- Α Ν Θ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Α Γ Α Π Η Σ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΙΜΕΡΙΖΟΜΑΙ ΑΠΛΑ ΕΧΩ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ - ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ..
Αυτό έλειπε να έχουμε , 2,3 alfa-omega .
2,3 Didorium .
2,3 stadyo .
Όχι τέλεια είναι έτσι ,πολύ φυσιολογικά .
Χαίρομαι ειλικρινά που διαφωνούμε σε μερικά πράγματα .
Σε ένα όμως συμφωνούμε και αυτό είναι η ουσία :
Η προσωπική μας αγάπη μεγαλώνει , έτσι δεν είναι 
quote:
ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΠΛΑ...ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ...ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ...
Σε ποιον την χάρισες , να πάω να στην φέρω πίσω
quote:
Είπα ...θα σωθούμε , μα δυστυχώς βλέπω δε γίνεται τίποτα.
Αντε,ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.
Σε αυτήν την ζωή δεν το νομίζω , για την άλλη να είσαι απόλυτα βέβαιος .
Αυτή υπάρχει αλλά είπαμε θεόμουρλος και παλαβός ,είναι προς το παρόν μόνον ο alfa-omega .
Μόνος δεν μπορώ να κάνω τίποτα, η μάλλον μπορώ να σώσω τον εαυτό μου .
Δεν το θέλω , θέλω να έρθεται μαζί μου , η με το καλό ,η με.....
Δεν θέλω να γίνω κακός , μου χαλάει την θεική ψυχή , δείξτε κατανόηση .
νύχτωσε νωρίς απόψε
η σελήνη γοητεία και μάγια
μάταια
σίγασαν μέσα μου τα τοπία των μουσικών
κατάκλειστες οι πόρτες
Τσιγάρα ποτό κι ελεύθερες πτήσεις στη σιωπή
κυμαίνομαι απ` τη θλίψη μέχρι το γκρεμό
Παραμονεύουσα Νύχτα
επιτέλους αυτό που ήθελες πάντα
είμαστε ένα.Τα κατάφερες.
Ελάφιιιιιιιιιι μουυυυυυυυυυυυυυυυυυ
ναι καπως ετσι...σαν παραμυθι με λυπημενο τελος.......
με βρηκε η αγαπη....ανελπιστα...αναπαντεχα...
με βρηκε σε μια γωνια να κλαιω....με πηρε δυνατα στα χερια της...
με κρατησε γερα...μου εταξε,μου εταξε, και γω ζουσα μ'αυτο το "ταμα"
Ομως σε καθε παραμυθι,καραδοκει ενας λυκος,ενας κακος λυκος,
πολυ πιο αιμοβορος απο αυτον του δασους...ο λυκος της πολης...
με κυνηγησε ανελεητα...και τρομαξε πιο πολυ τον καλο κυνηγο παρα
εμενα...ο κυνηγος τρομαξε τοσο που αθελα του εκπορσοκροτησε το οπλο του και πετυχε εμενα...κατευθειαν στην ψυχη...
ο κυνηγος μου πονεσε οσο και γω...δεν θελω να ποναει γι'αυτο φευγω
παω στο δασος μονη μου...εκει που ολοι οι ηχοι ειναι φιλικοι...
εκει που μπορεις να ζεις το παραμυθι σου...εκει που μπορει να σε βρει ξανα ο κυνηγος σου...ο καλος σου...αν ακομα σε θυμαται μετα την "καταστροφη"
αν δεν τον επεισαν καποιοι πως αυτος ευθηνεται για τον "τραυματισμο" σου αν δεν πιστεψε σε οσους "ζηλεψαν" και εβλεπαν το βλεμμα της "καλης" του "σκοτεινο".......
κατω απο το φως του αγαπημενου μας φεγγαριου...διπλα σε ενα σκοτωμενο γλαρο...με απλωμενη την ψυχη...εκει θα με βρεις οταν με ψαξεις...θα σε οδηγησει το ρυακι που θα τρεχει απο τα ματια μου...τα ματια που τοσο λαχταρησαν να σε δουν...
