- Aναρχικοι ... δηλαδή? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Και φυσικα θα πρεπει να υπαρχει αγαπη μεταξυ των λαων.Η ομορφια αυτου κοσμου οφειλεται κυριως στο οτι τπτ δεν μοιαζει με κατι αλλο.Υπαρχει πολυπλοκοτητα και ποικιλομορφια.Γιατι να τα σκοτωσουμε ολα αυτα?Γιατι να αποτιναξουμε τον ορο του εθνους που προσφερει τοσο μεγαλη ποικιλια και ομορφια στο ανθρωπινο ειδος?

Βεβαιως και εχουν γινει τρομερα εγκληματα στο ονομα του εθνους.Αλλα φταιει η υπαρξη των εθνων ή η ανωριμοτητα και η βλακεια του ανθρωπου?Και εθνη να μην υπηρχαν παλι θα εβρισκε κατι για το οποιο να σκοτωσει μερικα εκατομυρια αδελφια.Ας μην ριχνουμε τα σφαλματα μας αλλου.Το κακο πηγαζει απο το μυαλο (ή την απουσια του?) του ανθρωπου και οχι απο ιδεες τις οποιες καποιοι χρησιμοποιουν οπως τους συμφερει για να ικανοποιησουν τους σκοπους τους.

Ελπιζω να μη σας κουρασα και παλι συγνωμη για την παρεμβαση αυτη

quote:

---

quote:

---

δεν θα πούμε "μισό λεπτό να αποκτήσω αυτογνωσία και έρχομαι" ....

---

ΧΑΧΑΧΑ!...όχι βέβαια!...η αυτογνωσία κατακτάται μέσα απο την δίχως κέντρο παρατήρηση, απο την παρατήρηση όχι με σκοπό να επικριθεί το παρατηρούμενο αλλά να βιωθεί στο ζήσιμότ του ώστε να "γράψει" την αλήθεια του στον παρατηρητή δίχως τη διαμεσολάβηση της μνήμης η οποία θα μετατρέψει την βιωματική εμπειρία σε συναίσθημα άρα σε κάτι απο δεύτερο χέρι.

quote:

---

ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ έχεις απολυτο δίκιο... αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι θα απομακρυνθούμε απο τους αγώνες.

---

Και πάλι συμφωνούμε, αλλά η διάθεση αυτογνωσίας δεν είναι κάτι που κατακτάται σε κανένα μοναστήρι.
Κατακτάται (όπως είπα και προηγουμένως) στην καθημερινή ζωή, γιατί η αυτογνωσία είναι αλληλεξαρτώμενη απο την πραγματικότητα τη ρέουσα η οποία συμβαίνει συνεχώς και αδιαλείπτως και δε μπορεί να τεμαχίζεται ανάλογα με τα συμφέροντα του καθενός.
Η αυτογνωσία δεν αναιρεί τον αγώνα, αντιθέτως τον ενισχύει, γιατί έχοντας κερδίσει στοιχεία απο την αυτογνωσία τίθενται σωστότερες και ωριμότερες βάσεις προς εναν καλύτερο και μαχητικότερο αγώνα
(σ.σ. η μαχητικότητα δεν συνεπάγεται βία)
Ο μεγάλος Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (που αυτή τη στιγμή που θυμάμαι τον λόγο του μπιμπικιάζει το δέρμα μου) οδήγησε ολόκληρες χιλιάδες λαού προς την δίκαιη απόκτηση των δικαιωμάτων τους εμπνεόμενος απο τη διδασκαλία του Ιησού και απο την προσωπικότητα του Μαχάτμα Γκάντι.
Οδήγησε χιλιάδες λαού (μαύρους και φυλετικές μειονότητες) προς μια αξιοπρεπή και ίση ζωή. Οι μαύροι (όχι έγχρωμοι-είναι ρατσιστικό) μέχρι τότε ζούσαν σχεδόν σα ζώα.
Είχαν αποθηκευμένο τόσο μίσος απέναντι στους λευκούς κι όμως κατόρθωσαν να επιβληθούν των Εγώ τους και να αρχίσουν εναν δύσκολο αγώνα πιστοί στη μη-βια.
Αυτοί οι άνθρωποι κατάφεραν, (για πολλούς) το ακατόρθωτο και όμως το σκεπτικό είναι απλό. Σε καμμία περίπτωση δε μπόρεσαν να τους κατηγορήσουν οτι εξεγέρθηκαν ως μειονότητα.
Απο τη στιγμή που δεν απάντησαν στη βία των δυνάμεων καταστολής, ήταν έκδηλο οτι αυτοί που δε τους σεβόταν εξ' αρχής (κοινή γνώμη και κατεστημένο στις τότε ΗΠΑ) έγιναν δυο φορές ρεζίλι, γιατί σε κάθε χώρα του κόσμου στάλθηκε το μήνυμα οτι οι προύχοντες λευκοί, όχι μόνο καταπατούν αυθαίρετα τα ανθρώπινα δικαιώματα συμπολιτών τους αλλά τους δέρνουν κι απο πάνω!!!
Η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη γιατί ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ με την τρομερή απείχηση που είχε στα πλήθη, είχε αποκτήσει πολιτική δύναμη και αυτήν ακριβώς τη δύναμη θέλησαν να του στερήσουν οι ρατσιστές του Νότου.
Έβαλαν ενα πληρωμένο δολοφόνο, έστησαν σε παγίδα και τον κακόμοιρο τον Lee Harvey Oswald για να έχουν τον δολοφόνο που έπρεπε να βρεθεί και όχι εκείνον που αν τον πιάνανε θα τους οδηγούσε στα ανώτερα κλιμάκια.

~Γρηγόρης~

Once you were wild, don't let them tame you

Edited by - reptilesalonica on 03/07/2003 17:09:05

---

Κι όμως … και όμως… μέσα στο πολύπλοκο διανοητικό παιχνίδι μας, που καταλήγει να είναι το ίδιο το κουβάρι του χρόνου, μαιτρ της επιστημονικής φαντασίας υπαινικτικά μα ξάστερα εμπλέκουν το ανθρώπινο παρελθόν σε ιστορίες αρπυιών, βρικολάκων, λυκανθρώπων και ανθρώπων - ψάρια ή φίδια ή δράκοι. Που από ένα σημείο και μετά ίσως αποκτήσαν πειθαρχημένη νόηση και μεταλλαγμένοι τελικά σε άνθρωπο έπαιξαν και ρόλους διδασκαλικούς αφού κουβαλούσαν κάποια αρχαία γνώση. Από τη άλλη μπορεί οι Ολύμπιοι, του πλανήτη Ολύμπου του συστήματος του Σειρίου, να λυπήθηκαν το χαοτικό πνεύμα στη γαία και είπαν να του δώσουν μία άλλη μορφή, να το σμιλέψουν λιγουλάκι, χε, χε. Όμως και οι του Ολύμπου και παράταξης του Δία, Τιτάνες δεν είναι, και απόγονοι του Κρόνου και του Ουρανού? Από τους Ελοχήμ δε εξέπεσαν οι Νεφελήμ? Μήπως διερωτώμαι τελικά έχουμε μία σταδιακή (αλλά όχι ολοκληρωμένη) αυτοεξέλιξη που κουβαλά συμπλέγματα του παρελθόντος?

ΑΠΟ ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΟΛΟΥ ΕΛΕΓΞΕΙ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΩΣ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΥΣΤΕΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ, ΑΝΑΔΡΑ ΣΑΝ ΑΝΤΙΠΡΑΞΗ ΣΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΧΡΟΝΟΥ.

