- Α Ν Θ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Α Γ Α Π Η Σ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Καβάτζιν οι γονιοί σου
Τζιαι σου χαμαί πιον εν πατάς
Ηντα που μου φτεροπετάς
Εν τζίσε μανισιή σου
savoura-livre
Οι κορασιές δαμέσα δα
Αθκιούν τζιαι πορουβούσι
Επήρες πάνω σου πολλά
Μα τ΄άππωμα σου εν φελά
Εν τούτες που θωρούσιν
Τρα..λα..λα..λα
savourality
Λιανές κουντούρες σιώκουρες
Μουζούρες σιταράτες
Ασπρες καφούριν παχουλλές
Ποτούτες έχουμε πολλές
Οι στράτες εν γιεμάτες
savourasta
Τούτες που φκένουσιν τωρά
Εγιώ εν είδα ποττέ μου
Εν ανεράδες ζωντανές
Αντζέλισσσες αληθινές
Δοξάζω σε θεέ μου
Τρα..λα..λα..λα..
savourasapouna
Η βρύση των Πεγειώτισσων
εγέμωσεν αφτέλλες
savoura-bbatth
ΑΝ ΕΝ ΚΑΚΟ ΤΖΑΙ ΞΟΡΙΣΤΟ
A I M
ΤΡΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!
lau
gh + t[c]ry
Better to save the mystery than surrender to the secret..
Gentleman's Apocalypse
Κάτι φορές σε δύο μάτια.
΄Ενας πυλώνας δύναμης είσαι, που ξέρεις πότε να λυγίζεις.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
..Και αντι αγαπησθεισεστε υπο του πλησιον απατησθειεστε
..Και οργη κατακλεισον τους κεκιμοισμενους δουλους του εσσοτερικα
....Με τούτο το μήνυμα να πέσουν οι μάσκες της ψυχής - να πέσουν τα λέπια που δε μας αφήνουν να δούμε καθαρά τον εαυτό μας και τους γυρω μας..
Τι έχεις κάνει για τον εαυτό σου?
Πίσω από τις μάσκες που βολεύουν τι κρύβεται?
Πίσω από την μάσκα που μας στενεύει?
Σ'αγαπώ - σπάσε τα καλούπια που φταίνε και που καίνε.. θέλω να δω τον εαυτό σου.. "εσένα"..
Υποκρίνεσ[θ]ε!
Γρηγορητε και προσευχεστε ινα επανευρομεν το νοημα της αγαπης μην σας παρει ολους και σας σηκωσει..
Better to save the mystery than surrender to the secret..
Gentleman's Apocalypse
Edited by - Didorium on 04/12/2005 18:31:30
Αλλά μερικές δεν έχουν ...ανταλλακτικό!!!
Ας βαυκαλίζονται λοιπόν
(Ω! Ρε κι έχω μιά όρεξη για ξεβάπτισμα...αλλά...)
Edited by - stadyo on 04/12/2005 20:55:29
κι αυτό πολύ της είναι... να χαλάω σάλιο δηλαδή...
για να πω τι?
θες να μιλήσουμε γι'αγάπη? να σου πω εγώ πως είναι!
αγάπη, αυτή που ξεκινάει από μέσα μας και όχι αυτή που είναι για να περιφέρεται σε τόπικ σαν αυτό, γνώρισα μόνο με δύο άτομα από εδώ μέσα...
την Mantis και τον Deva...!
και ξέρεις γιατί αυτή την αγάπη εκτιμώ περισσότερο? γιατί και με τους δύο μόλις συναντήθηκαν εσωτερικά οι δρόμοι μας τσακώθηκα! Επιασαν οι λέξεις φωτιά, άναψαν τα ποστ...! Οι αναγνώσεις έτρεχαν με χίλια! κανείς από όλους μας δεν πήγε να καλοπιάσει κανέναν, κανείς δεν έκρυψε τον εαυτό του πίσω από γλυκόλογα περί αγάπης! Ο καθένας από μας γνώριζε τον εαυτό του και ως τέτοιον τον σεβόταν...Δεν κρυβόταν πίσω από τις φούστες κανενός!