η αγαπη αντεχει...μπορει να περιμενει...φτανει να μην της σκοτωσουν τ'ονειρο
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ
ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΣΤΟ ΕSOTERICA...AN TO ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΙΣΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ....
Ο καθένας μας εδώ μέσα γράφει απλά την άποψή του.
Καλό μου Όνειρο, εδώ δεν κάνουμε κόντρες.
Δεν προσπαθούμε να ξεπεράσουμε ο ένας τον άλλον.
Πολύ απλά, προσπαθούμε να βγάλουμε τον θησαυρό που έχει ο καθένας μέσα του.
Αυτό είναι κόντρα;
Καλά κάνεις και θες την ζωή σου πίσω. Αυτό κρύβει μάλλον κάποιο παράπονο, ή μου φαίνεται; Πιστεύω πως είσαι σε θέση να σκεφτείς και να πάρεις αποφάσεις στα χέρια σου. Βάλε τα πράγματα κάτω και πράξε ανάλογα...
Και προς θεού... Μην αφήσεις κανέναν να σκοτώσει της αγάπης σου το όνειρο!!!!
Σε παρακαλώ κάνε υπομονή...
Φιλικά πάντα Όνειρο μου. 
Didorium, μεγάλε τι απαισιοδοξία είναι αυτή; Βρε φίλε γιατί έτσι; Τι πάει να πει "δεν έχω τίποτα άλλο να πω"; Τι πάει να πει "τελείωσες"; Ξέρεις πόσα πολλά έχεις να δώσεις; Ξέρεις τι θησαυρό έχεις μέσα σου; Σε χρειαζόμαστε...
Stabyo, δώσε λίγο ακόμα από τον ψυχικό και πνευματικό πλούτο που κρύβεις μέσα σου. Τι θα έλεγες να μας σώσεις εσύ;
Alpha – Omega δεν σε θεωρώ ούτε θεόμουρλο, ούτε παλαβό. Είσαι ένας ευαίσθητος γεμάτο αγάπη αισθηματίας. Να είσαι πάντα καλά. Μας βοήθησες όλους εδώ μέσα πιστεύω με το θέμα που άνοιξες.
Αφροδίτη, να είσαι πάντα καλά. Συνέχισε να δίνεις απλόχερα την αγάπη σου σε όλους.... Δεν ξέρεις πόσο βοηθάς...
να στάζω άσε με
μες στης βροχής
τα κάθετα τα νήματα
αγάπησέ με δυνατά
απ` την αρχή
να περπατώ στους ποταμούς
που λύνεις
πιστά σημάδια να πατώ
δεύτερα βήματα
ξανά στ` αχνά
τα ίχνη που αφήνεις
το σπλάχνο τ` οξυγόνου
που ανέπνευσες
με κύκλους ψάχνω
το σχήμα τη μορφή
όταν τα μάτια σου γκριζάρει η νύχτα
και νικημένη σύρεται
στης κούρβας σου την κλίση
να κρυφτεί
βαθιά βαθιά κοιτώ
μες στα κοιτάσματα του πόθου
το φως το μυστικό μες στις στοές
στα δυο ψωμί
τ` άγιο νερό γουλιές
το κράμα
κι οι πνιγμοί
Από καιρό ήθελα να συμμαζέψω το πνευματικό περιεχόμενο της ψυχής μου.
Το πρώτο που έκανα , ήταν να δώσω εντολή στον υπολογιστή του εγκεφάλου μου , να δραστηριοποιήσει την μνήμη μου .
Του ανέθεσα να ψάξει το ποιο πολύτιμο δαχτυλίδι μέσα στην άβυσσο της ψυχής μου .
Ανέτρεξε ως αστραπή στα παιδικά μου χρόνια . Από εκεί ψάρεψε την αθωότητα και την έβαλε στην άκρη.
Ανάτρεξε ευθέως αμέσως στα αρχεία της εφηβείας μου και από εκεί πήρε τον έρωτα , το πάθος για ζωή , την τρέλα και τα έβαλε και αυτά σε μια άκρη.
