- Οι περί του Θείου αντιλήψεις και θεωρίες των αρχαίων Ελλήνων - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

επειδη εχει γινει συνηθεια να αποκαλουνται οι αρχαιοι Ελληνες ειδωλολατρες και πολυθεϊστες, παραθετω παρακατω αποσπασματα απο τις θεωριες διαφορων φιλοσοφων περι του Θειου

ειδωλολατρες δεν ηταν σιγουρα αφου δεν λατρευαν τα αγαλματα, τα οποια δεν αποτελουσαν καν απεικονισεις των Θεων (οπως οι χριστιανικες εικονες) αλλα αφιερωματα στους θεους

στην Θεογονια του Ησιοδου βλεπουμε πως οι θεοι γεννηθηκαν με το συμπαν, δεν το δημιουργησαν - αντιπροσωπευαν τις δυναμεις του συμπαντος, και μαλιστα πολυ ορθολογικα

η δημιουργος αρχη του συμπαντος και των θεων - δυναμεων ειναι το Θειον, το οποιο φυσικα αδυνατουμε να κατανοησουμε, γι αυτο και η λαϊκη πιστη των απλων ανθρωπων το πλησιαζε μεσα απο τις εκδηλωσεις του που τους προκαλλουσαν θαυμασμο και δεος, τις φυσικες δυναμεις, τους θεους

το Θειον ειναι εκτος συμπαντος, αιωνιο, αγεννητο, αφατο (δεν μπορυμε να μιλησουμε για την φυση του), και το συμπαν μερος της ουσιας του

Αναξιμανδρος

"Το απειρον, αγεννητον και αφθαρτον, αρχη των αλλων δοκει είναι και περιεχειν απαντα και παντα κυβερναν, και τουτο είναι το Θειον, αθανατον και ανωλεθρον"

Αναξαγορας

"Νους έστιν άπειρον και αυτοκρατές και μέμεικται ουδενί χρήματι, αλλά μόνος αυτός επ εωυτού έστιν… και γνώμην γε περί παντός πάσαν ίσχει και ισχύει μέγιστον - πάντα έγνω νούς. Και οποία έμελλεν έσεσθαι και οποία ήν, άσσα νύν μη έστι, πάντα διεκόσμησε νούς"

αναφορες στον Αναξαγορα:

"Αναξαγορου λέγοντος, ως νούς έστιν ο διακοσμών και πάντων αίτιος" (Πλατ. Φαίδων)

"Αναξαγόρας (έλεγεν) νούν κοσμοποιόν τον Θεόν" (Αέτιος)

"Θεόν γεγονέναι τε και είναι και έσεται και πάντων άρχειν και κτατείν, και νούν άπειρα όντα μεμειγμένα τα σύμπαντα διακοσμήσαι" (Ιάμβλιχος)

"Νούς γάρ ημών έστιν εν εκάστω θεός"

"Νούν ειπών (Αναξαγορας) αίτιον του κόσμου και της τάξεως πάσης είναι" (Αριστ.)

Ξενοφάνης

"Είς Θεός, μέγιστος, ούτε δέμας θνητοίσιν ομοίιος ουδέ νόημα – ούλος ορά, ούλος δε νοεί, ούλος δε τα ακούει – αιεί δε ταυτώ μίμνει κινούμενος ουδέν, φρενί δε πάντα κραδαίνει."

Ένας είναι ο Θεός, μέγιστος, και δεν μοιάζει ούτε στο σώμα ούτε στη νόηση με τους θνητούς, όλα δε τα βλέπει, τα νοεί, τα ακούει. Κι ενώ αιώνια παραμένει έξω από την κίνηση του σύμπαντος (έξω από τη γέννηση και φθορά του κόσμου) με το νού του κινεί τα συμπαντα.

Ο Αριστοτελης παραθετει δια μακρων ολοκληρη σχεδον την πραγματεια του Ξενοφανη περι του Θειου, στην οποια αναπτυσεται μια λογικη προσεγγιση περι της φυσεως του τοσο ακλονητη, και ταυτοχρονως υψηλη. Με τετραγωνη λογικη επιχειρηματολογια ο φιλοσοφος αποφαινεται ότι το Θειον και προαιωνιον είναι και αθανατον και παντοδυναμον και ανωτατον αγαθον "ένα τον Θεόν προσήκειν είναι".

