- και γιατι να βαλω τιτλο?μπειτε και δειτε - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
<<ΦΕΥΓΩ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΝΩ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.ΘΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΒΟΥΡΚΩΜΕΝΑ ΕΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ,ΤΟ ΘΛΙΜΜΕΝΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΟΥ,ΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΕ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΚΡΥΦΗ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΣΙΓΟΚΑΙΕΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ,ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΞΕΧΑΣΩ ΟΛΑ ΚΑΙ ΘΑ ΡΙΧΤΩ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ,ΘΑ ΣΟΥ ΖΗΤΗΣΩ ΝΑ ΜΕ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΣΦΙΧΤΑ ΠΑΝΩ ΣΟΥ.ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΜΟΥ!ΦΕΥΓΩ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ,ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΠΑΝΤΑ.
ΟΤΑΝ ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ,ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΑΩ,ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΘΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΣΕΝΑ ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΘΑ Τ’ΑΚΟΛΟΥΘΩ ,ΘΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΦΤΩ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ>>
ΑΦΟΥ ΤΟΝ ΑΓΑΠΑΕΙ,ΑΦΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΕΙ???ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΣΑΝ ΕΓΩΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΛΕΥΡΑ…ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΙ ΤΗΣ ΛΕΕΙ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΕΙΝΑΙ?ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΩΣ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΙΑΓΜΕΝΟΙ Ο ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟ?ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΥΝΩΜΟΤΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ???ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΑΤΕ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ‘Η ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ??ΣΤΑ ΠΡΕΠΕΙ Ή ΣΤΟ ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ???ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ….Η ΟΠΟΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΟΥ ΜΙΛΑΕΙ
ΦΙΛΙΚΑ
ΣΕΜΙΝΑΚΙ
ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ,ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ
ΜΟΝΑΧΟΣ ΣΤΗ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.
ΤΟ ΞΕΡΩ.ΤΟ ΔΟΚΙΜΑΣΑ.ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ.
ΑΦΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΕΡΘΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.
(ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ)
ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ,ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ
αγαπητη σεμινα,αλιως θα παει διπλα
Α! τι ωφελεί να καρτεράς όρθιος στην πόρτα του σπιτιού
και με τα μάτια στους νεκρούς τους δρόμους στυλωμένα,
αν είναι νάρθει θε ναρθεί, δίχως να νοιώσεις από πού,
και πίσω σου πλησιάζοντας με βήματα σβημένα
θε να σου κλείσει απαλά με τ' άσπρα χέρια της τα δυο
τα ματια που κουράστηκαν τους δρομους να κυττάνε'
κι όταν, γελώντας, να της πεις θα σε ρωτήσει: "ποια είμαι εγώ;"
απ' της καρδιάς το σκίρτημα θα καταλάβεις ποια 'ναι.
Δεν ωφελεί να καρτεράς! Αν είναι νάρθει, θε ναρθει'
κλειστά όλα νάναι, αντίκρυ σου να στέκεται θα δεις ορθή
κι ανοίγοντας τα χέρια της πρώτη θα σ' αγκαλιάσει.
Αλλιώς, κι αν είναι όλοφωτο το σπίτι για να την δεχτείς
κι έτσι ως την δεις τρέξεις σ' αυτήν κι ομπρός στα πόδια της συρθείς,
αν είναι νάρθει θε ναρθει, αλλιώς θα προσπεράσει.
K.O
...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...
Αυτό είναι μια γρήγορη απάντηση σε τέτοια ερωτήματα που σίγουρα μας έχουν βασανίσει όλους σε κάποια φάση της ζωής μας.
Μα πως έχουμε μάθει να βιώνουμε τον έρωτα ;
Μέσα από ποιο πρίσμα βλέπουμε τον άλλο ;
Η δυτική κουλτούρα ( κοινωνική-θρησκευτική ) έχει δημιουργήσει πρότυπα, αυτά μαθαίνουμε να τηρούμε μέσα από τις διδαχές που μας δίνονται από την οικογένεια και το σχολείο.
Μας ορίζουν τι είναι ανήθικο και τι ηθικό.
