- ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΑ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

An kai thn xara aftwn twn eortwn PLEON tin prosdiorizei to mikos-platos-paxos tis tzepis tou kathenos..

H xara twn mikrwn paidiwn pou perimenoun me anipomonesia ton Ai Vasili.. gia na paroun to dwro tous, h xara twn megaliterwn pou perimenoun ton diko tous Ai Vasilh..(sthn plionotita ton 13 tous mistho) kai h elpida kapiwn anthrwpwn na mporesoun na antepexelthoun stis apaitiseis kai tis adikies aftis tis zwhs, pou arkounte me osa exoune pou..den exoun tin dinami na zitisoun i na dimiourgisoun kati KAI pou prepei na ginoun trano paradigma se olous emas pou den anikoume ston 'trito kosmo' kai omws kathe mera olo kai kapio parapono tha exoume apo ton theo..apo thn zwh mas kai apo tous gurw mas...

Lipon afta einai xristougenna...estw kai gia 2-3 meres na skeftoume pos mporei na ginoume kai meis o Ai Vasilis kapiwn anthrwpwn poy pragmatika ton Xriazontai...

Den iparxei kalutero dwro apo ena xamogelo..

Merry Xmas

An kai thn xara aftwn twn eortwn PLEON tin prosdiorizei to mikos-platos-paxos tis tzepis tou kathenos..

H xara twn mikrwn paidiwn pou perimenoun me anipomonesia ton Ai Vasili.. gia na paroun to dwro tous, h xara twn megaliterwn pou perimenoun ton diko tous Ai Vasilh..(sthn plionotita ton 13 tous mistho) kai h elpida kapiwn anthrwpwn na mporesoun na antepexelthoun stis apaitiseis kai tis adikies aftis tis zwhs, pou arkounte me osa exoune pou..den exoun tin dinami na zitisoun i na dimiourgisoun kati KAI pou prepei na ginoun trano paradigma se olous emas pou den anikoume ston 'trito kosmo' kai omws kathe mera olo kai kapio parapono tha exoume apo ton theo..apo thn zwh mas kai apo tous gurw mas...

Lipon afta einai xristougenna...estw kai gia 2-3 meres na skeftoume pos mporei na ginoume kai meis o Ai Vasilis kapiwn anthrwpwn poy pragmatika ton Xriazontai...

Den iparxei kalutero dwro apo ena xamogelo..

Merry Xmas

An kai h xara aftwn twn eortwn PLEON prosdiorizete apo to mikos-platos-paxos tis tzepis tou kathenos...

H xara twn mikrwn paidiwn kai h anipomonesia tous na paroun to dwro tous apo ton Ai Vasili, h de xara twn megaliterwn na paroun to diko tous dwro apo ton diko tous Ai Vasili (stin plionotita ton 13 tous mistho) kai h elpida kapiwn anthrwpwn gia na mporesoun na antapekselthoun stis diskolies kai stis adikies aftis tis zwhs, anthrwpoi pou den mporoun na exoun kati pou theloun, pou den mporoun na oneireftoun me anoixta ta matia, pou den exoun tin dinami kai tin efxeria na kalliergithoun, na zhsoun, pou stin ousia den exoun tipota kai den mporoun na apoktisoun tpt giati apla den tous epitrepete, giati eixan apla tin tixi na genithoun mesa saftes tis sinthikes KAI pou prepei na ginoun trano paradigma se mas pou den anikoume se kanena 'trito kosmo' kai exoume ola ta idanika gia ena kalutero avrio kai omws kathe mera exoume parapono apo ton theo, apo ton eafto mas, apo tin zwh mas kai apo tous girw mas...

Lipon afta einai xristougenna..ESTW kai aftes tis meres na tolmisoume na skeftoume pws mporoume na ginoume kai meis o Ai Vasilis aftwn twn anthrwpwn pou pragmatika ton xriazontai...gia na mporoume na leme pos ta xristougenna den einai mia apli mera alla..mia giorth agaphs gia tin zwh...gia ton anthrwpo...

Kala mas xristougenna..

Γιατι δεν "επιασε" τα καραβακι ?

LOVE IS THE LAW
HARMONY THE EFFECT

Knight ΜΙΧΑΗΛ

quote:

---

Γιατι δεν "επιασε" τα καραβακι ?

---

Edited by - Administrator on 12/12/2020 20:18:49
Reason - Your head will collapse But there's nothing in it

quote:

---

με το ζορι χαρα
αφηστε με στην μιζερια μου δεν θελω να γιορτασω τα χριστουγεννα επειδη το θελετε εσεις

---

Ακριβως αυτο ειναι που απεχθανομαι τις γιορτες... Γιατι δηλαδη πρεπει να ειμαι χαρουμενη, επειδη ολοι οι αλλοι μεσα στο μεθυσι της καταναλωσης (δωρα, δεντρα και βρωμολαμπακια) και της υπερκαταναλωσης (αλκοολ, κρεας και γλυκα) νιωθουν "ευτυχισμενοι";
Οχι δεν γουσταρω, προτιμω να ειμαι χαρουμενη το σαββατοκυριακο που θα καταφερω να παω μια εκδρομη ή που θα περασω ομορφα με τους φιλους μου βλεποντας ταινιες ολη μερα και μαγειρευοντας γαλοπουλα καλοκαιριατικα...

quote:

---

ΠΑΝΩ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΜΙΣΩ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

---

Και εγω μισω και χριστουγεννα, την πρωτοχρονια, την ονομαστικη μου γιορτη, τα γενεθλια μου, το πασχα, το 15αυγουστο...
Μονο την πρωτομαγια γουσταρω γιατι δεν ειναι αργια ειν'απεργια...

