- Ο ΤΙΠΟΤΑΣ . - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Θεωρητικά έχουνε μελητήσει την εσωτερική φύση τους .
Υπάρχουνε όμως και άνθρωποι, οι οποίοι έχουνε αποκτήσει αρκετά εσωτερικά βιώματα .
Η ερμηνεία τους (δηλαδή ο λόγος για τον οποίο τα βιώσανε ) , προυποθέτει την θεωρητική μελέτη της εσωτερικής φιλοσοφίας .
Η ιδανική ενασχόληση με την εσωτερική σύσταση του ανθρώπου , προυποθέτει θεωρητική μελέτη & βιωματικές εμπειρίες .
Στους μεν πρώτους ,λείπει η εμπειρία στους δε δεύτερους η θεωρία .
Απορώ με συνανθρώπους μου οι οποίοι δεν διαθέτουνε βιωματικές εμπειρίες και όταν τους ρωτάς γιατί δεν τις επιδιώκουνε ( δηλαδή γιατί δεν προσπαθούνε να υλοποιούνε την θεωρητική μελέτη της εσωτερικής φιλοσοφίας την οποία κατέχουνε ) , απαντάνε ως εξής :
ΜΑ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΤΩ ( βιαματικές εμπειρίες ) ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ,ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΡΘΕ Η ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΤΉΣΩ ?
Συνεχείζουνε την μελέτη της εσωτερικής φιλοσοφίας και μένουνε στην θεωρία .
Στην ουσία δεν περιμένουνε να βιώσουνε κάτι έξω απο αυτό που μπορεί να εξηγήσει η λογική τους .
ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝΕ ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ ΟΥΤΕ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΙΣ 5 ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ,ΔΙΟΤΙ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΦΤΑΝΕΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ .
Έτσι μένουνε στάσιμοι αλλά αδυνατούνε να το εμπεδώσουνε ,διότι δεν επιδιώκουνε βιωματικές εμπειρίες .
ΚΡΙΜΑ . 
Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνει κανείς όταν αρχίζει να ασχολείται με τον Εσωτερισμό, είναι να δρα με απροσωπία. Αυτό σημαίνει ότι δεν περιαυτολογεί κανείς, και προσπαθεί οι επιθυμίες του, οι συμπάθειες ή αντιπάθειές του να μην τον ελέγχουν, αλλά να τις ελέγχει. Δηλαδή να επικεντρωθεί νοητικά.
Θα τολμήσω μόνο να προσθέσω ότι αν κάποιος δεν κινηθεί εξωτερικά προς τον εσωτερισμό, παρά τις εμπειρίες και τα βιώματα, πλήν των γνώσεων που έχει,
Σε κάποια φάση, ο εσώτερος εαυτός που δουλεύει με τον δικό του χρόνο και τρόπο,
Φτάνει σε σημεία ή είναι να φτάσει σε σημεία που όταν κινείσαι από έξω, δεν τα φτάνεις…If you know what I mean…
Δηλαδή, μπορείς να πετύχεις να κάνεις θαύματα, χωρίς να το κάνεις συχνά… Αν το αφήσεις αυτό που καταπιέζεται, κάποια στιγμή, φτάνει κορυφές…
Αυτό για μένα είναι καλύτερο από την εκτόνωση…
Εννοώ όταν αυτό που έχεις το χρησιμοποιείς, μετά καίγεται, είσαι σαν ένας ηθοποιό πάνω στη σκηνή που τα δίνει όλα. Μετά νοιώθει άδειος…
Καλά είναι να αφήνεις ότι υπάρχει μέσα σου να βγεί μόνο του...
Έχει τον χρόνο του.
Η προσπαθείς να την ακολουθήσεις , η όπως έγραψες φίλε μου εξωστρέφεσαι με την αφέλεια ( άγνοια ) ότι εσωστρέφεσαι .
Το ίδιο ισχύει και με τα εγκόσμια ,ένας πανέξυπνος άνθρωπος ,δεν περιμένει έναν συνάνθρωπό του με κλειστό μυαλό να τον ακολουθήσει ,ασχολείται με ανυχτόμυαλους ,γιατί η αναμονή μπορεί να του στοχίσει και μία ολόκληρη ζωή ( ενσάρκωση ) . 
