκι στο τραπέζι μας? Και πάλι ,βαδίζουμε ακόμα στον δρόμο του μη επικίνδυνου μιμιδίου...
quote:
Επειδή η ιδιοφυία είναι κοντά στην τρέλλα; (άσε πριν λίγο είδα το A beautiful mind και έχω επηρεαστεί... χεχε Καταπληκτική ταινία αν δεν την έχετε δει, μην την χάσετε!)
Πολύ όμορφη ταινία.Ναι βασικά αυτός είναι ένας απο τους δύο λόγους (και εδώ επαναφορά σε θέμα των Νέων οπου μιλούσαμε για την "καλλιτεχνικη ψύχωση").Ένα άτομο που βαδίζει κοντά στην τρέλλα συν της άλλης είναι πιο εππιρεπής στην αμφισβήτηση κοινωνικών δεδομένων.
Πιστεύω επίσης οτι ο άλλος λόγος είναι οτι άτομα με ίδιο-φυία τείνουν να διαφέρουν πολυ απλά εξορισμού! Η Εφυία τους, ο τρόπος που σκεφτονται ,που υπολογίζουν και που δρούν είναι δικιάς τους προελέυσεως,χειροποίητος, και όχι της γραμμής,"μαζικής παραγωγής".
Έχετε δεί ποτέ χειροποίητη τέχνη ή χειροποίητα σουβενίρ? Ποτέ το ένα δεν μοιάζει με το άλλο,μερικά έιναι αρκετά αλλόκοτα.Για καντε μια σύγκριση τώρα με σουβενίρ ή τέχνη που προέρχεται απο εργοστάσειο! Όλα πανομοιότυπα μέχρι την τελευταία γραμμή...
quote:
Τι ακούμε συνήθως; "Θέλω το καλύτερο για το παιδί μου!" Τώρα τι εννοούν με το "καλύτερο" θα σε γελάσω (ή μάλλον θα βάλουμε μαζί τα κλάμματα)!Μετά σκέφτομαι ότι αν δεν γνωρίζουν ποιό είναι το καλύτερο για τους ίδιους, πώς μπορεί να ξέρουν ποιό είναι το καλύτερο για τα παιδιά τους;
Μα όλοι δηλώνουν οτι θέλουν το καλύτερο για το παιδί τους , απο τον Δουρή (τον θυμάστε? Αυτό δήλωσε καθώς τον τραβούσαν φυλάκα μετά απο βιασμό και δολοφονία των δύο αγορίων του) εώς τον παπά της ενορίας.Το θέμα δεν έιναι τι δηλώνεις,άντε εγώ δηλώνω Ναπολέωντας,το θέμα είναι αν φτάνεις τα στάνταρ που έχεις δηλώσει (ακόμα ψάχνω το Βατερλό μου!).
Βλέπεις είναι πολύ πιο εύκολο για έναν γονιό να κρίνει το καλύτερο για το παιδί του πχ σε θέματα τροφής.Αν του δώσεις χαλασμένο γάλα χωρίς να το πάρεις πρέφα θα...το καταλάβεις! Και απο τις πάνες που θα χρειαστεις να αλλάξεις ή τα μποξεράκια/κυλοτάκια που θα χρειαστεί να πλύνεις και απο τρεχάματα σε νοσοκομεία αν η κατάσταση σοβαρέψει.Και πάλι,φίλοι μου, πολλές φορές πρέφα δεν παίρνουν οι γονείς ακόμα και στα βασικά το τί ταίζουν το παιδί τους...Πόσες μανούλες άραγε πανικοβλήθηκαν όταν κάποιος εισαγγελάτος έβγαλε πρώτη μούρη στο γυαλί για "τοξικές ουσίες σε παιχνίδια και παιδικά γαλατάκια" και συνειδητοποίησε ο γονιός οτι αυτό έδινε στο παιδί του εδώ και 6 μήνες?
Δεν το πέρναν πρέφα επειδή το παιδί δεν παρουσίασε συμπτωματολογία ,ο καρκίνος που ίσως υποβοηθήθηκε απο χρόνια χορήγηση τέτοιων ουσιών δεν φαίνετε σε 2-3 μήνες,κάτσε να περάσει καμμιά δεκαετία.Έτσι ο γονιός κοιμάτε ύσηχα αν το παιδί δεν λερώσει εσώρουχα,αν δεν ανεβάσει πυρετό και αν δεν παραπονεθεί για ενοχλήσεις.Κοινώς αν η συνδρομή κάποιου γιατρού ή φαρμακευτικής παρέμβασης δεν κριθεί απαραίτητει.
