- Συναισθήματα Θαυμάτων - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Ένα από αυτά, το "The science of miracles" μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.
Ο Greeg Braden υποστηρίζει ότι μέσα από το συγκεκριμένο τρόπο προσευχής που περιγράφει στο Video, (είναι προσευχή για όλο τον κόσμο και όχι για κάποια συγκεκριμένη θρησκεία) μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα γύρω μας!
Λέει και για κάποια πειράματα που έχουν γίνει σχετικά με μεγάλη επιτυχία, όπως... μείωση της εγκληματικότητας, ανάρρωση, αλλαγή του DNA κλπ. Δείτε το video (αν δεν το έχετε δει) και ξεκινάμε την κουβέντα μας γιατί νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να αναλύσουμε λίγο το θέμα (Θετικά ή Αρνητικά).
Σας παραθέτω το link του πρώτου video στο YouTube και μέσα από αυτό ακολουθήστε και τα υπόλοιπα τμηματά του. Είναι με Ελληνικούς υπότιτλους.
http://www.youtube.com/watch?v=PH4S_DnbN5E
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
http://vickytoxotis.blogspot.com/2009/12/blog-post_4369.html
Είναι ένα υπέροχο θέμα!
Πραγματικά ενδιαφέρον θέμα...
πόσο μάλλον αν το συνδυάσεις με την "εκπαίδευσή" μας,
την εκπαίδευση όλου του δυτικού πολιτισμού.
Είμαστε εκπαιδευμένοι έτσι ώστε αν κάποιος μας πει κάτι παρόμοιο, (πχ
ότι αντί για γιατρό πήγε σε πρακτικό) δεν θα τον πούμε απλά γραφικό,
αλλά μπορεί να τον πλακώσουμε και στο ξύλο. :)
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου και ελπίζω να συμμετέχουν και άλλοι.
δεν θέλουμε αρκετά...
quote:
Πάντα μου έκανε εντύπωση, ότι γίνεται αυτο που θέλουμε ομως,μάλλον
δεν θέλουμε αρκετά...
Ή ίσως δεν γίνεται, όχι γιατί δεν θέλουμε αρκετά, αλλά γιατί δεν ξέρουμε τι θέλουμε
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
συγκεκριμένος,πετυχαίνει αυτό που θέλει..Αλλά, μέσα του δεν έχει μάθει να διαφοροποιεί τις φορές αυτές, απο εκείνες που δεν είναι σίγουρος, όχι γιατί το τι θέλει,αλλά ούτε καν για το αν το θέλει...
Όταν, όμως, επαναλαμβάνω, ξέρει τι θέλει, είναι σίγουρος και αποφασισμένος, μπορεί να φτάσει ...να συνομωτήσει όλο το σύμπαν υπέρ του...Αφού ο άνθρωπος ειναι ο μικρόκοσμος, η μικρή απεικόνιση του σύμπαντος, επηρεάζει το μικρό και το μεγάλο...Αν έχει μπεί εκεί που πρέπει να είναι,στη θέση που έχει γίνει γι αυτόν/ήν, να ξέρει τι πρέπει να κάνει και να κάνει μόνο αυτά που πρέπει να κάνει κάθε φορά, δίχως να προσθετει ...
Τότε, εναρμονίζεται κανείς με τον ρυθμό τηε φύσης των πραγμάτων, μπορεί να βγει απο τον κόσμο αυτό και να δει την αλήθεια, να αντιληφθεί τον πραγματικό κόσμο που υπάρχει γύρω μας και δεν βλέπουμε...Μόνο τότε, μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας...
Και εξ αυτού, να ξέρουμε τι θέλουμε...
quote:
Έχεις απόλυτο δίκαιο αγαπητή Nemesi...Πάντα ο άνθρωπος, όταν ειναι
συγκεκριμένος,πετυχαίνει αυτό που θέλει..Αλλά, μέσα του δεν έχει μάθει να διαφοροποιεί τις φορές αυτές, απο εκείνες που δεν είναι σίγουρος, όχι γιατί το τι θέλει,αλλά ούτε καν για το αν το θέλει...
