- ΤΟ ΑΒΑΤΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΑΒΑΤΟΝ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

ΤΙ ΓΝΩΜΗ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΙΩΝ ΑΒΑΤΩΝ ΣΕ ΜΕΡΙΚΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ? ΕΓΩ ΛΕΩ ΠΑΝΤΩΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ

ΕΠΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΥΝΑΙΚΟΝΙΤΗ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΤΕΝΕΣ ΚΟΡΙΤΣΟΠΑΡΕΕΣ ΑΝΥΠΑΝΤΡΩΝ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΕΥΡΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ Η ΔΕΞΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΤΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΡΩΝ ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΥΠΕΡΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ

ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΥΝΑΠΤΩ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Εκκλησία και Κοινωνία
Τό άβατον του Αγίου Όρους κα η χειροτονία των γυναικών κατά την παράδοση της εκκλησίας
Τού Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Γεωργίου, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους



Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την κατάργησι του αβάτου του Αγίου Όρους και την χειροτονία γυναικών. Εζητήθη και η ιδική μου γνώμη, την οποία και καθηκόντως διατυπώνω, διότι κατά τον σοφόν Σολομώντα «καιρός του σιγάν και καιρός του λαλείν» (Εκκλ. 3, 7).

Οι φεμινίστριες ζητούν την κατάργησι του αβάτου του Αγίου Όρους, γιατί θεωρούν ότι θίγεται το ατομικό δικαίωμά τους να μπορούν να επισκεφθούν και πιθανώς να εγκαταβιώσουν και στο Άγιον Όρος.

Λησμονούν όμως ότι και οι Μοναχοί έχουν το ατομικό δικαίωμα να μονάζουν σ’ έναν τόπο που οι ίδιοι τον διάλεξαν, οι ίδιοι τον δημιούργησαν και οι ίδιοι τον θέλησαν άβατο. Και ακόμη, ότι όσοι βοήθησαν να δημιουργηθή το Άγιον Όρος, Ορθόδοξοι Αυτοκράτορες και Ηγεμόνες, Έλληνες και μή Έλληνες, και Οικουμενικοί Πατριάρχαι, έτσι το ήθελαν και έτσι με χρυσόβουλα και σιγίλλια το κατωχύρωσαν.

Ακόμη ότι και η Έφορος του Αγίου Όρους, η Κυρία Θεοτόκος, με σημεία και θαύματα έδειξε την θέλησί της το Άγιον Όρος να παραμείνη άβατο.

Κάποτε ερώτησαν έναν Αγιορείτη Γέροντα, γιατί οι μοναχοί θέλουν το άβατο, και αυτός έδωσε μία παράδοξη απάντησι: Γιατί αγαπούν τις γυναίκες.

Πράγματι οι Μοναχοί θέλουν να αγαπούν όλους τους ανθρώπους, και τους άνδρες και τις γυναίκες, με μία αγάπη που δεν θα είναι σαρκική ή φίλαυτη. Δηλαδή να αγαπούν πνευματικά, όπως αγαπούσε ο Χριστός.

Για να αποκτήσουν όμως οι Μοναχοί αυτή την Χριστομίμητο αγάπη, πρέπει να ασκηθούν σε περιβάλλον που δεν θα υπάρχουν οι πειρασμοί και οι προκλήσεις του άλλου φύλου.

Οι Μοναχοί είναι ρεαλισταί. Δεν παραγνωρίζουν την αδυναμία και το ευόλισθο της ανθρωπίνης φύσεως. Κατά τον λόγο του Κυρίου, «πάς ο βλέπων γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτής, ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού» (Ματθ. ε΄ 28).

Όταν οι Μοναχοί μετά από πολυχρόνιο αγώνα και άσκησι αποκτήσουν την απάθεια, μπορούν να αγαπούν απαθώς.

Αυτήν την απαθή―μή εμπαθή―αγάπη έχουν ανάγκη σε κάθε εποχή και σήμερα άνδρες και γυναίκες.

Οι έχοντες αυτήν την αγάπη Μοναχοί προσεύχονται για τους συνανθρώπους των και μάλιστα τους πάσχοντες, και οι προσευχές των γίνονται δεκτές από τον Θεόν. Ο άγιος Αντώνιος, όπως ψάλλουμε στο απολυτίκιό του, με τις προσευχές του εστήριζε την οικουμένη.

Οι Μοναχοί αυτοί, και μάλιστα όσοι είναι Πνευματικοί–εξομολόγοι, εξερχόμενοι στον κόσμο εξ υπακοής στην Εκκλησία δέχονται τις εξομολογήσεις ανδρών και γυναικών και τους βοηθούν πνευματικά.

