- ΑΝΑΛΗΨΗ: Αλήθεια ή πλάνη; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:Ουκ αν λάβης παρά του μη έχοντος…
pyramid: Για να λάβεις θα πρέπει ο άλλος να έχει να σου δώσει, εάν αυτό που έχει είναι πάθη αυτό ακριβώς θα λάβεις
quote:Γι' αυτό μετά καταφεύγεις στα σύμβολα (όπως το γιν-γιανγκ παραπάνω), στα χρώματα, στη μουσική, στα φράκταλ, στις μαθηματικές αρμονίες, σε ο,τιδήποτε υπερβαίνει την απλή πράξη του λόγου και της ταξινόμησης βάσει αυτού.
Οι λέξεις όλες έχουν χρησιμοποιηθεί για να περιγράψουν πράγματα του ορατού κόσμου, όταν όμως θέλεις να περιγράψεις κάτι άλλο που είναι "πιο" που θα τις βρεις τις λέξεις να το περιγράψεις, σου φαίνονται λίγες.
quote:Και σίγουρα η γλώσσα έχει αρχίσει να χάνει το νόημά της πολύ πριν φτάσουμε εκεί…
Συμφωνώ με τους γλωσσολόγους, η γλώσσα μας σηματοδοτεί τον ορίζοντα του κόσμου μας, μόλις φτάσουμε στο σημείο να καταργήσουμε την γλώσσα όλα είναι απεριόριστα, όπως είναι και ο Θεός (βάλτε ότι λέξη θέλετε).
quote:Γιατί μετά από κάποιο σημείο, μετά από μια "κρίσιμη" μάζα, επικρατούν οι νόμοι των μεγάλων αριθμών που καθορίζουν εντελώς διαφορετικές συμπεριφορές, όπως στις επαναλαμβανόμενες συναρτήσεις που μετά την τέταρτη ή την πέμπτη πράξη ήδη, το αποτέλεσμα τείνει προς το άπειρο.
Η πραγματικότητά μας διαμορφώνεται από αυτό που πιστεύουμε, αλλά αυτό που πιστεύουμε είναι μέσα στο Θείο Σχέδιο (όπως το λέμε) για να επικρατήσει? Γιατί λέμε για πραγματικότητα αλλά βάζουμε κι αυτό το "μας" μετά που καταργεί την ενότητα, κάνει τα πάντα υποκειμενικά. Και άντε εμείς οι 1000 οι 1.000.000 άνθρωποι, έχουμε την α πραγματικότητα στην οποία πιστεύουμε και την οποία υλοποιούμε, αλλά υπάρχουν κι άλλοι τόσοι που πιστεύουν κάτι άλλο, γιατί να μην επικρατήσει η δική τους πραγματικότητα;
Προσωπικά πιστεύω ότι εμείς διαμορφώνουμε το Θείο Σχέδιο, το οποίο δεν μπορώ να φανταστώ σαν κάτι συμπαγές και στεγανό, αλλά σαν κάτι ευέλικτο, σαν κάτι που βρίσκεται σε διαλογική σχέση μαζί μας και εξαρτάται από την ίδια μας τη δράση ή κατάσταση. Αυτό που κάνουμε, αυτό που είμαστε καθορίζει κάθε φορά εκ νέου το Θείο Σχέδιο, τρόπον τινά το "ξαναγράφει". Κάνοντας επομένως αυτό που μας αναλογεί με το δικό μας κομμάτι της πραγματικότητας, μπορεί ίσως να δημιουργήσουμε μια κρίσιμη μάζα που να επιτρέψει να τεθούν σε λειτουργία άλλοι μηχανισμοί… Αυτό έχω κατά νου και δεν θέλω να απορρίψω τίποτα ελαφρά τη καρδία.
quote:Τι να κάνω, αγαπητοί μου φίλοι, τελικά τον νου μου μόνο διαθέτω για να μπορέσω να κατανοήσω τον κόσμο σε ένα αρχικό τουλάχιστον στάδιο. Και για να προχωρήσω προς τα κάπου, αναπόφευκτα θα βγω από την κατάσταση της τέλειας ισορροπίας, κάνοντας απλά το πρώτο βήμα που θα με κάνει να στηριχτώ στο ένα μόνο πόδι ενώ σηκώνω το άλλο για να κινηθώ…
ΠΛΑΤΩΝΑΣ και galazia sfaira: Δες την πλάνη του άλλου, θα πει πως ο ΝΟΥΣ βλέπει το ψέμα σαν ψέμα. Μα αν το βλέπει, δεν χρειάζεται να κάνει καμία κίνηση για την (αλήθεια) του άλλου, απλά ελευθερΩΝεται (...) Αν συμβεί, τότε στη ΖΩΗ, δεν ακούς, βλέπεις, νιώθεις, μεμονωμένα, ξεχωριστά, όπως και γίνεται στους περισσότερους, μα όλα είναι σε κίνηση ΔΡΑΣΗΣ/ΣΙΩΠΗΣ (ΣΑΝ ΕΝΑ)
Όσο για την αλήθεια ή την πλάνη του άλλου, μπορώ ασφαλώς να τις αποδεχτώ άκριτα, εκείνος όμως μπορεί να μην μου τις επιβάλλει σαν αυθεντία; Γιατί τότε θα αναγκαστώ να κάνω την κίνηση να φύγω μακριά του. Όσο ζούμε στο υλικό πεδίο, η κίνηση και η δράση είναι αναπόφευκτες και πάντα θα υπάρχει ένα ελάχιστο ποσοστό τους, ακόμη και μέσα στη βαθύτερη σιωπή… Και όσο θα υπάρχει κίνηση, θα υπάρχει προσωπικότητα, θα υπάρχει "εγώ" και όλα όσα πηγαίνουν μαζί του, μεταξύ αυτών η σκέψη σαν αντίδραση, η επίγνωση του μέσα και του έξω ως διακριτών χώρων.
