- «Χαίρε σφόδρα, θυγατέρ Σιων». - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Η θαμμένη αρχαία Θεσσαλονίκη… Οι χριστιανικοί ναοί της ταφόπετρες πάνω στα αρχαιοελληνικά κτίσματα
Τα αρχαιολογικά ευρήματα στη Θεσσαλονίκη αποδεικνύουν ότι η περιοχή αυτή κατοικείτο από προϊστορικούς ακόμα χρόνους. Το όνομά της το οφείλει στον βασιλιά Κάσσανδρο, ο οποίος το 315 π.Χ. της έδωσε το όνομα της γυναίκας του κι αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου Θεσσαλονίκης. Το όνομα αυτό της το είχε δώσει ο πατέρας της Φίλιππος εξ αιτίας της σύμπτωσης της γέννησης της την ημέρα που νίκησε σε μια μάχη τους Θεσσαλούς (Θεσσαλός + νίκη). Η αρχαία ιστορία της πόλης συνεχίστηκε αδιάκοπα επί ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων. Στη σημερινή Θεσσαλονίκη πλήθος κτισμάτων αναδίδουν ένα «χρώμα» βυζαντινόμορφο. Από το Επταπύργιο και τον Λευκό Πύργο ως το σύνολο των βυζαντινών ναών της πόλης εκπέμπεται το μήνυμα του βυζαντινοχριστιανικού «χρώματος» πάνω στον κατεστραμμένο προϋπάρχοντα πολιτισμό. Η καταστροφική μανία είχε ως αποτέλεσμα την ισοπέδωση όλων των προγενέστερων ιερών χώρων.
ΡΟΔΟΣ

Το «Υποπόδιον των ποδών αυτού…»

Αφορμή για το παρόν αρθρίδιο ήταν μία φωτογραφία ενός ιερέα που πατάει επάνω σε ένα κιονόκρανο, που δημοσιεύτηκε το Σάββατο 4 Σεπτ. 2004 στο ένθετο της Ελευθεροτυπίας «Γεωτρόπιο».

ΒΕΡΟΙΑ

Μία αρχαία συναγωγή μεταμφιέσθηκε σε «βήμα του Αποστόλου Παύλου». Η παραχάραξη της Ιστορίας στη Βέροια

Η ιστορία της Ημαθίας είναι συνδεδεμένη με όλες τις φάσεις της Ελληνικής Ιστορίας. Στην «Ημαθίην ερατεινήν» (Ιλιάς, Ξ 226) έχουν εντοπισθή συνολικά 17 προϊστορικοί οικισμοί. Στη Νέα Νικομήδεια ανακαλύφθηκε ο αρχαιότερος νεολιθικός οικισμός, ο οποίος χρονολογείται στην 7η χιλιετία π.Χ. Κοντά στη Νάουσα έχουν βρεθή ερείπια από την αρχαία πόλη Μίεζα (με ιερό των Νυμφών, μακεδονικούς τάφους κι ελληνιστικό θέατρο). Στη Βεργίνα (Αιγές) βρίσκονται το ανάκτορο κι οι βασιλικοί τάφοι που ανακάλυψε ο Ανδρόνικος. Στην πρωτεύουσα του νομού Βέροια υπήρχε ιερό του Ηρακλέους, του Ασκληπιού και της Αφροδίτης. Λατρευόταν επίσης ο Ζευς, προς τιμήν του οποίου τελούνταν τα «εν Βεροία Ολύμπια», ο Διόνυσος, ο Απόλλων, ο Ερμής, η Δήμητρα, η Περσεφόνη, ο Πλούτων κι οι Νηρηίδες. Η ιστορία της πόλης συνεχίστηκε αδιάκοπα κατά τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους, οπότε ωρίσθηκε η Βέροια ως έδρα του «Κοινού των Μακεδόνων». Θα πρέπει να φανταστούμε λοιπόν μία αρχαία πόλη γεμάτη αγάλματα, στάδια, θέατρ
α, ναούς
κι άλλα λαμπρά οικοδομήματα, των οποίων τουλάχιστον κάποια ερείπια θα περιμέναμε να σώζονται στη σύγχρονη πόλη. Κι όμως ο επισκέπτης της Βέροιας σήμερα δεν έχει άλλο τίποτα να δη, παρά πάμπολλους βυζαντινούς ναούς (48 συνολικά) κι ένα σύγχρονο εκκλησιαστικό «μνημείο», το «Βήμα του Αποστόλου Παύλου», από το οποίο η επίσημη προπαγάνδα του ελληνικού κρατιδίου ισχυρίζεται –πλαστογραφώντας την ιστορία– ότι κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Έλληνες.

ΣΑΜΟΣ

Συντριβή αρχαιοτήτων στη Σάμο
ΔΗΜΟΦΙΛΟΣ, ΙΩΝ
Ο ναός της Παναγίας της Σπηλιανής της Σάμου βίσκεται σε εξαιρετική τοποθεσία, πλούσια σε αρχαιολογικά ευρήματα, που δεικνύουν ότι η περιοχή έχει ζήσει περιόδους μεγάλης ακμής στην αρχαιότητα. Σε πολύ κοντινή απόσταση ο επισκέπτης μπορεί να δη το Ευπαλίνειο Όρυγμα, καταπληκτικό τεχνικό έργο του 6ου αιώνα π.Χ. («Δαυλός», τεύχος 224-225). Μπορεί επίσης να δη τα ερείπια μιας επαύλεως, ενός θεάτρου κ.α. Το μόνο που δεν θα καταφέρη να εντοπίση, είναι το μέρος που βρισκόταν ο αρχαίος ναός.