Τα αισθήματα αυτή η κοινωνία τα ποινικοποίησε και έθεσε τους κανόνες συμβίωσης μεταξύ των ανθρώπων.
Έτσι χάθηκε η ελευθερία επιλογής.
Τον πρωταρχικό ρόλο στη δημιουργία αυτών των κανόνων έπαιξε η εκκλησία.
Ακόμα και σήμερα είναι δύσκολο για μια μητέρα χωρισμένη με ένα ή δύο παιδιά να ξαναπαντρευτεί διότι θα πρέπει να αντιμετωπίσει την οικογένεια του γαμπρού.
Ακόμα και σήμερα ένας μικρότερος ηλικιακά άντρας αντιμετωπίζει αντιδράσεις όταν συνάψει σχέση με μεγαλύτερη γυναίκα.
Ακόμα και σήμερα αγόμαστε και φερόμαστε με τρόπο που δεν θα έρθει σε αντιπαράθεση με το «θέλω» της οικογένειας μας.
Εμείς λοιπόν θέτουμε τους φραγμούς και τα όρια, εμείς παραδίδουμε την ελευθερία της επιλογής μας στα θέλω και στα πρέπει των άλλων, εμείς φυλακίζουμε τα αληθινά μας αισθήματα απλά και μόνο για να είμαστε αποδεκτοί στο κοινωνικό σύνολο.
Γι αυτό αναγκαζόμαστε να φοράμε τη μάσκα του ψεύτικου χαμόγελου και να αρκούμαστε σε μια συμβατική αλλά αποδεκτή σχέση. Γι αυτό φοβόμαστε να ξεγυμνώσουμε το θέλω μας απέναντι στον άλλο, γι αυτό ζούμε με τις αναμνήσεις του χθες και των ονείρων μας.
Έχει χαθεί η μαγεία του έρωτα, αυτού του Θεού που μας γεμίζει με δύναμη, με ζωντάνια, που κάνει την ύπαρξη μας σκόπιμη. Ακόμη και ο «θάνατος» που πρέπει να βιώσουμε μέσα από την απώλεια μιας σχέσης έχει γίνει θέμα υπολογισμών ενός ατελείωτου πάρε δώσε, αμαυρώνοντας έτσι την ανάσταση-αναγέννηση ενός νέου έρωτα.
Αυτή η κοινωνία γαλούχησε τη γυναίκα να τρώει ξύλο, αυτή η κοινωνία γαλούχησε τον άντρα «πασά», αυτή η κοινωνία ανέτρεψε την ίδια τη φύση, με τις διδαχές της περί συμβίωσης δύο ανθρώπων.
Η ανασφάλειες και τα θρησκευτικά ταμπού σκότωσαν τον έρωτα, σκότωσαν το πραγματικό αίσθημα, σκότωσαν τον άνθρωπο.
Αυτόν τον άνθρωπο που σήμερα πνίγετε και ασφυκτιά μέσα στο σάβανο του καθωσπρεπεισμού, απέναντι σε μια κοινωνία που ψεύδεται ασύστολα και που κλέβει λίγες στιγμές ευτυχίας στα σκοτάδια τις νύχτας θεωρώντας πως κανείς δε βλέπει.
Αυτή η κοινωνία και αυτές οι διδαχές έφτιαξαν τη σημερινή γυναίκα που γεμάτη ανασφάλειες παλεύει και επαναστατεί για ένα καλύτερο αύριο, αυτοί έφτιαξαν τον άντρα που πλέον δεν έχει σκοπό και δύναμη να κερδίσει την αγάπη που θέλει. Αυτοί δημιούργησαν το σεξ και αντικατέστησαν τον έρωτα.
Δε θέλω να σας κουράσω άλλο με τις ιδέες μου που πολλάκις έχουν χαρακτηριστεί αιρετικές και ηλίθιες, γι αυτό θα κλείσω με τους στοίχους ενός πολύ αγαπημένου τραγουδιού και με ένα σχολικό σύνθημα.
Αλοίμονο σ’ αυτούς που δεν αγάπησαν αλοίμονο σ’ αυτούς που δε δακρύσανε ζωή την ομορφιά σου δε γνωρίσανε ....