Το μονο θετικο ειναι οτι αλλαζει λιγο η καθημερινοτητα. Για μερικες μερες δεν θα ξυπναω πρωι πρωι για την δουλεια και θα επισκευω τους γονεις μου. Για ξεκουραση ουτε λογος, ψωνια, προετοιμασιες για το οικογενιακο τραπεζι, μετα καθαρισμα και τελος μια διαιτα/αποτοξινωση για να ισοφαριστουν οι κρεπαλες των ημερων...

Αντε παιδια καλες γιορτες...

Βάλε φωτιά σε ότι σε καίει σε οτι σου τρώει την ψυχή

Αυτά τα λίγα από εμένα!
Φιλικά πάντα,
Αρέδελ

εχουμε να στολισουμε δεντρακι πολλααααααααααα χρονια και οταν στολιζαμε ειχαμε ενα μιζερο πλαστικο δεντρακι

οποτε οι οικιακες μου συσκευες δεν διατρεχουν κανενα κινδυνο

κανενας δεν λεει κριμα το δεντρακι στην διαρκεια των εορτων σιγουρα ομως θα περνανε πολλες σκεψεις μετα της γιορτες οπου θα γεμισουν τα σκουπιδια με πεταμενα ελατακια

αυτος ειναι ο πολιτισμος σας

και ας μεινουν για τα παιδια σας τα λαμπακια που αναβοσβυνουν τα ελατα μπορουν να τα δουν και σε φωτογραφιες δεν τρεχει τιποτα

Η κάθαρση της Ψυχής, όταν ξεχνάς τα συμφέροντα του σώματος- είναι η καλύτερη άμυνα.
Πρέπει να αφήνουμε το παν, εκτός από την αγάπη προς τον Θεό.

Όταν αρρωσταίνει το σώμα μας- εμείς το βλέπουμε αυτό αμέσως και προσπαθούμε κάτι να κάνουμε, όταν όμως αρρωσταίνει η Ψυχή μας- πολλές φορές δεν το καταλαβαίνουμε.
Εάν ο άνθρωπος δουλεύει με τον εαυτόν του, καθαρίζοντας την ψυχή του, τότε οι πολυάριθμες αρρώστιες μπορούν να μην εμφανισθούν καν.
Ακόμη δεν είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε το γεγονός, ότι η συσσώρευση της αγάπης προς τον Θεό δεν είναι μόνο η μεγίστη ευτυχία, αλλά και δυνατότητα να βελτιώσεις τον χαρακτήρα, την μοίρα και την υγεία.
Πρέπει να προσανατολιζόμαστε στο αίσθημα της αγάπης μέσα στην Ψυχή.
Και αν συμβεί οτιδήποτε μοιραίο, ενώ εμείς παρ’ όλα αυτά διατηρούμε την αγάπη μας προς τον Θεό, δηλαδή η αγάπη μας δεν εξαρτάται από τίποτε, όταν η αγάπη για μας είναι η υψίστη αξία- τότε θα είμαστε υγιείς και ευτυχισμένοι.
Η ψυχική υγεία έρχεται μόνον τότε, όταν η υψίστη ευτυχία είναι η αγάπη προς τον Θεό.
Για να βοηθήσουμε τους άλλους, πριν απ’ όλα πρέπει να καθαριστούμε οι ίδιοι.

Δεν είναι καλό πράγμα να προσευχόμαστε υπέρ κάποιου άλλου, χωρίς να καθαριστούμε οι ίδιοι.
Διότι παίρνουμε επάνω μας την καρμική βρωμιά του άλλου.
Η όντως αληθινή προσευχή είναι εκείνη, όπου ο άνθρωπος ασταμάτητα επαναλαμβάνει, ότι η υψίστη ευτυχία γι’ αυτόν και για τους απογόνους του -είναι η αγάπη προς τον Θεό.
Αυτό βοηθάει την ψυχή και το σώμα.
Και όταν ο άνθρωπος ζητάει συγχώρεση για το ότι τις ανθρώπινες αξίες τις μετέτρεψε σε ύψιστο σκοπό και δεν μπόρεσε να αποδεχτεί την απώλειά τους, εκδηλώνοντας την επιθετικότητα- αυτή η προσευχή βοηθάει δραστικά επίσης.
Το κύριο νόημα της προσευχής είναι η αποστασιοποίηση από το ανθρώπινο Εγώ, από όλες τις ανθρώπινες αξίες, και η αίσθηση που έγινε πεποίθηση, ότι το Ανώτερο Εγώ του ανθρώπου- είναι η αγάπη και ο Θεός.