ΥΙΟΙ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΑΙΩΝΟΣ

Από όσο ξέρω η ακόλουθη εξήγηση είναι μοναδική στο στερέωμα για τους προαναφερόμενους υιούς … στην υγειά σας…

Στη παραβολή του απίστου οικονόμου :
« Οι υιοί του Αιώνος τούτου φρονιμότεροι υπέρ τους υιούς του φωτός εις την γενεάν των εαυτών εισί.»

Ο Μπόρις Μουράβιεφ σχολιάζοντας μας λέει ότι οι υιοί του αιώνος προσπαθούν να εφαρμόσουν τις δεξιοτεχνίες τους πέρα από τον ορατό κόσμο και αυτό το ταυτίζει με τον φαινομενικό μυστικισμό που παραπέμπει στη μαύρη μαγεία. Θα τολμήσω τον εξής παραλληλισμό : Θυμάστε πως συνδέσαμε την έννοια «αιωνιότητα» με το παράλληλο σύμπαν? Μήπως οι λαβκραφτικοί πρεσβύτεροι θεοί είναι οι Ηλιακοί Ολύμπιοι και άρα οι υιοί φωτός, και οι υιοί του αιώνος οι Μεγάλοι Παλαιοί ? Μήπως αυτό το κάτι που εισέρχεται (αναγκαστικά μορφοποιημένο) στο εντροπιακό μας σύμπαν από το κοσμικό ρήγμα του Σειρίου έχει μορφή υιών αιώνος και τιθασεύει τελικά το δυναμικό πεδίο το Συνοδού με μορφή υιών φωτός? Μήπως με την εικόνα αυτή δικαιολογείται και η διαδοχή στο Στέμμα αλλά και στην εξουσία της γαίας? Μία οι του Ατρείδη μία οι Χαρκόνεν …(Άντε βρείτε τα γιατί …μας τα πρήξατε … χε, χε)

Ο Θεόδωρος Αξιώτης κάνει τις εξής αποκρυπτογραφήσεις για το πρώτο τρίγωνο της δεύτερης κοσμικής Οκτάβας (=1η πλάγια =>Λόγος 2 κοίτα σελ 2 θέματος) : Μας λέει ότι είναι ένα τρίγωνο Ντο , Y , Σι με το Ντο να είναι ο Λόγος 2, το Σι ο Ήλιος Σείριος και το μυστήριο Υ να αντιστοιχεί στην ενεργητική δύναμη του Συνοδού.

Ο Μπόρις Μουράβιεφ από τη άλλη μας λέει ότι η νότα Si της κοσμικής αυτής οκτάβας είναι μία δεξαμενή πνευματικών οντοτήτων χωρίς επαφή με το ανώτερο πεδίο και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αποσαρκωμένες προσωπικότητες που περιμένουν φυσιολογικά το δεύτερο θάνατο αρνητικό αντίστοιχο της δεύτερης γέννησης των μυημένων.

(Έλα όμως που ο ίδιος μας λέει ότι ο λόγος δύο συμμετέχει εξίσου και στον ανώτερο κόσμο. Από το ζεύγος Ήλιος – Σείριος και Συνοδός αν βγάλουμε το Si =Ήλιο-Σείριο τι μένει για το λόγο 2 να του δίνει και ανώτερη φύση? Έτσι ρωτάω … χε, χε όπως θα ρωτούσατε κι εσείς…)

Αυτές οι οντότητες εισχωρούν λέει στην επίγεια ζωή για να αντλήσουν αποθέματα ζωτικότητας. (Όμως στη εσωτερική ορολογία ζωή = αίμα). Κατατάσσονται από τη παράδοση στη κατηγορία των δαιμόνων. Εδώ μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα του Γίγαντα Ήλιου – Σείριου που σταδιακά αργοσβήνει… αλλά και όλες οι αναφορές των μυημένων για την επιστροφή των ψυχών στο Άστρο που γεννήθηκαν… (χμ…τα άστρα δηλαδή δε θέλουν να πεθάνουν, τώρα τι και πως το σκέφτονται και ποια τα κίνητρα τους, μπορεί και να είναι απλές φιλολογίες του φίλου μας Μουράβιεφ.)

Και εγώ ,παρορμητικά και λανθασμένα, και έχοντας υπόψη την αναφορά του Αξιώτη ότι το ανώτερο μέρος της ψυχή των ανθρώπων (ή των ελλήνων τελικά?) έχει πηγή του το Υ (του οποίου της οντότητες ο Μουράβιεφ τις χαρακτηρίζει εκλεπτυσμένες σε σχέση με τις χονδροειδές του Si, πηγή του ανθρώπινου ψυχισμού-ψυχικού σώματος, γενικότερα) και ενώνεται με το σώμα από ήδη εξελιγμένους ανθρωπομορφικούς θεούς, ρωτώ ποιανού το φως από το ζεύγος Ήλιος-Σείριος και Συνοδός επηρεάζει τα επιχθόνια πλάσματα της γαίας? Χε, χε … μα καταρχήν του ιδικού μας Ήλιου μέρους του Λόγου 3 Υιού του Λόγου 2 – Ήλιου Υπερίωνα … και ο συλλογισμός μου παίρνει μορφή χιονοστιβάδας … γιατί ο Λόγος 2 περιγράφηκε σαν αόρατος ζυγός του Ήλιου – Σειρίου και του Συνοδού του… Ζυγό που έχουν τιθασεύσει, χαλιναγωγήσει οι Ολύμπιοι(και ο ίδιος Δίας - Στέμμα) ουράνιοι αθάνατοι άνθρωποι της Εστίας – Παραδείσου - Ηλυσίων πεδίων (κατώτερος ουρανός) του πλανήτηΟλύμπου, του συστήματος του Σειρίου που περιλαμβάνει και τον Ήλιο – Σείριο και το Συνοδό. Ε, ρε γλέντια…

Να αναφέρω ότι υπάρχει και συνέχεια?… Νεφελήμ και Υιοί θεού, Ολύμπιοι (άνθρωποι και Θεοί), καταγωγή Τιτάνων, και Ελ Έψιλον θα κάνουν παρέλαση από το topic. Ίσως επιτέλους κάνω και την πολυπόθητη απευθείας σύνδεση με τη Ανδρομέδα … Να προτείνω συνδυασμό διπλό - ουισκάκι με ιαματικό κοκτέιλ - νέκταρ … για όποιον κάνει το κόπο να διαβάσει…ακόμα παρακάτω…

Όποιος έχει συνδέσεις που κολλάνε...

Σου γράφω έχοντας στο νου μου μία συνολική εικόνα των πληροφοριών που τόσο απλόχερα προσφέρεις σε τούτο εδώ το topic.

Κατάφερες -είναι αλήθεια- να μας ταξιδέψεις πέραν του ηλιακού μας συστήματος, και να καταδείξεις ότι " οι 7 πλανήτες δεν είναι παρά ιέρειες των χρησμών της Ίσιδος", ενώ "ο Σείριος είναι το Άστρο πίσω από αυτήν".
Ο Εωσφόρος λοιπόν ταυτίζεται με την Αφροδίτη μόνο στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, είναι ο Συνοδός του Σειρίου, ο στρόβιλος ο Ατελείωτος, ο "ερμαφρόδιτος δαίμονας Ερμής που εκπληρώνει τις επιτάξεις του Σειρίου από την Εστία του οποίου εκπορεύεται" (...τα έμαθα καλά;)

Το ζήτημα που τίθεται είναι τι μπορεί να κάνει κανείς με αυτές τις πληροφορίες.

