- Περί Αγάπης... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Η αληθινή ανιδιοτελής αγάπη υπάρχει. Στη φάση της βρεφικής και παιδικής μας ηλικίας. Μετά έρχεται το συμφέρον. Και ενσωματώνεται στις έννοιες αγάπη φιλία έρωτας. Πρέπει να παλέψει κανείς με εαυτόν για να νικηθεί το συμφέρον....
ΝΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΛΟΥΝΤΕΜΗ ¨ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕΤΡΑΕΙ Τ'ΑΣΤΡΑ":
ΑΜΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ. ΦΩΝΑΖΟΥΝΕ ΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ ΣΟΥ.
ΑΜΑ ΚΡΥΩΝΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ.
ΑΜΑ ΑΓΑΠΑΣ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ?
ΓΙΑΤΙ? ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ?
ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΗΓΕ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΤΙΠΟΤΑ.
ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΦΩΤΙΑ. ΜΑ ΕΙΝΑΙ?
ΑΛΛΟΣ ΕΙΠΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΣΟΥΛΑ , ΑΛΛΟΣ ΣΑΝ ΔΟΞΑΡΙΑ.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ... ΚΙ'ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΝΕ ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ Η ΑΓΑΠΗ ?
ΒΑΛΕ ΜΙΑ ΔΥΣΗ ΚΙ' ΕΝΑ ΒΑΡΚΑΚΙ ΝΑ ΛΥΩΝΕΙ ΜΕΣΑ. ΟΜΟΡΦΙΑ !!!
ΜΑ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕ ΜΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙ , ΑΥΤΟ ΤΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑ?
ΕΝΑ ΠΟΥΛΑΚΙ ΚΕΛΑΙΔΑ ΟΛΟΜΟΝΑΧΟ Σ'ΕΡΗΜΟ ΔΑΣΟΣ... ΑΝ ΔΕΝ Τ'ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ... ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΚΕΛΑΙΔΙΣΜΑ?
ΚΙ΄ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΡΕΤΟ ΝΑ ΚΕΛΑΙΔΗΣΕΙ ΓΛΥΚΑ ΕΝΑ ΟΛΟΜΟΝΑΧΟ ΠΟΥΛΑΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΆΠΟΙΟ ΦΥΛΛΟ ΤΟ ΑΦΤΑΚΙ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ?
ΠΗΓΑΝ ΚΙ' ΟΙ ΣΟΦΟΙ ΝΑ ΠΟΥΝΕ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΝΑΝΕ ΘΑΛΑΣΣΑ. ΑΥΤΟΙ ΓΙ' ΑΓΑΠΗ!!!... ΤΑ ΜΩΡΑ ΞΕΡΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.
ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΕΙΠΕ : << ΑΓΑΠΗ? ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ >>. ΤΡΕΛΛΑΙΝΕΣΑΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ.
ΕΝΑΣ ΠΕΡΣΗΣ ΘΑ ΠΕΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ "ΤΡΙΧΑ" .
ΕΝΑΣ ΒΑΡΚΑΡΗΣ Θ' ΑΦΗΣΕΙ ΤΑ ΚΟΥΠΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΟΥΠΙΣΕΙ ΤΟ ΚΟΥΤΕΛΟ ΤΟΥ.
ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.ΜΠΟΡΕΙ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ. ΜΑ ΕΙΝΑΙ? ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΠΕΙ?
ΟΣΟ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ , ΤΟΧΕΙΣ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΖΕΙΣ. ΣΕ ΚΑΙΕΙ... ΣΕ ΛΥΩΝΕΙ ...ΕΣΥ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ. ΚΙ' ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΤΑ ΚΛΑΜΜΑΤΑ ΤΟ ΡΙΧΝΕΙΣ ΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ. ΕΙΣΑΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΙΕΙ ΟΥΤΕ ΝΕΡΟ!
