- Τι γνωρίζουμε για τη δημιουργία του Κόσμου - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
ελαχιστοςΤο θέμα είναι τεράστιο και εγώ πολύ λίγος για να δώσω την σωστή απάντηση. Θα προσπαθήσω να γράψω τι θεωρώ σωστό χωρίς να είναι σίγουρα έτσι.
Αν το ψάξω καλύτερα ίσως αλλάξω γνώμη.
Κρατώ αυτό, σαν πολύ θετικό στοιχείο, και σχολιάζω την άποψη σου πως
quote:
Οπότε ΝΟΜΙΖΩ πως:
Η συνείδηση, είναι δική μας. Είναι όμως Θείο δώρο διότι δεν προήρθε από το "χώμα και νερό" που είμαστε πλασμένοι αλλά κατευθείαν από τον Θεό ο οποίος είναι πνεύμα.
Δηλαδή η συνείδηση δεν προήρθε με τα χρόνια καθώς εξελισσόταν βιολογικά ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Ούτε εξελίχθηκε μαζί με κάποιο ζωτικό όργανο του ανθρώπινου οργανισμού.
Από τότε που ξεφύτρωσε ο πρώτος άνθρωπος στην Γη, ο σπόρος της συνείδησης υπήρχε μέσα του ως Θείο δώρο απευθείας από τον Θεό.
Ένα δώρο απευθείας από τον μόνο Αγαθό με τα χαρακτηριστικά Του τα οποία είναι: Αγάπη, Ειρήνη, Δικαιοσύνη.
Αυτή η προσέγγισή , θεωρεί την συνείδηση σταθερή και αμετάβλητη, ίδια σε κάθε άνθρωπο.
Πέραν αυτού, φαίνεται πλέον να συσχετίζεις άμεσα την συνείδηση με τον “ηθική”, δηλαδή με το “καλό” και το “κακό”.
Έτσι θεωρώντας την συνείδηση σαν θείο δώρο, που εμπεριέχει ηθικούς κανόνες , θεωρείς αυτονόητο πως η “αρχική” θεόσταλτη συνείδηση, ήταν εναρμονισμένη με το ηθικά καλό.
Κοντολογίς, όλοι οι άνθρωποι κατά την άποψή σου, γεννιόνται (φυτρώνουν), έχοντας εξ από ανέκαθεν τα ίδια ανθρώπινα χαρακτηριστικά του σύγχρονου ανθρώπου, χωρίς καμία φυσιολογική, ανατομική , πνευματική ή άλλη διαφοροποίηση, και επί πλέον, έχοντας εφοδιαστεί εξ αρχής με την ίδια συνείδηση, με αυτή που τους “χαρίζεται” σήμερα, κατά την γέννησή τους.
Σωστά κατάλαβα?
Ο συσχετισμός της συνείδησης με την ηθική, είναι κατανοητός.
Έτσι δικαιολογείται και αυτό που ονομάζουμε “έλεγχος συνείδησης” που οδηγεί σε τύψεις, ενοχές, θλίψη, κλπ κλπ , αλλά και σε χαρά , αγαλλίαση , ενθουσιασμό κλπ κλπ
Δεν αναφέρομαι στα επόμενα σχόλιά σου , γιατί εμμέσως σχετίζονται με αυτά που θέλω να δείξω στην συνέχεια, και αφού ακούσω , τον δικό σου σχολιασμό πάνω σε αυτά που ήδη σου ανέφερα
Υπάρχουν και οφείλουμε να εξετάσουμε, και περιπτώσεις (κατάστασης) συνείδησης, όπως για παράδειγμα, “νοσούσα συνείδηση”, “διχασμός συνείδησης”
Γνωρίζεις αυτές τις περιπτώσεις φαντάζομαι, μια και έχεις ο ίδιος αναγνωρίσει το τεράστιο εύρος του θέματος που κουβεντιάζουμε.
Ας υποθέσουμε ότι η συνείδηση είναι ανεξάρτητη απο την ύλη και πιθανόν δημιουργός της.Θα κάνουμε ένα υπερβατικό ταξίδι,πηγαίνοντας στην "χώρα" της συνείδησης, εκεί όπου, η συνείδηση ευρίσκεται σε άϋλη κατάσταση, εκεί όπου οι γνωστοί νόμοι της φυσικής, δεν ισχύουν.
Και δεν ισχύουν επειδή, αφορούν την ύλη,κάτι που δεν υπάρχει,τουλάχιστον όχι με την τρισδιάστατη μορφή που εμείς γνωρίζουμε.
