- Τι γνωρίζουμε για τη δημιουργία του Κόσμου - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Ίσως άλλα όντα , κάπου αλλού , να έχουν φτάσει σε μια πλήρη κατανόηση , δεν έχουμε όμως καμία σχετική ένδειξη . Πρέπει λοιπόν να ενεργούμε σαν να είμαστε μόνοι μας .
Στο στάδιο μελέτης της υποδομής του κόσμου είναι πιθανό να εξετάζουμε τα θεμέλια της ύπαρξης .
Αναλύοντας τα έμβια όντα σε στοιχεία , και τα στοιχεία σε κουάρκ , ξεδιαλύνουμε την πολυπλοκότητα του σύμπαντος και φανερώνουμε την απλότητα του πυρήνα του .
Η διαδικασία αποκαλύπτει ό,τι αποτελεί ίσως τη μυστηριώδη δομή του σύμπαντος και - για χάρη της συζήτησής μας - παρουσιάζει καθαρότερα τη σχέση αυτής της δομής με τα μαθηματικά .
Επιπλέον , η προσοχή των ισχυρά εξοπλισμένων στοχαστών , στρέφεται επιτέλους στο άλλο μεγάλο αίνιγμα της ύπαρξης : τη συνείδηση .
Το αν θα καταφέρουμε τελικά να επιλύσουμε αυτό το αίνιγμα , παρά την ελάχιστη πρόοδο που έχουμε επιτύχει μέχρι στιγμής , σχετίζεται με την έρευνά μας , διότι πηγή των μαθηματικών φαίνεται να είναι ο εγκέφαλός μας . Αν κατανοήσουμε το λόγο για τον οποίο αυτή η υπέρτατη κατασκευή της ανθρώπινης διάνοιας , αυτή η απελευθέρωση της διάνοιας από τη σάρκα , τα μαθηματικά , είναι επιτυχής ως περιγραφή του κόσμου , τότε θα συλλάβουμε ίσως την αληθή έννοια της γνωστικής λειτουργίας . Σχεδόν κυριολεκτικά , αν κοιτάξουμε βαθιά μέσα στο σύμπαν , μπορεί να δούμε μέσα στο κεφάλι μας .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Δεν πρέπει όμως να πέσουμε στην παγίδα όπου παρασύρονται όσοι φιλοσοφούν από την πολυθρόνα τους : Χρειαζόμαστε την πειραματική επιστήμη να μας καθοδηγήσει μέσα στον λαβύρινθο της πολυπλοκότητας που τόσο πολύ χαρακτηρίζει τον εξωτερικό κόσμο .
Τα πειράματα συγκεντρώνουν τις δυνάμεις μας στην παραγωγή μαθηματικών περιγραφών μικρότατων τμημάτων του όλου , τμημάτων τα οποία μπορούμε να εξετάσουμε για να ελέγξουμε αν έχουμε δίκιο .
Από τη στιγμή , όμως , που θα φτάσουμε στα κατάλληλα μαθηματικά , θα κατακτήσουμε μια εξαιρετική κατανόηση , ίσως τη βαθύτερη δυνατή κατανόηση , του τι συμβαίνει πραγματικά στον κόσμο μας .
Οι αρχαίοι Έλληνες , φυσικά , σκέφτονταν με τον ίδιο σχεδόν τρόπο .
Ο Gilbert Murray παρατήρησε κάποτε ότι την ελληνική σκέψη χαρακτηρίζει μια διαύγεια αντίληψης των πραγμάτων , που χαρακτηρίζει ίσως όλους όσοι ανακαλύπτουν μια νέα διδασκαλία : “Άρχισαν αποκεκαθαρμένοι από τη φύση , σχεδόν χωρίς καμία δέσμευση από περίπλοκα αξιώματα , έθιμα και παραδόσεις” .
Δυστυχώς , αυτή η πρωτοφανέρωτη αναλαμπή έμπνευσης και οξυδερκούς ενόρασης , αν αυτό ήταν πράγματι , εξώκειλε στη θεωρητική επιχειρηματολογία , εξαιτίας της απουσίας εξίσου διεισδυτικής πειραματικής υποστήριξης .
Ελλείψει αυτής της ζωτικής ενίσχυσης οι εχθροί του φωτός επιτέθηκαν , και για δύο χιλιάδες χρόνια βύθισαν στο σκοτάδι αυτή την ίσως αμυδρή εικόνα της αλήθειας .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Σήμερα και μετά από την προ ημερών, ατυχή αλλά προσωρινή-ευτυχώς-απώλεια υπομονής σου,θέλω να θυμίσω ότι παρακολουθώ όπως πάντα με προσοχή και ενδιαφέρον.
Και προφανώς δεν είμαι ο μόνος.
Καλή συνέχεια.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
quote:
@ΑΜΕΙΝΙΑΣ :
Σήμερα και μετά από την προ ημερών, ατυχή αλλά προσωρινή-ευτυχώς-απώλεια υπομονής σου,θέλω να θυμίσω ότι παρακολουθώ όπως πάντα με προσοχή και ενδιαφέρον.
Και προφανώς δεν είμαι ο μόνος.
