- ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

quote:

---

Τα βίντεο είναι όλα πολύ ενδιαφέροντα,όμως δέν προτείνω την ολοκληρωτική αποδοχή τους(γιατί οδηγεί στο δόγμα),αυτό που προτείνω είναι το προσωπικό ψάξιμο.Αυτά τα βίντεο,μπορούν να μας δώσουν μια μικρή ώθηση για να κάνουμε εμείς οι ίδιοι την έρευνα με στοιχεία και με δικές μας σκέψεις, για να σχηματίσουμε όσον το δυνατόν περισσότερο μια καθαρή εικόνα.

Σκοπός είναι να αναρωτηθούμε για όλα αυτά,να προβληματιστούμε.Το να το πάρεις κατευθείαν στο πιάτο,δέν είναι και πολύ δημιουργικό.

---

Συμφωνώ Stranger...Αλλά κάποια πράματα έχουν ήδη ελεγχθεί και δεν αφήνουν και πολλές αμφιβολλίες...όπως το παραμύθι που έχει περάσει των Θρησκειών , προκειμένου να χειραγωγεί το "σύστημα" εξουσίας τον άνθρωπο!!!

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

παραδειγματα φίμωσης πολλά για πταισματα
θυμαμαι για δευτερόλεπτα στις ειδησεις που πριν καποια χρονια (νομίζω 5;)ειχαν απαγορευσει την εισοδο στις ΗΠΑ ενός βουλευτή έλληνα της αριστερας. τον σταματήσανε στο αεροδρόμιο (εικάζω γιατί μάλλον θα μιλούσε αναντιον της χωράς πολλές φορές)
εξάλλου την εκπομπη του Κουλογλου είπανε ότι την κοψανε μετα απο εντονες πιέσεις από την αμερικάνικη πρεσβεία.

διάβασα ένα άρθρο πριν μέρες που όμως είχε γραφτεί το 2004, είναι πιστεύω σχετικό με το θέμα και το παραθέτω παρακάτω όποιος θέλει μπορεί να το βρει και εδώ:

http://paraxenies2.blogspot.com/2007/02/blog-post.html

13 Φεβ 2007Κοινωνική Μηχανική - Το Γενναίον Ψεύδος
Σχετικοί με το θέμα σύνδεσμοι: ΤΙΤΛΟΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ «ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ» ΚΑΚΛΑΜΑΝΟΥ ΕΛΕΝΗ

από συζήτηση στο Φόρουμ των Επιστημών

(Σημείωση: Το άρθρο που ακολουθεί για την Κοινωνική Μηχανική είναι του Κυρίου Λουκά Καβακόπουλου, και έχει δημοσιευτεί τον Απρίλιο του 2004 στο περιοδικό Strange, τεύχος 65.)

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ

Κάθε λεπτό γεννιέται και ένα κορόϊδο
Π. Μπάρνουμ

Εδώ και μερικά χρόνια, στους κόλπους της εναλλακτικής έρευνας ακούγεται συχνά ο όρος «κοινωνική μηχανική» ή «Σόσιαλ Εντζενίριγκ». Είναι ένας ήπιος όρος για ένα θέμα αρκετά σκοτεινό, το οποίο σχετίζεται με όλους μας. Όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω, είμαστε όλοι θύματα της «κοινωνικής μηχανικής». Πρόκειται για ένα είδος μυστικής επιστήμης του χειρισμού του πλήθους, που χρησιμοποιείται από τους «λίγους» που γνωρίζουν τα μυστικά της εκμετάλλευσης και της εξουσίας και έχουν τα μέσα για να την επιβάλλουν σε όλους μας.
Η κοινωνική μηχανική έχει ονομαστεί κατά καιρούς «επιστήμη της εκμετάλλευσης του έμψυχου υλικού», «τέχνη της απάτης», «μυστικά της εξουσίας», «χειρισμός των κατωτέρων», « Ρεάλ Πολιτίκ», κ.ά... Οι πλέον πονηροί σίγουρα έχουν παρατηρήσει αρκετά από τα διδάγματα της. Δεν είναι μια πραγματική επιστήμη, και δεν τη διδάσκουν (τουλάχιστον ανοιχτά) στα πανεπιστήμια ή στίς σχολές. Είναι βασικά μια σταχυολόγηση διάφορων τεχνικών, που έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιήσει διάφοροι εξουσιαστές (πολιτικοί, άρχοντες, παράγοντες, αρχηγοί κτλ.) για να ελέγχουν το πλήθος [ή «μάζα» ή «λαό», ή «γκόϊ», ή «κοπάδι», ή «Ρες» («πράγματα») ή όπως αλλιώς ονομάζουν την κατευθυνόμενη μάζα της ανθρωπότητας. Όπως κάποιοι συνέλεξαν τα τρικ που ανακάλυψαν δια τους αιώνες οι έμποροι για τον υπολογισμό και την αύξηση του κέρδους τους και έφτιαξαν τις επιστήμες των μαθηματικών και της στατιστικής, έτσι, εδώ και αρκετά χρόνια, κάποιοι μελετούν την απάτη με καθαρά επιστημονικό τρόπο και την έχουν μετατρέψει σε μια πραγματική επιστήμη. Μια επιστήμη δυνατότερη και σημαντικότερη από όλες τις άλλες, γιατί δίνει σ' αυτόν που την κατέχει άμεσα δύναμη και εξουσία. Είμαι μάλιστα πεπεισμένος ότι οι λεγόμενες «ανώτερες τάξεις» δικαιολογούν την υποθετική ανωτερότητα τους απλώς και μόνο με τη γνώση της κοινωνικής μηχανικής. θεωρούν τον εαυτό τους κατάλληλο να εξουσιάζει, γιατί αυτοί γνωρίζουν το χειρισμό της κοινωνικής μηχανικής. Ενώ οι «κατώτεροι», οι «κουρελήδες» και οι «άξεστοι» δεν τη γνωρίζουν, οπότε δεν έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν για τον εαυτό τους...
Με άλλα λόγια, πιστεύω ότι η κοινωνική μηχανική είναι η βασικότερη γνώση αυτών που μας κυβερνούν, είτε είναι πολιτικοί είτε αφεντικά είτε οποιουδήποτε άλλου είδους «αριστοκρατία». Είναι η γνώση του πώς να κάνεις τα κορόιδα να δουλεύουν για σένα και να νομίζουν, μάλιστα, ότι δεν γίνεται αλλιώς...
Πρόσφατα, ο όρος «κοινωνική μηχανική» άρχισε να χρησιμοποιείται ευρύτατα και από διάφορους βιομηχανικούς κατασκόπους, χάκερς, ακόμη και διαφημιστές ή ανθρώπους των Μ.Μ.Ε. Όταν όλοι αυτοί μιλούν για «κοινωνική μηχανική», δεν εννοούν την τέχνη της εξουσίας, αλλά τις διάφορες τεχνικές με τις οποίες μπορούν να εκμαιεύσουν σημαντικές πληροφορίες, χρήματα ή εξουσία, εκμεταλλευόμενοι την αφέλεια ή τη χαλαρότητα διάφορων ανθρώπων. Αν και αυτή η «κοινωνική μηχανική» δεν συμπίπτει ακριβώς με την εξουσιαστική κοινωνική μηχανική, τα συμπεράσματα των «μηχανικών» και των δυο «επιστημών» δεν απέχουν πολύ. Και στις δυο π επιπτώσεις το ζητούμενο είναι η κοροϊδία ανυποψίαστων ανθρώπων. Ο διάσημος χάκερ και βιομηχανικός κατάσκοπος Κέβιν Μίτνικ γράφει στο βιβλίο του Η Τέχνη της Απάτης (εκδόσεις Ωκεανίδα): « Οι κοινωνικοί μηχανικοί χρησιμοποιούν την επιρροή και την πειθώ τους για να εξαπατήσουν τα θύματά τους, είτε πείθοντάς τους ότι η ταυτότητά τους είναι άλλη από την πραγματική είτε οδηγώντας τα σε ανεπίτρεπτες πράξεις...»
Παρακολουθώντας αυτό το κείμενο, πιθανότατα θα φτάσετε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει μια διεθνής ομάδα «κοινωνικών μηχανικών» που κυβερνά από ία παρασκήνια και επηρεάζει την ανθρωπότητα, χρησιμοποιώντας γνώσεις κοινωνικής μηχανικής. Ένα είδος «πεφωτισμένων» (Ιλλουμινάτων) με τα διδάγματα αυτής της σκοτεινής επιστήμης.
Δεν θα δώσω άδικο σε όσους φτάσουν σ' αυτό το συμπέρασμα, γιατί στην εποχή μας συμβαίνουν πολλά ανεξήγητα γεγονότα, που ίσως δεν δικαιολογούνται με κανέναν άλλον τρόπο παρά με την αποδοχή μιας παγκόσμιας συνωμοσίας χειριστών της κοινωνικής εξέλιξης. Γεγονότα, όπως τα τυφλά και άδικα τρομοκρατικά χτυπήματα με αθώους νεκρούς (π.χ. το πρόσφατο γεγονός στην Ισπανία με τους τουλάχιστον 200 νεκρούς ή η 11η Σεπτεμβρίου), μοιάζουν να μην είναι τίποτε παραπάνω από δηλαδή «οργανωμένες υποκινήσεις ενεργειών για την πρόκληση αντιποίνων», «βούτυρο στο ψωμί» της επιβολής μιας παγκόσμιας αστυνομοκρατούμενης τάξης.
Η «προβοκάτσια» είναι ένα συνηθισμένο εργαλείο κοινωνικής μηχανικής. Μέχρι πρόσφατα νόμιζα ότι όλοι οι άνθρωποι γνωρίζουν πώς λειτουργεί η προβοκάτσια, αλλά παρατηρώντας τις εξελίξεις συνειδητοποίησα ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων δεν γνωρίζει καν τον όρο, ούτε υποψιάζεται ότι υπάρχουν τέτοια πολιτικά κόλπα. Αυτό έκανε τη δημοσίευση του παρόντος άρθρου μια επιτακτική ανάγκη...
Πρέπει, παρ' όλα αυτά, για να ικανοποιήσω αυτούς που σκέφτονται παραδοσιακά, να υπενθυμίσω ότι η πίστη σε μια παγκόσμια ομάδα «κοινωνικών μηχανικών», που δρα από το παρασκήνιο, δεν είναι παρά μια ακόμη θεωρία συνωμοσίας. Αλλά, κατά τη γνώμη μου, είναι μια πολύ σοβαρή θεωρία συνωμοσίας, η οποία προσφέρει μια διαφωτιστική ερμηνεία για τα παράξενα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας. Δεν είναι μια από εκείνες τις θεωρίες συνωμοσίας που ρίχνουν το φταίξιμο σε κάποια μειονότητα (στους «φασίστες», στους «αντεπαναστάτες» ή στους «Ναζί») αλλά ρίχνει το φταίξιμο όχι μόνο σε όλους τους «έξυπνους» που κυβερνούν αυτόν τον πλανήτη εκμεταλλευόμενοι στυγνά τους άλλους ανθρώπους, αλλά και σε όλους εμάς τους «χαζούς», που κάποιοι μας εκμεταλλεύονται, αλλά δεν κάνουμε τίποτε για αυτό. Μια θεωρία συνωμοσίας που απαιτεί από εμάς να σκεφτόμαστε περισσότερο και να μην αποδεχόμαστε τυφλά ότι μας λένε, νομίζω ότι πρέπει να την πάρουμε πολύ στα σοβαρά...
ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ;
Πρώτος «κοινωνικός μηχανικός» της Ιστορίας θα μπορούσε να θεωρηθεί ο Πλάτωνας, εξαιτίας της περίφημης Πολιτείας του, την οποία συνέγραψε περίπου πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Ο φιλόσοφος, ο οποίος αγωνιούσε χαρακτηριστικά για την κοινωνική αδικία που έβλεπε να εξελίσσεται γύρω του, μάλλον απηύδησε να βλέπει να κυβερνούν οι δυνατοί και οι άδικοι - και αποφάσισε να συνωμοτήσει εναντίον τους. Έτσι άρχισε να μελετά αυτό που συνέβαινε γύρω ίου με τη διεισδυτική «σωκρατική» σκέψη και κατέληξε σε μια από τις πρώτες πολιτικές θεωρίες όλων των εποχών, αυτήν την οποία περιγράφει στην περίφημη Πολιτεία του. Προσπαθώντας να σχεδιάσει ένα κοινωνικό σύστημα στο οποίο διαφορετικοί άνθρωποι θα συνυπήρχαν και θα συμβίωναν αρμονικά, πρότεινε το διαχωρισμό των ανθρώπων σε διαφορετικές «ποιότητες», σε τρεις βασικές τάξετε: στους δημιουργούς (αυτούς που έκαναν τη βαριά και χειρωνακτική εργασία), στους φύλακες-επίκουρους (τους στρατιωτικούς, διοικητές και αξιωματούχους του κράτους) και τους βασιλείς ή φύλακες-παντελείς (την «αριστοκρατία του πνεύματος» που θα αναλάμβανε το σχεδιασμό και τη ρύθμιση του κράτους). Ο Πλάτωνας πρότεινε επίσης την «ελεγχόμενη παιδεία» (δηλαδή τη διαμόρφωση συγκεκριμένων αντιλήψεων στα παιδιά του κράτους , με σκοπό να γίνουν αποδοτικοί πολίτες), την «ελεγχόμενη τέχνη» (συζητούσε μάλιστα την απαγόρευση των γραπτών του Ομήρου και ίου Ησίοδου, γιατί παρουσίαζαν τους θεούς ως πολύ ταπεινούς) , και την κατάργηση της μονογαμίας για τους «φύλακες» (βασικά, έδινε στα μέλη της ανώτερης τάξης το δικαίωμα να μην υπακούουν στις ηθικές αρχές...)