Στη χώρα αυτή υπάρχουν πολλές συνειδήσεις,πολλά πνεύματα,που περιφέρονται στον δικό τους κόσμο.Εχουν δύναμη.Απεριόριστη δύναμη επι της ύλης.Μπορούν να δημιουργήσουν και να εποικίσουν κόσμους ολόκληρους,με διαφορετικούς χαρακτήρες κάθε φορά.
Κάτι σαν τους προγραμματιστές παιχνιδιών όπως π.χ το League of legends,όπου το πνεύμα ( παίκτης ) διαλέγει σώματα ( ηρωες ) τους ντύνει τους εξοπλίζει και τους βάζει να πολεμούν,να σκοτώνονται,να ματώνουν,να αγαπούν, να βοηθούν και όλα τα γνωστά χαρακτηριστικά των e-ηρώων,των παιχνιδιών.Οι χαρακτήρες είναι άψυχοι,ακίνητοι,μέχρι κάποιος παίκτης να τους ενεργοποιήσει.Είναι απλά εικονίδια,μέχρις ότου κάποιος τους εμφυσήσει πνοή ( ενέργεια ).
Αν λοιπόν στην χώρα αυτη των συνειδήσεων,εμείς οι άνθρωποι και όλος ο υλικός μας κόσμος, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα e-game των καθ'όλα ανώτερων συνειδήσεων?
Αν απλώς περνούν τον χρόνο τους,όπως εμείς με τους e-ήρωές μας?
Αν "ενσαρκώνουν" ένα κομάτι της ύπαρξής τους,ώστε να κινούν τα νήματα των δημιουργημάτων τους,αποκομίζοντας εμπειρίες κ.λ.π, πώς θα ήμασταν σε θέση να το γνωρίζουμε?
Και εμείς τι κάνουμε?Δημιουργούμε θεότητες,τις λατρεύουμε,σκοτώνουμε για αυτές,μισουμε,αγαπάμε,βοηθάμε,υπερηφανευόμαστε,εγκληματούμε,πλουτίζουμε,φιλοσοφούμε και όλα όσα κάνουν και οι ήρωες των ηλεκτρονικών μας παιχνιδιών.Οι ήρωες αυτοί κινούνται αναλόγως των συνειδήσεων των χρηστών τους, εμάς δηλαδή.
Οσες πιθανότητες έχει να ισχύει αυτο το σενάριο,άλλες τόσες έχει και να είναι μπούρδα.
Επομένως: < ματαιότης ματαιοτήτων...> και < εν οίδα,ούκ οίδα >.
Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα,εκατοντάδων χιλιάδων ετών και θα εξακολουθούν να υπάρχουν για εκατοντάδες χιλιάδες έτη.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Οπότε ΝΟΜΙΖΩ πως:
Η συνείδηση, είναι δική μας. Είναι όμως Θείο δώρο διότι δεν προήρθε από το "χώμα και νερό" που είμαστε πλασμένοι αλλά κατευθείαν από τον Θεό ο οποίος είναι πνεύμα.
Δηλαδή η συνείδηση δεν προήρθε με τα χρόνια καθώς εξελισσόταν βιολογικά ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Ούτε εξελίχθηκε μαζί με κάποιο ζωτικό όργανο του ανθρώπινου οργανισμού.
Από τότε που ξεφύτρωσε ο πρώτος άνθρωπος στην Γη, ο σπόρος της συνείδησης υπήρχε μέσα του ως Θείο δώρο απευθείας από τον Θεό.
Ένα δώρο απευθείας από τον μόνο Αγαθό με τα χαρακτηριστικά Του τα οποία είναι: Αγάπη, Ειρήνη, Δικαιοσύνη.Αυτή η προσέγγισή , θεωρεί την συνείδηση σταθερή και αμετάβλητη, ίδια σε κάθε άνθρωπο.
Πέραν αυτού, φαίνεται πλέον να συσχετίζεις άμεσα την συνείδηση με τον “ηθική”, δηλαδή με το “καλό” και το “κακό”.