Καλή συνέχεια.
Φίλε Αμεινια , σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια .
Ας συνεχίσουμε στο θέμα μας :
Μόνο στην εποχή μας οι πειραματικές μας ικανότητες άρχισαν να είναι συγκρίσιμες με την ισχύ των μαθηματικών μας , και ίσως έφτασε η στιγμή να επιστρέψουμε στην αρχική διορατικότητα της ελληνικής σκέψης .
Οι πυθαγόρειοι , για παράδειγμα , ίσως έφτασαν χωρίς να το γνωρίζουν στην απόλυτη κατανόηση όταν έστρεψαν την προσοχή τους στην τετρακτύν , και πιθανόν κρύβεται κάποιος μηχανισμός πίσω από την ανακάλυψή τους , τον οποίο δεν έχουμε ακόμη ανακαλύψει .
Ωστόσο , η προσέγγισή τους σταμάτησε ουσιαστικά σ’ αυτό το σημείο .
Τους ήταν αδύνατον να την αναπτύξουν , ίσως επειδή ήταν κενή και είχε λάθος κατεύθυνση , πολύ πιθανόν όμως η αιτία ήταν πως οι απλές έννοιες όπως οι σχέσεις ανάμεσα στους αριθμούς είναι κατά μεγάλο μέρος άσχετες με τα καθημερινά αντικείμενα , τα μοναδικά σχεδόν πράγματα που γνώριζαν ποσοτικά .
Διέκριναν ίσως ένα αμυδρό φως αλήθειας όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια απλή αφαίρεση , την αρμονία , και ένα εύτακτο πεδίο , το χωρόχρονο .
Η σκοτεινή νύχτα της άγνοιας , όμως , ο χείμαρρος της αποπροσανατολισμένης γνώσης , έσβησε τη λάμψη .
Εντούτοις , σήμερα αρχίζουμε να πραγματευόμαστε μάλλον τα όντως βασικά , εξαιρετικά απλά αντικείμενα , και ίσως τώρα οι ιδέες των πυθαγορείων , ναρκωμένες και καταφρονεμένες για αιώνες , δικαιωθούν .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ίσως μια συγκεκριμένη έννοια που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε , ο Πλάτων είχε δίκιο , και είναι πιθανό να υπάρχει μια συγκεκριμένη πραγματικότητα σ’ ένα μαθηματικό αντικείμενο - μια πραγματικότητα των ακεραίων και ένας πραγματικός υπαρκτός τέλειος κύκλος .
Είναι όμως επίσης δυνατόν να χρειάζεται να ερμηνευτούν οι αποψεις του με έναν πιο σύγχρονο τρόπο .
Το κατά πόσο μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι ο Πλάτων είχε “δίκιο” , επειδή οι απόψεις του επαληθεύονται αφού ερμηνευτούν , έχει ευρύτερο ενδιαφέρον , διότι έχει συνέπειες για τη στάση μας απέναντι στις μυθολογικές εξηγήσεις περί δημιουργίας .
Ο Ηράκλειτος πίστευε πως το γεγονός ότι κατανοούμε το σύμπαν οφείλεται στον “λόγο”, στον θεϊκό σπινθήρα που ενυπάρχει στον καθένα από μας .
Ένας σύγχρονος Ηράκλειτος θα μπορούσε να δεχτεί την άποψη ότι ο ίδιος ο θεϊκός σπινθήρας δημιουργεί τα μαθηματικά που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε και να ανακαλύψουμε τον κόσμο , και επομένως ελάχιστα πρέπει να μας εκπλήσσει το ότι η γνώση μας για τον κόσμο μπορεί να εκφραστεί και να ερμηνευτεί μαθηματικά .
Ο Ηράκλειτος δεν γνώριζε τι πραγματικά εννοούσε , απλώς δημιούργησε ένα πλαίσιο για τις σκέψεις του παρά τις ίδιες τις σκέψεις .
Οι ιδέες του Πυθαγόρα , του Πλάτωνα και του Ηράκλειτου ήταν σωστές , αλλά πιθανότατα εμείς , και όχι εκείνοι , μπορούμε να διακρίνουμε τι προσπάθησαν όντως να εννοήσουν .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η κοπερνίκεια επανάσταση αφορούσε μόνο επιφανειακά το αν ο Ήλιος περιστρέφεται γύρω από τη Γη ή το αντίστροφο .
Το βαθύτερο ζήτημα ήταν κατά πόσο τα μαθηματικά μοντέλα αποτελούν περιγραφές της πραγματικότητας .
Την κίνηση των πλανητών μπορούμε να την προβλέψουμε είτε με το γεωκεντρικό σύστημα του Πτολεμαίου είτε με το ηλιοκεντρικό σύστημα του Κοπέρνικου , και σε μερικές περιπτώσεις η χρήση του πρώτου είναι ίσως ευκολότερη , διότι αυτό τοποθετεί την αρχή του συστήματος των συντεταγμένων στο σημείο απ’ όπου γίνεται η παρατήρηση .