Αν με όλα αυτά έρχονται στο μυαλό σας Ναζί ή φανατικοί «κομουνιστές» δικτάτορες σαν τον Μάο Τσε - Τούνγκ, δεν έχετε άδικο, γιατί η Πολιτεία ήταν ένα από τα αγαπημένα συγγράμματα τους. Μάλλον η μελέτη της ξεκαθαρίζει αρκετά πράγματα για κοινωνικά πειράματα σαν το ναζισμό και τον «υπαρκτό» κομουνισμό του 20ού αιώνα, αν και οι οπαδοί των συστημάτων αυτών, μάλλον θα αρνιόνταν κατηγορηματικά ότι οι ιδέες τους έχουν κάποια κοινά με τις ιδέες του Πλάτωνα. Παρ' όλα αυτά, είναι φανερό ότι πιστεύουν ότι μια ομάδα «φωτισμένων» (το «κόμμα», «η δικτατορία του προλεταριάτου» κτλ.) πρέπει να αναλάβει με οποιονδήποτε τρόπο τη διακυβέρνηση και να οδηγήσει το πλήθος σε μια «ανώτερη κοινωνική κατάσταση», ιδέες που πρώτος ο Πλάτωνας κατέγραψε στο χαρτί. Αλλά δεν είναι τα προηγούμενα ο κύριος λόγος που ονομάζω τον Πλάτωνα «κοινωνικό μηχανικό». Ο πραγματικός λόγος είναι ότι ο φιλόσοφος ήταν τελικά αρκετά σοφός για να παραδεχτεί ότι οι ιδέες του έπρεπε, για να λειτουργήσουν, να βασιστούν σε ένα ψέμα, σε μια απάτη, στο περίφημο «γενναίον ψεύδος». Πα να πειστεί ο λαός να ακολουθήσει τις ιδέες της Πολιτείας και για να υποταχτεί στη διαστρωμάτωση των τριών τάξεων, έπρεπε οι «εκλεκτοί» να συνεννοηθούν μεταξύ τους για να διαδώσουν μια «θρησκευτική πίστη» (την οποία οι απλοί άνθρωποι θα πίστευαν, όπως οτιδήποτε άλλο τους ταίζουν οι διάφορες θρησκείες). Η πίστη αυτή, κατά τον Πλάτωνα, θα ήταν ότι οι άνθρωποι γεννιούνται από τη Γη, με πρόσμιξη μετάλλων στο σώμα τους (!) και πρέπει να τοποθετούνται στα κοινωνικά αξιώματα ανάλογα με το μέταλλο που έχουν μέσα τους: αυτοί που γεννιούνται «αναμεμιγμένοι με χρυσάφι» θα γίνονται βασιλείς, οι «με ασήμι» επίκουροι και οι «ευτελείς» που γεννήθηκαν με χαλκό και σίδερο θα γίνουν οι υπηρέτες και εργάτες στην υπηρεσία των υπολοίπων, φυσικά, οι «φωτισμένοι άρχοντες» θα έκριναν με π μέταλλο είναι αναμεμιγμένος ο καθένας, όταν γεννιέται, προφανώς ανάλογα με τους γονείς του...
Ο Πλάτωνας στην Πολιτεία προτείνει, επίσης, πρώτος από όλους τους κοινωνικούς μηχανικούς, την «ελεγχόμενη οικονομική ανέχεια» των κατώτερων τάξεων, ακριβώς πάνω από το όριο της φτώχειας, με τη δικαιολογία ότι αν οι κατώτερες τάξεις είναι πολύ πλούσιες, δεν θα δουλεύουν πολύ! Δεν νομίζετε ότι η ιδέα αυτή μοιάζει να εφαρμόζεται) από αυτούς που μας κυβερνούν; Ειδικά σήμερα, που με την υπερεξελιγμένη βιομηχανία η παραγωγή αγαθών μπορεί να υπερβεί τις ανάγκες όλων των ανθρώπων του πλανήτη; Νομίζω ότι είναι φανερό ότι αν γινόταν ένας ορθολογιστικός προγραμματισμός της παραγωγής, τα πάντα θα ήταν τόσο φτηνά, που θα ζούσαμε όλοι σαν βασιλιάδες. Γιατί όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Εδώ θα πρέπει να ξεκαθαρίσω δύο πράγματα. Πρώτον, ο Πλάτωνας δεν είναι ο πραγματικός εμπνευστής αυτών των ιδεών, αλλά τα ανέλαβε είτε από την Αίγυπτο και τις αρχαιότερες αυτοκρατορίες είτε, πιθανώς, από μαθητές της σχολής του Πυθαγόρα. Δεύτερον, ο Πλάτωνας δεν νομίζω ότι ήταν ένας επίδοξος εξουσιαστής, κάθε άλλο μάλιστα. Με τις ιδέες του δεν είχε σκοπό να υποτάξει κανέναν, ούτε να γίνει εκμεταλλευτής των συνανθρώπων του. Προσπαθούσε απλώς να σχεδιάσει ένα πολιτικό σύστημα που θα έδινε ισχύ στους ανθρώπους του πνεύματος και θα μετρίαζε τα έκτροπα που έβλεπε γύρω του. Δυστυχώς, ο Πλάτωνας, όπως και ο Χριστός, όπως και κάθε άλλος φιλόσοφος, έπεσε στην ίδια παγίδα: οι ιδέες του, αν και μάλλον είχαν αγαθές προθέσεις, έφτασαν τελικά σε τρίτους, που αδιαφόρησαν για το φιλοσοφικό περιεχόμενο τους και τις χρησιμοποίησαν ως εργαλεία επιβολής- εξουσίας...

ΙΝΔΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ: Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΧΙΛΙ0ΥΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ

Υπάρχει ένας τόπος όπου εφαρμόστηκε ένα σύστημα που θύμιζε τις ιδέες του Πλάτωνα. Το σύστημα των τάξεων λειτούργησε στην Ινδία, χωρις ευγενή μέταλλα, αλλά με άλλο ευγενές ψεύδο8. Σύμφωνα με τον 'Ελληνα ιστορικό Μεγασθένη και το βιβλίο του Τα Ινδικά, κάθε Ινδός ανήκε αναγκαστικά σε μία από εφτά «κάστες»: είτε θα ήταν φιλόσοφος, είτε αγρότης, είτε στρατιώτης, είτε βοσκός, είτε τεχνίτης, είτε άρχοντας, είτε σύμβουλος. Αυτές οι κατηγορίες ανθρώπων καθορίζονταν με κληρονομικό τρόπο, δηλαδή -πολύ απλά- το κάθε άτομο ήταν καταδικασμένο να είναι ό,τι και οι γονείς του, αντίθετα με ό,τι θέλουν να μας πείσουν οι σημερινοί προασπιστές ενός «ανώτερου ινδικού πολιτισμού που λειτουργούσε με πνευματικά κριτήρια». Δυστυχώς, καμιά ελπίδα δεν υπήρχε για το λαμπρό πνεύμα που γεννιόταν αγρότης ή τον ικανό τεχνίτη που γεννιόταν βοσκός. Το ευγενές ψεύδος των πονηρών ανώτερων καστών της Ινδίας (δηλαδή των αρχόντων και των συμβούλων), που χρησιμοποιούσαν για να εξισορροπούν την ολοφάνερη κοινωνική αδικία (που διατηρούσε κάποιες οικογένειες στις Θέσεις εξουσίας και καταπίεζε τις υπόλοιπες), ήταν ο μύθος πως κάποιο άτομο ανώτερης κάστας θα μπορούσε να γεννηθεί σε κάποια οικογένεια κατώτερης κάστας - και πως υπήρχε κάποιο περίπλοκο «πνευματικό» σύστημα εντοπισμού των χαρισματικών ανθρώπων, το οποίο εντόπιζε «ως δια μαγείας» εκείνους που γεννιόνταν σε λάθος κάστα και τους τοποθετούσε στη σωστή τους θέση! Έτσι, εκμεταλλεύονταν την ελπίδα του κάθε ανθρώπου που περίμενε κάτι καλύτερο για τα παιδιά του, πρός όφελός τους. Του υπόσχονταν ότι το μέλλον του είναι λαμπρό, αλλά όχι για τον ίδιο, μονάχα για τα παιδιά του. φυσικά, σχεδόν ποτέ ένας «φιλόσοφος» δεν γεννιόταν σε μια οικογένεια «αγροτών». Γιατί άραγε; Γιατί, πολύ απλά, για να θεωρηθεί κάποιος πραγματικός φιλόσοφος, έπρεπε, όπως και σήμερα, να έχει ευγλωττία και κριτική σκέψη, ιστορική και επιστημονική γνώση, εξευγενισμένο τρόπο συμπεριφοράς. Κανείς αμόρφωτος γεωργός που μεγάλωσε στα χωράφια και στη δεισιδαιμονία δεν θα μπορούσε ποτέ να κατέχει τέτοιες ικανότητες.
θα περίμενε κανείς πως ο λαός κάποια στιγμή θα αντιλαμβανόταν την απάτη και θα ξεσηκωνόταν ενάντια στους εκμεταλλευτές της ευπιστίας του, όπως έχει γίνει πολλές φορές στην Ιστορία. Όμως οι πονηρές ανώτερες κάστες της Ινδίας γνώριζαν ότι έπρεπε να περιμένουν κάτι τέτοιο, έτσι εφηύραν μια μέθοδο για να αποδυναμώνουν τις εντάσεις . Πώς ; Επιβεβαιώνοντας απλώς το μύθο που είχαν ήδη στήσει. Αρκετές φορές διάλεγαν τυχαία ένα παιδί από τις χαμηλότερες τάξεις και το τοποθετούσαν σε κάποια θέση εξουσίας - αφού όμως το περνούσαν πρώτα από μια σειρά πνευματικών βασανιστηρίων («εκπαίδευσης»), που το διαμόρφωναν έτσι ώστε αυτό να υπακούει πάντα στα συμφέροντα και στις προσταγές των «δασκάλων» του, οι οποίοι βέβαια ανήκαν πάντα σε συγκεκριμένες και αμετακίνητες από την εξουσία οικογένειες. Έτσι, έφτιαχναν έναν «ισότιμο» τους που ουσιαστικά ήταν πιόνι τους, πολλές φορές μάλιστα τον έστρεφαν ενάντια στους ανθρώπους της τάξης από την οποία προέρχονται οι γονείς του...
Ο φτωχός και βασανισμένος «υπάνθρωπος» των κατώτερων τάξεων δεν μπορούσε (και δεν μπορεί, ακόμη και σήμερα) να τα καταλάβει όλα αυτά. Αυτός ονειρευόταν ότι κάποια μέρα το παιδί του θα αναγνωριζόταν κι αυτό ως μέλος μιας ανώτερης κάστας, άσχετα αν αυτό θα συνέβαινε στο παιδί ενός μονάχα «τυχερού» ανάμεσα σε χιλιάδες άτυχους. Όλοι μας, εξάλλου, δεν πιστεύουμε βαθιά μέσα μας ότι εμείς είμαστε οι «εκλεκτοί», απλώς για διάφορους λόγους καθυστερεί η εκλογή μας; Να λοιπόν μια γνώση «κοινωνικής μηχανικής»: κανένας δούλος δεν επαναστατεί ενάντια στο θεσμό των «αφεντικών», αν του υποσχεθείς πως κάποια μέρα αυτός ή τα παιδιά του θα γίνουν κι αυτοί αφεντικά και στήσεις μια σκηνοθεσία όπου θα φαίνεται ότι τηρείς με υποσχέσεις σου... Με αυτόν τον τρόπο, οι διάφορες επαναστατικές τάσεις στην ινδική κοινωνία αποφορτίζονταν και «ξεφούσκωναν». Η διαστρωμάτωση των καστών διατηρήθηκε τελικά περισσότερο από μια χιλιετία, μέχρι που οι Άγγλοι έφτασαν εκεί και αποφάσισαν να πάρουν την εξουσία στα χέρια τους.

Αν νομίζετε πως αυτά τα πράγματα συνέβαιναν μόνο στην αρχαία Ινδία, θα σε ζητήσω να αναλογιστείτε κατά πόσο μια παρόμοια «κοινωνική μηχανική» κρύβεται π.χ. πίσω από την παραδοσιακή εκλογή του Δαλάι Λάμα ανάμεσα από τον απλό λαό. Αλλά, θέλω να αναλογιστείτε επίσης τους σημερινούς-και φαινομενικά αθώους- «θεσμούς» των λαχείων, του Λοττο, του Προπό, του ΠΡΟΤΟ κτλ. που υπόσχονται να σε κάνουν, από τη μια μέρα στην άλλη, μέλος της σημερινής «ανώτερης κάστες..

Εδώ αξίζει να αναφέρουμε και κάτι ακόμη που σχετίζεται με την έννοια της μηχανικής. Μια Κεντρική έννοια της είναι η «βελτιστοποίηση» (Οπτιμιζέισον). Ο κύριος στόχος της βελτιστοποίησης μιας μηχανής είναι να καταναλώνει όσο το δυνατόν λιγότερες πρώτες ύλες και να «αποδίδει» όσο το δυνατόν περισσότερο. Έχοντας στο μυαλό σας αυτή την έννοια, παρατηρήστε ξανά το θεσμό των λαχείων, σε αντιπαράθεση με το θεσμό των ινδικών καστών: με τα λαχεία όχι μόνο διατηρείται στις μάζες ο μύθος ότι μπορούν κάποια μέρα να γίνουν μέλη της ανώτερης «κάστας» των πλουσίων, αλλά ταυτόχρονα οι μάζες πρέπει να πληρώνουν αυτή την ελπίδα να αγοράζουν το δικαίωμα σε αυτήν, αγοράζοντας λαχεία. Έτσι, οι ανώτερες τάξεις όχι μόνο διασφαλίζουν τη δεδομένη κοινωνική κατάσταση, αλλά κερδίζουν και άφθονα χρήματα. Ο Ινδός αγρότης είχε τουλάχιστον δωρεάν δικαίωμα στο όνειρο. Η σημερινή «κοινωνική μηχανή» είναι, όμως, πιο εξελιγμένη και «αποδοτική» από την ινδική...

Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Δείγματα κοινωνικής μηχανικής μπορείτε να βρείτε ακόμη και στις ελληνικές ταινίες του 1960-70. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, εκείνη την ταινία με την «εθνική σταρ και κοινωνική μηχανικό» Αλίκη Βουγιουκλάκη, που ονομαζόταν «Η Κόρη μου η Σοσιαλίστρια». Σε εκείνο το ανεπανάληπτο κατασκεύασμα, ο πτωχός πλην τίμιος νέος εργάτης ερωτεύεται την πλούσια κόρη του αφεντικού του εργοστασίου στο οποίο δουλεύει. Ενώ μέχρι τότε απεργεί και είναι γενικά «παράγοντας αποσταθεροποίησης», στο τέλος παντρεύεται την πλούσια νύφη και γίνεται κι αυτός αφεντικό. Το αποτέλεσμα; Όλοι οι εργάτες χορεύουν χαρούμενοι (!), αφού κάποιος δικός τους ανήκει πλέον κι αυτός στην «ανώτερη τάξη». Ποιος ξέρει, ίσως να έρθει και η σειρά τους μια μέρα. φυσικά, το νέο αφεντικό κάνει ό,τι και το παλιό, αλλά τώρα, αφού πλέον κανείς δεν απεργεί, όλοι οι υπόλοιποι δουλεύουν αδιαμαρτύρητα...
Στην ίδια ταινία γίνεται φανερό ένα άλλο μυστικό κοινωνικής μηχανικής: η κόρη του αφεντικού παρουσιάζεται η ίδια ως «σοσιαλίστρια - επαναστάτρια που εργάζεται για το καλό της εργατιάς». φυσικά, γίνεται αρχηγός των εργατών (είναι πολύ εύκολο για αυτήν, αφού έχε) και τα μέσα, το χρήμα, τον ελεύθερο χρόνο, αλλά και την έμμεση προώθηση εξαιτίας του ονόματός της - ξέρετε πώς επιλέγονται και προωθούνται οι αρχηγοί των μεγαλύτερων εργατικών σωματείων;) φυσικά, στο τέλος, η επανάσταση της ολοκληρώνεται όλοι χαίρονται που το παλιό αφεντικό νικήθηκε, αλλά... δεν αλλάζει τίποτε, γιατί στη θέση του μπαίνει η κόρη του, η μέχρι χτες φίλη των εργατών! Αλλά όλοι είναι χαρούμενοι, γιατί η επανάσταση τους πέτυχε! Οπότε μπορούν την άλλη γέρα να πάνε στη δουλειά τους, για να δουλέψουν σκληρότερα, ίσως με λιγότερη αμοιβή... (μήπως όλα αυτά σας θυμίζουν το εκλογικό σκηνικό στην Ελλάδα;) Αν μελετήσετε την Ιστορία αναζητώντας παρόμοια παραδείγματα, θα εντυπωσιαστείτε από τον τεράστιο αριθμό τους. Μοιάζει σαν όλες οι επαναστάσεις να έχουν πάντα το ίδιο αποτέλεσμα: η παλιά αριστοκρατία πέφτει απλώς και μόνο για να τη διαδεχτεί η νέα, ενώ κάποιοι στο παρασκήνιο διατηρούν ανέπαφη τη δύναμη τους. Πάρτε, για παράδειγμα, την πτώση του κομμουνισμού στη Ρωσία. Οι πρώην διευθυντές της ΚΟΒ και τα μέλη του κόμματος έγιναν στην καλύτερη περίπτωση αρχηγοί οικονομικών Ιδρυμάτων και τραπεζών και στη χειρότερη αρχηγοί παντοδύναμων συμμοριών. Αναρωτιέμαι: Αλλάζει ποτέ τίποτε;

ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ: ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ
Πολλά χρόνια πριν από την εγκαθίδρυση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, περίπου στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα (πριν από 2.500 χρόνια!), οι αξιωματούχοι της κινεζικής αυτοκρατορίας είχαν στα χέρια τους το βιβλίο που ονομάζεται Η Τέχνη του Πολέμου. Το είχε γράψει ο φιλόσοφος-στρατηγός Σαν Τζου (δηλαδή «Δάσκαλος Σαν»), μαθητής του φιλειρηνιστή φιλόσοφου (αλλά και πονηρού και ενεργού πολιτικού) Κομφούκιου (το σωστό όνομα του είναι «Δάσκαλος Κουνγκ φου»...) Ο Σαν Τζου περιγράφει μέσα στο βιβλίο αυτό -περίπου 200 χρόνια πριν από την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ανατολή- κάποιες απίστευτες τεχνικές εξουσίας, στρατηγικής και χειρισμού του «έμψυχου υλικού». Σε κάποιο σημείο γράφει: «Ο έλεγχος ενός μεγάλου αριθμού ατόμων ακολουθεί την ίδια αρχή που ισχύει και για λίγους ανθρώπους: είναι απλώς θέμα του πώς θα τους διαιρέσείς...» (300 τουλάχιστον χρόνια πριν από το παρόμοιο Ρωμαϊκό γνωμικό κοινωνικής μηχανικής «διαίρει και βασίλευε»...)
Ο Κομφούκιος μπορεί να πέρασε στην Ιστορία σαν ένας ανθρωπιστής εραστής της ειρήνης και εμπνευστής μιας σχεδόν χριστανικής ψευτο-ηθικής, αλλά δεν ήταν καθόλου άσχετος με τα θέματα του πολέμου και της εξουσίας. Για παράδειγμα, ο μαθητής του, στρατηγός Παν Που, ρωτήθηκε κάποτε από κάποιον: «Άρχοντα, αποκτήσατε τη στρατιωτική σας γνώση από μελέτη ή σας είναι έμφυτη;» Ο Παν Που απάντησε με σαφήνεια: «Την απέκτησα από μελέτη». «Μα, πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό», ρώτησε ο ίδιος απορημένος άνδρας, «αφού είστε κι εσείς ένας από τους μαθητές του ειρηνικού Κομφούκιου;» «Αυτό είναι αλήθεια», απάντησε ο Παν Που, «με δίδαξε όντως ο Κομφούκιος, αλλά ο μεγάλος Σοφός γνώριζε σε βάθος τις τέχνες της πολιτικής και της στρατιωτικής εξουσίας...»
Οι μαθητές του Σαν Τζου επιδείκνυαν όλοι τους μια αξεπέραστη άνεση στο χειρισμό των «κατωτέρων» τους. Ένας άλλος μαθητής του Σαν Τζου, ο στρατηγός Χαν Χσιν, ρωτήθηκε κάποτε από τον πρώτο Αυτοκράτορα Χαν: «Πόσο μεγάλο στρατό νομίζεις ότι θα μπορούσα να διοικήσω;». Ο στρατηγός απάντησε: «Όχι πάνω από 100 χιλιάδες άνδρες. Μεγαλειότατε». Και ο Αυτοκράτορας ρώτησε: «Και εσύ πόσους θα μπορούσες να ελέγξεις;». Ο Χαν Χσιν απάντησε: «Ω, άρχοντα μου, όσο περισσότεροι είναι τόσο πιο εύκολο για μένα...»
ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Ή ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ;
Δυο χιλιάδες χρόνια μετά τον Σουν Τζου, ο βασανισμένος και παρεξηγημένος πατριώτης της Φλωρεντίας, συγγραφέας Νικολό Μακιαβέλι, παρατήρησε (μέσα από Π8 προσωπικές του περιπέτειες ως γραμματέας στην αυλή του Καίσαρα Βοργία) τις απίστευτες μηχανορραφίες και τις πολύπλοκες τεχνικές προδοσίας και χειρισμού των ανθρώπων που χρησιμοποιούσε η αριστοκρατία και οι επίδοξοι μονάρχες. Προσπαθώντας να καταγράψει όλα αυτά στο χαρτί, διατηρώντας ταυτόχρονα και την ατμόσφαιρα μέσα από την οποία τα κατάλαβε, έγραψε μια σειρά από κυνικά κείμενα «κοινωνικής μηχανικής» όπου παρουσίαζε για πρώτη φορά ανοιχτά στον ευρωπαϊκό κόσμο τον τρόπο με τον οποίο οι «άρχουσες τάξείς» χειρίζονταν τους ανθρώπους γύρω τους. Ο Μακιαβέλι κατέληγε με όλα αυτά σε ένα πολύ πραγματικό συμπέρσμα, το οποίο είναι ίσως το σημαντικότερο αξίωμα της κοινωνικής μηχανικής: «Ο κόσμος αυτός κατοικείται από ανθρώπινα πλάσματα που έχουν πάντα τα ίδια πάθη...»
Δυστυχώς, ο Μακιαβέλι έκανε το λάθος να αποκαλύψει την πραγματικότητα που παρατήρησε, σε μια εποχή που δεν ήταν καθόλου έτοιμη να δεχτεί και να καταλάβει την αλήθεια, θεωρήθηκε ο ίδιος υπεύθυνος και εμπνευστής όλων αυτών που έγραψε (ενώ τα περισσότερα κείμενα του δείχνουν απλώς υ θα έπρεπε να περιμένουν εκείνοι που θα ασχολούνταν με το πολιτικό παιχνίδι). Οι λόγιοι της εποχής του Μακιαβέλι, οι περισσότερο) ενεργοί παίκτες του ίδιου βρώμικου παιχνιδιού που εκείνος απλώς καταδείκνυε, δημιούργησαν τον όρο «Μακιαβελισμός» και τον κατηγόρησαν πως δημιουργούσε και πρότεινε απάνθρωπες μεθόδους εξουσίας. Ο ίδιος, πριν πεθάνει απογοητευμένος και φτωχός, είπε: «Απόδειξη της τιμιότητάς μου είναι η φτώχεια μου»...
ΡΩΜΑΙΟ-ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ:
ΑΡΤΟΣ, ΘΕΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΗ ΙΟΥΔΑΪΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Ένα παράδειγμα κοινωνικής μηχανικής στο παρελθόν ήταν η επιλογή από τον Μέγα Κωνσταντίνο του Ιουδαϊσμού με την μάσκα του Χριστιανισμού σαν επίσημη θρησκεία του Ρωμαϊκού Κράτους και η ταυτόχρονη απόρριψη του Μιθραϊσμού. Όλα αυτά έγιναν, όπως επιμένουν πολλοί ψευτο-ιστορικοί, όργανα του Ιουδαιο-Χριστιανισμού, γιατί ο Χριστιανισμός είχε τάχα «λαϊκή προσέγγιση», ήταν πιο «κατανοητός» (σχεδόν βλακώδης) και προήγε τις ειρηνικές εκδηλώσεις (μέγα ψεύδος) , σε αντίθεση με τον Μιθραϊσμό, που ήταν μια περίπλοκη και μυητική θρησκεία για λίγους. Καθώς ο Χριστιανισμός απευθυνόταν σε όλες τις εθνότητες (και άρα ήταν και μια θρησκεία βολική για το εμπόριο πού ήλεγχε ο Ιουδαϊσμός) ήταν ένα τέλειο εργαλείο σταθεροποίησης της Ρωμαϊκής «παγκοσμιοποίηση», της Πάξ Ρομάνα
Το σημαντικότερο όμως χαρακτηριστικό του Χριστιανισμού ήταν πως δεν απαιτούσε κανένα είδος μόρφωσης και εκπαίδευσης από τους πιστούς του, σε αντίθεση με τις μυητικές θρησκείες που βρίσκονταν σε έξαρση εκείνη την εποχή - και με αυτόν τον τρόπο μπορούσε να δώσει και φιλοσοφικό στήριγμα στην ύπαρξη ολοένα και περισσότερων «πληβείων» και σκλάβων στη Ρώμη, οι οποίοι θα ζούσαν σαν τα «πετεινό του ουρανού» (όπως διδάσκει ο Χριστός)... σε ένα καλοσχεδιασμένο κοτέτσι. Έτσι, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επέβαλε το Χριστιανισμό, αφού πρώτα «σιδέρωσε» και εξαφάνισε το Ελληνικό Γένος και αργότερα όλες τις αντεπαναστατικές απόψεις των πρωτοχριστιανών, που αναγκάστηκαν να κρυφτούν στα γνωστικά δόγματα και επανεμφανίστηκαν αργότερα στον Αρειανισμό και μετέπειτα στην Μασωνία.

Με την ίδια ακριβώς τακτική, οι Τούρκοι σουλτάνοι σχεδίασαν μια περίπλοκη αντιμετώπιση των θρησκειών των κατακτημένων λαών της αυτοκρατορίας τους, αφήνοντας κάθε λαό να πιστεύει μεν σε όποιο θεό θέλει (αρκεί να είναι ο Ιαχωβάς), φτάνει οι αρχιερείς της κάθε Γιαχβικής αίρεσης να είναι αξιωματούχοι της Τουρκικής κυβέρνησης. Οπότε, κάθε πιστός θεωρούσε ότι ο σουλτάνος προάσπιζε την πίστη του, ενώ ταυτόχρονα λάμβανε οδηγίες από τον «πνευματικό του πατέρα», τον «πατριάρχη» του, να υπακούει και να υποτάσσεται... Οι σουλτάνοι, αργότερα, χρησιμοποίησαν καί πιο ακραίες μεθόδους κοινωνικής μηχανικής. Αρχικά, προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια «πολυεθνική» εξουσία, βάζοντας σε θέσείς-κλειδιά ανθρώπους που προέρχονταν από τις υποταγμένες εθνότητες (π.χ. εμπιστεύονταν τους Αιγυπτίους σε στρατιωτικές θέσεις και τους Έλληνες ως υπουργούς και διευθυντές οικονομικών). Στα ίδια πλαίσια είχαν από παλιότερα δημιουργήσει τους «κοτζαμπάσηδες», μέλη των υποταγμένων λαών που δρούσαν μαζί με το ως τοποτηρητές και μεσάζοντες των Τούρκων μαζί με το Χριστιανοιουδαϊκού Ιερατείο. Αυτοί φαινόταν να υποστηρίζουν τους συμπατριώτες τους, αλλά είχαν κάθε συμφέρον να τάσσονται κρυφά υπέρ των Τούρκων, αφού μονάχα εκείνοι διαφύλατταν την εξουσία τους. (Οι κοτζαμπάσηδες μαζί με τους παπάδες προκάλεσαν πολλά και τραγικά προβλήματα στην επανάσταση του 1821...)
Όταν όμως αποκαλύφθηκαν (μάλλον από προδοσία του Χριστιανοϊουδαϊκού Ιερατείου) διάφορες μηχανορραφίες Ελλήνων υπουργών ενάντια στους σουλτάνους, αυτοί αποφάσισαν ότι δεν μπορούσαν να εμπιστεύονται ξένους σε θέσεις εξουσίας. Γνώριζαν όμως ότι η απομάκρυνση των υποταγμένων από την «πίτα της εξουσίας» θα δημιουργούσε εντάσεις που δεν μπορούσαν να πολεμήσουν. Έτσι, αντέγραψαν από τον Χριστιανισμό , το πλέον φρικαλέο μέτρο κοινωνικής μηχανικής: το «παιδομάζωμα». Με αυτό ήλπιζαν ότι θα αποδυνάμωναν τους υποταγμένους και θα δημιουργούσαν μια ενιαία εθνική «τουρκική» συνείδηση, αφού θα διαμόρφωναν πλέον οι ίδιοι το χαρακτήρα των παιδιών που γεννιόνταν, όπως και έγινε. Οι «Γενίτσαροι», τα παιδιά των υποταγμένων που μεγάλωναν με την τουρκική παιδεία, γίνονταν οι πλέον φανατικοί, ακόμη και εναντίων των εθνοτήτων από τις οποίες προέρχονταν. Την ίδια περίπου εποχή, όλα τα κράτη της Ευρώπης, μάλλον εμπνευσμένα από το «επιμορφωτικό» σχέδιο των Τούρκων, δημιούργησαν τη λεγόμενη «εθνική παιδεία», με την οποία έσβησαν τις παλαιότερες ταυτότητες των χιλιάδων φυλετικών ομάδων της Ευρώπης και δημιούργησαν τα μεγάλα «έθνη» που ξέρουμε σήμερα. Έτσι κανείς δεν είναι πλέον Βλάχος, Βάνδαλος, Οστρογότθος, Βουργουνδός, Βάσκος κτλ. Ο Ρουμάνος Βλάχος άρχισε να σφάζεται με τον Βούλγαρο Βλάχο και εκείνος με τον Έλληνα Βλάχο. Πόσοι από εμάς σήμερα θυμούνται τι σημαίνει «Βλάχος»;