Η αγάπη δεν είναι ανθρώπινο, αλλά Θεϊκό αίσθημα, και όσο μεγαλύτερη ποσότητα αυτής υπάρχει μέσα στην ψυχή- τόσο πιο πολύ ο άνθρωπος γίνεται ανθρώπινος και μοιάζει με τον Θεό.
Εμείς αγαπούμε τον κόσμο και τους γύρω μας ανθρώπους με τα απομεινάρια της αγάπης προς τον Θεό.
Η έκταση της ανθρώπινης ευτυχίας και η δυνατότητα να έχεις αυτήν την ευτυχία καθορίζεται μόνο από την ποσότητα της αγάπης μας προς τον Θεό.
Τα πάντα τελειώνουν, ενώ η αγάπη προς τον Θεό μένει.
Η μεγαλύτερη ευτυχία είναι να συσσωρεύεις την αγάπη προς τον Θεό.
Τότε κανείς δεν θα μας προδώσει, δεν θα μας προσβάλλει, δεν θα μας ταπεινώσει.

Την αδύναμη στην αγάπη ψυχή θεραπεύουν με τις προσβολές, προδοσίες, αρρώστιες και ατυχίες.
Το κυριότερο- δεν επιτρέπεται να καταπίνουμε μέσα μας τον θυμό.
Αν παρ’ όλη την προσπάθεια δεν μπορούμε να συγχωρέσουμε- είναι καλό να ξεσπάσουμε: να φωνάξουμε, να εκφραστούμε, να σπάσουμε πιάτα σε τελική ανάλυση.

Υπάρχει μια άμεση σχέση μεταξύ αρνητικών αισθημάτων και αρρωστιών. Το ποσοστό των άτυχων οικογενειών συνεχώς αυξάνεται και δυστυχώς δεν βλέπουμε τα σημεία της καταστροφής που έρχεται.
Όλα αυτά μαρτυρούν, ότι δεν προσανατολιζόμαστε στην αγάπη προς τον Θεό, αλλά στις ανθρώπινες αξίες… που τις χάνουμε λόγω προσκόλλησης…

Η μόνη θεραπευτική ενέργεια, που απολυμάνει τα πάντα, που ενισχύει το θετικό και εξουδετερώνει το κακό- είναι η Θεϊκή Αγάπη.
Άρα, η πεντακάθαρη, η ανεπηρέαστη, η άνευ όρων.
Όλες οι άλλες είναι αγαποφάνειες, συνεπώς έχουν μέσα τους άλλες προσμίξεις, ξένες προς την Θεϊκή Ουσία.
Η αγάπη δεν είναι αίσθημα του βιολογικού ανθρώπου(ανθρωποειδούς), είναι Θεϊκό αίσθημα, που καταβαίνει στον άνθρωπο και τον κάνει άνθρωπο.
Παράθεση:
Ανθρωποειδές= ένστικτα. Άνθρωπος= ανθρωποειδές εν αισθήμασιν.
Αγαπόν ανθρωποειδές= άνθρωπος= εξέλιξη= φώτιση= διατήρηση της βιολογίας μόνο για τις ανάγκες της ενσάρκωσης και στροφή προς το Θείον.

Δηλαδή μέσα σε συνθήκες της ύλης, διατήρηση του Ουράνιου, που το φέραμε εδώ, το ξεχάσαμε και το ξαναθυμηθήκαμε.

Τι γίνεται, όταν εμείς αυθόρμητα, με καλές διαθέσεις επιφανειακά, επιθυμούμε να «βοηθήσουμε» τον άλλον?
Η αποτελεσματικότητα της διαθέσεως καθορίζεται από το εσωτερικό περιεχόμενο αυτής της διαθέσεως.

Π.χ. εμείς, με τα χίλια καλά μας και τα χίλια στραβά μας, θέλουμε να βοηθήσουμε τον άλλον, εξ ίσου με τα χίλια καλά του και τα χίλια στραβά του.
Τι θα συμβεί?
Θα παραχθεί το φαινόμενο της αντηχήσεως.
Όμοιος ομοίω…
Απ’ την στιγμή που εμείς δεόμεθα υπέρ κάποιου σ’ αυτήν την κατάσταση, εμείς, ως υποκινητές, προκαλούμε την μεταφορά των αρνητικών στοιχείων του άλλου πάνω μας, ενισχύοντας την αρνητική πλευρά μας και ελαφρύνοντας την αρνητική πλευρά του.
Φαινομενικά, είναι θυσία, καλό.
Ουσιαστικά όμως πρόκειται για κακό.
Πρόκειται για κακό, διότι φορτωνόμαστε το κακό του άλλου, και καλούμεθα τώρα να το ξεπληρώσουμε και απαλλάσσουμε από το κακό τον υπεύθυνο, που το παρήγαγε λόγω της ατέλειας του, εμποδίζοντας τον να το πληρώσει, διαφθείροντας την ψυχή του.
Ο οποίος θα μάθει το εξής: ότι κι αν κάνω, θα βρεθούν πάντα οι συμπονετικοί να με ελαφρύνουν…
Έτσι δεν διαπαιδαγωγείται, άρα δεν εξελίσσεται η ψυχή, ούτε η δική μας (επιβάρυνση), ούτε η ψυχή του άλλου( διαφθορά).
Άρα το φαινομενικά καλό- είναι κακό κατά βάθος.
Κακό και στους δυο.
Ποιος μπορεί να δεηθεί υπέρ κάποιου?

Μόνον εκείνος, που έχει στην ψυχή του αστείρευτες ποσότητες της άνευ όρων αγάπης, δηλαδή της Θεϊκής, της όντως θεραπευτικής.
Τι κάνουμε σ’ αυτήν την κατάσταση, όταν και εμείς είμαστε ανεπαρκείς σ’ αυτόν τον τομέα?
Πρέπει να αρνηθούμε την βοήθεια?
Όχι.
Πρέπει να βοηθήσουμε.
Πως?
Υπάρχει τρόπος.