Δε θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη των αισθημάτων μας !
Τίποτα δεν είναι τυχαίο αγαπητή semina
Ο κακός λύκος
quote:
Η δυτική κουλτούρα ( κοινωνική-θρησκευτική ) έχει δημιουργήσει πρότυπα, αυτά μαθαίνουμε να τηρούμε μέσα από τις διδαχές που μας δίνονται από την οικογένεια και το σχολείο.
Μας ορίζουν τι είναι ανήθικο και τι ηθικό.
Αν ο ρόλος της οικογένειας δεν είναι πάνω απ' όλα να δώσει τους άγραφους κανόνες στα παιδιά, τότε ποιος είναι; Να τους πει κάντε ότι θέλετε; Το πεντάχρονο θα δει έναν φόνο στην τηλεόραση. Μιμείται. Φαντάζεσαι όλα τα πεντάχρονα φονιάδες;
quote:
Τα αισθήματα αυτή η κοινωνία τα ποινικοποίησε και έθεσε τους κανόνες συμβίωσης μεταξύ των ανθρώπων.
Έτσι χάθηκε η ελευθερία επιλογής.
Η ίδια η κοινωνία είναι ένα σύνολο κανόνων και συμβιβασμών. Όπως λες είναι κι εσύ, κανόνες συμβίωσης. Διαφορετικά, κάνει ο καθένας ό,τι του καπνίσει και είμαστε "ελεύθεροι". Σαν τα θηρία στα βουνά. Ακόμα και οι αναρχικοί όμως, ζούνε μέσα στην κοινωνία μας, άσχετα αν την καταδικάζουν... Μήπως δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτήν;;;
quote:
Ακόμα και σήμερα ένας μικρότερος ηλικιακά άντρας αντιμετωπίζει αντιδράσεις όταν συνάψει σχέση με μεγαλύτερη γυναίκα.
Ακόμα και σήμερα αγόμαστε και φερόμαστε με τρόπο που δεν θα έρθει σε αντιπαράθεση με το «θέλω» της οικογένειας μας.
Δεν ξέρω αν έχεις οικογένεια. Αλλά θα ήθελα να δω την αντίδραση σου αν μάθαινες πως η μια σου κόρη θέλει να γίνει καλόγρια, ότι η άλλη είναι πόρνη, ο γιος σου καλόγερος, ο άλλος σου ο γιος που είναι στα 20 του παντρεύεται με μια συνομήλική σου(38 χρονών τώρα) που κάποτε είχατε σχέση... Τι θα έκανες;
Εντάξει, το παραδέχομαι πως το τράβηξα στο πολύ φανταστικό. Καλύτερα να μην σκεφτόμαστε τι θα γινόταν χωρίς την κοινωνία. Δεν θέλω να συζητήσω και για τα άλλα "αιρετικά", όπως λες. Κι αυτό γιατί δεν είναι αυτό το θέμα μας.
Κάποιες φορές είμαστε απλά αναγκασμένοι να κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε. Αλλά ας σκεφτούμε έναν "μη αποδεκτό" έρωτα, ακόμα κι αν είναι αληθινός. Τι μέλλον θα μπορούσε να έχει αυτή η σχέση; Ας το δούμε πρώτα πρακτικά (ένας 20χρονος με μια 40χρονη. Στα 40 του θα είναι παντρεμένος με μια 60χρονη... Να συνεχίσω;) και μετά ας δούμε και τους φραγμούς της κοινωνίας μας. Η κοινωνία δεν λειτουργεί με βάση κάποια πράγματα που δεν αλλάζουν ποτέ. Όσα ηθικά και ανήθικα υπάρχουν, διαμορφώνονται από την πείρα των ανθρώπων.