ΜΟΝΗ ΔΑΦΝΙΟΥ

Μέσες-άκρες της πληροφορίας πιάναμε εμείς οι επαρχιώτες για τα Ελληνικά των Αθηνών: «Είσαι για το Δαφνί», ακούγαμε. «Μονή Δαφνίου», διαβάζαμε. «Θα σε κλείσω στο Δαφνί», μας φοβέριζαν. «Το γλυκό ήρθε κι έδεσε», όταν μία επί τόπου επίσκεψή μας μεγαλούργησε: «ΚΛΕΙΣΤΗ, ΛΟΓΩ ΕΡΓΑΣΙΩΝ», δίχως κανέναν τρόφιμο η Μονή. Μα που είναι οι τρόφιμοι μοναχοί; Τους απολύσαν η τους αμολύσαν; Μα αμολούνται οι τρόφιμοι;

ΜΟΝΗ ΠΕΝΤΕΛΗΣ

Πως το οστεοφυλάκιο μεταμορφώθηκε... σε «κρυφό σχολείο». Ιστορική απάτη στη Μονή Πεντέλης

Μία από τις εμπειρίες που είχα σα μικρό παιδί και που μάλλον δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ ήταν οι δύο–τρεις επισκέψεις μου στο οστεοφυλάκιο της Μονής Πεντέλης στα τέλη της δεκαετίας του '60. Με πήγαινε η γιαγιά μου –κάτοικος Πεντέλης– προκειμένου να επισκεφθούμε το χώρο που ήταν φυλαγμένα τα οστά του προ πολλού πεθαμένου παππού μου. Θυμάμαι να νοιώθω δέος και τρόμο, καθώς η γιαγιά άνοιγε τη δεξιά της κεντρικής εισόδου της μονής μεγάλη ξύλινη πόρτα και μπαίναμε στο γεμάτο κασόνια σκοτεινό δωμάτιο. Ωρισμένα από αυτά –τα πιο παλιά– δεν ήταν σε καλή κατάσταση και τα οστά φαίνονταν εύκολα. ʼσχημο θέαμα για ένα μικρό παιδί. Όταν μετά από χρόνια ξαναπήγα στη Μονή Πεντέλης, θυμήθηκα το οστεοφυλάκιο –πως ήταν δυνατόν να το ξεχνούσα;– και πήγα να ρίξω μία ματιά. Με έκπληξη είδα απ’ έξω μια πινακίδα να γράφη «Κρυφό Σχολειό».

ΕΛΕΥΣΙΝΑ

«Χαίρε σφόδρα, θυγατέρ Σιων». Εξαφάνισαν ολοσχερώς όλες τις αρχαιότητες της Ελευσίνας.

Το 396 π.Χ. αποτελεί ιστορικό σταθμό. Η Ελευσίς ισοπεδώνεται από το χριστιανό-Γότθο Αλάριχο κατά διαταγή του Αρκαδίου, βυζαντινού αυτοκράτορα. «Εγκέφαλοι» της καταστροφής οι ευνούχοι παλατιανοί Ευτρόπιος και Ρουφίνος –«γεννήματα-θρέμματα» χριστιανοί. Η πραγμάτωση του θεοδοσιανού νόμου «Ες έδαφος φέρειν» ισοδυναμεί με γκρέμισμα των ελληνικών αρχιτεκτονημάτων, καύση ιερών και αγαλμάτων των θεών, φόνο των ιερέων. Προς το σκοπό αυτό συμπράττουν οι ορδές των εκχριστιανισθέντων Γότθων και χριστιανών μοναχών. Αλλόφυλοι και μισαλλόδοξοι δυναμιτίζουν τον πολιτισμό και πυροδοτούν την αλλοτρίωση στον αττικό χώρο της Ελευσίνας
Ο κατάλογος των χριστιανικών καταστροφών είναι πολύ μακρύς.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ;...Η ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ...ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΠΟΛΥΑΡΕΣΕΙ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ.
ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ/ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΝ...ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ...ΤΑ ΕΦΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...ΤΑ ΕΦΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ...ΤΑ ΑΠΕΙΡΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ....ΚΟΙΤΑΤΕ ΤΙ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΙ ΘΑ ΣΩΣΕΤΕ...ΕΔΩ Η ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΔΩ.

quote:

---

ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΘΡΗΝΟΥΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΥΜΦΟΡΑ;

---

Προτίθεσαι να ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ τον θρήνο

Λένε πως και σχεδόν όλη η νέα πόλη της Λάρισας έχει χτιστεί πάνω στην παλαιά, και όχι μόνο η εκκλησία. Δηλαδή όταν κάποιος έσκαβε για να βάλει τα θεμέλια της πολυκατοικίας ή του σπιτιού του, και έβρισκε αρχαία ξέρετε τι έκανε; Μήπως θέλετε να σας πω εγώ;
Υπάρχει κανείς από όλους μας εδώ που δεν γνωρίζει παρόμοιες περιπτώσεις;
Μήπως δεν γνωρίζετε ότι σε πολλά χωριά υπάρχουν σχετικά σύγχρονα κτίσματα που για τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί τμήματα αρχαίων κτισμάτων;
Εγώ έχω ακούσει ιστορίες από ορισμένους που έχουν δει σε ορισμένα χωριά οι γυναίκες να χρησιμοποιούν αρχαία αγγεία ως δοχεία για να δίνουν φαγητό και νερό στις κότες. Γιατί άραγε;

Μήπως γνωρίζετε ποια είναι η τακτική του μεγαλύτερου ποσοστού των ελλήνων σήμερα αν τυχόν κατά τη εκτέλεση ιδιωτικών εκσκαφών πέσει πάνω σε αρχαία;
Αν έχει κάτι το πολύτιμο όπως κτερίσματα, νύχτα τα μαζεύει και αρχίζει να υπολογίζει πόσα θα κονομήσει άμα τα πουλήσει. Τα δε πετρώματα, κοιτάει να βρει κανένα ρέμα για να τα πέτάξει το ίδιο βράδυ μην τυχόν το ανακαλύψει η αρχαιολογική υπηρεσία και του μπλοκάρει τη δουλειά.
Έτσι συμπεριφέρεται το μεγαλύτερο ποσοστό των ελλήνων σήμερα ανεξάρτητα αν είναι Χριστιανοί ή όχι.

quote:

---

Ψηλός
Μήπως δεν γνωρίζετε ότι σε πολλά χωριά υπάρχουν σχετικά σύγχρονα κτίσματα που για τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί τμήματα αρχαίων κτισμάτων;

---

macedon

Τι άλλες φωτογραφίες που τις έχεις;
Εγώ δυστυχώς δεν έχω βγάλει φωτογραφίες για να δείξω πως ο σύγχρονος πολιτισμός μας τιμά τα αρχαία μνημεία μας, πως τα συντηρεί και τα έχει σε άριστη κατάσταση.
Ούτε δυχτυχώς μπορώ να σου δώσω στοιχεία για το πώς αρκετοί σύγχρονοι πατριδοκάπηλοι και αρχαιλάτρεις ξεπούλησαν και ξεπουλούν μέρος της ιστορίας μας.

Πάντως, συνέχισε το ευάρεστο έργο σου. Θα αποδώσει καρπούς.
Ότι σπέρνεις θα θερίσεις.