με αυτούς τους δύο ανθρώπους δεν προσπαθήσαμε καν να τα βρούμε... μείναμε όμως πιστοί στην πραγματική Αγάπη... αναγνωρίσαμε την Αλήθεια ο ένας μέσα στον άλλο... τώρα και οι δύο, είναι κομμάτια του εαυτού μου που ευχαριστώ το Θεό που βρέθηκαν στο δρόμο μου... κι εγώ στο δικό τους... ξέρεις γιατί δεν σου αρέσουν τα λόγια μου dido-whatever?
γιατί μέσα τους αντικρύζεις μία αλήθεια που δεν είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις...
άμα σου ρίξουν όμως κάνα δυό κιλά λεξολουλούδια, το Εγώ σου βολεύεται εύκολα... άσε τις αγάπες και τα λουλούδια καλέ μου φίλε... γίνε αυθεντικός πρώτα απ' όλα, έτσι θα γνωρίσεις την Αγάπη, έτσι θα γνωρίσεις την Αλήθεια, έτσι θα Είσαι...
και φίλε alfa-omega, καλά έκανες και έφυγες! κάποτε θα καταλάβεις με πόση αγάπη το λέω αυτό...
Galadriel
Δ
Ε Κ
έπεα πτερόεντα
ματιές νιόβγαλτα φύλλα
τρυφερές υποσχέσεις
σκιρτήματα της νύχτας
της αθανασίας ύμνους
κι ένα φως ένα φως
στο σχήμα της ζωής
που όλοι γύρω του ζεσταίναμε τις χούφτες
Αγάπη
κοκκίνισε του κόσμου η αυλή
σαν μια παλιά πληγή
που πάλι αιμορραγεί
που νόμισε πως είχε κλείσει
και γιατρικά δεν έφερε κανείς να σ` αναστήσει
Όλα τα πήρε ο χειμώνας
κι έμεινε μόνο το ψέμα
το μαύρο το πουλί που αντέχει
έχει βγει τσάρκα στο σώμα σου
κάνει πως κελαηδεί
σε κάθε κρα μαδά
τ` ωραίο σου φουστάνι
Μήνες το κεντούσαμε
χρυσές κλωστές βελόνες
υφάσματα βυζαντινά
σιρίτια της Βαγδάτης
πρόβες στρωσίματα φιλιά
και πάνω που τα δύσκολα
και πάνω που τα μανίκια φτιάξαμε
από κόκκινο της Δαμασκού
και τον καθρέφτη του καιρού
το είδωλό σου γέμιζε Θεά
φύσηξε ένας βοριάς της στέπας ξαφνικός
και ξέσχισε στα δυο την άλικη χαρά σου
Όλα τα πήρε ο χειμώνας
στη λευκή απλωσιά του
ένας γυμνός λειμώνας
την πίκρα μας να κρύψει
Μια τύψη μια τύψη
που όλο σεργιανά σε κάποια χείλη
μια στις γωνιές τους κρύβεται
και μια το βλέφαρο παρακαλά
το δάκρυ της μετάνοιας να στύψει
κι αυτό αγέρωχο πεινά
και γι` άλλες αστραπές
Άλλη δεν έχω υπομονή
άλλη συγχώρεση δεν έχω
Αγάπη συντρίμμι
σκύβω με δυο δάκρυα και με μια αγκαλιά
να σε πάρω από δω
Άφησέ τους μες στις σελίδες του χτες
με ματωμένα γόνατα
το σωσμένο ορυχείο σου να σκαλίζουν
Σκόνη και εικόνες της φθοράς μόνο θ` αρμέγουν
Διαβάζω τη σιωπή σου , έλα μη κλαις
Άλλο φουστάνι θα σου κεντήσουμε
Άπλωσε αν ακόμα μπορείς
τα χέρια τα χλωμά σου
δέσε τα στο λαιμό μου και πάμε
Θ` αντέξω να σε πάω ως την άνοιξη
Μες στους μπαξέδες του γέλιου να σ` αποθέσω
Σ` άλλα μάτια γιορτινά να σε μοιράσω
Σ` άλλα στέρνα τ` οξυγόνου να γιατρευτείς
Εκεί που το δάκρυ τρέχει καθαρό
κι η άγια η συγκίνηση πανηγυρίζει
Αγάπη
sok Bietigheim 4.12.05
Για την αγάπη γκρέμισα πολλές φορές τα τείχη μου.Ποτέ δεν τα ξανάφτιαξα όπως ήταν.SokZ
quote:
Αυτή την αγάπη που λες dido-whatever εγώ την φτύνω..!κι αυτό πολύ της είναι... να χαλάω σάλιο δηλαδή...