ΑΥΤΟ ΤΟ <<ΠΡΑΜΑ>> ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΑΒΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΜΙΑ ΛΑΚΟΥΒΑ ΝΑ ΤΟ ΘΑΒΕΙΣ, ΚΙ' ΟΤΙ ΒΡΕΞΕΙ. ΜΗΝ ΤΟ ΛΕΣ ΠΟΥΘΕΝΑ.
ΑΣΤΟ ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΕΙ. ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΧΑΝΕΣΑΙ ΛΙΓΟ-ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟΝΟΜΑ ΤΗΣ. ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΟΜΟΡΦΟ.
ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ., ΚΙ' ΟΤΑΝ ΘΑ ΝΟΜΙΣΕΙΣ ΟΤΙ ΠΕΘΑΝΕΣ...
ΘΑΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ. ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΜΑ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑ ΑΣΚΗΜΟΣ.
ΘΑΧΕΙΣ ΦΡΙΧΤΑ ΑΣΚΗΜΙΣΕΙ. ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ???
ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΠΕΙ.
ΚΙ΄ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΓΑΠΑ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙ.
Θα έρθει να σε βρει χωρίς να το περιμένεις, χωρίς να το ζητήσεις...
Πιο δυνατή από σένα, θα σε κυριέψει, θα σε κατακτήσει ολοκληρωτικά...
Κι όλα θα γίνουν πιο όμορφα, πιο μαγικά...
Για πόσο καιρό? Ποιος ξέρει?...
Αν είσαι τυχερός, πολύ τυχερός, για πάντα...
Αν όχι...
Όταν έρθει ο πόνος, μη μετανιώσεις, αυτό που έζησες ήταν η ουσία της ζωής...
Και θα ζεσταίνει για πάντα τη ψυχή σου τα κρύα βράδια του Χειμώνα...
quote:
Είναι αλήθεια και μεγάλο άδικο ότι οι άντρες ήμαστε σε πολύ άσχημη θέση στο θέμα της ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.Α/ Όποιος εκφράζει τα συναισθήματα του είναι φλώρος.
Β/ όποιος καταφέρνει να πετάξει το προσωπείο του σκληρού σοβαροφανούς τύπου είναι «γκομενούλα».
Γ/ το καλύτερο « οι άντρες δεν κλαίνε ποτέ »
Δ/ οι άντρες δεν ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να δείχνουν τα συναισθήματά τους.
ΛΟΙΠΟΝ,ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ!!!!(ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΘΕΜΑ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ...ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΟΙΞΩ,ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ...)
ΑΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ;
ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΤΕ ΑΝΤΡΕΣ...ΔΙΚΙΟ ΜΕΓΑΛΟ,ΑΛΛΑ ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΣΑΣ(ΤΟΥ ΣΚΛΗΡΟΥ ΑΝΤΡΑ),ΤΑΧΑ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΣΑΣ;ΜΠΟΡΕΙ...
ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ,ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΓΙΑ ΣΑΣ...ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΑΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΑΝ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ,ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟΖΗΤΑΤΕ ΤΟ ΧΑΔΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΑΣ,ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΓΛΥΚΕΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΑΣ,ΤΗΝ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ...
ΟΠΟΙΟΣ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΤΡΥΦΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΟΜΟΡΦΑ ΛΟΓΙΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ...ΟΧΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΕΠΙΤΗΔΕΣ(ΣΤΥΛ ΔΟΝ ΖΟΥΑΝ)ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ,ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ...ΑΛΛΑ ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΡΥΦΕΡΟ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ...ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΡΕΛΕΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥΣ!!!
ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝ ΔΟΥΝ ΑΝΤΡΑ ΝΑ ΚΛΑΨΕΙ...ΤΙΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ!!!ΓΙΑΤΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΦΟΡΤΙΣΗΣ,ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ....ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!!
ΑΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ;ΜΑ,ΠΑΡΑΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ,ΘΑ ΕΛΕΓΑ!!!ΤΟΣΟ ΟΣΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ,ΕΣΕΙΣ ΑΝΤΡΕΣ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΘΕΙΤΕ ΠΟΣΟ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ Η ΔΥΝΑΤΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ!!!ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΤΗΣ ΒΓΑΖΕΙ ΠΗΓΑΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΙΚΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ,ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ....(ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΗΝ ΜΕ ΜΑΛΩΣΕΤΕ ΠΟΥ ΛΕΩ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΜΥΣΤΙΚΑ,ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ,ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ...ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ).
ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ,ΑΝΤΡΕΣ,
ΕΚΦΡΑΣΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ..ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ...ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ...ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΣ ΜΕ ....ΑΓΑΠΗ!!!
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
quote:
Όταν έρθει ο πόνος, μη μετανιώσεις, αυτό που έζησες ήταν η ουσία της ζωής...Και θα ζεσταίνει για πάντα τη ψυχή σου τα κρύα βράδια του Χειμώνα...
ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΑΛΗΘΙΝΑ ΛΟΓΙΑ....
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Φοβάμαι πως οι άλλες κυρίες της παρέας θα σε επιπλήξουν!
Αστειεύομαι βέβαια! Αυτά που έγραψες ήταν πολύ όμορφα και, παραδόξως για γυναίκα, ειλικρινή...
Δεν ξέρω βέβαια αν ισχύουν γενικώς, πράγμα δύσκολο, ωστόσο είναι ενδιαφέρουσες οι απόψεις σου, για να ξέρουμε κι εμείς πως βλέπουν το θέμα οι γυναίκες...
Το θέμα της αγάπης είναι βέβαια τεράστιο, πολύπλοκο, δύσκολο, αλλά και γοητευτικό...
Όλοι, ή σχεδόν όλοι, έχουμε αγαπήσει, έχουμε πονέσει κι αν συνειδητοποιήσουμε, και μέσα από αυτή τη συζήτηση, ότι το ίδιο έχει συμβεί και σε άλλους, ίσως πονάμε λιγότερο...
Στη διάθεσή σας για κουβέντα...
Τεράστιο το θέμα του φίλου Ntaveli και δύσκολο να πεις όλα όσα θες μέσα σε λίγες γραμμές.
Πριν μιλήσουμε για την αγάπη, θα πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι καταλαβαίνουμε τι είναι αυτή μιας και είναι αναγκαία για να «γνωρίσουμε» το Θεό. Αγάπη είναι η προετοιμασία για την τελειότητα.
Προσωπική μου άποψη (την οποία έχω ξαναπεί σε άλλο θέμα)
αγάπη = θυσία
Η αγάπη μας θα πρέπει να έρχεται από μια καθαρή καρδιά, να είναι ειλικρινής και αληθινή. Να μην είναι μόνο λόγια αλλά και έργα.
Η αληθινή αγάπη είναι υπομονετική απέναντι στους άλλους και τις αδυναμίες τους, υπομονετική απέναντι στις καταστάσεις και δυσκολίες χωρίς να καταρρέει.
Ο καθένας μας κρύβει μέσα στην ψυχή του πολλά, πράγματα που παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που εκφράζει την αγάπη του στον άλλον – για να μην πω και στον τρόπο που αγαπάει – για αυτό και πολλές φορές ο τρόπος κάποιου δε είναι και τόσο αποδεχτός από εμάς.
Αν μπορούσαμε ν’ αγαπάμε περισσότερο και να φοβόμαστε λιγότερο τον εαυτό μας τότε θα είχαμε κάνει ένα βήμα προς τα πάνω ελαχιστοποιώντας τους φόβους τις ανασφάλειές και πολλές αδυναμίες που καθημερινά μας κυριεύουν. Αυτό που θα εισπράτταμε δεν θα ήταν τίποτα άλλο παρά ευλογία.
ΤΟΥ ΕΓΩ ΜΑΣ....
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Να γραψω θελω...
Σ αγαπω πολυ...
Να παψω θελω...