Η κοπερνίκεια επανάσταση , όμως , μας καλεί να επιλέξουμε το σύστημα του Κοπέρνικου ως “αληθή” εικόνα της πραγματικότητας .
Η σκέψη ότι οι μαθηματικές μας σχέσεις είναι μοντέλα του πραγματικού κόσμου έχει πια ξυπνήσει από το λήθαργό της .
Αν κάνουμε ένα άλμα στη σύγχρονη εποχή , είναι αδύνατον να μην εντυπωσιαστούμε από την επιτυχία που φαίνεται να έχουν τα μαθηματικά στην ερμηνεία του κόσμου .
Η κβαντική μηχανική μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον υπολογισμό ιδιοτήτων των ηλεκτρονίων με ακρίβεια δέκα δεκαδικών ψηφίων .
Οι εξισώσεις πεδίου του Αϊνστάιν όχι μόνο παρουσιάζουν μια όμορφη απλότητα αλλά έχουν και συνέπειες που αποδεικνύεται πως είναι πειραματικά επαληθεύσιμες - με λίγα λόγια αληθείς .
Ο Αϊνστάιν δεν προσπάθησε να προβλέψει τη διαστολή του σύμπαντος . Στην πραγματικότητα , διαπίστωσε ότι οι εξισώσεις του την προέβλεπαν .
Η ιδέα αυτή δεν του άρεσε καθόλου και προσπάθησε να την “μπαλώσει” με μια ασχημότερη θεωρία ώστε να αποφύγει τη διαστολή , για να εκπλαγεί όταν αργότερα παρατηρήθηκε ότι το σύμπαν πράγματι διαστέλλεται . ( Στην επιστημονική βιογραφία του Αϊνστάιν από τον Pais — A. Pais , “Subtle is the Lord”, Oxford University Press , 1982 — μπορούμε να βρούμε περισσότερες λεπτομέρειες για τους βεβιασμένους χειρισμούς του με την κοσμολογική σταθερά — την ad hoc προσθήκη στις εξισώσεις πεδίου που αποτρέπει τη διαστολή του σύμπαντος).
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό ;
Γιατί τα μαθηματικά λειτουργούν ικανοποιητικά ;
Γιατί πράγματι , λειτουργούν τόσο καλά ;
Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι τα μαθηματικά και η παρατήρηση αναζητούν από κοινού την αλήθεια .
Η διαδικασία ανακάλυψης του κόσμου είναι συχνά μια ακολουθία εναλλαγών των παρατηρήσεων με τα μαθηματικά , κατά την οποία οι παρατηρήσεις απλώνονται σαν δέρμα πάνω σ’ ένα είδος μαθηματικού καλουπιού .
Προσπαθούμε να απεικονίσουμε τον φυσικό κόσμο ελισσόμενοι προς τα εμπρός , συγκρίνοντας σταθερά τις προσδοκίες που βασίζουμε στην τρέχουσα θεωρία μας με τις παρατηρήσεις τις οποίες αυτές οι ίδιες υποβάλλουν .
Ένα παράδειγμα αυτής της διαδικασίας μας προσφέρει η κβαντική θεωρία , και ειδικά η αρχή της απροσδιοριστίας .
Παρότι οι περισσότεροι άνθρωποι φαίνεται να πιστεύουν πως η αρχή της απροσδιοριστίας εκμηδενίζει κάθε πιθανότητα να κατανοήσουμε τον κόσμο , είναι πιο αισιόδοξο (και πιθανώς ορθότερο) να διακρίνουμε στην αρχή της απροσδιοριστίας την ένδειξη ότι το κλασικό καλούπι που χρησιμοποιούμε για την ερμηνεία του κόσμου είναι εξαιρετικά περίπλοκο .
Η κλασική φυσική , η φυσική της καθημερινής μας εμπειρίας , μας οδήγησε στην ελπίδα πως θα είχαμε τη δυνατότητα να περιγράψουμε τον κόσμο χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα τη γλώσσα της ταχύτητας και της θέσης .
Η κβαντική μηχανική θρυμμάτισε αυτή την απλοϊκή , επιπόλαιη άποψη .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Μας προσφέρει ένα καλούπι που απαιτεί ουσιαστικά να διαλέξουμε τη μια ή την άλλη γλώσσα .
Μας ζητάει να μιλάμε είτε με όρους θέσης είτε με όρους ταχύτητας , και να μην τους αναμειγνύουμε ποτέ .
Αξιώνει να προσφέρουμε μια ολοκληρωμένη πρόταση είτε στα ελληνικά είτε στα αγγλικά .
Μας προειδοποιεί πως δεν πρέπει να αρχίζουμε μια πρόταση στα ελληνικά και να την τελειώνουμε στα αγγλικά .
Η κβαντική μηχανική μας επισημαίνει ότι για την μαθηματικοποίηση της φύσης πρέπει να χρησιμοποιήσουμε σχέσεις που συνάγονται είτε από τη γλώσσα της θέσης είτε από τη γλώσσα της ταχύτητας .
Μας καθοδηγεί να διαχωρίσουμε το ασαφές κλασικό καλούπι σε δύο μέρη και να χρησιμοποιούμε είτε το ένα είτε το άλλο .