Όλοι γνωρίζουν πόση ανάπαυση εύρισκαν όσοι κατέφευγαν στους μακαριστούς Γέροντες Γαβριήλ Διονυσιάτην, Παΐσιον και άλλους.

Αν οι φεμινίστριες είχαν πνευματικά και χριστιανικά κριτήρια και δεν ενεφορούντο από μία υλιστική και αθεϊστική ιδεολογία, όχι μόνο δεν θα ήθελαν την κατάργησι του αβάτου, αλλά και θα παρακαλούσαν για την καθιέρωσί του, αν δεν υπήρχε.

Αυτή η υλιστική και φίλαυτη στάσις των φεμινιστριών υποφώσκει και στην αποδοχή εκ μέρους των του αποτροπαίου εγκλήματος των εκτρώσεων, ως ατομικού δικαιώματος της γυναίκας. Και στην περίπτωση αυτή δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν των ότι και το έμβρυο έχει το ατομικό δικαίωμα να έλθη στην ζωή, άσχετα αν δεν μπορεί να το εκφράση.

Τίθεται λοιπόν ένα σοβαρό ηθικό και νομικό ζήτημα. Μέχρι ποίου σημείου το ατομικό δικαίωμα κάποιου μπορεί να ασκήται εις βάρος του ατομικού δικαιώματος άλλου ή άλλων προσώπων;

Μετά χαράς πληροφορήθηκα ότι σε έρευνα που έγινε πρόσφατα από τους συνεργάτες της εκπομπής «Ράδιο–παράγκα» του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, το 95% των γυναικών που ερωτήθηκαν απήντησαν ότι δεν θέλουν την κατάργησι του αβάτου. Η διαπίστωσις είναι παρήγορη. Η μεγάλη πλειονότης των ελληνίδων γυναικών αντιμετωπίζει με σοβαρότητα το ζήτημα.

Οι ευσεβείς μάλιστα και πιστές και ταπεινές γυναίκες χαίρονται για το άβατο, γιατί γνωρίζουν τι σημασία έχει για όλη την Εκκλησία και για όλον τον κόσμο να υπάρχουν Μοναχοί προσευχόμενοι απερίσπαστα και αγιαζόμενοι.

Αυτοί οι Μοναχοί στηρίζουν με τις προσευχές των και με το παράδειγμά των τις χριστιανικές οικογένειες, και με τον αγώνα τους να ζήσουν με συνέπεια την εν Χριστώ παρθενία ενισχύουν τους εγγάμους Χριστιανούς να ζήσουν με συνέπεια την αντίστοιχη γι’ αυτούς αρετή της συζυγικής πίστεως.

Όσο πνευματικώτερα είναι τα κοινόβια και οι Μοναχοί της Ορθοδοξίας, τόσο πνευματικώτερες γίνονται και οι χριστιανικές οικογένειες.

Όσον αφορά το θέμα της χειροτονίας των γυναικών, το κίνητρο των φεμινιστριών είναι το ίδιο: η έπαρσις· να θέσουν το θέλημά τους και την ιδεολογία τους υπεράνω της Παραδόσεως της Εκκλησίας, υπεράνω των Ιερών Κανόνων και των Αγίων.

Στην αντίληψί τους η Εκκλησία είναι ένας ανθρώπινος θρησκευτικός οργανισμός που μπορεί κάθε φορά να μεταβάλλεται ανάλογα με τις επικρατούσες ιδεολογίες.

Αυτή η τάσις, ως γνωστόν, συνιστά την εκκοσμίκευσι.

Αν η Εκκλησία ακολουθούσε και υιοθετούσε την εκκοσμίκευσι, δηλαδή δεχόταν την αλλοίωσί της από τους συρμούς κάθε εποχής, δεν θα ήταν η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, αλλά η εκκλησία του κ. Τάδε, ή της κ. Τάδε. Όπως γράφει ο Αντίοχος ο Πανδέκτης: «Πάσαι αιρέσεις επ’ ονόματι ανθρώπου ονομαζόμεναι, οίον Αρειανοί, Νεστοριανοί, Σεβηριανοί, και άλλαι ομοίως, του διαβόλου εισίν αιρέσεις. Η γαρ καθολική (Ορθόδοξος) Εκκλησία ουκέτι κέκληται όνομα ανθρώπου, αλλά πάντες εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, Χριστιανοί ονομαζόμεθα» (Ρ.G. 89, 1844D).

