- Η Μασκα,η Αποκαλυψη και η Μοναξια της - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Ξυπνάω με φωνές γιατί άρχισες χωρίς εμένα καρναβάλι
τι στολή να βάλω τι να φορέσαν άραγε όλοι οι άλλοι
λες να ’χουν χρώματα πολλά και φινετσάτα και τεράστια καπέλα
θέλω να 'μαι μοναδικός και αντί για μάσκα να φορέσω εσένα τρέλα.
Γιορτή γιατί; Γιατί γιορτή να γίνουν άτρωτοι οι τρωτοί;
Τρελές χαρές, βουβές φωνές βγάλε τη μάσκα σου και δες.

Μοιάζεις κακός πωπω μια μάσκα που τη βρήκες πες και εμένα
όσα φοράω κλεμμένα είναι και σκισμένα
πες μια κουβέντα να σ’ ακούσω τρόμαξέ με
μέσα στα μάτια να με σκιάξεις κοίταξέ με.
Μα δε μπορείς κακό να γίνεις αλήθεια δε μπορείς
Για κοίτα εκείνον με τ’ αγγέλου τα φτερά που όλο γελάει
κρύβει τα μάτια του και μοιάζει μια χαρά ενώ πονάει
και αν του φωνάξεις να γυρίσει να κοιτάξει
δε θα γουστάρει το παράδεισο, θ’ αλλάξει.
Ένα καπέλο θα φορέσει γεμάτο με φτερά
και θ’ αρχίσει να χορεύει με τους άλλους στην πυρά
κι αυτός που καίνε πόσο μου μοιάζει
και μονάχα που το σκέφτομαι αλήθεια με τρομάζει.
Βρες μου μια μάσκα να φορέσω ότι να’ ναι να σωθώ
και μια στολή να μοιάζω σαύρα να συρθώ
ή καμιά φούστα καμιά τσάντα καμιά κάλτσα
να μοιάζω πόρνη που ξεχύθηκε στην πιάτσα.
Κάνε ότι να ’ναι να ξεφύγω απ’ τη φωτιά άσε με λάσκα
έκανα λάθος που δε φόρεσα μια μάσκα.
Στο καρναβάλι ρε που πας
χωρίς μάσκα και στολή ρε να φοράς.
Κι αφού το διάλεξες, να πας
θα ’σαι μόνος μες στους μόνους θα πονάς.
Γι’ αυτό λοιπόν φοράω την πρώτη μάσκα εκείνη που θα βρω
το πήρα απόφαση πως πρέπει να χωθώ μες στον χορό
κι αν τους φοβίσω και εγώ με τη σειρά μου
τότε θα ’ναι ταιριαστή επάνω μου η φορεσιά μου.
Κι αν τους κάνω να γελάσουν και ξεσκάσουν
μπορεί τη φάτσα μου για πάντα να ξεχάσουν
και να θυμούνται αυτή τη μάσκα τη γελοία που φοράω
και θα μπορέσω με τους άλλους άνετα να περπατάω.
Δε θα φοβάμαι και δε θα ντρέπομαι για μένα
θα ’ναι τριγύρω μου τα πάντα ευτυχισμένα
δε θα ζηλεύω αυτά που φόραγαν οι άλλοι
θα συνηθίσω εδώ κοντά σου καρναβάλι.
Τέλος καλό όλα καλά
η μάσκα ταίριαξε καλά

Να΄σαι καλά ryche που μοιράζεσαι την έμπνευσή σου μ'εμάς

Ήταν μαγικός ο παραπάνω χορός !

quote:

---

...όλοι λίγο ή πολύ έχουμε χρησημοποιήσει αυτή τη "καταραμένη" μάσκα όχι απαραίτητα για να προσποιηθούμε κάτι που δεν είμαστε αλλα για να κρύψουμε αυτό που είμαστε και αυτό που φοβόμαστε...

---

Πως να σε κάνω να νιώσεις
τους κρυφούς παλμούς του είναι μου,
και ν' ανοίξεις διάπλατα
την κλειδωμένη πόρτα της ψυχής σου...