Ας τους υπενθυμίσουμε λοιπόν το πώς έφτασαν οι παπάδες να έχουνε αυτό το θράσος, το πώς έμαθαν τα πράγματα, αλλά και τι θεωρεί ο χριστιανισμός ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ως βδελυγμία και Ανάθεμα.

Ας πιάσουμε τους νόμους της ακμής των Ρωμαιο-χριστιανικών χρόνων (4ου & 5ου αι.μ.Χ.) όπου και διαβάζουμε για τον βίαιο εκχριστιανισμό των Ελλήνων και την υποχρεωτική "σωτηρία" τους. Ουσιαστικά πρόκειται για τη ΝΟΜΟΘΕΤΗΜΕΝΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ:

«Διατάσουμε, όλα τα ιερά και οι ναοί (των Ελλήνων) όσα βρίσκονται ακόμα άθικτα, να καταστραφούν με διαταγή των τοπικών αρχών και να εξαγνιστούν με την ύψωση του σημείου της χριστιανικής θρησκείας... αν με επαρκείς αποδείξεις ενώπιον ικανού δικαστή, εμφα¬νιστεί κάποιος που έχει παραβλέψει αυτό τον νόμο, θα τιμωρηθεί με την ποινή του θανάτου» Αυτοκράτορες: Θεοδόσιος και Βαλεντινιανός προς Ισίδορον Έπαρχο Πραιτωρίου.14/ Νοέμβριου 435

«Να κλείσουν όλοι οι ναοί σε όλες τις πόλεις και σε όλους τους τόπους της οικουμένης... Αν κάποιος με οποια¬δήποτε δύναμη παραβεί (αυτό τον νόμο) θα τιμω¬ρη¬θεί με αποκεφαλισμό» ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΕΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ 1.10. Δεκέμ. 354 μ.Χ.

«Τέτοιου είδους πράξεις (οτιδήποτε μη χριστιανικό χαρακτηριζόταν ειδωλολατρία) αν εξακολουθούν να συμβαίνουν (ή καταγγελθεί ότι συμβαίνουν!) ακόμα και σε κάποιο λιβάδι ή σπίτι, το λιβάδι ή το σπίτι αυτό θα προσαρτηθεί στο ταμείο των ιερότατων ανδρών (δηλαδή των αρχιερέων) ενώ ο ιδιοκτήτης τους που έδωσε την συγκατάθεσή του να μιανθεί ο τόπος, θα αποπεμφθεί από το (οποιοδήποτε) αξίωμά του, θα χάσει την περιούσια του και αφού υποστεί σωματικό βασανισμό με μεταλλικά όργανα θα οδηγηθεί σε διαρκή εξορία» ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΕΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ 1.10.8 Αυτοκρ.: Λέων και Ανθέμιος προς Διόσκωρον Έπαρχο του Πραιτωρίου. Παρεδόθη το 472; μ.Χ.

«Διατάζουμε τους άρχοντές μας, αλλά και όσους διδάσκονται από τους θεοφιλέστατους επισκόπους, να αναζητούν σύμφωνα με τον νόμο όλες τις περιπτώσεις ασέβειας υπέρ της ελληνικής θρησκείας, έτσι ώστε να μην συμβαίνουν, αλλά και αν συμβαίνουν, να τιμωρούνται...

Κανείς να μην έχει το δικαίωμα να κληροδοτεί με διαθήκη (περιούσιες) ή να χαρίζει με δωρεά οτιδήποτε, σε πρόσωπα ή τόπους που έχουν επισημανθεί ότι διαπράττουν την ασέβεια του ελληνισμού... όσα δίδονται ή κληροδοτούνται μ' αυτόν τον τρόπο θα αφαιρούνται. Με την παρούσα ευσεβή νομοθεσία (διατάζουμε) να διατηρηθούν σε ισχύ όλες οι τιμωρίες με τις οποίες οι προηγούμενοι (χριστιανοί) βασιλείς είχαν απειλήσει να τιμωρήσουν την ελληνική πλάνη, με τις οποίες (τιμωρίες!) προσπαθούσαν να διασφαλίσουν την ορθόδοξη[1] πίστη» ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΕΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ 1.10.9 επίσης (Β1,1,19) και ΝΟΜΟΚΑΝΟΝ 6,3.

Μπροστά σε αυτές τις εξοντωτικές "σωφρονιστικές ποινές" των……… ταχυδρόμων της αγάπης, τις εξορίες, τους αποκεφαλισμούς, τις κατασχέσεις περιου¬σιών, τις αφαιρέσεις προνομίων, τον εξευτελισμό της υποχρε¬ωτικής κατήχησης, τον βασανισμό και την νόμιμη θανάτωση κάθε υπερασπιστή τους, φαντάζει η ενσωμάτωση των ερειπίων ως…..βάλσαμο!

"Χρονολογικός πίνακας γεγονότων

ΡΩΜΑΪΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

27 π.Χ.
Το νέο πολίτευμα του Ρωμαϊκού κράτους είναι η μοναρχία

1ος και 2ος αι. μ.Χ.
PAX ROMANA, εξάπλωση του χριστιανισμού στην Ελλάδα

14 μ.Χ.
Θάνατος του Οκταβιανού

37 μ.Χ.
Ο Στέφανος γίνεται ο πρώτος μάρτυρας του Χριστιανισμού

45 - 60 μ.Χ.
Ο Απόστολος Παύλος στην Ελλάδα

50 μ.Χ.
Γέννηση του Πλουτάρχου

64 μ.Χ.
Διωγμός των Χριστιανών από τον Νέρωνα

70 μ.Χ.
Ο Τίτος καταστρέφει τον ναό του Σολόμωντα

126 μ.Χ.
Χτίζεται στην Ρώμη το Πάνθεο από τον Ανδριανό

178 μ.Χ.
Θάνατος Ηρώδου του Ατικού

212 μ.Χ.
Παραχωρείται το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη σε όλους τους κατοίκους της Αυτοκρατορίας

235 - 268 μ.Χ.
Περίοδος στρατιωτικής αναρχίας

241 - 251 μ.Χ.
Διωγμός κατά των Χριστιανών

269 μ.Χ.
Συντριβή των Γότθων στα Βαλκάνια από τον Κλαύδιο Β'

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

284 - 305 μ.Χ.
Διοκλητιανός και η πρώτη τετραρχία, διωγμοί κατά των Χριστιανών

312 - 324 μ.Χ.
Διαρχία Κωνσταντίνου - Λικινίου

311 και 313 μ.Χ.
Διατάγματα Σαρδικής και Μεδιολάνου περί ανεξιθρησκίας

324 μ.Χ.
Ο Κωνσταντίνος μόνος κύριος του Ρωμαϊκού κράτους

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ελληνική τέχνη - αρχαία νομίσματα (Μαντώ Οικονομίδου / Εκδοτική Αθηνών) ISBN : 960-213-294-9

Η Μικρά Ασία στους Ρωμαϊκούς χρόνους - τα νομίσματα καθρέφτης της ζωής των Ελλήνων (Peter R. Franke - Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης) ΑΘΗΝΑ 1985.