για να πω τι?
θες να μιλήσουμε γι'αγάπη? να σου πω εγώ πως είναι!
αγάπη, αυτή που ξεκινάει από μέσα μας και όχι αυτή που είναι για να περιφέρεται σε τόπικ σαν αυτό, γνώρισα μόνο με δύο άτομα από εδώ μέσα...
την Mantis και τον Deva...!
και ξέρεις γιατί αυτή την αγάπη εκτιμώ περισσότερο? γιατί και με τους δύο μόλις συναντήθηκαν εσωτερικά οι δρόμοι μας τσακώθηκα! Επιασαν οι λέξεις φωτιά, άναψαν τα ποστ...! Οι αναγνώσεις έτρεχαν με χίλια! κανείς από όλους μας δεν πήγε να καλοπιάσει κανέναν, κανείς δεν έκρυψε τον εαυτό του πίσω από γλυκόλογα περί αγάπης! Ο καθένας από μας γνώριζε τον εαυτό του και ως τέτοιον τον σεβόταν...Δεν κρυβόταν πίσω από τις φούστες κανενός!
με αυτούς τους δύο ανθρώπους δεν προσπαθήσαμε καν να τα βρούμε... μείναμε όμως πιστοί στην πραγματική Αγάπη... αναγνωρίσαμε την Αλήθεια ο ένας μέσα στον άλλο... τώρα και οι δύο, είναι κομμάτια του εαυτού μου που ευχαριστώ το Θεό που βρέθηκαν στο δρόμο μου... κι εγώ στο δικό τους... ξέρεις γιατί δεν σου αρέσουν τα λόγια μου dido-whatever?
γιατί μέσα τους αντικρύζεις μία αλήθεια που δεν είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις...άμα σου ρίξουν όμως κάνα δυό κιλά λεξολουλούδια, το Εγώ σου βολεύεται εύκολα... άσε τις αγάπες και τα λουλούδια καλέ μου φίλε... γίνε αυθεντικός πρώτα απ' όλα, έτσι θα γνωρίσεις την Αγάπη, έτσι θα γνωρίσεις την Αλήθεια, έτσι θα Είσαι...
και φίλε alfa-omega, καλά έκανες και έφυγες! κάποτε θα καταλάβεις με πόση αγάπη το λέω αυτό...
Galadriel
Γνώμη σου
Μπορείς να φτύνεις την αγάπη μου όπως φτύνω και γω τη δική σου.
Αν προτιμάς να χαλάς σάλιο για πιο ουσιαστικά θέματα πάλι δικαιωμά σου.
Όσον αφορά την αγάπη την αυθεντική που περιέγραψες αυτό αφορά μόνο εσένα - δεν μπορείς εσύ να μου υπαγορεύσεις το πως να αγαπώ και το πως να εκδηλώνω τις σκέψεις μου γύρω απο το όνομα της.