quote:Προσωπικά δεν είμαι οπαδός της μετενσάρκωσης με αυτή την έννοια. Δεν πιστεύω στην επιβίωση της προσωπικότητας μετά τον υλικό θάνατο, ότι δηλ. υπάρχει μια Unseen που υπήρξε αυτό ή εκείνο, είναι τώρα αυτό και αύριο θα είναι ένα άλλο εκείνο. Υπάρχει ένα Αυτό που γίνεται διάφορα Εκείνα και αυτά τα διάφορα Εκείνα επιστρέφουν αέναα στο Αυτό, όπως οι σταγόνες στον ωκεανό, μετά από την αναχώρησή τους από τα διάφορα επιμέρους πεδία. Οπότε δεν έχω και κώλυμα να δεχτώ ότι "Το Παιχνίδι" τελείωσε. Κι αν δεν τελείωσε, ίσως πιστεύοντάς το, να φέρω το τέλος του πιο κοντά, αν όντως ζω σε ένα σύμπαν του "ναι" και αν όντως δημιουργώ πραγματικότητες με τη σκέψη και την επιθυμία μου. Αν όχι, τίποτα απ' όσα μας λέει τα τελευταία χρόνια η Νέα Εποχή δεν είναι αλήθεια, οπότε τίποτα δεν έχει και νόημα…
Dying Incubus: οι λέξεις "ανταποδοτική δικαιοσύνη" μπορεί να ηχήσουν πολύ αρνητικά σε ένα άτομο. (…) Αν όμως αυτός ο άνθρωπος καταλάβει ότι το νόημα των επόμενων ενσαρκώσεων του είναι να εξελιχθεί είναι πολύ πιο εύκολο να συνδεθεί θετικά.
quote:Τείνω να πιστεύω ότι είναι πολύ δύσκολο η πρόθεση να είναι απόλυτα αγνή… το εγώ είναι τόσο συνυφασμένο με ο,τιδήποτε μας αφορά που (έστω και υποσυνείδητα) ένα κομμάτι της παρακίνησης, ακόμη και στην ανιδιοτελή προσφορά, είναι ίσως η αναγνώριση ή κάτι παρεμφερές… Επομένως δεν μπορεί να υπάρξει πρακτικά κανένας τέλειος δάσκαλος εν ζωή, μόνο άνθρωποι που προσπαθούν και είναι ο βαθμός της προσπάθειας και της αυτογνωσίας τους που ευθύνονται για το όποιο αποτέλεσμα…
Ίσως να μην το έθεσα κι εγώ σωστά λέγοντας ότι ένας άνθρωπος μπορεί να πιστεύει ότι έχει λάβει τη Χάρη ενώ δεν την έχει λάβει κι ήθελα να πω ότι μπορεί να μην έχει αναγνωρίσει τα πραγματικά κίνητρά του
Η κα Sandy Stevenson, η οποία έγραψε το ωραίο ποίημα που παρέθεσα παραπάνω, είναι διάμεσο του Sanat Kumara (αναληφθέντος δασκάλου ή γενικά δασκάλου από άλλα πεδία). Το site της είναι το www.lightascension.com
Είναι η μόνη που δίνει έναν χρονικό ορίζοντα για την Ανάληψη, καθώς και χαρακτηριστικά που προειδοποιούν αν το γεγονός πλησιάζει ή όχι. Επίσης, περιγράφει τα συμπτώματα που βιώνουν οι «Εργάτες του Φωτός» καθώς ο καιρός πλησιάζει.