Διοτι "ει γαρ μη (είναι έν), κρατείν να και κρατείσθαι υπ αλλήλων τα μέρη Θεού (όντα), όπερ αδύνατον, δηλαδη "εάν δεν είναι ένα το θειον, αλλα χωρισμενο σε πολλα, δηλαδη σε θεοτητες, τοτε αλλοτε θα ηταν κυριαρχο και αλλοτε κυριαρχουμενο, πραγμα που είναι λογικως αδυνατο".

Και φυσικα και κατά μειζονα λογο ουδε καν μπορει να δεχθη ότι είναι λογικως δυνατη η υπαρξη καποιου αντι-θεου, δηλαδη του γεννηματος του Ασιατικου παραλληρηματος που αποκαλειται διαβολος.

Ο Ελληνικος φιλοσοφικος στοχασμος απορριπτει διαρρηδην τον ασιατικης εμπνευσεως δυισμο του Θειου

Ο Παρμενιδης διακηρυσσει ότι το Θειο είναι το μονο Εόν, το μονο πραγματικως υπαρχον

Και βρισκεται εξω από τον χωροχρονο, ξεχωριστο από την υλικη υπαρξη, "το περιεχομενον" , ενώ αυτό είναι το "περιεχον", το οποιο "αγέννητον και ανώλεθρον εστιν – ούλον, μονογενές τε και ατρεμές ήδ ατέλεστον"

Δηλαδη, το Ον είναι απολυτη, αγεννητη και αναλλοιωτη παρουσια, "ουδέ διαιρετόν", αλλ "άναρχον και άπαυστον", μη υποκειμενο σε κινηση και ευρισκομενο παντοτε ολοκληρο μεσα στον εαυτο του.

Είναι υπερβατικη , εξωκοσμια νοουσα αρχη, που περιεχει τον κοσμο του γιγνεσθαι, τον οποιο και κατευθυνει.

Γι αυτό και το Θειον μπορει να γινει αντιληπτο μονο με την διανοια

Ο Αριστοτελης αποριπτοντας και αυτος τον ανθρωπομορφισμο του Θειου, συμφωνει με τον Παρμενιδη και αποφαινεται ότι "εί τις ημίν κοινωνία μετά του Θείου δια της του νού αρετής συνίσταται", δηλαδη εάν υπαρχει καποια δυνατοτητα επικοινωνιας με το Θειον, αυτή είναι δυνατη μονο με τη νοηση

Επισης αποφαινεται ότι το Θειον είναι "Έν" , το "Πρώτον κινούν ακίνητον", είναι αιωνιο και κινει τα παντα χωρις αυτό να κινειται, είναι εξωκοσμικη Ουσια και Ενεργεια, "έστι τε ό ου κινούμενον κινεί και ουσία ενέργεια ούσα"

Και συμπληρωνει: "και ζωή δε γε υπάρχει τω Θεώ. Η γαρ νού ενέργεια ζωή, εκείνος δε ενέργεια. Ενέργεια δε η καθ αυτή εκείνου ζωή αρίστη και ο ίδιος. Φαμέν δε τον Θεόν είναι ζώον (ζών όν) αϊδιον και άριστον, ώστε ζωή και αιών συνεχής υπάρχει τω Θεώ"

"από δυοίν αρχαίν έννοιαν Θεών έλεγε γεγονέναι εν τοις ανθρώποις, από τε των περί ψυχήν συμβαινόντων και από των μετεώρων", δηλαδη ελεγε ότι η καταγωγη της εννοιας των Θεων στην πιστη των ανθρωπων οφειλεται σε δυο αιτιες, στα συμβαινοντα στην ψυχη και στα φυσικα φαινομενα – που προκαλουσαν και τον φοβο και τον θαυμασμο (Σεξτος ο Εμπειρικος για τον Αριστοτελη)

επομενως κατά τον Αριστοτελη, οι Θεοι, πολλοι και πολυωνυμοι, είναι γεννηματα του δεους και του θαυμασμου της λαϊκης ψυχης, ενώ το Θειο, αγεννητο, ανωλεθρο, κινουν ακινητον κλπ είναι ανακαλυψη του Λογου, του φιλοσοφικου στοχασμου

ο Εμπεδοκλης πρεσβευει: "Φρήν ιερή και αθέσφατος έπλετο μούνον φροντίσει κόσμον άπαντα καταϊσουσα θοήσιν", δηλαδη, πνευμα ιερο και ανεκφραστο ο Θεος, διατρεχει και φροντιζει τον κοσμο μονο με το πνευμα του