Οπότε, τα ζευγάρια σκέφτονται πολλές φορές "απ' το να υποφέρουμε μαζί, καλύτερα χώρια". Και συνήθως το σκέφτεται ο ένας απ' τους δυο. Οπότε καλή μου Σεμίνα δεν είναι θέμα εγωισμού. Απλά τον αφήνει (προσοχή, τον αφήνει, δεν τον παρατάει κι αυτό φαίνεται από τα λόγια που λέει) για να μην υποφέρει μαζί της. Πονάει λοιπόν κι αυτή. Τον αφήνει επιδή τον αγαπάει. Πόσο εγωιστικό μπορεί να είναι άραγε αυτό;
Φιλικά
Ευγένιος
ΜΕ ΡΩΤΑΣ ΠΟΣΟ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ????ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ???ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ..ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΝΑ ΣΕ ΠΛΗΓΩΣΕΙ??..ΜΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΛΛΙΣΤΑ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΙΣ...ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΝ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ??ΟΧΙ,ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ..Ο ΕΡΩΤΑΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΜΙΑΣ ΣΧΕΣΗΣ ΣΕ ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ..ΠΑΝΤΑ ΜΕΝΕΙ..ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΛΑΟΣ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙ ΑΚΟΥΣΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΟΙΩΝΕΙ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗ ΖΩΗ..ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ???..ΟΤΙ ΠΑΝΤΑ..ΟΣΟ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΕΚΕΙΝΟΝ..ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΛΑ..ΜΟΝΟΣ ΕΙΠΕΣ ΠΩΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΥΝΑΝΤΑΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΔΕΡΦΗ ΨΥΧΗ..ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΛΙΓΟ ΠΑΛΑΒΟΙ ΑΝ ΤΗΝ ΑΦΗΝΑΜΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ????
ΦΙΛΙΚΑ,
ΣΕΜΙΝΑ
ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ,ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ
ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΓΙΑ ΟΣΑ ΚΑΝΕΙΣ ΛΟΓΟΣ..ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ,ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙΣ ΜΑΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ Η ΑΠΥΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΣ ΠΟΝΑ..
ΦΙΛΙΚΑ,
ΣΕΜΙΝΑ
ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ,ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ
quote:
quote:
quote:
Τα αισθήματα αυτή η κοινωνία τα ποινικοποίησε και έθεσε τους κανόνες συμβίωσης μεταξύ των ανθρώπων.
Έτσι χάθηκε η ελευθερία επιλογής.
Η ίδια η κοινωνία είναι ένα σύνολο κανόνων και συμβιβασμών.
Μίλησα για ποινικοποίηση αισθημάτων !
Δεν μίλησα για κανόνες ομαδικής συμβίωσης μέσα σε συντεταγμένη κοινωνία.
Μίλησα για κανόνες επιβολής συμπεριφοράς σε αισθηματικά θέματα.
Δεν μίλησα για φόνο ή για όποια άλλη πράξη στερεί από έναν άλλο άνθρωπο το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης.
Η οικογένεια δίνει πάντα την αγωγή, μαθαίνει στο παιδί το σεβασμό, την κόσμια συμπεριφορά, το προετοιμάζει ως μέλος μια κοινωνίας, ακόμα μπορεί να το μάθει και να αγαπά το συνάνθρωπο, και να τον συντρέχει, δηλαδή να του μάθει το αγαπάτε αλλήλους.
Μέχρι εκεί όμως !
Καμία οικογένεια, κανένας πατέρας, καμία μητέρα δεν μπορεί να καθορίσει ποιόν και πότε θα αγαπήσει το παιδί του.
Τα παιδιά σου δεν είναι δικά σου
είναι οι γιοι και οι κόρες του αύριο……
Χαλίλ Γκιμπράν
Ναι καλέ μου φίλε έχω παιδί έχω μια κόρη 10 ετών, η οποία είναι η ζωή μου όλη.
Όμως ποτέ δε θα σταθώ εμπόδιο στην όποια αισθηματική της επιλογή !
Ξέρεις γιατί ;
Γιατί :
1. Δε δικαιούμαι να της αρνηθώ να αγαπήσει και ενδεχομένως να πονέσει
2. Δε δικαιούμαι να της στερήσω την όποια βιωματική μάθηση μέσα από μια τέτοια διαδικασία
3. Δεν δικαιούμαι να σταθώ εμπόδιο στον δρόμο που έχει διαλέξει για να ζήσει
Σαν σωστός πατέρας που θέλω να είμαι θα πρέπει να έχω δημιουργήσει στο παιδί μου την εμπιστοσύνη να μου λέει τι κάνει, να συζητάει μαζί μου την όποια απορία της, παίρνοντας απλά τη γνώμη-κρίση μου σαν να ρώταγε το καλύτερο φιλαράκι της και τέλος να ξέρει πως ότι λάθος και να κάνει η αγκαλιά του πατέρα της είναι ανοιχτή μετά από κάθε βιωματική εμπειρία της.