και για να προλάβω το φίλο μου Μακεδόνα, δεν τα έχω αυτά τα βιβλία.
Α ...... και για να μην ξεχάσω, τα στοιχεία αυτά ΔΕΝ προέρχονται από κάποια αναξιόπιστη χριστιανική ιστοσελίδα.

"Το 1994 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ελληνικά» (τ. 44, Θεσσαλονίκη 1994, σ. 31-50), μελέτη της κ. Πολύμνιας Αθανασιάδη, καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τον τίτλο: «Το λυκόφως των Θεών στην Ανατολική Μεσόγειο: Στοιχεία ανάλυσης για τρεις επί μέρους περιοχές». Η κ. Αθανασιάδη, επέλεξε εκεί τρεις περιοχές της αυτοκρατορίας με διαφορετική γεωγραφική φυσιογνωμία, ιστορικό υπόβαθρο και δημογραφική σύνθεση, εξασφαλίζοντας έτσι μεγαλύτερη αξιοπιστία στην έρευνά της. Οι περιοχές αυτές είναι η Ελλάδα, η Κωνσταντινούπολη και η Συρία – Παλαιστίνη. Έτσι αντιμετωπίζει εύκολα τις «γενικεύσεις του Λιβανίου» όσο και τον «υπερβολικά μεγάλο αριθμό φιλολογικών μαρτυριών» σε Χριστιανούς και εθνικούς συγγραφείς για την καταστροφή των ναών, που καταντά όπως λέει: «ύποπτος»!

Γράφει: «Στην προσπάθειά τους να ηρωοποιήσουν επισκόπους και αυτοκράτορες, σε μια περίοδο, κατά την οποία ο θρησκευτικός φανατισμός θεωρείτο αρετή, συχνά οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς απέδιδαν σ’ αυτούς ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΝΑΩΝ ή στην καλύτερη περίπτωση, μεγαλοποιούσαν τα ηροστράτεια ανδραγαθήματά τους».

Η ίδια η συγγραφέας αναφέρει ότι «Σε τόπους όπως η Αθήνα ή οι Δελφοί, ο κανόνας είναι ότι τα μεταγενέστερα στρώματα έχουν καταστραφεί από τους ίδιους τους αρχαιολόγους στην προσπάθειά τους να φτάσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο κλασικό υπόστρωμα» των ανασκαφών. Τις παρατηρούμενες καταστροφές αποδίδουν οι αρχαιολόγοι στους σεισμούς, τις βαρβαρικές επιδρομές (4ο – 6ο αιώνα) και την εγκατάλειψη. Τα αρχαία μνημεία των Αθηνών και των Δελφών έμειναν απείραχτα από τους Χριστιανούς.» "

"Ο Πλούταρχος αναφέροντας την παρακμή των αρχαίων μαντείων, γράφει μεταξύ άλλων παραδειγμάτων πανάρχαιων μαντείων που σίγησαν στην εποχή του, ότι το ίδιο το δελφικό μαντείο, άλλοτε είχε δύο «προφήτιδες» και μια τρίτη εφεδρική, ενώ στην εποχή του (1ος –2ος μ.Χ. αι.) μία ήταν αρκετή (Περί των εκλελοιπότων χρηστηρίων, 8). Ο Παυσανίας (2ος μ.Χ. αι.) αναφέρει πλήθος εγκαταλλελειμένων ναών της αρχαιοελληνικής θρησκείας στην ελληνική ύπαιθρο. Μόνο στην Αρκαδία, στο κέντρο της Αρχαίας Κλασσικής Ελλάδας, ο Παυσανίας (Αρκαδικά) αναφέρει πλήθος ναών ερειπωμένων, δίχως στέγη, και εγκατελειμένων: της Αφροδίτης (9,6), της Αθηνάς (14,4), της Αφροδίτης (12,6), του Απόλλωνα (15,4), του Ερμή (17,1), της Αφροδίτης (24,6), των Δώδεκα θεών (25,3), της Ήρας (26,2), της Δήμητρας (29,5), του Ερμή (32,1), του Ερμή (30,6), των Μουσών ( 32,2), του Άρη (32,3), της Αρτέμιδος (35,5), της Αθηνάς (36,7), της Αφροδίτης (41,10), της «Μητρός των θεών» (44,1), της Αρτέμιδος (53,11) και του πυθίου Απόλλωνα (54,5).

Αναρωτάται κανείς πού είχε πάει η θεοσέβεια προς τους παλιούς θεούς, και δεν αναστυλώνονταν τόσοι μεγάλοι ναοί, μεγάλων θεών από τους Ελληνες. Μήπως επειδή δεν τους ένοιαζε πια και τόσο το Δωδεκάθεο;"

Βέβαια, ως συνήθως, και ιδιαίτερα κατά εποχές όπου κυριαρχεί η λογοκρισία και η θεοκρατική χούντα, κάθε άλλο παρά……«υπερβολές» καταγράφονται, παρά μάλλον ΠΟΛΥ ΛΙΓΑ!

Αλήθεια, ΠΟΙΟΣ είναι αυτός που για παράδειγμα θα έβγαζε τα μάτια του κατηγορώντας το θεοκρατικό μηχανισμό σήμερα στο Ιράν?

Ας δούμε όμως τι άλλο κατέγραψε η ιστορία για τους θρησκευτικούς ταγούς της ρωμιοσύνης. Όπως για παράδειγμα το θέμα με τον περίφημο «ΑΡΓΥΡΟΝΗΤΟ ΦΟΡΟ» που κληρονόμησαν και διατήρησαν για όσο τους έπαιρνε.