Έτσι θεωρώντας την συνείδηση σαν θείο δώρο, που εμπεριέχει ηθικούς κανόνες , θεωρείς αυτονόητο πως η “αρχική” θεόσταλτη συνείδηση, ήταν εναρμονισμένη με το ηθικά καλό.Κοντολογίς, όλοι οι άνθρωποι κατά την άποψή σου, γεννιόνται (φυτρώνουν), έχοντας εξ από ανέκαθεν τα ίδια ανθρώπινα χαρακτηριστικά του σύγχρονου ανθρώπου, χωρίς καμία φυσιολογική, ανατομική , πνευματική ή άλλη διαφοροποίηση, και επί πλέον, έχοντας εφοδιαστεί εξ αρχής με την ίδια συνείδηση, με αυτή που τους “χαρίζεται” σήμερα, κατά την γέννησή τους.
Σωστά κατάλαβα?
Αν εξαιρέσεις το κομμάτι της πρότασης "Κοντολογίς, όλοι οι άνθρωποι κατά την άποψή σου, γεννιόνται (φυτρώνουν), έχοντας εξ από ανέκαθεν τα ίδια ανθρώπινα χαρακτηριστικά του σύγχρονου ανθρώπου, χωρίς καμία φυσιολογική, ανατομική , πνευματική ή άλλη διαφοροποίηση,"
στα υπόλοιπα έχεις πέσει μέσα σε αυτό που θέλω να πω.
Δώσε μου λίγο χρόνο να βρω τα σωστά λόγια για το περιγράψω.
quote:
Ο συσχετισμός της συνείδησης με την ηθική, είναι κατανοητός.
Έτσι δικαιολογείται και αυτό που ονομάζουμε “έλεγχος συνείδησης” που οδηγεί σε τύψεις, ενοχές, θλίψη, κλπ κλπ , αλλά και σε χαρά , αγαλλίαση , ενθουσιασμό κλπ κλπ
Σωστό
quote:
Δεν αναφέρομαι στα επόμενα σχόλιά σου , γιατί εμμέσως σχετίζονται με αυτά που θέλω να δείξω στην συνέχεια, και αφού ακούσω , τον δικό σου σχολιασμό πάνω σε αυτά που ήδη σου ανέφεραΥπάρχουν και οφείλουμε να εξετάσουμε, και περιπτώσεις (κατάστασης) συνείδησης, όπως για παράδειγμα, “νοσούσα συνείδηση”, “διχασμός συνείδησης”
Γνωρίζεις αυτές τις περιπτώσεις φαντάζομαι, μια και έχεις ο ίδιος αναγνωρίσει το τεράστιο εύρος του θέματος που κουβεντιάζουμε.
Φυσικά και τις γνωρίζω, δεν είμαι όμως σίγουρος αν η ασθένεια είναι της συνείδησης ή κάποιον άλλων μελών της ανθρώπινης υπόστασης τα οποία μέλη ως ασθενή δεν επιτρέπουν στον άνθρωπο να αναπτύξει το θέλημα του σύμφωνα με την συνείδηση του.
υγ.Θεώρησε αυτό το ποστ ως το Α μέρος, θα κάνω άλλο ένα σύντομα ώστε να έχεις ολοκληρωμένη πιστεύω την άποψη μου.
Μετά θα ήθελα και εγώ την δική σου για την μελετήσω.
Edited by - ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ on 16/01/2013 16:30:17
Έχω σπάσει το κεφάλι μου να βρω στα κείμενα μου που και πως σύνδεσα την εξέλιξη ή την μη εξέλιξη του ανθρώπου με την συνείδηση και δεν μπορώ.
Νομίζω δεν θα ξεμπερδέψουμε με αυτό το ποστ, οπότε αν δεν τα καταφέρω πάλι ξαναρώτα φίλε και σιγά σιγά θα πιστεύω θα καταλήξουμε στο τι θέλω να πω.
Βασικά εγώ φταίω που δεν μπορώ να αποδώσω σωστά αυτά που σκέφτομαι, αλλά εκτός απο συγγνώμη... δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο...
quote:
Κοντολογίς, όλοι οι άνθρωποι κατά την άποψή σου, γεννιόνται (φυτρώνουν), έχοντας εξ από ανέκαθεν τα ίδια ανθρώπινα χαρακτηριστικά του σύγχρονου ανθρώπου, χωρίς καμία φυσιολογική, ανατομική , πνευματική ή άλλη διαφοροποίηση,
Ο άνθρωπος υπάγεται και αυτός στον συμπαντικό νόμο της εξελίξεως.