Η κβαντική μηχανική καθορίζει την εικόνα που έχουμε για τον κόσμο , φανερώνοντας με μεγαλύτερη ακρίβεια τη μαθηματική του δομή .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η αρχή της απροσδιοριστίας δηλώνει ότι η θέση και η ορμή (το γινόμενο της μάζας επί την ταχύτητα) ενός σωματιδίου δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστούν ταυτόχρονα μα αυθαίρετη ακρίβεια : Όσο ακριβέστερα προσδιορίζουμε τη μια ιδιότητα , με τόσο μικρότερη ακρίβεια μπορούμε να προσδιορίσουμε την άλλη (J. A. Wheeler και W. H. Zurek , επιμ. , “Quantum theory and measurement” , Princeton University Press , 1983) .
Ο Heisenberg επινόησε μια σειρά νοητικά πειράματα τα οποία δείχνουν πως όλες οι μετρήσεις που είναι δυνατόν να διανοηθούμε είναι συνεπείς με την αρχή του .
Ορισμένοι έχουν συμπεράνει ότι αυτή η αρχή περιορίζει τις ικανότητες μέτρησης που διαθέτουμε : Προτιμώ να θεωρώ πως θέτει περιορισμούς στην ποικιλία με την οποία μπορούμε να προσδιορίσουμε μια κατάσταση . Δηλαδή , πρέπει να επιλέξουμε αν θα την προσδιορίσουμε με όρους θέσης ή με όρους ορμής .
Η κλασική φυσική προϋπόθετε εσφαλμένα (αφού δεν υπήρχαν αντίθετες ενδείξεις) πως μπορούσαν να εφαρμοστούν ταυτόχρονα και οι δύο περιγραφές .
Όλα (νομίζω όλα) τα αινίγματα των κβαντικών μετρήσεων πηγάζουν από την τάση μας να μένουμε πιστοί στην κλασική αντίληψη , και να επιμένουμε (συχνά ασυναίσθητα) να σκεφτόμαστε με όρους θέσης και ορμής ταυτόχρονα : τα αινίγματα εξαφανίζονται με την επιβολή μιας αυστηρής αυτοπειθαρχίας .
Η αρχή της απροσδιοριστίας είναι μια μεγάλη απλοποίηση , με την έννοια ότι μας υποδεικνύει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στη μία από τις δύο πλευρές της περιγραφής .
Δεν συμφωνούν όλοι με την αρχή της απροσδιοριστίας , και μερικοί σπουδαίοι στοχαστές εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι είναι εξαιρετικά αινιγματική .
Αυτό που είναι ξεκάθαρο (κατά την άποψή μου) είναι ότι η αρχή της απροσδιοριστίας δεν περιορίζει τη γνώση μας για τον κόσμο , αναπροσαρμόζει την κλασικά διαμορφωμένη άποψή μας για το τι είναι δυνατόν να γνωρίσουμε .
Τον τελευταίο καιρό , εκλαϊκευμένες ερμηνείες διαφόρων υποθέσεων για Θεωρίες των Πάντων πουλάνε σαν κουλούρια .
Μια έξοχη παρουσίασή τους μπορούμε να βρούμε στο βιβλίο του Barrow (J. D. Barrow , “Theories of everything”, Oxford University Press , 1990 - Vintage , 1992) .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:Τον τελευταίο καιρό , εκλαϊκευμένες ερμηνείες διαφόρων υποθέσεων για Θεωρίες των Πάντων πουλάνε σαν κουλούρια .
Μια έξοχη παρουσίασή τους μπορούμε να βρούμε στο βιβλίο του Barrow (J. D. Barrow , “Theories of everything”, Oxford University Press , 1990 - Vintage , 1992) .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αυτό είναι προϊστορία, είκοσι χρόνια........
Μήπως έχουν βαλτώσει κάπου και αυτοί;
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
Edited by - Osmosis on 02/06/2013 17:33:37
-Και εξηγούμαι
-Πίσω από τiς επιστημονικές ανακαλύψεις διαβλέπω κάτι άλλο , που θα μου επιτρέψεις να τολμήσω να πω ότι ναι μεν δεν τις αναιρεί αλλά όμως μοιάζει σαν να τις προσλαμβάνει σαν βάση ή κάτι σαν φυτώριο , από το οποίο είναι έτοιμη να ανθίσει μία πραγματικότητα που φαίνεται να είναι πολύ διαφορετική από αυτή που οραματίζεται η σύγχρονη επιστήμη.
-Θα συνεχίσω να παρακολουθώ τις αναρτήσεις σου με πολύ ενδιαφέρον. Γονημοποιούν τη σκέψη μου.
quote:
Notirk :
. . . Και εξηγούμαι
-Πίσω από τiς επιστημονικές ανακαλύψεις διαβλέπω κάτι άλλο , που θα μου επιτρέψεις να τολμήσω να πω ότι ναι μεν δεν τις αναιρεί αλλά όμως μοιάζει σαν να τις προσλαμβάνει σαν βάση ή κάτι σαν φυτώριο , από το οποίο είναι έτοιμη να ανθίσει μία πραγματικότητα που φαίνεται να είναι πολύ διαφορετική από αυτή που οραματίζεται η σύγχρονη επιστήμη.