Όταν, όμως, επαναλαμβάνω, ξέρει τι θέλει, είναι σίγουρος και αποφασισμένος, μπορεί να φτάσει ...να συνομωτήσει όλο το σύμπαν υπέρ του...Αφού ο άνθρωπος ειναι ο μικρόκοσμος, η μικρή απεικόνιση του σύμπαντος, επηρεάζει το μικρό και το μεγάλο...Αν έχει μπεί εκεί που πρέπει να είναι,στη θέση που έχει γίνει γι αυτόν/ήν, να ξέρει τι πρέπει να κάνει και να κάνει μόνο αυτά που πρέπει να κάνει κάθε φορά, δίχως να προσθετει ...
Τότε, εναρμονίζεται κανείς με τον ρυθμό τηε φύσης των πραγμάτων, μπορεί να βγει απο τον κόσμο αυτό και να δει την αλήθεια, να αντιληφθεί τον πραγματικό κόσμο που υπάρχει γύρω μας και δεν βλέπουμε...Μόνο τότε, μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας...
Και εξ αυτού, να ξέρουμε τι θέλουμε...
Δεν θα διαφωνήσω μαζί σου, πιστεύω κι εγώ ότι μπορούμε να το καταφέρουμε, όμως πρέπει να αντιληφθούμε αυτό που υπάρχει γύρω μας ή αυτό που υπάρχει μέσα μας?
Ελενα
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Δεν είναι έτσι;
Τότε, γιατί όλοι μας, εμπιστευόμαστε το έξω;
Ναι, το "μέσα" είναι κατά πολύ ισχυρότερο από το "έξω" όπως το να συγχωράς είναι πολύ ισχυρότερο από το να ζητάς συγγνώμη.
Είναι επίσης κατά πολύ πιο αξιπερίεργο και θαυμαστό. Τι μας κρατά λοιπόν!? Πώς περιμένουμε να αποκτήσουμε εμπιστοσύνη για το "μέσα" μας χωρίς να το μελετήσουμε πρώτα? Όλα αρχίζουν από το "μέσα". Και αυτό μας κάνει παντελώς άσχετους για την αρχή!! Δεν λέω, οι επιστήμονες έχουν εκδόσει ευσταθείς και αξιοπρεπείς ερμηνείες για την αρχή, αλλά μήπως η αρχή τους δεν είναι η πραγματική ΑΡΧΗ. Οι ιδέες τους φτάνουν μέχρι το Big Bang και εκεί σταματούν γιατί απλά δεν υπήρχε ο χρόνος πριν από αυτό το "γεγονός". Σήμερα, νέες παράξενες θεωρίες κοιτούν "λίγο" πιο πίσω από την Μεγάλη Έκρηξη, όπως η θεωρία των χορδών η οποία προβλέπει ένα προηγούμενο σύμπαν που κατάρρεψε στην σημιακή ιδιομορφία πριν την Μεγάλη Έκρηξη.
Αυτό είναι μόνο το "έξω", και κατ'ακρίβειαν ένα μικρό μέρος του. Τι συνέβει όμως πιο "πριν"? Η λέξη "πριν" συνδέεται με τον χρόνο ο οποίος άρχισε κατά το Big Bang, και γι'αυτό δεν μπορούμε να καθορίσουμε ότι υπήρχε κάτι πριν απ'αυτό.
Αν κοιτάξουμε και λίγο το "μέσα" όμως? Με την θεωρία της σχετικότητας ο θείος Αλβλερτος μας έδειξε ότι ζούμε σε ένα τετραδιάστατο χωροχρονικό σύμπαν το οποίο δεν μπορούμε να αντιληφθούμε και στο οποίο τα πάντα κινούνται παράλληλα στο χρόνο. Αυτό είναι ένα παράδειγμα βασισμένο στην επιστήμη (που πολλές φορές συγκρούεται ανελέητα με τις "αφύσικες" ερωτήσεις/σκέψεις/παρατηρήσεις) που δείχνει πως δεν ξέρουμε καν που ζούμε, που υπάρχουμε.
Το "μέσα" είναι το κλειδί των παντών, απλά δεν το βλέπουμε για η ηλιθιότητα μας έκανε τυφλούς. Όπως ο Αϊνστάιν είπε... "Δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανρώπινη ηληθιότητα".
ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ
Και ποια είναι η θέση μας, στον κόσμο όλόκληρο;Σαν όντα εννοώ...Αυτό πρέπει να καταλάβουμε...