Ξέρεις όμως τι άλλο δεν εκδηλώνει (τουλάχιστον όχι αμέσως) σωματικά συμπτώματα? Τα επιζήμια μιμίδια...Τώρα την βάψαμε! Ποτέ δεν θα ακούσεις τον παρακάτω διάλογο:
(Μετά απο πολύωρη εξέταση ,Γιατρός ανασηκώνει τα φρύδια)
-Κυρία μου το παιδί σας έχει μια εμμένουσα μόλυνση απο επιζήμια μιμίδια..
-Είναι σοβαρά γιατρέ? Θα ζήσει?
-Αρκετά σοβαρά θα έλεγα...Θα ζήσει αλλά..Κανείς δεν σας είπε οτι ακόμα και η άθελη πλύση εγκεφάλου έχει καταστροφικά αποτελέσματα?Κανείς δεν σας είπε να χρησιμοποιείται εγκεφαλικό Calgonit μετά απο κάθε πλύση για να μην πιάνει άλατα η αντίσταση του εγκεφάλου (σας,του)?
-Ε...Να,ήθελα το καλύτερο για αυτό.
-Καλά κυρία μου,δεν προσέχετε τι δίνεται στο παιδί σας? Θα δίνατε ποτέ στο παιδί σας γάλα που έμεινε στο ψυγείο (κεφάλι) σας να κάθεται 30 χρόνια? Θα δίνατε ποτέ στο παιδί σας τροφή που την βρήκατε στο πεζοδρόμιο,αφημένη στα θρανία κάποιου σχολείου ή που σας την πάσαρε ένας φίλος/γνωστός?
-Όχι φυσικα...Τι μπορώ να κάνω?
-Εξετάστε την πηγή της "τροφής".Ως θεραπεία αρπάχτε 1χ δημιουργική συζήτηση , 2χ πληθώρα ερεθισμάτων καθώς σας περιμένω απο Δευτέρα για να εξετάσω εσάς και τον άντρα σας,συνήθως σε αυτή την ηλικία που είναι ο μπομπιράκος τα επιβλαβή μιμίδια τα κολλάνε απο τους γονείς...Συγνώμη τώρα αλλα πρέπει να φύγω,πρέπει να πάω στο ετήσια συνέδριο "Σπάσε τις απόψεις σου ,Μπορείς!" που διοργανώνεται στην Φωλία του Κούκου!
(Και εδώ ο γιατρός αφήνει μια κραυγή,πετάει απο το παράθυρο ως την φωλιά του κούκου και αφήνει την μανούλα να κοιτάει τον μπομπιράκο που παίζει αμέριμνος ,προσβεβλημένος όμως απο μιμίδια.Απο Δευτέρα πάλι στην Φωλιά του Κούκου,εεεε στο γραφείο του εννοω...)
Επικίνδυνο έ? Ε,απο την στιγμή που δέν είναι θανάσιμο γιατί να νοιαστεί ο ανθρωπος? Έχει και έχει βάσανα στο κεφάλι του φαντάσου να του ζητήσουμε α)να μεταπρογραμματιστεί ο ίδιος β) να προσέξει ΠΟΛΥ στον προγραμματισμό του βλασταριού του... Εδώ πάμε πίιιιιιιιιισω σε θέματα αυτογνωσίας,διελεύκανση προσωπικών κινήτρων και διελεύκανση πληροφορίας...
Κατ'εμε χωρίς να είμαι γονιός ακόμα αλλα ούτε "ειδικός" θα ανυσηχούσα πολύ να ενημερώσω τα παιδία μου σε θέματα που θα συναντήσουν στην ζωή τους απλά παπαγαλίζωντας "ότι άκουσα".Πρωτού μιλήσω για κάποιο θέμα σε αυτά αφού πλύνω πολύ καλά την γλώσσα μου και το μυαλό μου θα πάω σε βιβλιοθήκη ή θα χρησιμοποιήσω το ίντερνετ για να ενημερωθώ.
Πώς τους μιλάς για τα παρακάτω θέματα?