Για τα πάντα υπάρχει χρόνος και όταν μιλάμε για την προσωπικότητα ,που είναι από την φύση της φθαρτή ,ναι υπάρχει χρόνος .
Συγκεκριμένα υπάρχουνε 777 ενσαρκώσεις ( κατά εσωτερική προσέγγιση ) ,έως ότου μία προσωπικότητα βαρεθεί πλέον τα ίδια και τα ίδια και προσπαθήσει να περάσει απέναντι στον εσωτερισμό .
Χρόνος είναι το μήκος μίας σκέψης και όταν αυτή την αφιερώνουμε στον διαλογισμό τότε :
Πλανητικός λόγος = διαλογισμός .
Όταν όμως την αφιερώνουμε στα εγκόσμια ,τότε λειτουργούμε με σκεπτομορφές .
του αγώνα γι’ αυτή είναι σχετική με την βελτίωση
του ατόμου που ζει αυτές τις προσωπικότητες, οπότε
πάλι για προσωπικότητα μιλάμε, απλά μεγαλύτερη από
την ζωή ενός ατόμου και σε σχέση με το τελικό του
προφίλ, σε σχέση με την αιωνιότητα…
quote:
Αφού η προσωπικότητα είναι φθαρτή, τότε η ύπαρξη
του αγώνα γι’ αυτή είναι σχετική με την βελτίωση
του ατόμου που ζει αυτές τις προσωπικότητες, οπότε
πάλι για προσωπικότητα μιλάμε, απλά μεγαλύτερη από
την ζωή ενός ατόμου και σε σχέση με το τελικό του
προφίλ, σε σχέση με την αιωνιότητα…
Γιατί όμως αγαπητέ συνομιλητή η προσωπικότητα ( η κάθε προσωπικότητα ) είναι φθαρτή γνωρίζεις ,το γνωρίζουμε 
Είναι φθαρτή γιατί ο χρόνος την έχει σκοτώσει κιόλας.
Αθάνατη θα γίνει άμα μπορέσει να περάσει τον χρόνο...
Οι περισσότεροι άνθρωποι ταυτίζουν την έννοια της προσωπικότητας με το φυσικό υλικό τους σώμα και ως ψυχή θεωρούν τον συναισθηματικό – διανοητικό, υποκειμενικό τους κόσμο.
Η προσωπικότητα σύμφωνα με την εσωτερική επιστήμη αποτελείται από ένα φυσικό – αιθερικό φορέα (σώμα), από ένα αστρικό φορέα (σώμα) και από ένα νοητικό φορέα (σώμα).
Τα συναισθήματα και οι σκέψεις μας δεν είναι μέρος του φυσικού φορέα (σώματος), αλλά αντίστοιχα του αστρικού και του νοητικού μας φορέα. Και όπως το φυσικό μας σώμα είναι μέρος του φυσικού κόσμου (που αντιλαμβανόμαστε με τις πέντε φυσικές μας αισθήσεις), έτσι και το αστρικό (αισθαντικό) σώμα είναι μέρος του αστρικού (συναισθηματικού, αισθαντικού) κόσμου, ενώ το νοητικό σώμα (κατώτερος νους), είναι μέρος του νοητικού κόσμου.
Γίνεται κατανοητό, ότι το παραπάνω κείμενο σχετικά με το τι είναι η προσωπικότητα, από τεχνική εσωτερική σκοπιά, πονοκεφαλιάζει όσους δεν έχουν μελετήσει μεταφυσικά θέματα, αρκετά χρόνια.
Όταν ασχολείται ένας άνθρωπος μόνο με το σώμα και τον αστρικό φορέα (συναισθήματα ) ,είναι σαν να έχει έναν ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο...!
Άντε τώρα να τον βγάλεις έξω...,με ένα ποντίκι 
Ο εσωτερισμός απευθύνεται σε ανθρώπους που είναι έτοιμοι συνειδησιακά, να στοχαστούν θέματα, που τον περισσότερο κόσμο τον αφήνουν αδιάφορο. Αυτό είναι κατανοητό από όλους όσους ασχολούνται με την εσωτερική φιλοσοφία για αρκετό καιρό. Έχουν δεχτεί, τουλάχιστον θεωρητικά, ότι όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι, αλλά ότι διαφοροποιούνται κυρίως ανάλογα με το εξελικτικό σημείο της συνείδησής τους.