Έφτασε στην στιγμή , όπου γεννήθηκαν τα δύο παιδιά μου , πήρε το δεδομένο της ευτυχίας και την έβαλε και αυτήν στην άκρη.
Έφτασε έως την σημερινή στιγμή ψαρεύοντας στιγμές όπως εσωτερική αναζήτηση , που τις θεωρώ ακόμη σημαντικές για την ύπαρξή μου.
Αφού τα συγκέντρωσε όλα αυτά τα αρχεία σε ένα file , με ειδοποίησε ότι τελείωσε την έρευνα.
Του έδωσα την εντολή να τα εκτιμήσει , με την μέθοδο της σύγκρισης.
Σύντομα μου έβγαλε το πόρισμα , ότι όλα ήταν σημαντικά για την ψυχοσύνθεσή μου και ότι κανένα δεν έχει κάποιο βασικό πλεονέκτημα , έναντι του άλλου.
Του έδωσα την εντολή να συγκρίνει όλα αυτά , με ένα άλλο πολύπλοκο δεδομένο που ονομάζουμε αγάπη .
Το λαμπάκι του υπολογιστή μου , άναψε κόκκινο.
Μέσα από το υποσυνείδητο , μου έφερνε την πληροφορία , ότι η αγάπη την οποία ένιωσα ,αισθάνθηκα και βίωσα , μέχρι τότε , δεν ήταν δυνατόν να εκτιμηθεί.
Η ένδειξη ανεκτίμητη επαναλαμβανόταν συχνά.
Προσπάθησα να ενεργοποιήσω το υποσυνείδητο .
Του έδωσα την εντολή να , μου εξηγήσει για ποιο λόγο , είναι ανεκτίμητη.
Μετά από αρκετό χρόνο , μου έβγαλε μονάχα ένα αρχείο.
Επάνω σε αυτό , είχε χαράξει την επιγραφή :
πολυτιμότερο δαχτυλίδι.
Εντάξει πότε την ένοιωσα στον μέγιστο βαθμό , σε ποια στιγμή της ζωής μου .
Δεν χρειάστηκε να υπολογίσω και να συγκρίνω , έβλεπα ένα χέρι να με χαιρετάει , απόμακρα από έναν ψηλό λόφο.
Διέκρινα το όμορφο γέλιο της μητέρας μου .
Δεν το χόρταινα , θέλησα να παγώσω την σκηνή αυτή.
Η πόρτα του δωματίου άνοιξε απότομα και μπήκε μέσα η κόρη μου .
Ακαριαία επανήλθα στους παλιούς γνώριμους ρυθμούς της ζωής.
Μπαμπά μου είπε γλυκά .
Πάλι ονειρεύεσαι.
Πάμε με στίχο αγάπης.
Βρε πονηρούλια ανθολόγιο αγάπης είναι εδώ, ούτε απάτης ούτε καυγάδων και διαφωνιών. Φύγαμε.
ΣΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΜΟΥ...
Τι τίτλο να δώσω.
Μπλέχτηκα. [Εγκόσμια κι ενδοτικά]
΄Ενθερμα και εξαιρετικα΄;
---
΄Εδωσες έναυσμα
και μπήκες στης ελπίδας μου το πέρασμα
σ΄αιώνιο του πάθους τρέλλας κέρασμα
σε θέλω Ωκεάνειο ειρμό...
Χρόνια γλυκόγνωμα
φοράω τη σοφία σου γιά φόρεμα
μου δίνεις ηδονής το κάθε γνώρισμα
με καις σ΄ένα ολόφωτο τριγμό.
΄Ηχος και χάραμα
σε έτη που ξεψύχησαν στο σπάραγμα
σ΄αγύρτες που ποθούν το κατασπάραγμα
ανθρώπων αλλά και ιδανικών,
΄Ολα γιά χάρη σου
βιώματα ζωής προσκυνητάρι σου
κρασάκι φυλαγμένο στο κελάρι σου
το σώμα που το πίνεις και μεθάς.