Λέει λοιπόν ότι μέσα στους επόμενους 6 μήνες (αρχής γενομένης από την 3η Ιουνίου 2007) θα εντατικοποιηθούν τα χαρακτηριστικά που προειδοποιούν ότι η Ανάληψη πλησιάζει. Μεταξύ αυτών των χαρακτηριστικών είναι:
- Σημαντικές μεταβολές στον τρόπο σκέψης του πληθυσμού της Γης
- Ευθυγράμμιση της Γης με άλλα πλανητικά συστήματα του γαλαξιακού μας τεταρτημόριου
- Εξισορρόπηση του φυτικού και του ορυκτού βασιλείου
- Τοποθέτηση (;) βασικών σημείων στο ενεργειακό πλέγμα της Γης ώστε αυτό να απλοποιηθεί αλλά και να γίνει πιο «εξεζητημένο» ταυτόχρονα
- Αποκάλυψη κρυμμένων και θαμμένων υλών που θα βγουν στην επιφάνεια προκειμένου «να ξεκινήσουν το ταξίδι της μεταμόρφωσής τους» κ.ά.
Τα δε συμπτώματα που βιώνουν οι «Εργάτες του Φωτός» μέχρι την επίτευξη των παραπάνω, συνοψίζονται σε «μια αίσθηση κενού, σα να μην είναι πλήρως παρόντες» και σε μια «πραγματική απώλεια ενέργειας που συνοδεύεται από απροθυμία να κάνουν ο,τιδήποτε αφορά την 3η διάσταση».
Ξέρω πολύ κόσμο σε αυτή την κατάσταση, τι να σημαίνει αυτό άραγε; 
Το σοβαρότερο site που βρήκα (κάποιας που υπογράφει Annelies) το άφησα για το τέλος. Σύντομα λοιπόν.
Ευχαριστώ πολύ,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Η δική μου αντίληψη είναι πως το Θείο Σχέδιο δεν επηρεάζεται από τον άνθρωπο, ίσως να φαντάζουμε πολύ μικροί μπροστά του και να είμαστε μια από τις εκφράσεις του.
Μπορεί να επηρεάζουμε πολύ έμμεσα το πότε θα εκφραστεί και μ' αυτό εννοώ ότι η εξέλιξη μας είναι πιθανόν να επιταχύνει την έκφραση του.
quote:
Προσωπικά δεν είμαι οπαδός της μετενσάρκωσης με αυτή την έννοια. Δεν πιστεύω στην επιβίωση της προσωπικότητας μετά τον υλικό θάνατο, ότι δηλ. υπάρχει μια Unseen που υπήρξε αυτό ή εκείνο, είναι τώρα αυτό και αύριο θα είναι ένα άλλο εκείνο.
Κάτσε γιατί νομίζω ότι μπερδευτήκαμε κι οι δύο. 
Δεν αποδέχομαι ούτε εγώ την επιβίωση της προσωπικότητας μετά τον φυσικό θάνατο.
Πιστεύω ότι σε κάθε ενσάρκωση η Ψυχή εκφράζεται με ένα συγκεκριμένο ένδυμα (προσωπικότητα) το οποίο είναι κι αποτέλεσμα του βαθμού εξέλιξης του προηγούμενου, έως την στιγμή που θα αναγνωρίσει την ύπαρξη της.
Όπως το σκέφτομαι είναι όπως ένας μαθητής ο οποίος πηγαίνει στην 'Α Δημοτικού και καταλήγει στην Γ' Λυκείου.
Είναι ο ίδιος μαθητής απλά προβιβάζεται στην επόμενη τάξη έχοντας λάβει τα μαθήματα του και μαθαίνοντας τα μαθήματα της επόμενης.
Σχετικά με την αγνή κι ανιδιοτελή πρόθεση, το θεωρώ κι εγώ πολύ δύσκολη υπόθεση.
Ίσως περισσότερο δύσκολη απ' ό,τι μπορεί να φαίνεται με μια πρώτη ματιά γιατί έχει να κάνει με το ασυνείδητο.
Για την Sandy Stevenson πιστεύω ότι σίγουρα έχει διαβάσει αρκετά από τα βιβλία της A. Bailey.
Απ' όσο αναφέρεται στην βιβλιογραφία της όμως ο Σανάτ Κουμάρα δεν είναι απλά δάσκαλος και δεν ξέρω αν μπορεί να έχει διάμεσο...
Υ.Γ. Το ποίημα ήταν όντως όμορφο.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Την άλλη φορά θα σου επιβληθεί χρηματικό πρόστιμο που θα πρέπει να καταβάλλεις στην διαγαλαξιακή συμμαχία!
Ιδού πως ξεσκεπάζονται οι μυστικοί πράκτορες της συμμαχίας!!!
Dying μου στην ουσία συμφωνώ μαζί σου, μικρή είναι η διαφοροποίηση. Βεβαίως το θέμα είναι η κατανόηση όμως όταν δεν την έχεις τι θα κάνεις ? Πιστεύω ότι οι λέξεις αυτές πρέπει να αντικατασταθούν από άλλες.