-Θρησκεία
-Ασφαλές Σέξ
-Σεξουαλικές προτιμήσεις
-Συμπεριφορά προς άλλες ράτσες
-Συμπεριφορά προς τον συνάθρωπο,φύση,ζώα
-Πολιτικές πεποιθήσεις
-Θάνατος και γέννηση
-Φιλία,αντιπαλότητα,συναγωνισμός,ανταγωνισμός
-Ο ρόλος τους σε αυτό τον πλανήτη
-Εφηβικές δυσκολίες
-Συμπεριφορά σε ανθρώπους με πνευματικές/σωματικές ιδιαιτερότητες
-Η σχέση μας με το χρήμα,ανταμοιβή,τιμωρία
-Πρέπει να λαμβάνει τις πληροφορίες
-Ψυχοενεργές ουσίες
Όλα αυτά είναι πράγματα που θέλωντας και μη το παιδί θα έρθει σε επαφή μαζί τους,εκτός αν αποφασίσει η μητέρα και ο πατέρας να συνεχίσουν την κύηση στο προστατευτικό περιβάλλον της μήτρας πέραν των 9 μηνών (πολλές οικογένειες το κάνουν,δεν έχετε ακούσει αγανακτισμένες μάνες να ουρλιάζουν "Μα βγές απτο βρακί μου επιτέλους" σε γιόκες ή κορούλες που..συνήθισαν το χρυσό κλουβί?)
Γιαυτό καλύτερα να ενημερώσουμε και να ενημερωθούμε...Πρωτού του μιλήσουμε για ράτσες ας το ψάξουμε λίγο το θέμα.Ντροπή και όνεδος στον γονιό που θα γαλουχήσει το παιδί του με ρατσιστικά μηνύματα,ας ανοίξει επιτέλους το pubmed να ξεστραβωθεί στο οτι οι ράτσες δεν διαφέρουν σε ικανότητες και εφυία! Κρίμα το παιδί που θα μάθει "τα του σέξ" απο παραπληροφορημένα φιλαράκια και όχι απο κάποιον που θα του τα θέσει στις πραγματικές τους διαστάσεις...Κρίμα επίσης στον γονιό που θα φτάσει στο σημείο να ουρλιάζει οτι "οι ομοφυλόφιλοι θα καούν στην κόλαση επειδή το λέει κάποιο Ευ-αγγέλιο" χωρίς πρώτα να έχει μελετήσει και με εμπειρια αλλα και απο βιβλία την ανθρώπινη σεξουαλικότητα.Τέλος ,το παιδί που κινδυνεύει περισσότερο απο κατάχρηση ψυχοενεργών ουσιών ,δεν είναι αυτό που έχει λάβει σωστή,αντικειμενική ενημέρωση αλλα αυτό που έχει λάβει προπαγάνδα και παραπληροφόρηση η οποία πέρασε απο MME και κράτος στον γονιό και στο παιδί (90% των τωρινών ηρωινομανών προέρχονται απο οικογένειες που στο άκουσμα της λέξης "χασίς" ούρλιαζαν πανικόβλητοι και τρόμαζαν τα παιδία τους οτι...θα πέσουν στην ηρωίνη.).Χεχ,κάπου είχα διαβάσει σε αυτό το φόρουμ κάποιον να λέει οτι συγχύστηκε/σιχτίριζε με ένα άρθρο που διάβασε σε ένα περιοδικό επειδή ο αρθρογράφος μνημόνευε και επεφημούσε τον Hoffman που συνέθεσε πρώτος το LSD (αγνοώντας φυσικά ο συγχυσμένος συνφορουμίτης οτι το LSD επέδειξε τρομερή θεραπευτική δράση σε ψυχιατρικά θέματα όπως επίσης και πολλές ιδιότητές του αξίζουν μελέτης και μπορούν να έχουν πρακτικότατη χρησιμότητα στα σωστά χέρια).Ε,δεν θα μεταδώσει την άποψη αυτή στο παιδί του,την σύγχυση?Θα την μεταδωσει προσπαθώντας να αποτρέψει το παιδί.Έλα ντε που δεν το αποτρέπει! το ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ το παιδί να μην του πεί απο φόβο αν κάτι τέτοιο το έχει βιώσει ή άτομα κοντινά του το χρησιμοποιούν.Εκεί ο κίνδυνος,στην αποξένωση.Προσωπικά θα του πρότεινα διάβασμα πάνω στο θέμα απο βιβλία ψυχιατρικής εώς Pubmed και όχι υιοθετηση της "κοινής άποψης".
Γενικότερα πρέπει να προσέχουμε πολύ τι δίνουμε στα παιδία μας.Μια πλήρης,πολύπλευρη ενημέρωση και ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ διευρεύνηση του εαυτού μας είναι το βασικό! Μπορεί να χάσουν λιγη απο την "ασφαλεια" και το "ανήκειν" ,αλλα θα κερδίσουν την πραγματική ασφάλεια και το "ανήκειν στον ίδιο τους τον εαυτό"...Και ο εαυτός μας είναι ο μόνος σύντροφος που θα περάσουμε μαζί του όλη μας την ζωή απο την σύλληψη (εμβρύου εώς αστυνομίας) μέχρι και τον θάνατο.