Η φυσιολογική,η ανατομική,εν μέρη και η πνευματική διαφοροποίηση από γενεά σε γενεά είναι αποδεδειγμένη και επιστημονικά όχι μόνο θεωρητικά. Πως συνδέετε όμως αυτό με την συνείδηση;
Δηλαδή σε τι επηρεάζει την ποσότητα ή την ποιότητα της συνείδησης αυτό;
Το ότι εξελισσόμαστε δηλαδή ως είδος μας κάνει πιο ευσυνείδητους;
Τότε δεν υπάρχει αγαθός δημιουργός, αλλά πολύ κωλόπαιδο δημιουργός, διότι με έφερε στην ζωή τώρα, ενώ αν περίμενε μερικές δεκάδες; εκατοντάδες; χιλιάδες; χρόνια, θα ήμουν σε πλεονεκτικότερη θέση...
Δεν θα ήταν και δίκαιος όμως, καθώς αδίκησε τους ανθρώπους που ήρθαν στην ζωή πριν το πλήρωμα της συνειδήσεως...
Θέλω να πω πως αν συνδεθεί η εξέλιξη του ανθρώπου με κάποιο αυξητικό συνειδησιόμετρο, τότε μόνο μέσω των διαδοχικών ενσαρκώσεων θα μπορούσε να υπάρξει τέτοιο σενάριο, στο δικό μου πάντα το μυαλό.
Σε αυτήν την περίπτωση όλο το ανθρώπινο είδος δια των διαδοχικών μετενσαρκώσεων και της αυτοεξέλιξης κάποτε θα κατέληγε στην απόλυτη ευσυνειδησία άρα και στην ταύτιση του θελήματος του με του Δημιουργού. Χωρίς να αδικούνται οι παλαιότερες γενεές.
Προσωπικά δεν την δέχομαι όμως αυτην την θεωρεία, και για άλλους λόγους αλλά και διότι μου καταργεί το αυτεξούσιο, απλά είμαι μία σειρά συναρτήσεων κώδικα που με μαθηματική ακρίβεια κάποτε θα γίνω το αποτέλεσμα που με προγραμμάτισαν...
Προσπαθώντας να καταλήξω: Ο Αδάμ είχε μέσα του τον ίδιο σπόρο συνείδησης με τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη, αλλά και με εμένα αλλά και τον Μέγα Ναπολέοντα.
Το θέλημα μας, το οποίο επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες είναι αυτό που μεταβάλετε και πότε πάει από εδώ και πότε από εκεί.
Αυτό έκανε πχ τον Αδάμ πιο ευσυνείδητο από τον Μέγα Ναπολέοντα παρά την μεγάλη χρονική και γενεαλογική απόσταση τους, αλλά όχι πιο ευσυνείδητο από τον Σωκράτη ας πούμε.
Επίσης το ότι σήμερα οι άνθρωποι έχουν πχ μεγαλύτερο γνωστικό πεδίο και αξιολογότερη αντιληπτική ικανότητα από ανθρώπους άλλων παλαιών εποχών δεν έχει να κάνει με το ποσοστό συνείδησης που κουβαλάει κάποιος άνθρωπος. Μάλιστα θα έλεγα: Μακάρι οι πτωχοί το πνεύματι.
Συνείδηση κατά την γνώμη μου πάντα είναι να μπορείς το βράδυ να κλείσεις τα μάτια σου και να κοιμηθείς ήσυχος... και αυτό δεν αλλάζει σε καμία εποχή.
Ελπίζω να κατάφερα να ξεκαθαρίσω το θέμα αν όχι ξαναρώτα με μέχρι να βαρεθείς :)
Στο εικοτολογικό κείμενό σου μου φαίνεται ότι έχουμε πολλά κοινά στοιχεία με αυτό που κατέθεσα παραπάνω ως χιούμορ:
quote:
Αν κάθε φορά κρατάς το αποτέλεσμα του κάθε συμπαντικού κύκλου,στο τέλος θα έχεις σούπερ συλλογή έλλογων πλασμάτων,κατάλληλη για το πιο VIP τσίρκο.
Αλλά όπως είπες,δύσκολα θα δούμε ,αν δούμε, όλο το παζλ.
Πάντως ενώ διδάσκομαι συνήθως,από τα πάντα προσεγμένα κείμενα του Κηφέα,στο κομμάτι συνείδηση,δύσκολα θα αποδεχθώ κατ' ανάγκη, ένταξή της, σε επιστημονικές εξηγήσεις.
Όχι γιατί δεν υπάρχουν,αλλά γιατί εμείς -ως ανθρωπότητα-δεν κατέχουμε -ακόμη;- την γνωσιακή δυνατότητα να το κάνουμε.