Να υπενθυμίσουμε ότι το εμπόριο που διεξάγονταν στο προαύλιο του ναού που υποτίθεται ότι εκδίωξε ο Ιησούς («μεταβάλλατε τον οίκον του πατρός μου εις οίκον εμπορίου..») δεν ήταν ένα απλό πανηγύρι, αλλά μία καλά οργανωμένη εμπορική δραστηριότητα με τεράστια κέρδη για το ιερατείο.

Οι αρχιερείς του ναού απαγόρευαν την κυκλοφορία των «ειδωλολατρικών» νομισμάτων που έφεραν την μορφή του Καίσαρα, πράγμα που θεωρούσανε προσβολή και ασέβεια, και επέτρεπαν μόνο την κυκλοφορία «θεάρεστων» νομισμάτων τα οποία και έφεραν ιουδαϊκά σύμβολα (sic).

Τα νομίσματα όμως τα ρωμαϊκά, που ήταν και τα μοναδικά στην κυκλοφορία της αυτοκρατορίας, ήτανε ότι μπορούσανε να προσφέρουνε οι συναλλασσόμενοι στο εμπόριο του ναού. Έτσι, την εκμετάλλευση αυτής της νομισματικής ανταλλαγής την ανέλαβαν οι αρχιερείς του ναού.

Με μια λεπτομέρεια: τα νομίσματα του ιερατείου ήτανε σημαντικά χαμηλότερης αξίας! Και βέβαια, όλη την διαφορά την καρπώνονταν το ιερό τους ταμείο.

‘Έξω λοιπόν από την πόρτα του προαυλίου κάθονταν οι ειδικά εντεταλμένοι αργυραμοιβοί οι οποίοι χάλαγαν το σκληρό νόμισμα των ρωμαίων με τα «κατάλληλα» και «θεοσεβή» ιουδαϊκά, τις επονομαζόμενες ΤΣΙΚΛΕΣ.

Ήτανε ένα τεράστιο κόλπο που απέφερε κέρδη τα οποία με την σειρά τους μετριόντουσαν σε ΑΤΟΦΙΟ ΧΡΥΣΑΦΙ και όχι σε κάλπικα ρωμαϊκά νομίσματα!

Ο περίφημος ιουδαϊκός αργυρόνητος φόρος λοιπόν ίσχυσε, με άλλη μορφή, ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ώσπου καταργήθηκε με νόμο το 518 μ.Χ. από την ελληνίδα αυτοκράτειρα Αριάδνη, γυναίκα του Αναστάσιου του Δίκορου.

Την εποχή εκείνη Κωνσταντινούπολη ήταν γεμάτη από εκατοντάδες οίκους ανοχής. Έξω από κάθε πορνείο καθόταν ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, που πληρώνονταν την κάθε «επίσκεψη» (βίζιτα) δίνοντας στον υποψήφιο και περιχαρή «πελάτη» μια ειδική μάρκα.

Η μάρκα αυτή κατέληγε στην πόρνη για τις υπηρεσίες της, και η οποία με την σειρά της ΤΙΣ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΑΡΓΥΡΩΝΕ ΣΕ ΠΟΛΥ «ΧΑΜΗΛΗ» ΤΙΜΗ.

Και αυτό γίνονταν από το ιερατείο (σύμφωνα με την παράδοση των προπατόρων βλέπετε…) διότι η διαφορά του ποσού ήτανε……….υπέρ της σωτηρίας της ψυχής της πόρνης!

Μετά από αυτή την παρέμβαση της ελληνίδας αυτοκράτειρας κατά των «σωτήριων» και εμπράγματων προνομίων που απολάμβανε η εκκλησία του Θεού επί της γης, η εκκλησία οργίσθη («οργή ιεράν») χαρακτηρίζοντας την αυτοκράτειρα «βλάσφημο και αισχρά» διότι……..καταδίκαζε εις το πυρ το αιώνιον τις ψυχές των δύστυχων ιερόδουλων.

Ζητήθηκε επισήμως η παραίτηση της αυτοκράτειρας από τον θρόνο, και ο στρατηγός Βιταλιανός με τους θρησκόληπτους στρατιώτες του κατέβηκε για υποστήριξη των ιερών κανόνων και της παράδοσης της εκκλησίας!

Η Ελληνίδα αυτοκράτειρα όμως ειδοποίησε τον αθηναϊκό στόλο που κατέπλευσε με τον Πρώκλο και το υγρό πυρ του, ειδοποιήθηκαν και οι «ειδωλολάτρες» Προνιάτες «έλληνες» του Πόντου και σε τρεις ημέρες αποκαταστάθηκε η τάξη στην Κωνσταντινούπολη, αφού σφάχτηκαν πάνω από 15.000 χριστιανοί πιστοί που έπεφταν με χαρά πάνω στα ποντιακά μαχαίρια για την προάσπιση…………..της ιεράς παράδοσης του ΑΡΓΥΡΟΝΗΤΟΥ ΦΟΡΟΥ της εκκλησίας!

Λοιπόν,

"To 219 π.Χ., οι Αιτωλείς, με επικεφαλής τον Σκόπα, εισβάλλουν στη Μακεδονία, κυριεύουν το Δίον, παραδίδουν στο πυρ τις στοές γύρω από τον ναό, και ανατρέπουν όλους τους ανδριάντες. «Ενέπρησε τας στοάς τας περί το τέμενος και τα λοιπά διέφθειρε των αναθημάτων, έτρεψε δε τας εικόνας των βασιλέων απάσας (Πολύβιος, Ιστορίαι, Δ΄ 62, 2-3).[b/]

Τον ίδιο χρόνο, (219 π.Χ.), ο στρατηγός των Αιτωλών Δωρίμαχος, πυρπόλησε το ιερό της Δωδώνης, κατέστρεψε τα αναθήματα, και «κατέσκαψε την ιεράν οικίαν». (Πολύβιος, Ιστορίαι, Δ΄ 67,3).