0Ι Ε.Σ.Σ.Δ. ΚΑΙ Η.Π.Α. ΩΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ

Παρατηρώντας την πιο πρόσφατη Ιστορία, πολλοί είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι οι δύο υπερδυνάμεις του 20ού αιώνα, οι Η.Π.Α. και η Ε.Σ.Σ.Δ, ήταν απλώς οτ δυο διαφορετικές πλευρές του ίδιου νομίσματος και στην πραγματικότητα συνιστούσαν ένα τεράστιο πείραμα κοινωνικής μηχανικής, που είχε σκοπό να μελετηθούν κάποιες καταστάσεις σε «αποστειρωμένο περιβάλλον». Από τα ονόματα τους και μόνο, που ήταν σχεδόν παρόμοια αλλά κάποιος μπορεί να πει ότι κάτι τέτοιο είναι φανερό και από τα σύμβολα τους, τα οποία ήταν και στους δύο πεντάκτινα αστέρια και μασονικά σύμβολα (το σφυρί και το δρεπάνι στη θέση του διαβήτη και του γνώμονα και το μάτι στην πυραμίδα συν τη μασονική χειραψία στα δολάρια.,.) Αν και αυτές οι παρατηρήσεις ανήκουν στη «συνωμοσιολογική» και για πολλούς «παρανοϊκή» θεώρηση της Ιστορίας, δεν νομίζω ότι πρέπει να τις αψηφήσουμε ...
Η Ε.Σ.Σ.Δ. ήταν ένα κοινωνικό περιβάλλον που ήθελε να αποστειρώσει οποιαδήποτε ατομική επιδίωξη. Όλα γίνονταν για το καλό του «συνόλου», για το καλό της «επανάστασης», και το σύστημα προσπαθούσε να μειώσει κάθε δυνατότητα προσωπικού κέρδους. Καθώς δεν υπήρχε η δυνατότητα χερσαίου αποκλεισμού της Ε.Σ.Σ.Δ. από την Ευρώπη για να δημιουργηθούν οι κατάλληλες «συνθήκες δοκιμαστικού σωλήνα», στήθηκε για το γιγαντιαίο αυτό πείραμα κοινωνικής μηχανικής το περίφημο «σιδηρούν παραπέτασμα» (στην Αμερική δεν συνέβη κάτι ανάλογο, αλλά ήταν ούτως ή άλλως αποκλεισμένη ανάμεσα σε δύο ωκεανούς).
Καθώς λοιπόν το κέρδος αποκλειόταν σαν επιδίωξη, προωθήθηκε η ιδέα μιας «επιστημονικής ηθικής» που είχε απώτατους στόχους το διεθνισμό (μια άλλη λέξη για την παγκοσμιοποίηση) και την κοινωνική ισότητα (στην οποία, φυσικά, κάποιοι ήταν πιο «ίσοι» από τους υπόλοιπους).
Στην Ε.Σ.Σ.Δ., καθώς το «επιστημονικό» προσωπείο του συστήματος μπορούσε να αποδεχτεί πιο εύκολα τέτοιες ιδέες, τα πείσματα κοινωνικής μηχανικής ήταν πιο φανερά από οπουδήποτε αλλού. Ολόκληροι πληθυσμοί μετακινούνταν και αναμιγνύονταν για να παρατηρηθούν τα αποτελέσματα στον τρόπο σκέψης τους και οι αλληλεπιδράσει των πληθυσμών. Οι θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις «μαγειρεύονταν» από ειδικά υπουργεία Που, αν τις ενέκριναν, τις τοποθετούσαν σφραγίδα «εγκυρότητας». Τα ίδια υπουργεία, αν ήθελαν να αποδυναμώσουν κάποιες άλλες ιδέες, κινούσαν έναν ολόκληρο κρατικό μηχανισμό διανοούμενων, με σκοπό να δείξουν πόσο λάθος και πόσο «αντιδραστικές στην εξέλιξη της ανθρωπότητας» ήταν. Μέχρι και η ανθρώπινη σεξουαλικότητα έγινε αντικείμενο πειραματισμού: Τα πρώτα χρόνια της Ε.Σ.Σ.Δ. απελευθερώθηκαν τα ήθη (πιθανότατα για να γίνει το σεξ μια φτηνή, ελεύθερη και εμψυχωτική διασκέδαση για τους εργάτες των σοβιετικών βιομηχανιών). Εξαιτίας όμως της άμβλωσης και της διάλυσης των οικογενειών, η τεκνοποιία έπεσε το 1934 στο 15,8% (ενώ επί Τσάρου, το 1914, ήταν 31%).Όταν οι κομισάριοι κατάλαβαν ότι με το ελεύθερο σεξ δεν δημιουργούνταν πολλά νέα εργατικά χέρια για τις βιομηχανίες τους, κατέληξαν ότι η σεξουαλική ηθική είναι τελικά καλή (αφού οι σεμνότυφες οικογένειες παράγουν πιο πολλά παιδιά από ό,τι οι ελεύθεροι εραστές) και ο Στάλιν, ο Γεωργιανός Εθνικοσοσιαλιστής του Μαρξισμού δημοσίευσε το 1936 έναν «οικογενειακό κώδικα» που, όπως γράφει ο δημοσιογράφος Δημήτριος Καμπουράκης στο βιβλίο του Μια Σταγόνα Ιστορία, «θα έκανε τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο να τον χειροκροτήσει με ενθουσιασμό», αφού πρότεινε μια σεξουαλική αυστηρότητα μεγαλύτερη και από τη χριστιανική. Το αποτέλεσμα του πειράματος κοινωνικής μηχανικής στην Ε.Σ.Σ.Δ. είναι γνωστό: Ένα τέτοιο κοινωνικό σύστημα, στη σημερινή φάση της εξέλιξης του ανθρώπου, μάλλον δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις χαοτικές εξελίξεις και τις απαιτήσει του παγκόσμιου σκηνικού. Είναι συνεχώς κάτω από κίνδυνο κατάρρευσης - αλλά η κατάρρευση ενός κοινωνικού συστήματος είναι ο φόβος και ο τρόμος εκείνων που κατέχουν το μεγαλύτερο κομμάτι της «πίτας», γιατί, όπως, φάνηκε και στη Γαλλική Επανάσταση, κάθε κατάρρευση απαιτεί μια αναδιοργάνωση, δηλαδή μια καινούργια μοιρασιά της πίτας, κάτι που δεν συμφέρει τους εξουσιαστές. Μόλις η ανισορροπία της Ε.Σ.Σ.Δ. έγινε κατανοητή, το κομουνιστικό πείραμα εγκαταλείφτηκε από τη μια μέρα στην άλλη, χωρίς μάλιστα να σκηνοθετηθεί κάποιο είδος «κατάρρευσής» του. Παραδόξως, οι πάμπολλες αναταραχές που μεσολάβησαν κρατήθηκαν συστηματικά κρυφές από το Δυτικό Κόσμο. Όσο για τους κομισάριους, τους πρώην «υπερασπιστές της κοινωνικής ισότητας», κτλ., αυτοί έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο: οι περισσότεροι μεταβλήθηκαν αυτόματα σε αρχηγούς μαφιόζικων οργανώσεων...
Από την άλλη πλευρά, οι Η.Π.Α. ήταν -και είναι ακόμη- ένα περιβάλλον αποστειρωμένο από τη φιλοσοφική διάθεση των Ευρωπαίων (οι οποίοι μπορούμε να πούμε ότι έφτασαν στο σημείο να αναγνωρίσουν, όπως και οι αρχαίοι Έλληνες, τη «ματαιότητα» των πάντων και έχασαν έτσι κάθε διάθεση τους να κατακτήσουν τον κόσμο). Στις Η.Π.Α. προωθήθηκε ένα «αμοραλιστικό» μοντέλο κοινωνίας, στο οποίο μοναδική επιδίωξη είναι το κέρδος. Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ση στις Η.Π.Α., ακόμη και τα θρησκευτικά ή φιλανθρωπικά ιδρύματα αντιμετωπίζονται από το αμερικάνικο σύστημα σαν «επιχειρήσει». Οπότε, για να επιβιώσει οποιοδήποτε τέτοιο ίδρυμα ή οργανισμός, πρέπει να αναπτύξει οικονομική δράση, οπότε στα μάτια των ανθρώπων είναι αυτόματα «ύποπτο» και χάνει σημαντικό μέρος της πιθανής απήχησής του στο κοινό. Με την πλήρη «χρηματοποίηση» των πάντων, ο Αμερικανός πολίτης αναπτύσσει έναν τρόπο σκέψης που κινείται συνεχώς γύρω από την έννοια του «κέρδους» και εκ των πραγμάτων χάνει τη διάθεση για οποιαδήποτε «ενατένιση» άλλου είδους. Ακόμη και σήμερα, που οι Αμερικανοί έχουν αρχίσει να ανησυχούν για την έλλειψη κουλτούρας και φιλοσοφικής στάσης που τους χαρακτηρίζει, ο φιλοσοφικός προβληματισμός δεν προωθείται από κανένα μέσον στη χώρα τους, σε αντίθεση με την Ευρώπη όπου θεωρείται απαραίτητο προσόν και «σήμα κατατεθέν» οποιουδήποτε μορφωμένου ατόμου. Παρ' όλα αυτά, το αποτέλεσμα του πειράματος κοινωνικής μηχανικής στις Η.Π.Α. είναι γνωστό: Επιβίωσε, άνθισε, άρα συνεχίζεται, και μάλιστα επιβάλλεται με έμμεσους ή άμεσους τρόπους σε ολόκληρο τον πλανήτη, άρα και σε εμάς...

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚ0ΣΜΙ0Π0ΙΗΣΗΣ ΚΑΙ Η «ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ» ΤΟΥ

θα έρθει κάποτε ο καιρός που οι άνθρωποι θα διαβάζουν την Ιστορία ή κάποια παλιά εφημερίδα και θα ρωτούν γεμάτοι δυσπιστία: «Υπήρξε κάποτε ένας τέτοιος κόσμος;»
Χ. Τ. Γουέλς
Ο μεγάλος συγγραφέας Χ. Τ. Γουέλς, ο πατέρας της επιστημονικής φαντασίας, βλέποντας τη δημιουργία των ατομικών και πυρηνικών όπλων, ήταν σίγουρος ότι αν η ανθρωπότητα δεν ωριμάσει και δεν υιοθετήσει ένα παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης, ο ατομικός πόλεμος και η πλήρης καταστροφή του πλανήτη μας είναι αναπόφευκτη. Ο Γουέλς ανησυχούσε τόσο πολύ, που κάποια στιγμή άρχισε να δημοσιεύει πύρινα κείμενα με προειδοποιήσει ότι αν η ανθρωπότητα δεν «εκπαιδευτεί» κατάλληλα από μια συνωμοτική ελίτ διανοούμενων, θα αυτοκαταστραφεί. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γουέλς δήλωσε ότι έπρεπε οπωσδήποτε να δημιουργηθεί μια «νέα παγκόσμια τάξη» (έτσι ακριβώς την ονόμαζε), μια παγκόσμια κυβέρνηση, για να ξεχαστούν τα παλιά μίση και για να γίνει η επιστημονική γνώση κτήμα όλων των ανθρώπων. Κάλεσε, λοιπόν, τους μεγάλους πολιτικούς της εποχής του (ανάμεσα τους τον Στάλιν, τον Τσόρτσιλ και τον Σέσιλ Ρόουντς) να δράσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Συγκεκριμένα, έφτασε στο σημείο να ζητήσει από τους Ρώσους κομουνιστές να εγκαταλείψουν την ιδέα του κομουνισμού, με σκοπό να συνενωθούν με τις Η.Π.Α. και τον υπόλοιπο Δυτικό κόσμο και να κατασκευάσουν έτσι μια παγκόσμια κυβέρνηση, η οποία θα ελέγχεται όχι από δημοκρατία, αλλά από μία εμπνευσμένη, διαφωτισμένη, Ιλουμινοποιημένη ελίτ.
Ο Γουέλς ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, συνάντησε όλους σχεδόν τους με-γάλου3 πολιτικούς αρχηγούς και προσπάθησε να τους εξηγήσει τις σκέψεις του. Έφτασε στο σημείο να γίνει σύμβουλος του Στάλιν και του Τσόρτσιλ (!), υποδεικνύοντάς τους τι έπρεπε να κάνουν για να κατασκευάσουν την καινούργια κοινωνία που οραματιζόταν. Αλλά, τελικά, δεν εισακούστηκε από τους πολιτικούς (τουλάχιστον δεν φάνηκε να εισακούγεται) και αυτοί συνέχισαν τα μικροπολιτικά τους σχέδια. Έτσι, ο Γουέλς εγκατέλειψε τις αισιόδοξες σκέψείς του. Δήλωσε ότι ήταν πια σίγουρος πως ο παγκόσμιος ατομικός πόλεμος που θα κατάστρεψε] την ανθρωπότητα είναι αναπόφευκτος - και πέθανε απογοητευμένος το 1946. Μετά θάνατον, ο Γουέλς αποδείχτηκε ότι ήταν ένας κοινωνικός μηχανικός πρώτου επιπέδου. Η μια μετά την άλλη, οι ιδέες του άρχισαν να υιοθετούνται από την κυρίαρχη εξουσιαστική ελίτ. Οι πολιτικοί αποφάσισαν να συνενώσουν τον πλανήτη κάτω από μια παγκόσμια κυβέρνηση, όπως εκείνος έλεγε, ενώ ακόμη και η Σοβιετική Ένωση εγκατέλειψε τον κομμουνισμό και «τα βρήκε» με τις Η.ΠΑ, σαν να άκουσε τις προτροπές του…
Ο Γουέλς, στο βιβλίο του Η Ανοιχτή Συνωμοσία, έγραφε: «Ικανοποιεί τη ματαιοδοξία του κομουνιστικού κόμματος να φαντάζεται τον εαυτό του να ενορχηστρώνει μια προπαγάνδα για την παγκόσμια επανάσταση. Η μοίρα του μάλλον θα είναι να εξελιχτεί με τέτοιον τρόπο που τα πιο νοήμονα μέλη του θα γίνουν εύκολα αφομοιώσιμα στην Ανοιχτή Συνωμοσία για μια παγκόσμια επανάσταση». Παραδόξως, αυτό ακριβώς έγινε αρκετές δεκαετίες αργότερα, με πρωτεργάτη τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
Τα σχέδια της ανοιχτής συνωμοσίας φαίνεται να ακολουθούνται, με μια μικρή όμως διαφορά. Η συνωμοσία των πολιτικών που ολοφάνερα έχουν αποφασίσει να δημιουργήσουν με τη βοήθεια της κοινωνικής μηχανικής μια παγκόσμια κυβέρνηση, κάθε άλλο παρά «ανοιχτή» είναι...
ΝΑΖΙ ΚΑΙ ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Η τρομοκρατία είναι το καλύτερο πολιτικό όπλο, γιατί τίποτε δεν δραστηριοποιεί τους ανθρώπους περισσότερο από το φόβο του ξαφνικού θανάτου...
Αδόλφος Χίτλερ