Reality: A serotonine induced Hallucination?
Edited by - Xotchipilli2 on 27/12/2005 11:21:20
Αγαπητέ Γίωργο δεν είπα ελαφρά τη καρδία οτι όλοι οσοι ανήκουν σε ομάδες έχουν ψυχολογικά προβλήματα.
Εδωσα απλώς έμφαση στο γεγονός οτι η εξυπνάδα και η μόρφωση δεν συμβαδίζουν πάντα με την κρίση.
Ισως ο Xotchipilli2 ανέλυσε πιο παραδειγματικά αυτό που ανέφερα.
Θεωρώ οτι τα θέματα <<πίστης>> και <<ιδεών>> είναι εντελώς υποκειμενικά και υπόκεινται σε βιωματικές εμπειρίες που δεν μπορούμε να μοιραστούμε με άλλους.
Ακριβώς επειδή δεν είναι και μετρήσιμα μεγέθη ούτε οφθαλμοφανή και σε άλλους μάλλον πρέπει να έχουμε μια επιφύλαξη ή τουλάγχιστον να μπορούμε να διαχωρίσουμε τον δικό μας κόσμο των ιδεών απο την απτή πραγματικότητα για να μην ''ζούμε'' σε ένα όνειρο.
quote:
Εδώ δεν πολυσυμφωνώ (αν το κατάλαβα σωστά). Εχω την εντύπωση ότι οι πιό "πετυχημένες αγελοποιήσεις" είναι αυτές που οι βασικοί τους ηγέτες βασικά αυτοσχεδιάζουν μέσα στον φανατισμό τους και δεν λειτουργούν μέσω κάποιου υπολογιστικού συστήματος.
Αν λέγοντας αγελοποιήσεις εδώ εννοούμε τις θρησκευτικές οργανώσεις στην εναρξή τους ναι συμφωνώ μαζί σου.
Εκ των υστέρων όμως σε πολλές περιπτώσεις καπηλεύονται κάποιοι ''πονηροί'' αυτές τις ιδέες πρός ίδιον ώφελος και με συγκεκριμένο πρόγραμμα.
Αυτό που κατά την άποψη μου προκαλεί την σύγχιση τού μυαλού είναι το κίνητρο που έχει ο καθ' ένας όταν αποφασίζει να προσχωρήσει σε μια ''αγέλη''και τι ψάχνει.
Θεωρώ οτι σε δύσκολες στιγμές της ζωής μας είναι εύκολο να παρασυρθούμε και να ''κολλήσουμε'' κάπου οπού νομίζουμε οτι θα μας δώσουν αυτό που μας λείπει.
Για τον λόγο αυτό η αναζήτηση οτι και αν σημαίνει αυτό για τον καθένα είναι καλό να μην εμπεριέχει συναισθηματική φόρτιση και να μην χρησιμοποιήται σαν στήριγμα.
quote:
Έχω αντιληφθεί οτι στο φόρουμ μας υπάρχουν και πολλοί γονείς.Πχ η NST αν δεν κάνω λάθος.Επίσης δεν ξέρω και αν τα παιδιά τους είναι σε ηλικία που μπορούν να χαρακτηριστούν "μπομπιράκια".Αλήθεια,πως τα προγραμματίζεται? Τους δίνεται κάποια συγκεκριμένα πιστεύω? Πρωτού τους μιλήσετε για ένα θέμα εξετάζεται αν η άποψη που θα εκφέρετε είναι σωστή και τεκμηριωμένη ή απλά προτιμάτε κάποια "ασφαλή άποψη" που ίσως να φέρετε και εσείς? Μιλάτε στα παιδιά σας ή μιλάτε με τα παιδιά σας
Ο δικός μου μπόμπιρας είναι οκτώ χρονών και οι ερωτήσεις που θέτει με αφήνουν άναυδη.
Προσωπικά επειδή στο παρελθόν δυσκολεύτηκα να ξεφορτωθώ τα ''αλλότρια'' [ ακόμη παιδεύομαι πολλές φορές να κάνω τούς διαχωρισμούς ]προσπαθώ να μην περνάω ιδέες de facto.
Θέλω να του δίνω απόψεις και να δώ ποιά και γιατί θα διαλέξει.
Στο θέμα θρησκεία ακόμα δεν αναπτύσσομαι γιατί έχω μια επιφύλαξη σχετικά με το που και τι θα πεί.Εκτός αυτού πιθανώς τα δικά μου πιστεύω να μην τον καλύπτουν. Αφήνω όλα τα βιβλία μου σε πλήρη θέα με την επιθυμία να τα διαβάσει κάποτε και να τοποθετηθεί όπως θέλει.