Έχεις πεί:

quote:

---

πέρα από τη ζωτική δύναμη του Λόγου 3 πρέπει να αξιώσουμε και τη Σοφία του Λόγου 2

---

Κι αφού μιλάνε όλοι, ετοίμασα και εγώ μία ερεθιστική ανάλυση…για Ελ, Έψιλον, Ήλιο-Σείριο, Ολύμπιους, Άγιο Πνεύμα, Αστρικό Φως, πρωθύλη Αζόθ, Μάγνητα , Χάος και Πυρεστία … σε 2-3 χορταστικές δόσεις…

Ελ, Έψιλον.

ΑΣΤΡΙΚΟ ΦΩΣ ή πρωθύλη ή Αζόθ ή Μάγνητα. Ο Ελίφας Λεβί ταυτίζει τα προηγούμενα με τη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ δύναμη της δημιουργίας ή πλαστικό ενδιάμεσο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για δημιουργία και καταστροφή από γνώστες μυημένους, μάγους και αλχημιστές. Το συγκλονιστικότερο όλων είναι ότι το Αστρικό Φως το ταυτίζει με τον Εωσφόρο, τον φορέα του φωτός. Αυτό το ίδιο αστρικό φως, ταυτίζεται άλλες φορές με το Διάβολο και είναι η δύναμη-ενέργεια που πρέπει να δαμάσει-δεσμεύσει η ψυχή για να απελευθερώσει τις αλυσίδες της γαίας. Η Μπλαβάτσκυ ταυτίζει τη δύναμη αυτή με το Χάος, την άσβεστη φωτιά στο Ναό της Ακρόπολης και της Εστίας, τις πύρινες γλώσσες της Πεντηκοστής, το αιώνιο πυρ του απύθμενου αβύσσου και τη ψυχή του Κόσμου…χε, χε. Άλλοι πάλι το λένε Θείο Φως. Για άλλους είναι καθαγιαστικό, για άλλους φαρμάκι… Άλλοι ζητούν τη φώτιση του λέγοντας το … Άγιο Πνεύμα. Εγώ στη παρούσα φάση θα το πω ΕΝΕΡΓΕΙΑ η οποία κατά τις εκτιμήσεις μου μπορεί να εστιασθεί, συγκεντρωθεί, απορροφηθεί, μεταστοιχειώσει, φορτίσει, αποφορτίσει…

συνεχίζεται...

Πάντως τα ερωτήματα σου να ξέρεις ότι μας ακολουθούν και εδώ ... και εγώ τα ξαναθέτω γιατί μου κάνουν την καλύτερη εισαγωγή για τι συνέχεια:

Είμαστε ενέργεια και βάλαμε υλικό περίβλημα και το βγάζουμε μετά και διαχέεται η ενέργεια μας στο σύμπαν?? Είμαστε θεοί απο θεούς προερχόμενοι που και αυτοί προέρχονται εκ θεών??
Πάμε να δούμε πως αυτά μπλέκουν με ... τους Ελ, Έψιλον και θα καταλάβεται μόλις κάνω αναφορές στο Πλούταρχο.

ΈΈχω μιλήσει για σύμπαν και παράλληλο σύμπαν. Έχει φανεί ότι όλα στο εντροπιακό σύμπαν πρέπει αναγκαστικά να πάρουν μορφή ενέργειας και ύλης και άρα ακόμα και ανώτερες οντότητες υποχρεωτικά δεσμεύονται από το χωροχρόνο. Επομένως ότι και να «εξέρχεται» από το κοσμικό ρήγμα του Σειρίου αναγκάζεται να πάρει ενεργειακή μορφή. Εάν, λοιπόν πχ ο Ουρανός ή ο Κρόνος είναι αναγκασμένος να «φάει» τα παιδιά του … το κάνει για να υπερκαλύψει το φάσμα ενέργειας τους και να ελέγξει το πνευματικό αντίστοιχο της...που φαντάζεται ότι δικαιωματικά του ανήκει εφόσον αποκόπηκε από αυτόν. Τον Βασιλέα.

(Φιλοσοφικό ερώτημα : Εάν κόψετε το δάχτυλο σας…αυτό συνεχίζει να είναι δικό σας? Χμ, ναι μόνο αν μπορείτε να… το ξανακολλήσετε, βασανίζοντας το, πιέζοντας το και ράβοντας το.)

Τα παιδιά του λοιπόν εδώ, νοούνται ως κομμάτια … του ενεργειακού φάσματος του, που είπαμε και δέντρο της ζωής (αν και το δέντρο περικλείει και άλλα πράματα). Μήπως όμως και ο άνθρωπος δεν είναι μέρος-απόγονος αυτής της ενέργειας…και μπορεί και επικοινωνεί έχοντας ένα περιορισμένο ενεργειακό φάσμα με άλλες ενέργειες συντονισμένες μέσα στα όρια αντίληψης του (πχ με αγγέλους)? Επίσης λογικό δεν ακούγεται αν είμαι ευαίσθητος σε ένα φάσμα ενέργειας να μπορώ να τη «δω» - κατανοήσω – αισθανθώ ή αυτή να μου ερεθίζει το νου και να μου προκαλεί πχ. σκέψη?

Φανταστείτε τώρα μια ενεργειακή δέσμη εστιασμένη στη γη και ακολουθήστε το σκεπτικό μου.

Ο Ιωάννης Φουράκης στο βιβλίο του Ιχνηλάτισις εις τον λαβύρινθο του Παρελθόντος – Μέλλοντος ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΟΤΙ ΥΠΟ ΤΙΣ ΠΙΕΣΕΙΣ του Γεράσιμου Καλογεράκη αναγκάστηκε να μας δώσει την εικόνα των Ελ σελ242-247, γεγονός που δεν επιθυμούσε όχι προφανώς γιατί δεν θα μας έλεγε τη αλήθεια , αλλά μάλλον γιατί αυτά τα πράματα λίγοι τα καταλαβαίνουν και πολλοί τα χλευάζουν. Περαιτέρω να πω ότι έχοντας κατά νου το δικό μου διανοητικό παιχνίδι - γρίφο, έθεσα ανάμεσα σε άλλα και στόχο τη ψυχογράφηση του κινήτρου το Γερ. Καλογεράκη. Ποιες συνδέσεις ήθελε να κάνουν οι αναγνώστες Φουράκη?

1. Εάν τους επισκεφτούμε στο Ναό τους δε θα τους δούμε, γιατί δεν είναι άνθρωποι όπως εμείς δηλώνουμε.

Μήπως έχουμε μία ταύτιση της Εστίας(Ηλύσια – Πεδία) του Ουράνιου Ολύμπου του Αξιώτη, όπου ζούνε οι Ολύμπιοι αραιωμένοι – απουλομένοι κάτω από τη επίδραση του δυναμικού πεδίου του Συνοδού (που έχουν τιθασεύσει), με το Ναό των Έψιλον και τους τελευταίους του Ιωάννη Φουράκη?

2. Παρόλο που δεν προέρχονται από κανέναν άνθρωπο επιχθόνιο ή υποχθόνιο κτλ είχαν και έχουν το φαινότυπο μας.

Ο Κ.Φουράκης δε μας εξηγεί την αντίφαση της αορατότητας και του φαινοτύπου. Μπορούμε όμως να τη καταλάβουμε μόνοι μας από τα παρακάτω σχόλια του και μου…χε, χε, χε …για να δούμε…

3. Αναφέρονται ότι επί της χθονός και της Ελλάς διαβιώνουν… και ενώ είναι ανθρωποφαινότυποι δεν είναι ομοιανθρωπογονότυποι.

