- ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΕΙ ΕΠΙΠΕΔΟ (LEVEL)? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Ευχαριστώ , φίλε Εαρινέ , για τα καλά σου λόγια .quote:
Εαρινός: Και θα ήθελα , να αναρτήσω ως θέμα ένα απόσπασμα από την τοποθέτησή σου , εφόσον μου το επέτρεπες...Και βέβαια δεν έχω καμιά αντίρρηση .
Στο προηγούμενο μήνυμά μου θα ήθελα να προσθέσω ότι :
Στην ηθική της γνώσης , εκείνο που θεμελιώνει τη γνώση είναι η ηθική εκλογή μιας πρωταρχικής αξίας .
Σ’αυτό διαφέρει ριζικά από τις ανιμιστικές ηθικές που όλες τους αυτοθεωρούνται βασισμένες στη "γνώση" νόμων ενύπαρκτων , θρησκευτικών ή "φυσικών" , οι οποίοι επιβάλλονται στους ανθρώπους .
Η ηθική της γνώσης δεν επιβάλλεται στον άνθρωπο , εκείνος , αντίθετα , την επιβάλλει στον εαυτό του κάνοντάς την αξιωματικό όρο αυθεντικότητας κάθε λόγου και κάθε πράξης .
Ο αυθεντικός λόγος με τη σειρά του θεμελιώνει την επιστήμη και ξαναβάζει στα χέρια των ανθρώπων τις τεράστιες δυνάμεις που , σήμερα , τον πλουτίζουν και τον απειλούν , τον απελευθερώνουν μα θα μπορούσαν επίσης και να τον καθυποτάξουν .
Οι νεώτερες κοινωνίες , υφασμένες από την επιστήμη , ζώντας από τα προϊόντα της , είναι πλέον εξαρτημένες απ’αυτή , όπως ένας τοξικομανής από το τοξικομανιογόνο φάρμακό του .
Χρωστούν την υλική τους δύναμη σ’αυτή την ηθική , τη θεμελιώτρια της γνώσης και την ηθική τους αδυναμία στα συστήματα αξιών τα καταδικασμένα από την ίδια εκείνη τη γνώση , στην οποία επιχειρούν ακόμα να αναφερθούν .
Η αντίφαση αυτή είναι καίρια .
Αυτή είναι που σκάβει το βάραθρο που βλέπουμε ν’ανοίγεται κάτω από τα πόδια μας .
Η ηθική της γνώσης , δημιουργός του σύγχρονου κόσμου , είναι η μόνη που συμβιβάζεται μαζί του , η μόνη ικανή , άπαξ την καταλάβουμε και τη δεχτούμε , να κατευθύνει την εξέλιξή του .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Kαλημέρα φίλε μου!
Μολονότι , αντιλαμβάνομαι το πως θέτεις το ζήτημα(?) , παρ'ολ'αυτά και για την πρόοδο της συζητήσεως , προκειμένου να μπορέσουμε να τοποθετηθούμε όσο το δυνατόν επί της ουσίας , θα "ήθελα" εφόσον έχεις τον χρόνο , να αναφερθείς εκτενέστερα στην ηθική της γνώσης και να έφερνες και ένα παράδειγμα!
Σ'ευχαριστώ!
soul
Νούς..διάνοια..φαντασία...λογική και πραγματικότητα αλλα και ηθική...
Αναλογίζομαι , μπορεί να υπάρξει ηθική η οποία δεν συγκροτείται και δεν θεμελιώνεται επι του ανθρώπου???
Των αναγκών του..της ευ-ζωΪας του..της εσωτερικής γαλήνης και ηρεμίας του???
Ή..
Της διατήρησής του και της διαίωνησής του αλλα και της καλλιέργειάς του???
Τι αξία θα είχε , η οποιαδήποτε ηθική αν δεν έχει ως κεντρικό θέμα τον άνθρωπο και όλα όσα τον αφορούν???
Και τον αφορά ο θάνατος..οι αρρώστιες..η πλήξη και η αποξένωση...ή ο διαρκής φόβος και η "υψηλή επιστασία"...???
Και τι απ'ολ'αυτά , αφήνει το δυναμικό...το δημιουργικό δυναμικό του ανθρώπου να "αναφανεί" και να λάμψει και να δημιουργήσει όλα όσα εισφέρουν θεματικά στον άνθρωπο και στον άγνωστο σκοπό της δημιουργίας του???
Η γνώση???
-Δεν το νομίζω...υπάρχει αρκετή...
Η φαντασία???
-Και πάλι δεν το νομίζω..υπάρχει επίσης υπερ-επάρκεια...
Η εργασία???
-Το ίδιο...εργάζονται οι άνθρωποι , άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο...
Η συνέπεια???
