- Terminal Station : Mystery - ΕΙΚΟΝΕΣ
Edited by - ellovos on 08/02/2007 02:09:24
Συμφωνώ κι εγώ με τον φίλτατο Mercury πως είναι πολύ όμορφες οι φωτογραφίες και σε ευχαριστούμε που τις μοιράζεσαι μαζί μας.
Δε νομίζω λοιπόν οτι θα χωρούσε η παρεξήγηση που αναφέρεις! 
In anticipation of my resurrection...
quote:
Εγώ πάλι θέλω να μιλήσω σκληρά και θα το κάνω...Η στιγμή είναι ώριμη και ήταν πάντοτε ώριμη - δεν τίθεται τέτοιο θέμα.
Εγώ πάντως δεν φταίω που δεν περιορίζονται αυτές οι τραγικές εικόνες.. Εξάλλου δεν είμαι εγω αυτός που εκμεταλλεύτηκε την εικόνα αυτή για να προβάλει τι? (δεν μιλάω για σένα Α-Ω αλλα γιαυτόν που την τράβηξε)...τον πόνο? την φτώχεια? την αδικία? ε όχι ρε γαμώτο γιατί να πρέπει να τα δω για να θυμηθώ πως είμαι άνθρωπος? Πρέπει να γίνομαι άνθρωπος όταν μου το θυμίζουν? ή γιατι πραγματικά είμαι?
Γιατί να τραβήξω αυτή την φώτο και να μην πάρω στα χέρια μου αυτό τον άνθρωπο να τον βοηθήσω και να το ξέρω μόνο εγώ?
Η μήπως τελικά ο μάγκας φοβήθηκε το γεράκι...
Better to save the mystery than surrender to the secret..
Αγαπητέ μου φίλε Didorium με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη, δεν είναι ανάγκη να ευαισθητοποιούμαστε μόνο όταν βλέπουμε τέτοιες φωτογραφίες ή ακούμε κάτι στις ειδήσεις, σκοπός είναι ΠΑΝΤΑ να είμαστε ευαίσθητοι και να βοηθούμε όπως μπορούμε και ΧΩΡΙΣ να το ξέρει κανείς άλλος εκτός από εμάς (και δεν είναι θέμα εγωισμού το μην το ξέρει κανείς άλλος)
Εγώ τουλάχιστον έτσι τα βλέπω τα πράγματα. Το σας πω, "έκανα αυτό", ή ελάτε να "κάνουμε κάτι" ίσως και να μην έχει κανένα αποτέλεσμα. Δυστυχώς. Επιμένω, το έχω ξαναγράψει και αλλού, νομίζω ότι πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς μέσα μας και μετά να προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε και τους άλλους ή να αλλάξουμε κάτι σ' αυτήν την κοινωνία. "Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
quote:
Αν ήμουνα εγώ στην θέση του φωτογράφου το ίδιο θα έκανα .
Θα την τραβούσα και θα την δημοσίευα ,για να ευαισθητοποιήσω και άλλα άτομα για να βοηθήσουνε .
Που ξέρεις όμως ότι δεν σώθηκε , η αθώα ψυχή απο τον ίδιο τον φωτογράφο
Μπορεί να το έκανε.
..δεν σώθηκε απο αγάπη - πέσμου εσύ που είσαι άνθρωπος - αντικρύζοντας αυτή την εικόνα μπροστά σου - θα είχες το θράσος να βγάλεις πρώτα φωτογραφία ή να τρέξεις να βοηθήσεις? Εγώ χωρίς καμία σκέψη το δεύτερο.. και φαντάσου και την άλλη εικόνα.. να σαι εσύ στη θέση του παιδίου και να βλέπεις τον κάθε φλασαδόρο να σε φωτογραφίζει ενώ αργοπεθαίνεις για να σε κάνει θέαμα. ..Δε γούσταρω να με φωτογραφίζουν την ώρα που σβήνω.. θέλω να σβήσω μόνος μου.. - Καλό παράδειγμα θα ήταν να φωτογραφηθεί δίπλα στο παιδί.. αλλά φοβήθηκε ο μάγκας..