Διαβιώνουν στη γαία - Ελλάς και όμως ταυτόχρονα είναι στο Ναό τους. Στην Ελλάς μήπως γιατί ο πληθυσμός πληρεί κάποιες προϋποθέσεις ?

4. Είναι γόνοι Θεών, ημιθέων και Ηρώων, υιοί ηρώων και παιδιά Ελλήνων…

Οι αναφορές αυτές κρυπτογραφούν τους μυημένους που εξελίχθηκαν πνευματικά και σαν άλλοι Διόνυσοι-Χριστοί νικήσαν την ύλη – μεταλλάχτηκαν έγιναν αβαρείς και αόρατοι, κατάφεραν να ανοίξουν το φάσμα αντίληψης τους και να ανυψωθούν έως το παράδεισο του ουράνιου Ολύμπου. Αυτή είναι η εικόνα από τη μεριά του ανθρώπου βέβαια…χε, χε γιατί μακροκοσμικά υπάρχει η συμπαντική νομοτέλεια που επιβάλλει την εμφάνιση του ανθρώπου που θα γίνει Ήρωας αφού πράξει κάτι ηρωικό και ίσως ανέλθει ως το Στέμμα. (χε, χε …ή θα εξελιχθεί σε αντί – ήρωα.)

Πιστεύω ότι εφόσον η ενεργειακή αυτή δέσμη για τη οποία μιλάμε φτάνει συνέχεια στη γαία, η ενέργεια υπάρχει «πάντα». Κάτω από κάποιες συγκυρίες του χρόνου της γέννας αλλά και της παιδείας - μύησης ο άνθρωπος ταυτίζεται με έναν Ήρωα (ενέργεια Ήρωα) και γίνεται ο ίδιος τη στιγμή που θα μεταλλάξει το ενεργειακό του φάσμα απορροφώντας την. Αυτομάτως χάνει τον ανθρωπογονότυπο του και κερδίζει τη είσοδο στο Ναό …των Έψιλον ως αόρατος και αθάνατος, εφόσον οι συνθήκες εκεί τον καταστούν τέτοιον. Μόνο που επειδή η ενέργεια αυτή πάντα κατέρχεται στη γαία, έχουμε έναν ατέρμονα κύκλο με αντικατάσταση του ίδιου Ήρωα από το πρόσωπο του εαυτού του.

5. Τέλος, αναφέρει ο Κ Φουράκης κατά λέξη : «Ήσαν και είναι οι δια του κόσμου ( του ορατού ουράνιου στερεώματος) διερχόμενοι και επί της Ελ-λα εστιαζόμενοι Εξ και Εξήκοντα και Εξακόσιοι Υωπύρδαλοι» Παρακάτω: «Ήσαν και είναι άυλες εξοκοσμικές και εξωσυμπαντικές οντότητες». Και κλείνει λέγοντας ότι η αφετηρία εκπορεύσεως τους είναι «του άυλου πνευματικού Χρονοχώνου Πυρεστία, δηλαδή το ασύμβατο Σύμπαν ( το παράλληλο ή αντισύμπαν ή το της αντιύλης )».

Η αναφορά σε αντιυλικό σύμπαν νομίζω ότι είναι εν μέρει λανθασμένη, καθότι πιστεύω ότι το Παράλληλο συνίσταται από Χάος και αντιύλη, χωρίς αυτά να συνυπάρχουν ταυτόχρονα. (Και πως θα γίνεται να «συνυπάρχουν» και μάλιστα «ταυτόχρονα» τη στιγμή που δεν υπάρχει χρονοχώρος. Συνεπώς διαφωνώ και με τα περί χρονοχώρου του Φουράκη.) Σημειώστε ότι κατά τον Ορφέα το Χάος δεν είναι πνευματικό μέγεθος αλλά η απρόσωπη προδημιουργική κατάσταση των κόσμων, μάλλον με φύση συγκροτημένη από ύδωρ-γαία. Φαίνεται να υπάρχει και η εξήγηση που θέλει το πνεύμα παράγωγο της ύλης που προκύπτει από την κοσμοθεωρία του Ορφισμού όπου περιγράφεται η Άρρητη Αρχή ή Χάος. Από την άλλη αν εξαιρέσουμε από το ζεύγος αντιύλη-Χάος, το δεύτερο που δηλώνεται ως μη πνευματικό μέγεθος τότε μας μένει μόνο η αντιύλη. Μπορώ όμως να φτιάξω πνεύμα από αντιύλη? Μάλλον όχι… Έχουμε και τις αναφορές της Μπλαβάτσκυ για ταυτίσεις Χάους, Πυρεστίας και Αιώνιου Πυρ και σηκώνουμε τα χέρια, μπροστά στη φύση του Λόγου 2 ο οποίος κατά τη Παράδοση συμμετέχει και στον αισθητό κόσμο μας, αλλά και στον «άλλον». Ας περιοριστούμε για την ώρα στα κάτω.

Πέρα των προαναφερόμενων, η εικόνα που έδωσα ταυτίζεται απολύτως με του Ι.Φ. Δίνει όλο το «κύκλο» αφού θέτει αφετηρία το Παράλληλο, διάβαση έως τη γαία, και άνοδο ξανά έως το Ναό-Εστία του Ολύμπου. Τώρα γιατί άραγε επιμένουμε σε αυτό το Ελ , Έψιλον και γιατί άραγε είναι 666. Θυμάστε που σας είπα να, φανταστείτε μια ενεργειακή δέσμη εστιασμένη στη γη? Τι ενέργεια λέτε να είναι … Εγώ λέω ΗΛΙΑΚΗ. Ποιο άστρο του Συστήματος του Σειρίου εκπέμπει φως ορατό στη γη…μα φυσικά ο Ήλιος –Σείριος ή «Σείριος Α». Κοιτάξτε το μήνυμα της 13/05/2005, 15:00:03. Επαναλαμβάνω και εδώ το εκεί πόρισμα «Ο Σείριος Α» = 666.

Σχετικά με το ΕΛ νομίζω ότι είναι γνωστό ότι σημαίνει Φωτεινός ( σε αντίθεση ίσως με κάποιον σκοτεινό = Σείριο Β’ ή Συνοδό, μαύρη τρύπα..). Λοιπόν έχουμε τη ρίζα ΕΛ=φως πχ Έλιος=Ήλιος=>Δήλιος=>Δήλος = φανερός, Σέλας=Φως, Ελάνη=Λαμπάδα κτλ

Για αυτό το «Υωπύρδαλος» τι να πω ? Σύνθετη λέξη…Σε ελεύθερη μετάφραση εγώ θα έλεγα Πυρακτινοβόλος… αν πέφτω μέσα φυσικά..

Εδώ να σημειώσω πως από τη δική μου θέαση το ΕΛ αντιστοιχεί στην ίδια την ηλιακή ενέργεια και Ήλιο - Σείριο ενώ το Έψιλον σε αυτή που μπορεί να εκμεταλλευτεί-δεσμεύσει ο άνθρωπος. Η ενέργεια αυτή διαχέεται στη ατμόσφαιρα και ίσως την φορτίζει-ιονίζει (και εφόσον φορτίζει, έλκεται και απωθείται), ίσως προσκολλάται σε σκεπτομορφές ίσως απορροφάται απευθείας από τον εγκέφαλο… ίσως προγραμματίζει το DNA κατά τη σύλληψη…

Να θέσω και μία ανώριμη και αφελέστατη απορία : Όλες οι προτάσεις του Ι.Φουράκη περί Ελ, Έψιλον ξεκινούν με ένα «Ήσαν και είναι». Πόσο σκόπιμο είναι αυτό το άστοχο υπονοούμενο που δέχεται το μυαλό μου : Δηλαδή δεν θα είναι ? Η αστρονομία το επιβεβαιώνει σίγουρα αφού ο Ήλιος-Σείριος λέει ότι αργοσβήνει…χε,χε.