Η Εκκλησία αντέχει 2000 χρόνια τώρα, συχνά πολεμουμένη από πολλές πλευρές. Η αντοχή και η συνέχειά της οφείλεται στο αμετάβλητο της ταυτότητός της μέσα στους αιώνες.

Αυτή την αμετάβλητη ταυτότητά της αποτελεί η Ιερά Παράδοσις, την οποία συντηρεί η Χάρις του Αγίου Πνεύματος.

Όσοι με ταπείνωσι δέχονται και υποτάσσονται στην Ιερά Παράδοσι, είναι άξια μέλη της Εκκλησίας. Όσοι από υπερηφάνεια την αρνούνται ή θέλουν ανθρωποκεντρικά να αλλοιώσουν τον θεανθρωποκεντρικό χαρακτήρα της, εξέρχονται του σώματος της Εκκλησίας, που είναι το σώμα του Χριστού.

Η χειροτονία των γυναικών αλλοιώνει την Αποστολική Παράδοσι, γιατί ποτέ δεν υπήρξε στοιχείο της ταυτότητός της. Οι διακόνισσες δεν ήσαν ιερείς ή επίσκοποι. Είχαν μόνο το διακόνημα να βοηθούν στο βάπτισμα των γυναικών, όπου για λόγους σεμνότητος δεν βοηθούσαν οι άνδρες ιερείς.

Δεν θα κάνουμε το λάθος των ετεροδόξων, να αλλάξουμε την αγία μας Αποστολική Παράδοσι με την του «αλαθήτου», Πάπα ή κάθε Προτεστάντη, που «αλάθητα» και ατομικιστικά ερμηνεύει την Αγία Γραφή.

Ας προσέξουν οι κυρίες φεμινίστριες τι γράφει η Ρωσσίδα Τατιάνα Γκορίτσεβα, αναφερομένη στη αθεϊστική αγωγή που έλαβε στην Σοβιετική Ένωσι: «Τότε ήρθε Εκείνη. Εκείνη που σώζει τους ψυχορραγούντας. Χάρις σ’ Εκείνη μπόρεσα να βρω τον εαυτό μου βρίσκοντας τον Θεό. Ο πνευματικός δεσμός με την Παναγία με βοήθησε να ανακαλύψω και να φανερώσω μέσα μου καθαρά και απόλυτα τή γυναίκα… Το θήλυ που δαιμονοποιείται από τις ειδωλολατρικές θρησκείες και από τον θλιβερό και σύγχρονο «παγανισμό», εξαγιάζεται στην Παναγία δια του Αγίου Πνεύματος, σε τέτοιο σημείο ώστε να μπορέσει να δεχθεί τον Λόγο στο ίδιο της το σώμα και να γίνει αληθινά δοχείο του Πνεύματος» (Περιοδ. Σύναξη, τ. 3, 1982, σελ. 46–49).

Πράγματι, κάθε χριστιανή γυναίκα μπορεί να ακολουθήση το παράδειγμα της Παναγίας μας, η οποία χωρίς να είναι «ιερεύς» ή «επίσκοπος» έγινε μήτηρ του Λυτρωτού, γιατί προσέφερε όλη την ελευθερία και όλη την αγάπη της στον Θεό και έτσι έγινε ανώτερη όχι μόνο από τους ιερείς και επισκόπους αλλά και από τους Αποστόλους και από τα αγγελικά τάγματα τιμιωτέρα και ενδοξοτέρα.

Απο:
http://www.orthodoxnet.gr/modules.phpop=modload&name=News&file=article&sid=55

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ & ΓΥΝΑΙΚΕΣ
Γυναίκες και φιλοσοφία

(το δεύτερο εκ των δύο, προέκειψε ως θυγατρικό του πρώτου, λόγω της μεγάαααααλης κουβέντας που είχε ανοίξει εκεί σχετικά...)

ΦΙΛΙΚΑ

Δεδομένου ότι συζήτηση επί Δημοκρατικών θεσμών ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ (και γνωρίζουνε όλοι ότι υπάρχει ΒΑΡΥΤΑΤΟ καθώς και «ακριβοπληρωμένο» ιστορικό παρελθόν για την Ανατολική Ρωμαϊκή Εκκλησία) παρά μόνο ωραιοποιήσεις, θεωρώ «ψιλά γράμματα» το όλο θέμα.