-Δεν το νομίζω , ως πρόκληση για περισσότερη συνέπεια θα το έβλεπα..αλλα όπως και να έχει υπάρχει συνέπεια...αλλα και αυτή δεν εμφανίζεται απροΫπόθετη...είναι και αυτή προιόν άλλων παραμέτρων και προκύπτει...
Έχω την αίσθηση , ότι η ηθική εκλογή και επιλογή , είναι αυτό που ορίζει το θετικό πρόσημο σε κάθε εκλογή αλλα και επιλογή τοων ανθρώπων!
Έχω δε την αίσθηση , ότι εκ των πραγμάτων ο άνθρωπος δεν μπορεί να έχει μια εγγενώς ηθική εκλογή ΕΦΟΣΟΝ δεν γνωρίζει τον εαυτό του και τις λειτουργίες του , με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιδράσει πάνω του και εντός του!
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σήμερα άραγε που αναλογίζονται , πρίν απο κάθε σκέψη τους και κάθε ενέργειά τους ... τι συνέπειες μπορεί αυτή να έχει...?
Δεν θα ήθελα να επεκταθώ άλλο και έχω την αίσθηση ότι κάθε θέση του καθενός θα συμβάλλει στο να επικεντρωθούμε σε θεμελιώδη ερωτήματα και προκλήσεις...
soul
quote:
Kαλημέρα φίλε μου!Μολονότι , αντιλαμβάνομαι το πως θέτεις το ζήτημα(?) , παρ'ολ'αυτά και για την πρόοδο της συζητήσεως , προκειμένου να μπορέσουμε να τοποθετηθούμε όσο το δυνατόν επί της ουσίας , θα "ήθελα" εφόσον έχεις τον χρόνο , να αναφερθείς εκτενέστερα στην ηθική της γνώσης και να έφερνες και ένα παράδειγμα!
Σ'ευχαριστώ!
soul
Ας αρχίσω , φίλε μου , από το πρώτο μήνυμά σου , προσπαθώντας να επεκτείνω το σκεπτικό που αναλύω στα προηγούμενα μηνύματά μου .
Θα μπορούσα να διατυπώσω το μήνυμά σου με το ερώτημα :
Η ηθική της γνώσης , θα μπορούσε , όμως , να γίνει κατανοητή και αποδεκτή ;
Αν είναι αλήθεια , όπως εγώ πιστεύω , ότι η αγωνία της μοναξιάς και η αξίωση για μια ολοκληρωτική , πειθαναγκαστική ερμηνεία , είναι έμφυτες . Ότι αυτή η κληρονομιά που φτάνει ως εμάς από τα βάθη των αιώνων δεν είναι μόνο πνευματική , αλλά οπωσδήποτε και γενετική , μπορεί κανείς να σκεφθεί πως αυτή η αυστηρή , η αφηρημένη , η αγέρωχη ηθική , είναι σε θέση να κατευνάσει την αγωνία , να ικανοποιήσει την ανάγκη ;
Δεν ξέρω .
Ίσως όμως , στο κάτω – κάτω , να μην είναι αδύνατο .
Ίσως πιο πολύ ακόμα από μια “εξήγηση” που η ηθική της γνώσης δεν θάταν σε θέση να δώσει , ο άνθρωπος να έχει ανάγκη από το ξεπέρασμα του εαυτού του , από υπερβατικότητα ;
Κανένα σύστημα αξιών δε μπορεί να ισχυριστεί ότι αποτελεί γνήσια ηθική , αν δεν προτείνει κάποιο ιδανικό που υπερβαίνει το άτομο μέχρι του σημείου να δικαιώνει , στην ανάγκη , και τη θυσία του γι’αυτό το ιδανικό .
Λόγω του ύψους ακριβώς της φιλοδοξίας της , η ηθική της γνώσης θα μπορούσε , ίσως , να ικανοποιήσει αυτή την ανάγκη να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας .
Υ.Γ.: Θα συνεχίσω λίγο αργότερα.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Εαρινός :
… και να έφερνες και ένα παράδειγμα!
Σ'ευχαριστώ!
Soul
Όσον αφορά το παράδειγμα , θυμάμαι κάποτε είχα αναφέρει ότι : Η επιστήμη εκχωρεί τις ανακαλύψεις της στον Άνθρωπο : από το μαχαίρι ως τη διάσπαση του ατόμου . Αλλά , βλέπεις φίλε μου , το κακό αντλεί τροφή πολύ ευνοϊκή για την ανάπτυξή του , για την επιτυχία του , από την επιστημονική πρόοδο .