Πώς θα μπορούσα να δημιουργήσω ένα ανελεύθερο παιδί με ασταθή αισθηματική συμπεριφορά η οποία θα βρίσκει διέξοδο μέσα σε κλεμμένους και αγχωτικούς έρωτες;
Προτιμώ να γίνει καλόγρια αν αυτό θέλει και αν αυτό θα της προσφέρει ψυχική γαλήνη και ηρεμία, παρά να κάνει μια οικογένεια που θα την κάνει να είναι δυστυχισμένη – συμβιβασμένη – υποταγμένη. Απλά τη θέλω ευτυχισμένη και υγιή.
Από την άλλη αν αποφάσιζε να γίνει πόρνη, διότι θα είχε π.χ. πρόβλημα πολυοργασμικότητος και με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε να το λύσει και άρα θα έκανε ελεύθερα την επιλογή της και πάλι δε θα μπορούσα να της το αρνηθώ.
Θα με λυπούσε μόνο αν δε θα μπορούσα να της προσφέρω κάποια πράγματα και λόγο οικονομικής εξαθλίωσης κατέφευγε σε αυτή τη λύση όπου πλέον θα γινόταν υποχείριο εκμετάλλευσης κάποιων. Εκεί θα έκανα τα πάντα για να μην φτάσει σ’ αυτό το σημείο.
Η κοινωνία λοιπόν πρέπει να έχει κανόνες σεβασμού και όχι συμβιβασμού !!!!!!!!
Ο συμβιβασμός είναι για τους ανελεύθερους, για τους υποτελείς, για τους αδύνατους.
Και στα αισθήματα δε χωράνε συμβιβασμοί, απλά γιατί μετά αρχίζει η υποκρισία και το ψέμα.
Όταν αγαπάς θυσιάζεις τα πάντα !!!!!!!!!!!! Χωρίς κανόνες, χωρίς λογική, με μόνη πυξίδα το πάθος της αγάπης. Μένεις και πολεμάς μέχρι το ΤΕΛΟΣ.
Φεύγεις μόνο όταν δεν έχεις να δώσεις κάτι άλλο, αλλά και πάλι είσαι δίπλα σ’ αυτό που λάτρεψες σαν άνθρωπος , σαν φίλος, σαν αδελφός.
Ο κακός λύκος
Unpredictable
Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη
που με βιά μετράει τη γη.
Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΞΕΦΥΓΑΤΕ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΣΥ ΚΑΙ Ο EVGENIOS..ΑΛΛΑ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΩ ΠΩΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΑΣ ΑΝΑΛΥΕΤΑΙ ΚΑΤΙ ΤΟ ΑΡΚΕΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ...ΠΑΝΤΩΣ RAMOGLOU ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΣΥΓΧΑΡΩ..ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΣΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΕΙ ΕΝΑΝ ΤΟΣΟ ΚΑΛΟ ΠΑΤΕΡΑ,Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ!!ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ...
*ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ <<Η κοινωνία λοιπόν πρέπει να έχει κανόνες σεβασμού και όχι συμβιβασμού !!!!!!!!Ο συμβιβασμός είναι για τους ανελεύθερους, για τους υποτελείς, για τους αδύνατους.
Και στα αισθήματα δε χωράνε συμβιβασμοί, απλά γιατί μετά αρχίζει η υποκρισία και το ψέμα.>>
*ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΠΩΣ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΘΕ ΘΥΣΙΑ..ΑΛΛΑ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΕΣΕΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ..ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΑΓΑΠΗΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΜΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΘΑ ΘΥΣΙΑΖΟΥΜΕ Ή ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ..??