Ο καθένας θα εξηγήσει και θα εμμείνει στις θέσεις του, και με μεταφυσικές ερμηνείες σίγουρα δεν προσεγγίζεται η λογική παρά μόνο οι ευσεβείς πόθοι. Εξάλλου ΠΟΥ και ΠΟΤΕ προέκυψε ο Μοναχισμός στην Βίβλο ως «εντολή»? Είναι απλά άλλη μία ετσιθελική-και άχαρη-ερμηνεία που μόνο δεινά έχει επιφέρει έως τώρα στο Ελληνικό γένος.
Αλλά μιας και ο λόγος για αγάπη των μοναχών προς τον συνάνθρωπο, ας δούμε λίγο ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ «ΑΓΑΠΗ» επέδειξαν οι μοναχοί……..ΟΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΕΝΟΣ!

Ας δούμε λοιπόν την «παράδοση» που έχουνε οι αγιορείτες μοναχοί, διότι οι…παραδώσεις τους είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσες.

Ο Εμμανουήλ Παπάς υπήρξε, στους προ της επαναστάσεως του 1821 χρόνους, ο πιο διακεκριμένος από τους Έλληνες της Μακεδονίας και ειδικά της πόλης των Σερρών. Ήταν μεγαλέμπορος και τραπεζίτης και συχνά επενέβαινε με το κύρος του, αλλά και με δωροδοκίες, για να γλιτώσει την ζωή των άτυχων ραγιάδων λίγο προ της εκτελέσεως τους.
Διέθεσε όλη την τεράστια περιουσία του στον εθνικό αγώνα, και στο τέλος πέθανε φτωχός αλλά και ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΣ από τους Αγιορείτες μοναχούς.

Ο Παπάς μυήθηκε στην φιλική Εταιρεία από τον Ιωάννη Φαρμάκη και ο Άλ. Υψηλάντης ανέθεσε σε αυτόν την προπαρασκευή της επαναστάσεως στην Μακεδονία. Οργάνωσε και εξόπλισε τους αγωνιστές δαπανώντας όλη του την περιουσία και κατάφερε να επιφέρει καίρια πλήγματα στους Τούρκους.

Στην διάρκεια του αγώνα ζήτησε την οικονομική βοήθεια των αγιορειτών μοναχών για την αγορά πολεμοφοδίων αλλά η απάντηση τους ήτανε αρνητική. Ακόμα και όταν ζήτησε ένα μικρό ποσό ως δάνειο (60.000 γρόσια) από τις μονές του Αγίου Όρους βρήκε ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΙΣ «ΙΕΡΕΣ» ΠΟΡΤΕΣ. Μη έχοντας οι αγωνιστές της Μακεδονίας επαρκείς πόρους για την αγορά πολεμικού υλικού και εμφανώς αποδυναμωμένοι, ηττήθηκαν από τις δυνάμεις του Αβδούλ Αμπούδ πασσά στην μάχη της Κασσάνδρας όπου και σφαγιάσθηκαν.
Στο μεταξύ οι απεσταλμένοι του Αβδούλ Αμπούδ είχανε φθάσει στους Αγιορείτες μοναχούς με προτάσεις προς παράδοση. Τους υπόσχονταν ο Πασσάς την πλήρη ασφάλεια των μονών αν παρέδιδαν τον Εμμ.Παπά, τα όπλα, τα κανόνια, καθώς και αν πλήρωναν αποζημίωση 2.500.000 γρόσσια! Το αποτέλεσμα ήτανε να συμφωνήσουνε ΑΜΕΣΑ ΔΕΚΑΕΝΝΕΑ «ΙΕΡΕΣ» ΜΟΝΕΣ, μέσω κοινής επιστολής, για την ΑΜΕΣΗ παράδοση του Εμμ.Παπά στους Τούρκους!!!
Ο Εμμ.Παπάς μόλις που πρόφθασε να διαφύγει με την βοήθεια του ΑΝΔΡΕΙΟΥ ηγούμενου της Μονής Εσφιγμένου Ιωακείμ, να επιβιβασθεί στο πλοίο του Χ.Βισβίζη και να μεταβεί στην Ύδρα ( Ο Παπάς είχε καταφύγει στην Μονή Εσφιγμένου, πράγμα το οποίο αφού πληροφορήθηκαν οι ηγούμενοι των άλλων 19 μοναστηρίων συνέταξαν το γνωστό κατάπτυστο κείμενο όπου ζητούσανε την άμεση παράδοση του αγωνιστή στους Τούρκους!!).
Ο Εμμανουήλ Παπάς πέθανε από συγκοπή της καρδιάς του καθώς το πλοίο που τον μετέφερε παρέπλεε τον Καφηρέα. Ετάφη στην Ύδρα με τιμές αρχιστράτηγου. Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι λιγόψυχοι και φιλοχρήματοι Αγιορείτες κατέβαλαν στον Πασά εκ των 2.500.000 γροσίων μέχρι και το τελευταίο!!