-Θα συνεχίσω να παρακολουθώ τις αναρτήσεις σου με πολύ ενδιαφέρον. Γονημοποιούν τη σκέψη μου.
Φίλε Notirk
Δεν κάνω τίποτε διαφορετικό απ' ότι όλοι οι συνδίκτυοι μέσα στο forum . Μια απλή αποτύπωση διαφόρων σκέψεων .
Το μόνο που μπορώ να επισημάνω είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να περιγράψεις δρόμους της σκέψης στους οποίους έχουν ήδη τοποθετηθεί πολλές ράγες - είτε δικές σου είτε άλλων - και να μην πέσεις σε κάποιαν από τις ήδη υπάρχουσες . Είναι δύσκολο να αποκλίνεις μόνο λίγο από μια παλιά σιδηροτροχιά .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Για να απαντήσουμε στο ερώτημά μας πρέπει να διερευνήσουμε μερικές από τις ενδείξεις που βρίσκονται σκορπισμένες γύρω μας .
Οι ενδείξεις είναι ίσως τα ουράνια τόξα που αποκαλύπτουν τη θέση του κρυμμένου νοητικού θησαυρού .
Στη συνέχεια θα προσπαθήσω να ανακαλύψουμε ενδείξεις , να τις αφήσουμε να καρποφορήσουν και να παρατηρήσουμε αν προκύπτει κάτι το αξιόλογο .
Μερικές φορές θα καταλήξουμε σε αδιέξοδο . Αυτό είναι αναμενόμενο , αφού κανείς δεν γνωρίζει ακόμη γιατί τα μαθηματικά λειτουργούν ικανοποιητικά .
Από τη στιγμή όμως που θα εντοπιστεί ένα αδιέξοδο , κάποιος άλλος μπορεί να ανακαλύψει έναν τρόπο παράκαμψής του .
Το δικό μας ερώτημα είναι τόσο δύσκολο ώστε θα έπρεπε να αρχίσουμε προσδιορίζοντας ένα περίγραμμα της απάντησης , το οποίο θα χρησιμοποιήσουμε ως πλαίσιο για τις παρατηρήσεις που θα ακολουθήσουν .
Θα προτείνουμε μια εικασία . Ένα όνομα θα της προσδώσει βαρύτητα , γι’ αυτό θα την αποκαλούμε υπόθεση του βαθέως δομισμού .
Ο όρος βαθύς δομισμός αποσκοπεί στο να εκφράσει την ιδέα ότι ο φυσικός κόσμος έχει την ίδια λογική δομή με τα μαθηματικά .
Συνεπάγεται πως ο λόγος για τον οποίο τα μαθηματικά είναι αποδοτικά για την περιγραφή της φυσικής πραγματικότητας είναι ότι διαθέτουν την ίδια λογική δομή .
Είναι επίσης χρήσιμο να διακρίνουμε τις ασθενείς από τις ισχυρές μορφές του βαθέως δομισμού .
Με τον ασθενή βαθύ δομισμό εννοώ πως τα μαθηματικά και η φυσική πραγματικότητα μοιράζονται απλώς την ίδια λογική δομή και ότι τα μαθηματικά είναι ένας καθρέφτης τον οποίο μπορούμε να κρατήσουμε μπροστά από τη φύση .
Με τον βαθύ ισχυρό δομισμό εννοώ πως τα μαθηματικά και η φυσική πραγματικότητα δεν μοιράζονται απλώς την ίδια λογική δομή , αλλά ότι είναι στην πραγματικότητα το ίδιο πράγμα .
Με άλλα λόγια σύμφωνα με την υπόθεση του ισχυρού βαθέως δομισμού , η φυσική πραγματικότητα είναι μαθηματικά , και τα μαθηματικά είναι φυσική πραγματικότητα .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πιστεύω , ότι όταν αυτό συμβεί , τα μαθηματικά θα έχουν επιτελέσει την αποστολή τους και θα μπουν στην μουσειακή εργαλειοθήκη . Στη θέση τους θα παραχθεί ένα άλλο ‘’ εργαλείο’’ από την ανάγκη να γνωρίσει ο άνθρωπος και να χειριστεί κάποιους άλλους ανώτερους κόσμους και αυτό θα συνεχίζεται έως να ενωθεί –ο άνθρωπος- με την πηγή της ζωής.
Και κατά την ταπεινή μου γνώμη , η πηγή της ζωής, είναι αυτό που οι επιστήμονες ψάχνουν να βρουν , ονομάζοντας το ‘’ενοποιητική θεωρία των πάντων ‘’.
quote:
Και κατά την ταπεινή μου γνώμη , η πηγή της ζωής, είναι αυτό που οι επιστήμονες ψάχνουν να βρουν , ονομάζοντας το ‘’ενοποιητική θεωρία των πάντων ‘’.
Αυτό που η μεγάλη πλειοψηφία των φυσικών ψάχνει, είναι μια κάποια ενοποιημένη θεωρία των πεδίων. Την απάντηση δηλαδή, στο "Πως?".