Με τη σειρά τους οι Μακεδόνες (υπό τον Φίλιππο Ε΄), εισβάλλουν στο Θέρμον και επιδίδονται σε χειρότερες βαρβαρότητες. Μετά τη λεηλασία της περιοχής, πυρπόλησαν τις στοές των ναών και κατέστρεψαν τα αφιερώματα, που ήταν πολύτιμα έργα εξαιρετικής τέχνης. «όντα πολυτελή ταις κατασκευαίς και πολλής επιμελείας ένια τετευχότα και δαπάνης». Ξεθεμελίωσαν τα κτίρια, γκρέμισαν τα αγάλματα που υπολογίζονταν σε δύο χιλιάδες, και προχώρησαν στον θρυμματισμό τους, εκτός από εκείνα που στο βάθρο είχαν εγχάρακτα τα ονόματα των θεών, από ευλάβεια ή φόβο. «Ανέτρεψαν δε τους ανδριάντας όντας ουκ ελάττους δισχιλίων» (Πολύβιος Ιστορίαι, Ε΄ 9). Όλα αυτά έγιναν με εντολή του Φιλίππου και των συνεργατών του «τους περί αυτόν φίλους», που πίστευαν ότι ενεργούν «δικαίως και καθηκόντως». Κατά τον Μεγαλοπολίτη ιστορικό, η καταστροφές αυτές, δεν αποτελούν βάρβαρες πράξεις «αναγάζουσιν οι του πολέμου νόμοι και τα τούτου δίκαια». (Πολύβιος Ιστορίαι, Ε΄ 11, 3).

[b]Το 201 π.Χ., ο Φίλιππος εισβάλλει στη Μ. Ασία, κυριεύει την Πέργαμο όπου ηγεμόνευε ο Άτταλος Α΄, και με λυσσώδη οργή «λυττώντι τω θυμώ», (όπως γράφει το Πολύβιος), καταστρέφει μνημεία και έργα τέχνης. «Εις τα των θεών έδη και τεμένη διετίθετο την οργήν» Δεν αρκείται όμως στον εμπρησμό και την κατακρήμνιση των ναών, των βωμών και των αγαλμάτων. Κατασυντρίβει και τους λίθους για να μην ξαναχτιστούν τα ξεθεμελιωμένα ιερά. «προς το μηδέν ανασταθήναι των κατεφθαρμένων. Πελέκησε ακόμα και τα ιερά άλση. (Πολύβιος Ιστορίαι ΚΑ΄ 1)."

Έτσι για να θαυμάσουμε τα έπη(έτσι γράφεται;) της προχριστιανικής εποχής. Ίσως ανακαλύψουμε τελικά ποιοί ήταν οι πρωτεργάτες της τακτικής των καταστροφών.
Το "Πολύβιος Ιστορίαι" δεν το έχω αλλά θεωρώ αξιόπιστη την πηγή που κάνει χρήση των στοιχείων αυτών.

Φίλε Μακεδόνα, τουλάχιστον έψαξα να δω ποιος ήταν αυτός ο κύριος Πολύβιος. Αν θες μπορώ να σου πω και εσένα, ή και να σου δώσω την ιστοσελίδα όπου υπάρχει ένα σύντομο βιογραφικό του.

Για να αφήσουμε για λίγο όμως τους ναούς (αφού μάθαμε τελικά….ΠΟΙΟΣ τους κατάστρεψε!!) και να δούμε ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ.

Μία από τις χειρότερες θηριωδίες κατά του ελληνικού γένους, η οποία και σημάδεψε ανεξίτηλα την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό, που επιμελώς αποσιωπήθηκε από τη βυζαντινή γραφίδα των «ρωμιών» καθώς και από την νεότερη ιστορική καταγραφή υπό την επιρροή συσκότισης των θρησκευτικών ταγών της ορθοδοξίας μετά το 1821 (βλέπετε έχουμε ΑΚΟΜΑ ένα Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων…), είναι Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ-«ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ»- που εκτελέσθηκε στην Σκυθόπολη τον 4ο αιώνα μ.Χ. (είναι η σημερινή πόλη Μπετσηάν του Ισραήλ).

Στην αρχαία αυτή πόλη του δυτικού Ισραήλ εγκαινιάστηκε και λειτούργησε ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ «ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΩΝ», το πρώτο Άουσβιτς της ιστορίας!

Για δύο ολάκερες δεκαετίες μεταξύ 341 και 361, δηλαδή καθ’όλη την διάρκεια της βασιλείας του βυζαντινού θρόνου από τον Κωνστάντιο το Β’ (δευτερότοκο γιο του άλλου «μπουμπουκιού», του «Μέγα» Κωνσταντίνου), συγκεντρώνονταν, βασανίζονταν και ΘΑΝΑΤΩΝΟΝΤΑΝ όσοι Έλληνες αρνούνταν να απαρνηθούνε και να καταργήσουνε την πατρώα θρησκεία τους και να ασπαστούνε την «Χριστιανική οδό της αγάπης» που διαχειρίζονταν οι βυζαντινοί.

Το «ιερό σφαγείο» των βυζαντινών υπήρξε επινόηση ενός ευσεβέστατου επισκόπου της ορθοδόξου εκκλησίας, του Γεωργίου της Αλεξάνδρειας. Το πρόβλημα που κατέτρωγε τα σωθικά του Γεωργίου ήταν οι εναπομείναντες έλληνες στις διάφορες διοικητικές θέσεις της αυτοκρατορίας (Έλληνες όμως ΚΑΙ στο θρήσκευμα), και η αντίσταση που μέσω αυτών προέρχονταν στα μεγαλεπήβολα σχέδια του περί μίας ολοκληρωτικά χριστιανικής αυτοκρατορίας.

Προσφέρθηκε λοιπόν να παίξει τον ρόλο του προστάτη των βυζαντινών συμφερόντων και να καταγγέλλει στον αυτοκράτορα, καθώς και να καταπνίγει, οποιαδήποτε συνομωσία εξυφαίνετο τάχα εναντίον του. Η αρχή του κακού είχε εγκαινιαστεί!

Ο θρησκόληπτος Κωνστάντιος δέχθηκε τις παροτρύνσεις του ευσεβούς επισκόπου και απέστειλε στην Ανατολή τον γνωστό για την σκληρότητα του, αποκαλούμενο και ως «Τάρταρο», αρχιγραμματέα της Αυλής Παύλο. Αυτός και ο Γεώργιος οργάνωσαν τον στρατόπεδο συγκέντρωσης το οποίο έμελλε να γίνει ο φρικιαστικός τάφος χιλιάδων ελλήνων.

Οι κατηγορίες «επί εσχάτη προδοσία» άρχισαν να απαγγέλλονται δίχως προσχήματα εναντίων ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Τους χαρακτήριζαν ως υπονομευτές του αυτοκράτορα, συλλαμβάνονταν επ’αυτοφώρω από εντεταλμένα όργανα τους σε όλη την αυτοκρατορία, και οδηγούνταν σιδηροδέσμιοι στο στρατόπεδο της Σκυθόπολης.