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι η επανάσταση του 1821 ξεκίνησε αρχικά στις 17 Μαρτίου στην Άρεόπολη Λακωνίας (Τσίμοβα) με θερμό επεισόδιο. Ακολούθησε η απελευθέρωση του Αίγίου στις 21 Μαρτίου και στις 23 Μαρτίου η απελευθέρωση της Καλαμάτας. Εκ των υστέρων η Ορθόδοξος Εκκλησία της νεοδημιουργηθείσας Ελλάδος, για να ταυτίση την επανάσταση με τον «Εύαγγελισμόν» της και για να παρουσιάσει μία «δήθεν» πατριωτική της στάση, κατασκεύασε το ψεύδος της Αγίας Λαύρας……..

Επομένως, το «ΑΒΑΤΟΝ» μάλλον ας παραμείνει……ΑΒΑΤΟΝ και ιστορικά!

quote:

---

ΤΑ 3 ΚΑΚΑ..ΠΥΡ,ΓΥΝΗ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ..

---

Στην Αφρικη θα παω με τους Massai

Μπα??????????!
Α! Πολλοι αντρες μαζευτηκαν σ'αυτο το θεμα...!
--------------------------------------------------

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ ΑΥΤΗ,ΑΠΛΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΤΙ ΛΕΝΕ ΚΑΠΟΙΟΙ...

Υπάρχουν και άλλα σημεία τα οποία φέρεται να καταδεικνύουν τον μοναχικό βίο, πλην όμως νομίζω ότι αυτά που ήδη παρέθεσα είναι αρκετά, εξ' άλλου και η ώρα είναι περασμένη και δεν έχω τις δυνάμεις να πληκτρολογώ ατελείωτα.

Περί του άβατου, απλά οι μοναχοί μέσα στους πολλούς αγώνες που κάνουν είναι και ο αγώνας κατά των σαρκικών παθών. Η όψη και μόνο γυναικών γεννάει επιθυμίες, επομένως είναι καλό να αποφεύγονται τέτοιες παραστάσεις. Εξ'άλλου και εμείς ότι μας πειράζει προσπαθούμε στην προσπάθεια που κάνουμε να το κόψουμε, να διαμορφώσουμε το περιβάλλον μας με τέτοιο τρόπο ώστε να μας βοηθάει στο πρόβλημα μας.

Φιλικά

Poet

"Περί του άβατου, απλά οι μοναχοί μέσα στους πολλούς αγώνες που κάνουν είναι και ο αγώνας κατά των σαρκικών παθών. Η όψη και μόνο γυναικών γεννάει επιθυμίες, επομένως είναι καλό να αποφεύγονται τέτοιες παραστάσεις"
ΕΕ,ΕΚΕΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΠΟΣΟ ΠΙΣΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΑΡΕΤΗ ΚΑΤΕΧΟΥΝ,ΑΜΑ "ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΜΕ" ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΒΕΒΑΙΑ ,ΜΕΤΑ "ΑΓΙΑΖΩ" ΚΑΙ ΕΓΩ..

«Υπάρχουν και άλλα σημεία τα οποία φέρεται να καταδεικνύουν τον μοναχικό βίο, πλην όμως νομίζω ότι αυτά που ήδη παρέθεσα είναι αρκετά, εξ' άλλου και η ώρα είναι περασμένη και δεν έχω τις δυνάμεις να πληκτρολογώ ατελείωτα.»

Και επειδή και τώρα είναι η ώρα περασμένη, ας σημειώσουμε την ουσία του όλου θέματος. Η μαγική λέξη είναι, «φέρεται»!

Αυτά τα «φέρεται» και «μάλλον», καθώς και οι ποικίλες ερμηνείες των «ειδικών» στο διάβα των αιώνων δημιούργησαν και τις εκατοντάδες των διαφωνούντων («αιρέσεων») ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ!

Αυτό νομίζω δίνει και την εικόνα της όλης υπόθεσης...

ΤΩΡΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΜΙΛΑΣ ΠΙΟ ΛΟΓΙΚΑ..ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΙ,ΚΑΠΟΤΕ ,ΠΡΟΤΑΣΑΝ ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ ΩΣ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ,ΕΝΩ Η ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΔΙΠΛΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΗΤΑΝ ΛΑΘΟΣ...