Πρέπει να απευθυνθούμε στον Θεό να βοηθήσει τον πάσχοντα, παρακαλώντας τον Θεό όχι να τον απαλλάξει από τα λάθη του, αλλά να του δώσει τις όσο μεγαλύτερες ποσότητες της άνευ όρων αγάπης στην ψυχή του, ώστε να μπορέσει ο πάσχων με την βοήθεια της αγάπης αυτής να μετατρέψει το κακό, που έχει μέσα του σε καλό, που θα υπάρχει μέσα του.
Επειδή δεν είμαστε τόσο γεροί στην άνευ όρων αγάπη, ώστε να του την δώσουμε βοηθώντας τον απευθείας, ζητούμε από τον Θεό να τον βοηθήσει, ώστε Εκείνος να τον βοηθήσει απευθείας, παρακαλώντας την ψυχή του πάσχοντος να δεχθεί την άνευ όρων Θεϊκή Αγάπη για να την σώσει.
Διότι η όντως αγάπη μπορεί να λύσει το οποιοδήποτε πρόβλημα.
Δεν προσωποποιώ τον Θεό, διότι έχω την συνείδηση, ότι εδώ πρόκειται για πολύ ανώτερες καταστάσεις, απ’ ότι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Στον Θεό όμως μπορούμε να απευθυνόμαστε όπως θέλουμε, διότι είναι τόσο Μεγάλος, και βρίσκεται παντού, χωράει μέσα του τα πάντα, ώστε όπως και να απευθυνθούμε προς Αυτόν- δεν θα αστοχήσουμε, διότι θα είμαστε πάλι μέσα.

Μια ιστορία θα πω επί τη ευκαιρία, μια που το έφερε ο λόγος.

Είναι μια παλιά ινδική ιστορία:

* ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΔΟΞΑ?
Παράθεση:
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας βασιλιάς, που μόνο από την σκέψη, ότι κάποιος μπορεί να είναι πιο μεγάλος στην δόξα απ’ αυτόν- οργίζονταν πολύ.
Φώναξε λοιπόν τους υπουργούς του και τους είπε:

-Ποιος από τους δυο μας είναι μεγαλύτερος στην δόξα: εγώ η ο Θεός?

Οι υπουργοί άρχισαν να τρέμουν από τον φόβο.
Όντας σοφοί άνθρωποι, σύμφωνα με το επάγγελμά τους, αυτοί του ζήτησαν χρόνο για να σκεφτούν και να απαντήσουν. Οι υπουργοί ήσαν πια όλοι γέροι και κανείς δεν ήθελε να υποστεί τις διώξεις και να διαταράξει την άνετη ζωή των οικογενειών τους. Ταυτοχρόνως όμως αυτοί ήσαν αξιοπρεπείς άνθρωποι και δεν ήθελαν να εξοργίσουν τον Θεό. Όλο το βράδυ αυτοί στενοχωριόντουσαν για την συμφορά που τους βρήκε, και ξαφνικά την πρωτοβουλία την ανέλαβε ο γηραιότερος απ’ αυτούς, λέγοντας:

-Αφήστε το θέμα σε μένα. Αύριο εγώ θα μιλήσω με τον ηγεμόνα.

Την άλλη μέρα το πρωί , όταν όλη η αυλή είχε συγκεντρωθεί για την ακρόαση, ήρθε και ο γέρος υπουργός. Αυτός υποκλίθηκε στον βασιλιά και είπε:

- Ω, βασιλεύ, είσαι αδιαμφισβήτητα πιο μεγάλος…

Ο βασιλιάς περήφανα σήκωσε το κεφάλι του και έριξε μια ειρωνική ματιά στους αυλικούς του.
Και ο γέρος υπουργός συνέχισε:

- Είσαι αδιαμφισβήτητα πιο μεγάλος στην δόξα, διότι μπορείς άνετα να μας διώξεις από το βασίλειό σου, ενώ ο Θεός δεν μπορεί, διότι το βασίλειό Του είναι παντού και δεν έχει που να μας διώξει…*

Η σωστή προσευχή πρέπει να έχει όσο το δυνατόν λιγότερα λόγια (νους) και όσο το δυνατόν περισσότερα αισθήματα ευγνωμοσύνης και προπαντός αγάπης (ψυχή).
Τέτοια προσευχή πηγαίνει κατευθείαν στον στόχο και κάνει τα θαύματά της.
Η αγάπη είναι σπουδαιότερη της οποιασδήποτε γνώσης.
Η χρησιμότητα της γνώσης είναι η εξής: αυτή αναπόφευκτα στο τέλος θα οδηγήσει στην Αγάπη, διότι η Αγάπη είναι η Αρχή και το Τέλος του κάθε πράγματος.
Είναι κυριολεκτικώς το Παν…
Μόνον η Αγάπη θα φέρει την ηρεμία και την γαλήνη.
Όχι η γνώση.
Όσο περισσότερα ξέρουμε, τόσο νευρικοί και ταραγμένοι είμαστε, διότι ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ, αλλά αυτό δεν φτάνει.
Λείπει η Αγάπη.

