- ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
quote:
Και συγχωρώ, και ταπεινώνομαι, και υπομένω, και σκύβω το κεφάλι, και διαγράφω τον εγωισμό μου.
Με το να συγχωρείς κάποιον δεν σημαίνει ταυτόχρονα ότι αλλοτριώνεσαι. Ακόμα δεν σημαίνει πως δέχεσαι και το σφάλμα κάποιου ως κάτι που δεν είχε ή εξακολουθεί να έχει σημασία. Τον άνθρωπο δέχεσαι και όχι την πράξη του. Και σαφώς δεν υπομένεις ούτε την πράξη ούτε και σκύβει το κεφάλι από την κάθε σφαλιάρα που τρως από τον άλλο.
quote:
Εμένα όμως θα με συγχωρέσουν? Δεν ζητάω αντάλλαγμα, απλά ρωτάω, θα με συγχωρήσουν?Πες μου όμως, όταν δίνεις συγχώρεση, εννοείς πως αφήνεις τον εγωισμό σου και συγχωρείς τον "εχθρό" σου, σωστά? Και έτσι όπως λες θα σε συγχωρέσει και σένα.
Δηλαδή και πάλι δεν είναι εγωιστική πράξη αυτό? το κάνω για μένα δηλαδή, άμα συγχωρέσω θα συγχωρεθώ.
Το ζήτημα της συγχώρεσης δεν είναι, νομίζω, πάρε δώσε. Συγχωρείς, είτε τον εαυτό σου είτε τον άλλο, για να μπορέσεις να προχωρήσεις στην ζωή σου. Μπορεί να συγχωρέσεις αλλά να μην συγχωρεθείς και το ανάποδο. Αλλά πιστεύω ότι στην ψυχή σου έρχεται η γαλήνη μόνο όταν δεν σε ενώνουν δεσμά με άσχημες καταστάσεις. Αν μπορείς να σπάσεις αυτά τα δεσμά νομίζω ότι η προσπάθεια είναι καλή.
quote:
Επίσης, όσο αφορά την συγχώρεση, ως τώρα αλλιώς μου τα έμαθε η ζωή, και για αυτό λέω αυτά που λέω. Μη νομίζεις, μέχρι τελευταία, και εγώ έκανα ότι λες ότι πρέπει να γίνεται. Χώρο στην καρδιά μου για αυτόν που προσπάθησε να με σκοτώσει. ως αντάλαγμα έχω την ξεφτίλα. Λοιπόν? τι κατάλαβα? και τι έγινε που τον συγχώρεσα από τη στιγμή που βλέπω ότι μετά από 25 χρόνια δεν γίνεται τίποτα?Και ξέρεις κάτι, να τον συγχωρέσω όχι για να συγχωρεθώ, απλά γιατί έτσι θέλω να του δώσω την προσωπική μου άφεση. Νομίζεις ότι θα γίνει καλύτερος? Μπααα... δυστυχώς.
Δεν το κάνεις για τον άλλο, το κάνεις βασικά γι εσένα. Και σαφώς στην συγχώρεση δεν βασίζεσαι στην αντίδραση του άλλου που πιθανόν να δείξει αδιαφορία και αγένεια. Τα πράγματα είναι λίγο έως αρκετά διαφορετικά όταν το πρόσωπο που θα γίνει αποδέκτης της συγχώρεσής σου τυχαίνει να είναι και προορισμός της αγάπης σου. Εκεί την συγχώρεση δεν την δίνεις γι εσένα μόνο αλλά και για τον άλλο. Εκεί του δίνεις την καρδιά σου σκαλοπάτι για να ανέβει. Αν τώρα δεν το εκτιμήσει ο άλλος ελευθερώνεται και εσύ παγιδεύεσαι πάλι στην προσφορά της αγάπης σου. Δύσκολα τα πράγματα…
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
Νομίζω πως φοβάσαι πολύ. Δεν ξέρω τι, δεν ξέρω ποιον, δεν ξέρω ποιους, δεν ξέρω γιατί. Όμως φοβάσαι πολύ
ναι ίσως να φοβάμαι, δεν το έχω ψάξει έτσι γιατί δεν βλέπω να έχει νόημα
quote:
Οι άνθρωποι another star, είναι διαφορετικοί (απο σένα). Πράττουν διαφορετικά (από σένα). Σκέφτονται διαφορετικά (από σένα). Ζουν διαφορετικά (από σένα). Συγχωρούν διαφορετικά (από σένα). Γιατί περιμένεις να γίνονται όλα ίδια (για σένα)
Σίγουρα είναι διαφορετικοί από μένα, για αυτό και δεν απαιτώ από κανέναν να σκεφτεί με τον τρόπο που σκέφτομαι εγώ. Μην έχουν όμως απαιτήσεις γιατί τότε έχω και γω.