Γιαυτο θα πιω πολυ....
Παλια κομματια που χορευες θα βρω...
Ποια ξενα ματια σε βλεπουν θησαυρο...
Αποψε η νυχτα ...
Μοιαζει μ΄απειλη
Μεγαλη νυχτα και γω μικρος πολυ..
Λευκα σεντονια ριγμενα στη καρδια..
Για μενα Χιονια και γι΄αλλους μυστικα....
Νυχτα παρτυ .. τη σκεφτομαι συχνα..
Κανει παρτυ το Χθες και με Πονα
Νυχτα ζητα με, μπροστα της για χορο..
Γι΄αγαπη κλαιω... μα δε τη Συγχωρω ! ! !
Στενα μπαλκονια, δειλινα στενα...
Καρδιες μπαλονια..
Πετουν στο πουθενα
Ποταμι μαυρο στις φλεβες μου ..κυλας!
Και ας μην ξαναβρω ..τον τροπο που Φιλας ...
Νυχτα ριξε με ...σαν αστρο στο κενο...
Γι΄αγαπη κλαιω ...μα δε τη συγκινω....
ΠΟΥ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ΤΟ ΕΙΧΑΜΕ ΑΦΗΣΕΙ,
ΓΙΑΤΙ ΕΦΥΓΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΕΚΕΙΝΟ,
ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΕ Η ΑΓΑΠΗ...ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΙ.
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΕΚΕΙΝΟ
ΔΕΝ ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΙΣΩ...
ΤΙΣ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΑΣ,
ΔΕΝ ΘΑ ΤΙΣ ΞΑΝΑΖΗΣΩ...
ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΟΝΑΧΑ,
ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΔΙΝΩ,
ΝΑ ΞΑΝΑΡΧΟΤΑΝ ΠΑΛΙ
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΕΚΕΙΝΟ.....
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Υπάρχει ένα "σύνδρομο", όπου κάποιος (απο μικρή ηλικία) έχει την έμμονη ιδέα οτι όλοι τον μισούν, ενώ τον υπεραγαπούν. Εκείνος αδυνατεί να νιώσει την αγάπη που του έχουν και φτάνει μάλιστα σε σημείο, να ερμηνεύει κάθε κίνηση του ματιού, κάθε κουβέντα, κάθε έκφραση του προσώπου του φίλου ή συγγενή του, ώς έκφραση αντιπάθειας πρός αυτόν. Εκείνος, καθότι ευάλωτος σε συναισθήματα, μελαγχολεί, τον κυριεύει θλίψη, απελπίζεται, ψάχνει μανιωδώς μέσα στο μυαλό του να βρεί τι είναι αυτό πάνω του, που προκαλεί την αποστροφή των άλλων. Σκέφτεται μήπως έχει βλάψει κάποιον. Σκέφτεται και σκέφτεται κάθε μέρα για μήνες, για χρόνια. Καταλήγει οτι τελικώς δεν έκανε ποτέ κάτι κακό, οτι πάντοτε λάτρευε και σεβόταν τους αγαπημένους του, αλλά ούτε υπάρχει κάτι πάνω του που να προκαλεί αντιπάθεια και τότε καταδύεται σε μια νέα άβυσσο ερωτημάτων. Τι είναι αυτό που του προκαλεί αυτό το συναίσθημα απο τη στιγμή που δεν προέρχεται απο εξωτερικούς παράγοντες ; Μήπως όλη αυτή την ιδέα την έχει πλάσει μόνος του στο μυαλό του ; Τότε μήπως είναι τρελός ; Και τότε είναι που αρχίζει να τρομοκρατείται περισσότερο. Τι κατάληξη μπορεί να έχει όλη αυτή η ιστορία ; Συνδειτοποιεί οτι είναι αργά για αυτές τις σκέψεις. Έχει προ πολλού ανακατέψει την πραγματικότητα, με την πραγματικότητα του μυαλού του. ( Αλήθεια, στην προκειμένη περίπτωση, πιά πραγματικότητα είναι τελικά η πιο πραγματική ; Αυτή του μυαλού μας ή εκείνη η κατασκευασμένη "πραγματικότητα" που ζούμε όλοι ; )