Πιστεύω όμως οτι ακόμα και αυτή η στάση ζωής είναι αναγκαστικά παράδειγμα για το κάθε παιδί επειδή υποσυνείδητα το βάζει σε σκέψεις.
Πάντως πολλές φορές αναρωτιέμαι τι είναι το πιο σωστό...για εκείνο.
Ο δρόμος που έχω επιλέξει εγώ η η φαινομενική ασφάλεια που παρέχει ο συμβιβασμός...
Για μένα σημασία έχει η διαδρομή και κατά δεύτερο λόγο το αποτέλεσμα
αλλά αν για κάποιον άλλο είναι διαφορετικά?
Θα ήθελα τις απόψεις σας.
Φιλικά
) φίλε μου Xotchipilli2...Θα 'θελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι κάθε μήνυμά σου, εκτός απ' το ότι με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο, δίνει μπόλικη τροφή για σκέψη...φαντάζομαι όχι μόνο σε μένα...
Θα ήθελα επίσης, στηριζόμενος πάνω στα λεγόμενά σου, να θέσω την εξής παράμετρο στο θέμα μας, μια κι αρχίσαμε να μιλάμε για γονείς, παιδιά και..."διαπαιδαγώγηση"! Δεν είμαι βέβαια ούτε εγώ γονιός και θα δεχτώ ευχαρίστως σχόλια στα λόγια μου του "στυλ" : "Σκασμός ρε άσχετε, εσύ δεν ξέρεις πως μεγαλώνουν ένα παιδί!"...Το λέω εκ των προτέρων αυτό...!
Μου γεννήθηκε λοιπόν η εξής σκέψη : Μήπως "εμείς", ως γονείς, υποτιμούμε τα παιδιά μας; Δε λέω, καλή η ενημέρωση, καλή η συζήτηση και η ελευθερία του λόγου κλπ κλπ μέσα στην οικογένεια, αλλά, κακά τα ψέμματα, το εύπλαστο μυαλό ενός παιδιού διαμορφώνεται κι από χίλιους δυο άλλους παράγοντες στο γύρω του περιβάλλον. Τραγικό βέβαια είναι και κατάπτυστο να προσπαθούμε να στιβάξουμε στο μυαλό ενός παιδιού όλα μας τα κόμπλεξ κι όλες μας τις προκαταλήψεις κι όλο τον αρρωστημένο τρόπο σκέψης μας--και φυσικά, να θέλουμε σώνει και καλά να ενταχθεί στη μικρή μας αγέλη. Αλλά μήπως κάπου και η υπερ-ενημέρωση βλάπτει; Θα 'θελα να μου πείτε, φίλοι μου, ειλικρινά, πότε ένας σας γονιός κάθισε να σας μιλήσει για τα θέματα που αναφέρει ο Xotchipilli2 όπως :
quote:
-Θρησκεία
-Ασφαλές Σέξ
-Σεξουαλικές προτιμήσεις
-Συμπεριφορά προς άλλες ράτσες
-Συμπεριφορά προς τον συνάθρωπο,φύση,ζώα
-Πολιτικές πεποιθήσεις
-Θάνατος και γέννηση
-Φιλία,αντιπαλότητα,συναγωνισμός,ανταγωνισμός
-Ο ρόλος τους σε αυτό τον πλανήτη
-Εφηβικές δυσκολίες
-Συμπεριφορά σε ανθρώπους με πνευματικές/σωματικές ιδιαιτερότητες
-Η σχέση μας με το χρήμα,ανταμοιβή,τιμωρία
-Πρέπει να λαμβάνει τις πληροφορίες
-Ψυχοενεργές ουσίες
Αν καθίσω και σκεφτώ, απ' τον εαυτό μου δηλαδή, μπορώ μετά ευκολίας να απαντήσω : ΠΟΤΕ! Τον δικό μου πισινό έστρωσα κάτω--και πολλές φορές τον έφαγα μαζί με τα μούτρα μου--προκειμένου να "ενημερωθώ"!
Θέλω λοιπόν να πω ότι, καμιά φορά, ξεφεύγουμε από το "χρυσό κλουβί" της υπερπροστασίας και της αγελοποίησης του παιδιού με τα υποπροϊόντα που έχουμε εμείς οι ίδιοι συνηθίσει, για να καταλήξουμε σ' ένα άλλο "κλουβί"--πιο ευρύχωρο, σαφώς!!--αυτό της υπερ-ενημέρωσης περί παντός επιστητού, που λίγο ή πολύ όμως μπορεί να έχει τα ίδια κίνητρα!