Η γνώση και η κατανόηση χωρίς την Αγάπη - οδηγεί στο τέλος στην τρέλα.
Έτσι παραφρόνησαν πολλοί σπουδαίοι, όντως έξυπνοι άνθρωποι, δυστυχώς…
Η γνώση- είναι το μέσον, ποτέ ο σκοπός.
Ο σκοπός – είναι η Αγάπη.
Από δω πρέπει να ξεκινάμε και εδώ πρέπει να καταλήγουμε.
Να ολοκληρώνουμε δηλαδή τον κύκλο.
Τότε όλα θα πηγαίνουν καλά.
Παράθεση:
*Τον ευχαριστούμε όταν νιώθουμε πλήρεις.
Τον παρακαλούμε όταν φοβόμαστε ή νιώθουμε αδύναμοι.
Τον ζητάμε σαν αρωγό όταν παλεύουμε για να Τον ''δούμε''.*

Συμφωνώ απόλυτα.
Αλλά στο τέλος οπωσδήποτε πρέπει να Του λέμε, ότι Τον αγαπάμε όσο τίποτε άλλο στον κόσμο, ότι Τον αγαπάμε άνευ όρων, ότι κι αν συμβεί. Όταν μιλάμε μαζί Του- πρέπει να κυλούν δάκρυα συγκινήσεως, δάκρυα αγάπης, αγάπης και πάλη αγάπης και τίποτε άλλο.
Θεός αγάπη εστί.
Μόνο με την αγάπη μπορούμε να Τον αγγίσουμε, με τίποτε άλλο.

Όταν βρισκόμαστε σε τραγικές καταστάσεις, χρειάζεται να αποκλειστεί ο νους, και να στραφούμε με όλη την θέρμη της ψυχής μας προς την Αγάπη και να την παρακαλέσουμε ταπεινά να μας σώσει. Και ανάλογα της θέρμης μας και της αγάπης μας- Αυτή θα επέμβει και θα λύσει το οποιοδήποτε πρόβλημα.
Αυτή ξέρει… να κάνει τα θαύματά Της… αρκεί να πιστεύουμε σ’ Αυτήν… άνευ όρων.

Γιατί τώρα δεν επιτρέπεται να προσευχόμαστε υπέρ άλλου προσώπου, όταν δεν είμαστε οι ίδιοι αρκετά καθαροί από ψυχικής απόψεως ( δηλαδή με ανεπαρκή αποθέματα αγάπης μέσα στην ψυχή μας)?
Ο «Α» άνθρωπος έχει πχ τα θετικά του και τα αρνητικά του μέσα στην ψυχή.
Ο «Β»- έχει κι αυτός τα θετικά του και τα αρνητικά του.
Μεταξύ των ανθρώπων, εκτός του προσωπικού πεδίου τους- υπάρχει το κοινό πεδίο όλων ανεξαιρέτως, με το οποίο επικοινωνούμε όλοι στο εσωτερικό επίπεδο.
Θέλω να πω: δυο άτομα, άγνωστοι μεταξύ τους, πριν καν ακόμη συναντηθούν στο υλικό επίπεδο- έχουν συναντηθεί στο εσωτερικό επίπεδο και κανόνισαν τον τρόπο της συνάντησης τους.
Όλα έγιναν στο γενικό, κοινό εσωτερικό επίπεδο, με το οποίο επικοινωνούν όλα τα έμψυχα όντα στο Σύμπαν χωρίς εξαίρεση.

Τα υλικά γεγονότα στην ουσία είναι η υλοποίηση των γεγονότων, που προηγήθηκαν προ πολλού στο εσωτερικό αόρατο επίπεδο.
Λοιπόν, δια μέσον του κοινού όλων εσωτερικό επίπεδο γίνεται η μεταφορά θετικής η αρνητικής πληροφορίας.
Το καλό και το κακό περνούν από το ίδιο μονοπάτι.
Τα πάντα εξαρτώνται από τι εμείς επιλέγουμε.
Και αναλόγως θα έχουμε την ανάλογη ανταπόδοση των πράξεών μας. Ο «Α» προσεύχεται υπέρ του «Β» στο εσωτερικό επίπεδο.
Ο «Β», ατελής, έχει μια ποσότητα καρμικής βρωμιάς (μη δουλεμένο- μη διορθωμένο κάρμα).
Όταν προσεύχεσαι υπέρ του ατόμου αυτού και του εύχεσαι το καλό- στο εσωτερικό επίπεδο είναι σαν να ζητάς την απαλλαγή του από τα καρμικά βάρη του.
Ό, τι ζητήσεις- τούτο θα έχεις.
Αφού ζητήσουμε την απαλλαγή των χρεών του – αυτός απαλλάσσεται, αλλά τα χρέη περνούν σε σένα.
Έκανες στην ουσία κακό σ’ αυτόν ( τον απήλλαξες από την δίκαια πληρωμή και τον διέφθειρες) και έκανες κακό στον εαυτόν σου ( επιβάρυνες , άρα καθυστέρησες την εξέλιξή σου).
Η μεταφορά του καλού και του κακού γίνεται για του κοινού όλων μας εσωτερικού επιπέδου.
Επειδή είμαστε ακόμη ατελείς- δεν έχουμε το δικαίωμα να επιβαρύνουμε τον εαυτό μας με ξένα χρέη, ούτε να απαλλάσσουμε μ’ αυτόν τον τρόπο τους άλλους από τα χρέη τους.
Μπορούμε εδώ να βοηθήσουμε μόνο με έναν μοναδικό τρόπο: να ευχηθούμε στην προσευχή μας ο «Β» να ανοιχθεί στην Θεϊκή και αμόλυντη Αγάπη άνευ όρων, ώστε η Αγάπη αυτή να τον θεραπεύσει.
Διότι η Αγάπη άνευ όρων ξεπλένει την κάθε βρωμιά.
Αλλιώς είναι τα πράγματα με τους όντως πεφωτισμένους, αγίους, αποστόλους, αβατάρ, απεσταλμένους, διδασκάλους κ.λ.π.