Στο χαμηλό φως του απογεύματος,
κοίταξέ με στα μάτια
και πέταξε επιτέλους,
τη Μάσκα που μου κρύβει το Πρόσωπό Σου...

Χώρος και χρόνος κενοί
κι ο Λύκος της Στέπας εκεί
να προσπαθεί απεγνωσμένα
τη σκουριασμένη του μάσκα
ν' αποβάλλει.
Απότομα ένιωσε τη βροχή
κι ήταν γλυκιά η αίσθηση
της αφύπνισης
μα η μάσκα βαριά
κι ο χρόνος περνά
κι ο χώρος στενεύει
κι ο Λύκος παλεύει
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

O Λυκος ειναι ο συνειδητοποιημενος Ανθρωπος
που παλευει να βγει απο το ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ..
Που βαρεθηκε να φορα το κουστουμι του κλοουν ~ του παλιατσου..
Βαρια ομως η ΜΑΣΚΑ!!
Επιπλεον η Μασκα τον βοηθα για να ελισσεται!!

Τι θα κανει..?
Θα {υπακουσει} στους {Νομους} της Εσωτερικης Αναγγενησης?
Θα αναδυθει η Ψυχη...
Η΄ θα βαλει Παλι τη Μασκα της ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ?

Αραγε Ποσοι Λυκοι Υπαρχουν Σημερα?

Ο Λύκος είναι ο αληθινός μας εαυτός, αυτός που "κοιμάται" στα βάθη του ασυνειδήτου μας, εκεί που υπάρχει η Μονάδα, ο θείος Σπινθήρας, εκεί που δεν υπάρχει ούτε χρόνος, αλλά ούτε και χρόνος. Εκεί πρέπει να καταδυθούμε και να ενωθούμε μαζί του, να γίνουμε ένα με αυτόν.

Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να αποβάλλουμε την σκουριασμένη μας μάσκα. Ποιά είναι αυτή; Είναι αυτό που βλέπουμε, κοιτώντας τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Ένας εαυτός που είναι βολεμένος έτσι όπως είναι. Ένας εαυτός που δεν θέλει να θυμάται ότι υπάρχει ο άλλος Εαυτός. Ένας εαυτός που είναι κλεισμένος μέσα στο μαντρί και ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνη.

Κάποια στιγμή όμως αυτή η κατάσταση σταματά να υφίσταται. Οι άνεμοι από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα μεταφέρουν διάφορα περίεργα μηνύματα. Μηνύματα που έχουν να κάνουν με την αληθινή μας υπόσταση. Ο Λύκος μέσα μας μπορεί και τα αντιλαμβάνεται. Και κάπου εκεί αρχίζει και ξυπνά από τον "ύπνο" του. Στην αρχή απλά ψιλοανοίγει τα μάτια του και απλά βλέπει με τρόμο είναι η αλήθεια, έναν ηλίθιο να έχει πάρει την θέση του. Αρχίζει και σαλεύει...ο ηλίθιος αρχίζει και δέχεται αυτά τα κύματα που δημιουργεί το ξύπνημα του Λύκου....τον πιάνει πανικός...προσπαθεί να αντισταθεί...είναι μάταιο όμως...

Γρήγορα ξυπνά μία καταιγίδα...μία καταιγίδα όμως που δεν είναι καταστροφική. Το αντίθετο...είναι μία καταιγίδα Αφυπνιστική και Λυτρωτική. Μία καταιγίδα που περνά μέσα από την Αποσύνθεση στην Ανασύνθεση. Μία καταιγίδα που στην κορύφωσή της, ενώνει τα πάντα σε ένα. Και αυτό το ένα περνά μέσα από τον Λύκο, ο οποίος είναι ταυτόχρονα το κέντρο και ο αγωγός που πηγάζει και ξεχύνεται αυτή η απίστευτη δύναμη. Μία δύναμη που δεν έχει σχέση με την έννοια που της αποδίδουν οι άνθρωποι, αλλά έχει σχέση με την Αρμονία.