ο Ηρακλειτος αποφαινεται: "το περιοδικόν πύρ αϊδιον (είναι Θεον), ειμαρμένην δε λόγον εκ της εναντιοδρομίας δημιουργόν των όντων" , δηλαδη , ο θεος είναι πυρ αϊδιο, περιοδικη και αιωνια φωτια, που δημιουργει τα οντα κατά λογο της ειμαρμενης, με την εναντιοδρομια, είναι δε και Λογος και Σοφια, που "τα παντα οιακίζει", όλα τα κυβερνα

κατά παραχωρηση δε θεια και ο ανθρωπος προικισθηκε από τον Θεο Λογο, με λογον, λογικη ικανοτητα, χαρη στην οποια μπορει , αναπτυσσοντας την να κοινωνει με τον Θειο Λογο. Γι αυτό και χρεος του ανθρωπου είναι να γινεται φιλο – λογος, φιλος του Λογου, της Σοφιας.

Ο Πυθαγορας εδιδαξεν ότι Μια είναι η κοσμοποιός Αρχή, η ψυχη, ο Νούς και το Φώς του κοσμου, η Μονάς, δηλαδη το ΕΝ. "τον αριθμόν νομίζων αρχήν είναι και ως ύλην τοις ούσι - διότι και τον αριθμόν είναι ουσίαν απάντων"

Ο Ορφεας, προς τον υιον αυτου Μουσαιον και τους λοιπους αυτου ακροατας περι ενός και μονου Θεου κηρυττει λεγων ουτως: " Είς Θεός εστι, μόναρχος, αθέσφατος, αιθέρι ναίων (κατοικων), αυτοφυής, αόρατος, ορώμενος, βλέπων αυτός άπαντα. Είς Θεός, ός μόνος άρχει, υπερμεγέθης, αγέννητος, πανυπέρτατος, ός πεποίηκεν ουρανόν…"

Οι Στωϊκοί (από του Ζηνωνος του Κιτιεως, 294 πΧ, μεχρι του 529 μΧ, που εκλεισε ο Ιουστινιανος την Ακαδημια Αθηνων) διδασκαν ότι ο κοσμος αποτελειται από δυο ανωλεθρες αρχες, το Πασχον, δηλαδη τον υλικο κοσμο, το αιωνια μεταβαλλομενο γιγνεσθαι, και το Ποιουν, τον Λογον, που ενεργει και δρα επι του υλικου κοσμου

Κατ αυτους "Θεός εστιν ο των πάντων λόγος"

Ο Μελισσος, δεχομενος και αυτος ότι το θειον είναι αϊδιον και απειρον και "ότι ουκ έχει αρχήν όθεν εγένετο, ουδέ τελευτήν εις ό διδνόμενον ετελεύτησε ποτέ" αποκλειει και αυτος τη δυνατοτητα να είναι δυο, δηλαδη Αγαθον και μη Αγαθον, ή και πολλα (πολυθεϊα) διοτι "ει γαρ δύο ή πλέω είη, πέρατ αν είναι ταύτα προς άλληλα. Εν δε όν όμοιον είναι πάντη. εί γαρ ανόμοιον, πλείω όντα ουκ αν έτι έν είναι, αλλά πολλά. Αϊδιον δε όν άμετρον τε και όμοιον πάντη ακίνητον είναι το Εν"

Δηλαδη, διοτι αν υπαρχουν δυο (αγαθον και μη αγαθον) ή περισσοτερα, τοτε θα περιοριζονταν μεταξυ τους (δηλαδη ο θεος δεν θα ηταν παντοδυναμος). Επομενως, Εν μονον υπαρχει, και αυτό είναι το θειον, απολυτως Ομοιον. Διοτι αν είναι ανομοιο, δεν θα είναι πλεον Εν, αλλα πολλα.

Αλλα Αιωνιως Ιδιον, Αμετρον, Ομοιον και Ακινητον (αφθαρτον) είναι το Εν.