Αν εσύ μου περιγράφεις το πως γνώρισες την αγάπη εδωμέσα απο κάποια Μαντις και κάποιο Ντέβα - μέσα σε κάποιο φόρουμ λυπάμαι αλλά εγώ κοιτάω πιο ψηλά και αγγίζω πιο βαθιά. Τώρα όσον αφορά τις φούστες και τα γλυκόλογα δεν καταλαβαίνω τον λόγο που τα αναφέρεις και δεν πιστεύω να σου δίνω αυτή την εντύπωση. Οτι έχω να πω θα το πω. Κι αυτό ενοχλεί.
Κάποια απο τα λόγια σου ποιος σου χει πει πως δεν μ'αρέσουν? Μόνο που την αλήθεια την δικία μου δεν περίμενα να την βρω μέσα απ' τα λόγια τα δικά σου αλλα μέσα απο καταστάσεις, γεγονότα και δικά μου συναισθήματα και σκέψεις.
Εγώ είμαι αυθεντικός - αλλα εσένα τι σε κάνει να πιστεύεις πως είσαι πιο αυθεντική απο μένα?
Εγώ δεν έχω ανάγκη απο κανένα ανθολόγιο για να το εκφράσω ή να το διατυμπανίσω.
Αν για σένα το να είναι αυθεντικός κάποιος είναι το να ξεκατινίαζετε μέσω ποστ στο όνομα της αυθεντικής αγάπης ή σαν τις κυράτσες μιας άλλης εποχής που καθάριζαν φασολάκια στο πεζοδρόμιο κι άρχιζαν τα νταβαντούρια πάλι δικαίωμα σου.
..Κάτι τελευταίο - πάνω απ' όλα η αγάπη όπως και ο έρωτας αλλά και η ζωή θέλουν χιούμορ κυρά μου - χαμπαριάστε το και ξεμουχλίαστε.
Αν αγαπόυσες πραγματικά τον ΑΩ - θα έφευγες πρώτη..
Better to save the mystery than surrender to the secret..
Gentleman's Apocalypse
Γνωρίζω ότι η galadriel , δεν έχει ουσιαστική σχέση με την αγάπη .
Αν όντως είχε , θα έγραφε τα αληθινά αίτια , που χωρίζουνε αυτήν και την ΑΦΡΟΔΙΤΗ .
Κάτι έπιασε το μάτι μου ,αλλά δεν γουστάρω να κουτσομπολέψω .
Αυτό βέβαια για να μην την αδικήσω ισχύει και για τις δύο κυρίες .
Όταν προβάλλεται το εγώ, περισσότερες από εκατό φορές , καταντά κουραστικό για τους υπόλοιπους συζητητές αυτού :
Του αξιόλογου , φόρουμ .
Με κουράσατε galadriel & ΑΦΡΟΔΙΤΗ .
Αυτό μπορώ να γράψω , ότι συμβαίνει για πρώτη φορά με εμένα , γιατί :
Δύσκολα , πολύ δύσκολα κουράζομαι με τα προβλήματα των συνανθρώπων μου .
Όταν όμως δεν τα εκθέτουνε δημόσια μια είναι η αιτία :
Το προσωπικό τους εγώ, είναι ασήμαντο μπροστά στην αγάπη, που όπως είπε πολύ σοφά ο φίλος deva :
Αγάπη είναι και αλήθεια .
Αγαπητές μου κυρίες :
Μόνο την αλήθεια δεν μάθαμε από εσάς , εδώ μέσα στο ανθολόγιο της αγάπης .
Κρατήστε την στα αρχεία της μνήμης σας , είναι :
Δικαίωμά σας .
Μην λερώνεται όμως αυτό το θέμα , με τις προσωπικές σας έριδες δεν σας ανήκει .
Το έχω όμως πει , επιφανειακά και θα το εμβαθύνω :
Κάποια άτομα έχουνε πουλήσει την ψυχή τους :
Στο ατομικό τους συμφέρον και μονάχα αυτό .