Να σημειώσω ότι όσο η ανάλυσις προχωρεί αντιλαμβανόμαστε ότι παίζουμε με έννοιες βαθειά επιστημονικές, χρησιμοποιώντας εικόνες μύθων για να περιγράψουμε τα σκιρτίσματα των εναλλαγών της ενέργειας με ποιητικά λόγια…Για αυτό και δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω με επιχείρημα που θα έθετε θέμα ανταλλαγής ενέργειας η ψηγμάτων κοσμικού αιθέρα κάτω από ακατανόητες συνθήκες μεταξύ Συνοδού και Ήλιου – Σειρίου.

Φαίνεται λοιπόν ότι ένα μέρος αυτής «της πλεξίδας της ελικοειδούς κίνησης ενέργειας και στοιχείων» ή "διαύλου, πύλης" αποτελούμενης και από δίνες, υποδίνες πρέπει να περιλαμβάνει την δέσμη ηλιακών ακτινών που φτάνουν στη γαία μετά από ταξίδι 8.7 ετών φωτός με αφετηρία τον Ήλιο – Σείριο .

Αναμείνετε εις το ακουστικόν... γιατί δε πιάσαμε τα καλύτερα...

Πέρα από τον ηλιακό αιθέρα όμως, υπάρχει ο κοσμικός ο οποίος είναι πιο αραιός. Λέγεται ότι με τον ίδιο τρόπο που ο φωτεινοφερής αιθέρας μεταφέρει ηλεκτρομαγνητικές δονήσεις ο άϋλος αιθέρας μεταφέρει τις δονήσεις της θέλησης και όντας εύπλαστο μέσο, αποτυπώνονται εις αυτόν σκέψεις και είδωλα.

Ο αιθέρας του Πλάτωνα χρησιμοποιείται από το θεό για να τακτοποιήσει τους αστερισμούς στο κόσμο. Η πεμπτουσία η αιθέρας λέει, είναι το υλικό των παραδείσων. Με τον όρο «Όλυμπος» όμως, οι αρχαίοι κρυπτογραφούσαν τη Πεμπτουσία ή Φύση ή Ουρανό (κατώτερο) – (ουράνιο) Παράδεισο. Έλα όμως που άλλοι ταυτίζουν τη πεμπτουσία με τη ψυχή. Και η Ντιόν Φόρτουν μας λέει ότι ο κάθε μάγος δουλεύει με το αιθερικό του σώμα και χρησιμοποιώντας τις ψυχικές και συγκινησιακές του δυνάμεις μπορεί να διαμορφώσει την ακάσα. Το σημείο επαφής μεταξύ ύλης και νου. Ο Αξιώτης προσθέτει : «Ο αιθέρας είναι γεμάτος από τη κοσμική ερωτική ενέργεια (οργόνη) που επιδρά στο συγκινησιακό κόσμο. Στο κέντρο αυτό συναντιέται ο θεός και αιθέρας με τη ερωτική ενέργεια. Η θεωρία της ύλης μάχεται τη θεωρία του πνεύματος ενώ πρόκειται για το ίδιο πράμα.» Θυμηθείτε εδώ τα περίεργα Υδρογόνα του Πλάτωνα και τα στοιχεία – τύποι των μυστικών Παραδόσεων. Στοιχηματίζω πως ο χορός της υποατομικής ύλης, τα ταχιόνια που με διαπερνούν αυτή τη στιγμή κρύβουν μέσα τους το Πνεύμα. Ναι, το παράλληλο σύμπαν είναι εδώ … πάντα ήταν εδώ…χμ.

Φαίνεται λοιπόν, πίσω από το μυστικό του αιθέρα , ηλιακού και κοσμικού, να κρύβεται ένας κόσμος εύπλαστος και η ουσία των Παραδείσων. Κι όλα αυτά μπλέκουν όμορφα με τον (ουράνιο) Παράδεισο του Όσιρη στον οποίο αναφέρεται ο Πλούταρχος περιγράφοντας το ταξίδι της ψυχής στα Ηλύσια πεδία. Ταξίδι που είναι για όσους βρίσκονται κοντά στη μακαριότητα, έτοιμοι να επανέλθουν στους ανώτερους ουρανούς … εκεί όπου δε δεσμεύονται από το χώρο και το χρόνο. Εκεί που θα είναι για πάντα-> Αεί ων -> Αιών -> Αιωνιότητα -> Παράλληλο Σύμπαν.

Κατά απρόσμενο τρόπο αυτά έρχονται να υπερασπίσουν την εικόνα που σας έδωσα για τους Ελ, Έψιλον . Για να δούμε :

Πλούταρχος, «Ίσις και Όσιρις»

«Ορθότερα πίστευαν όσοι θεωρούσαν για τον Τυφώνα, τον Όσιρη και τη Ίσιδα δεν είναι παθήματα ούτε θεών ούτε ανθρώπων, αλλά μεγάλων δαιμόνων για τους οποίους ο Πλάτων, ο Πυθαγόρας … λένε ότι γεννήθηκαν ισχυρότεροι από τους ανθρώπους.» Όμως παρακάτω : «Ακούμε τον Όμηρο να αποκαλεί κάθε φορά και με διαφορετικό τρόπο, τους αγαθούς άνδρες «θεοδειδείς» και ισόθεους … και χρησιμοποιεί τη προσφώνηση «δαίμονα»…

Έστω ότι ο άνθρωπος Όσιρις – Διόνυσος είναι απλά ένας δαίμονας – ψυχή … με ψυχή συγκρίσιμη με αυτή των ισόθεων δαιμόνων, μα και ανθρώπων του Ομήρου.

Kαι ακόμη παρακάτω:

« Ο Εμπεδοκλής λέει ότι οι δαίμονες τιμωρούνται για τις αμαρτίες τους και τα πλημμελήματά τους γιατί το αιθέριο μένος τους εκδιώκει προς τον πόντο, ο πόντος τους αποπτύει προς το χθόνιο δάπεδο, η γη προς τις ακτίνες του ακάματου Ήλιου και αυτός τους ρίχνει στις δίνες του αιθέρα…»

Ως γνωστόν ο πόντος ταυτίζεται με πύλη … και αυτό που περιγράφεται είναι το ταξίδι της ψυχής-δαίμων (ο Σωκράτης μιλά για τον «εν αυτώ δαίμων»)… μετά θάνατον… μέχρι τη νέα αναβίωση της… ή ανέλιξη της.