"μιαν τοίνυν ακίνητον και άπειρον αρχήν πάντων των όντων είναι το Θείον"

"αεί ήν ό,τι ήν και αεί έσται. Ει γαρ εγένετο, αναγκαίον έστι πρίν γενέσθαι είναι μηδέν. Ει τοίνυν μηδέν ήν, ουδαμά αν γένοιτο ουδέν εκ μηδενός. Ότε τοίνυν ουκ εγένετο, έστι τε και αεί ήν και αεί έσται και αρχήν ουκ έχει ουδέ τελευτήν, αλλ άπειρον εστιν"

δηλαδη, παντα ηταν ο,τι ηταν και θα είναι παντοτε. Γιατι αν εγινε, κατά αναγκαιοτητα επρεπε να μην ηταν τιποτα πριν γινει. Αν λοιπον δεν ηταν τιποτα, δε θα μπορουσε με κανενα τροπο να γινει τιποτα από το τιποτα. Επειδη λοιπον δεν εγινε, και ηταν παντα και είναι και θα είναι παντα. Και δεν εχει ουτε αρχη ουτε τελος, αλλα είναι απειρο.

Τιμαίος ο Λοκρός

"Θεόν δε τον αιώνιον νόος ορή μόνος, τον απάντων αρχαγόν και γενέτορα – τον θεο τον αιώνιο, τον αρχηγο (αρχη) και δημιουργο των παντων, μονον ο νους ορα"

Ζήνων ο Ελεάτης

" Θεόν είναι ζώον λογικόν, τέλειον… δημιουργόν όλων"

Αισχύλος

"Ζεύς εστιν αιθήρ, Ζεύς δε γή, Ζεύς δ ουρανός, Ζεύς τα πάντα"

Πρωταγόρας

"Περί μέν Θεών ουκ έχω ειδέναι, ούθ ως εισίν ούθ ως ουκ εισίν, ουδ οποίοι τινές ιδέαν. Πολλά γαρ τα κωλύοντα ειδέναι, ή τα αδηλότης και βραχύς ών ο βίος των ανθρώπων"

Αδυνατω να εχω γνωση σχετικα με τους θεους, ουτε πως υπαρχουν, ουτε πως δεν υπαρχουν, ουτε πως είναι. Γιατι πολλα είναι αυτά που εμποδιζουν τη γνωση τους, όπως η αδηλοτητα (τους) και η βραχυτητα του βιου

εδω ο Πρωταγορας ομολογει την αδυναμια του να κατανοησει τα περι Θειου και Θεων, αποψη ομως που εγενετο αποδεκτη απο τους Ελληνες χωρις να τον κατηγορουν για την αποψη του

τα αποσπασματα προερχονται απο το βιβλιο "Αρχαιο Ελληνικο Δικαο" του Παναγιωτη Κυριακοπουλου, δικηγορου και φιλολογου, εκδ. συγχρονη εκδοτικη

βρε, βρε, δικο μου τοπικ και τοχα ξεχασει...

αλλά απο τις 27/03/2004 ουδεις σχολιασμος?

εξεπλαγειν!

Προς τον φίλο lancelot και διαχειριστή του IRCNET (αλήθεια κάνα καλό γκομενάκι παίζει στο IRCNET ή όλες μούφες?? )
Τώρα σχετικά με τις παρατηρήσεις σου προς τον Sesostris θεωρώ πως δεν στέκουν. Αμάν πια με αυτή την πλειοψηφία. Τόσο πολύ σε ενδιαφέρει να βρίσκεσαι σε μια (πλασματική)πλειοψηφία? Και ο ανθρωπος δεν έβρισε ούτε είπε κατι προσβλητικό. Η λέξεις "φαναράκι" και "παπαδαριό" δεν είναι βρισιές. Ούτε επίσης η λέξη "καραγκιοζιλίκι". Εκτός αν θεωρείς το θέατρο σκιών και τον μυθικό(πραγματικό?)ήρωα Καραγκιόζη,με τον οποίο έχουν διασκεδάσει πολλά ελληνόπουλα προσβλητικό.
Και ορίστε ένα σύντομο ιστορικό του λαΪκού αυτού ήρωα