Το καθοριστικό σημείο είναι αυτό ,όπου ένας άνθρωπος δέχεται την ύπαρξη της ψυχής του και προσπαθεί να αφομοιώσει την προσωπικότητά του σε αυτήν .
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΔΡΑΣΤΗΡΟΠΟΙΕΊΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ,ΤΗΝ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ .
Στην ουσία αυτός πρέπει να είναι ο στόχος κάθε προσωπικότητας .
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ .
Το πρόβλημα το οποίο προκύπτει είναι γνωστό .
Ο ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ( μέρος της προσωπικότητας ) ,δεν έχει καν ανακαλυφθεί απο την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων .
ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΌΓΟ ΑΥΤΌΝ ΟΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΣΤΟ esoterica ,απευθύνονατι στην ποσότητα και όχι στην ποιότητα .
Δηλαδή στην προσωπικότητα και όχι στην ψυχή .
Διότι τους παράγοντες του esoterica ενδιαφέρει προτίστως η ποσότητα .
Δεν σου κάνει εντύπωση αγαπητέ trexagireve το γεγονός ότι έχει περίπου 12.000 μέλη , (η κοινότητα του esoterica )αλλά πάντοτε τα ίδια μόνο άτομα συζητάνε τα ίδια και τα ίδια
Αποχωρώ απο το παρόν θέμα λόγω έλειψης ενδιαφέροντος ( δύο άτομα ) και εύχομαι σε όλους , εποικοδομιτικό στοχασμό στα θέματα που άπτονται της ΨΥΧΗΣ .
Φιλικά Ο ΤΙΠΟΤΑΣ 
στην ουσία, στην σημερινή κοινωνία προσωπικότητα και
υπάρχουν κοπάδια, πράγμα που συμφωνώ, αλλά δεν δείχνεις κι
εσύ ο ίδιος το σθένος να αντιμετωπίσεις αυτή ακριβώς την
σπανιότητα του είδους...
Φίλε μου, για μένα είναι λογικό ότι σε 12.000 άτομα, λίγοι
κάνουν την διαφορά, όπως επίσης λογικό να υπάρχει μοναξιά σε ξεχωριστές προσωπικότητες. το θέμα είναι να αντέχει κανείς και
να περιμένει σε έναανώτερο πεδίο την επικοινωνία που έρχεται
όταν κανείς είναι πραγματικά έτοιμος...
Όπως κάθε μεγάλη προσωπικότητα, πέρασε πρώτα ένα μεγάλο διάστημα
μοναξιάς που καταδεικνύει αυτή ακριβώς την αγελοποίηση και μετά
έγινε η αλλαγή. Είσαι κοντά, μην λυγίζεις τώρα...
ανηφόρα και όταν ανέβεις είσαι κουρασμένος και
στο ισιάδι, αλλά μην ανησυχείς, έρχεται κι η κατηφόρα που
είναι πιο ξεκούραστη... Κάνε την υπομονή...
Είδη πριν από πολύ καιρό άρχισα να δραστηριοποιούμε σε θέματα που αφορούνε την ψυχή ,σε έναν άλλο ηλεκτρονικό ιστότοπο .
Εκεί η διάνοιά μου απελευθερώνεται ,διότι τα άτομα με τα οποία επικοινωνώ ( συζητώ ) , ασχολούνται περισσότερο με τον ανώτερο εαυτό και ελάχιστα με τον κατώτερο .
Παρέμεινα εδώ όχι για εμένα ,αλλά για άτομα που λειτουργούνε αποκλειστικά στο κατώτερο νοητικό τους επίπεδο .
Εσύ διαφοροποιείσαι και πιστεύω ότι αυτήν την διαφορά οφείλεται στα προσωπικά σου βιώματα ,τα οποία εμπλουτίσανε τον εαυτό σου με εμπειρίες .
Έχω βγάλει πλέον τα συμπεράσματά μου .