Αν και καταλαβαίνω ότι ο λόγος που έχεις βάλει την φωτογραφία είναι άλλος - συγχώρα με που κάνω τόση αναφορά σ' αυτήν..
Better to save the mystery than surrender to the secret..
κανεις δεν σωθηκε με μπλα μπλα και ψυχοπονιαρικα λογια...
ΕΡΓΑ...
ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΓΥΡΝΑΝ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥΣ
quote:
και γω επιμενω........
κανεις δεν σωθηκε με μπλα μπλα και ψυχοπονιαρικα λογια...
ΕΡΓΑ...
ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΓΥΡΝΑΝ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥΣ
Αυτή είναι η ιδέα μου .
Να μπούμε στο ακόλουθο site :
http://unicef.gr/offer.php
Και να συμμετάσχουμε .
Άλλοι με το μυαλό και άλλοι με την ψυχή .
Ευχαριστώ για τις απόψεις σας .
Σε περιτρυγυρίζουνε .
Αμέτρητη μεγάλη στρατιά .
Μίλα , ανάπνεε , σκέψου ,με την πανέμορφη καρδιά σου :
Θα τους δεις ,να μου το θυμηθείς .
Το βλέπω να γίνεται σύντομα γιατί :
Σε κέρδισε η αγάπη .
Μην βιατείς σε παρακαλώ .
Κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον αύγουστο .
Κάνε άσκηση στην υπομονή .
Αν δεν με πιστεύεις δεν φταίς καθόλου εσύ , φταίω εγώ που δεν μπορώ να είμαι δίπλα σου , τόσο κοντά :
Που να νιώσεις την ψυχή μου .
Θα μεγαλώσει όμως και δεν βιάζομαι και τότε θα δεις :
Θα νιώσεις την πνοή της .
Κάνε άγγελε μου μια ευχή, αν έχει μεγαλώσει η ψυχή σου θα βγει αληθινή .
Αυτό να έχεις σημάδι .
Κάνε υπομονή .....
κι είναι καημός πολύ πικρός
και στεναγμός πολύ μικρός
Μίλησε, κλαις; Όχι δε λες
Μήπως πεινάς; Και τι να φας
Όλο γυρνάς, πες μου πού πας
Σ’ αναζητώ στο χώρο αυτό
γιατί είμαι ’γω πολύ μικρός και θλιβερός, ηθοποιός
Θα παίξεις μια, θα παίξω δυο
Θα κλάψεις μια, θα κλάψω δυο
Σαν καλαμιά θα σ’ αρνηθώ
Θα σκεπαστώ, θα τυλιχτώ
μ’ άσπρο πανί, κι έλα πουλί, άσπρο πουλί
που θα καλεί τ’ άλλο πουλί, το μαύρο πουλί
Παρηγοριά μες στην καρδιά
Υπομονή, αχ πώς πονεί
Κι ύστερα λες για δυο τρελές που μ’ αγαπούν
γιατί σιωπούν, γιατί σιωπούν
Έλα στο φως, παίζω, θα δεις
Είμαι σοφός, μην απορείς, έλα στο φως, παίζω θα δεις
Ηθοποιός, ό,τι κι αν πεις
είναι καημός πολύ πικρός
και στεναγμός πολύ βαθύς
Ηθοποιός, είτε μωρός
είτε σοφός είμαι κι εγώ
Καθώς κι εσύ είσαι παιδί
που καρτερεί κάτι να δει
Πιες το κρασί, στάλα χρυσή
απ’ την ψυχή ως την ψυχή
Πιες το κρασί στάλα χρυσή
απ’ την ψυχή ως την ψυχή
Ως την ψυχή
Ως την ψυχή
ΚΑΛΟ ΤΑΞΗΔΙ ΑΛΕΚΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ
ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΟΡΝ
ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΕΣ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΖΕΣ
ΣΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩ ΤΑΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ ΜΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ
quote:quote:
Aranjuez, un lugar de ensueños y de amor,
donde un rumor de fuentes de cristal
en el jardin parese hablar
en noz baja a las rosasAranjuez, hoy las hojas secas sin color
que barre el viento
son recuerdos del romance
que una vez juntos empezamos tu y yo
y sin vazon olvidamosQuiza ese amoresconditi esté
en un alardecer
en la brisa o en la flor
esperando tu vegreso
Stadyo μετάφρασέ το ελεύθερα κάτι θα μείνει από το πρότυπο .