Καλό;
ΣΑΣ ΦΙΛΩ ΓΛΥΚΑ,
stadyo, didorium ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ MILKO ΑΓΓΕΛΟΥΔΙΑ ΨΥΧΗΣ...
Α.Ρ. Μην ξεχνιόμαστε.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
quote:
Ονειρέψου χαμογέλα ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ. Η ΖΩΗ ΘΑ ΣΟΥ ΦΕΡΕΙ ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΕΤΣΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΡΚΕΙ. ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ...
[b]Ομολογώ ότι κάποτε , πριν λίγο καιρό μάλιστα , με ικανοποιούσαν τα όμορφα λόγια σου , αγαπητή ΑΦΡΟΔΙΤΗ .
Τώρα όμως δεν μου αρκεί .
Νιώθω άδειος .
Όχι πως η ζωή μου δεν είναι μια χαρά, μωρέ ζω αληθινά .
Θέλω να κάνουμε κάτι εμείς όλοι , που κατά καιρούς αφιερώσαμε στοίχους ,ποιήματα και τις προσωπικές μας απόψεις για την αγάπη γενικά .
Δυστυχώς η ευτυχώς η ουσία μετράει στην ζωή , όλων μας .
Είναι πάντοτε ίδιες .
Δεν έχει σημασία για εμένα , να ήμαι πλούσιος, να έχω μπακίρι .
Πρέπει όμως να σεβαστώ τον περίγυρό μου , τους συνανθρώπους μου , που επιθυμούνε μια καλύτερη ζωή .
Ποιος δεν το θέλει
Τι κάνουμε όμως ο καθένας μας ξεχωριστά για να υλοποιήσουμε τον σκοπό αυτό .
Θεωρούμε αυτονόητο, ότι :
όλοι τον ίδιο σκοπό έχουμε , να έχουμε πολλά χρήματα και να ήμαστε ανεξάρτητοι απο το άγχος , που μας φορτίζει ο σύγχρονος τρόπος ζωής .
Γιατί
Είναι τόσο δύσκολο να γράψουμε αυτό που υπάρχει μέσα μας κάθε ημέρα ,σε μορφή ημερολογίου
Προσθέσαμε μια ακόμη ημέρα στην καθημερινότητά μας .
Γιατί δεν την αποτυπώνουμε , εδώ στο ανθολόγιο
Δεν νομίζω ότι βιώνουμε όλοι μας με τον ίδιο τρόπο την καθημερινότητά μας .
Ας το κάνουμε για να πάρουμε γεύσεις και απο άλλες ψυχές .
Χρώματα ζωής και απο άλλους συνανθρώπους μας .
Γιατί δεν το κάνουμε , μιλάμε για αυτά και κρατάμε απόσταση .
Δεν θέλουμε μήπως να δούνε οι άλλοι πόσο χάλια, η πόσο ποιο ωραία απο αυτούς περνάμε
Για παράδειγμα εσύ ξεκινάς αύριο μια καινούργια ημέρα .
Αν πιστεύεις ότι πράγματι σε αγαπάμε εδώ μέσα , τότε μοίρασε τα βιώματά σου , με εμάς .
Γιατί δεν το κάνουμε όλλοι ,απορώ και δεν μπορώ να αντιληφθώ τον λόγο τον αληθινό και αυτό με πικραίνει .
Ίσως να είναι ιδιωτικό απόρητο η ζωή , καθημερινότητα του καθενός μας .
Μα τότε τι σόι αγάπες μοιράζουμε μεταξύ μας, αν δεν εμπιστευόμαστε τις καθημερινές μας χαρές , πίκρες & προβληματισμούς μεταξύ μας .
Σε ποιους θα τα πούμε
Μήπως σε άτομα δικά μας , που όμως απέχουνε απο το ανθολόγιο και βρίσκονται κάπου αλλού .
Γιατί
Μήπως είμαστε περισσότερο διαφορετικοί απο όσο θέλουμε να δείχνουμε, εδώ στο ανθολόγιο
Όλα αυτά τα έγραψα καλοπροαίρετα & εύχομαι να μας κάνουνε όλους να σκεφτούμε λίγο βαθύτερα .