Ο Άνθρωπος κάνει χρήση και του ενός και του άλλου όπως αυτός νομίζει . Το μαχαίρι είναι το πιο ήμερο εργαλείο , στα χέρια όμως του Κάιν έγινε φονικό όργανο . Η επιστήμη δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή καθεαυτήν . Εμείς της δίνουμε αξία ηθική ή μη ηθική .
Έχω γνωρίσει επιστήμονες με σπάνια καλοσύνη και υψηλό ήθος . Κι έχω γνωρίσει μερικούς άλλους , που όχι μόνο ήταν σκαιοί με τους συναδέλφους τους και με τους υφισταμένους τους , αλλά παραβίαζαν εν γνώσει τους και κάθε μέρα τους βασικότερους ηθικούς κανόνες .
Γι αυτό είχα αναφέρει στο προτελευταίο μου μήνυμα ότι : “ Η ηθική της γνώσης δεν επιβάλλεται στον άνθρωπο , εκείνος , αντίθετα , την επιβάλλει στον εαυτό του κάνοντάς την αξιωματικό όρο αυθεντικότητας κάθε λόγου και κάθε πράξης .”
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Εαρινός : Κάνοντας μια αναδρομή και μια "ανακεφαλαίωση" για τα όσα -μέχρι τώρα" έχουν συμβεί και με τον τρόπο , που συνέβησαν , ο άνθρωπος και η ανθρωπότητα , μου φαντάζει -μου θυμίζει- κάποια παιχνίδια στρατηγικής , όπου ο πανδαμάτωρας χρόνος είναι αυτός που τα "πανθ'ορά" και ρυθμίζει...ένα παιχνίδι απέναντι στο χρόνο...τον ανίκητο!
Νούς..διάνοια..φαντασία...λογική και πραγματικότητα αλλα και ηθική...
Αναλογίζομαι , μπορεί να υπάρξει ηθική η οποία δεν συγκροτείται και δεν θεμελιώνεται επι του ανθρώπου???
Των αναγκών του..της ευ-ζωΪας του..της εσωτερικής γαλήνης και ηρεμίας του???
Ή..
Της διατήρησής του και της διαίωνησής του αλλα και της καλλιέργειάς του???
Τι αξία θα είχε , η οποιαδήποτε ηθική αν δεν έχει ως κεντρικό θέμα τον άνθρωπο και όλα όσα τον αφορούν???
Και τον αφορά ο θάνατος..οι αρρώστιες..η πλήξη και η αποξένωση...ή ο διαρκής φόβος και η "υψηλή επιστασία"...???
Και τι απ'ολ'αυτά , αφήνει το δυναμικό...το δημιουργικό δυναμικό του ανθρώπου να "αναφανεί" και να λάμψει και να δημιουργήσει όλα όσα εισφέρουν θεματικά στον άνθρωπο και στον άγνωστο σκοπό της δημιουργίας του???
Η γνώση???
-Δεν το νομίζω...υπάρχει αρκετή...
Η φαντασία???
-Και πάλι δεν το νομίζω..υπάρχει επίσης υπερ-επάρκεια...
Η εργασία???
-Το ίδιο...εργάζονται οι άνθρωποι , άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο...
Η συνέπεια???
-Δεν το νομίζω , ως πρόκληση για περισσότερη συνέπεια θα το έβλεπα..αλλα όπως και να έχει υπάρχει συνέπεια...αλλα και αυτή δεν εμφανίζεται απροΫπόθετη...είναι και αυτή προιόν άλλων παραμέτρων και προκύπτει...
Έχω την αίσθηση , ότι η ηθική εκλογή και επιλογή , είναι αυτό που ορίζει το θετικό πρόσημο σε κάθε εκλογή αλλα και επιλογή τοων ανθρώπων!
Έχω δε την αίσθηση , ότι εκ των πραγμάτων ο άνθρωπος δεν μπορεί να έχει μια εγγενώς ηθική εκλογή ΕΦΟΣΟΝ δεν γνωρίζει τον εαυτό του και τις λειτουργίες του , με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επιδράσει πάνω του και εντός του!
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σήμερα άραγε που αναλογίζονται , πρίν απο κάθε σκέψη τους και κάθε ενέργειά τους ... τι συνέπειες μπορεί αυτή να έχει...?
Δεν θα ήθελα να επεκταθώ άλλο και έχω την αίσθηση ότι κάθε θέση του καθενός θα συμβάλλει στο να επικεντρωθούμε σε θεμελιώδη ερωτήματα και προκλήσεις...
soul
Ας δούμε λίγο , φίλε Εαρινέ το τελευταίο σου μήνυμα .
Αυτά όλα που αναφέρεις με πολύ ωραίο και περιεκτικό τρόπο , και με τα οποία δεν διαφωνώ , δείχνουν το μεγάλο βαθμό πολυπλοκότητας του έμβιου όντος που λέγεται “Άνθρωπος” .