Σχετικά μας μεταφέρει ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος (Ammianus Marcellinus): «Έφτανε να φορά κανείς στο λαιμό του ένα φυλακτό κατά του ελώδους πυρετού ή άλλης ασθένειας ή να κάθεται κοντά σε τάφο (ειδωλολατρικό), για να κατηγορηθεί ότι επικαλείται φαντάσματα και δαίμονες και να θανατωθεί» (19,12 παρ.14)

Ο Α.Μαρκελλίνος είναι Λατίνος ιστορικός, και σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Πυρσός ελληνικής καταγωγής, υπηρέτησε ως ιστορικός τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο το Β’ και επίσης συνόδευσε τον Ιουλιανό στην εκστρατεία του κατά των Πάρθων. Το έργο του αναγνωρίζεται για την σπάνια αμεροληψία, την έγκυρη πληροφόρηση και το ζωντανό ύφος.

Οι περιουσίες όσων οδηγούνταν στο Άουσβιτς των βυζαντινών κατάσχονταν και όποιο κτίσμα «ειδωλολατρικό» έβρισκαν το κατέστρεφαν. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι τα κοινόβια των χριστιανών της εποχής ετρέφοντο σχεδόν αποκλειστικά από αυτές τις χιλιάδες κατασχέσεις, μιας και οι περιουσίες των «άπιστων ειδωλολατρών» ήταν στους σφαγιασθέντες πλέον άχρηστες, αλλά επιπλέον έχριζαν και……Χριστιανικού εξαγνισμού!

Επί είκοσι συναπτά έτη θανατώνονταν «εθνικοί ειδωλολάτρες», έλληνες δηλαδή, στο βωμό της «απρόσκοπτης συνέχειας του ελληνισμού» από τους βυζαντινούς που και σήμερα ακόμη τιμούμε στη χώρα μας με εορτές και ιεροπρέπεια!

Ναι, είμαστε τόσο γενναιόδωροι με την ιστορία ώστε εορτάζουμε τους σφαγείς μας καθώς και τους ηθικούς αυτουργούς των εγκλημάτων που διέπραξαν!

Έτσι μπορούνε ενδεχομένως ορισμένοι βυζαντινιστές (και…όψιμοι ερευνητές του google) να κατανοήσουνε καλύτερα γιατί τα μετέπειτα αυτοκρατορικά διατάγματα που θεσμοθετούσαν την «επί ελληνισμό» ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ, εφαρμόστηκαν δίχως την παραμικρή αντίσταση ή εξέγερση, μιας και στους εναπομείναντες ο τρόμος και ο πανικός τους οδήγησαν στον συμβιβασμό με την χριστιανική θρησκεία, με αποτέλεσμα ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ στο πέρασμα των αιώνων.

Φίλε Μακεδόνα με έχει κατηγορήσει ότι ψάχνω στο Διαδίκτυο και ότι το χριστιανικό δογματικό και χωρίς διάκριση και έλεγχο το γράφω εδώ στο φόρουμ. Δηλαδή αυτό το πράγμα για σένα θεωρείται αποδεικτικό αναξιοπιστίας.

Δεν έκρινες όμως αλλά ούτε και λές τίποτα στο Σβάμπε, που κάνει και αυτός το ίδιο και ίσως περισσότερο και πολύ πριν από μένα.
Ίσως γιατί σε βρίσκουν σύμφωνο και σου αρέσουν αυτά που γράφει ο Σβάμπε.

Πήρα έτσι στην τύχη μια γραμμή από την προηγούμενη απάντηση του Σβάμπε και έψαξα στο Διαδίκτυο.
Και ιδού λοιπόν το αποτέλεσμα:

http://www.metanastis.de/EPIBOLHORTHODOXIAS.htm

βρήκα επίσης και αυτό:
http://www.ysee.gr/index.php?type=d&f=love&lid=l1a

ως σήμερα δεν γνώριζα ότι υπάρχουν τέτοιες ιστοσελίδες.
Υπάρχει πρόοδος!

Κανείς δεν υποστήριξε προφανώς ότι ο υποφαινόμενος δεν γνωρίζει τους τρόπους αναγνώρισης και διερεύνησης ενός κειμένου στο internet. Επομένως, θα ήτανε ανόητο να νομίζουμε πως κάτι τέτοιο προσπάθησε να το…«αποκρύψει».

Αυτά ως προς την «ανακάλυψη».

Επίσης, κείμενα που υπάρχουνε εδώ και πολλά χρόνια στο internet, και αποτελούνε κοινό «μυστικό», δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην χρησιμοποιούνται. Να σημειώσω ότι οι πηγές που αναφέρει ο φίλτατος Ψηλός δεν είναι διόλου οι μοναδικές που τα περιέχουνε.

Σκοπός αυτής της συμμετοχής είναι η ανάδειξη στοιχείων και ιστορικών αληθειών, καθώς και ο σχολιασμός και η παράθεση προσωπικών απόψεων. Δεν νομίζω λοιπόν κανείς να αμφισβητεί την ορθότητα των αναφορών.

Βέβαια, ορισμένοι αρέσκονται ΜΟΝΟ στην πληκτρολόγηση κειμένων στο google…….

Σε αυτό το πνεύμα, και δίχως να αλλάζει ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ιστορικά, παραθέτω και τα παρακάτω, τα οποία και ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ υπάρχουνε σε ουκ ολίγες σελίδες.

Πόσο φιλέλληνες ήταν οι πατέρες της «ορθοδοξίας»;

Το πόσο φιλέλληνες ήταν οι λεγόμενοι πατέρες της «ορθοδοξίας» προκύπτει από τα παρακάτω κείμενά τους.

Ο «μέγας» Βασίλειος ή αϊ-Βασίλης(330-379 μ.α.χ.χ.), αρχιεπίσκοπος Καισαρείας

1) Στο έργο του «εις προφήτην Ησαΐα» 9.230.8 έλεγε: «Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδάζουν κατα¬βροχθίζοντας με ορθάνοιχτο στόμα τον «Ισραήλ». Στόμα δε, λέγει εδώ ο προφήτης (βλ. Ησαΐας θ' 11) την σοφιστική του λόγου δύναμη η οποία τα πάντα χρησι¬μοποίησε για να παραπλανήσει τους εν απλότητι πιστευσάντων».

2) Στο έργο του «εις τον προφήτην Ησαΐαν προοίμιον» 7.196.3 έλεγε: «Προσταγή, (!!!) μη δειλιάζετε από των Ελληνικών πιθανολογημάτων... τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ού¬τε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι είναι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώ¬ση σε όσους την χρησιμοποιούν».