"Η γέννηση του πασίγνωστου ήρωα του ελληνικού θεάτρου σκιών, του Καραγκιόζη δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη. Δύο προφορικές παραδόσεις μάς πληροφορούν για την ιστορία της δημιουργίας του. Η πρώτη θέλει τον Καραγκιόζη και τον Χατζιαβάτη υπαρκτά πρόσωπα να κατασκευάζουν το σαράι του Πασά στα Προύσα, ενώ η δεύτερη αναφέρεται στην ιστορία ενός Ελληνα από την Υδρα του Γ.Μαυρομάτη, ο οποίος έφερε από την Κίνα το θέατρο σκιών και εγκαταστάθηκε στην Πόλη προσαρμόζοντας το θέατρο στα ήθη των Τούρκων. Ονόμασε τον πρωταγωνιστή του καρά-γκιοζ που στα τουρκικά σημαίνει μαυρομάτης. Θεωρείται ότι είχε βοηθό του το Γιάννη Μπράχαλη, τον πρώτο καλλιτέχνη που έφερε τον Καραγκιόζη στην Ελλάδα μεταξύ του 1850 και του 1860.
Πάντως, οι πρώτες ιστορικά βεβαιωμένες πληροφορίες για το θέατρο του Καραγκιόζη εντοπίζονται στα μέσα του 17ου αιώνα. Από τις αρχές του 19ου αιώνα μπορούμε να μιλάμε για καθαρά ελληνικό Καραγκιόζη που ξεκίνησε μάλιστα από την Ηπειρο, με κορυφαίο δημιουργό του τον ψάλτη Δ.Σαρδούνη ή Μίμαρο, ο οποίος και μετέτρεψε το θέαμα σε οικογενειακό θέατρο (1890). Συνεχιστές, βοηθοί και μαθητές του έργου του υπήρξαν ο Γ.Ρούλιας, ο Μ.Χριστοδούλου και ο Θ.Θεοδωρέλλος. Ο τελευταίος μάλιστα υπήρξε και ο δάσκαλος του Σωτήρη Σπαθάρη, πατέρας του Ευγένιου, ο οποίος, μαζί με τον πατέρα του, θεωρείται ο κορυφαίος καραγκιοζοπαίχτης που διέδωσε και διέσωσε το θέατρο σκιών του Καραγκιόζη στην Ελλάδα, μια πολιτιστική κληρονομιά που ζωντανεύει ιστορικά γεγονότα και καθρεφτίζει την ελληνική ψυχή."

Πάντως φαίνεται η όλη φάση να έχει τις ρίζες της προς Ινδία μεριά και γενικά σε ανατολικές χώρες....
Πηγή
http://www.in.gr/ath/museum/article228.asp

Αυτά για τον Καραγκιόζη και τα καραγκιοζιλίκια

Πάμε στο κυρίως θέμα του jonniebegood στο οποίο θα είμαι σύντομος.

Με μια σύντομη ματιά στις απόψεις των αρχαίων Ελλήνων που παραθέτονται θα μπορούσα να συμφωνήσω με αυτήν του Ησίοδου:

quote:

---

η δημιουργος αρχη του συμπαντος και των θεων - δυναμεων ειναι το Θειον, το οποιο φυσικα αδυνατουμε να κατανοησουμε, γι αυτο και η λαϊκη πιστη των απλων ανθρωπων το πλησιαζε μεσα απο τις εκδηλωσεις του που τους προκαλλουσαν θαυμασμο και δεος, τις φυσικες δυναμεις, τους θεους

---

προσωπικα θεωρω οτι η θρησκευτικη αντιληψη ειναι κατι το απολυτα ατομικο και υποκειμενικο - αφορα τον ανθρωπο και το Θειον, χωρις να χρειαζονται διαμεσολαβητες

για να αναγνωρισεις οτι δεν μπορεις να κατανοησεις το Θειον χρειαζεται καποια αντιληψη...

για να το βιωσεις αρκει να αφεθεις σε αυτο - το Θειον βρισκεται παντου

αληθεια, αν διατηρουσαμε την Πατρωα ανιμιστικη θρησκευτικη αντιληψη (δεν λεω θρησκεια) και αντιλαμβανομασταν καθετι ως ζωντανο και με πνευμα, θα υπηρχε η οικολογικη καταστροφη που ζουμε σημερα?

Αυτο ομως εχει μια προκαθορισμενη διαρκεια (ημερομηνια ληξεως ,οπως ολα τα υλικα αγαθα που αγοραζουμε ).

Το σωμα ειναι ο ευκολος δρομος της υπαρξεως μας .

Ο δυσκολος ειναι η δευτερη φυση μας .
Το αγνωστο (θειο πνευμα εντος μας ) , που μας επιτρεπει αυτην την ματαιοτητα .

Ειναι σκοπιμη .