Και η συνειδητοποίηση της ύπαρξης του ανθρωπου, έχει μεγάλη σημασία, αλλά, πρέπει να είναι σίγουρος ότι ξέρει ποιός είναι, σε σχέση με ότι συνυπολογίζεται...Τότε, ξέρει και τι πρέπει να κάνει..Αυτή η γνώση ,υπάρχει μέσα μας, αλλά την επικαλύπτουμε με τεχνητές και μερικές γνώσεις του σήμερα...Έτσινεκρώνουμε τις αισθήσεις μας, την ίδια την αντίληψη μας....Έχουμε πάθει ένα μπλάκ άουτ, μονοι μας και δεν λέμε να βγούμε, αλλά, θα γινει κι αυτό.Στην ώρα του..
Πρέπει, όμως, να κοιτάξουμε μέσα μας, έχουμε ένα υπέροχο κόσμο εκεί, ίσως πιο όμορφο απο ότι βλέπουμε....
Νομίζω ότι ο φόβος είναι αυτός που μας κρατάει και εμπιστευόμαστε το "έξω" μας, γιατί το ξέρουμε, γιατί είναι ίσως πιο απτό, ενώ το "μέσα" μας το έχουμε ξεχάσει:)
Καλή χρονιά σε όλους:)
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
quote:
Κι όμως, είναι παράξενο....Αυτό που είναι δικό μας, το μέσα μας,μας φοβίζει πιο πολύ απο ότι είναι έξω...Γιατί άραγε;
Γιατί αυτό πρέπει να αντιμετωπίσουμε, να αλλάξουμε ίσως, να εξελίξουμε ίσως, να μάθουμε ίσως
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
να κάνουμε κάτι άλλο;Μήπως είμαστε απλά παιδιά,φίλη Nemesi, που αρνούνται να μεγαλώσουν;
quote:
Μήπως όμως είναι η αντίδραση μας στο καθορισμένο,η αυθαιρεσία μας
να κάνουμε κάτι άλλο;Μήπως είμαστε απλά παιδιά,φίλη Nemesi, που αρνούνται να μεγαλώσουν;
Δηλαδή καλέ μου trexagireve, αν κατάλαβα καλά λες ότι φοβόμαστε το παιδί που έχουμε μέσα μας και που αρνείται να μεγαλώσει? Μα τότε το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να του δώσουμε αγάπη για να μην φοβάται και δεν χρειάζεται να μεγαλώσει
Τα παιδιά βλέπουν συνήθως με τα μάτια της ψυχής και αυτό είναι πολύ καλό αν είμαστε μέσα μας παιδιά
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Δεν υπάρχει ο φόβος στον άνθρωπο παιδί, αλλά η ανωριμότητα και επιολαιότητα μέσω συναισθηματικών επηροών,του παιδιού, που,δυστυχώς,
πρέπει να μεγαλώσει,όπως προείπα...
Το θέμα είναι ότι αυτο γίνεται, επειδή ο άνθρωπος δεν προσέχει τον χώρο που βρίσκεται, τον κόσμο και ότι τον κινεί και τον πνευματικό ανώτερο του Ον που τα έφτιαξε και τον ίδιο επισης,ονόμασε υιό Του,πιο πολύ...Άν δώσει προσοχή στο ότι γίνεται γύρω του, όπως πραγματικα συμβαίνει κι όχι όπως το θέλει, τότε θα μπορεί να είναι στη θέση του, εκεί που πρέπει να είναι,αρμονικά με το σύνολο...
Αν μπορέσει και δει,θα ξέρει και τι να κανει...
Ξέρεις, παλιά οι προφήτες, ονομάζονταν βλέποντες...Καθόλου τυχαίο, σε πληροφορώ...Ο άνθρωπος, μπορεί να δει και να φερθεί αναλόγως..Οι προσωπικές μας επιλογές μας βγάζουν εκτός...
Αν προσπαθούμε να είμαστε ενεργοί,με λίγη σημειωτική,γίνονται θαύματα...Πίστεψε με...
Τα παιδιά πολλές φορές είναι πιο ώριμα και πιο σοβαρά από εμάς τους μεγάλους... κοίτα γύρω σου, πιστεύεις ότι αν τα παιδιά ήταν ηγέτες των χωρών θα γινόταν τόσοι πόλεμοι?