Αν δεν το κάνεις , δεν μας αγαπάς όλους εμάς που δεν γνωρίζουμε την ισπανική γλώσσα.
Περιμένω για να το απολαύσω .
Αν υπήρχε πρόθεση , καλή καρδιά .
alfa-omega ,αν και το "κλίμα" γύρισε σε πληγή ανθρωπιάς
..παραθέτω τη μετάφραση, γιατί δε μπορώ να πληγώνω:
Aranjuez, τόπος Αγάπης και ονείρων
όπου κρυστάλλινα σιντριβάνια πάιζοντας στον κήπο
φαίνεται να μουρμουρίζουν στα τριαντάφυλλα
Aranjuez,τα ξερά και χλωμά φύλλα
τώρα παρασυρόμενα από τον άνεμο είναι οι αναμνήσεις
του ρομάντζου μας
που εσύ κι εγώ κάποτε αρχίσαμε
κια μετά για κάποιο λόγο ξεχάσαμε
(Μάλλον η Αγάπη κρύβεται στο φως των αστεριών
στη δροσιά , σ` ένα λουλούδι
περιμένοντας να γυρίσεις
Aranjuez, Αγάπη μου
Εσύ κι εγώ!)
http://www.mmb.org.gr/files/mp3/020418j05.mp3
Edited by - stadyo on 08/11/2005 21:09:29
Εχετε ακούσει Bocelli; Τον τυφλό Ιταλό τενόρο; θα ριγήσετε!
τόσο πολύ ανάγκη
πού τρέχουν απ’ τα μάτια μου
θάλασσες και πελάγη
Στείλε ένα γράμμα μια συλλαβή
αν έχεις τον θεό σου
πού κρέμομαι απ’ τα χείλη σου
κι είμαι στο έλεος σου
Ανάθεμά σε, δε με λυπάσαI
πού καίγομαι και λιώνω
πού μ’ έκανες και σ’ αγαπώ
και τώρα μαραζώνω
Κλειδώθηκαν οι σκέψεις μου
μες του μυαλού τα υπόγεια
αχ πόσα θέλω να σου πω
μα δεν υπάρχουν λόγια
Ανάθεμά σε, δε με λυπάσαι
πού καίγομαι και λιώνω
πού μ’ έκανες και σ’ αγαπώ
και τώρα μαραζώνω
πού μ’ έκανες και σ’ αγαπώ
και τώρα μαραζώνω...
ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΠΟΥ ΜΕ ΕΜΑΘΕΣ ΝΑ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ
τρυφερά τ` αμέριμνο βόσκημά σου αγαπώ
τρελά απελπισμένος
μες στους τεράστιους καθρέφτες
των ματιών σου
στ` απαλό τους βλέμμα κουκίδα γίνομαι
μικρός ελάχιστος
μη σκιάξω το μέλι τους
στη γωνιά τους κρύβομαι
έτοιμος να σκουπίσω το δάκρυ
ή να πνιγώ μέσα του
στο κρύσταλλό του να φυλακιστώ για πάντα
μεσ` απ` τους ιριδισμούς
στη ζωή σου να ζω
Κι αν δε θες
ελάφι μου
πες μου μόνο
μ` ένα νεύμα του εξαίσιου λαιμού σου
δέντρο να γίνω
τη δροσιά μου ν` αγαπήσεις
το ρίγος της παρουσίας σου να μη χορταίνω