Xotchipilli2, το γνωρίζω ότι μάλλον συμφωνούμε και σ' αυτό, απλά ήθελα να σταθώ εδώ γιατί είναι ένα φαινόμενο που συναντούμε ουκ ολίγες φορές, αυτό της μασκαρεμένης σε "διάθεση για ενημέρωση και συζήτηση" τάσης κάποιων να εγείρουν νέα κάγκελα γύρω απ' το παιδί τους. Γι' αυτό λοιπόν πιστεύω ακράδαντα ότι το..."νόημα" είναι να καταφέρει ένα παιδί--και αυτό είναι κάτι που θα το ακολουθεί σ' όλη του τη ζωή!--ΑΠΟ ΜΟΝΟ του να βγάλει τα όποια συμπεράσματά του και να δημιουργήσει τα δικά του μονοπάτια.
ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ Ostria ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΘΕΜΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΨΑΞΩ, ΝΑ ΣΚΕΦΘΩ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΣΩΣΤΑ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΦΙΛΟΣ durden_alie ΤΡΟΦΗ ΣΚΕΨΗΣ...
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΝΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΕΛΑΙΑ "ΖΩΑ"...
ΓΙΑΤΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΕΛΗ (ΙΣΩΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΝΑ ΗΤΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ) ΣΧΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑΝ ΟΙ ΦΥΛΕΣ (ΟΜΟΕΙΔΗ ΣΚΕΨΗ,ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ,ΤΡΟΠΟΣ ΣΚΕΨΗΣ κλπ) ΜΕΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΕΘΝΗ ΚΡΑΤΗ...
ΠΟΛΥΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ...
ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΤΑ ΖΩΑ....
Η ΤΑΣΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ, ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΤΟΜΙΚΗ Η ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ,ΦΥΛΗΣ
, ΕΘΝΟΥΣ ,ΚΡΑΤΟΥΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Δευτερολογώντας, πιστεύω πως από τη μία έχουμε την αγέλη και τους κώδικες που έχει επιβάλλει αυτή, μέσα από την πολύχρονη άσκηση των κανόνων, κι από την άλλη έχουμε τον άνθρωπο ως ξεχωριστή μονάδα με τα δικά του χαρακτηριστικά και τις ατομικές του αξίες.
Νομίζω πως όταν κάποιες αξίες του κάθε ατόμου έρχονται σε αντίθεση με τις αξίες και τους κανόνες της αγέλης τότε έχουμε μια σύγκρουση η οποία συνήθως λήγει με ένα συμβιβασμό του ατόμου.
Εκτός εάν πρόκειται για ένα άτομο με τέτοια δύναμη κι επιρροή που μπορεί να επιφέρει μεγάλες αλλαγές στην αγέλη και να την κατευθύνει.
Σε περίπτωση που το άτομο λοιπόν δεν υποχωρήσει και δεν συμβιβαστεί με τους κανόνες της αγέλης (υπερβαίνοντας δηλαδή στις δικές του επιθυμίες) τότε έχουμε τον κοινωνικό του αποκλεισμό.
Αναλόγως με το μέγεθος της αντίθεσης της προσωπικής του επιθυμίας με την συμπεριφορά της αγέλης έχουμε και το μέτρο του αποκλεισμού του.
Να σημειώσω εδώ οτι η προσωπική επιθυμία ή έστω οι ατομικές αρχές του κάθε ατόμου που οδηγείται στον αποκλεισμού δεν είναι απαραίτητα και κακές...
Απλά ξενίζουν το κοινωνικό σύνολο.
Όσον αφορά τα παιδιά, να ξεκαθαρίσω κι εγώ πως δεν έχω αποκτήσει παιδιά ακόμα.
Οπότε θα μιλήσω εκ του ασφαλούς ίσως κι έχοντας μια πλήρως θεωρητική άποψη επί του θέματος.
Νομίζω πως το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένας γονιός είναι να προσπαθεί να εντάξει στην κοινωνία το παιδί του και να το κάνει μέρος της.
Να του διδάξει τους κώδικες που επικρατούν, κάποιες βασικές αρχές κι αξίες και να το προτρέπει πρός την κοινωνικοποίηση του.
Πιστεύω όμως πως έχει διαφορά το να εντάξεις το παιδί σου στο κοινωνικό σύνολο που ανήκει γονιός και παιδί από το να το κάνει μέτοχο σε όποιο ρεύμα επικρατεί σε αυτό.
Θέλω να πώ με αυτό πως το παιδί πρέπει να αναπτύξει την δική του προσωπικότητα, να δομηθεί ο δικός του χαρακτήρας και να έχει τα στοιχεία που τον διαφοροποιούν από τον κάθε άλλο άνθρωπο στη γή.