Αυτό που λες εσύ "πηγή της ζωής", είναι η απάντηση στο "Ποιός?", και κατ'επέκταση στο "Γιατί?". Κι αυτά είναι ερωτήματα με τα οποία δεν ασχολούνται οι επιστήμονες που επικαλείσαι, και που δεν είναι εξορισμού δυνατόν να απαντηθούν με επιστημονικό τρόπο, δηλαδή με παρατήρηση, θεωρία, πείραμα επαναλείψιμο, μέτρηση και επαλήθευση.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Κανένα οικοδόμημα , στην επιστήμη ή στην ζωή , δεν παραμένει αλώβητο στον χρόνο .
Κάπου το χρώμα του ξεθωριάζει , κάπου ένα από τα υλικά του θέλει αντικατάσταση . Δεν είναι λίγες οι φορές που απαιτείται η ολοκληρωτική του κατεδάφιση . Και ενώ στην σύγχρονη ζωή μια κατεδάφιση συχνά σημαίνει ιδιοτέλεια και έλλειψη σεβασμού στο παρελθόν , η κατεδάφιση ενός οικοδομήματος στην επιστήμη γίνεται με πολλή περίσκεψη και αφού , συνήθως , εξαντληθούν τα περιθώρια κάποιας αναπαλαίωσης .
Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις του αιθέρα ή , παλαιότερα του γεωκεντρικού συστήματος , που η πάροδος του χρόνου έδειξε την σαθρή τους θεμελίωση .
Συνήθως , πάντως , τα μεγάλα επιστημονικά επιτεύγματα παραμένουν ισχυρά . Απαιτούν απλώς κατά καιρούς , κάποια μερική αναθεώρηση ή την εννοιολογική τους προέκταση .
Έτσι η μηχανική του Νεύτωνα και οι νόμοι της παγκόσμιας έλξης παραμένουν πάντα σε ισχύ .
Η σχετικότητα όμως — τόσο η ειδική όσο και η γενική — υπέδειξαν την αδυναμία τους σε ορισμένες συνθήκες , καθώς και την ανάγκη να ιδωθούν διαφορετικά ο χρόνος , ο χώρος και η βαρύτητα .
Με παρόμοιο τρόπο μερικές δεκαετίες μετά την επιβεβαίωση ότι το φως και η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία έχουν κυματική υφή , ορισμένα καινούργια πειραματικά δεδομένα έδειξαν τα κενά που υπήρχαν . Μια καλύτερη — ή και διαφορετική ! — ερμηνεία έμοιαζε απαραίτητη .
Η πιο έντονη αντίθεση μεταξύ της ηλεκτρομαγνητικής θεωρίας και του πειράματος αφορούσε την ακτινοβολία που εκπέμπεται από τα σώματα όταν αυτά θερμανθούν .
Ακόμη , τα λεγόμενα γραμμικά φάσματα , που χαρακτηρίζουν την εκπομπή φωτός από τα άτομα , δεν αντιστοιχούσαν στις προβλέψεις της κλασικής θεωρίας .
Χωρίς η ίδια να το συναισθάνεται , αργά αλλά σταθερά η φυσική εισερχόταν από το κλασικό βασίλειο στο βασίλειο των κβάντων .
Είναι χρήσιμο να υπογραμμισθεί από την αρχή ότι το βασίλειο των κβάντων είναι ουσιαστικά το βασίλειο του μικρόκοσμου .
Μέσα στα ασαφή του όρια , τα ηλεκτρόνια , οι πυρήνες των ατόμων και τα λογής λογής μικροσωματίδια της ύλης συντίθενται και αλληλεπιδρούν για να φτιάξουν την θαυμαστή δομή του κόσμου .
Τον κόσμο , όπως τον ζούμε καθημερινά .
Σε αυτόν τον μικρόκοσμο της ύλης έχει τις ρίζες του το χαρτί των βιβλίων , στον ίδιο μικρόκοσμο οφείλεται η λάμψη των αστεριών . Και εκεί βαδίζουν την λειτουργία τους οι εκπληκτικές τεχνολογικές επινοήσεις της εποχής .
Οι κανόνες που διέπουν το θαυμαστό αυτό βασίλειο των κβάντων — οι παράδοξοι κβαντομηχανικοί κανόνες — ερμηνεύουν το γιατί ένα τραπέζι δεν διαλύεται στα ατομικά του συστατικά , αλλά και τον τρόπο που γίνεται μια πολύπλοκη χημική αντίδραση .
Αν η κίνηση ενός πλανήτη οφείλεται στην βαρυτική έλξη και η διάδοση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων υπακούει σε κομψές εξισώσεις , αν τις ιδιότητες του χωροχρόνου τις αποκαλύπτει η σχετικότητα , στο βασίλειο των κβάντων κύριος ήρωας είναι η δομή της ύλης .
Οι νόμοι που την κυβερνούν συνθέτουν ένα καινούργιο οικοδόμημα , που θα ονομασθεί “κβαντική μηχανική” .
Είναι η μηχανική του μικρόκοσμου .