Εδώ μέσα η κοινότητα ( συντριπτική πλειοψηφία των μελών ) του esoterica ,ασχολείται με τον συμπερασματικό νου και θα συνεχίζει να το πράττει .
Μην ανησυχείς για το άτομο μου , βρήκα την εσωτερική ατραπό και την ακολουθώ .
Χάρηκα ειλικρινά για την δικτυακή γνωριμία μας .
Εύχομαι να βρεις και εσύ τον δρόμο προς την απελευθέρωση των πέντε αισθήσεών σου .
Σε χαιρετώ φιλικότατα .
quote:
Το να ξέρεις να λογοπαίζεις
Σ' αυτό ειμαι πολύ καλός, φίλε μου...
"Εσύ όμως τελικά, με ποιούς είσαι, σε εκφράζει η γνώμη κάποιου φιλοσόφου μας, ή έχεις κάνει τη δική σου θεωρία περί ψυχής; Ποιά είναι τελικά;"
Προσπαθώ να εκμαιεύσω απαντήσεις.
Οπως ο Σωκράτης.(*)
Δεν κατέχω πράμα...
Περιμένω από εσένα που ξέρεις, να μου πεις.
Και όταν δεν καταλαβαίνω κάτι, ρωτάω.
Κακό είναι;
(*)Και τα καταφέρνω καλά ε;
Καμμία σχέση!
Πες μας τη ομάδα είσαι;;;;;;;;;;
Φιλικά όπως πάντα
Edited by - Ψηλός on 27/05/2005 17:21:15
macedon
Φιλικά όπως πάντα
διαβάζοντας το θέμα σχετικά με τυν ευθανασία στην ιστοσελίδα που παρέθεσε ο Σβάμπε www.filosofia.gr μου γεννήθηκε ένα ερώτημα, σχετικά με το οποίο θα ήθελα πολύ να ακούσω τις απόψεις σας.
Θα παραθέσω το ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ του συγγραφέα του εκεί άρθρου, το οποίο και στάθηκε αφορμή για το ερώτημά μου.
quote:
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ
Η σύγκληση επιτροπών ηθικής αξιολόγησης για τέτοια σοβαρά ζητήματα είναι κοινός τόπος σε πολλές χώρες του δυτικού κόσμου. Είναι απαράδεκτο να συντάσσονται νόμοι και να διαπράττονται πράξεις τεραστίου ηθικού βάρους χωρίς προηγουμένως να έχει μελετηθεί το θέμα εις βάθος από κατάλληλους θεωρητικούς και θετικούς επιστήμονες.Όταν τελικώς κάνουμε λόγο για ευθανασία πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ομιλούμε περί της εκούσιας ευθανασίας. Οι υπόλοιπες δυο περιπτώσεις της ακούσιας και της εικαζόμενης συναίνεσης ευστόχως παρατηρούνται από πολλούς ως πράξεις φόνου. Το ηθικό υποκείμενο που είναι άμεσα ενδιαφερόμενο για την αυτοδιάθεσή του οφείλει να εκφράσει ρητώς την άποψή του ώστε να προβληματιστούμε στο αν και κατά πόσο η πράξη της ευθανασίας είναι δόκιμη στην εκάστοτε περίπτωση. Οι εικασίες αλλά και ο παρορμητισμός δεν έχουν θέση σε τόσο σοβαρά ηθικά ζητήματα που χρήζουν εκτεταμένης μελέτης. Η φιλοσοφία, πέρα από τις όποιες θρησκευτικές δοξασίες που δικαιούται ο καθένας να ενστερνίζεται, οφείλει να προβληματίζεται συστηματικά και έντονα πάνω στο δικαίωμα του ανθρώπου στην αυτοδιάθεση της ζωής και της αξιοπρέπειάς του.
Το ερώτημά μου είναι το εξής:
Είστε γονείς ενός 20χρονου παιδιού.
Μια ημέρα σας τηλεφωνούν από το νοσοκομείο και σας λένε πως το παιδί σας επιχείρησε να αυτοκτονήσει αλλά ευτυχώς δεν τα κατάφερε και βρίσκεται στο νοσοκομείο.