Επιτέλους ο Λύκος είναι Ελεύθερος, μπορεί και αντιλαμβάνεται τα πράγματα πλέον με εντελώς διαφορετικές αισθήσεις. Επιπρόσθετα δεν υπάρχει πια κανένας ηλίθιος να του την δίνει στα νεύρα. Εχει συμφιλιωθεί πια μαζί του...οι δυό τους είναι πλέον ΕΝΑ.

Υ.Γ. Και όμως φίλη Destiny...υπάρχουν και σήμερα Λύκοι. Είναι μέσα μας και πρέπει να τους αποκαλύψουμε

Tiger! Tiger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye,
Dare frame thy fearful symmetry?
WILLIAM BLAKE

Ναι...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Θα επανελθω ...χωρις Μασκα!!

φιλε Αβαταρ και φιλη Αργω...
το ποιημα που παρεθεσα πιο πανω ηταν απο ενα ροκ συγκροτημα
τις ΜΑΣΚΕΣ δεν ηταν δικο μου ΠΑΝΤΩΣ ΧΑΙΡΟΜΑΙ που ηταν αιτια για μια τοσο δημιουργηκη συζητηση...

αγαπητη Μαρα γραφεις

...............................................................
Εχοντας ομως πλεον βγαλει την μασκα, εχοντας πλεον αποδεχτει τον γυμνο εαυτο μας παραμενουμε μονοι?
...............................................................

παραμενουμε μονοι μεσα στο κελυφος της γνωσης και αυτο οταν προσπαθησουμε να το μεταδωσουμε στους αλλους αναγκαστηκα
μας κανουν περα γιατι η αποκαλυψη της ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΨΕΜΑΤΟΣ
ΠΟΝΑ.ειναι οπως ειπαμε μια πορεια μοναχικη...ο καθενας την βουτια του..μπορει καποιος να μου δειξει το δρομο αλλα οχι και να με σπρωξει να τον διασχισω...

αγαπητη ΑΡΓΩ γραφεις
...............................................................
Θα'χεις ακούσει για ανθρώπους που ξαφνικά εκεί που κανένας δεν το περίμενε ούτε καν οι ίδιοι, σηκώθηκαν κι'έφυγαν αφήνοντας πίσω το κόσμο μέσα στον οποίο ειχαν μάθει χρόνια να ζούν και ακολούθησαν ένα τελείως διαφορετικό...
................................................................

αγαπητη μου δεν θελω να φτασω στο αλλο ακρο...
αναζητω το ΕΙΜΑΙ ΤΩΡΑ ΕΓΩ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ....

Destiny γραφεις υπεροχα το εξης:
.................................................................
Κρυβονται ακομα και απο την Ιδια μας την Υπαρξη ..
.................................................................
ναι αγαπητη συμφωνω...κοιταμε των αλλων τις μασκες...τι υποκριτες
λεμε...μα...εμεις οι ιδιοι...γνομαστε καμπαρσοι στην ιδια μας την ζωη
με την υποκρισια μας ΠΡΟΣ εμας τους ιδιους...

φιλε OLD TIGER τελικα δεν γερασες πολυ...
μιλας για τον ΛΥΚΟ...ναι εχεις δικιο...
αν και εγω το Υπερεγω τον νιωθω πιο πολυ ΑΕΤΟ...
νομιζω οτι ο ανθρωπος εχει τις ριζες του πιο πολυ στον
ουρανο παρα στην γη...

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ
ΠΟΥ ΠΕΤΑΤΕ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ ΣΑΣ...

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΑΣ ΣΙΧΑΘΗΚΑ

ΔΕΝ ΦΟΡΑΩ ΜΑΣΚΑ.
ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΣΑΣ ΟΤΑΝ ΑΝΤΙΚΡΙΖΕΤΕ ΣΤΗΝ ΩΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΟΥ.....
ΟΤΙ Η ΜΑΣΚΑ ΣΑΣ....ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΚΕΡΙ ....
+ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΣΤΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΜΟΥ...

"ΗΡΘΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΩΣ
ΜΑ "ΕΓΩ" ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ....ΕΠΙΣΤΡΕΨΑ ΠΙΑ..."
ΑΝΤΙΟΟΟΟΟΟΟ......