quote:
Αν κάποιος δεν ξέρει πως να ξεχνάει, τότε δεν ξέρει και πως να θυμάται. Αλλά οι άνθρωποι θυμούνται το κακό, και ξεχνούν το καλό. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μουλάρια.
Για αυτό ακριβώς με χαρακτήρισα όπως με χαρακτήρισα αγαπητέ μου.
quote:
Έχεις το δίκιο σου, δεν λέω, έχεις όμως και το άδικό σου. Κανενός το δίκαιο δεν είναι ίδιο με του άλλου. Κανενός το άδικο, δεν είναι το ίδιο άδικο για τον άλλον.
φύσικα έχω το δίκιο μου και το άδικό μου, κανείς όμως δεν μπορεί να λειτουργήσει με το δίκιο και το άδικο του άλλου, αυτό είναι που με πειράζει, γιατί επιτέλους κάποια στιγμή να μη λειτουργήσω με το δικό μου δίκιο και το δικό μου άδικο για μένα και μόνο, με επίπτωση μόνο σε μένα?
γιατί πρέπει δηλαδή να συγχωρήσω σύμφωνα με τα δικά τους μέτρα και σταθμά και απλά να μη συγχωρήσω αφού ξεπερνάει τα δικά μου μέτρα?
Και για να ξεκαθαρίσω. Δεν λέω ότι έχεις άδικο. ελπίζω να το καταλαβαίνεις. Απλά κάποιοι άνθρωποι καταντάνε έτσι, γιατί έτσι τους τα έχει φέρει η ζωή, και όταν δεν έχουν εσωτερική δυναμη, ένα παραπάνω να μη μπορούν να συγχωρήσουν.
Αγαπητέ AVATARGR,
quote:
ΝΑΙ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΟΥΜΕ ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΥΤΕ Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΣΕΙ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΙΣΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ
ΑΙΣΘΑΝOΜΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.
Εξευτελισμού της έννοιας της συγχώρεσης ή του εαυτού μας;
Για να δεχτεί κάποιος την συγχώρεση και να μην την ταυτίσει με την αδυναμία θα πρέπει να είναι κατά βάση λεπτός άνθρωπος. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να προσέχουμε ποιόν συγχωρούμε αλλά τι περιθώρια δίνουμε να μας πλησιάσει μετά την συγχώρεση.
Όταν τραυματίζεσαι, με τον καιρό η πληγή θα κλίσει. Η αιμορραγία θα σταματήσει αλλά το σημάδι της πληγής θα μείνει. Μπορεί να μην πονάει αλλά υπάρχει μνήμη. Το πώς διαθέτει κάποιος την μνήμη του είναι προσωπική επιλογή, νομίζω όμως ότι τουλάχιστον η επιφυλακτικότητα είναι δεδομένη.
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
Όταν τραυματίζεσαι, με τον καιρό η πληγή θα κλίσει. Η αιμορραγία θα σταματήσει αλλά το σημάδι της πληγής θα μείνει. Μπορεί να μην πονάει αλλά υπάρχει μνήμη.
Ακριβώς για αυτό το σημάδι μιλάω και γω, πάντα μένει κάτι, δεν μπορεί να μη μένει
quote:
Αρκετές φορές πήρα την απόφαση να προχωρήσω και αρκετές φορές στάθηκα πολύ αδύναμος. Ένα τραυματικό γεγονός μπορεί από μόνο του να συνιστά συγχώρεση αλλά αυτή η κατάσταση δεν είναι νομίζω τόσο αυτοματοποιημένη.