Το μόνο που μπορώ να δεχθώ,είναι ότι προφανώς όπως υπάρχει το γονίδιο του αλτρουισμού,ίσως υπάρχει και κάποιο ή κάποια γονίδια που σχετίζονται με το είδος-ποσοτικό και ποιοτικό- της συνείδησης.
Είδομεν,αλλά ...πότε;
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 17/01/2013 12:01:58
quote:
Ελαχιστος
Βασικά εγώ φταίω που δεν μπορώ να αποδώσω σωστά αυτά που σκέφτομαι, αλλά εκτός απο συγγνώμη... δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο...
Φίλε μου δεν φταίς εσύ, αλλά η έννοια της συνείδησης, που είναι πολύ ευρεία, και νοείται διαφορετικά από τον καθένα μας, γιαυτό μην ζητάς συγμώμη.
Συζήτηση κάνουμε , εξετάζοντας κάθε άποψη.
quote:
Ο άνθρωπος υπάγεται και αυτός στον συμπαντικό νόμο της εξελίξεως.
Η φυσιολογική,η ανατομική,εν μέρη και η πνευματική διαφοροποίηση από γενεά σε γενεά είναι αποδεδειγμένη και επιστημονικά όχι μόνο θεωρητικά.
Σε αυτό συμφωνώ και εγώ.
quote:
Πως συνδέετε όμως αυτό με την συνείδηση;
Δηλαδή σε τι επηρεάζει την ποσότητα ή την ποιότητα της συνείδησης αυτό;
Το ότι εξελισσόμαστε δηλαδή ως είδος μας κάνει πιο ευσυνείδητους;
Γιατί όχι?
Αν η συνείδηση συνδέεται με την γνώση του κόσμου και του εαυτού μας, καθώς και με την εκάστοτε ηθική του ατόμου και της κοινωνίας του όπως αυτή ιστορικά/χρονολογικά , τοπικά/φυλετικά διαμορφώνεται και διαφοροποιείται, γιατί η συνείδηση να παραμένει σταθερή και να μην εξελίσσεται?
Οι ανθρωποθυσίες, για παράδειγμα, μια κοινή πρακτική σε όλους τους λαούς , όχι υποχρεωτικά την ίδια εξελικτική εποχή για όλες τις κοινωνίες των ανθρώπων, ..."αποκαλύπτει" πως η “ηθική” δεν είναι σταθερή αλλά εξελίσσεται
Αν – όπως δεχτήκαμε – η συνείδηση σχετίζεται με την ηθική, θα πει πως και αυτή εξελίσσεται.
Ή κάνω λάθος?
quote:
Τότε δεν υπάρχει αγαθός δημιουργός, αλλά πολύ κωλόπαιδο δημιουργός, διότι με έφερε στην ζωή τώρα, ενώ αν περίμενε μερικές δεκάδες; εκατοντάδες; χιλιάδες; χρόνια, θα ήμουν σε πλεονεκτικότερη θέση...
Δεν θα ήταν και δίκαιος όμως, καθώς αδίκησε τους ανθρώπους που ήρθαν στην ζωή πριν το πλήρωμα της συνειδήσεως...
Γιατί θεωρείς υποχρεωτική την ύπαρξη ενός “κωλόπαιδου δημιουργού” σου?
quote:
Θέλω να πω πως αν συνδεθεί η εξέλιξη του ανθρώπου με κάποιο αυξητικό συνειδησιόμετρο, τότε μόνο μέσω των διαδοχικών ενσαρκώσεων θα μπορούσε να υπάρξει τέτοιο σενάριο, στο δικό μου πάντα το μυαλό.
Σε αυτήν την περίπτωση όλο το ανθρώπινο είδος δια των διαδοχικών μετενσαρκώσεων και της αυτοεξέλιξης κάποτε θα κατέληγε στην απόλυτη ευσυνειδησία άρα και στην ταύτιση του θελήματος του με του Δημιουργού. Χωρίς να αδικούνται οι παλαιότερες γενεές.
Αυτό πιθανό να μπορούσε να συμβεί, και θα συμβεί , αν η εξελικτική διαδικασία που οδηγεί σε ποιο ευφυή όντα , δεν περιορίζεται.
Μήπως όμως κάθε εξελικτική διαδικασία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερνοήμονα όντα, έχει καποια αξεπέραστα όρια, άρα δεν οδηγεί ποτέ σε "θεούς".?
