- Aναρχικοι ... δηλαδή? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Παλιά πληγή

Βαθιά πληγή, παλιά πληγή
μονάκριβη, δική μου.
Την ξεριζώνω απ’ την καρδιά,
φυτρώνει στην αυλή μου.

Ανθίζει καταχείμωνο
που οι φωνές κοπάζουν,
Έχει τη φυλλωσιά πυκνή
και νύχια που χαράζουν.

Αγαπημένα πρόσωπα,
αγαπημένα μάτια.
Έρχονται σαν τα κύματα
κι αφήνουν κατακάθια.

Μαραίνεται απ’ το γέλιο μου,
πίνει απ’ τα δάκρυά μου.
Έρχεται στις παρέες μου
και κλέβει τη μιλιά μου.

Βαθιά πληγή, παλιά πληγή
πες μου τί να κοιτάξω.
Να μπω σε κόσμο σκοτεινό
ή πάλι ν’ αγκαλιάσω;

Αγία Νοσταλγία

Αγία Νοσταλγία
πέλαγο ανοιχτό,
πόσα σκαριά έχεις πάρει
για πάντα στο βυθό;

Αγία Νοσταλγία
φιλώ την εικόνα σου.
Δεν έχω απόψε πού να πάω,
δέξου με στο δώμα σου.

Αγία Νοσταλγία
τις αγάπες μου καλώ
μέσα από καθρέφτη
παραμορφωτικό.

Αγία Νοσταλγία
της μνήμης αδερφή
είσαι αγκάθι, βάλσαμο
τραγούδι και στριγκλιά μαζί.

Αγία Νοσταλγία
ανίκητο θεριό
έχεις κλείσει την καρδιά μου
σε λαβύρινθο.

δωρα ερωτα...
ενα αρωμα...
ενα λουλουδι...
ενα γλυκισμα...
ενα ποτηρι κρασι...
ενα κερι...
μια λεξη σ'αγαπω...

δηλαδη...

ενα αρωμα: λιβανι...
ενα λουλουδι που ξεψυχα...
ενα γλυκο:κολυβα
ενα κερι στην μνημη του...
ενα κονιακ...
μια λεξη:θεος συγχωρεστον!

σημερα πεθανε ο Ερωτας...

σε πειραζει που δεν σου
ειπε ψεμματα ωστε να
μπορεις να την μισησεις...
σε αναγκασε να συνεχησεις
να την αγαπας...

μην φοβασαι αποψε...
καθολου μην το κανεις
και μη μου λες
πως εμεις αποφασισαμε να
μην νιωθουμε....αφου το
ξερεις...ειμαστε
πολυ ερωτευμενοι...
εσυ μ'εκεινην
και γω μ'εκεινην...

μα πιο πολυ ερωτευμενος
ειναι ο Ερωτας
και ξερεις τι κανει?

μα φυσικα αυτοκτονει...
αρα ειμαστε νεκροι
αγαπητε...

και δεν πειραζει στα αληθεια...
μεις φτιαχτηκαμε μοναχα γι αυτο...

ΑΠΩΛΕΙΑ