Η επιλογή αυτή δείχνει ,το αληθινό μέγεθος του εαυτού τους .
Έκρινα καλοπροαίρετα , έτσι τουλάχιστον ορίζω & γνωρίζω ,τον μέχρι τώρα εαυτό μου .
Δεν απομακρύνθηκα ποτέ από την αληθινή αγάπη .
Προσπαθώ να είμαι η αγάπη.
Αν κατάφερα να μεταδώσω κάτι από αυτήν μέχρι τώρα :
Το δείχνει και το καταγράφει η μέχρι ΤΏΡΑ πορεία του θέματος με τίτλο :
ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΑΓΑΠΗς.
Αφήστε την αγάπη να σας οδηγεί εκεί που θέλει αυτή , είναι το τέλειο μονοπάτι της θεοσοφίας , η αν θέλετε της μέχρι τώρα ανθρώπινης .
Μην παριστάνεται και μην προσπαθείτε , να γίνεται δάσκαλοι σε κάτι , που δεν κατέχεται :
Σε απόλυτο βαθμό .
Καλοπροαίρετα .
ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,
ΤΟ ΜΙΣΟΣ,
ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΥ ΦΟΡΤΙΟ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΜΟΥ,
ΠΑΡΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΙ...
ΑΛΛΩΣΤΕ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ [ΙΕΡΟΥ] ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΥ ΑΓΑΠΗΣ,
ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ,
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ
ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΖΗΛΟΥΣ.
ΟΥΤΕ ΤΩΡΑ
ΟΥΤΕ ΑΥΡΙΟ
ΟΥΤΕ ΠΟΤΕ]!!!
Δράκοντες,ένα
με την υπογραφή ανακωχής ψυχής
στο ουράνιο πλέγμα,
την αγάπη ακόμα να επηρεάζει τους
λογισμούς των αισθήσεων
και τις φωνές να αιωρούνται
πέρα από αψίδες θριάμβου...
΄Ενα, δίχως μισόλογα
φόβους
βόγγους
και τριγμούς στο κατώφλι της Καλημέρας Τους!!!
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Δεν είναι η αλήθεια ,του Μήτσου και του Κήτσου .
Για να λέμε τα σύκα- σύκα και την σκάφη- σκάφη , ΑΓΑΠΗ είναι :
Η απόλυτη αλήθεια .
Παιδιά όποιος την γνωρίζει σε απόλυτο βαθμό να σηκώσει το χέρι να μας την πει , η να την κρατήσει για τον εαυτό του ( εγώ του ) ,η να μας γράψει την άποψή του δίχως να :
Φουσκώνει το προσωπικό του εγώ ανούσια γράφοντας μπούρδες όπως :
Εγώ είμαι η αγάπη .
Ποιο σωστή είναι η φράση :
Είμαι ένα μικρό κομμάτι της αγάπης .
Το πόσο μεγάλο είμαι η όχι , ασήμαντο η σημαντικό , το αφήνω να το κρίνουνε οι συνάνθρωποί μου .
Σε αυτούς έχει επιπτώσεις η προσωπική μου αγάπη , όπως :
Πονοκέφαλο, γέλιο , πνευματικό ενθουσιασμό, αηδία , η ακόμη και ενέργεια που τους γεμίζει ευτυχία .
Όσο για το πόσο αυστηρή θα πρέπει να είναι η αγάπη μας ( η προσωπική μας αγάπη ) ,προς τους συνανθρώπους μας , αυτό προσδιορίζεται πανεύκολα .
Προσπαθήστε να θυμηθείτε την αγάπη της μητέρας σας .
Τι θυμάστε πρώτα ;;;
Τα σκαμπίλια & τις σβουριχτές σφαλιάρες , η το ζεστό συναίσθημα , που σας δημιουργήθηκε μέσα στην αγκαλιά της . ( υπερέβαλα εσκεμμένα )
Το πρώτο είναι λογικό δεδομένο της αγάπης .