Αυτοί, έχοντες στην ψυχή τους αστείρευτες ποσότητες Θεϊκής, άνευ όρων Αγάπης, μπορούσαν να επεμβαίνουν απευθείας στους πάσχοντες, χωρίς κίνδυνο μεταφοράς της καρμικής βρωμιάς πάνω τους.
Η άνευ όρων Αγάπη θωρακίζει τα πάντα και για πάντα.

Έτσι θεράπευε ο Χριστός.
Με την μοναδική προϋπόθεση: ο πάσχων να μετανιώσει.
Τι εννοείται με την λέξη μετάνοια?
Αλλαγή τρόπου σκέψεως, άρα άνοιγμα της ψυχής προς τον φορέα και κάτοχο της άνευ όρων Αγάπης.
Όσοι μετάνιωσαν τη καρδία αυτών= ανοίχτηκαν στην άνευ όρων Αγάπη,- θεραπεύτηκαν.
Η Αγάπη ξέπλυνε την κάθε βρωμιά.

Για να ανοιχθείς πραγματικά κατευθείαν στο Θείον- πρέπει προηγουμένως να καθαρίσεις καλά-καλά το εσωτερικό σου σπίτι- την ψυχή, ώστε να μπορέσει αυτή να υποδεχτεί το Θείον απευθείας.
Η Αγάπη δεν μπορεί να μπει σ’ ένα σπίτι, που είναι γεμάτο ακαθαρσίες.
Για να καταφέρεις να ανοιχτείς πραγματικά στο Θείον- χρειάζεται υψηλότατος δείκτης συνειδητοποίησης και εσωτερικής αισθηματικής καθαρότητας.
Το όμοιο θα πλησιάσει μόνο το όμοιο.
Δεν γίνεται αλλιώς…

Υπάρχει ένα πολύ όμορφο απόσπασμα του Ι. Μοντγκόμερι:

*"Προσευχή είναι η ειλικρινής επιθυμία της ψυχής,
εκφρασμένη ή ανέκφραστη,
η κίνηση μιας κρυμμένης φωτιάς,
που μες στο στήθος σιγοτρέμει". *

Νομίζω, πως ειδικά εδώ κρύβεται όλη η ουσία της προσευχής.
Ποια είναι αυτή η κρυμμένη φωτιά, που μες στο στήθος σιγοτρέμει?
Εγώ απαντώ- η Αγάπη.
Όχι η αγαποφάνεια, αλλά η Αγάπη άνευ όρων.
Τίποτε άλλο
.
Στο βιβλίο : «Από Τη Διάνοια Στην Ενόραση» της Αλίκης Α. Μπέϊλη υποστηρίζεται, ότι :
Παράθεση:
*Η σκέψη που αναπτύσσεται εδώ, είναι εκείνη που εκφράζει την επιθυμία και την παράκληση και η πηγή της επιθυμίας είναι η καρδιά… η επιθυμία της καρδιάς μπορεί να είναι είτε η απόκτηση των αγαθών εκείνων, που επιθυμεί η προσωπικότητα, είτε των ουράνιων εκείνων και υπερβατικών αγαθών που ποθεί η ψυχή… ζητάει κανείς ό,τι χρειάζεται και σ'αυτό μέσα υπεισέρχεται ο παράγοντας της προσδοκίας επίσης, αν η πίστη του αιτούντος είναι αρκετά ισχυρή, κάτι αποκτάται τελικά. *

Με άλλα λόγια εδώ ισχύει ο απαράβατος Συμπαντικός κανόνας:

Ο, ΤΙ ΖΗΤΗΣΕΙΣ- ΤΟΥΤΟ ΘΑ ΕΧΕΙΣ.

Βέβαια, η αίτηση, η προσδοκία, η ελπίδα ενισχύονται υποχρεωτικά από το καταβληθέν αίσθημα= ενέργεια= πίστη.
Η πίστη υποχρεωτικά προϋποθέτει και το ΑΙΣΘΗΜΑ.
Οι μεν ζητούν υλικά αγαθά, οι μεν- πνευματικά.
Για τους μεν το αίσθημα καταβάλλεται στον τραπεζικό τους λογαριασμό, για τους δε- στα αποθέματα της ψυχής τους.
Η προσευχή όλων στοχεύει κάπου, στοχεύει σε κάτι.
Όμως για μένα η αληθινή προσευχή δεν πρέπει να στοχεύει απολύτως ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ.
Η προσευχή είναι ένας εσωτερικός διάλογος μεταξύ των δύο : Θεού και ενσαρκωμένης Ψυχής.
Είναι η επιβεβαίωση του συνεχούς δεσμού τους.
Ο Θεός δεν έχει απολύτως καμιά ανάγκη της προσευχής μας.
Είναι … χωρίς απολύτως καμία ανάγκη…
Ήταν, Είναι και θα Είναι και χωρίς τις προσευχές μας.
Μας αγαπά ούτως η άλλως αν προσευχόμαστε η όχι σ’ Αυτόν.
Μας αγαπά εκ των προτέρων, χωρίς όρους.
Εμείς είμαστε αυτοί, που Του βάζουμε όρους, Του ζητούμε χίλια δύο πράγματα, σε τελική ανάλυση παζαρεύουμε μαζί Του.
Οι περισσότερες προσευχές των ανθρώπων έχουν την χροιά του ΠΑΖΑΡΙΟΥ, έστω εξευγενισμένου παζαριού, που δεν παύει να είναι παζάρι, αίτηση, απαίτηση, παράκληση, προσδοκία του κάτι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ.
Για μένα η αληθινή προσευχή ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.