Το Σύμπαν του Ανθρώπου είναι το σύμπαν της συνείδησης , του νου και των “τελεοκρατουμένων” συμπεριφορών , μα είναι ακόμα , και προπαντός , το σύμπαν του καλού και του κακού , το σύμπαν της ηθικής .
Γίνεται λόγος και δεν είναι ψέματα , για το “ηθικό αισθητήριο”, που διαθέτει σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας μας .
Ας εξετάσουμε , τώρα , κάποιες πλευρές της ηθικής , οι οποίες αποτελούν σήμερα αντικείμενο λίγο πολύ εμπαθών συζητήσεων και εκτιμήσεων .
Ο Άνθρωπος δεν αρκείται να ενεργεί και να βλέπει την ενέργεια του άλλου . Εκφέρει γύρω από τις πράξεις και τις συμπεριφορές , μια κρίση με βάση το καλό και το κακό , έννοια που δεν υπάρχει έξω απ’αυτόν .
Στην πραγματικότητα και στην αξία του καλού και του κακού αντιπαρατάσσεται η μεταβλητότητα των ηθικών κρίσεων κατά τόπους και κατά έθνη .
Όμως σ’όποιο περιβάλλον , σ’όποια χώρα κι’αν ανήκει , ο Άνθρωπος είναι κριτής για τον εαυτό του και για τους άλλους .
Η έλλειψη , η τέλεια εξαφάνιση ακόμα , του ηθικού αισθήματος από ορισμένα άτομα , όπως ακριβώς και η απώλεια ή η ελάττωση μιας από τις φυσικές αισθήσεις , δεν συνεπάγεται την ανυπαρξία αυτής της ιδιότητας στον φυσιολογικό Άνθρωπο .
Οι κύκλοι που φημίζονται για ηθική ουδετερότητα ή για την ανηθικότητά τους , επαγγέλλονται μιαν ηθική προσιδιάζουσα και την εφαρμόζουν άτεγκτα , σύμφωνα με τη λογική τους . Ο υπόκοσμος των μεγαλουπόλεων διαθέτει κι’αυτός τη δική του ηθική και επιβάλλει αμείλικτα τον σεβασμό σ’αυτήν . Οι διακανονισμοί λογαριασμών ανάμεσα στους γκάνγκστερ είναι η ωμή εφαρμογή κυρώσεων , σαν συνέπεια μη συμμόρφωσης με τους κανόνες του συναφιού .
Ότι οι κανόνες μεταβάλλονται όπως μεταβάλλονται εξάλλου όλες οι ανθρώπινες δραστηριότητες , είναι φανερό , αλλά αν αρνηθούμε την πραγματικότητα και την αξία , πρακτική και θεωρητική , της ηθικής , είναι σαν να μην καταλαβαίνουμε τίποτα από τη φύση του Ανθρώπου .
Πρέπει να διακόψω εδώ και επανέρχομαι σε λίγο .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Με την ηθική εισχωρούμε σε ένα χώρο ιδιαζόντως ανθρώπινο , γιατί ο Άνθρωπος είναι το μόνο ηθικό όν .
Μόνον αυτός διαθέτει την ελευθερία και την συνείδηση που του επιτρέπουν να εκφέρει μιαν αξιόλογη κρίση ανάμεσα σ’ό,τι ονομάζει καλό και σ’ό,τι ονομάζει κακό .
Αν , απ’αυτό το προνόμιο ξεκινώντας, είναι ο μόνος που μπορεί να είναι καλός, είναι επίσης και ο μόνος που μπορεί να είναι κακός , γιατί το γνωρίζει το κακό , αυτός , και μπορεί να νιώθει ευχαρίστηση από τη διάπραξή του .
Η απόδοση στο ζώο κακής ή καλής διαγωγής είναι σφάλμα , επακόλουθο ανθρωπομορφικής ερμηνείας . Τα ζώα αγνοούν την ηθική αξιολόγηση . Τα Θηλαστικά εκδηλώνουν μεν σημεία θυμικού , όπως η αφοσίωση του σκύλου στο αφεντικό του , αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε , ότι σε κανένα θηλαστικό δεν παρατηρείται ό,τιδήποτε που θα μπορούσε να εξομοιωθεί με ηθική αξιολόγηση .
Ο φόβος μήπως τιμωρηθεί , επειδή έκανε τούτη ή την άλλη πράξη την απαγορευμένη (την αξιολογούμε ηθικά) από τον Άνθρωπο , οφείλεται σε εξαρτημένο αντανακλαστικό ή αντίδραση και καμιά σχέση δεν έχει με την ηθική .