Μετά τις κατάλληλες ιατρικές επεμβάσεις το παιδί σώζεται και στη συνέχεια αναρώνει.
- Φαντάζομαι βέβαια το πόσο τραγικό είναι για ένα γονιό ένα τέτοιο γεγονός. -
Ας συνεχίσουμε στο παράδειγμά μας:
Ξαφνικά λοιπόν, συνειδητοποιείτε ότι το παιδί σας, δεν είναι το παιδί που γνωρίζατε, γεμάτο χαρά, ανέμελο και γεμάτο όρεξη για ζωή (μη βιαστείτε να πείτε πως το παιδί που έχει τέτοιες τάσεις τις δείχνει από πιο νωρίς, δεν συμβαίνει πάντα).
Καταλαβαίνετε ότι έχει τάσεις κατάθλιψης και σκέφτεται ως λύση την αυτοκτονία. Σαφές είναι ότι το παιδί σας "ασθενεί".
Αφού λοιπόν, η απόπειρά του, δεν έφερε το αποτέλεσμα που επιθυμούσε, σας εκμυστηρεύεται ότι η ζωή του δεν έχει κανένα νόημα, υποφέρει, δεν βρίσκει διέξοδο στον πόνο του και η μόνη λύση-διέξοδος για αυτόν είναι η διακοπή της ζωής του.
Σας διαβεβαιώνει ότι θα το ξαναπιχειρήσει!
Και φτάνει ως και το σημείο να το βοηθήσετε να αυτοκτονήσει.
Λοιπόν;;;;;;
Ποια είναι λοιπόν η στάση των θεωρητικών και των θετικών επιστημόνων;;;
Έχει δικαίωμα το παιδί σας στην αυτοδιάθεση της ζωής του και της αξιοπρέπειάς του.
Ποιά είναι η στάση σας;;; Θα το βοηθήσετε να βάλει τέλος στη ζωή του;
Φιλικά όπως πάντα
Η ευθανασία προϋποθέτει μια μη αναστρέψιμη, μή ιάσιμη, καταδικαστική νόσο.
Η αυτοκτονία είναι τελείως διαφορετικό πράμα.
Νομίζω το παράδειγμά σου είναι άσχετο.
macedon
Και οι γατροί μιλάνε με στατιστικές. Έστω και ένα 0,000000001 πιθανότητες ίασης να υπάρχει, δεν μπορούμε να μιλάμε για μη αναστρέψιμο.
Θέλεις να πεις πως δεν υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών που ανάνηψαν από ασθένειες που θεωρούνταν ότι είχαν προδικάσει το μέλλον τους;;
Στο παράδειγμά μου, ο ίδιος ο ασθενής ζητά το τέλος τους. Γιατί λοιπόν να μην τον σεβαστούμε;; Αφού το δηλώνει ο ίδιος πως θα το επαναλάβει. Εκφράζει την επιθυμία του, γιατί να μην του "συμπαρασταθούμε" στην απόφασή του;;
Μήπως και ο ασθενής που είναι στο κρεβάτι του πόνου και εκουσίως επιζητά το θάνατο, δεν επιζητά την αυτοκτονία;;
Ο ένας ασθενεί στο σώμα, ο άλλος ασθενεί στο πνεύμα (αφού και αυτό μέρος του "σώματος" είναι, υλικό, αν δεχθούμε τα διάφορα φιλοσοφικά ρεύματα και αρνηθούμε τη Χριστιανική πίστη) και ίσως και στο σώμα, σωματικοί πόνοι.
Φιλικά όπως πάντα
quote:
Ψηλός
Ποιος μπορεί να εξασφαλίσει 100% για το μη αναστρέψιμο, το μή ιάσιμο και το καταδικαστικό μιας νόσου;;;
Η επιστήμη που λέγεται ιατρική
quote:
Ψηλός
Και οι γατροί μιλάνε με στατιστικές. Έστω και ένα 0,000000001 πιθανότητες ίασης να υπάρχει, δεν μπορούμε να μιλάμε για μη αναστρέψιμο.