Το δεύτερο συναισθηματικό και όχι δεδομένο φίλοι μου , αλλά :
Η αληθινή ουσία της αγάπης .
Είδη έγραψα ότι :
Αυτήν την ουσία της , την έχουμε μετατρέψει σε λογικό αίσθημα , στην καθημερινότητά μας ,μιλάω για την πλειοψηφία και όχι για τις εξαιρέσεις
ανθρώπων που υπάρχουνε .
Έγραψε σε ένα μήνυμα του ο Didorium :
Τώρα νιώθω & αισθάνομαι μονάχα .
Αυτό βέβαια δεν μπορεί να γίνεται πάντοτε , αλίμονο έχουμε και την επιβίωση στην κούτρα μας .
Όμως , μπορεί να γίνει αν το θέλουμε τρόπος έκφρασης .
Εσείς οι ίδιοι αποφασίζεται , πόσο σας ευχαριστεί , σας κάνει θετικούς και γενικά ευτυχισμένους .
Και για να ακριβολογήσω :
Εσείς και η προσωπική σας αντίληψη για την αγάπη γενικά, όχι όμως αόριστα , γιατί αν θέλετε να παίξετε μονάχα με τα συναισθήματα των συνανθρώπων σας , εσείς πρώτα θα χάσετε και μετά οι συνάνθρωποι σας .
Πολλοί δεν το δέχονται και καλά κάνουνε , γιατί :
Όπως στρώσεις το εσωτερικό σου κρεβάτι έτσι θα κοιμηθείς .
Κάθε ημέρα προσπαθώ το κρεβάτι , που στρώνει η αγάπη για εμένα να είναι λευκό, κατάλευκο .
Το καταφέρνω πολύ καλά , όταν συναισθάνομαι και νιώθω τον πλησίον μου.
Δεν το καταφέρνω, όταν προσπαθώ να του δείξω τα συναισθήματά μου με λογικό τρόπο , όπου λογικά κοινός τρόπος, δεν υπάρχει .
Το βιώνω καθημερινά μέσα από τα παιδιά μου .
Το συναίσθημά μου τους αγγίζει περισσότερο, όμως μόλις βγαίνουνε όξω στην απρόσωπη κοινωνία , χαλάει το είναι τους γίνεται λογικό δεδομένο .
Η ισορροπία μεταξύ λογικού & παράλογου, για το συναίσθημα δεν υφίσταται .
Όταν αισθανόμαστε & νιώθουμε το κάνουμε όλοι με τον ίδιο απολύτως τρόπο :
Προσπαθούμε να του δείξουμε τα αληθινά συναισθήματα μας .
Αν δεν συμβαίνει αυτό κάτι δεν πάει καλά με την αντίληψη που έχουμε για την αγάπη .
Νιώστε & αισθανθείτε όσο ποιο συχνά γίνεται, τώρα ειδικά με την ευκαιρία των γιορτών .
Όχι αυτούς που σας αγαπάνε , όοοοοοχι :
Αυτούς που είναι άγνωστοι σε εσάς , η ακόμη καλύτερα αυτούς που σας μισούνε .
Δοκιμάστε ρε παιδιά την αγάπη σας σε αυτούς , να δείτε πόσο αξίζει .
Αν δεν την δέχτηκαν, προσπαθήστε αργότερα πάλι ,είπαμε :
Κάθε ημέρα είναι , ( θεϊκή ) εντολή αγάπης .
Ποιος είμαι εγώ που τα γράφει αυτά και τα πιστεύει & έχει την ευθύτητα να δηλώνει ότι η αγάπη είναι ο τέλειος δάσκαλός του :
Ο αληθινός τίποτας .
Υπάρχουνε και ψεύτικοι τίποτες , ίσως να έχει πέσει κανένας μέχρι τώρα στην διάβα σας .