Η πράξη του ζώου μας φαίνεται καλή ή κακή – και είναι όντως , σε σχέση με μας – αλλά δεν ξέρουμε με ποια διάθεση την κάνει το ζώο .
Το άγριο θηρίο δεν σκοτώνει από ευχαρίστηση αλλά από ανάγκη .
Ο Άνθρωπος είναι εκείνος που μπορεί και το κάνει αυτό , και , αλίμονο , το κάνει από ευχαρίστηση , για να μην πούμε από ηδονή . Η καταστροφή , τα βασανιστήρια των συνανθρώπων μας , είναι , για μερικούς πωρωμένους , σωστή απόλαυση που τους χαρίζει την ψευδαίσθηση της κυριαρχίας πάνω σε κάτι που τους ξεπερνάει .
Το ηθικό φαινόμενο είναι πιο πολύ ακόμα κι απ’το γέλιο, ιδίωμα του Ανθρώπου .
Η θεμελίωσή του , η φύση του , η θεμιτότητά του ακόμα , ήταν πάντοτε και εξακολουθούν νάναι απ’τα πιο πολυσυζητημένα θέματα , απ’όλους τους φιλοσόφους όλων των εποχών . Δεν φαίνεται νάμαστε πιο καλά πληροφορημένοι σήμερα σχετικά μ’αυτό απ’ότι τον καιρό του Πλάτωνα , και τούτο εξηγεί εν μέρει τη δυσκολία που νιώθει ο σύγχρονος Άνθρωπος για να ρυθμίσει και να αξιολογήσει την συμπεριφορά του .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Και είναι ασφυκτικά εναγκαλισμένος απο ασυνείδητες επιθυμίες , οι οποίες ενεργοποιούνται απο μια διάθεση εγγενή του -το αντικείμενο της έλλειψης και που οργανώνει κάθε συναίσθημα και ιδιαίτερα τα συναισθήματα απώλειας..πάντα εδραζόταν και θα εδράζεται εντός μας..-και καμμιά σχέση δεν έχει και δεν είχε ποτέ με το περιβάλλον του...απλά αποτελεί -αυτό-την δικαιολογία αλλα και την μάσκα και την οποία οι περισσότεροί μας , ευκαιριακά χρησιμοποιούμε , προκειμένου να κρυφτούμε...απο ποιόν άραγε , απο τον ευτελή και αδύναμο αλλα και διάτρητο "εαυτό μας"..???
"Στρατηγική" κατακερματισμού των άλλων..αποδομησή τους.."έξω απο την αρένα" η μοναδική επιδίωξη...στον νικητή ανήκουν τα πάντα!
Η θεμελιώδης ερώτηση που εκ των πραγμάτων προκύπτει , είναι η εξής:"Ποιά είναι αυτά τα Πάντα"...???
και ποιός είναι ο μηνύτορας αλλα και ο εισηγητής όλων αυτών "των πάντων" και που συγκροτούν τις κοινωνικά αποδεκτές αξίες...και που εκ των πραγμάτων γενικά όλοι κυνηγούν αλλα ποτέ την ευτυχία αλλα και την φιλία δεν προάγουν ???
Και ποιοί είναι εκείνοι , που εκ των υστέρων "έρχονται" να καταδικάσουν εκείνο το οποίο επέβαλαν ως "ορθό" και "καλό"..?
Την τέχνη του "υποκρίνεσθαι" την γνωρίζουμε όλοι μας τόσο , μα τόσο καλά ... την τέχνη του "σέβεσθαι" ... του "προστατεύειν" και του "συμβουλεύειν" αλλα και "προλαμβάνειν" ελάχιστοι ... εύκολοι στην κρίση μας έναντι των άλλων..και την όποια αδυναμία μας την κάνουμε πράξη αποδίδοντάς την με ένα τόσο υπέροχο μηχανισμό διαστρέβλωσης και παραποίησης των αληθινών γεγονότων...πρώτα δημιουργούμε "θύματα" και μετά τα "λοιδορούμε"...τα τελευταία γεγονότα με μια νέα κοπέλλα , έρχονται να επιβεβαιώσουν τον φαρισαϊσμό πολλών...