Δεν μπορεί πλέον να ξεχωρίσει αν τον αγαπούν ή όχι. Η ιδέα του μίσους τον φέρνει σε απόγνωση. Πώς θα πείσει τον εαυτό του οτι οι γύρω του τον αγαπούν και πως όλα είναι της φαντασίας του ; Δεν βρίσκει κανένα τρόπο. Αλλά και οι γύρω του είναι κάπως παράξενοι. Τους χαρακτηρίζει ένας κυκλοθυμισμός. Την μία τον αγκαλιάζουν και τον φιλούν και του μιλούν με τα πιο όμορφα λόγια και την άλλη φέρονται λές και τους έκανε κακό. Αυτό όμως δεν είναι η φαντασία του. Είναι πραγματικό και το βλέπει μπροστά του, το βλέπει στα πρόσωπα τους. Άραγε γιατί συμπεριφέρονται έτσι οι άνθρωποι ;
Καταλαβαίνει πλέον, οτι όλη του η ζωή ήταν, είναι και θα παραμείνει ώς το τέλος μια συνεχής αναζήτηση της απάντησης στο διά βίου ερώτημα του : Γιατί νιώθει οτι όλοι τον μισούν ; Και τα χρόνια περνάνε και όταν θα έρθει η ώρα του αποχαιρετισμού θα φύγει πικραμένος και απογοητευμένος που δεν μπόρεσε ποτέ να καταλάβει. Το όνειρο της Αγάπης πλέον για αυτόν είναι πολύ μακρινό. Φτάνει στο σημείο να πιστεύει, οτι το να θέλεις να αγαπηθείς είναι υπεροψία.
Τώρα πιά, όλα τα φώτα γύρω και μέσα του έχουν σβήσει. Με φόβο και αγωνία ζεί για την υπόλοιπη του ζωή στα σκοτάδια με συντροφιά τις σκέψεις αυτές που έχουν κατασπαράξει το μυαλό και τη ψυχή του. Όμως γιατί ;
Άραγε, αν όλα είναι στο μυαλό του και μόνο, τι είναι αυτό που προκάλεσε αυτή την εσωτερική αναταραχή ; Που βρίσκεται η ρίζα του ; Που βρήκε το ερέθισμα το μυαλό, και του δημιουργούσε όλες αυτές τις εντυπώσεις για τους γύρω του ; Διότι αποκλείεται να δημιουργήθηκε κάτι τόσο τρομερό απο μόνο του. Είναι τρελός ; Ναι, αλλά υπάρχει και εκείνο το ρητό που λέει οτι "απο μικρό και απο τρελό μαθαίνεις πάντα την αλήθεια". Μήπως ήταν αληθινά όλα ; Αλλά για ποιό λόγο ; Γιατί να μην αξίζει και αυτός να τον αγαπούν ; Μήπως το να θέλεις να σε αγαπούν εκφράζει κάποια αγενή απαίτηση ; Μήπως κάποιοι δεν αξίζουν να αγαπηθούν ; Αλλοίμονο, ποιά Αιώνια Αρχή θα επέτρεπε κάτι τέτοιο ; Τι συμβαίνει ; Δεν μπορώ να βγάλω άκρη...
quote:
Υπάρχει ένα "σύνδρομο", όπου κάποιος (απο μικρή ηλικία) έχει την έμμονη ιδέα οτι όλοι τον μισούν, ενώ τον υπεραγαπούν. Εκείνος αδυνατεί να νιώσει την αγάπη που του έχουν και φτάνει μάλιστα σε σημείο, να ερμηνεύει κάθε κίνηση του ματιού, κάθε κουβέντα, κάθε έκφραση του προσώπου του φίλου ή συγγενή του, ώς έκφραση αντιπάθειας πρός αυτόν. Εκείνος, καθότι ευάλωτος σε συναισθήματα, μελαγχολεί, τον κυριεύει θλίψη, απελπίζεται, ψάχνει μανιωδώς μέσα στο μυαλό του να βρεί τι είναι αυτό πάνω του, που προκαλεί την αποστροφή των άλλων.Τότε μήπως είναι τρελός ;
Και τότε είναι που αρχίζει να τρομοκρατείται περισσότερο.
