- Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΟΔΗΓΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
__________________________________________________
Λόγω της προσπάθειας για αποφυγή των greeklish το θέμα
μετονομάζεται από Η ΑΝΑΖΗΤΗSH ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΟΔΗΓΟΥ
ΚΑΙ ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ σε Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ
ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ.
13/05/2006
__________________________________________________
Ενδιαφέρουσα η άποψή σου ! Στο μονοπάτι της πνευματικής μας αναζήτησης, κάποια στιγμή μπορεί να νιώσουμε την ανάγκη να ψάξουμε για έναν πνευματικό οδηγό, για να μας καθοδηγήσει και για να μας συμβουλέψει.... Ίσως, όμως, εδώ να κρύβεται και η παγίδα... Ο πνευματικός οδηγός έρχεται στη ζωή μας, όταν εμείς είμαστε έτοιμοι... όταν το Σύμπαν το αποφασίσει....
Αν τον ψάξουμε από μόνοι μας, χωρίς να έχει έρθει η κατάλληλη ώρα, υπάρχει κίνδυνος να απευθυνθούμε σε λάθος άτομο.... Η υπομονή και η σύνεση είναι χαρίσματα του σκεφτόμενου, σοφού ανθρώπου.... Για τον καθένα μας υπάρχει ένας πνευματικός οδηγός... δεν έχει παρά... να τον περιμένουμε !
Φιλικά, η www.greekastrology.gr
karma
13/05/2006
In anticipation of my resurrection...
Το τίμημα της αληθινής γνώσης είναι η ίδια η ζωή ενός ανθρώπου. Η γνώση που ψάχνεις μπορεί να αποκτηθεί μονάχα όταν έχεις αφιερώσει τη ζωή σου α’ αυτήν.
Δεν μπορεί να βαδίζεις στο Μονοπάτι της Γνώσης δίχως να ζεις αυτήν τη γνώση. Έτσι, η αφοσίωσή σου πρέπει να είναι ολοκληρωτική. Το βάδισμα στο Μονοπάτι της Γνώσης δεν είναι κάτι φυσικό για τον άνθρωπο. Συνεπώς όλη η μάθηση είναι μια πιεστική διαδικασία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι θα ήθελαν να γνωρίζουν, αλλά θα προτιμούσαν να αγοράσουν τη γνώση από κάπου, παρά να πρέπει να εργαστούν γι’ αυτήν. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που υπάρχουν τόσες πολλές σχολές σήμερα οι οποίες προσφέρουν τη φώτιση, και είναι εύκολο να βρει κανείς εκείνους τους γκουρού, οι οποίοι έναντι κάποιας αμοιβής επωμίζονται την ευθύνη σας να μορφωθείτε. Αλλά όπως ήδη τονίσαμε, η αληθινή γνώση είναι η γνώση του εαυτού και αυτή δεν μπορεί να μας τη δώσει κανένας ούτε μπορούμε να την αγοράσουμε με όλα τα λεφτά του κόσμου.
Το μόνο που μπορεί να δώσει ο πραγματικός πνευματικός δάσκαλος στους μαθητές του είναι η απαραίτητη καθοδήγηση χάρη στην οποία θα μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν τα κρυμμένα τους προσόντα. Ο πνευματικός δάσκαλος προκειμένου να το καταφέρει αυτό πρέπει να πιέσει τους μαθητές του να μάθουν ποιοι και τι είναι στην πραγματικότητα. Δίχως αυτήν τη γνώση δεν μπορεί να γίνει χρήση του δυναμικού κάποιου. Ωστόσο, το να δούμε τους εαυτούς μας, να εκτιμήσουμε ποιοι είμαστε και να παραδεχτούμε τις αδυναμίες μας, δεν είναι ποτέ ευχάριστο και το μεγαλύτερο διάστημα είναι τρομαχτικό.