Δυστυχώς, νομίζω πως αυτό το δεν είναι εύκολο λόγω "μιμιδίων", όπως παρατήρησε πολύ εύστοχα ο φίλος xotchipilli.
Στις διάφορες κοινωνίες παρατηρείται το φαινόμενο του μιμητισμού, της προσπάθειας απόκτησης της συμπεριφοράς άλλων ανθρώπων και μάλιστα τυφλά.
Αναμφισβήτητα αυτό κάθε άλλο παρά προάγει την κριτική σκέψη του καθενός και την διαφορετικότητα μας...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Αν καθίσω και σκεφτώ, απ' τον εαυτό μου δηλαδή, μπορώ μετά ευκολίας να απαντήσω : ΠΟΤΕ! Τον δικό μου πισινό έστρωσα κάτω--και πολλές φορές τον έφαγα μαζί με τα μούτρα μου--προκειμένου να "ενημερωθώ"!
Προσωπικά έλαβα ενημέρωση σε μερικούς τομείς απο αυτούς που έθεσα με "πληρέστερο" κομμάτι τους αυτό της σεξουαλικής διαπαιδαγώγισης και τν συμπεριφορά μου απέναντι στους άλλους.Δεν ήταν "κάθισμα στο σκαμνί και μίλημα" ήταν περισσότερο δικές μου απορίες τις οποιές δεν δίστασαν να απαντήσουν αλλα και να συζητήσουν "άνευ χρονικού ορίου" και άνευ μονολεκτικότητας.
Πχ η αρχή της σεξουαλικής μου διαπαιδαγώγισης άρχισε όταν μπομπιράκος (δεν θυμάμαι ηλικία) έδειξα στην μητέρα μου περιχαρής ένα σκυλάκι στον δρόμο που "προσπαθουσε να ανέβει πάνω σε ένα άλλο σκυλάκι".Όταν ρώτησα τι κάνουν η μητέρα μου μου έδωσε όλες τις πληροφορίες που ρώτησα (ευτυχώς,αν μου έλεγε οτι όντως το σκυλάκι προσπαθούσε να ανέβει στο άλλο ίσως πήγαινα να το βοηθήσω κιόλας και έτρωγα καμμιά δαγκωνιά αν όχι τίποτε άλλο!) και το θέμα πήγε στο αν κάνουν έτσι και οι άνθρωποι.Δεν άργησαν να μου κατέβουν ερωτήσεις και για την ανατομία της γυναίκας,πράμα το οποίο βοήθησε ο πατέρας μου με έναν άτλαντα ανατομίας που είχαμε...Φυσικά το μεγάλο "σοκ" για εμένα ήταν οτι...τα κοριτσάκια δεν έχουν πουλάκι (πράγμα για το οποίο είμουν περιχαρής και ανακουφισμένος στα μετέπειτα εφηβικά μου χρόνια! ) και άρα ...πώς κάνουν πιπί τους? Anyway,επακολούθησε μια βδομάδα μέσα στην οποία έμαθα τα βασικά για το πώς ήρθα στον κόσμο,πώς με κάνανε,τις βασικές ανατομικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα και οτι δεν είναι ανάγκη να έχει κάποιος/κάποια πουλάκι για να ουρήσει! Τέλεια!
Το βασικό στην όλη φάση όμως έιναι οτι οι γονείς μου έδρασαν σαν "τραπεζα πληροφοριών" απο την οποία απέσυρα το ποσό πληροφορίας που ζητούσα κάθε φορά.Επίσης μου άφηναν ανοιχτό κάθε ενδεχόμενο έτσι ώστε να το εξερευνήσω μόνος μου , να δώ τις εικόνες στον άτλα μόνος μου, να ρωτήσω αν θέλω και άλλους (πολλές ενδιαφέρουσες αντιδράσεις!) κοινώς το "εν κατακλείδι" το άφηναν σε εμένα χωρίς στο τέλος κάθε "απόσυρσης πληροφορίας" να έπεφτε βαριά βαριά κάποια σφραγίδα αυθεντίας. Ίσως να έπαιξε ρόλο οτι είμουν και είμαι "ερευνητικό πνεύμα" ,κάθε μου ερώτηση μου γεννούσε άλλες 10.Ίσως απο την άλλη οι γονείς μου να "διεγνωσαν" αυτήν την "φύση" μου και να την ενίσχυσαν οπότε απο αυτή την πλευρά ίσως το έργο τους ώς γονείς να διευκολύνθηκε...
quote:
Θέλω λοιπόν να πω ότι, καμιά φορά, ξεφεύγουμε από το "χρυσό κλουβί" της υπερπροστασίας και της αγελοποίησης του παιδιού με τα υποπροϊόντα που έχουμε εμείς οι ίδιοι συνηθίσει, για να καταλήξουμε σ' ένα άλλο "κλουβί"--πιο ευρύχωρο, σαφώς!!--αυτό της υπερ-ενημέρωσης περί παντός επιστητού, που λίγο ή πολύ όμως μπορεί να έχει τα ίδια κίνητρα!