Οι πολλές λέξεις μαρτυρούν την επέμβαση και την επιμελητεία του Νου. Αυτός κατευθύνει και λογοκρίνει την προσευχή, προσδίδοντάς της τρόπον τινά εμπορικό επιχειρηματικό χαρακτήρα.
Στον Παντοκράτορα Ορατών τε και Αοράτων δεν απευθύνονται έτσι…αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη.
Η προσευχή όσο λιγότερες λέξεις περιέχει, όσο λιγότερα ρήματα του τύπου: θέλω, δώσε, παρακαλώ, περιμένω, ελπίζω, απαιτώ, προσδοκώ, - τόσο πιο αληθινή είναι, τόσο πιο πολύ αγγίζει τον Υπέρτατο.
Η αληθινή προσευχή είναι ΑΙΣΘΗΜΑ, και το υπέρτατο αίσθημα είναι μόνο ένα- ΑΓΑΠΗ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ, ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ.

Και η καλλίτερη προσευχή είναι χωρίς καμιά λέξη και με πολύ αίσθημα και με πολλά δάκρυα συγκίνησης.
Αυτό το μήνυμα φτάνει κατευθείαν στο στόχο.
Κατευθείαν.
Προσευχή – είναι η αποστολή προς τον Θεό της ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ.
Είναι αυτό που λέμε: ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ.
Έτσι μόνο καθαρίζεται πραγματικά η ψυχή μας από τα πραγματικά σκουπίδια μέσα της= από τις προσκολλήσεις της στα γήινα αγαθά. Βάσει Συμπαντικού Νόμου, εμείς δικαιούμαστε να έχουμε μόνο αυτό, στο οποίο δεν είμαστε προσκολλημένοι πάνω από το επιτρεπτό όριο.
Δηλαδή έχουμε μόνο αυτό, το οποίο σε περίπτωση απώλειας δεν θα απαντήσουμε με την υπερβολικά μεγάλη επιθετικότητα.
Δηλαδή θα είμαστε σχετικώς ανεξάρτητοι από το εν λόγω αγαθό.
Μας επιτρέπεται στην ουσία να έχουμε κάτι, για το οποίο επί απώλειας θα απαντήσουμε με περισσότερη Αγάπη και με λιγότερη επιθετικότητα. Τώρα όσο περνά ο καιρός και παρουσιάζουμε συνεχώς όλο και μεγαλύτερη προσκόλληση σε κάτι- αυτό το πράγμα σταδιακά αρχίζει να απομακρύνεται από εμάς μέχρι της πλήρους αφαίρεσής του.
Ακριβώς εδώ χρειάζεται να κρατηθούμε στο ύψος μας- να απαντήσουμε με Αγάπη και όχι με την επιθετικότητα, κοινό γνώρισμα της πλειοψηφίας των κοινών ανθρώπων ασχέτως του μορφωτικού και κοινωνικού επιπέδου τους.

Παρακάτω παραθέτονται τα εξής:

*Μπορούμε να διακρίνουμε 4 βαθμούς προσευχής:

1. Προσευχή που ζητάει υλικά οφέλη και βοήθεια.
2. Προσευχή που ζητάει ιδιότητες και αρετές του χαρακτήρα.
3. Προσευχή για άλλους ή προσευχή μεσολάβησης.
4. Προσευχή για φώτιση και για θεία κατανόηση. *

1) Προσευχή, που ζητάει υλικά οφέλη και βοήθεια- για μένα κατ’ αρχάς δεν είναι καν προσευχή, αλλά ζητιανιά, παράκληση της χαμηλής ψυχής, προσκολλημένης στα γήινα αγαθά.
Είναι περισσότερο παζάρι και έμμεσο μήνυμα: Θεέ, για μένα προέχει όχι η άνευ όρων αγάπη μου προς Εσένα, αλλά το οικόπεδο, το σπίτι, οι τραπεζικές μου καταθέσεις, η κυριαρχία και ο έλεγχός μου στον άνθρωπο η ανθρώπους που «αγαπώ», η κοινωνική μου θέση, η προβολή μου, γενικά το βόλεμά μου στην γήινη ζωή, εν ολίγοις- ζήτηση καλλίτερων συνθηκών διαβίωσης, ανεξάρτητα από τις προσωπικές ποιότητες και αξίες που έχω , παράκαμψη του νόμου της πραγματικής αξιοκρατίας- τα θέλω Θεέ μου, ασχέτως αν τα αξίζω πραγματικά…
Εδώ στην Γη η όντως αξιοκρατία δύσκολα περπατάει, αν περπατάει γενικά…η αν έχει περπατήσει ποτέ…