Απ’ αυτήν την άποψη δεν πρέπει να μας εκπλήσσει που οι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν τους δασκάλους εκείνους που τους κάνουν να αισθάνονται ωραία και υπόσχονται να δουλέψουν στη θέση τους. Ο πραγματικός πνευματικός δάσκαλος ποτέ δε μας κάνει να αισθανόμαστε άνετα, μας προκαλεί σταθερά να δούμε τις διάφορες όψεις μας, τις οποίες προσπαθούμε να κρύψουμε σ’ όλη μας τη ζωή από τους άλλους κι από τους ίδιους τους εαυτούς μας. Ένας τέτοιος δάσκαλος δεν ενδιαφέρεται για το τι σκέπτονται οι μαθητές του γι’ αυτόν, ούτε αν τους είναι αρεστός ή όχι, γιατί η μόνη του έγνοια είναι να τους δώσει τη γνώση που ψάχνουν και για την οποία άλλωστε έχουν έρθει σ’ αυτόν. Προφανώς τέτοιοι δάσκαλοι είναι πολύ λίγοι και δύσκολο να τους βρει κανείς, γιατί απλούστατα σπανίζουν οι άνθρωποι εκείνοι που βάζουν στοίχημα την υπόληψή τους και είναι έτοιμοι να αγαπήσουν τους μαθητές τους περισσότερο από την επιθυμία τους για αναγνώριση.
Theun Mares: ΤΟΛΤΕΚΟΙ - Η επιστροφή των πολεμιστών
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
Το τίμημα της αληθινής γνώσης είναι η ίδια η ζωή ενός ανθρώπου. Η γνώση που ψάχνεις μπορεί να αποκτηθεί μονάχα όταν έχεις αφιερώσει τη ζωή σου α? αυτήν.
Δεν μπορεί να βαδίζεις στο Μονοπάτι της Γνώσης δίχως να ζεις αυτήν τη γνώση. Έτσι, η αφοσίωσή σου πρέπει να είναι ολοκληρωτική. Το βάδισμα στο Μονοπάτι της Γνώσης δεν είναι κάτι φυσικό για τον άνθρωπο. Συνεπώς όλη η μάθηση είναι μια πιεστική διαδικασία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι θα ήθελαν να γνωρίζουν, αλλά θα προτιμούσαν να αγοράσουν τη γνώση από κάπου, παρά να πρέπει να εργαστούν γι αυτήν. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που υπάρχουν τόσες πολλές σχολές σήμερα οι οποίες προσφέρουν τη φώτιση, και είναι εύκολο να βρει κανείς εκείνους τους γκουρού, οι οποίοι έναντι κάποιας αμοιβής επωμίζονται την ευθύνη σας να μορφωθείτε. Αλλά όπως ήδη τονίσαμε, η αληθινή γνώση είναι η γνώση του εαυτού και αυτή δεν μπορεί να μας τη δώσει κανένας ούτε μπορούμε να την αγοράσουμε με όλα τα λεφτά του κόσμου.
Το μόνο που μπορεί να δώσει ο πραγματικός πνευματικός δάσκαλος[ στους μαθητές του είναι η απαραίτητη καθοδήγηση χάρη στην οποία θα μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν τα κρυμμένα τους προσόντα. Ο πνευματικός δάσκαλοςπροκειμένου να το καταφέρει αυτό πρέπει να πιέσει τους μαθητές του να μάθουν ποιοι και τι είναι στην πραγματικότητα. Δίχως αυτήν τη γνώση δεν μπορεί να γίνει χρήση του δυναμικού κάποιου. Ωστόσο, το να δούμε τους εαυτούς μας, να εκτιμήσουμε ποιοι είμαστε και να παραδεχτούμε τις αδυναμίες μας, δεν είναι ποτέ ευχάριστο και το μεγαλύτερο διάστημα είναι τρομαχτικό.
Απ αυτήν την άποψη δεν πρέπει να μας εκπλήσσει που οι περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν τους δασκάλους εκείνους που τους κάνουν να αισθάνονται ωραία και υπόσχονται να δουλέψουν στη θέση τους. Ο πραγματικός πνευματικός δάσκαλος ποτέ δεν μας κάνει να αισθανόμαστε άνετα, μας προκαλεί σταθερά να δούμε τις διάφορες όψεις μας, τις οποίες προσπαθούμε να κρύψουμε σ όλη μας τη ζωή από τους άλλους κι από τους ίδιους τους εαυτούς μας. Ένας τέτοιος δάσκαλος δεν ενδιαφέρεται για το τι σκέπτονται οι μαθητές του γι αυτόν, ούτε αν τους είναι αρεστός ή όχι, γιατί η μόνη του έγνοια είναι να τους δώσει τη γνώση που ψάχνουν και για την οποία άλλωστε έχουν έρθει σ αυτόν. Προφανώς τέτοιοι δάσκαλοι είναι πολύ λίγοι και δύσκολο να τους βρει κανείς, γιατί απλούστατα σπανίζουν οι άνθρωποι εκείνοι που βάζουν στοίχημα την υπόληψή τους και είναι έτοιμοι να αγαπήσουν τους μαθητές τους περισσότερο από την επιθυμία τους για αναγνώριση.»