Χωρίς να επεκταθούμε στα δεκάδες ολοφάνερα πειράματα κοινωνικής μηχανικής του ναζιστικού καθεστώτος όταν αυτό ανέβηκε στη γερμανική εξουσία (μιλάμε για τη δημιουργία νέου μοντέλου οικογένειας, νέων προτύπων και ηρώων, μεγάλωμα των παιδιών μέσα στίς «νεολαίες», σχεδίαση μιας «εθνικοσοσιαλιστικής - κομμουνιστικής» τέχνης, και άλλα πολλά), είναι ολοφάνερο ότι ο Ναζισμός χρησιμοποίησε τη γνώση της κοινωνικής μηχανικής και πειραματίστηκε πολύ πάνω στίς τεχνικές της (και τα συμπεράσματα τα απορρόφησαν και τα χειρίστηκαν οι δυο υπερδυνάμεις). Από τους Ναζί αποκαλύπτονται για πρώτη φορά και οι «επιστημονικές» προεκτάσεις της κοινωνικής μηχανικής, ειδικά στο θέμα του χειρισμού της «προπαγάνδας» και της «κοινής γνώμης». Ο υπουργός προπαγάνδας του Χίτλερ, Γιόζεφ Πάουλ Γκέμπελς, δόκτορας της φιλοσοφίας και ιδρυτικό μέλος του Ναζιστικού κόμματος, είχε δηλώσει πολλές φορές ανοιχτά πως ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία της «αναμόρφωσης της κοινωνίας» (δηλαδή κοινωνικής μηχανικής) ήταν ο «δικαιωματικός έλεγχος» των πληροφοριών που τα μέσα ενημέρωσης διέδιδαν στο ευρύ κοινό. Ο πλήρης τίτλος του υπουργείου που έλεγχε ο Γκέμπελς ήταν «Εθνικό Υπουργείο Δημόσιου Διαφωτισμού και Προπαγάνδας»- δώστε ιδιαίτερο βάρος στην έννοια του Διαφωτισμού). Μέσα από Γκέμπελς εξέλιξε την τέχνη της προπαγάνδας, και οι κυβερνήσεις όλων των χωρών μετά το τέλος του πολέμου χρησιμοποίησαν πολλές φορές τα συμπεράσματα και τις τεχνικές του. Παρ' όλα αυτά, ένα από τα συμπεράσματα που βγήκαν από τους μελετητές της κοινωνικής μηχανικής, ειδικά στίς Σοβιετικές Δημοκρατίες, ήταν πως δεν μπορείς μέσα από ένα -απλό- υπουργείο να ελέγχείς την πληροφορία.
Είμαι σχεδόν βέβαιος πως η απελευθέρωση της τεράστιας θάλασσας πληροφοριών, του Ιντερνετ, όπου με ελάχιστα μέσα μπορεί ο καθένας να αποκτήσει δυνατότητα παγκόσμιας πληροφόρησης, είναι ένα ανάλογο πείραμα κοινωνικής μηχανικής, επόμενου επιπέδου, το οποίο ακολουθεί τα συμπεράσματα του Γκέμπελς.
Όπως ίσως ξέρετε, ένας μυστικός πόλεμος εξελίσσεται πλέον μέσα στον κυβερνοχώρο. Όχι με λογοκρισία, αλλά «δικαιωματικό έλεγχο» πληροφοριών και αντιλήψεων (αυτό κάνουν οι «μηχανές αναζήτησης») και ακόμη πιο πλάγιες μεθόδους. Όχι με δυσφημήσει και πολεμική προπαγάνδα, αλλά με τον έλεγχο του τρόπου έρευνας και τον επηρεασμό της διάδοσης της πληροφορίας. Και ίσως με ακόμη πιο παράξενους τρόπους, όπως τη λεγόμενη «μορφογενετική», τη στατιστική και τον έλεγχο του «χάους».
«Το Μέσον Είναι το Μήνυμα» κατέληξε ο ψευδο-φιλόσοφος και πράκτορας του υπερ-συστήματος Μάρσαλ Μακλούαν έπειτα από τη πολύχρονη μελέτη των κοινωνικοπολιτικών επιπτώσεων των νέων μέσων - πολύ πριν διαμορφωθεί η σημερινή κατάσταση. Ο Μακλούαν έβλεπε την επιρροή των ηλεκτρονικών τηλεπικοινωνιών σαν το σημαντικότερο μέσον που οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στη δημιουργία ενός «παγκόσμιου χωριού». Με λίγα λόγια, οΜακλούαν ξεκαθάριζε το ρόλο των νέων μέσων σαν εργαλεία κοινωνικής μηχανικής. Και αργότερα, ο Τελάρ ντε Ζαρντέν μιλούσε για τη δημιουργία ενός «πλανητικού νου»... Ποιος επίδοξος εξουσιαστής δεν θα ήθελε να ελέγχει (ή έστω να έχει πρόσβαση) στις σκέψεις αυτού του παγκόσμιου νου;
Σήμερα, οι αναλυτές προτιμούν να μη συζητούν για το ποιος και γιατί - προώθησε τα νέα μέσα επικοινωνίας και τι και ποιούς εξυπηρετούν αυτά σε παγκόσμιο επίπεδο...

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ
...Η ελίτ δεν θα δίσταζε να πραγματοποιήσει τους πολιτικούς της σκοπούς, χρησιμοποιώντας τις τελευταίες σύγχρονες τεχνικές για να επηρεάσει τη συμπεριφορά του κοινού και να κρατήσει την κοινωνία κάτω από στενή παρακολούθηση
Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι

Ας αναφέρουμε σ' αυτό το σημείο, δειγματοληπτικά, μερικές απλοϊκές τεχνικές «κοινωνικής μηχανικής». Τις παραθέτω, ελπίζοντας ότι από εδώ και πέρα θα τις αναγνωρίζετε και δεν θα πέφτετε θύματα τους. Αν και είναι τα πλέον απλοϊκά τεχνάσματα της κοινωνικής μηχανικής, χρησιμοποιούνται σε όλη τη διάρκεια της Ιστορίας από τους «παράγοντες» της εξουσίας. φυσικά, η συνειδητοποίηση τους σημαίνει ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από εσάς για να εκμεταλλευτείτε ή να παραπλανήσετε τους συνανθρώπους σας. Αλλά, καθώς αρκετοί τα χρησιμοποιούν ήδη, πιστεύω ότι η άγνοια για αυτά δεν προστατεύει κανέναν, πέρα από τους χρήστες τους...
• Αποσιώπηση: Θέλοντας να πείσουν κάποιον για κάτι, οι επίδοξοι κοινωνικοί μηχανικοί δεν λένε ψέματα, αλλά πολλές φορές αποσιωπούν κάποια κομμάτια των πραγματικών γεγονότων. Έτσι καταφέρνουν ουσιαστικά να παρουσιάσουν τα γεγονότα όπως τους συμφέρουν, χωρίς όμως να μπορεί κανείς να τους κατηγορήσει για ψεύτες. Π.χ. ένας πολιτικός είναι εύκολο να παρουσιάσει σαν συμφέρουσα την αγορά ενός οπλικού συστήματος, αν αποσιώπησε] ότι έχει δεχτεί καλύτερες προσφορές για ένα καλύτερο οπλικό σύστημα. Σήμερα, με τον έλεγχο των Μ.Μ.Ε. από συγκεκριμένα συμφέροντα, οι πληροφορίες και οι ειδήσεις «φιλτράρονται» και πολλές αλήθειες, που θα μπορούσαν να ξεκαθαρίσουν το τοπίο, δεν βγαίνουν ποτέ στο φως. Επίσης, ακολουθώντας την ίδια λογική, ένας κοινωνικός μηχανικός δεν απαντά ποτέ απευθείας σε μια ερώτηση που δεν τον συμφέρει, Απαντά κάτι άσχετο ή αδιαφορεί τελείως. Αν απαντήσει, από τη μια δίνει αξία στην ερώτηση, από την άλλη υπάρχει ο κίνδυνος να αποκαλύψει κάτι που δεν γνωρίζουν οι ακροατές του. Το ανάλογο αξίωμα της κοινωνικής μηχανικής είναι: «Αν και δεν έχει αναφερθεί, δεν συνέβη ποτέ».
• Εξευτελισμός της πληροφορίας: Αν κάποια πληροφορία ξεφύγει από τον έλεγχο των Μ.ΜΕ. και φτάσει στα αυτιά των πολιτών, οι κοινωνικοί μηχανικοί δημιουργούν έντονες και παρατραβηγμένες, πολλές φορές τελείως παράλογες, φήμες οι οποίες όμως βασίζονται στις πραγματικές πληροφορίες. Αυτές τις σκορπούν στο κοινό με πλάγιες μεθόδους. Μετά, απορρίπτουν όλο το θέμα ως «παράλογο», «γραφικό», «παρανοϊκό» ή «συνωμοσιολογικό». Π.χ. αν ένα ολόκληρο χωριό δει έναν ιπτάμενο δίσκο να περνά από πάνω του, ο κοινωνικός μηχανικός που θέλει να αποσιωπήσει το γεγονός θα πάρει συνέντευξη από τον τρελό του χωρίου και θα τον οδηγήσει με κατευθυνόμενες ερωτήσει σε τρελές απαντήσεις, με τις οποίες μετά θα τροφοδοτήσει τα Μ.Μ.Ε. Αν κυκλοφορήσει στο Ιντερνετ μια πληροφορία σχετικά με μια πραγματική συνωμοσία πολιτικών, τότε διάφορα κέντρα «εμπλουτίζουν» αυτή την πληροφορία με λανθασμένες πληροφορίες, που είναι εύκολο να διαπιστώσει κάποιος ως ψεύτικες. Αν μια πραγματική μελέτη καταλήξει σε ένα σημαντικό συμπέρασμα, τότε «κατασκευάζεται» μια δεύτερη μελέτη, σχεδόν όμοια με την αρχική, η οποία όμως βγάζει προφανώς λανθασμένα ή προσβλητικά για το «κοινό αίσθημα» συμπεράσματα. Το διαπιστωμένο αξίωμα εδώ είναι: «Το πλήθος δεν μπορεί να ξεχωρίσει λεπτές διαφορές, αλλά προτιμά να απορρίπτει ολόκληρα τα ζητήματα».
• Αυθεντία: Οι ανά τους αιώνες κοινωνικοί μηχανικοί, για να επιβάλλουν την εξουσία τους και σε γνωστικό επίπεδο, κατασκεύασαν τις «αυθεντίες». Πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι διαφημίζονται ως «ειδικοί» πάνω σε ένα θέμα από όλο το σώμα των Μ.Μ.Ε., μέχρι που το πλήθος τούς ταυτίζει με αυτό. Συνήθως αυτοί δημιουργούν μια επίπλαστη πραγματικότητα, την οποία ονομάζουν .«πεδίο γνώσης» τους ή «επιστήμη» τους, την οποία ορίζουν με κάποιο στεγανό ή λογικοφανή τρόπο. Συνδυάζουν τα πλέον αποδεκτά πιστεύω των ανθρώπων που ασχολούνται με τα συγκεκριμένα θέματα και αποκρύπτουν επιμελώς όλες τις αδυναμίες και τα σκοτεινά σημεία, υποστηρίζοντας ότι η «γνώση» τους απαντά σε όλα τα ερωτήματα. Αν κάποιος ανακαλύψει κάτι που δεν αρέσει στους κοινωνικούς μηχανικούς, αυτοί καλούν την αυθεντία που σχετίζεται με το θέμα, η οποία απορρίπτει, εξευτελίζει και ακυρώνει τον πραγματικό ερευνητή. Αξίωμα: «Το πλήθος δεν μπορεί να δει τα πράγματα απρόσωπα. Κάθε ιδέα συγχέεται με αυτούς που τη διακινούν...»
• Επιτηδευμένη αντιπροσώπευση: Βασισμένοι στο προηγούμενο αξίωμα, αν μια κοινωνική κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο των κοινωνικών μηχανικών, τότε αυτοί προωθούν ένα δικό τους άνθρωπο, ο οποίος αναλαμβάνει την όλη κατάσταση ως «αντιπρόσωπός» της. Αυτός υποδύεται τον προφήτη και το φανατικό της κατάστασης, οπότε το πλήθος αρχίζει να θεωρεί τον ψεύτικο αυτόν αντιπρόσωπο ως πραγματικό. Αυτός, αφού εργαστεί για κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα ως υπέρμαχος της κατάστασης αυτής, είτε γίνεται σημαντικός παράγοντάς της και τη διαβάλλει εκ των έσω, είτε καταφέρνει να ταυτιστεί μαζί της. Στη δεύτερη περίπτωση, ο ψεύτικος και επιτηδευμένος αντιπρόσωπος, αρχίζει σιγά-σιγά να αποκαλύπτεται ως απατεώνας, ως ύποπτος, ως ψεύτης, ως «αχυράνθρωπος». Το αποτέλεσμα; Όλο το θέμα ακυρώνεται μαζί του. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται η «προβοκάτσια», τα οποία καταλήγουν στον ξεσηκωμό του πλήθους ενάντια σε όσους υποστηρίζουν ένα θέμα και πολλές φορές σε θανάσιμες καταστάσείς.
• Παρεξήγηση και Βίαιη Συμπεριφορά: Αν κάποιος παρουσιάσει στον κοινωνικό μηχανικό κάτι που δεν τον συμφέρει, εκείνος θυμώνει επίτηδες, αγανακτεί για κάποιο άσχετο αλλά παρεμφερές θέμα και επιτίθεται στο συνομιλητή του. Αν ο κοινωνικός μηχανικός καταφέρει να βρει κάποιον αληθοφανή λόγο για να παρεξηγηθεί με το συνομιλητή του, το κάνει με όσο το δυνατόν πιο έντονο τρόπο, που ίσως υπονοεί και βία. Είναι βέβαιο ότι, στην προσπάθεια να ηρεμήσουν τα πνεύματα, το θέμα που δεν συνέφερε στον κοινωνικό μηχανικό θα ξεχαστεί και θα θαφτεί. Αν το θέμα επανέλθει στο προσκήνιο, η κατάσταση επαναλαμβάνεται. Η ίδια τεχνική χρησιμοποιείται και για κοινωνικές εκδηλώσει, π.χ. για μια διαδήλωση διαμαρτυρίας .Όταν δεν μπορεί να διαβάλει εκ των έσω την εκδήλωση (αυτός είναι ο πιο απλός τρόπος) ο κοινωνικός μηχανικός διοργανώνει μια ανάλογη διαδήλωση, ως διαμαρτυρία για κάποια λεπτομέρεια της διαμαρτυρίας των πρώτων (!) και την κατευθύνει έτσι ώστε να συναντηθεί με την πρώτη. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά, και τα έχετε δει επανειλημμένα. Το αξίωμα της κοινωνικής μηχανικής σ' αυτή την περίπτωση είναι: «Κανείς δεν έχει δίκαιο, όταν ανάψουν τα αίματα».
• Εξαφάνιση των Επικίνδυνων Στοιχείων: Όταν κάτι αποδεικνύει την ενοχή των κοινωνικών μηχανικών, αυτοί το εξαφανίζουν, όπως και κάθε σχετικό στοιχείο. Π.χ. αν ένας άνθρωπος έχει γίνει μάρτυρας σε ένα σημαντικό έγκλημα και οι εγκληματίες εξαφανίσουν τον ίδιο και την οικογένεια του, σχεδόν κανείς δεν θα ασχοληθεί αργότερα με το τι γνώριζε ο εξαφανισμένος, αν δεν έχει κάποια σημαντική ένδειξη για αυτό και ίσως ολόκληρο το έγκλημα ξεχαστεί. Οι φίλοι του μπορούν εύκολα να πειστούν ότι έχει ταξιδέψει κάπου ή ότι έπεσε θύμα κάποιου ατυχήματος. Στην περίπτωση που πρόκειται για κάποιο αντικείμενο, αν το αντικείμενο εξαφανιστεί, δεν μπορεί να αποτελέσει αποδεικτικό στοιχείο. Αξίωμα: «Αν κάτι δεν υπάρχει, δεν μπορεί να δράσει εναντίον σου...»
• Διάσπαση της Προσοχής: Αν κάποιο γεγονός τραβήξει την προσοχή του κοινού και βγει τελικά στο φως, οι κοινωνικοί μηχανικοί το αποδέχονται, αλλά αρχίζουν να το διανθίζουν με εκατομμύρια λεπτομέρειες και να επιμένουν στην «πλήρη και διεξοδική», αλλά ουσιαστικά αποπροσανατολιστική παρουσίαση του. Ταυτόχρονα, σκηνοθετούν ένα άλλο γεγονός, το οποίο αποκαλύπτουν όταν το κοινό έχει ήδη κουραστεί από το πρώτο γεγονός. Όταν το δεύτερο γεγονός «εκτοξευτεί» στα ΜΜΕ, το κοινό έχει μια τάση να αποφεύγει να γυρίσει στο πρώτο θέμα, από το οποίο έχει ήδη κουραστεί, αλλά και έχει απογοητευτεί. Μετά, μακριά από την προσοχή του κοινού, μπορούν να γίνουν οι αναγκαίοι χειρισμοί για να καλυφθεί το θέμα...