Όταν δεν μας ενδιαφέρει κάτι, δεν μας ταλαιπωρεί από την δική μου εμπειρία τουλάχιστον, έχουμε αφήσει τον χρόνο να ξεθωριάσει τις μνήμες και είναι αρκετά επώδυνο κάποιες φορές. Αλλά ακόμα και έτσι να γίνει νομίζω πως αναφερόμαστε σε ένα κεφάλαιο το οποίο ποτέ δεν τακτοποιήθηκε σωστά στο μυαλό μας ποτέ δεν το καταλάβαμε ποτέ δεν διδαχτήκαμε από αυτό, μόνο πονέσαμε. Πιστεύω για να συγχωρήσουμε δεν πρέπει να προσπεράσουμε, πρέπει να καταλάβουμε… με όποιο τρόπο και για όσο χρόνο μας δίνεται.
φυσικά και δεν είναι αυτοματοποιημένη αυτή η κατάσταση... πρέπει να είναι ξεκάθαρη και συνειδητή επιλογή το να προχωρήσεις στη ζωή... και όχι προσπερνώντας, αλλά διαπερνώντας το ίδιο το τραυματικό γεγονός...
και επιλέγοντας συνειδητά, να επιτρέψουμε συνειδητά στον Χρόνο να κάνει την δουλειά του...
πρέπει, είναι απόλυτη ανάγκη να μην επιμένουμε στον δικό μας χρόνο και τρόπο, αλλά σε αυτόν που έχουν ανάγκη οι καταστάσεις... η αδυναμία του να σταθεί κανείς δυνατός, βρίσκεται στην βιασύνη συνήθως... στην βιασύνη να ξεμπερδεύουμε με το πρόβλημα, να κλείσει η πληγή πριν την ώρα της...
Galadriel
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
Δε μας συγχωρώ
Είδα μέσα στη βουή
την παλιά μου αγάπη
τόσες θύελλες εκεί
τόσες πυρκαγιές
Πως να κλείσει η πληγή
πως να βγει το αγκάθι
γιατί βρήκαμε γιατί
τόσες αφορμές
Θα ΄μαι πάντα εδώ
να φυλάω αυτά που πέταξες
δεν σε συγχωρώ
για όλες τις φωτιές που ξέχασες
Θα 'μαι πάντα εδώ
όσα χρόνια κι αν περάσανε
δεν μας συγχωρώ
από φόβο χάσαμε
Στον υπόγειο σταθμό
μια οφθαλμαπάτη
μες στο πλήθος το βουβό
χάθηκε κι αυτή
Δεν το καταλάβαμε
πόσο αργεί η αγάπη
να δούμε δεν προλάβαμε
το τέλος μας αρχή
Θα ΄μαι πάντα εδώ
να φυλάω αυτά που πέταξες
δεν σε συγχωρώ
για όλες τις φωτιές που ξέχασες
Θα 'μαι πάντα εδώ
όσα χρόνια κι αν περάσανε
δεν μας συγχωρώ
από φόβο χάσαμε
quote:
Ακριβώς για αυτό το σημάδι μιλάω και γω, πάντα μένει κάτι, δεν μπορεί να μη μένει
Σίγουρα οι καταστάσεις που μας σημαδεύουν δεν είναι κάτι που με τον χρόνο φεύγει. Ίσως κάποια στιγμή να ξεχαστούν αλλά δεν φεύγουν. Όμως οι χαρακιές στην ψυχή του ανθρώπου δίνουν τόπο για τα δάκρυα κάποιου άλλου. Αν δεν έχεις χαρακιές νομίζω ότι η ψυχή είναι αδιάβροχη. Τώρα ίσως μου πεις γιατί να κάνω την καρδία μου αυλάκι; Πάλι νομίζω πως μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορείς να κατανοήσεις τον άλλο μόνο έτσι έχεις πιθανότητες να ενωθείς πραγματικά.
Φιλικά
Trovadouros