ΞΕΡΕΙΣ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΛΕΝΕ ΚΑΘΕ ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ <<ΒΡΗΚΑ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ!!>>ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟΥΣ ΛΕΣ ΚΑΤΣΕ ΝΤΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ..ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙΡΟ ΜΑΖΙ..ΚΑΙ ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΧΥΠΟΠΤΟΣ ΛΟΓΩ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΠΛΗΓΩΝ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΣΤΑΖΕΙ ΝΑ ΠΕΙ <<Σ'ΑΓΑΠΩ Ή ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΕΙ>> ΜΕ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΧΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ....
*ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ..ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΛΛΟΥ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ???ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΔΕΝ ΑΞΙΖΟΥΝ???ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ,ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΕΧΩ ΣΚΕΦΤΕΙ ΠΟΛΥ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΡΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ..ΟΠΟΤΕ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ Ή ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΛΛΟΥ,ΑΣ ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ...
ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ..
ΦΙΛΙΚΑ,
ΣΕΜΙΝΑ
ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ,ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ
Συγνώμη αν ξέφυγα από το θέμα, μιας και εσύ το συντονίζεις σε παρακαλώ όποτε αυτό συμβαίνει να με επαναφέρεις, θα προσπαθήσω λοιπόν να δώσω τις απαντήσεις μου στα ερωτήματα σου, μέσα από τις δικές μου σκέψεις και εμπειρίες.
quote:
ΑΛΛΑ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΕΣΕΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ..ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΑΓΑΠΗΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΜΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΘΑ ΘΥΣΙΑΖΟΥΜΕ Ή ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ..??
Θα πρέπει πρώτα να διαχωρίσουμε τον έρωτα από την αγάπη.
Ο Έρως δεν έχει λογική, δεν έχει μέτρα και σταθμά, είναι η ποιο έντονη συναισθηματική κατάσταση η οποία έχει ως συνεπακόλουθο την άλογη ενέργεια.
Σε αυτή λοιπόν την κατάσταση ζείς τη στιγμή για όσο αυτή διαρκεί και από αυτή τη στιγμή αποκομίζεις βιωματικές εμπειρίες.
Άρα μπορεί να κάνεις 4-5 σχέσεις με συστατικό τον έρωτα και όταν αυτός περάσει να προχωρήσεις στο επόμενο κεφάλαιο.
Έκανες καλά που έζησες μια τέτοια σχέση ;
Έκανες καλά που νόμιζες πως είναι η τέλεια και μοναδική σχέση ;
Έκανες καλά που έδωσες ότι έδωσες ;
Ναι λέω εγώ απερίφραστα, γιατί έζησες και αν θέλεις απομυθοποίησες αυτό που ένιωθες και τώρα ξέρεις για ποιο λόγο σωστό ή λάθος μπορείς να ερωτευτείς έναν άνθρωπο.
Αν δε το έκανες και αν δε το ζούσες δε θα ήξερες αλλά αντίθετα θα έμενες με την ιδέα και κάποια στιγμή θα προσπαθούσες να το ζήσεις.
Μέσα λοιπόν από αυτή τη διαδικασία μεγαλώνεις και βιώνοντας μαθαίνεις.
Ποιόν ;
Μα φυσικά εσένα και έτσι μεταβάλεις τα θέλω και τα πρέπει σου, έχοντας όμως τη γνώση.
Φτάνεις λοιπόν στο σημείο να έχεις δημιουργήσει μόνος σου τα φίλτρα εκείνα που όταν θα συναντήσεις αυτόν που ψάχνεις, αυτόν που θέλεις, αυτόν που μπορείς να είσαι για πάντα στο πλάι του, θα σε κάνουν να τον αναγνωρίσεις.
Εκεί βέβαια επεμβαίνουν και κάποιες άλλες δυνάμεις, που μιας και είμαστε μέσα σ’ ένα τέτοιο ανάλογο Forum μπορούμε να τις ονομάσουμε «μεταφυσικές», οι οποίες σε κάνουν να ξέρεις, να νιώθεις, να έλκεσαι.