Η σκοπιμοτητα χανει καθε λογικο νοημα , οταν μια ανθρωπινη υπαρξη επαρκειται στην σωματικη επιβιωση .
Καποιοι εχουνε ταυτισει το σωμα ( υλη ) με το πνευμα, προβαλλοντας ως λογικη αιτιολογια την ταυτοχρονη επιβιωση της υλης & του πνευματος εντος μας .

Το γεγονος οτι υπαρχει ενα απειρο συμπαν το εχουνε εξηγησει και αυτο ,βαπτιζοντας το δεδομενο .

Οπως ομως γραψανε οι αρχαιοι ελληνες , αυτο το δεδομενο προηγηθηκε της ανθρωπινης υπαρξεως .

Αυτο ειναι ενα γεγονος και οχι μια ακομη κοσμοθεωρια ,που πρεπει να αποδειχθει .

Αυτη η πληροφορια , ειναι για εμενα καθοριστικη .
Καθοριζει τον προσωπικο τροπο επιβιωσης μου .

Ασχολουμε περισσοτερο με το πνευμα , παρα με το σωμα μου .

quote:

---

Sesostris μιλα καλυτερα για την θρησκεια των αλλων..ειναι η επισημη θρησκεια μας με συντριπτικη πλειοψηφια..μα γενικα και μειοψηφια να ειναι μια θρησκεια δεν πρεπει να εκφραζεσαι ετσι

---

quote:

---

Ευχομαι να μην εξελιχθει το θεμα αυτο, σε μια αντιπαραθεση μεταξυ αρχαιας ελληνικης αντιληψης του θειου πνευματος και της χριστιανικης ορθοδοξης θρησκειας .

Για να μην συμβει προτεινω καλοπροαιρετα , στους φιλους Sesostris & lancelot ,να συγκεντρωθουνε στην προσωπικη καθημερινοτητα τους και συγκεκρμμενα , στον τροπο που επηρεαζει την προσωπικη πνευματικη εξελιξη τους , η προσωπικη τους πιστη σε κατι που υπερβαινει την ανθρωπινη κοινωνικη λογικη .

---

quote:

---

Διερωτώμαι ! αν διάβασαν μερικοί, μερικοί, τις σκέψεις και τα συμπεράσματα των μεγάλων Ελλήνων σοφών ,που ο johniebegood συγκέντρωσε και δημοσίευσε;
Ή απλά αν βρήκαν άλλο ένα topic για να μας πούνε πια είναι η πραγματική θρησκεία;

Εγώ δηλώνω Χριστιανός και περήφανος που είμαι Έλληνας, επίσης θεωρώ ότι το αίμα μου έχει ακριβώς την ίδια αξία και ζωή μεσα του με αυτό του Τούρκου, του Αράπη , του GAY , του Κινέζου και του Ιούδα…

Παρακαλώ να με κατατάξετε σε κάποια ομάδα και να μου αποστείλετε με mail τα nicknames αυτών που θα τσακώνομαι, διότι έχω μπερδευτεί και δεν ξέρω που ανήκω!!!

Υγ. Johniebegood συγχαρητήρια για την επαναφορά του θέματος, αυτό που πιστεύω ότι είναι άξιο έρευνας είναι το ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές στον τρόπο με τον οποίο οι περισσότεροι αρχαίοι Έλληνες νοούσαν το Θείον από αυτό που πιστεύω εγώ σαν Χριστιανός Ορθόδοξος( αν και τα δόγματα δεν τα πολυσυμπαθώ) .
Προτείνω να ξαναδιαβάσουν μερικοί φίλοι το αρχικό post του johniebegood και μετά να δούμε όλοι μαζί που και αν διαφέρει τελικά ο ορισμός του θείου των αρχαίων Ελλήνων από των Χριστιανών;;;

---

Εγω προσωπικα τα εχω ξεπερασει ολα αυτα περι δογματων και θρησκειων.Απο τη στιγμη που μπαινεις σε ενα καλουπι,πιστευω οτι περιοριζεται η αντιληψη και η ελευθερια σκεψης.Ο ανθρωπος πρεπει να νικησει τον εαυτο του, τα παθη του και τα ελλατωματα του για να φτασει το Θειο,ειτε ειναι Χριστιανος,ειτε Βουδιστης, ειτε οτιδηποτε αλλο.Αν αφησεις το Φως να μπει μεσα στη ψυχη σου,αν νιωσεις την 'ανασα' του Δημιουργου μεσα σου,δεν χρειαζεσαι κανενα μεσολαβητη και κανενα διαμεσο.