Aκόμη παρακάτω:

«Αυτή λοιπόν (Οσίριδα), και ο Όσιρις, λόγω τις αρετής τους από αγαθοί δαίμονες μεταβλήθηκαν σε θεούς , όπως ύστερα ο Ηρακλής και ο Διόνυσος, που απολαμβάνουν παντού…τιμές και ως θεοί και ως δαίμονες…»

Να λοιπόν, που ο άνθρωπος Διόνυσος - Όσιρις έγινε δεκτός στην Εστία του Ολύμπου και άρα έγινε «θεός» αθάνατος….στο Ναό των Έψιλον του Φουράκη ή στον Όλυμπο - Ουρανό του Αξιώτη…. Εκεί θα κάνει παρέα με τους πρίγκιπες του αέρα, Πνευματικούς άρχοντες, ουράνιους ανθρώπους σε άμεση όμως σύνδεση με τη ψυχή του Κόσμου που συμμετέχει και στην «Πυρεστία» του Παράλληλου σύμπαντος. Επομένως ο κύκλος επαληθεύεται για άλλη μία φορά : Αφετηρία το Παράλληλο, διάβαση έως τη γαία, και άνοδο ξανά έως το Ναό-Εστία του Ολύμπου… Κι έπειτα από το κατώτερο ουρανό – Όλυμπο – Ουράνιο Παράδεισο εύχομαι να γίνετε Άστρα στο δευτερόκοσμο ή να χαθείτε στην αιωνιότητα. Εγώ λέω να κάτσω για την ώρα χε, χε…

Η Παράδοση μας λέει ότι ο ακτινοβόλος αστήρ συμβολίζει το παγκόσμιο πνεύμα που ζωογονεί την ζωή και είναι σύμβολο της πέμπτης ουσίας δηλαδή του αιθέρα. Στη βίβλο των νεκρών γίνεται η Αστρονομική αντιστοίχηση στο Μέγα Κύων (Σείριος) ο οποίος φωτίζει κυριολεκτικά σαν αποκρυστάλλωση του αόρατου πνευματικού Ήλιου.

Από τον αποκρυφισμό αντλώ την πιο χαρακτηριστική εικόνα. Αυτήν τη σταυρού : Λοιπόν στη κορυφή έχουμε τον IEVE, κάτω τον Άδωναϊ, δεξιά το (τον, τους) ΕΛ και αριστερά τους Ελοχίμ. Σημειώστε και τη σειρά αναφοράς.

Ό Άδωναϊ αστρονομικά είναι ο Αϊδωνεύς ή Σκότιος του Πλούταρχου που αντιστοιχεί στο Συνοδό και στη γη είναι το ανώτερο κομμάτι της ψυχής του Άδωνη, Διόνυσου , Όσιρη… Ο Απόλλων, Δήλιος ή Φοίβος του Πλούταρχου αστρονομικά είναι ο Ήλιος – Σείριος και αυτός είναι η πηγή του ανθρώπινου ψυχισμού-ψυχικού σώματος, γενικότερα.

Αν το ΙΕVE τετραγράμματον αντιστοιχηθεί στο Άρρητο και την απειροσύνη αφού ξεκινά σαν Ι σ Πατέρας τότε αναγκαστικά το Ελ αντιστοιχεί στο Άγιο Πνεύμα και Ήλιο – Σείριο ως Ελ τετραγράμματος που μας φωτίζει. «Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος»… χε, χε…ποια ήταν η σειρά αναφοράς? ( ΣΦΑΓΗ ε ?)

Ο Πλάτων δίνει το αποτελειωτικό χτύπημα για να μας κάνει να αναρωτηθούμε αν όλοι είναι συνεννοημένοι. Λέει για τον Απόλλων : «Δεν υπάρχει κανένα άλλο όνομα που αν και είναι ένα, θα ταίριαζε καλύτερα στις τέσσερις δυνάμεις του θεού.» Και εσείς θυμάστε μία τον Απόλλωνα - Πατέρα – Σείριο και μία τον Απόλλωνα – Υιό – δικό μας ήλιο από αυτά που σας έλεγα στο 19/05/2005, 21:59:32 . Τώρα γίνεται και το μέσον, Άγιο Πνεύμα. Άπειρα όμως τα ονόματα…

Τελικά μας περισσεύουν οι Ελοχήμ που είναι καβαλιστικά ο θεός κατά τη δημιουργία και όχι πριν, που κατοικεί εντός του κόσμου στο Ναό του – Ηλύσια του ως Αδωνίς – Διόνυσος.

Αυτοί οι Ελοχήμ και τα φιλαράκια τους οι Νεφελήμ, είναι το αγαπημένο θέμα όλων των διαφωνούντων ερευνητών… και το καλύτερο. Ελοχήμ – Νεφελήμ, λοιπόν για τη συνέχεια, Υιοί θεού, Ολύμπιοι + καταγωγή Τιτάνων. Α, ρε να κάνω και την πολυπόθητη απευθείας σύνδεση με τη Ανδρομέδα… Προτείνω συνδυασμό ένα μπουκάλι μπλε Τζόνι με σνακ κρακ αμβροσία … για όποιον κάνει το κόπο να διαβάσει…ακόμα παρακάτω…

Χμ,χρωστάω και κάτι για αντιήρωες και «ομάδα» Ε

Arithanis (τι σημαίνει άραγε;) σε χαιρετώ.

Ευχαριστώ για το απαντητικό σου μήνυμα.
Καταιγιστικός καθ' όλου!
Με την πρώτη ευκαιρία θα επανέλθω για έναν ακόμα χορό (της βροχής ή ότι άλλο).

foxtrotdog καλώς ήρθες στο esoterica!
Οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες.
Το συνδετικό "υλικό" θα το ανακαλύψει ο καθένας μόνος του.
Στη "σκάλα" προς το άπειρο, το δυσκολότερο είναι η Μετάβαση...

Κουβάρι < = >Χρόνος = >Κύκλος

Ο Ωάνες ήταν αμφίβιος θεός των Σουμέριων και των Χαλδαίων που κατήλθε εξ’ ουρανού. Η Ορεχόνα των Ίνκας ερχόταν από την Αφροδίτη και είχε στενόμακρο κεφάλι και μεμβράνες μεταξύ των τεσσάρων δακτύλων των ποδιών της. Ο Κετζαλκοάτλ έρχεται και αυτός από την Αφροδίτη με μορφή πουλί – φίδι. Ο Μπάαλ και η Αστάρτη των Ασσύριων και Φοινίκων έρχονται και αυτοί από την Αφροδίτη. Ο Σουσανό των Ιαπώνων από την άλλη, διώχθηκε από τον Ουρανό όπως ο Εωσφόρος. Οι βραχμανικοί πίνακες αναφέρουν ότι από την Αφροδίτη ήταν που ήρθε το πρώτο ιπτάμενο σκάφος των θεών.

Κοινός παρανομαστής λοιπόν η Αφροδίτη αλλά και οι πολλές φορές αμφίβιο-πτηνό-οφιοειδής εμφάνιση των αστρόθεων. Αυτή η Αφροδίτη λοιπόν έρχεται να μας μπερδέψει για τα καλά καθώς δε μπορεί οι Αντάντ, Σιν, Σαμάς και Ιστάρ να κάθονται στο προαύλιο, κατά τη διάρκεια των τελετουργιών, μέχρι τη χαραυγή, παρά μόνο για το Άστρο της Αυγής Σείριο – Αφροδίτη. Ας λέει ο Ζαχαρίας ο Σίτσιν ότι θέλει …

Οι άψογες ταριχεύσεις των Αιγυπτίων θυμίζουν αυτές των Ίνκας που αναφέρθηκαν παραπάνω, αλλά και των Μάγιας. Κοινό στοιχείο μεταξύ των πολιτισμών : Οι Πυραμίδες που κάποιοι σχετίζουν με διαστημικές βάσεις. Οι επαφές με τα «άνω» γίνονται 1)είτε μέσω διαμέσων είτε 2)μέσω εξωγήινων διαστημο-αμφιβιο-πτηνο-οφιοειδ-άνθρωπων κάποτε. -> Τώρα μάλλον φέρνουν σε άνθρωπους.