Θα περιμένω τις απαντήσεις σας .
Καλό βράδυ σε όλους .
..Σου είπα σήμερα δεν θα γράψω για την αγάπη μου γιατί πριν φύγεις φρόντησες να την μαζέψεις ολόκληρη και να την κουβαλήσεις μαζί σου.
..Σήμερα έλεγα στο μεγάλο σου αμόρε πως νίωθω να είμαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος γιατί το "φανταστικό" χαμόγελο σου φωτίζει την ψυχή μου.
..Σήμερα στο υποσχέθηκα δεν θα γράψω για καμία αγάπη - σήμερα απλά νιώθω
Better to save the mystery than surrender to the secret..
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ.
ΧΑΜΟΓΕΛΑ.
Didorium ΕΓΙΝΕΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΠΑΝΤΑ.
ΣΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΩ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
σκυφτός σα βλέμμα γύρισα
την τελευταία σπίθα απ` τις στάχτες κουβαλώντας
και στου λεβάντες σου τη ρίχνω τις πτυχές
για να ταΐσει την καρδιά μου
πάρε με μαζί σου
στο μικρό απόπλου των ματιών σου
πλώρη του γέλιου σου
του νου σου ρότα
αποβραδίς στην αποβάθρα στήθηκα
Μη μ` αφήσεις με μάτια θάλασσες
..Σου είπα σήμερα δεν θα σου πω για καλημέρες απλά αφήνομαι στην γλύκα της δικίας σου καληνύχτας
Δικός σου ο επίλογος Oneiro mou γιατί όσο υπέροχα γράφεις εδώ άλλο τόσο υπέροχος άνθρωπος είσαι και απο κοντά. Σε ευχαριστώ! Η πρόταση γάμου ισχύει?.. (Τύφλα να χουν οι Μπελλουτσες..)...Μάνα μου, μάνα μου..
Better to save the mystery than surrender to the secret..
Σαν ψυχη ... μ'ανεβασες
Σαν ανθρωπο ... με ολοκληρωσες
Σαν καρδια ... σου ανηκω
Ειμαι και θα ειμαι παντα εδω...
στης προσμονης το σκαλοπατι...
οι ωρες μικραινουν και συ μακρια...
η μονη ελπιδα που υπαρχει στο χωρο...
το κινητο μου, που μενει βουβο...
Μπορω να μιλαω μαζι σου για χρονια...
χρονια τα ματια σου να κοιτω...
χρονια να κλεινομαι στην αγκαλια σου...
χρονια για ΣΕΝΑ να ξενυχτω...
Οι δρομοι μας χωριζουνε
πριν καν συναντηθουνε...
τα σωματα δεν χαιρονται
οσα οι ψυχες ποθουνε...
Δεν σε κατηγορω γι'αυτο
δικο μου ηταν το "σφαλμα"
μοναχη ξυνω την πληγη...
και συντηρω το τραυμα...
DIDORIUM για σενα που ξερεις ν'αγαπας οσο κανεις!
Υ.Γ ναι η προταση ισχυει!
ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΚΙ ΕΝΑ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΕΔΩ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ!!!
[Μίλησε γιά την αγάπη, τέτοια αγάπη όπως την αισθάνονται τα πνεύματα, σε κόσμους όπου η πορεία είναι ομαλή και αγνή. Δεν υπάρχει φόβος που δεν μπορεί να νικηθεί ούτε διαφωνία που δεν μπορεί να γεφυρωθεί.
Γι αυτό και το παρελθόν είναι αόρατο και το μέλλον σίγουρο.]
Στο όνειρό μου, και τον didorium.
Και στους υπολοίπους φυσικά.
ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ. ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΗΜΕΙΩΝΩ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Πάαααααααααααααμε , αλήθεια που πάμε ;;;;
Εδώ θα μείνουμε στο μοναδικό μας ανθολόγιο.
Όχι δεν θέλω αντιρρήσεις .
Είμαστε όμορφα ξετρελαμένοι με την αγάπη και με διαφορά .
Η ακόλουθη φράση μου αρέσει ιδιαίτερα :
Σήμερα στο υποσχέθηκα δεν θα γράψω για καμία αγάπη - σήμερα απλά νιώθω
Επειδή την περισσότερη ώρα της καθημερινότητάς μου, την περνάω με κλεισμένο τον διακόπτη της νοημοσύνης μου .
Νιώθω αισθάνομαι και κάνω μια απέραντη συλλογή από συναισθήματα .
Φτωχός όμως στο μυαλό , όταν βέβαια το θέλω .
Αν πραγματικά το βάλω σε πλήρη λειτουργία , μπορεί να ερμηνεύσει με την λογική θεωρητικά τα πάντα .
Αυτήν την ψευδαίσθηση την πέταξα στα σκουπίδια .
Τώρα νιώθω ,αισθάνομαι & είμαι ζωντανός .
Είναι άλλωστε ο ποιο απλός τρόπος να ζεις αληθινά .
Oneiro-mou & Didorium και εγώ χαίρομαι με την ευτυχία σας .
ΑΦΡΟΔΙΤΗ για να μην φάμε τα μουστάκια μας … ξέχασα εσύ δεν έχεις, προτείνω να γίνουμε και οι δυο κουμπάροι .
Ο stadyo θα εκτελεί χρέη αναπληρωματικού σε περίπτωση που ένας από τους δύο μας ,δεν θα μπορέσει να τους στεφανώσει .
Θα το κάψουμε.
΄Ομορφα γράφεις ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ, και γιά κείνο το ημερολόγιο να το ξεκινήσουμε εδώ, ή να ανοίξουμε ένα άλλο θέμα με τίτλο. ΜΙΚΡΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΓΛΥΚΟΠΙΚΡΑ; Περιμένω. Τώρα σε έπιασα δεν μου γλυτώνεις.
Αφιερώνω και κάτι σε όλους μας. Που αγαπάμε. Και χαμογελάμε ακόμα.
Απογειώνομαι
πεθαίνω, ζω, μιλώ, κι εξαυλώνομαι,
στου πάθους τη γηόσφαιρα δηλώνομαι
φλοισβίζοντας των χρόνων ευωδιές.
Φωτιάς διάπλαση
στης ύπαρξης εισέρχεσαι την άνθιση
παράξενη-παράφορη διάπλαση
σ΄ένα αχνοσυλλάβισμα πνοής.
Να μην ξεχνιόμαστε.
ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ;
Stadyo, Tριανταφυλλιά, ΄Ονειρό μου, Didorium Μilko ξυπνήστεεεεεεεε!!!
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Σήμερα δεν θα γράψω τίποτα - βαριέμαι
Better to save the mystery than surrender to the secret..
quote:Δεν φτάνει DIDORIUM που θα κάναμε έξοδα, θα φορούσαμε τα καλά μας η γοητεία μας θα έσπαγε κόκκαλα μιλάς κι από πάνω.
Λυσσάξατε πανάθεμα σας... 'Ουτε ένα κοπλιμαν δεν μπορούμε να κάνουμε πια.. μας περνάτε τη θιλιά στο λαιμόΣήμερα δεν θα γράψω τίποτα - βαριέμαι
Better to save the mystery than surrender to the secret..
Λοιπόν κουφέτα, εκκλησίες παπάδες μαζευτείτε ετοιμαστείτε έχουμε γάμους και γλέντια μεγάλα. Θα τραγουδήσω εγώ. Φέρτε τα όργανα. Είμαι καλλίφωνη. Τον χορό θα τον σύρει ο ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ.
ΕΝΩΝΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΙ. ΚΡΑΣΑΚΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΑ ΚΑΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ΚΕΦΙ. ΤΟ ΡΥΖΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!!!
Α.Ρ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.Ε.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...
Edited by - ΑΦΡΟΔΙΤΗ on 15/11/2005 18:24:41