Υπόθεση κάνω!
quote:
Προσωπικά δεν την δέχομαι όμως αυτην την θεωρεία, και για άλλους λόγους αλλά και διότι μου καταργεί το αυτεξούσιο, απλά είμαι μία σειρά συναρτήσεων κώδικα που με μαθηματική ακρίβεια κάποτε θα γίνω το αποτέλεσμα που με προγραμμάτισαν...
Έχεις, λες, ουσιαστικά “αυτεξούσιο” όταν “ασυνείδητα” λειτουργείς στα πλαίσια ενός “σοφού” μεν αλλά τυχαίου γονιδιακού προγράμματος .... χωρίς προγραμματιστή, που η σοφία του βασίζεται ακριβώς στην απαράμιλλη απλότητα δισεκατομμυρίων τυχαίων δοκιμών και την επικράτηση των βέλτιστων?
Μια σκέψη κάνω, που αν θες μπορώ να στην τεκμηριώσω ποιο αναλυτικά και με παραδείγματα.
Στην παραπάνω τοποθέτησή μου χρησιμοποίησα τον όρο “ασυνείδητα”
Φαντάζομαι σου είναι γνωστός σαν ορολογία.
Έχει λες κάποια σχέση με την έννοια της “συνείδησης”, ή μόνο λεκτική σχέση έχει?
quote:
Προσπαθώντας να καταλήξω: Ο Αδάμ είχε μέσα του τον ίδιο σπόρο συνείδησης με τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη, αλλά και με εμένα αλλά και τον Μέγα Ναπολέοντα.
Θεωρώ πως η συσχέτιση του Αδάμ – μυθικό πρόσωπο των Εβραίων - με αυτή του Πλάτωνα του Σωκράτη και του Ναπολέοντα – ιστορικών προσώπων - , είναι τουλάχιστον ατυχής..
quote:
Ελπίζω να κατάφερα να ξεκαθαρίσω το θέμα αν όχι ξαναρώτα με μέχρι να βαρεθείς
Το θέμα επαναλαμβάνω είναι πολύ ευρύ, αλλά όχι βαρετό.
quote:
ΝικόμαχοςΟσες πιθανότητες έχει να ισχύει αυτο το σενάριο,άλλες τόσες έχει και να είναι μπούρδα.
Επομένως: < ματαιότης ματαιοτήτων...> και < εν οίδα,ούκ οίδα >.
Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα,εκατοντάδων χιλιάδων ετών και θα εξακολουθούν να υπάρχουν για εκατοντάδες χιλιάδες έτη.
Κάθε ένα δυνατό σενάριο, - δηλαδή μη απαγορευτικό – όσο και ελάχιστες “στατιστικές πιθανότητες” του αποδίδονται, αν παραπέμπει σε ένα αέναο και αιώνιο γίγνεσθαι, γίνεται τεράστιο, μια και οποιοδήποτε ποσοστό του απείρου, είναι και αυτό άπειρο.
Έτσι θα μπορούσα να συμφωνήσω ως προς αυτό, και να διαφωνήσω μόνο στο ματαιόδοξο “συμπέρασμά” σου.
Όσον αφορά το θέμα της απόλυτης γνώσης / σοφίας, άποψή μου είναι πως υπάρχει μόνο σαν ιδέα, και όχι ουσιαστικά .
Και αυτό είναι καλό.
Αλίμονο αν γινόμασταν σοφοί.
Θα σταματούσε αυτή η υπέροχη πορεία μας για την κατάκτηση της σοφίας.
quote:
[quote] ΝικόμαχοςΟσες πιθανότητες έχει να ισχύει αυτο το σενάριο,άλλες τόσες έχει και να είναι μπούρδα.
Επομένως: < ματαιότης ματαιοτήτων...> και < εν οίδα,ούκ οίδα >.
Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα,εκατοντάδων χιλιάδων ετών και θα εξακολουθούν να υπάρχουν για εκατοντάδες χιλιάδες έτη.
Κάθε ένα δυνατό σενάριο, - δηλαδή μη απαγορευτικό – όσο και ελάχιστες “στατιστικές πιθανότητες” του αποδίδονται, αν παραπέμπει σε ένα αέναο και αιώνιο γίγνεσθαι, γίνεται τεράστιο, μια και οποιοδήποτε ποσοστό του απείρου, είναι και αυτό άπειρο.
Έτσι θα μπορούσα να συμφωνήσω ως προς αυτό, και να διαφωνήσω μόνο στο ματαιόδοξο “συμπέρασμά” σου.