Κοινωνικη ηθική...και ηθική της γνώσης...τα λέω καλά φίλε μου???
soul
quote:
Εαρινός: Έχω την αίσθηση , ότι πέραν κάθε αμφιβολίας , κάθε λέξη και κάθε διατύπωση καθενός ανθρώπου , προβάλλει ξεκάθαρα και διαυγέστατα στον σκοπό και τον στόχο τον οποίο ενδόμυχα και επιτηδευμένα κρύβει...Και είναι ασφυκτικά εναγκαλισμένος απο ασυνείδητες επιθυμίες , οι οποίες ενεργοποιούνται απο μια διάθεση εγγενή του -το αντικείμενο της έλλειψης και που οργανώνει κάθε συναίσθημα και ιδιαίτερα τα συναισθήματα απώλειας..πάντα εδραζόταν και θα εδράζεται εντός μας..-και καμμιά σχέση δεν έχει και δεν είχε ποτέ με το περιβάλλον του...απλά αποτελεί -αυτό-την δικαιολογία αλλα και την μάσκα και την οποία οι περισσότεροί μας , ευκαιριακά χρησιμοποιούμε , προκειμένου να κρυφτούμε...απο ποιόν άραγε , απο τον ευτελή και αδύναμο αλλα και διάτρητο "εαυτό μας"..???
"Στρατηγική" κατακερματισμού των άλλων..αποδομησή τους.."έξω απο την αρένα" η μοναδική επιδίωξη...στον νικητή ανήκουν τα πάντα!
Η θεμελιώδης ερώτηση που εκ των πραγμάτων προκύπτει , είναι η εξής:"Ποιά είναι αυτά τα Πάντα"...???και ποιός είναι ο μηνύτορας αλλα και ο εισηγητής όλων αυτών "των πάντων" και που συγκροτούν τις κοινωνικά αποδεκτές αξίες...και που εκ των πραγμάτων γενικά όλοι κυνηγούν αλλα ποτέ την ευτυχία αλλα και την φιλία δεν προάγουν ???
Και ποιοί είναι εκείνοι , που εκ των υστέρων "έρχονται" να καταδικάσουν εκείνο το οποίο επέβαλαν ως "ορθό" και "καλό"..?
Την τέχνη του "υποκρίνεσθαι" την γνωρίζουμε όλοι μας τόσο , μα τόσο καλά ... την τέχνη του "σέβεσθαι" ... του "προστατεύειν" και του "συμβουλεύειν" αλλα και "προλαμβάνειν" ελάχιστοι ... εύκολοι στην κρίση μας έναντι των άλλων..και την όποια αδυναμία μας την κάνουμε πράξη αποδίδοντάς την με ένα τόσο υπέροχο μηχανισμό διαστρέβλωσης και παραποίησης των αληθινών γεγονότων...πρώτα δημιουργούμε "θύματα" και μετά τα "λοιδορούμε"...τα τελευταία γεγονότα με μια νέα κοπέλλα , έρχονται να επιβεβαιώσουν τον φαρισαϊσμό πολλών...
Κοινωνικη ηθική...και ηθική της γνώσης...τα λέω καλά φίλε μου???
soul
Φίλε Εαρινέ
Καλά τα λες , αλλά αυτά, δεν αφορούν το σύνολο των ανθρώπων .
Έχω την εντύπωση ότι αναφέρεσαι στο προσωπικό ασυνείδητο (αν κάνω λάθος διόρθωσέ με).
Στην ανάλυση του προσωπικού ασυνείδητου τα πρώτα πράγματα που προστίθενται στη συνείδηση είναι τα προσωπικά περιεχόμενα .
Τα περιεχόμενα που έχουν απωθηθεί , αλλά μπορούν να συνειδητοποιηθούν , τα ονομάζομε προσωπικό ασυνείδητο .
Επίσης όταν κάποιος προσαρτεί στην προσωπικότητά του τα βαθύτερα επίπεδα του ασυνείδητου , τα οποία ονομάζουμε συλλογικό ασυνείδητο , προκαλείται μια επέκταση της προσωπικότητας που οδηγεί στην κατάσταση της διόγκωσης .
Συνεχίζοντας την ανάλυση προσθέτουμε στην προσωπική συνείδηση ορισμένα θεμελιώδη γενικά και απρόσωπα χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας , επιφέροντας έτσι τη διόγκωση η οποία μπορεί να θεωρηθεί σαν μια από τις δυσάρεστες συνέπειες που έχει το άτομο όταν γίνει εντελώς συνειδητό .
Από αυτή την άποψη η συνειδητή προσωπικότητα είναι ένα λίγο – πολύ αυθαίρετο τμήμα της συλλογικής ψυχής .
Αποτελείται από το σύνολο των ψυχικών γεγονότων που θεωρούνται προσωπικά .
Όταν λέμε “προσωπικά” εννοούμε στοιχεία που αφορούν αποκλειστικά το συγκεκριμένο άτομο .
Μια συνείδηση που είναι καθαρά προσωπική , τονίζει και διεκδικεί με κάποιο άγχος το δικαίωμα πάνω στα περιεχόμενά της και προσπαθεί με αυτό τον τρόπο να δημιουργήσει ένα σύνολο .
Όμως όλα εκείνα τα περιεχόμενα που αρνούνται να ταιριάξουν με το σύνολο , είτε τα παραβλέπει το άτομο και τα ξεχνά , είτε τα απωθεί και τα αρνείται .