ΦΑΝΤΑΣΙΑ: Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ
Οφείλουν να υπάρχουν όρια στην Ελευθερία.
Τζώρτζ Μπούς
Αν κατάφερα να σας μεταδώσω ένα μικρό κομμάτι «παράνοιας» και έχετε αρχίσει να βλέπετε παντού γύρω σας εφαρμογές κοινωνικής μηχανικής, τότε έχω καταφέρει κάτι σημαντικό. Μην ανησυχείτε, πιθανότατα είστε πιο κοντά στην αλήθεια από όλους εκείνους που επιμένουν ότι τα περισσότερα γεγονότα είναι συμπτώσεις και χάος. Όπως υποψιάζεται σήμερα και η επιστήμη των μαθηματικών, πίσω ακόμη και από την πιο χαοτική κατάσταση κρύβεται μια αόρατη «τάξη». Παρ' όλα αυτά, η κοινωνική μηχανική έχει μια σημαντική αδυναμία. Επειδή βασίζεται στις προβλέψιμες αντιδράσεις των ανθρώπων, κάθε αστάθμητος παράγοντας που επηρεάζει το πλήθος δρα τελικά εναντίον της. Κάθε φορά που προκαλούνται απρόβλεπτες κοινωνικές αλλαγές, η κοινωνική μηχανική πρέπει να αναλύσει πώς επηρεάζεται το πλήθος από αυτές τις αλλαγές, ποιες καινούργιες δυνατότητες εμφανίζονται, πώς αλλάζουν το ψυχο-διανοητικό προφίλ της μάζας, πώς θα αντιμετωπιστούν Οι νέοι «αφυπνισμένοι» που θα δημιουργηθούν από την «αλλαγή παραδείγματος», πώς θα διαβληθούν οι απελευθερωτικές κοινωνικές δυνάμεις που θα ξεσηκωθούν βασισμένες στα νέα δεδομένα, κτλ. Τέτοιες απρόβλεπτες κοινωνικές αλλαγές ήταν π.χ. η εμφάνιση του εθνικισμού στο Δυτικό κόσμο (που προκάλεσε την πτώση της παντοδυναμίας του Βατικανού), η ανάπτυξη της βιομηχανίας (που προκάλεσε τη δημιουργία της αστικής τάξης, η οποία αντικατάστησε τους αριστοκράτες), η χρήση της μικροηλεκτρονικής για την απελευθέρωση της επικοινωνίας (που προκάλεσε την εμφάνιση του Ιντερνετ και την πλήρη απελευθέρωση της πληροφορίας) κτλ.
Όλες αυτές οι αλλαγές δεν ήταν εύκολο να αντιμετωπιστούν από κανέναν κοινωνικό μηχανικό. Όσο πονηρός ή σοφός κι αν είναι αυτός, οι αλλαγές απαιτούν πολλές και εις βάθος αναλύσεις που κοστίζουν σε χρόνο και σε χρήμα. Αυτό το γνωρίζουν οι εξουσιαστές, για αυτό έχουν φροντίσει να τοποθετήσουν ελεγκτές-κοινωνικούς μηχανικούς σε διάφορα σημεία-κλειδιά των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, με σκοπό να ελέγχουν και να φρενάρουν τις εξελίξεις. Στους σκοπούς των «ελεγκτών», μεγαλύτερο εμπόδιο είναι η φαντασία, η πολλές φορές αναφερόμενη και ως «μεταφυσική σκέψη». Αυτή δεν επηρεάζεται από αυθεντίες και στατιστικές, ούτε από Ρεάλ Πολιτίκ και κοινωνικές αντιπαραθέσεις, αλλά καθοδηγείται από οράματα, από ενδιαφέρουσες σκέψεις, από το κυνήγι του άπιαστου, του ιδανικού, του ανώτερου. Αυτού του είδους η «μεταφυσική» ήταν πάντα ο μεγαλύτερος εχθρός των ολοκληρωτικών συστημάτων (όπως αυτό στο οποίο οδηγούμαστε ταχύτατα σήμερα), αν και κάποια από αυτά τη χρησιμοποίησαν ως όπλο, το οποίο όμως αργά ή γρήγορα στράφηκε εναντίον τους. Η φαντασία, όταν συνδυαστεί με την ενημέρωση την αμφιβολία, με τον ορθό λόγο αλλά και τον ενθουσιασμό και το πάθος, είναι ένα πανίσχυρο όπλο που δρα μονάχα υπέρ της ανθρωπότητας. Γιατί παράγει ελεύθερα ανθρώπινα πνεύματα, που έχουν ιη δύναμη και την ιδιοφυΐα για να ξεφύγουν από την κάθε «μηχανή» και τον κάθε «μηχανικό» που θα προσπαθήσει να ία φυλακίσει...

Πα επικοινωνία με τον συγγραφέα: e-mail: Hocvince@freemail.gr

http://paraxenies2.blogspot.com/2007/02/blog-post.html

Πιστεύω ότι πρόκειται για ΦΛΕΓΟΝ θέμα.Πιστεύω ότι υπάρχει κάτι σημαντικό από πίσω.Δεν ξέρω ποιό είναι αυτό το σημαντικό όμως αν το συζητήσουμε,αν δώσουμε ερεθίσματα ο ένας στον άλλο ίσως βγάλουμε κάποια άκρη.

Καταρχήν πιστεύω ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο το timing, το χρονικό σημείο που προβάλλεται η ταινία.

Το ίδιο συνέβη και με την ταινία Troy,για την οποία είχα αναφέρει στο "Αληθινό 666" ότι προβλήθηκε στις ΗΠΑ την κατάλληλη χρονική στιγμή,όταν δηλαδή οι Αμερικάνοι τα είχαν σκατώσει στο Ιράκ,και γι' αυτό το λόγο η ταινία ΕΠΙΤΗΔΕΣ εστιάστηκε στον Επεκτατισμό των Αχαιών και στο γεγονός ότι η κολοσσιαία στρατιά τους παραλίγο να γνωρίσει πανωλεθρία στην Τροία έτσι ώστε να εξιλεώσει κατά κάποιο τρόπο την Αμερικάνικη πολιτική και να δείξει ότι όλες οι μεγάλες υπερδυνάμεις της ιστορίας είχαν παρόμοια πολιτική.Τέλος πάντων,το θέμα δεν είναι η Τροία.

Πριν από λίγες ημέρες το Fyrom ονομάστηκε Μακεδονία.Η απόφαση αυτή βγήκε την επόμενη μέρα των αμερικάνικων εκλογών.Ήταν λοιπόν η ΠΡΩΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ της κυβέρνησης μετά την επανεκλογή της.Η απόφαση αυτή βέβαια είχε βγει προ πολλού όμως την ανέβαλλαν για μετά τις εκλογές διότι φοβήθηκαν το ισχυρό Ελληνικό στοιχείο των ΗΠΑ το οποίο θα "τιμωρούσε" με την ψήφο του την κυβέρνηση Μπους.

Τα Σκόπια πλέον ονομάζονται Μακεδονία.Εμείς οι Έλληνες θα συνεχίζουμε να τα αποκαλούμε Σκόπια όμως η άποψή μας είναι ανύπαρκτη διότι όλος ο υπόλοιπος κόσμος θα τα ονομάζει Μακεδονία.

Είναι λοιπόν τόσο τυχαίο που η ταινία βγαίνει τη συγκεκριμένη στιγμή?

Δεν με ενδιαφέρει η ποιοτική πλευρά της ταινίας.Αμερικάνοι είναι,δεν μπορούμε να έχουμε πολλές απαιτήσεις.Τίγκα στο εφέ θα είναι,πολλή επιφάνεια και ελάχιστο βάθος.Πάντως ο Όλιβερ Στόουν δεν είναι εντελώς άσχετος.

Το σημαντικό είναι πού θα εστιαστεί η ταινία?Σε ποιές στιγμές θα δώσει έμφαση?

Κάποιος μπορεί να πει ότι πρόκειται απλά για μία ταινία και επομένως είναι υπερβολικό να κάνουμε θέμα μία ταινία.Αυτό όμως είναι λάθος.Οι επόμενες γενιές θα μαθαίνουν Ιστορία από τις ταινίες ΚΑΙ ΜΟΝΟ από αυτές.
ΤΩΡΑ γράφονται οι νέες Γραφές και ο Νέος Λόγος είναι καθαρά ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ.
Ο Γραφικός Λόγος περνάει στη Λήθη.Έτσι είναι,οι Γραφές αλλάζουν μορφή ανάλογα με τις δυνατότητες κάθε εποχής και φυσικά αλλάζουν περιεχόμενο ανάλογα με τα συμφέροντα εκείνων που διοικών.Σε αυτό δεν χωράει αμφιβολία.
Δεν υπάρχει πλέον μέλλον για το Γραφικό λόγο διότι είναι περιορισμένης Δυναμικής.Η τεχνολογία έχει προχωρήσει και πλέον η σκέψη καθοδηγείται από τον Εικονικό Λόγο.

Πού θα εστιαστεί η ταινία?Αυτό είναι το ερώτημα.