Όταν αυτό είναι πραγματικό τότε μετά το αρχικό στάδιο του έρωτα επέρχεται το συναίσθημα της αγάπης, το ολοκληρωμένο αυτό συναίσθημα όπου εκεί δεν υπάρχει το εγώ αλλά το εμείς, δεν υπάρχει το 2 αλλά το 1, η απόλυτη αρμονία.
Αν φτάσεις να αγαπήσεις έναν άνθρωπο και όχι να τον έχεις ερωτευτεί τότε ακόμα και αν φύγει για τους δικούς του λόγους εξακολουθείς να τον αγαπάς.
Εξακολουθείς να κρατάς μέσα σου την αγάπη ( για μένα λέξη ιερή ).
Τότε καλή μου συνομιλήτρια δεν πονάς απλά εύχεσαι ο άλλος να είναι καλά και να περνάει καλά και ευχαριστείς το θεό που το βίωσες.
Αν κάποτε αυτός ο άνθρωπος σε χρειαστεί είσαι εκεί, άδολα, αγνά, χωρίς εκδικήσεις και μισαλλοδοξίες, απλά είσαι εκεί με το χαμόγελο στα χείλια και την αγκαλιά ανοιχτή.
Αυτό σημαίνει ΑΓΑΠΑΩ.
Εγώ αγαπάω και αυτό δεν προϋποθέτει να με αγαπάς κι εσύ, εγώ είμαι εκεί γιατί σε αγαπάω εσύ είσαι ελεύθερος να είσαι όπου θέλεις, δε σε δεσμεύει η δική μου αγάπη γιατί η αγάπη δεν είναι καταπίεση, δεν είναι ανελευθερία, δεν είναι υποταγή, είναι απλά το υπέρτατο αίσθημα που μπορεί να εκφράσει ένας άνθρωπος απέναντι σ’ έναν άλλο άνθρωπο.
Ελπίζω τώρα να ήμουν εντός θέματος και να μην παρασύρθηκα από τις σκέψεις μου.
Ο κακός λύκος
δεν μπορείς να ζεις μια ζωή και ειδικά τον Ερωτα με την αγωνία του αποχωρισμού... Πρέπει να αφήνεσαι και να τα δίνεις όλα για να μπορείς να ζήσεις το καλύτερο που έχουν να σου δώσουν. Και καμιά φορά ανάμεσα σ' αυτά είναι και ο πόνος. Αξίζει όμως τόσο πολύ όλο το προηγούμενο πακέτο που κι ο πόνος του αποχωρισμού είναι ευπρόσδεκτος... Το αν κάποιος φεύγει απ' αυτόν που αγαπά δεν είναι είναι τόσο απλό όσο ακούγεται... Υπάρχουν λόγοι και στιγμές που ωθούν σε μία τέτοια απόφαση ακριβώς επειδή αγαπάς τον άλλο... Αν για παράδειγμα βλέπεις καθαρά ότι θα βρει την ευτυχία κάπου αλλού, ή ότι με σένα για τον α ή β λόγο καταστρέφεται σαν προσωπικότητα, επιβάλλεται και να τον αποχωριστείς....
Οσο για την κοινωνία και τις συμβάσεις της ένα έχω καταλάβει. Χρειάζεται να ζήσει και να αποδεχτεί κανείς αυτές τις συμβάσεις για να μπορεσει τελικά να κάνει την όποιας μορφής υπέρβαση. Το ίδιο συμβαίνει και στην Τέχνη, ο ζωγράφος για να αναπτύξει την δική του τεχνοτροπία και να δώσει το δικό του μήνυμα, πρέπει να έχει μάθει όλα όσα μπορεί για τις βασικές τεχνικές και τεχνοτροπίες που υπάρχουν ....
Το σίγουρο είναι πως όποια κι αν είναι η κατάληξη μιας σχέσης, η αγάπη μένει πάντα μαζί μας ακόμα και αν δεν υπάρχει ο φυσικός της φορέας
...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...
ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΙΠΑ..ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΠΙΣΤΕΥΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΠΑ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΗΘΕΛΑ..ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΦΥΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ..ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ..ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΤΡΟΠΗ ΠΟΥ ΠΗΡΕ...