Αυτός είναι ένας τρόπος για να επιμορφωθεί κανείς αλλά είναι πολύ αυθαίρετος και αποτελεί μια μεγάλη παραβίαση , αφού ένα μεγάλο μέρος των κοινών ανθρώπινων χαρακτηριστικών μας πρέπει να θυσιαστούν για χάρη της ιδανικής εικόνας , σύμφωνα με την οποία προσπαθεί το άτομο να διαμορφώσει τον εαυτό του .
Επομένως αυτά τα καθαρά “προσωπικά” άτομα είναι πάντα πολύ ευαίσθητα , γιατί μπορεί εύκολα να συμβεί κάτι που θα φέρει στη συνείδηση ένα μεγάλο τμήμα του πραγματικού (“ατομικού”} χαρακτήρα τους.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Φίλοι μου καλή σας ημέρα.
Όπως βλέπω τα είπατε σχεδόν όλα εσείς.
Όπως καταλαβαίνετε και εσείς η ηθική είναι πάντα ελαστική και πάντα σχεδόν διαφέρει κατ άτομο, κατά οικογένεια γειτονιά πόλη, επαρχία, κράτος, ήπειρο κλπ.
Αυτά που διαμορφώνουν την ηθική είναι ο προσωπικός χαρακτήρας, το κοινωνικό κατεστημένο, οι νομοθεσίες που τις πιο πολλές φορές έγιναν με πρόσμειξη προσωπικού συμφέροντος και όχι ιδιαίτερα για ενίσχυση του γενικού καλού, από τις γνώσεις που αποκόμισαν άνθρωποι κλειστών κοινωνιών ή και προσωπικών που κοινοποιήθηκαν αλλά δεν μπόρεσαν εύκολα να ταιριάξουν σε άλλες κοινωνίες και άλλα συστήματα όχι χωρίς να τροποποιηθούν, από τον τρόπο ζωής της κάθε κοινωνίας, και κυρίως από τις πηγές των γνώσεων. Φυσικά υπάρχουν και πολλοί άλλοι λόγοι. Αλλά το κυριότερο είναι και η προσωπική εφαρμογή της ηθικής στηριζόμενη σε προσωπικούς λόγους του κάθε ενός .
Αν όμως η πηγή της γνώσης είναι μία και η ορθή δηλ η καθαρή αλήθεια και πραγματικότητα τότε και ηθικές αξίες διαμορφώνονται γενικά σχεδόν ίδιες.
Ειλικρινά εύχομαι να μπορούσατε να μπείτε και εσείς στον εσωτερικό δρόμο αυτόν που έχω πει και που είναι Ο ΙΔΙΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ και να μπορούσατε να μείνετε εκεί για κάποιο διάστημα. Τότε θα βλέπατε ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ την ίδια την πηγή και θα κάνατε την αξιολόγησή σας. Θα διαμορφώνατε με άλλες βάσεις από άλλες γνώσεις, αξίες και ηθική. Στις ίδιες τις αξίες τις <<γνωστές>> θα κάνατε τροποποιήσεις, αλλαγές, καταργήσεις και προσθέσεις. Επομένως θα άλλαζε και η γενική ηθική.
Από όλους τους ανθρώπους που ακολουθούν τον εσωτερικό δρόμο, οι γενικές αξίες και η ηθική είναι καθολικές και ίδιες χωρίς ιδιαίτερο συμφεροντολογικό χαρακτήρα και βασίζονται στην περάτωση κοινού και γενικού σκοπού.
Αυτές οι γνώσεις, αξίες και ηθική αποβλέπουν κοινό στόχο και επεκτείνονται σε κοινωνική αλληλοβοήθεια και υποστήριξη. Αυτός ο δρόμος βελτιώνει τον κάθε έναν ξεχωριστά και το σύνολο όχι μόνον εσωτερικά αλλά και βελτιώνουν το επίπεδο της υλικής ζωής δεδομένου ότι οι σωστές γνώσεις θα βοηθούσαν τον καθέναν να κάνει ακριβείς και σωστές επιλογές όχι μόνον για τον ίδιον αλλά και προς γενικό καλό. Έτσι θα είχαμε (αν μου επιτρέπετε να χρησιμοποιήσω την έκφραση) μια ιδανική κοινωνία η οποία δεν θα έπαυε να γεύεται τις χαρές της ζωής αλλά και ταυτόχρονα θα έτρεφε ΚΑΙ την εσωτερική της υπόσταση.
Αυτή την ευχή την κάνω γιατί είναι ο μόνος τρόπος να δείτε ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ κάποια πράγματα έξω από τα κοινά και κοινώς αποδεκτά και να δώσετε πλέον τις κρίσεις σας (μέσα από τον χορό).