Από όλα τα θεωρητικά επιτεύγματα της φυσικής , μόνον ίσως η κβαντική μηχανική διεκδικεί τον τίτλο της πραγματικής επαναστάσεως .
“Η σχετικότητα” , σχολιάζει ο Victor Weisskopf , “δεν είναι παρά το επιστέγασμα και η σύνθεση της φυσικής του εικοστού αιώνα και όχι η ρήξη με την κλασική παράδοση . Αντίθετα , θα χρησιμοποιήσω τον όρο επανάσταση για την κβαντική θεωρία , διευκρινίζοντας με έμφαση ότι δεν θα καταργεί καθόλου τους νόμους της κλασικής μηχανικής όσον αφορά τις κινήσεις των σωμάτων , αφού αυτές δεν τοποθετούνται στο ατομικό επίπεδο . Η κβαντική θεωρία αντιπροσώπευσε ένα πραγματικό άλμα στο άγνωστο . Για να οικοδομηθεί και στην συνέχεια να εξελιχθεί , χρειάσθηκε η ανάπτυξη νέου φορμαλισμού , η διαμόρφωση νέων τρόπων σκέψης” .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Προέρχεται , φυσικά , από τη γλωσσολογία του Chomsky , σύμφωνα με την οποία υποτίθεται πως ο εγκέφαλος διαθέτει μια έμφυτη δομή , μια συνιφασμένη στο υλικό του μέρος ικανότητα να παράγει γλώσσα .
Εισαγωγή στις ιδέες του Chomsky γίνεται στο μικρό βιβλίο του John Lyons , το οποίο περιέχει μια έξοχα σχολιασμένη βιογραφία του (J. Lyons , “Chomsky”, Fontana Modern Masters , 1970) .
Η ομιλία είναι τότε ένα είδος επιφανειακής δομής που δημιουργείται - μετασχηματίζεται - από μια έμφυτη δομή .
Όλοι οι ανθρώπινοι εγκέφαλοι φαίνεται να διαθέτουν το ίδιο είδος έμφυτης δομής , διότι η γλώσσα που μαθαίνει να μιλάει ένα παιδί φαίνεται να εξαρτάται μόνο από το περιβάλλον του : ένα παιδί Ιαπώνων μαθαίνει ως μητρική γλώσσα τα ιαπωνικά αν ανατραφεί σ’ ένα περιβάλλον Ιαπώνων , ενώ αν μεγαλώσει σ’ ένα περιβάλλον Άγγλων η μητρική του γλώσσα θα είναι τα αγγλικά . Το υλικό μέρος είναι έμφυτο και ουσιαστικά ταυτόσημο αλλά οι επιφανειακές δομές διαφέρουν .
Ίσως ο λόγος για τον οποίο έχουμε συνείδηση του κόσμου , συμπεριλαμβανομένου και του εσώτερου κόσμου του συναισθήματος και της διάνοιας , είναι ότι οι εγκέφαλοί μας αποτελούν υλικές απεικονίσεις της ίδιας βαθιάς δομής .
Αυτός είναι ίσως και ο λόγος για τον οποίο ο εγκέφαλος μπορεί να δημιουργήσει τα μαθηματικά που χρειαζόμαστε για να κατανοήσουμε τον κόσμο .
Μπορεί να υπάρχει μια σπίθα αλήθειας στην έννοια του λόγου , ο οποίος όμως ίσως δεν είναι μοιρασμένη θειότητα αλλά μοιρασμένη δομή .
Αν ισχύει αυτό , τότε υπάρχει ελπίδα να επιτύχουμε στον αγώνα μας να κατανοήσουμε τα πάντα - κυριολεκτικά τα πάντα , διότι ο εγκέφαλός μας θα διαθέτει τον απαραίτητο εξοπλισμό για να αντιμετωπίσει οτιδήποτε υπάρχει .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ας δούμε τι μας λέει ο Carl Sagan για την Επιστήμη:
"Carl Sagan - Οι πρωτοποροι της Επιστήμης"
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Οι τύποι της θεωρητικής φυσικής , για παράδειγμα , είναι γενικευμένες προτάσεις για ποσότητες .
Έτσι , η εξίσωση του Νεύτωνα για την κίνηση , Δύναμη = μάζα x επιτάχυνση , είναι μια γενικευμένη πρόταση για αριθμητικά εκφρασμένες παρατηρήσεις που σχετίζονται με την κίνηση και τις δυνάμεις .
Συνοψίζει μια ολόκληρη κατηγορία συμπεριφοράς ανεξάρτητα από την ταυτότητα του αντικειμένου που επιταχύνεται και τις πραγματικές τιμές που επιλέγονται .
Ένας τύπος της θεωρητικής φυσικής είναι μια γενικευμένη σύνοψη των σχέσεων ανάμεσα σε μετρήσεις .
Οι αριθμοί που συνοψίζει αυτός ο τύπος είναι επίσης γενικεύσεις .
Πιο συγκεκριμένα , οι αριθμοί είναι γενικεύσεις καταλόγων .
Έτσι , ο αριθμός 2 είναι γενίκευση των “Νικόλα και Γιώργου” και “μήλο και μήλο” .