Τα παραμύθια που λέμε στα παιδιά έχουν τον σκοπό τους, «η κοκκινοσκουφίτσα και ο κακός λύκος» δεν μπορούν να γίνουν «εσύ και ο κακός άνθρωπος». Δεν θα το άντεχε ένα παιδί δεν το αντέχουμε και εμείς, πριν κατανοήσουμε ανώριμα παιδιά είμαστε.
Συμφωνώ ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν επικοινωνία με το αόρατο το θέμα είναι με τι ακριβώς, με ποιό κομμάτι του αόρατου έχουν επικοινωνία. Είπα για την συγκεκριμένη περίπτωση που συζητούσαμε ότι δεν υπάρχει επικοινωνία με αυτό που λέει, δηλαδή με Αναληφθέντες Δασκάλους που δίνουν νέες οδηγίες και διδασκαλίες.
Εγώ ως ένα άτομο που δεν έχει κυριαρχήσει στα συναισθήματα και στις σκέψεις του δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι κατέχω κάτι ανώτερο ούτε ότι έχω εισέλθει σε ανώτερα πεδία. Ένας προσεκτικός παρατηρητής μπορεί να το διαπιστώσει αναλύωντας τα γραφόμενά μου. Και άντε οι σκέψεις δεν φαίνονται τόσο, το συναίσθημα όμως κάνει μπαμ, μόνο που δεν αναβοσβήνει με νεον φώτα που λένε «εδώ είμαι, κοιτάξτε με».
Το να αυτοπαραμυθιάζομαι και να προσπαθώ να παραμυθιάσω και όσους με ακούν τι λέει, μάλλον τίποτα. Όταν λέω ότι είμαι φωτισμένη, ότι αυτό που λέω εγώ είναι το σωστό και το καλύτερο στον κόσμο αμέσως χωρίς δεύτερη σκέψη σημαίνει ότι είμαι πιό κάτω και από όσους δεν ξέρουν καν τα θέματα που συζητάμε.
Σχετικά με τα σύμβολα, χρώματα κ.λ.π. συμφωνώ. Ακόμα και εάν δεν θα πουν κάτι στον συνειδητό νου κάποιου ανθρώπου θα καταγραφούν στο υποσυνείδητο και θα δουλεύουν από εκεί, κάποια στιγμή θα καταλάβει.
Στο θέμα της κρίσιμης μάζας
Όπως για την δική μας πραγματικότητα θα λειτουργήσουν οι νόμοι των μεγάλων αριθμών το ίδιο θα γίνει και για την πραγματικότητα της άλλης ομάδας.
Όταν υπάρχουν 2 ομάδες με ακριβώς την ίδια δύναμη τι είναι αυτό που θα κάνει την μια να επικρατήσει έναντι της άλλης?
Εμείς βεβαίως θα ασχοληθούμε με το κομμάτι πραγματικότητας που μας αναλογεί, το ίδιο όμως θα κάνουν και οι άλλοι, γιατί να θεωρήσω αυτούς λιγότερο ισχυρούς από εμάς? (δεχόμενη ότι δεν ανακατεύεται στις δουλειές μας καμία άλλη δύναμη)
Εάν όμως ανακατεύεται και κάτι άλλο εκτός των δικών μας ατομικοτήτων, αυτό το κάτι άλλο κάπου οδηγεί, υπάρχει μεν ευελιξία αλλά μόνο μέσα στα εξ αρχής καθορισμένα πλαίσια.
Οι άνθρωποι έχουν, καθ΄όλη την διάρκεια της ζωής τους, την δυνατότητα να λειτουργούν με τον α ή το β τρόπο, όμως ποιός έχει την δυνατότητα να μην γεράσει? Να μην πεθάνει?
Θα ήθελα κι εγώ μια διευκρίνηση για την μετενσάρκωση γιατί ούτε κι εγώ κατάλαβα.
quote:
Δεν αποδέχομαι ούτε εγώ την επιβίωση της προσωπικότητας μετά τον φυσικό θάνατο.
Πιστεύω ότι σε κάθε ενσάρκωση η Ψυχή εκφράζεται με ένα συγκεκριμένο ένδυμα (προσωπικότητα) το οποίο είναι κι αποτέλεσμα του βαθμού εξέλιξης του προηγούμενου, έως την στιγμή που θα αναγνωρίσει την ύπαρξη της.
Φίλε μου Dying Incubus, χωρίς να διαφωνώ με αυτά που γράφεις απλά θέλω να επισημάνω τις διδασκαλίες που αναφέρουν για ένα "πρώτο" θάνατο όπου έχουμε την άμεση αποσάρκωση του ανθρώπου, μια κατάσταση όπου η προσωπικότητα όσο και ατελής να είναι διατηρείται, και ένα "δεύτερο" θάνατο κατά τον οποίο η προσωπικότητα εκμηδενίζεται.
quote:
Εγώ ως ένα άτομο που δεν έχει κυριαρχήσει στα συναισθήματα και στις σκέψεις του δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι κατέχω κάτι ανώτερο ούτε ότι έχω εισέλθει σε ανώτερα πεδία. Ένας προσεκτικός παρατηρητής μπορεί να το διαπιστώσει αναλύωντας τα γραφόμενά μου. Και άντε οι σκέψεις δεν φαίνονται τόσο, το συναίσθημα όμως κάνει μπαμ, μόνο που δεν αναβοσβήνει με νεον φώτα που λένε «εδώ είμαι, κοιτάξτε με».