Ελπίζω να μην με παρεξηγήσετε γι αυτήν την ευχή. Αννννννν, πραγματοποιηθεί αυτή η ευχή τότε θα με θυμηθείτε και θα καταλάβετε μόνοι σας πολλά πράγματα.
Φιλικότατα.
quote:soul
Φίλε Εαρινέ
Καλά τα λες , αλλά αυτά, δεν αφορούν το σύνολο των ανθρώπων .
Έχω την εντύπωση ότι αναφέρεσαι στο προσωπικό ασυνείδητο (αν κάνω λάθος διόρθωσέ με).
Επομένως αυτά τα καθαρά “προσωπικά” άτομα είναι πάντα πολύ ευαίσθητα , γιατί μπορεί εύκολα να συμβεί κάτι που θα φέρει στη συνείδηση ένα μεγάλο τμήμα του πραγματικού (“ατομικού”} χαρακτήρα τους.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
[/quote]
Kαλησπέρα φίλε Κηφέα!
Έχω την αίσθηση , ότι όλα -στον άνθρωπο- διαδραματίζονται κατα την πρώιμη παιδική του ηλικία και "ουσιαστικά" οι προσλαμβάνουσες "εμπειρίες"..γνώσεις και συναισθήματα , μέλλεται να διαδραματίσουν πρωτεύοντα ρόλο στην δόμηση του ψυχισμού ενός-εκάστου εξ ημών!!!
Ναι σωστά διέγνωσες , μιλούσα για το αυνείδητο..
Και αναφέρομαι επίσης , εκεί στην περίοδο των δέκα μηνών -περίπου- όπου ο ανθρωπάκος των δέκα μηνών , έχει ανακαλύψει ότι είναι ικανός να κάνει κάτι που βγαίνει απο την δική του συνείδηση και πρωτότυπη σκέψη ... την αυτοπραγμάτωση!
Κάθε ενήλικος αναπτύσσει μια "συλλογιστική αντίληψη" της ζωής , πουσ τηρίζεται στην συλλογή και επεξεργασία πληροφοριών...!
Έχω την αίσθηση δε , ότι ο τρόπος αλλα και η ελευθερία επεξεργασίας -εμπιστοσύνη απο το γονεικό περιβάλλον- θα καθορίσει αποτελεματικά στο τι θα εντυπώσει ο μικρός μας "ήρωας" ή το μικρό μας "θύμα" και μέλλεται η παρακαταθήκη πληροφοριών να είναι -πολλές φορές- εκ διαμέτρου αντίθετες απο παιδιά και ενήλικες εν συνεχεία..απο τις ίδιες ακριβώς παραστάσεις!
Εδώ θα δηλωθεί ή όχι , η καλή αίσθηση του εαυτού , ο αυτοσεβασμός και η αυτο-εκτίμηση...αλλα και η θέση ζωής του καθενός...και εκεί θεμελιώνεται το "δόκανο" ....
Καταγραφή-ανάκληση-αναβίωση...και δεν θα πρέπει να ξεχνάμε , ότι το παιδάκι των λίγων μηνών , δεν έχει πρότερες εμπειρίες για να αξιολογήσει τις τωρινές , αλλα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει και λέξεις , οι αντιδράσεις του περιορίζονται σε αισθήσεις , αισθήματα και ΙΣΩΣ αρχαϊκές φαντασιώσεις.
Επιλπέον , δεν μπορεί να αρνηθεί ή να αντισταθεί στον μητρικό λόγο και την θυμωμένη ματιά του πατέρα ή της μητέρας , το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να συμμορφωθεί -σε γενικές γραμμές- και να εκφράσει τα συναισθήματά του ..."κλάμμα..δυσφορία...ανακούφιση...φόβος..κλπ"
Η εκπολιτιστική διαδικασία , επιφέρει οδύνη και ψυχικό πόνο , συντελλεί στο πέρασμα απο τα καυδιανά δίκρανα του ευνουχισμού και αρχίζει ο μηχανισμός της απώθησης να θεμελιώνεται....και άλλα πολλά...εσύ γνωρίζεις !
Αρχίζει να εμπεδώνεται αλλα και να επιβάλλεται η κοινωνική - ψυχή και επιθυμίες της ατομικής ψυχής να εκχωρούν ολοένα και περισσότερο χώρο στην κοινωνική - ψυχή...και τις επιταγές της!
Θα συνεχίσω , αφού πρώτα ακούσω και τις δικές σου απόψεις και τις θέσεις σου για το πόσο ρόλο διαδραματίζει στην ηθική της γνώσης , η πρώιμη παιδική ηλικία και τα βιώματά της...
soul