Όσον αφορά το θέμα της απόλυτης γνώσης / σοφίας, άποψή μου είναι πως υπάρχει μόνο σαν ιδέα, και όχι ουσιαστικά .
Και αυτό είναι καλό.
Αλίμονο αν γινόμασταν σοφοί.
Θα σταματούσε αυτή η υπέροχη πορεία μας για την κατάκτηση της σοφίας.
================================================================
-Συμφωνώ!!!!!!!!!!
quote:
Γιατί όχι?
Αν η συνείδηση συνδέεται με την γνώση του κόσμου και του εαυτού μας, καθώς και με την εκάστοτε ηθική του ατόμου και της κοινωνίας του όπως αυτή ιστορικά/χρονολογικά , τοπικά/φυλετικά διαμορφώνεται και διαφοροποιείται, γιατί η συνείδηση να παραμένει σταθερή και να μην εξελίσσεται?
Οι ανθρωποθυσίες, για παράδειγμα, μια κοινή πρακτική σε όλους τους λαούς , όχι υποχρεωτικά την ίδια εξελικτική εποχή για όλες τις κοινωνίες των ανθρώπων, ..."αποκαλύπτει" πως η “ηθική” δεν είναι σταθερή αλλά εξελίσσεται
Αν – όπως δεχτήκαμε – η συνείδηση σχετίζεται με την ηθική, θα πει πως και αυτή εξελίσσεται.
Ή κάνω λάθος?
Κάνεις λάθος
Για να είμαι ειλικρινείς δεν μπορώ να πω ότι κάνεις λάθος παρά μόνο ότι έχω διαφορετική άποψη.
Την συνείδηση την καταλαβαίνω ως έξω από την βούληση μας, δεν μπορεί δηλαδή να ελεγχθεί από την βούληση μας η συνείδηση. Συνείδηση είναι η ικανότητα μας μας να γνωρίζουμε την ύπαρξη μας όπως και του κόσμου.Και ναι η ηθική συνείδηση συνδέετε με τις πράξεις και τις ενέργειες μας, με το καλό και το κακό κατά το χριστιανικό. Ως κριτής της ποιότητας τους (των πράξεων), της αξίας ή της απραξίας τους. Όμως αυτό που διαφοροποιείται δεν είναι η συνείδηση αυτή καθέ αυτή αλλά η ηθική της συνείδησης του ανθρώπου.Η ηθική επηρεάζεται από την βούληση, από τοπικά φυλετικά κ.α χαρακτηριστικά όπως πολύ ορθά επισημαίνεις.
Το σημείο της "διαφωνίας μας" είναι ότι επειδή η ηθική μιας εποχής επέτρεπε τις ανθρωποθυσίες δεν σημαίνει αυτό ότι η συνείδηση το θεωρούσε σωστό και ενδόμυχα δεν έλεγχε τους ανθρώπους.
Ή ακόμα και να μην τους έλεγχε διότι η ηθική της εποχής ήταν αυτή που ήταν,αναίσθητη, αυτό σημαίνει πως η συνείδηση το επέτρεπε τότε ή πως οι άνθρωποι τότε είχαν εντελώς αποκοπεί από την φωνή της συνείδησης τους;
Πιστεύω ότι διαχρονικά υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αφήσει το πνεύμα τους να λειτουργεί 100% βάσει των σαρκικών επιθυμιών τους και του πάθους αυτών. Αυτοί είναι οι ασυνείδητοι άνθρωποι κατά την γνώμη μου.
Υπάρχει συνείδηση μέσα τους αλλά είναι σα να μην υπάρχει.
Έχω μπροστά μου ένα βιβλίο Γ` Λυκείου "Θέματα χριστιανικής ηθικής" έκδοσης 1984. Και διαβάζω ότι συμφωνεί με την άποψη σου. Αντιγράφω:"Η συνείδηση του ανθρώπου δεν είναι στατική αλλά δυναμική.Διαμορφώνεται και εκφράζεται μέσα στο συγκεκριμένο περιβάλλον, όπου ζει και ενεργεί ο άνθρωπος. Η συνείδηση αν και έμφυτη στον άνθρωπο, επηρεάζεται από τον πολιτισμό που είναι πάλι δημιούργημα του."