Welcome to the club pyramid! Άντε να γίνουμε πολλοί!
quote:
Προσωπικά πιστεύω ότι εμείς διαμορφώνουμε το Θείο Σχέδιο, το οποίο δεν μπορώ να φανταστώ σαν κάτι συμπαγές και στεγανό, αλλά σαν κάτι ευέλικτο, σαν κάτι που βρίσκεται σε διαλογική σχέση μαζί μας και εξαρτάται από την ίδια μας τη δράση ή κατάσταση. Αυτό που κάνουμε, αυτό που είμαστε καθορίζει κάθε φορά εκ νέου το Θείο Σχέδιο, τρόπον τινά το "ξαναγράφει". Κάνοντας επομένως αυτό που μας αναλογεί με το δικό μας κομμάτι της πραγματικότητας, μπορεί ίσως να δημιουργήσουμε μια κρίσιμη μάζα που να επιτρέψει να τεθούν σε λειτουργία άλλοι μηχανισμοί… Αυτό έχω κατά νου και δεν θέλω να απορρίψω τίποτα ελαφρά τη καρδία.
Unseen, είναι πολύ ενδιαφέρον το παραπάνω που γράφεις. Ας σκεφτούμε λίγο φιλοσοφικά τις πιθανότητες δεχόμενοι ότι υπάρχει Θεικό Σχέδιο:
α) Το Θεικό Σχέδιο θα πραγματοποιηθεί ανεξάρτητα της θέλησης ή της επικουρίας των όντων της δημιουργίας.
β) Το Θεικό Σχέδιο δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς την επικουρία των όντων της δημιουργίας και δη των ανθρώπων. Ο Θεός δηλαδή χρειάζεται τον άνθρωπο και ο άνθρωπος τον Θεό.
γ) Αν ισχύει το β, το Θεικό Σχέδιο μπορεί επίσης να ανατραπεί εξαιτίας των αρνητικών θελήσεων και έργων των όντων της δημιουργίας και δη των ανθρώπων. Πόλεμος "καλού" και "κακού" υφίσταται και δυνητικά το "κακό" μπορεί να υπερισχίσει και ο Θεός να χάσει τον πόλεμο.
Τώρα το αν υπάρχει περίπτωση να διαμορφώνουμε εμείς το Θεικό Σχέδιο, είναι μια ιδέα που πραγματικά την βρίσκω ιδιαίτερα ελκυστική, ιδιαίτερα την θεωρήσουμε κάτω από το πρίσμα της αρχής της αβεβαιότητας.
"Εν το Παν", όλα είναι ένα λοιπόν.
Δεν νομίζετε όμως πως πρέπει να υπάρχουν κάποιες προυποθέσεις ή κατευθύνσεις που να δηλώνουν ροπή προς μία Αρχή και μία Τάξη στον σύμπαντα κόσμο; Και πως διαχωρίζονται αυτές οι πρυποθέσεις/κατευθύνσεις από αυτές που ρέπουν προς την Αναρχία και την Αταξία;
Ποιός μπορεί και με βάση ποιά κριτήρια να διαχωρίσει την Αριστερή από την Δεξιά Ατραπό, τόσο σε επίπεδο μαθητείας όσο και σε επίπεδο συμβατότητας, αν υφίσταται αυτός ο όρος, με το Θεικό Σχέδιο;
quote:
Ιδού πως ξεσκεπάζονται οι μυστικοί πράκτορες της συμμαχίας!!!
Εμ, τι νόμιζες?
Σχετικά με την κατανόηση, έχεις δίκιο.
Θα πρέπει να υπάρχει - τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό - αλλά αυτή μπορεί να μην υπάρχει και να μην υπάρξει μέχρι την στιγμή που ο άνθρωπος αυτός θα φύγει από την ζωή.
Φυσικά οι λόγοι μπορεί να είναι πάρα πολλοί για την ανυπαρξία της κατανόησης και πιστεύω ότι ξεκινούν από μια ενδόμυχη έλλειψη κατανόησης του ατόμου αυτού προς τον ίδιο του τον εαυτό.
Δεν το ανοίγω όμως αυτό το θέμα γιατί είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο.
quote:
Εγώ ως ένα άτομο που δεν έχει κυριαρχήσει στα συναισθήματα και στις σκέψεις του δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι κατέχω κάτι ανώτερο ούτε ότι έχω εισέλθει σε ανώτερα πεδία. Ένας προσεκτικός παρατηρητής μπορεί να το διαπιστώσει αναλύωντας τα γραφόμενά μου. Και άντε οι σκέψεις δεν φαίνονται τόσο, το συναίσθημα όμως κάνει μπαμ, μόνο που δεν αναβοσβήνει με νεον φώτα που λένε «εδώ είμαι, κοιτάξτε με».