Είναι αρκετά πιθανό να δοθεί μεγάλη έμφαση στον πόλεμο Ελλήνων-Μακεδόνων,εκεί όπου η σπουδαία πρωτοβουλία του Αλεξάνδρου έδωσε τη νίκη στους Μακεδόνες.
Επομένως,είναι αρκετά πιθανό να διαφοροποιηθούν οι Μακεδόνες από τους Έλληνες.Αυτό φυσικά θα προκαλέσει αντίδραση.

Κάποιοι λένε ότι το έργο πάει για δημιουργία Βαλκανικού Κράτους που θα ονομάζεται Μακεδονία και θα έχει πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη,η οποία θα είναι από τα νοτιότερα άκρα του κράτους.Για να γίνει αυτό όμως θα πρέπει η ελληνική Μακεδονία να αποσπαστεί από την υπόλοιπη Ελλάδα.Για να γίνει αυτό θα πρέπει να προκληθεί εμφύλιος.Όλα αυτά ίσως να ακούγονται σενάρια φαντασίας όμως η λογική δεν τα αποκλείει καθόλου.Εξάλλου αν είναι να γίνει δεν θα γίνει τώρα αλλά σε 30-50 χρόνια όταν οι συνθήκες θα το επιτρέπουν.Εξάλλου το όλο θέμα με τα Σκόπια έχει ξεκινήσει εδώ και πολλές δεκαετίες άσχετα αν εμφανίστηκε πριν από 10 χρόνια.

Είναι και το θέμα του Αλεξάνδρου.Πώς θα τον παρουσιάσουν?

Για την Ολυμπιάδα φαντάζομαι ότι θα δείξουν την αδίστακτη φύση της.Όσο για το Φίλιππο ελπίζω να μην ασχοληθούν μόνο με τα πάθη του.Τον Αλέξανδρο όμως?Πώς θα τον δείξουν?Θα δείξουν τη μεγαλειώδη πλευρά του ή θα προβάλλουν μόνο τη "φονική","μελαγχολική" πλευρά του?
Είναι λογικό η έμφαση να δοθεί στις μάχες όμως δεν θα'πρεπε να τονιστεί η σχέση Αλεξάνδρου-Αριστοτέλη?

Κάτι ακούγεται ότι σε μία σκηνή ο Αλέξανδρος φιλάει τον Ηφαιστίωνα.Δεν ξέρω αν αληθεύει όμως σε μία εποχή σαν τη σημερινή όπου το πουστριλίκι έχει γίνει της μόδας δεν είναι καθόλου παράλογο να το δούμε κι αυτό.Είναι βέβαια και το άλλο,υπάρχει ο αντίλογος μιας και στην αρχαιότητα η αντρική Φιλία ήταν πολύ βαθιά και γι'αυτό περιλάμβανε όλους τους τρόπους σωματικής επαφής,όμως ας μην το θίξουμε αυτό διότι οι αμόρφωτοι θα με κράξουν.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι αν υπάρχει τέτοιο φιλί οι έλληνες- ειδικά οι βόρειοι-θα πυροδοτηθούν και ίσως να προκληθούν και έκτροπα(τα οποία θα κάνουν το γύρο του κόσμου).

Τέλος πάντων,αυτά είχα να πω.Οι σκέψεις μου είναι σκόρπιες όμως ελπίζω να έδωσα κάποια ερεθίσματα για σκέψη.Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να δούμε την ταινία για να βγάλουμε καθαρότερα συμπεράσματα όμως επαναλαμβάνω ότι το θεωρώ σημαντικότατο θέμα για συζήτηση.Επίσης ξαναλέω ότι ο Στόουν δεν είναι κακός σκηνοθέτης,όμως δεν είναι και ανεξάρτητος.Έχει μεγάλη σημασία αυτό.Ανεξάρτητος σκηνοθέτης είναι αυτός που δεν δέχεται υποδείξεις στα έργα του.Ανεξάρτητος σκηνοθέτης είναι ο συγκλονιστικός Μάικλ Μαν και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι γι'αυτό το λόγο ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ να γυρίσει τις Θερμοπύλες.Αντιθέτως ο Στόουν "μιλιέται",δεν αρνείται τις υποδείξεις από τους μυστηριώδεις τύπους του παρασκηνίου.

Κίνδυνοι, κίνδυνοι, κίνδυνοι... παντού.

Απελευθερωθείτε.... Υλοποιείστε επιτέλους το όραμα της επανάστασης των προγόνων μας.

Ελευθερωθείτε από τους φόβους ... Είναι μία καλή αρχή.

Αφέλεια,αφέλεια,αφέλεια.

Zadoc αν όντως ακούγαμε τη φωνή των προγόνων μας τότε το σβέρκο μας δεν θα ανεχόταν άλλες σφαλιάρες,θα επαναστατούσαμε και τελικά θα μας εξαφάνιζαν από το χάρτη.

Επί του θέματος έχεις άποψη?

quote:

---

Αφέλεια,αφέλεια,αφέλεια.

---

Είναι απλό.Βγαίνει μία ταινία που σαν Έλληνες ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ.Θεώρησα μη συμπτωματικό το γεγονός ότι το Μακεδονικό ζήτημα ξαναβγήκε στην επιφάνεια την παρούσα χρονική στιγμή.Ίσως υπάρχει κάποια συσχέτιση.Ίσως να τη βρω,ίσως να τη βρεις κι εσύ εάν το έψαχνες.

Φίλη Zadoc θα μπορούσα να γράψω τόμους για αυτό το πράγμα που λέγεται Κινηματογράφος,για αυτή την άνευ προηγουμένου Υποβολή και Μίμηση που προκαλεί η εν λόγω συγκλονιστική τέχνη.Σου θυμίζω επίσης ότι είναι η ΠΡΩΤΗ ταινία που βγαίνει για τον Αλέξανδρο,είναι η πρώτη μαζική προβολή του υπερήρωα.Επομένως πρόκειται για σπουδαιότατο πολιτιστικό γεγονός μιας και ο Αλέξανδρος είναι ίσως η πλέον αρχετυπική μορφή του ανθρώπινου πολιτισμού(μαζί με το Χριστό).Επομένως δεν είναι καθόλου ασήμαντο γεγονός το ΠΩΣ θα προβάλλουν τον Αλέξανδρο.

Όλα αυτά που λέω είναι λίγο αόριστα και γιάυτό ξαναλέω ότι θα πρέπει να δούμε την ταινία και μετά να βγάλουμε συμπεράσματα.

Δικαίωμά σου να μη γουστάρεις το θέμα,κάποιος άλλος όμως μπορεί να το γουστάρει.ΟΚ?

Στο δια ταύτα κολλάμε... Στην πράξη...

Δηλαδή, αν θεωρήσουμε ότι έχεις δίκιο στο συλλογισμό σου, τί σημαίνει αυτό;
Κι αν σημαίνει κάτι, τί πρέπει και τί μπορεί να γίνει;

Σημ.: το δεδομένο ότι "ο Αλέξανδρος είναι ίσως η πλέον αρχετυπική μορφή του ανθρώπινου πολιτισμού(μαζί με το Χριστό)" με το οποίο συμφωνώ, δε μου λέει κάτι σε σχέση με τους φόβους, τους οποίους εξέφρασες.

Ό,τι κι αν γίνεται στη ζωή, είναι ό,τι μας αξίζει...
Ό,τι θρέψαμε, αυτό μεγάλωσε... Κι ό,τι σπέρνουμε, θα θερίσουμε...

Θα σου πω κάτι άλλο.Ας πούμε ότι η ταινία περιέχει μία ερωτική σκηνή μεταξύ Αλεξάνδρου-Ηφαιστίωνα (και ως ερωτική σκηνή δεν μιλάω απαραίτητα για σεξ,μία λάγνα ματιά ή ένα φιλί αρκεί).Την επόμενη ημέρα θα δεις όλους τους γκέι της γης να κυκλοφορούν με αμάνικα μπλουζάκια με τον Αλέξανδρο.Θα σου άρεσε?Μιλάμε για μία αρχετυπική μορφή που θα γελοιοποιηθεί με το χειρότερο τρόπο.

Εδώ άνοιξε θέμα για την ταινία επομένως τα περί σποράς και θερισμού που αναφέρεις είναι ωραιότατα μεν αλλά ασχετότατα δε.

ΥΓ.Ξέρει μήπως κανείς πότε βγαίνει η ταινία?

Εδώ μιλάμε για γεγονότα. Η άποψή σου, kost, για την περίοδο προβολής των δύο αυτών ταινιών, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Ασφαλώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν τυχαία γεγονότα. Το έχω ξαναπεί και σε άλλο θέμα: Γεγονότα που αφορούν την εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν μπορούν ποτέ να είναι τυχαία. Και όποιος πιστεύει ότι είναι τυχαία είναι τουλάχιστον αφελής.

Κάποιοι άγγλοι μελετητές αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων βασίστηκαν στο κομμάτι που ο Πλάτωνας αναφέρεται στον έρωτα μεταξύ δασκάλου και μαθητή (στο έργο του «Συμπόσιο») και το ερμήνευσαν όπως εκείνοι ήθελαν. Ίσως με γνώμονα την σεξουαλική τους ταυτότητα. Και τώρα όλος ο αμόρφωτος δυτικός κόσμος γνωρίζει ότι οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ομοφυλόφιλοι. Μα κανείς τους ποτέ δεν αναρωτήθηκε από πού προέρχεται η φράση «πλατωνικός έρωτας»… Ο ίδιος ο Πλάτωνας σε επόμενο έργο του («Νόμοι») αναφέρεται ρητά στην αυστηρή νομοθεσία που υπήρχε στην Αθήνα καθώς και στις περισσότερες ελληνικές πόλεις – κράτη, σχετικά με την ομοφυλοφιλία. Συγκεκριμένα ο «παθητικός» στερούνταν κάθε πολιτικό δικαίωμα. Δηλαδή έπρεπε να υποστεί τον μεγαλύτερο εξευτελισμό που υπήρχε εκείνη την εποχή. Αλλά, βλέπεις, αυτοί που παραποιήσανε τα λόγια του Πλάτωνα ή δεν μπήκαν καν στον κόπο να διαβάσουν και κανένα άλλο έργο του, ή σκόπιμα χρησιμοποίησαν ό,τι τους βόλευε, ή ήταν ανάξιοι μελετητές.

Όλα αυτά δεν είναι άσχετα. Γιατί αν παρουσιάσει ο κ.Στόουν στην ταινία του τον Μ.Αλέξανδρο ομοφυλόφιλο δεν ξέρω καν αν αντιδράσουμε και εμείς οι ίδιοι οι Έλληνες. Γιατί σαν ηλίθιοι καθόμαστε και δεχόμαστε την γνώμη ξένων ως αξίωμα, για την ερωτική ζωή των προγόνων μας. Και όταν στο γυμνάσιο διδασκόμαστε Ηλιάδα, πολλοί καθηγητές υποστηρίζουν την ομοφυλοφιλική σχέση Αχιλλέα και Πάτροκλου.
Ρε πάρτε το χαμπάρι: οι αρχαίοι Έλληνες (όχι εμείς οι σύγχρονοι) ήταν ανώτεροι όλων. Υμνούσαν και τιμούσαν την ανδρική φιλία όπως τίποτε άλλο. Και ποτέ κανείς δεν το θεώρησε πονηρό. Μέχρι που κάποιους τους βόλευε να κλέψουν λίγο από το ΜΕΓΑΛΕΙΟ των Αρχαίων Ελλήνων και να πουν ότι ήταν ομοφυλόφιλοι για να καλύψουν τη διαφορετικότητα τους.

Αλλά για να βλέπουμε και τις δύο όψεις του νομίσματος:
Ο κ.Στόουν έχει το δικαίωμα να παρουσιάσει τον Μ.Αλέξανδρο όπως εκείνος θέλει. Ή μάλλον καλύτερα δεν το έχει, εμείς του το δώσαμε!!!
Η ιδέα του να γυρίσει την ταινία κρατάει πολλά χρόνια πριν.
Πριν 10κάτι περίπου χρόνια είχε επισκεφτεί το Υπουργείο Εξωτερικών και είχε προτείνει στον τότε υπουργό να γυρίσει μια ταινία για τον Μέγα Στρατηλάτη. Ζητούσε, λοιπόν, από το υπουργείο και την κυβέρνηση να συνεργαστεί με Έλληνες καθηγητές Ιστορίας (που θα όριζαν οι ίδιοι) για να τον βοηθήσουν να παρουσιάσει τον Μ.Αλέξανδρο όπως ήταν στην πραγματικότητα.
Το υπουργείο του έκλεισε την πόρτα κατάμουτρα.
Λίγες μέρες αργότερα του έκανε πρόταση η κυβέρνηση των Σκοπίων (!!!) να γυρίσει την ταινία με την καθοδήγηση Σκοπιανών Καθηγητών Ιστορίας. Ο κ.Στόουν αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν τους έχει εμπιστοσύνη και ότι θα προσπαθήσουν να παραποιήσουν την Ιστορία!!!
Όμως χάσαμε την ευκαιρία μας. Αν τότε είχαμε απαντήσει θετικά στην πρότασή του, τώρα εδώ και χρόνια θα είχε λυθεί τι πρόβλημα ονομασίας. Και ακριβώς λόγο του Εικονικού λόγου τώρα όλοι θα αποδεχόντουσαν την Ελληνικότητα της Μακεδονίας…

Είναι δικό μας λάθος…

quote:

---

Το Esoterica είναι καθρέφτης της σκέψης του νεοέλληνα στοχαστή.

---

quote:

---

Κάποιοι άγγλοι μελετητές αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων βασίστηκαν στο κομμάτι που ο Πλάτωνας αναφέρεται στον έρωτα μεταξύ δασκάλου και μαθητή (στο έργο του «Συμπόσιο») και το ερμήνευσαν όπως εκείνοι ήθελαν. Ίσως με γνώμονα την σεξουαλική τους ταυτότητα. Και τώρα όλος ο αμόρφωτος δυτικός κόσμος γνωρίζει ότι οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ομοφυλόφιλοι. Μα κανείς τους ποτέ δεν αναρωτήθηκε από πού προέρχεται η φράση «πλατωνικός έρωτας»… Ο ίδιος ο Πλάτωνας σε επόμενο έργο του («Νόμοι») αναφέρεται ρητά στην αυστηρή νομοθεσία που υπήρχε στην Αθήνα καθώς και στις περισσότερες ελληνικές πόλεις – κράτη, σχετικά με την ομοφυλοφιλία. Συγκεκριμένα ο «παθητικός» στερούνταν κάθε πολιτικό δικαίωμα. Δηλαδή έπρεπε να υποστεί τον μεγαλύτερο εξευτελισμό που υπήρχε εκείνη την εποχή. Αλλά, βλέπεις, αυτοί που παραποιήσανε τα λόγια του Πλάτωνα ή δεν μπήκαν καν στον κόπο να διαβάσουν και κανένα άλλο έργο του, ή σκόπιμα χρησιμοποίησαν ό,τι τους βόλευε, ή ήταν ανάξιοι μελετητές.