ΟΣΟ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ..ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΩΣ ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ..ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΩ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ..ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΟΥ ΠΑΕΙ..ΘΑ ΒΡΩ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ
ΦΙΛΙΚΑ,
ΣΕΜΙΝΑ
ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ,ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ
ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΠΕΙΔΗ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΜΕ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΠΟΛΥ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ,ΕΝΩ ΘΕΛΩ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΚΟΨΩ..ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ...ΕΙΜΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΤΟ ΒΓΑΛΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΚΥΠΤΩ ΝΑ ΤΟ ΠΩ ΠΩΣ ΤΑ ΕΧΩ ΨΙΛΟΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΥΣΩ..ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ..ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΠΟΛΥ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΧΩΡΙΖΟΜΑΙ!!!
ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΕΧΩ ΝΑΜΑΘΩ ΠΟΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ..ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΜΑΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΩ ΚΑΘΕ ΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΠΟΥ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΑΙ..
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ,ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ
Εσύ καλή μας φίλη μας έδωσες το βήμα να ξεδιπλώσουμε τις σκέψεις μας, εσύ δρέπεις και τους καρπούς αυτής σου της προσπάθειας.
Θεωρώ πως όλοι θα είμαστε εδώ να μεταφέρουμε απόψεις, εμπειρίες, σκέψεις που θα μας βοηθούν να βλέπουμε μία ακόμα οπτική του όποιου θέματος μας απασχολεί.
Keep going
Ο κακός λύκος
Οταν καταλαβεις πως αρχισες να αγαπας τον εαυτο σου...και να μαθεις να τον σεβεσαι στο επακρον...ισως τοτε να μην εχεις τις ανησυχιες που σε βασανιζουν...
Ισως τοτε, να λαβεις αυτο που αναζητας...ακομα και οταν αγαπας και δεν σε αγαπουν...
... Κι είπε ο Ερμης ο φτερωτός θερμά και λυπημένα: Ελα
καλή μου Καλυψώ, μη τα'χεις πια χαμένα ...
...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...
είναι η νοσταλγία μου
που μεγάλωσε πάνω σε απλησίαστο κλωνάρι
είναι η δίψα μου
που βγήκε απ' το πηγάδι των ονείρων μου
είναι η εικόνα..
ζωγραφισμένη πάνω σε ηλιαχτίδα
αυτά που έγραψα για μας είναι όλα αλήθεια
είναι η χάρη σου
καλάθι γεμάτο φρούτα που χύθηκαν στο γρασίδι
είναι η απουσία σου
σαν γίνομαι το τελευταίο φως
στη μακρινή γωνιά του δρόμου
είναι η ζήλια μου
όταν τη νύχτα τρέχω
ανάμεσα στα τρένα με δεμένα τα μάτια
είναι η ευτυχία μου
ποτάμι ηλιόλουστο που στο φράγμα εισβάλλει
αυτά που εγραψα για μας είναι όλα ψέματα
αυτά που έγραψα για μας είναι όλα αλήθεια"
Για τη συλλογή σου Σεμινάκι
...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...
ΕΧΕΤΕ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ ΣΕ ΟΣΑ ΛΕΤΕ..ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ..ΙΣΩΣ ΣΑΣ ΦΑΝΕΙ ΚΟΥΤΗ ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ..ΔΕΝ ΜΟΥ ΛΕΤΕ..ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ/Α ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ???..ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΝΤΑΡ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ Ή ΑΠΛΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΨΑΧΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΨΑΧΝΕΤΑΙ ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΤΟ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ???ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ??ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ..ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟ ΜΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΛΕΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΛΑΘΟΣ,ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΑΛΛΟ ΚΤΛ..
ΤΟΤΕ,ΟΜΩΣ,ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ.
(**)ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ,ΠΡΕΠΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ???ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΕΑΥΤΟΣ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΜΕ????ΤΟ ΣΩΜΑ,ΤΟ ΜΥΑΛΟ Ή ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ?
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΝΤΩΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ..ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕ ΚΑΝΕΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΙΟ ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΟΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΣΕ ΒΑΘΟΣ!
ΦΙΛΙΚΑ,
ΣΕΜΙΝΑΚΙ
ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ,ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