Να 'ξερες πόσο δίκιο έχεις, καλή μου... 
quote:
Ποιός μπορεί και με βάση ποιά κριτήρια να διαχωρίσει την Αριστερή από την Δεξιά Ατραπό, τόσο σε επίπεδο μαθητείας όσο και σε επίπεδο συμβατότητας, αν υφίσταται αυτός ο όρος, με το Θεικό Σχέδιο;
Φίλε μου, διαβάζοντας αυτό μου γεννήθηκε η απορία του κατά πόσον αυτός που βαδίζει την Αριστερή Ατραπό, γνωρίζει ότι κάνει κάτι τέτοιο.
Σίγουρα θα υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι συνειδητά μπορεί να έχουν κάνει αυτή την επιλογή αλλά μπορεί να υπάρχουν και πολλοί άλλοι άνθρωποι οι οποίοι το κάνουν ασυνείδητα.
Στην δεύτερη περίπτωση λοιπόν, μήπως αυτοί αντιλαμβάνονται ότι είναι "συμβατοί" με τις επιταγές του Θείου Σχεδίου?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Δεν ξέρω...τι λέτε εσείς?
Καλημέρα σε όλους. Χαίρομαι που συναντώ σε ενα τοπικ ολους τούς αγαπημένους, μαζί.
Διάβασα όλο το θέμα...με ανάμικτα συναισθήματα και την λογική μου να παίζει βόλευ, μια και κάθε στιγμή εξήγαγε διαφορετικά συμπεράσματα..
Αν και αναρρωτιέμαι γιατί θα πρέπει να τοποθετηθώ και αυτο θα είναι το επόμενο θέμα στοχασμού μου,υποκύπτοντας στην παρόρμηση καταθέτω¨----
Οτι αντιλαμβάνομαι την ανάσα της Ρωρ
την ευδαιμονία του Πλάτωνα
το εδω και τωρα της Γαλάζιας
την αγάπη της Χριστίνας και
νομίζω οτι κοιτάω τα πανέξυπνα ματάκια της Πυραμίντ
Δεν ξέρω αν υπάρχει ενδεχόμενο επικοινωνίας με αγγέλους [ εκτος απο αυτόν που στολίζει τον τοίχο του δωματίου μου]..αλλά αν υπάρχει δεν πιστεύω οτι μιλάνε μέσα στο διαδύκτιο, ούτε με τούς χρήστες του.
Δεν ξέρω καν, αν υπάρχουν άγγελοι εκτός απο αυτούς που δημιουργεί η υπέροχη αυτή ιδιότητα που αποκαλούμε φαντασία, αυτή η ικανότητα μέσω της οποίας πετάμε στις λίμνες των ονείρων μας, αγαπάμε το σύμπαν καθώς το βλέπουμε απο ψηλά, μοιραζόμαστε τις μύχιες σκέψεις μας ... τις χλωμές ωρες της καθημερινότητας μας
Αγνοώ αν θα αναληφθούμε στο απώτερο μέλλον και με τι όχημα..[ ελπίζω αν γίνει να μου δωσουν ενα θαλασσί με άσπρους κεραυνούς στα πλάγια και τούρμπο μηχανή]...
Αλλα αυτή την στιγμή γνωρίζω με βεβαιότητα οτι μου αρέσει επιτέλους εδω που είμαι και ακριβώς όπως είμαι, οπως ήμουν και οπως θα γίνω,
οτι πίσω μου υπάρχουν κάτι καταπράσινα φυτα που θέλουν νεράκι και απο πάνω μου ενας ήλιος του οποίου επιθυμώ διακαώς μια ακτίνα ..οσο προλαβαίνει..
Σας φιλώ ολους
Καλό απόγευμα και χαρούμενη συνέχεια ...
quote:
Δεν ξέρω...τι λέτε εσείς?
Καλημέρα σε όλους. Χαίρομαι που συναντώ σε ενα τοπικ ολους τούς αγαπημένους, μαζί.
Διάβασα όλο το θέμα...με ανάμικτα συναισθήματα και την λογική μου να παίζει βόλευ, μια και κάθε στιγμή εξήγαγε διαφορετικά συμπεράσματα..
Αν και αναρρωτιέμαι γιατί θα πρέπει να τοποθετηθώ και αυτο θα είναι το επόμενο θέμα στοχασμού μου,υποκύπτοντας στην παρόρμηση καταθέτω¨----
Οτι αντιλαμβάνομαι την ανάσα της Ρωρ
την ευδαιμονία του Πλάτωνα
το εδω και τωρα της Γαλάζιας
την αγάπη της Χριστίνας και
νομίζω οτι κοιτάω τα πανέξυπνα ματάκια της Πυραμίντ
Δεν ξέρω αν υπάρχει ενδεχόμενο επικοινωνίας με αγγέλους [ εκτος απο αυτόν που στολίζει τον τοίχο του δωματίου μου]..αλλά αν υπάρχει δεν πιστεύω οτι μιλάνε μέσα στο διαδύκτιο, ούτε με τούς χρήστες του.