Τι κατάληξη μπορεί να έχει όλη αυτή η ιστορία ;
Δεν μπορεί πλέον να ξεχωρίσει αν τον αγαπούν ή όχι.Η ιδέα του μίσους τον φέρνει σε απόγνωση.
Πώς θα πείσει τον εαυτό του οτι οι γύρω του τον αγαπούν και πως όλα είναι της φαντασίας του ;
Δεν βρίσκει κανένα τρόπο. Αλλά και οι γύρω του είναι κάπως παράξενοι. Τους χαρακτηρίζει ένας κυκλοθυμισμός. Την μία τον αγκαλιάζουν και τον φιλούν και του μιλούν με τα πιο όμορφα λόγια και την άλλη φέρονται λές και τους έκανε κακό.
Το όνειρο της Αγάπης πλέον για αυτόν είναι πολύ μακρινό.Φτάνει στο σημείο να πιστεύει, οτι το να θέλεις να αγαπηθείς είναι υπεροψία.
Τώρα πιά, όλα τα φώτα γύρω και μέσα του έχουν σβήσει.Που βρίσκεται η ρίζα του ;
Γιατί να μην αξίζει και αυτός να τον αγαπούν ;Μήπως το να θέλεις να σε αγαπούν εκφράζει κάποια αγενή απαίτηση ;
Μήπως κάποιοι δεν αξίζουν να αγαπηθούν ;
Αλλοίμονο, ποιά Αιώνια Αρχή θα επέτρεπε κάτι τέτοιο ; Τι συμβαίνει ; Δεν μπορώ να βγάλω άκρη...
Τι ειναι αυτα τα λογια καλε μου?
Ειλικρινα με αναστατωσαν...
Γιατι βαζεις τον ευατο σου σε αυτην την αρνηση?
Γιατι δεν αγαπας τον Εαυτο σου..
Εσυ μονο Εσυ...
Τι σου ειχε συμβει σε μικροτερη ηλικια και θεωρεις οτι δεν εισαι αξιος να αγαπηθεις...
Δε χρειαζεται να πεισεις τον ευατο σου οτι σε αγαπουν οι αλλοι..
Να του δειξεις πως τον Αγαπας Εσυ..
Την πληροτητα θα τη λαβεις Μονο απο σενα
Εσυ ο Ιδιος εχεις τη δυναμη να αλλαξεις τον Κοσμο
Να περιτρυγυρισει το κορμι σου, η Αυρα της Αγαπης ...
Της δικης σου Αγαπης για αυτη τη ψυχη που ειναι στο συγκεκριμενο Σωμα..
Δε λεει να ξημερωσει ενα φως... λες..
Και παγιδευεσαι μες στο σκοταδι...
Αφηνεις να εισχορησει η αρνηση και μενεις απαθης..
Στριμωχνεται ο κοσμος σου ...
θολωνει μυαλο σου...
Μην αφηνεσαι καλε μου....
Δεν εισαι τρελος...
Αλλα εχω την αισθηση οτι πιστευεις αυτο και
αφηνεις να σε βομβαρδιζει καθημερινα
εχει εισβαλει στη ζωη σου αυτη ησκεψη...
Δε σου αξιζει αυτο...
Ο καθενας μας ειναι Μοναδικος,...
Δειξτους τη Μ Ο Ν Α Δ Ι Κ Ο Τ Η ΤΑ ΣΟΥ!!!