Οι αριθμοί πηγάζουν από σύνολα , και η αριθμητική είναι μια πλευρά της λογικής των συνόλων .
Η σπουδαιότητα αυτών των παρατηρήσεων έγκειται στο γεγονός ότι οι αριθμοί , εκτός του ότι συνοψίζουν την ουσία των συνόλων , αποτελούν και το καθολικό νόμισμα του υπολογισμού και της παρουσίασης : η φυσική δεν άρχισε να υπάρχει (όπως έχω ξανατονίσει) παρά μόνο όταν οι άνθρωποι άρχισαν να εκφράζουν αριθμητικά τις παρατηρήσεις και να αναζητούν σχέσεις ανάμεσα στους αριθμούς που πηγάζουν από διαφορετικές κατηγορίες παρατηρήσεων (για παράδειγμα , αυτούς που σχετίζονται με τη δύναμη , τη μάζα και την επιτάχυνση) .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Όταν γράφουμε 6 = 3 x 2 , που είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση της εξίσωσης του Νεύτωνα με συγκεκριμένη επιλογή μονάδων , γράφουμε στην πραγματικότητα μια συμπυκνωμένη εκδοχή μιας πρότασης της γενικής λογικής .
Ίσως διαπιστώσουμε , ακόμη κι αν είναι δύσκολο να το αποδεχτούμε , αφού μας διακατέχει μια σφοδρή επιθυμία να διαφυλάσσουμε την "απτότητα" του απτού , ότι υπάρχει συγγένεια ανάμεσα στην παρατήρηση (την μοναδική επαφή μας με την πραγματικότητα) και τη λογική .
Συνοψίζουμε κάποιες πλευρές του σύμπσντος μέσω μαθηματικών τύπων .
Οι τύποι είναι γενικευμένες προτάσεις για σχέσεις μεταξύ ποσοτήτων , και αυτές οι ποσότητες εκφράζονται αριθμητικά .
Συνεπώς , οι τύποι είναι προτάσεις για σχέσεις μεταξύ αριθμών .
Οι προτάσεις για αριθμούς είναι στην πραγματικότητα προτάσεις της γενικής λογικής .
Επομένως διακρίνουμε μια ένδειξη πως οι τύποι της φυσικής είναι παραστάσεις κάποιας υποκείμενης λογικής δομής του σύμπαντος , πράγμα που αποτελεί και το περιεχόμενο του βαθέως δομισμού .
Θα ήταν απόλυτα λογικό να σταματήσουμε σ’ αυτό το σημείο και να δηλώσουμε ότι δεν υπάρχει δυνατότητα διάκρισης των γεύσεων του βαθέως δομισμού .
Ωστόσο υπάρχουν ενδείξεις γύρω μας που υποδεικνύουν την εγκυρότητα του σθεναρού , ισχυρού βαθέως δομισμού και όχι του δειλού , ασθενούς βαθέως δομισμού , και συνεπώς ενδείξεις ότι ο φυσικός κόσμος είναι μαθηματικά .
Η σημαντικότερη από όλες τις ενδείξεις είναι πως απ’ ό,τι φαίνεται υπάρχουμε , και επομένως η μαθηματική περιγραφή της προέλευσης του κόσμου πρέπει να συμφωνεί με την ανάδυση του καταφανώς κάτι από το αναμφισβήτητα τίποτε .
Έχουμε δει πως το φαινομενικό κάτι είναι στην πραγματικότητα ένα κομψά αναδιοργανωμένο τίποτε , και ότι το καθαρό περιεχόμενο του σύμπαντος είναι αυτή τη στιγμή το ίδιο που ήταν πάντοτε , και θα είναι πάντοτε , είτε ο κόσμος έχει τέλος είτε δεν έχει : συγκεκριμένα , τίποτε .
Παρατήρηση :
Παρότι ίσως φαίνεται ότι υπονοώ πως ο σωστός δρόμος , η τελευταία προσπάθεια πριν φτάσουμε στην ολική κατανόηση , είναι η αναβίωση ενός είδους μεταφυσικής , πρέπει να τονίσω ότι θεωρώ εξίσου ουσιαστικό τον έλεγχο οποιασδήποτε μεταφυσικής υπόθεσης μέσω των αποτελεσμάτων του πειράματος.
Αυτό αποτέλεσε το κύριο έρεισμα της επιτυχίας της επιστήμης για τριακόσια χρόνια και θα ήταν ανόητο να εγκαταλείψουμε τώρα αυτή τη μέθοδο .
Ωστόσο η επιφυλακτικότητα δεν πρέπει να στενεύει τους ορίζοντές μας : αν έχουμε εμπιστοσύνη στην επιστήμη μας , πρέπει να είμαστε έτοιμοι να περάσουμε σ’ έναν διαφορετικό τρόπο κατανόησης .
Η παραδοσιακή επιστήμη μας οδήγησε σ’ ένα είδος μαθηματικών που λειτουργούν ικανοποιητικά : ας προσπαθήσουμε να συλλάβουμε το μήνυμα που κρύβεται στην επιτυχία της .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά