- ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ.... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Το αγάπησα αυτό.
Σαν κείμενο σαν ιδέα.
Και το έπλα
σα...μιά φράση κι ανοίγουν οι ουρανοί
άλλοι τη λένε φώτιση, οι λίγοι αγάπη
εσύ,
σώρρευμα αντίληψης, πολύτιμο πετράδι.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
στην συνεχεια εγινε ονειρο
μετα φλογα που με εκαιγε δυ-
νατα,μα μολις τωρα βρηκα την
δυναμη να την πραγματοποιησω
να την πλασω και μεσα απο αυτην
να ξαναγεννηθω εγω μωρο παιδι
στα ποδια σου θελω να κουρνιασω
ιδεα μου που εγινες σαν δευτερη
μανα.
Αθήνα, 7 Οκτώβρη 2005
Σε σκέφτομαι.
΄Ερχομαι στο χρώμα της σιωπής σου.
Δένομαι...Στην φλόγα μου κρατήσου.
΄Οχι δεν θα καείς.
Απλά θα ζεσταθείς.
Γιά κύττα φως μου γύρω,
ανάσα λάμψη μύρο
κι ας έρχεται χειμώνας
εγώ θα σε ζεστάνω
μ΄ανάσα και φιλί
θα σπάσω απειλή.
Θα γίνουμ΄ένα...
΄Ερχομαι στο κύμα της αφής σου
Δέχομαι τη φράση προσευχής σου
ποτέ μη φοβηθείς
εσύ κι άλλος κανείς
στο σώμα και τη σκέψη
στου ονείρου σου τη γεύση
εγώ θα σε γλυκάνω
θα ζήσω θα πεθάνω
και πάλι απ΄την αρχή
κι αν θα σε πω ζωή
πάλι από την αρχή..
ΟΛΑ ΓΡΑΜΜΕΝΑ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
΄Ολα τα ελέγχεις...
Και με σιωπή.
Μέρες απλές κουρασμένες
στιγμές φθαρμένες
στη σκέψη αυτό
τ΄ αλλιώτικο το όμορφο το ιερό.
Μέρες θαμπές σκονισμένες
φωνές θλιμμένες
δίχως σκοπό,
στο ψεύτικο, το άνυδρο το σκιερό.
Κι εσύ παντού, σαν φως να έρχεσαι
σαν προσευχή ή σαν ουσία
χάδι καιρού ζεις, ταλαντεύεσαι
θεία αρχή και εξουσία,
΄Ολα τα ελέγχεις
και με σιωπή.
δεν προσαρμόζεται ακριβώς
σε ένα τυπικό μέγεθος της ανθρώπινης σκέψης.
Η ανθρώπινη σκέψη μπορεί να διευρυνθεί σε απεριόριστους ορίζοντες.
Με άλλα λόγια
ο νους
καταλαμβάνει
τόσο ορίζοντα της συνειδητότητας
όσο η σκέψη ενός ανθρώπου
έχει διευρυνθεί πέρα από τους περιορισμούς
του εαυτού.
Αυτό εξηγεί γιατί ο κόσμος μπορεί να είναι τόσο μικρός
όσο μιά φακή σε έναν.
και σε κάποιον άλλον τόσο μεγάλος όσο το παντοδύναμο διάστημα.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
Τα μάτια σου,
δυο φωτεινοί κύκλοι,
γυροφέρνουν στη μνήμη μου.
Το πρόσωπο σου,
διαπερνά από άκρη σε άκρη,
τα όνειρα μου.
Κάθε που ακούω να μιλούν γι αγάπη
σε σκέφτομαι.
Εσένα,
που ακόμα το χέρι μου δεν έχει αγγίξει τρυφερά τα μαλλιά σου.
Εσένα,
που ακόμα η σκέψη μου δεν έχει αγγίξει ερωτικά το κορμί σου.
Σπρωγμένοι από χίλιες δυνάμεις,
αιωρούμαστε πάνω από την άβυσσο.
.........................................................
-/
Better to save the mystery than surrender to the secret..