Δεν ξέρω καν, αν υπάρχουν άγγελοι εκτός απο αυτούς που δημιουργεί η υπέροχη αυτή ιδιότητα που αποκαλούμε φαντασία, αυτή η ικανότητα μέσω της οποίας πετάμε στις λίμνες των ονείρων μας, αγαπάμε το σύμπαν καθώς το βλέπουμε απο ψηλά, μοιραζόμαστε τις μύχιες σκέψεις μας ... τις χλωμές ωρες της καθημερινότητας μας
Αγνοώ αν θα αναληφθούμε στο απώτερο μέλλον και με τι όχημα..[ ελπίζω αν γίνει να μου δωσουν ενα θαλασσί με άσπρους κεραυνούς στα πλάγια και τούρμπο μηχανή]...
Αλλα αυτή την στιγμή γνωρίζω με βεβαιότητα οτι μου αρέσει επιτέλους εδω που είμαι και ακριβώς όπως είμαι, οπως ήμουν και οπως θα γίνω,
οτι πίσω μου υπάρχουν κάτι καταπράσινα φυτα που θέλουν νεράκι και απο πάνω μου ενας ήλιος του οποίου επιθυμώ διακαώς μια ακτίνα ..οσο προλαβαίνει..
Σας φιλώ ολους
Καλό απόγευμα και χαρούμενη συνέχεια ...
Είναι πραγματικά τιμή μου που πήρε τέτοια τροπή η συζήτηση. Θέσατε πολύ σημαντικά ερωτήματα στα οποία ασφαλώς δεν έχω τις απαντήσεις, έχω όμως τις προσωπικές μου σκέψεις να καταθέσω.
Ας προσπαθήσουμε κατ' αρχάς να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά.
Ένα βασικό ερώτημα είναι κατά πόσο το "Θεϊκό Σχέδιο" είναι συγκεκριμένο και στατικό ή είναι δυνατό να το επηρεάσουμε με κάποιο τρόπο προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Ας δούμε λοιπόν την κατάσταση γύρω μας. Ακουμπώ αυτή τη στιγμή τους αγκώνες μου σε ένα sous-main με τον παγκόσμιο χάρτη, άρα μπορώ να έχω εποπτεία ολόκληρου του κόσμου. Βλέπω λοιπόν ένα καταναλωτικό, βιομηχανοποιημένο και τρυφηλό βόρειο ημισφαίριο, βλέπω να επικρατούν συνθήκες φτώχειας, ανεργίας, έλλειψης παιδείας και ασθένειας στο νότιο ημισφαίριο. Βλέπω εκεί στην άκρη δεξιά το λιγότερο εξερευνημένο κατοικημένο μέρος του κόσμου, την Παπούα-Νέα Γουϊνέα όπου ακόμη υπάρχουν φυλές που ζουν στη νεολιθική εποχή. Βλέπω τις ΗΠΑ (γεια σου A.Kircher!) και τα προγράμματα εξερεύνησης του διαστήματος. Βλέπω τον Γιακούμπ στην Αγγλία να προσπαθεί να φτιάξει ανθρώπινη καρδιά από βλαστοκύτταρα αλλά και την θεία μου στην Κρήτη να πλέκει δαντέλα.