quote:
ΤΟΛΤΕΚΟΙ - Η επιστροφή των πολεμιστών
MOZ_EN
quote:
ειναι γεγονος πως στην δυσκολη διαδρομη σε αυτο το μονοπατι καποια στιγμη αναγκαζομαστε εκ'των πραγματων να αναζητησουμε καποιον δασκαλο ειτε γιατι νοιωθουμε πωσ η εργασια μας εχει φτασει σε αδιεξοδο,ειτε γιατι οι κινδυνοι που ανακυπτουν,απαιτουν ανωτερη καθοδηγηση και αντιμετωπιση.θα ηθελα να δω τις εμπειριες σας και τις αποψεις σας γιατι οπως καταλαβαινετε ειναι ενα θεμα που καιει.
Ή να γίνεις μαθητής της Εμπειρίας - (Leonardo da Vinci) 
Γιώργος 
Or .. "just having fun"
quote:
Μηπως να υποθεσω πως τελικα θα πρεπει να γινουμε δασκαλοι του εαυτου μας,χωρις να υπολογιζουμε σε εξωτερικη καθοδηγηση?
περίπου ... να πως το βλέπω …
Ψάξε για Εμπειρίες (κινδύνους?), και άσε να γίνουν αυτές ο Δασκαλός σου.
Ειναι τουλάχιστον το ποιο κοντινό που έχεις σε “αληθινό” … (ακόμα και εαν προέρχονται απο καλές ή κακές ή ψεύτικες εξωτερικές “καθοδηγήσεις” – δεν λέω να τις υπολογίσεις (οπου θα πρέπει να μπείς στην διαδικασία να κρίνεις .. ειναι καλές? είναι κακές? έχουν "διαδοχή"?
) αλλά να τις χρησιμιοποιήσεις και να δείς τι αποτελέσματα έχουν για σένα…
Γιώργος
Just because I don't care , doesn't mean I don't Understand -
Στο κείμενο που παραθέτει η Amalia αναφέρεται σε μια σχέση Δασκάλου - μαθητή πάρα πολύ ιδανική -κατά την γνώμη μου-.
Ομως αυτή η σχέση προυποθέτει πολλά πράγματα. Σίγουρα χρειάζεται να έχουμε ήδη σκεφτεί και αναζητήσει απαντήσεις μόνοι μας, να έχουμε αναπτύξει ένα κριτήριο -ώστε να μην είμαστε εύπιστα θύματα του οποιουδήποτε αυτοονομάζεται δάσκαλος- να έχουμε τις δικές μας εμπειρίες όπως λέει και ο Γιώργος για να μπορούμε να έχουμε ξυπνήσει τον "εσωτερικό δάσκαλο" ή τη φωνή της δικής μας συνείδησης.
... και τότε θα μπορούμε ίσως να ξέρουμε αν πράγματι χρειαζόμαστε ένα Δάσκαλο, αν είμαστε σε θέση να τον αναγνωρίσουμε όταν θα έρθει στη ζωή μας, αλλά ακόμα πιο σημαντικό νομίζω είναι να έχουμε αποφασίσει οτι θέλουμε να γίνουμε μαθητές.
Τι σημαίνει μαθητής;
quote:
Τι σημαίνει πραγματικά "Δάσκαλος", και πως ερμηνεύουμε την έννοια "μαθητής";Στο κείμενο που παραθέτει η Amalia αναφέρεται σε μια σχέση Δασκάλου - μαθητή πάρα πολύ ιδανική -κατά την γνώμη μου-.
Ομως αυτή η σχέση προυποθέτει πολλά πράγματα. Σίγουρα χρειάζεται να έχουμε ήδη σκεφτεί και αναζητήσει απαντήσεις μόνοι μας, να έχουμε αναπτύξει ένα κριτήριο -ώστε να μην είμαστε εύπιστα θύματα του οποιουδήποτε αυτοονομάζεται δάσκαλος- να έχουμε τις δικές μας εμπειρίες όπως λέει και ο Γιώργος για να μπορούμε να έχουμε ξυπνήσει τον "εσωτερικό δάσκαλο" ή τη φωνή της δικής μας συνείδησης.