Μη αναστρέψιμη κατάσταση σημαίνει ότι ο ασθενής δεν μπορεί να επανέλθει στην πρότερη κανονική ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΡΟΠΟ. Δεν είναι θέμα στατιστικής, είναι θέμα οριστικής καταστροφής τμήματος του σώματος. Αν σε κάποιον κόψουν το πόδι για παράδειγμα, αυτό είναι μη αναστρέψιμο. Δεν ξαναφυτρώνει άλλο, όσο κι αν πιστεύει κανείς το αντίθετο.
quote:
Ψηλός
Θέλεις να πεις πως δεν υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών που ανάνηψαν από ασθένειες που θεωρούνταν ότι είχαν προδικάσει το μέλλον τους;;
Από εγκεφαλικό θάνατο: Κανείς.
Από σκλήρυνση κατά πλάκας: Κανείς
Από AIDS: κανείς
Οι νόσοι που καταδικάζουν εκ προοιμίου τον ασθενή είναι ελάχιστες.
quote:
Ψηλός
Μήπως και ο ασθενής που είναι στο κρεβάτι του πόνου και εκουσίως επιζητά το θάνατο, δεν επιζητά την αυτοκτονία;;
Όχι.
quote:
Ψηλός
Ο ένας ασθενεί στο σώμα, ο άλλος ασθενεί στο πνεύμα (αφού και αυτό μέρος του "σώματος" είναι, υλικό, αν δεχθούμε τα διάφορα φιλοσοφικά ρεύματα και αρνηθούμε τη Χριστιανική πίστη) και ίσως και στο σώμα, σωματικοί πόνοι.
Δεν ασθενεί το πνεύμα του, το μυαλό του έχει πρόβλημα. Η άποψη ότι οι ψυχικές ασθένειες είναι δαιμονικές κατοχές, ασθένειες του πνεύματος, κτλ., αν και υποστηρίχτηκαν σφοδρά από την εκκλησία, έχουν ξεπεραστεί από την ψυχιατρική εδώ και 200 χρόνια.
Η ευθανασία από την άλλη δεν τίθεται σαν ερώτημα προς οποιονδήποτε είναι άρρωστος. Αν δηλαδή πάσχεις από γρίππη και ζητήσεις ευθανασία, οι γιατροί αφού πρώτα γελάσουν, θα καλέσουν τον ψυχίατρο του νοσοκομείου να σε παραλάβει.
Η ευθανασία τίθεται σαν ερώτημα σε κάποιον που είναι καταδικασμένος, επειδή η επιστήμη δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει και η πορεία του είναι καταγεγραμμένη. Στην περίπτωση αυτή, να σημειώσω, δεν υπάγεται ο καρκίνος καμίας μορφής, γιατί ο καρκίνος σε ορισμένες περιπτώσεις θεραπεύεται, ακόμη και σε προχωρημένο στάδιο.
Η ασθένεια του "πνεύματος" που φέρνεις σαν παράδειγμα, δεν είναι του πνεύματος αλλά του εγκεφάλου. Είτε (μανιο)κατάθλιψη λέγεται, είτε κάποια άλλη παρόμοια, θεραπεύεται, δεν είναι μη ιάσιμη. Οφείλεται σε χημική ανισορροπία, η οποία αντιμετωπίζεται με φάρμακα και ο ασθενής. Τώρα αυτό που προσπαθείς να αποδείξεις περί πνεύματος και σώματος, πιστεύω ότι είναι παντελώς άσχετο.
Η ψυχιατρική είναι επίσης τμήμα της ιατρικής επιστήμης και αν νομίζεις ότι ασχολείται με το πνεύμα, κάνεις λάθος. Ασχολείται με τον εγκέφαλο. Γι'αυτό και οι ψυχίατροι συνταγογραφούν φάρμακα, γιατί έχουν να κάνουν με τμήμα του σώματος.
Δεν ξέρω αν είναι άυλο ή υλικό το πνεύμα, αλλά καμία επιστήμη δεν ασχολείται με πνεύματα. Η Ιατρική ασχολείται με το σώμα. Για τα πνεύματα θα πρέπει να απευθυνθείς σε παπάδες ή μέντιουμ ή αστρολόγους ή πνευματιστές ή μάγους ή οπουδήποτε αλλού ασχολούνται με το αντικείμενο αυτό.
macedon