Το τελευταίο μου λέει πως αν αφαιρέσω τους τοπικούς προσδιορισμούς θα δω μόνο ανθρώπους που φοβούνται, σκέφτονται, ονειρεύονται, επιθυμούν, πονάνε και ανησυχούν. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί της Αθήνας παίζουν κομμάτια που είναι trendy σε όλες σχεδόν τις (πολιτισμένες και σε σχετική τουλάχιστον ευημερία) περιοχές του πλανήτη. Μέσα στην πολυσχιδία και την πολυμορφία, οι άνθρωποι-φράκταλ πάντα ψάχνουν να βρουν κοινούς τρόπους, κοινούς δρόμους, να συνεννοηθούν. ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει ένα Θεϊκό Σχέδιο, αλλιώς γιατί θα έμπαινε κάποιος στον κόπο να δημιουργήσει όλη αυτή την πολυμορφία, όλο αυτό το μωσαϊκό;
Και αν δούμε έναν-έναν όλους τους ανθρώπους του κόσμου, θα δούμε ότι είμαστε όλοι πολύτιμοι, σημαντικοί, καθένας μας με τα ταλέντα του, την αξία του, την ομορφιά του. Είναι δυνατό όλοι αυτοί οι υπέροχοι, όλοι αυτοί οι πολύτιμοι και σημαντικοί άνθρωποι να είναι απλά πιόνια σε ένα απρόσωπο Θεϊκό Σχέδιο;
Από την άλλη, πώς γίνεται, μέσα σε όλο το θαύμα της Δημιουργίας, η ζωή σε αυτήν εδώ τη γωνιά, σε αυτό το μικρό πλανητάκι να είναι έτσι αδυσώπητη, ανάλγητη και δύσκολη; Μέσα στην τελειότητα του θεϊκού σχεδίου, τι είναι αυτό που επέτρεψε να δημιουργηθεί μια τέτοια ύβρις μέσα στην τελειότητα;
Συγχρόνως, όμως, τι είναι αυτό που έβαλε μέσα σε όλους μας, σαν μια μικρή ρίζα ή σαν έναν σπόρο, την ικανότητα να αγαπάμε, να συμπονάμε, να συμμεριζόμαστε, να συντρέχουμε; Την ικανότητα να κοιτάμε τον ουρανό και να αναστενάζουμε σα να νοσταλγούμε κάποια πατρίδα; Και τι στην ευχή σημαίνουν όλα αυτά;
Νομίζω πως είναι τέτοιου είδους σκέψεις που δημιούργησαν τους κοσμογονικούς μύθους που όλοι γνωρίζουμε. Που προσωποποίησαν την ύβρη και της έδωσαν όνομα, που προσωποποίησαν την τελειότητα και της έδωσαν όνομα… Όμως η θεότητα (πιο σωστός ίσως όρος από το "Θεός" που είναι κάπως πιο προσωποπαγής) πρέπει να είναι ΚΑΙ η τελειότητα ΚΑΙ η ατέλεια και πρέπει να είναι αυτό που, όταν το πλησιάζεις, οι λέξεις "τελειότητα" ή "ατέλεια" έχουν ήδη χάσει προ πολλού το νόημά τους. Η θεότητα πρέπει να είναι το μέρος όπου χωράνε ΟΛΑ χωρίς διάκριση, και το θετικό και το αρνητικό και το ουδέτερο, γιατί όλα εξυπηρετούν κάτι: το αρνητικό να αναδειχτεί το θετικό, το θετικό να κατονομαστεί το αρνητικό και το ουδέτερο για να συν-υπάρξουν τα άλλα δύο. Έτσι, ο Θεός και ο Διάβολος φαίνονται να είναι Δυνάμεις ή θεότητες πολύ κατώτερες από Την Θεότητα που Περικλείει τα Πάντα.
Ίσως λοιπόν να μην έχει και τόση σημασία το είδος της Ατραπού που ακολουθεί κανείς – τουλάχιστον όχι αν ζούμε σε μια Δημιουργία που είναι και καλή και κακή, και ατελής και τέλεια, που είναι τα Πάντα.
Αλλά όχι, εμείς θέλουμε να ζούμε σε μια Δημιουργία που είναι καλή, έτσι δεν είναι; Με έναν Θεό που είναι καλός και αγαθός και με έναν άνθρωπο που σαν αρχέτυπο πλάστηκε επίσης καλός... και ό,τι κακό ριζώθηκε μέσα του ήρθε σαν αποτέλεσμα εξωτερικής επίδρασης από κάτι άλλο, κάτι ξένο (;) προς τη Δημιουργία, κάτι απόβλητο, ένα μήλο κι ένα φίδι...
Εγώ, μαζί σας. Θέλω να αγωνιστώ για να αυξηθεί το καλό στον κόσμο, για να μην υπάρχει πόνος και στεναχώρια, για να μην υπάρχει ασθένεια. Θέλω να αγωνιστώ για να αυξηθεί το καλό μέσα μου, για να μη βιώνω πόνο και στεναχώρια, για να μην είμαι ασθενής σε κανένα σημείο. Ίσως να έχει σημασία, ποιος ξέρει;
Αλλά για να μπορέσω να παλέψω, πρέπει και να πιστεύω στην κρίσιμη μάζα, στον νόμο των μεγάλων αριθμών, στην ανατροπή, γιατί αλλιώς δεν θα έχει νόημα για μένα, καλή μου pyramid, καταλαβαίνεις; Είναι η προσωπική μου θεωρία, ο προσωπικός μου μύθος, η προσωπική μου προσευχή, αυτό που με θέτει σε κίνηση, γιατί χωρίς αυτό καμία κίνηση δεν θα έχει νόημα για μένα.
Και το ενδεχόμενο του να υπάρχει μια άλλη ομάδα που να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση, ΔΕΝ με αφορά. Δεν θέλω να το δω, δεν θέλω να σταθώ να το κοιτάξω, γιατί το μόνο που θα πετύχω με αυτό τον τρόπο θα είναι να ανακοπεί η πορεία μου…
Θέλω τις σκέψεις σας, είμαι όλη αυτιά.