Εδώ αναφέρεσαι πχ σε ένα πιο "φιλελεύθερο" δασκάλεμα που όμως δεν παύει να είναι...δασκάλεμα? Αν σε έπιασα καλά ,τότε συμφωνούμε επειδή δεν είναι τόσο το θέμα αν το δασκάλεμα σε μπάζει σε αρτηριοσκληωτικούς δρόμους ή σε νεωτεριστικούς αλλα οτι το δασκάλεμα (οποιασδήποτε ποιοτικής απόχρωσης) δοκιμάζει να ελέξει το νού σου,να σε βάλει σε ένα καλούπι.Όπως πολύ απλα είχε ειπωθεί σε τραγούδι "Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα ,χωρίς εμένα" (το "Χωρίς Εμένα" είναι που μεθοδεύει πάσης φύσεως "δασκάλεμα")
quote:
Νομίζω πως το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένας γονιός είναι να προσπαθεί να εντάξει στην κοινωνία το παιδί του και να το κάνει μέρος της.
Να του διδάξει τους κώδικες που επικρατούν, κάποιες βασικές αρχές κι αξίες και να το προτρέπει πρός την κοινωνικοποίηση του.
Πιστεύω όμως πως έχει διαφορά το να εντάξεις το παιδί σου στο κοινωνικό σύνολο που ανήκει γονιός και παιδί από το να το κάνει μέτοχο σε όποιο ρεύμα επικρατεί σε αυτό.
Θέλω να πώ με αυτό πως το παιδί πρέπει να αναπτύξει την δική του προσωπικότητα, να δομηθεί ο δικός του χαρακτήρας και να έχει τα στοιχεία που τον διαφοροποιούν από τον κάθε άλλο άνθρωπο στη γή.
Ποιές είναι αυτές οι Βασικές Αρχές και αξίες? Πχ αν πάρω υπόψιν μου την "ποπ" (popular,δημοφιλή) κουλτούρα πολιτών που στηρίξαν με την προτίμησή τους "παιχνίδια" όπως Big Brother,θα πρέπει να αναγάγω στα μάτια του μπομπιράκου την ρουφιανιά και υπονόμευση χάριν χρηματικού επάθλου σε ύψιστη αξία.Αν είναι δέ κοπελίτσα θα πρέπει να της μάθω οτι για να δεί αναγνώριση και λεφτά θα πρέπει να κουνήσει ντολμά... Μιλάμε μήπως για πιο "Κλασσικές" αξίες? (Κοινώς εδώ,εφαρμόζω προσποιητή άγνοια για να γυρίσω το ανατομικό μικροσκόπιο στις αξίες μας,να δούμε αν το ενέσιμο διάλυμα που ετοιμάσαμε για τον μπομπιράκο απο δικό μας γονεικό ορό είναι όντως...μη πυρετογόνο!)
Φυσικά! Δεν αντιτάσομαι στην κοινωνικοποίηση! Αλίμονο,ποιός θέλει το όνομα του παιδιού του να γίνει τραγουδάκι σαν την δύσμοιρη Ελενη που καθόταν και έκλαιγε επειδή δεν την παίζαν οι φιλενάδες της! Το θέμα όμως είναι οτι αν δώσουμε στο παιδί ελευθερία κίνησης στον χώρο των ιδεών και των απόψεων ίσως να μην φέρει "κοινωνικά συμφέρουσες" απόψεις,πράγμα που δεν θα αρέσει στους γαλουχημένους με το Σωστό (τρομάρα των γονιών τους!) συμμαθητές του.Απο την άλλη ,έξυπνα είναι τα άτιμα ίσως προσαρμοστεί προσποιούμενος συμφωνία με τους συμμαθητές και...κρατήσει τις ιδέες του κρυφές για την πάρτη του.
Κοινωνικό camouflage,μ'ακους Φίλε Jonnie Be Good? "Ελεγχόμενη τρέλλα " του Δον Χουάν σε όλο της το μεγαλείο!
Reality: A serotonine induced Hallucination?
Edited by - Xotchipilli2 on 27/12/2005 23:46:57