... και τότε θα μπορούμε ίσως να ξέρουμε αν πράγματι χρειαζόμαστε ένα Δάσκαλο, αν είμαστε σε θέση να τον αναγνωρίσουμε όταν θα έρθει στη ζωή μας, αλλά ακόμα πιο σημαντικό νομίζω είναι να έχουμε αποφασίσει οτι θέλουμε να γίνουμε μαθητές.
Τι σημαίνει μαθητής;
Νομίζω αγαπητέ ΤΑ ΕΙΠΕΣ ΟΛΑ
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
quote:
ομιζω πωσ τελικα ειναι αρκετα απογοητευτικο το γεγονος,να μην υπαρχουν ΔΑΣΚΑΛΟΙ στο μονοπατι της γνωσης και τελικα να χρησιμοποιουμε ολοι μας την 'δικαιολογια'? στον εαυτομας πως οταν θα ειμαστε ετοιμοι θα φανει.Για σκεφτειτε το λιγο...
Μα φυσικά και υπάρχουν Δάσκαλοι. Το θέμα είναι να βρεθεί ο σωστός Δάσκαλος και όχι κάποιος που αυτοβαφτίζεται Δάσκαλος και πιθανόν να έχει άλλους σκοπούς.
Ας δούμε τί πρέπει να χαρακτηρίζει τον σωστό Δάσκαλο:
- Έχει υπομονή!
- Δεν προσφέρει «μασημένη τροφή». Ο καλός διδάσκαλος δεν πρέπει να σου δώσει απαντήσεις σε σημαντικά ερωτήματα «στο πιάτο». Τις απαντήσεις στα ερωτήματα όπως "ποίος είμαι", "από πού έρχομαι και πού πηγαίνω", "τι είναι Θεός;" "τι είναι ζωή;" "τι υπάρχει μετά το θάνατο;" θα στις εκμαιεύσει σιγά-σιγά με καθοδήγηση, μέσα από συζητήσεις και μελέτη. Αυτές είναι γνώσεις που δεν τις διαβάζεις και τις παπαγαλίζεις, αλλά τις ανακαλύπτεις, τις ζείς και τις συνειδητοποιείς, αλλιώς δεν θα τις κατέχεις ποτέ.
- Έχει Χιούμορ. Το χιούμορ είναι πολύ βασικό προτέρημα των διδασκάλων.
- Δεν φοβάται να παραδεχτεί ότι έχει κάνει λάθη κατά καιρούς και διδάσκει αυτά τα λάθη στον εκπαιδευόμενο.
- Είναι πάντα διαθέσιμος και πάντα σε θέση να σε προστατέψει, χωρίς όμως να είναι και υπερ-προστατευτικός σίγουρα θα σε αφήσει κάποια στιγμή να τα βγάλεις πέρα μόνος σου, αλλιώς δεν πρόκειται να μάθεις ποτέ.
- Δεν ζητάει λεφτά για την διδασκαλία του!
Και τα βασικότερα απ’ όλα:
- Αποζητά τις ερωτήσεις! Ο διδάσκαλος που ζητά τυφλή υπακοή και αρνείται να απαντήσει σε ερωτήσεις, είναι εκείνος που δεν γνωρίζει τις απαντήσεις! Ο καλός διδάσκαλος επίσης, δεν φοβάται να το παραδεχτεί αν καμιά φορά δεν γνωρίζει την απάντηση, και παροτρύνει τον εκπαιδευόμενό να βρούνε μαζί την απάντηση.
-Δε φοβάται αλλά αποζητά την κριτική για τον τρόπο που σε διδάσκει.
"artofwise"
Και φυσικά μεγάλη προσοχή γιατί εμείς οι γυναίκες κινδυνεύουμε από δασκάλους που ζητούν "άλλες υπηρεσίες" για τη μετάδωση της Γνώσης.