Ιωάννης «Χρυσόστομος» αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως

1) Στο έργο του «εις Ιωάννην τον ευαγγελιστήν» (ομιλία ΞΣ') 59.369.12-370.11 έλεγε: α) «Αν στα ενδότερα (των Ελληνικών σκέψεων) κοιτάξεις, θα δεις, τέφρα και σκόνη και υγιές ουδέν, αλλά τάφος ανεωγμένος ο λάρυγξ αυτών, (των Ελλήνων φιλοσόφων!) τα πάντα δε γεμάτα ακαθαρσίες και ιχώρ, (έμπυο!) και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν σκωλήκων. Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, από των φιλοσόφων λαβόντες... Ημείς δε, ου παραιτούμεθα της κατ' αυτών μάχης».

2) Στο έργο του «εις Ιωάννην» 59.31.33 έλεγε σε ένδειξη ανθελληνισμού:

«Όσο πιο βάρβαρο ένα έθνος φαίνεται και της ελληνικής απέχει παιδείας, τόσο λαμπρότερα φαίνονται τα ημέτερα... Ούτος ο (πιστός) βάρβαρος, την οι¬κουμένη ολάκερη κατέλαβε... και ενώ πάντα τα των Ελλήνων σβήνουν και αφανίζονται, τούτου (του βάρβαρου) καθ' εκάστην λαμπρότερα γίνονται».

3) Στο έργο του «λόγοι κατά Ιουδαίων» 48.851.38 έως 852.35, ο Ιωάννης «Χρυσόστομος» προέτρεπε τον εμπρησμό της βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας με τις εμπρηστικές δηλώσεις του: «Τι λοιπόν, άγιος έσται ο ναός του Σεράπιδος (Αλεξανδρινή βιβλιοθήκη) δια τα βιβλία; Μη γένοιτο!... αλλά δαίμονες οικούσι τον τόπον... μάλλον δε και αυτών (των Ελλήνων) όντων δαιμόνων... και παρ' αυτών βωμός στέκει απάτης αόρατος εις τον οποίον ψυχάς ανθρώπων θυσιάζουσι... κατάλαβε λοιπόν και φανέρωσε (διάδωσε!) ότι δαίμονες κατοικούν εκεί». Δηλαδή δαίμονες κατά τον «σοφό» ιεράρχη ήταν τα βιβλία της Αλεξανδρινής βιβλιοθήκης και ψυχοθυσιαστήρια οι βιβλιοθήκες των Ελλήνων!!!

4) Στο έργο του «περί κενοδοξίας και πως δει τους γονείς ανατρέφειν τα τέκνα» (690) 641.65, απαγόρευσε στους Έλληνες τα Ελληνικά ονόματα και ήθελε μόνον τα εβραϊκά: «Κανείς δεν πρέπει στα παιδιά του, των (Ελλήνων) προγόνων να καλεί τα ονόματα, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά αυτά των δίκαιων (δηλαδή της Π. Διαθήκης)».

5) επιστράτευε μισθοφόρους για την συστηματική κατεδάφιση των Ελληνικών μεγαλουργημάτων, όπως προκύπτει από το έργο του Θεοδωρήτου «εκκλησιαστική ιστορία προς Δαμάσιο» (Τομ. 5ος 329/ 8-330/8): «Ο δε Μέγας Ιωάννης (ο Χρυσόστομος) ασκητάς πυρπολούμενους από ζήλον θεού (φανατισμένους καλόγερους) συνέλεξε, με βασιλικούς δε νόμους αυτούς οπλίσας, κατά των ειδωλικών (Ελληνικών μνημείων) έπεμψε ιερών, τα δε χρήματα για τους κατεδαφιστές και τους βοηθούς, δεν έλαβε απ' τα βασιλικά ταμεία(!), αλλά από πλούσιες γυναίκες που φιλοτίμως να παρέχουν κατέπειθε, ώστε με την λαμπρή τους πίστη να κερδίσουν την ευλογία. Έτσι με τον τρόπο αυτόν τους υπολειπόμενους Σηκούς (ναούς, οίκους, τάφους) με τούτον τον τρόπον εκ βάθρων ανέσπασεν».

Ο Ευσέβιος, Επίσκοπος Καισαρείας & Παλαιστίνης (265-340 μ. α. χ. χ.)

Στο έργο του «Ευαγγ. Προπαρ./ Εις τους ψαλμους /Αλληλούια. ΡΙΒ’ (23.1352.34)» έλεγε τα εξής: «Τον πτωχόν και πένητα λαόν, σήκωσες από... της κοπριάς των Ελληνικών μυσαγμάτων (βδελυγμάτων) και κάθισες αυτόν μετά των αρχόντων του Ισραήλ, τον όντος λαόν αυτού». Ενδεικτικοί υπότιτλοι από το έργο του Ευσεβίου «Κλεις Πατρολογίας»: «Πράξη σωφροσύνης είναι η εγκατάλειψη της ελληνικής πλάνης (Ελληνικής Θρησκείας)…». «Εγκαταλείψτε όσα οι Έλληνες φυσικοί φιλόσοφοι περί αρχών εισηγήθηκαν». «Μαγγανείες μετέρχονται (οι Έλληνες!!!) και μ' αυτήν εξαναγκάζουν την ανθρώπινη γνώμη». «Τα αγάλματά τους μαγικά κατασκευάζουν (οι Έλληνες) και στην μαγεία προτρέπουν». «Περί των αρχαιότερων Εβραίων και γιατί τας γραφάς αυτών, από των Ελληνικών λόγων προτιμήσαμε (δηλαδή να προτιμάτε να διαβάζετε τις γραφές των Εβραίων και όχι τους Έλληνες φιλοσόφους)». «Τα πάντα παρά βαρβάρων οι Έλληνες ωφελήθηκαν». «Περί του πόσο κλέφτες ιδεών είναι οι Έλληνες». «Γιατί μετά από λογική κρίση και σώφρονα λογισμό την ιστορία των Εβραίων παραδεχθήκαμε».

Ο Γεώργιος ο Μοναχός, χρονογράφος στο έργο του «Περί Θάρρα» έλεγε:

«Εγώ δε την παρ’ Ελλήνων παιδεία φληναφίαν (δηλαδή μωρολογία) κακού δαίμονος και χαλεπωτάτη (δηλαδή θλιβερώτατη) υπόθεσιν είναι λέγω».