Οι Αιγύπτιοι πίστευαν πως οι πρώτοι άνθρωποι ήρθαν στη γη με τους θεούς από τον Ουρανό του Ώρου πάνω σε ιπτάμενες μηχανές. Ο Ώρος, ο θεός του φωτός μεταμορφώθηκε στο νόμιμο γιο της μεγάλης Μητέρας Ίσιδος που ταυτίζεται με τη βασίλισσα των ουρανών. Ο λαός της Αιγύπτου κλήθηκε να ξεχάσει ότι ο ίδιος ο Ήλιος χε, χε … είναι καρπός της Μεγάλης Μητέρας- Δέντρου. Έμεινε μόνο η ανάμνηση της μάχης του Ρα – Ήλιου εναντίον του όφι – απόφι ή … Σετ.

Προσθέστε και την πλέον αποδεδειγμένη Σείριο – κεντρική οπτική των Αιγυπτίων και θυμηθείτε ότι η αρχικά Μαύρη θεά και αμφισεξουαλική, Ίσιδα , έφερε ένα φίδι στη κοιλιά της. Έλα όμως που οι Ντογκόν μέσω του Robert Temple (The Sirius Mystery) μας λένε : 1) Οι επαφές που είχαν με εξωγήινα όντα αναφέρονται σε άσχημα, αμφίβια - εξωγήινους. Και το κυριότερο 2) Ο Νόμο που ταυτιζόταν και με τους «Υιούς του Θεού» είναι λέει ο Λόγος που κινείται σαν φίδι και νερό πάνω στο μανδύα που σκεπάζει τη κοιλιά της μητέρας γης. Ε, ρε γλέντια…

Η Ιστάρ, ταυτισμένη από πολλούς με την Αφροδίτη πάσχιζε να γίνει η βασίλισσα του Ουρανού και να μεταφερθεί σε μία πιο ένδοξη κατοικία. Δεν ήταν δηλαδή βασίλισσα ακόμη … Και αυτά κατά τη διάρκεια κάποιου ουράνιου αστροπολέμου. Και έρχονται κάποιοι και μας λένε ότι η Περσεφόνη είναι η μυστική σύζυγος και μητέρα του Διόνυσου κάτι που παραπέμπει σε μία άλλη σχέση Ιησού – 2xΜαρία… και έτσι ο Όσιρις-Διόνυσος σταδιακά εξελίσσεται και σε βασιλιά αλλά και σε θεό του Κάτω Κόσμου με σύζυγο την …Ίσιδα και παιδί του τον … Ώρο.

Όλα λοιπόν, φαίνεται και συνεχίζουν να μετατοπίζονται στη γραμμή του χρόνου ασταμάτητα … Λέτε, το φίδι στη κοιλιά της καταρχήν Μεγάλης – Μητέρας, Πανγαίας να εξελίχθηκε στον Ώρο θεό του φωτός αφού πρώτα πέρασε από μία διαδικασία θέωσης που δίνεται κάτω από τον τίτλο Όσιρις – Διόνυσος και παντρεύτηκε πια την Ίσιδα, Παρθένο Παλλάδα, Αυγούστα, Μαύρη Μαντόνα η οποία θέλει να γίνει η ίδια Regina Astris βασίλισσα των Ουρανών και Αφροδίτη – Αστάρτη? Και να την πάρει όμως μαζί του ο βασιλιάς – Όσιρις αφήνει πίσω του … τη Μεγάλη Μητέρα – Γαία, να του γεννά ασταμάτητα καινούρια διαδόχους – Οφίονες--Απόλλωνες… χε, χε. Για αυτό και του τα πρήζουν οι του περιγύρου του λέγοντας του λόγια σα κι αυτά : «Μήπως, σεβάσμιε , μήπως … πρέπει να στείλουμε καμιά Αργώ … να δει τι γίνεται εκεί κάτω στη γαία?» Γιατί ξέρουν ότι πια δεν είναι ο Διόνυσος- Απόλλων-Όφις αλλά ο ίδιος ο Δίας που πρέπει να προστατέψει το Στέμμα του…από κάνα καινούριο Όφίονα . Αυτός βέβαια ατάραχος έχει προ πολλού αντιληφθεί το βάρος του Στέμματος και αφήνει το χρόνο να τρέξει … ως πρέπει. Για να συμπληρωθεί άλλος ένας… κύκλος. Σύμπτωση ο κύκλος , ε?

Α ,ρε Γαία που γεννάς το αθάνατο νερό. Για αυτό και ο Νόμο των Ντογκόν είναι ο κυρίαρχος των νερών. Αυτοί οι Υιοί του Θεού – Νόμο φαίνεται να φτάνουν στη γη με τεχνολογικό εξοπλισμό και να προσγειώνονται πάντα κοντά σε μία λίμνη και μάλιστα όχι σε όποια και όποια. Η Τριτωνίδα, η Τιτικάκα της Αμερικής και οι λίμνες των Γελωνών και Αριμασπών της Ρωσίας είναι όλες περιοχές ομφάλιων λίθων με ασβεστολιθικά, γρανιτικά και πυριτικά πετρώματα (που ιονίζουν περίεργα το νερό) και με διαφοροποιημένα μαγνητικά πεδία. Να θυμίσω ότι η Τριτωνίδα ταυτίζεται με τη Φαρούν που σημειωτέον δεν ενώνεται με θάλασσα. Ανατολικότερα είναι ο κόλπος Γκάμπε και νοτιότερα από αυτόν ξεκινά η ζώνη ερήμων που περνά την αραβική και φτάνει μέχρι … την έρημο Γκόμπι.

Ατέλειωτοι συσχετισμοί για αρχή …χε, χε. Και δέστε το παρακάτω : Ο Ώρος λέει εμφανίζεται ως Ήλιος, θεός του φωτός … χμ και ξέρετε πως αλλιώς : Ως Χέρου, που δε μπορεί να μη σας θυμίζει τη λέξη Ήρωας αλλά και ένα πανάρχαιο ελληνικό όνομα για τον Ήλιο. Η λέξη Ήλιος δηλαδή προσομοιάζεται με τη λέξη ήρωας ο οποία χαρακτηρίζει το βασιλιά σαν αντιπρόσωπο του θεού Ήλιου στη γη. Αυτό που ξεχνάνε πολλοί είναι ότι η Αρχαία Αίγυπτος είχε δύο Ώρους. Ο ένας ήταν ο πρεσβύτερος αδελφός του Όσιρι – Διόνυσου, ο θεός Ήλιος. Ο άλλος υιός του και προσωποποίηση του ανατέλλοντα Ήλιου. Έλα όμως που οι ίδιοι ταυτίζουν τον Όσιρη-Διόνυσου (εδώ είναι το Στέμμα-Δίας) με τον Σείριο Β (γιατί τιθασεύει το δυναμικό πεδίο του) και άρα πολύ λογικά προκύπτει η αντιστοίχηση Ώρου->θεού Ήλιου ->Ήλιου Σείριου που με τις φωτοχυσίες του ανοίγει το δρόμο κάποιου νέου Διόνυσου- Υιού Ώρου – Υιού του Δία, Απόλλωνα πάνω στη γη για το Στέμμα. Νάτος και πάλι ο κύκλος… και μόλις πάρει το Στέμμα ο Απόλλων – Οφίονας που είναι ο υπό μύηση - ανέλιξη Διόνυσος … θα γίνει ο Δίας, αφού πρώτα σώσει την ανθρωπότητα.