Αν αντιληφθείτε κάτι τέτοιο, μακριά το συντομότερο.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Καταρχάς θεωρώ τα 2 ερωτήματα της φίλης risky πολύ σημαντικά:
quote:
Τι σημαίνει πραγματικά "Δάσκαλος", και πως ερμηνεύουμε την έννοια "μαθητής";
quote:
Τι σημαίνει μαθητής;
Για μένα δάσκαλος είναι αυτός που διακινούμενος από αγνά κίνητρα προσπαθεί να μεταδώσει στους μαθητές του την Γνώση που ο ίδιος κατέκτησε.
Είναι αυτός που δεν θεωρεί την Γνώση προσωπικό του κτήμα κι επιθυμεί να την διδάξει και να τη μεταδώσει, θεωρώντας πολλές φορές ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό μαθητή.
Είναι αυτός που δεν χαϊδεύει τα αυτιά των μαθητών του ούτε τους προσφέρει έτοιμες γνώσεις.
Πρέπει να έχει την διάκριση να κατανοήσει με ποιόν τρόπο θα μεταλαμπαδεύσει την Γνώση αυτή και κυρίως την διάκριση να καταλάβει σε ποιά άτομα θα την δώσει.
Μαθητής είναι αυτός που θέλει να γνωρίσει έχοντας προσπαθήσει να γνωρίσει τον εαυτό του.
Να έχει γνωρίσει τα κίνητρα που τον οδηγούν στην θέληση για μάθηση και στην κατανόηση της αρχής οτι η Γνώση μπορεί να τον οδηγήσει είτε στο φώς είτε στο σκοτάδι.
Το ποιό δρόμο θα ακολουθήσει θα τον επιλέξει εκείνος.
Πρέπει να γνωρίζει οτι η Γνώση δεν έρχεται ούτε κατά παραγγελία ούτε μεταδίδεται από τη μια στιγμή στην άλλη.
Αν γίνεται κάτι τέτοιο η Γνώση δεν είναι ούτε χρήσιμη ούτε ουσιαστική.
Είναι στείρα.
Και χρειάζεται μόχθο και πολλές φορές πόνο.
Δεν γίνεται λοιπόν να κατηγορούμε του "Διδασκάλους" που εκμεταλλεύονται κάποιους ανθρώπους που τους εμπιστεύονται.
Χρειάζεται προσοχή κι από εμάς τους ίδιους και διάκριση.
In anticipation of my resurrection...
οι απόψεις της Gretel και του Dying_Incubus για τον Δάσκαλο με καλύπτουν πολύ.
Ετσι πιστεύω και εγώ οτι είναι ο Δάσκαλος.
Και ακόμα πιστεύω οτι ο Δάσκαλος πάντα είναι και Μαθητής.
Μαθητής, γιατί όσο είναι εν πορεία, πρέπει να βιώνει τις Διδασκαλίες, να αγωνίζεται για να κατακτήσει την Σοφία, να βρει το Αληθινό, και αυτό είναι ένας Δρόμος Μαθητείας.
Ολα αυτά τα χαρακτηριστικά που αναφέρει η Gretel και ο Dying_Incubus πιστεύω πως χρειάζονται μια "βάση" για να σταθούν και να αναπτυχθούν, και θεωρώ οτι αυτή η βάση είναι η Αγάπη και η Αφοσίωση.
Αγάπη και Αφοσίωση, στις Διδασκαλίες, στους Δασκάλους του αλλά και στους μαθητές του.
... και αντίστοιχα νομίζω, οτι όταν κάποιος είναι πραγματικά μαθητής, μπορεί να γίνει κάποιες στιγμές "μικρός δάσκαλος" για κάποιους άλλους όταν τον χρειάζονται...
Στην ζωή μας όλοι πάντοτε μαθαίνουμε, είναι εξωπραγματικό να πούμε οτι έχουμε γνωρίσει τα πάντα γιατί αυτό θα ήταν ουτοπικό.
Ακόμη κι ο πιο σοφός δάσκαλος μαθαίνει συνεχώς πράγματα από τον/τους μαθητή/ές του, από τον καθένα μαθαίνει και κάτι.
Υπό αυτήν την έννοια γίνεται κι ο ίδιος μαθητής και κατά κάποιο τρόπο ο μαθητής γίνεται δάσκαλος.
Πιστεύω λοιπόν οτι αν υπάρχει μια τέτοια βάση έρχεται κι η αγάπη κι η αφοσίωση ανάμεσα στον δάσκαλο και το μαθητή και με τον καιρό έρχεται κι η αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ τους.
Πιστεύω λοιπόν οτι όταν εκλείπει η αγάπη ή τα αγνά κίνητρα τότε δεν υπάρχει αφοσίωση πραγματική από καμία πλευρά.
Κι αυτό είναι ένα πολύ ουσιαστικό σημείο, αν αναλογιστούμε οτι είναι πολύ πιθανόν ο μαθητής να πέσει θύμα εκμετάλλευσης από κάποιον που του παρουσιάζεται ως δάσκαλος.
Αυτό θα μπορούσε να έχει τραγικά αποτελέσματα.
Θα μπορούσε ο μαθητής να γνωρίσει διδασκαλίες με τρόπο επιφανειακό, ανούσιο ή και διαστρεβλωμένο ακόμα.
Και το χειρότερο, θα μπορούσε λόγω της τυφλής εμπιστοσύνης του στον δάσκαλο του, να γίνει υποχείριο του...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Μηπως να υποθεσω πως τελικα θα πρεπει να γινουμε δασκαλοι του εαυτου μας,χωρις να υπολογιζουμε σε εξωτερικη καθοδηγηση?
...
Νομιζω πωσ τελικα ειναι αρκετα απογοητευτικο το γεγονος,να μην υπαρχουν ΔΑΣΚΑΛΟΙ στο μονοπατι της γνωσης και τελικα να χρησιμοποιουμε ολοι μας την 'δικαιολογια'? στον εαυτομας πως οταν θα ειμαστε ετοιμοι θα φανει.Για σκεφτειτε το λιγο...
theosoficus με τα δύο αποσπάσματά σου που παρέθεσα, με βάζεις σε κάποιες σκέψεις.
Υπάρχουν άνθρωποι που υποστηρίζουν πως ο μαθητής είναι μόνος του στο δρόμο, με μόνο πραγματικό σύντροφο την εσωτερική του φωνή και ίσως τη διάκριση που έχει, ή που πιστεύει ότι έχει.
Από την άλλη μεριά, κάποιοι αναζητούν έναν δάσκαλο, να τους πάρει από το χεράκι και να τους οδηγήσει βήμα - βήμα στα μονοπάτια της γνώσης. Ακόμα καλύτερα για μερικούς, να τα βαδίσει ο ίδιος ο δάσκαλος και ο μαθητής να βλέπει και να γίνεται έτσι πολύ σοφότερος!
Όπως είναι παγίδα να περιμένουμε από τον δάσκαλο να βιώσει για εμάς αυτά, που το σχολείο της ζωής μας επιφυλάσσει ως μαθήματα, έτσι είναι όμως και παγίδα να πιστεύουμε τόσο πολύ στον εαυτό μας, που να μην μπορούμε να δεχτούμε κάποιον άνθρωπο που αυτά τα οποία εμείς τώρα ετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε, εκείνος τα έχει ζήσει, τα έχει ξεπεράσει και είναι πρόθυμος να μας χαρίσει την πείρα του. Με ένα μικρό μόνο τίμημα: Να κάνουμε κι εμείς το ίδιο, γι' αυτούς που θα ακολουθήσουν.
Να σημειώσω εδώ για να μην παρεξηγηθούν τα γραφόμενά μου, πως ο δάσκαλος που θα μας μεταδώσει την πείρα του, δε θα πονέσει ο ίδιος για τα λάθη μας, τουλάχιστον όχι όπως πρέπει να πονέσουμε εμείς ώστε να μάθουμε. Εκείνος πονάει όταν βλέπει τους μαθητές του να σκοντάφτουν και είναι μεγάλος αυτός ο πόνος, όταν ξέρει ότι πολλές φορές δεν πρέπει καν να απλώσει το χέρι του για να μας σηκώσει, μόνο και μόνο για να δυναμώσουν τα δικά μας πόδια...
Είναι λοιπόν δικαιολογία και το να αφήνει ο μαθητής τις ευκαιρίες για να μάθει από τον δάσκαλο, είναι παγίδα όμως και να γυρνάει σαν το μελισσάκι από τον έναν στον άλλο ειδικό. Μόλις φανούν τα δύσκολα, τότε φέυγει. Εκεί όμως είναι που χρειάζεται να έχει επιμονή και υπομονή.
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!