2) Προσευχή, που ζητάει ιδιότητες και αρετές του χαρακτήρα- για μένα πάλι δεν είναι αληθινή προσευχή.
Είναι παράκληση βελτίωσης του ιδίου εαυτού από πνευματικής απόψεως, υπέρ προσωπικού όφελους, πάλι χωρίς τοποθέτηση της αγάπης προς τον Θεό σε πρώτη γραμμή και μάλιστα άνευ όρων.
Είναι η παράκληση απόκτησης ανωτερότητας έναντι των άλλων υπολοίπων χωρίς την υποχρεωτική ομολογία της αγάπης άνευ όρων προς τον Παντοκράτορα.
Είναι παράκληση απόκτησης πνευματικών όπλων για απόκτηση ελέγχου έναντι των υπολοίπων, που οδηγεί στην ΕΞ-ΟΥΣΙΑ, δηλαδή βάσει της Ελληνικής αντίληψης στην κατάσταση ΕΚΤΟΣ ΟΥΣΙΑΣ= ΣΤΗΝ ΜΗ ΑΓΑΠΗ.

3) Προσευχή για άλλους η προσευχή μεσολάβησης.
Εδώ ισχύουν αυτά, που έχω γράψει ανωτέρω περί του που επιτρέπεται η όχι να μεσολαβούμε, στα αρχικά ποστ του θέματος αυτού.
Δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι, απλώς παραπέμπω πιο πάνω και όποιος θέλει και ενδιαφέρεται, μπορεί να το δει.

4) Προσευχή για φώτιση και για θεία κατανόηση- εδώ επιτέλους φτάσαμε στην αληθινή προσευχή!
Ποιος θα επιθυμήσει φώτιση και θεία κατανόηση?
Μόνο η όντως εξελιγμένη ανώτερη ψυχή, η ψυχή που πείσθηκε εν πράξει για τον αναπόφευκτο πόνο της προσκόλλησης στα γήινα αγαθά, ψυχή που συνειδητοποίησε, ότι το υπέρτατο αγαθό και η μεγαλύτερη ευτυχία -είναι μόνο ένα πράγμα – ΑΓΑΠΗ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΣΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ.

...Θα ήθελα να πω λίγα λόγια περί της προσευχής. ΠΡΟΣΕΥΧΗ στην Ελληνική πραγματική αντίληψη δεν είναι η ζήτηση τινός πράγματος, αγαθού κ.λ.π.
Είναι ΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΚΑΠΟΙΟΝ…ΠΡΟΣΕΥΧΗ.

Άλλο η ευχή και άλλο το παζάρι.

...Προσευχόμενοι προς τον Αγαπημένο, ευχόμαστε να τον αγαπάμε τόσο πολύ, όσο τίποτε άλλο στον κόσμο.
Να τον αγαπάμε πιο πολύ κι από τα παιδιά μας, πιο πολύ και από τους γονείς μας, πιο πολύ και από τον άνδρα η γυναίκα μας, πιο πολύ από την περιουσία μας, πιο πολύ και από τη μόρφωσή μας, πιο πολύ και από την κοινωνική θέση μας, πιο πολύ και από το κύρος μας, πιο πολύ και από τα ιδανικά μας, πιο πολύ και από την Πατρίδα μας, πιο πολύ από οτιδήποτε υπαρκτό στον κόσμο.
Διότι αυτό που έχουμε- Αυτός μας παραχώρησε, αυτό που δεν έχουμε- Αυτός δεν μας το δίνει και έχει τους λόγους Του, αυτό που θα μας δώσει- Αυτός αποφάσισε να μας το δώσει, πάλι διότι έχει τους λόγους Του.
Ούτε ένα χορταράκι δεν κινείται χωρίς την Βούλησιν Αυτού…
Όλα πέραν Αυτού- είναι δευτερεύοντα και μόνο δευτερεύοντα.
Αυτή είναι η αληθινή προσευχή.
Η μόνη προσευχή. Η άνευ όρων προσευχή.
Προσευχή μιας πραγματικά ανώτερης ψυχής.
Ψυχής, που αρχίζει να νιώθει το Θείον μέσα της.
Και αρχίζει να εκπέμπει αγάπη και μόνον αγάπη, διδασκόμενη από Τον Δημιουργό της, πλησιάζοντας Αυτόν, ο Οποίος της έπλασε κατ’ εικόνα και ομοίωσίν Του, την έπλασε από την απέραντη άνευ όρων Αγάπη Του…Προσευχή – είναι το μάθημα Θεού…μέσα στις αντίξοες γήινες συνθήκες.
Είναι όπως λέμε: « ιδού η Ρόδος- ιδού και το πήδημα»…

Στην προκειμένη περίπτωση το topic που άνοιξες υπάρχει ξανά και μάλιστα το άνοιξες εσύ ο ίδιος...
Γιατί δεν συνέχισες σ' αυτό, αγαπητέ μου?

Τέλος, θα σε παρακαλούσα όταν μας παραθέτεις κάποια αποσπάσματα να αναφέρεις την πηγή προέλευσης τους.

Το θέμα αυτό απενεργοποιείται.
Η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί στο πανομοιότυπο (κλίκαρε στον παρακάτω τίτλο για να το δείς):

ΠΕΡΙ ΚΑΘΑΡΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

In anticipation of my resurrection...