---

Φυσικά και μπορούν να γελιοποιηθούν οι αρχετυπικές μορφές.Εδώ δεν μιλάμε για 5-6 γραφικούς του Esoterica που αρχίζουν να βρίζουν εν χορό τον Αλέξανδρο.Αυτοί θα γίνουν ρόμπα και είναι αυτονόητο ότι δεν έχουν καμία δύναμη πάνω στην Ιδέα του Αλεξάνδρου.Εδώ μιλάμε για μία μαζική παγκόσμια προβολή,για μία ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ στην οποία είναι αδύνατον να μην υποβληθείς.Πόσο μάλλον οι ξένοι για τους οποίους ο Neo του Matrix είναι χίλιες φορές πιο αρχετυπική μορφή από τον Αλέξανδρο(και καλά κάνουν,δεν τους αδικώ).

Τέλος πάντων,όλα αυτά είναι υποθετικά και δεν θέλω να προδικάζω.

Zadoc αν θέλεις εσύ(όχι εγώ)επιστρέφεις με περισσότερες απόψεις.Θα έχουν ενδιαφέρον.

Εγώ πάντως δεν ανήκω σε αυτούς τους Ελληναράδες που θεωρούν τον Αλέξανδρο "κτήμα" τους,που θεωρούν οτιδήποτε ελληνικό δικό τους και κανενός άλλου(λες κι αυτοί έχουν καμιά σχέση με το ελληνικό πνεύμα).Είναι φαιδροί και ανιστόρητοι διότι αγνοούν το γεγονός ότι ο Μακεδόνας υιοθέτησε την κουλτούρα της Ανατολής.Ο Αλέξανδρος δεν είναι ελληνικό αλλά παγκόσμιο Σύμβολο,σύμβολο της Νίκης και Αυτοπραγμάτωσης.

Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι η ταινία θα τονίσει ότι ο Alexander ήταν ο πρώτος που επιχείρησε την Παγκοσμιοποίηση,την ένωση όλων των λαών της Γης υπό μία Εξουσία.Ίσως αυτός να είναι ο λόγος ώστε να ΜΗΝ τον κάνουν ρόμπα,παρουσιάζοντάς τον ως το φορέα της παγκοσμιοποίησης και εξυμνώντας-δικαιολογώντας την σημερινή παγκοσμιοποίηση.

(Πάντως δεν ξέρω γιατί αλλά έχω μία διαίσθηση ότι στην ταινία δεν θα αποκαλεστεί ούτε μία φορά Greek, Έλληνας.Λέτε να είναι στη φαντασία μου?Ίσως,θα δούμε)

έχεις την αίσθηση ότι τα αρχέτυπα είναι οι απόλυτα εξιδανικευμένοι ήρωες;

Προσωπικά, δεν τρέφω τέτοιες αυταπάτες. Η αξία του ιδανικού δεν είναι απόλυτη.
Ως εκ τούτου, ούτε το θέμα της ομοφυλοφυλίας θεωρώ σημαντικό, αλλά ούτε και την εθνική ταυτότητα.

Αν η ταινία στέκεται σε αυτά, αυτό σημαίνει δυστυχώς, για μία ακόμη φορά, ότι απευθύνεται σε απαίδευτους ανθρώπους, οι οποίοι και θα παραμείνουν απαίδευτοι.

Τώρα, αν εμείς, που υποτίθεται ότι φέρουμε τον πολιτισμό αυτό, δεν μπορέσουμε να καταδείξουμε την πραγματική διάσταση του "αρχέτυπου" και εμπλακούμε στην προπαγάνδα της αμάθειας, ποιός φταίει; Ο Στόουν ή οι προπαγανδιστές;

Πόσοι "νεοέλληνες στοχαστές" αντιλήφθηκαν την αξία αυτού του θέματος του esoterica (;):

ΑΛ.ΕΞ.ΑΝΔΡΟΣ Ω!ΜΕΓΑ.Σ

quote:

---

Τα Σκόπια πλέον ονομάζονται Μακεδονία

---

.."πρωην γιουγκοσλαβικη δημοκρατια της Mακεδονιας"....
δηλαδη μια Mακεδονια που πριν ηταν γιουγκοσλαβικη..!
μεχρι πριν λιγο/τωρα ειναι σκετο..Mακεδονια..!
how easy to understand...
:(
αναρωτιεμαι αν προσεξαν ολοι εκεινοι που ετρεχαν τοτε με την ελληνικη πλαστικη γαλανολευκη...και ..σε καποια σταση// εστω λαχανιασμενοι απο τις τοξινες// πριν να ουλιαξουν//σκεφτηκαν ειλικρινα στην πραγματικη ελληνικη γλωσσα/ποσοι μπορουν;//
.. πως δηλαδη...ειναι ελληνικη η Μακεδονια...
ΑΡΑ-ΓΕ σκεφτηκαν..συντακτικα..στα ελληνικα..:(
κανεις;
γμτ
τι σημαινε τοσα χρονια πως πριν ηταν γιουγκοσλαβικη +τωρα δεν ειναι;
μηπως οτι ειναι οντως Μακεδονια;
και τι εγινε;
ο ελληνας γκατζετακιας ουδεποτε αναρρωτηθηκε/που χρονος να κσεφτεις με τα greeklish ...τι εστι "πρωην γιουγκοσλαβικη"...:(

ΤΙ ΚΟΡΟΙΔΙΑ!

και φωναζε η ατμουλα..
και φωναζει ο κοστ
και φωναζουν οι ελληναρες(ευτυχως υπαρχουν και τουτοι να τους κατηγορησουν οι ανθελληνες/το αλλο ακρο της πολωσης δηλαδη//καμμια ισσοροπια; καμμια ανακωχη βρε αδερφε μηπως και σωσουμε την ελλαδα...απο τον πανηλιθιο;)
...
το point ομως δεν ειναι ποιος φωναζει/αλλα Τι λεει!/να!περιτρανα γελιοποιηθηκε ολακερο το εθνος...!--ΝΑΙ ΑΜΕ! ΠΑΛΙ!--
επειδη καπου στις αρχες του "εξευρωπαισμου"..μας κοψανε τα..σημεια..
μετα κοψανε τα κοψιδια
τα κοκορετσια//τα σουβλιστα....//ΤΙ ; ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ; //ΑΠΟ ΠΟΤΕ;//ΕΓΩ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΔΗΜΟΤΙΚΑ/ΘΑ ΠΡΕΠΕ ΤΟ ΞΕΡΩ!//ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΩ ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ//ΤΙ; ΕΙΜΑΙ ΠΟΡΩΜΕΝΗ;/ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ/ΕΜΕΝΑ ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΤΡΕΧΩ ΣΤΙΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΑΛΛΩΝ/ΣΕ ΣΩΜΑΤΑ ΞΕΝΑ;// Ε ΠΟΤΕ:))//
ΕΛΛΗΝΙΔΑ /ΝΑΙ/ΜΑΚΕΔΟΝΙΣΣΑ/ΑΜΕ!//
ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ...:(ΕΠΕΙΔΗ ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ-
ΞΕΩ ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ:)
ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΙ ΕΤΣΙ;/ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ:)//ΝΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΛΑΒΟΦΑΤΣΕΣ/ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΦΑΤΣΕΣ/ΟΙ ΡΩΣΟΦΑΤΣΕΣ/ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ/ΟΙ ΚΙΤΡΙΝΟΙ/ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΑ ΔΥΟ ΓΕΝΙΕΣ...ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ...ΕΝΤΕΛΩΣ:)..
ΜΠΕΡΕΔΕΥΤΗΚΑ ΓΜΤ..
ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ/ΠΟΛΥΠΛΟΚΟ ΤΟ ΘΕΜΑ.//

+ τι ειναι τελικα ο Ελληνας;
εκεινος που ερχεται και γινεται ενα κατι; 'η εκεινος ο ερμος που καθως σηκωνει τα ματια ψηλα εκει στο ματωμενο πυργο που μονο λευκος δεν ειναι(αλλη ειρωνικη συμπτωση της δεκαετιας του λαλακη του εισαγωμενου)..
σκιρτα μεσα του η αδικια...
γμτ
ελληναρες λεει..και φωναζουν αδικα..
σιγα σιγα και καθως εχω περασαν πια τριαντα χρονακια και βαλε στη αδικημενη τουτη χωρα της αρχης των παντων....συνειδητοποιω πως μας ξεγελεσαν κυριοι:(
μας ξεγελασαν βεβαιως βεβαιως..
και ας ειναι πανευκολο να αποποιηθουμε τα οσα ασχημα μας κληροδοτησαν οι προγονοι μας/γιατι ναι,ειναι εφικτο να απαλαγουμε απο το αχ ενα ελαφι μας βαραινει στον ωμο/μα ακομη κι αν το διωξουμε/εκεινο.. παραμενει εκει.
...
πως ειναι δυνατο να αντεξω ...μπροστα σε μια σλαβοφατσα που χαιρεντιζεται μπροστα στο αγαλμα του αλεξανδρου φωναζοντας πως μασεντονια και πως θα ανεχτω χωρις να ξεστομισω το σιχτιρισματακι που αντιστοιχει σε καθε ενα που οικιοποιεται ενα συμβολο που δεν γεννησε..
αν μοναδα /οκ θα αγανακτησω/θα πω ο αλεξανδρος ειναι μακεδονας/οχι δεν ηταν ελληνας:(
ελληνας οπως ολους τουτους που φερουν το ονομα αλλα οχι τη χαρη/
πως να βρω τις γμνς ις ομοιοτητες με τον πανηλιθιο πλανηταρχη συγκρινοντας τον με τον φωτεινο υιο της Μακεδονιας;...
γμτ..
αδικα θα μιλησω/ισως και να κατηγορηθω/και οχι απο τον πλανηταρχη/αλλα απο ελληνες..
ντρεπομαι-οχι για μενα και την περιφανεια μου που γεννηθηκα στη γη της μακεδονιας/αλλα για εκεινους που θεωρησαν πως ειναι τοσο ευκολο να κρινουν /να κατηγορησουν/να βεβηλωσουν τα ιερα μας../
οχι δεν ηταν ελληνας/εμεις ομως οι Μακεδονες ανηκουμε στην Ελλαδα...
Τ ι οξυμωρο!
ποιοι ειμαστε; ποτε γιναμε ελληνες;
ποσο ελληνας ειναι ενας σλαβοτετοιος που θεωρει ονειρο του να κανει τη θεσσαλονικη πρωτευουσα ενος κρατους σλαβοφωνου...;Ο
απο τοτε που ο αλεξανδρος εγινε Ελληνας απο τοτε +οι Μακεδονες ειναι ελληνες.../απο ποτε;
αληθεια/ερωτηση κανω...

ειμαστε εδω στην ιερη γη της μακεδονιας και ο αλεξανδρος καποτε ηταν βασιλιας μας...Απο ποτε ο Αλεξανδρος ειναι σλαβοφωνος;
απο ποτε;

παγκοσμιοποιηση και παγκοσμιοποιηση ..υπαρχει ...διαφορα...
Εκεινος ξεκινησε να κατακτησει τον κοσμο.../ναι αλλα δεν θυμαμαι να διαβασα για ισοπεδωση των γλωσσων/των εθιμων και των θρησκειων...

απο τοτε που μας στερησαν την χαρα του πολυτονικου χαριν ευκολιας...
χαριν ευκολιας....χασαμε την ταυτοτητα και τη γλωσσα μας/χαριν ευκολιας χασαμε και την ουσια της υπαρξης του να γεννιεσαι στην ελλαδα..
γμτ..
μιλησα-

δεν ανατρεχω να δω τι εγραψα / kost φιλε μου ..μεγαλο θεμα...
και ξερεις...
ειναι οντως υποκειμενικη η επανασταση/μονο που σαν πλησιαζω εκει κοντα Του καθε που περπατω στην παραλια...
κατι μεσα μου επαναστατει για ολους...
και σαν αντικριζω τη σημαια το αυτο παθαινω...

θα πολεμησω για την οικουμενικη αληθεια ειχα πει σαν πρωτοηρθα και αλαιψα με τερατα τους ψευδους που ..οπως ειναι φυσικο στην κοινωνια των ηλιθιων---ναι μικρογραφια το εσωτερικα:(---επικρατησαν/ ε! λοιπον θα πολεμησω για την "πατριδα" /και αυτο ειναι δυνατοτερο!/
επειδη το σπιτι μου /η πατριδα μου/το σωμα μου/ειναι ο ναος της ψυχης μου!
και σαν με ειπαν "εγωιστρια" επειδη αρνηθηκα να επιτρεψω να με κατοικησουν βαρβαροι...τωρα πορωθηκα περισσοτερο/με το ζορι να δεχτω;
δηλαδη....βιασμος....ψυχης...

ε!λοιπον ΑΡΚΕΤΑ!
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ.../
"ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΤΕ"...

ΥΓ.
".. ο Αλεξανδρος ηταν ομοφυλοφιλος;"..:Ο
δεν νομιζω πως εχω γνωρισει gay (+ γνωρισα αρκετους)που να ειναι τοσο ανοητος οσο καποιον που κατηγορησε εναν τετοιο.../"συνηθως" ειναι ευφυεστατοι λογω εναρμονισης των ημισφαιριων...εστω και αν την εχουν αποκτησει υστερα απο ..."αυτην την κινηση"//
--χθες βλεπαμε μια ταινια για την τροια/τιποτα δεν καταλαβα:(//αν ετσι ειναι η ιστορια...τοτε μαλλον και αυτη με τον αλεξανδρο θα ειναι....μια ακομη παραποιημενη....αληθεια/οπως καθε κλεμμενη αληθεια../ειδωμεν...-

ΦΩΣ! ΕΝ ΣΚΟΤΕΙ....