Γνωρίζω το μέγεθος μου και για αυτό δεν επιμένω στις απόψεις μου, έχω όμως την απορία` Αν η συνείδηση είναι αυτή που εκφράζεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο ανθρώπινο περιβάλλον, τότε η βούληση ενός ανθρώπου κυριαρχεί και διαμορφώνει την συνείδηση; Και αν η συνείδηση είναι η φωνή του Θεού στον άνθρωπο, τελικά η βούληση μας ή η ηθική μιας εποχής διαμορφώνει την φωνή Του;
Άρα προς τι ο έλεγχος της συνείδησης; Αν η βούληση μας μπορεί να επέμβει σε αυτήν; Προς τι οι Ερινύες;
quote:
Γιατί θεωρείς υποχρεωτική την ύπαρξη ενός “κωλόπαιδου δημιουργού” σου?
Την θεωρώ υποχρεωτική αν συντρέχουν οι συνθήκες που έγραψα. Βέβαια ίσως υπό την έννοια που ρωτάς, να μην υπάρχει καθόλου δημιουργός. Ναι σε αυτήν την περίπτωση που δεν υπάρχει ίσως να το δεχθώ. Αλλά δεν αλλάζει αυτό την ένσταση μου για το αυτεξούσιο το οποίο θα ξαναδούμε 2 quote πιο κάτω
quote:
Αυτό πιθανό να μπορούσε να συμβεί, και θα συμβεί , αν η εξελικτική διαδικασία που οδηγεί σε ποιο ευφυή όντα , δεν περιορίζεται.
Μήπως όμως κάθε εξελικτική διαδικασία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερνοήμονα όντα, έχει κάποια αξεπέραστα όρια, άρα δεν οδηγεί ποτέ σε "θεούς".?
Υποθετικά θα μπορούσε να συμβαίνει αυτό.
Ποιο όμως το νόημα της συνείδησης τότε;
Και ποιο το νόημα της υλικής μου υπόστασης; Αφού όπως το καταλαβαίνω μόνο το πνεύμα που κάποτε θα υπερνοημονθεί άντε και η φουκαριάρα μου η ψυχή.
Ή κάνω λάθος;
quote:
Έχεις, λες, ουσιαστικά “αυτεξούσιο” όταν “ασυνείδητα” λειτουργείς στα πλαίσια ενός “σοφού” μεν αλλά τυχαίου γονιδιακού προγράμματος .... χωρίς προγραμματιστή, που η σοφία του βασίζεται ακριβώς στην απαράμιλλη απλότητα δισεκατομμυρίων τυχαίων δοκιμών και την επικράτηση των βέλτιστων?Μια σκέψη κάνω, που αν θες μπορώ να στην τεκμηριώσω ποιο αναλυτικά και με παραδείγματα.
Στην παραπάνω τοποθέτησή μου χρησιμοποίησα τον όρο “ασυνείδητα”
Φαντάζομαι σου είναι γνωστός σαν ορολογία.
Έχει λες κάποια σχέση με την έννοια της “συνείδησης”, ή μόνο λεκτική σχέση έχει?
Προκειμένου να μην έχω καταλάβει σωστά, δεν το κάνεις πιο λιανά με παραδείγματα να είμαι πιο σίγουρος;
quote:
Θεωρώ πως η συσχέτιση του Αδάμ – μυθικό πρόσωπο των Εβραίων - με αυτή του Πλάτωνα του Σωκράτη και του Ναπολέοντα – ιστορικών προσώπων - , είναι τουλάχιστον ατυχής..
Κοίτα τι πάθαμε τώρα;!
Διάβασες Αδάμ και αμέσως αντέδρασε η ηθική και η βούληση σου! Αναρωτιέμαι η συνείδηση σου δεν σε ελέγχει;
Στην θέση του "ΑΔΑΜ" βάλε οποιοδήποτε πρόσωπο τεκμηριωμένα έζησε κατά την άποψη σου και είχε "καλύτερη" συνείδηση από τον Μέγα Ναπολέων και μικρότερη από τον Σωκράτη. Αυτό το νόημα είχε και όχι κάποιο άλλο. Δέξου για χάρην της συζήτησης ότι όπου "ΑΔΑΜ" ο πρώτος νοήμων άνθρωπος...
quote:
Το θέμα επαναλαμβάνω είναι πολύ ευρύ, αλλά όχι βαρετό.
Συμφωνώ και επαυξάνω. :)
Θα κάνω μια μικρή παύση 2-3 μέρες γιατί θέλω να διαβάσω-μελετήσω τις απόψεις σου και φυσικά των @ΑΜΕΙΝΙΑΣ ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ Κηφεύς και όλων των υπόλοιπων φίλων.
Θα απαντήσω φυσικά σε όποια ερωτήματα τεθούν, αν μπορώ βέβαια...