Επι του θεματος..
Συγχαρητηρια στον JOHNNY για τη φανταστικη συλλογη αποψεων των αρχαιων συγγραφεων.Ειναι φανερο οτι οι Αρχαιοι μας Προγονοι ουτε παγανιστες ηταν, ουτε ειδωλολατρες(τουλαχιστον οι μυημενοι στα αρρητα μυστηρια--ο λαος πιστευε αλλα).Μια απλη αναγνωση αυτων,με καθαρο μυαλο και χωρις προκαταληψεις,μας οδηγει στο συμπερασμα οτι αυτοι ηξεραν πολυ πιο πολλα απ'οτι νομιζουμε οτι ξερουμε σημερα.Ηξεραν οτι ολα προηλθαν απο μια Γεννεσιουργο Δυναμη,τον ΘΕΟ.Οι κατωτερες απο Αυτον θεοτητες, δηλαδη οι θεοι του Ολυμπου,κυριαρχησαν στο συμπαν συμβολιζοντας ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ (π.χ ο θεος Ερωτας δεν ειναι τιποτα αλλο παρα η δυναμη Coulomb για τους γνωστες Φυσικης).Μπορουμε βεβαια και να θεωρησουμε οτι ειναι Υπερ-Οντα απιστευτης πνευματικης εξελιξης που κερδισαν την αθανασια με την κυριαρχια τους επι της υλης.
Οπως και να εχει το θεμα,οι Ελληνες καταλαβαν οτι τον Ενα και Μοναδικο ΘΕΟ δεν προκειτε να τον καταλαβουμε με το υλικο μας σωμα και τις 5 αισθησεις,αλλα μονο με το πνευμα.
Γι'αυτο και ποτε δεν δημιουργησαν καποιο Δογμα...

Γι'αυτο Φιλοι μου αναζητηστε το Θειο στην καρδια σας....και θα το βρειτε....

Υ.Γ
πρεπει να αποφυγουμε ενδεχομενες ρηξεις μεταξυ Ελληνιστων και Χριστιανων...Ο πλανητης περνα δυσκολους καιρους και πρεπει να παραμεινουμε ενωμενοι...
ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΑ Η ΔΙΧΟΝΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ

ΕΡΡΩΣΘΕ

Επι του θέματος πιστεύω και εγώ οτι οι αρχαίοι Έλληνες ήταν κατα βάθος ΜΟΝΟΘΕΙΣΤΕΣ. Οι Θεοί εκπροσωπούσαν Συμπαντικές - φυσικές δυνάμεις με ανθρώπινα χαρακτηριστικά, αλλά το απόλυτο Θείο, ο δημιουργός ήταν ΕΝΑΣ. Μερικές φορές έδιναν και στους θεούς τον χαρακτήρα του δημιουργού αλλά σε τοπικά ανθρώπινα γένη, όχι στην ανθρωπότητα ολόκληρη ή το Σύμπαν, αλλά η λεπτομέρεια αυτή δέν κατανοήθηκε.
Φαίνεται καθαρά αυτό στις διδασκαλίες όλων των φιλοσόφων που έγιναν καθολικά αποδεκτές.
Η ιδέα πέρασε λίγο και στον χριστιανισμό στην συνέχεια, αφού κάποιοι άγιοι με τον ίδιο τρόπο εκπροσώπησαν μεγάλες φυσικές δυνάμεις, αλλά και πήραν υπο την προστασία τους επαγγέλματα, πόλεις και πολλά άλλα.

με προβληματιζει που δεν γινεται κατανοητο οτι μιλαμε για "θρησκευτικη αντιληψη" κι οχι για θρησκεια...

τι σκατα μελετανε τοσα χρονια τους Ελληνες?

αν τους δυσκολευουν, ας μελετησουν τους Ινδιανους, τους Ινδους, τους Νεγρους, τους Κινεζους, τους Βουσμανους, ή όποιον αλλον λαο με ανιμιστικη αντιληψη

δεν ειναι "δικη μας" ανακαλυψη, προκειται για την αρχεγονη παγκοσμια θρησκευτικη αντιληψη - Θειον και συμπαν ταυτιζονται, δεν υπαρχει δημιουργος ουτε δημιουργημα!