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Τα παιδιά, είναι ήδη στον ουρανό,κατακτούν τη βασιλεία των ουρανών,έχουν ήδη μέσα τους την αιωνιότητα....Αλλά,το χάνουμε όλοι, μεγαλώνοντας και ...εκλογικευόμενοι...
Αλήθεια, η λογική, γιατι στέκεται πάντα απέναντι στο παραμύθι;
). Το να προσπαθούμε να εξηγούμε τα πάντα με τη λογική οδηγεί τον άνθρωπο σε λάθος συμπεράσματα τα οποία θεωρεί απόλυτα. Με τον καιρό, όμως, σιγά σιγά ανακαλύπτουμε πως αυτά που θεωρούσαμε απόλυτα, είναι στην πραγματικότητα σχετικά. Σιγά σιγά καταργούμε τον όρο της λογικής όπως τον γνωρίζαμε. Από τη στιγμή που η επιστήμη άρχισε να "παραμερεί" τη λογική, πλήθος νέων κομψών θεωριών για τον κόσμο μας εμφανίστηκαν με ευστάθεια. Σήμερα, η διάκριση μεταξύ λογικού και παράλογου είναι μηδαμινή. Το πρόβλημα είναι πως ο άνθρωπος αρνείται να το δεχτεί αυτό παραμένοντας προσκολλημένος στο "λογικό" κόσμο. Αν όλα λειτουργούσαν με τη λογική, μπορούμε άνετα να πούμε πως τίποτα δεν θα υπήρχε σήμερα. Η φύση είναι υπερβολικά "παράλογη" για να ευσταθεί σε ένα λογικό κόσμο. Το πιο αδιαμφησβήτητο παράδειγμα για αυτήν την παράλογη φύση μας είναι η κβαντική μηχανική. Ικανότητα ύπαρξης ενός σωματιδίου ταυτόχρονα σε δύο μέρη, διαπερατότητα "λόφων" με υπερβολικά λίγη ενέργεια με τη δημιουργία σηράγγων, ανταλλαγή σημάτων με ταχύτητες εξαιρετικά υψηλές (πιο υψηλές και απ'αυτήν του φωτός) με τέτοιο τρόπο ώστε να μην έρχονται σε σύγκρουση με τις υπόλοιπες μας γνώσεις, η αβεβαιότητα των παντών, κτλ.Χάρις όμως αυτήν την εγκατάλειψη της λογικής, η ανθρωπότητα προχωρά μπροστά σε μια δεκαετία περισσότερο απ'όσο είχε προχωρήσει τα τελευταία 1000 χρόνια!! Οι μύθοι γίνονται θεωρίες.
Η λογική ήταν το μεγάλο εμπόδιο που μας κρατούσε τόσο παθητικούς (και που εξακολουθεί να μας κρατά). Ήταν μια λάθος διατύπωση, μια εσφαλμένη προσπάθεια, για την κατανόηση του κόσμου μας και, όπως όλες οι εσφαλμένες προσπάθειες, έχει πλέον κατακριθεί/τροποποιηθεί/απορριφθεί. Ανήκει στο παρελθόν και εκεί θα παραμείνει. Όμως πρέπει να παραδέχτουμε πως άντεξε αφάνταστα μεγάλο χρονικό διάστημα στις προκήσεις που αντιμετώπισε. Είναι, κατά τη γνώμη μου, η πιο επιτυχημένη διατύπωση του ανθρώπου, αν και λανθασμένη. Κατάφερε να αντέξει την επόχη που εμφανίστηκαν τα θαύματα, οδήγησε την ανθρωπότητα σε μια πανοραμική άποψη της φύσης αλλά οδήγησε και στην αυτοκαταστροφή της.
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΠΈΡΑΣΜΑ: Η λογική δεν υφίσταται στη φύση σε τέτοιο βαθμό όπως φανταζόμασταν. Έχει ξεκινήσει η επόχη όπου το παράλογο θεωρείται φαινόμενο!! Έτσι στη λογική δίνεται ένας καινούριος ορισμός: η ικανότητα του ανθρώπου να εξηγεί τα πάντα με ευσταθή φαντασία
ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