Όλα αυτά βέβαια είναι αναμνήσεις αναμνήσεων που χάνονται κάπου εκεί στην άχλη του χρόνου… Εκεί που και οι προκατακλισμιαίοι Νεφελίμ – «Βρίλ για» (που αποτραβήχτηκαν στο εσωτερικό της γης ελεώ του κατακλυσμού) εντοπίζουν τους πρόγονους τους. Πρόγονοι που σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Λύττον (παρμένες από την ίδια την κοινότητα των Νεφελίμ) ήταν ένα είδος ανθρωπόμορφων βατράχων…(Το φέρνουμε γύρω, γύρω ε? )

Οι προιστορικοί αυτοί λοιπόν, αλλόμορφοι είναι που μεταφέραν τη γνώση στους «Βριλ για» για κάποιο εύπλαστο αιθερικό ρευστό που εμείς είπαμε Αστρικό Φως, πρωθύλη Αζόθ, Μάγνητα Πεμπτουσία, υλικό των παραδείσων-Ηλυσίων Πεδίων αλλά και αιθέρα. Κάποιοι μετά μας το είπαν … δύναμη Βριλ.

Τώρα ποιοι ακριβώς είναι οι Νεφελίμ – Βριλ Για … ίσως το ψηλαφίσουμε αργότερα…

Ο Τύφων στη μυθολογία είναι ένα τέρας, γιος του Τάρταρου και της γαίας ή κατά τον Πλούταρχο γιος του Κρόνου. Ταυτίστηκε με τους Σετ, Αριμάν, Τουφάν (αραβικά : κατακλυσμός). Το να κατάγεται κανείς από τον Τυφώνα δεν ήταν καθόλου κολακευτικό γιατί αυτός και ότι συμπεριείχε θεωρούνταν ασθένειες ψυχοσωματικές. Είναι o δαίμων υπό τη διακυβέρνηση του παθητικού, άλογου απερίσκεπτου μέρους της ψυχής και υπό την επιρροή των πλανητών (έδρες των 72 Αγγέλων – Αρχαγγέλων).

Ο Τυφώνας, Σεθ, Σετ ταυτίζεται με τον ίδιο τον Σάταν. Ο αιγυπτιακός Σετ, σύμφωνα με την παράδοση προσπάθησε να αποδείξει ότι ο Ώρος είναι δικός του Υιός και όχι του Οσίριδος. Για αυτό συνωμότησε με τη βοήθεια των 72 «συνωμοτών». Προσπάθησε να γίνει ο ίδιος Όσιρης. Ο Τυφώνας/Σετ/Δράκος ήθελε τη θέση του φρόνιμου Όφη, σύμβολο των αυτοδημιούργητων θεών. Είναι ο Δράκος που θέλει να νικήσει τον Απόλλωνα - Όφι. Είναι ο Δαίμων, Γίγαντας που παρασύρεται στις υλικές απολαύσεις και ζηλεύει τον ήρωα θέλοντας να δράσει σαν κι αυτόν. Βέβαια αν πετύχει κάτι, αυτό θα είναι να δράσει ως Αντιήρωας.

Εκτός κι αν από κακός Τυφώνας/Σετ/Δράκος μπορέσει και ξεπεράσει την πλανητική επιρροή των 72 και νικήσει τον εαυτό του (το πρωτάνθρωπο μέσα του) και το απερίσκεπτο μέρος της ψυχής του (που κυβερνούν οι επιρροές των πλανητών -> εκείνη τη στιγμή οι 72 γίνονται «σύμμαχοι» του) , για να μετατραπεί σε φρόνιμο Όφη. Ο κάθε δηλαδή Δράκος στη μάχη του με το Απόλλων - Όφι νικιέται είτε από τον ίδιο του τον εαυτό (εσωτερική μάχη) είτε από το ίδιο αρχετυπικό πρότυπο του Απόλλωνα στη κοινωνία. Στο τέλος βέβαια στη περίπτωση της εσωτερικής μάχης νικά και μετουσιώνεται. Γίνεται ήρωας που θα δράσει υπέρ της ανθρωπότητας και ίσως θεωθεί… (Αντίστοιχα και η ανθρωπότητα.)

Αλλά που να το αντιληφθεί εκείνη τη στιγμή ο Γίγαντας- Δράκος. Ακόμη και εσείς αντιστέκεστε. «Εγώ θα σώσω τη κοινωνία ?» Λέτε. Για αυτό βέβαια υπάρχουν και οι σημερινοί Δράκοι της. Άντε πείστε τους να αλλάξουν με το μαλακό…χε, χε…=>Θα σας ανοίξουν με καμιά χαντζάρα και θα πετάξουν τα κομμάτια σας σε καμιά σπηλιά, οι δρακοκαλλιεργητές. Όπως ακριβώς έκανε ο Σετ τον Όσιρη… Τη συνέχεια τη ξέρετε…

Ξιφομαχούν στον αιθέρα ακόμη δηλαδή. Αόρατοι γίγαντες. Πάνω από τα κεφάλια μας. Ω ναι… υπάρχει χώρος για Γίγαντες και Τυφώνες. Όχι μόνο στους παγκόσμιους μύθους αλλά και μέσα στο ίδιο μας το υποσυνείδητο. Οι εχθροί του παρελθόντος με τίποτα δεν έχουν σβηστεί…απλά παλιώνουν μέσα στα όνειρα μας. Και όσο υπάρχουν σε αυτά, συνεχίζουν να υπάρχουν και μέσα στα έγκατα της γαίας. Και των πυκνών λοχμών των δασών.

Το μυστικό βέβαια δεν είναι αυτό. Το μυστικό είναι άλλο και σας το έχω πει ήδη. Νάτο : Ο λαός της Αιγύπτου κλήθηκε να ξεχάσει ότι ο ίδιος ο Ήλιος … είναι καρπός της Μεγάλης Μητέρας-Δέντρου. Να και τι μας λέει το απόκρυφο της γενέσεως (1q Gen Apoc) από τα χειρόγραφα του Κουμρα : «Ο αληθινός Πατέρας μπορεί να ήτο Άγιος ή Γίγαντας».

Νεφελίμ – Γίγαντες

Οι γη έχει ακόμη σπόρους του ομόγονου ουρανού (Οβίδιος) αλλά και απομεινάρια από πνεύματα γιγάντων που παίρνουν πολλές μορφές και μολύνουν το ανθρώπινο γένος αναγκάζοντας τους ανθρώπους να θυσιάσουν στους δαίμονες και όχι στους θεούς (Ενωχ:Βασίλειο των Σκιών). Όλα αυτά έως τη μέρα που οι Άνεμοι του Βασιλείου των Ουρανών θα γυρίσουν και θα φέρουν τη περιστροφή και όλα τα άστρα στη σωστή θέση (ξανά Ενωχ:Βασίλειο των Σκιών).

Νεφελίμ - Γίγαντες. Άλλοτε φύλακες, άλλοτε εγρήγοροι-άγγελοι και άλλοτε Υιοί της Απώλειας, Τέκνα του Όφι->Δράκοντα. Κρυφοί γόνοι των Δρακόντειων και Τυφώνειακών Δυναστειών. Είναι διεφθαρμένοι υπογήινοι Άριοι Ναζί και εκδικητές ή τελικά εξωγήινοι Υιοί θεού, ελευθερωτές και σωτήρες ? Είναι κατάλοιπα προϊόντα προκατακλισμιαίας διεστραμμένης γενετικής που περιμένουν να πάρουν εκδίκηση ή αυτοί που πλησίασαν τη ανθρώπινη ολοκλήρωση και η επερχόμενη φυλή ?Μυστήριο μέγα…

Συνεχίζεται …