Καρδιά μου σε θεμέλιωσαν οι πόνοι
σε βρήκε η συμφορά γιά καταφύγιο
μα πόσο σε θαυμάζω:
΄Εχεις το θάρρος
χίλες φορές ακόμα ν΄αγαπήσεις
χίλιες φορές ακόμα ν΄αντικρύσεις
το χάροντα στη θύρα σου επισκέπτη
και τα καράβια που ποτέ δε θάρθουν.
Σκυφτή στην προκυμαία να περιμένεις.
Πούσκιν.
----
΄Οτι βλέπεις ότι ακούς
ότι αισθάνεσαι
Φως μιάς σκέπης, σ΄ουρανούς
και δεν πιάνεσαι.
΄Οτι νιώθεις
ήλιο διώχνεις,
όσα η καρδιά γεύεται,
αν της επιτρέπεται..
φτωχός ή ταπεινός ο θάνατος
σκέψεις μοιράζει
κι αυτός που λέει: Είμαι αθάνατος
κι αυτός χλωμιάζει
μα ο πλούτος της ζωής είναι ανυπέρβλητος
κάθε που ο πόνος οργώνει με βία την ψυχή
Ο θρόνος της αυγής μοιάζει απέραντος
ο χρόνος σε παλιώνει και πάλι απ΄την αρχή.
Αφροδίτη.
μου λες
γεννηθήκαμε μόνοι
τα λόγια χρυσάφι και μολύβι βαρύ
μυριάδες αστραπές
φωνές
μας σκοτώνουν οι χρόνοι;
Δε σβήνει ότι γράφει, κραυγή και βροχή
αιώνων οι φωτιές
σιωπές
ανασαίνουν οι πόνοι,
Κι εμείς ποιητές εκεί
χρυσή θαρρώ φυλακή
πληγή
σιγή
αρχή.
Βοή
ροή
τιμή.
΄Οχι τέλος.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.
θα ήθελα να σας πώ ένα μεγάλο χέρεται!!!
και καλός σας βρήκα ...
Και η δική μου συνδρομή στο θέμα σας
για μια πολύ αγαπημένη ύπαρξη ...
που συνέχεια με αφήνει στην αβεβαιότητα...
Σκέφτομαι την σιωπή …
πόσα να περικλείει μέσα της
πόσα δεν φανερώνει
μύρια μυστικά
περιμένουν να φανερωθούν
θέλουν ?
Σκέφτομαι την σιωπή
Και πόσα χρώματα να κρύβει
Στέκουν εκεί ακίνητα
Σαν τους φρουρούς σε κάστρο
Μην ξεχυθούν όλα μαζί
Θέλουν ?
Σκέφτομαι την σιωπή
Πόσα λόγια μπορούν να ξυπνήσουν
Να χυθούν σα γάργαρο νερό
Σε κρήνη απόμερη
Από νεράιδες φυλαγμένη
Θέλουν ?
matmat
Edited by - matmat on 12/10/2005 17:55:58
Ξέφυγα.
Τώρα τη σέβομαι τόσο τη σιωπή.
Λίγα πιά δέχομαι, ένιωσα ισχυρή
πιό πολύ από άλλοτε,
τη φυλακίζω σ΄ένα ναι
κι ας με σκοτώνεις θάνατε...
Εγώ ζω...
Πιό όμορφη από ποτέ.
Μέσα μου. Κι όχι μόνο...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.
περικλείει τόσα μα τόσα μυστικά που
πολλές φορές οδηγούν σε φυγή ...
… Θέλω να φύγω να χαθώ στην σιωπή
στο σκοτάδι των ματιών
ενός ανεκπλήρωτου έρωτα
στο βλέμμα του αόρατου ΄
ανύποπτα άστρα να φέγγουν
τις ανήσυχες σκιές…
΄Ησουν παιδί πνευματικότητας.
Και ηθικής. Πηγή της αρμονίας πλάσμα του φωτός
του σύμπαντος
σε είπα Βράχμα
άλλοτε εξολοθρευτή δαιμόνων
Σίβα ΒΙΣΝΟΥ φιλί μεγάλης αγάπης,
θεικής ενέργειας
δημιουργικότητας
κι απελευθερωτικής ενέργειας, θέρμη
στην πυρκαγιά
της επτάφωτου λυχνίας.
΄Ενα βήμα πριν την πνευματική μετάβαση.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.