- Aσπρομαυροι Συνειρμοι...Σιωπηλες Εικονες - ΕΙΚΟΝΕΣ

Η αποψινη καρδια μου ειναι γεματη θρυψαλα καλοκαιριου
και αναμνησεις αναστασης..
Στα δαχτυλα μου τελματωθηκε η αφη.

Ας ηταν να ακουα την φωνη κι ας ελεγε οχι.

Εδω ενα κομματι πνιχτο γελιο
κρυφα απο τον ηλιο
στον δρομο του νοτιας

εκει δυο λεξεις τσακισμενες,που σημερα ντυθηκαν σημασια,
παντου η ενσταλαξη της
απουσιας.

Κι ειναι η καρδια μου θρυψαλο καλοκαιριου
και μητε η αρνηση σου μαντευη
τη στιγμη της.
Β.Ρ
ΟΜ

..."δεν εχω ουτε αλλα λογια σημερα/ουτε αλλες εικονες"...μα παλι εχω....
θε ...να μιλησουν τα "πνευματικα μου τεκνα"....εκεινα ολα που τοσο ευκολα μ'αρνηθηκαν...πριν τους ξημερωσει νεα μερα...μοναχοι ωρις τις ανασες μου να ζησουν....
εδω εκει τριγυρω παντου εδω εσω//το εμαθαν καλα//
μα θα χαιρομαι παντα αν με μνημονευουν//εστω και σιωπηλα...
ο σεβασμος στο δημιουργο μου ηταν ΑΝΤΑ διαχυτος//αυτο εδινε ΠΑΝΤΑ την εμπνευση την περισση μου//οσο και να το λεγω τοσες φορες θα προδωνομαι απο οσους απλα ακολουθουν "πιστα αντιγραφα"//κλωνοι μαλλον σαν αλλοι "αμνοι" //οπως και στο σπειρωειδες της εξελιξης....ειναι μπορετο να ανακαλυψεις....εξαλλου ο,τι ο ανρθωπος εφτιαξε κατ εικοναν ηταν...και ομοιωσιν....φανερωνει..
μα ...να!κοιτα τριγυρω....
ποσες 'ατμα'....'τοσες' 'οσες'....'ειμαι'...;
"τοσες οσες" θα μπορουσα να ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ειμαι"ΜΑ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΠΙΑ....μα παρακλαδια..μου ειναι υγιες να....μεγαλωνουν....
ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ...ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΣΑΝ ΛΟΧΟΣ ΟΛΑΚΕΡΟΣ ΑΠΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ...ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ...

"Τη μεγαλειοτητα μου" να απολαυσω δεν μ'αφηνουν....λεν ειναι κακο..που εφτασα καπου..μα το πουθενα μου δεν πλησιασαν ακομη ωστε να μπορουν και να το φανταστουν.. ο δρομος ομως καποτε θα τους φερει.. εκει σε οσα δρομακια ειχα καποτε περασει..ετσι γινοταν παντα //ετσι θα ξαναγινει..
η ειρωνια οτι μπορω να διακρινω "τα παιδια μου"..μεσα σε ολα τ'αλλα....να τ' αποδειξω ομως ποτε δεν συμβαινει...επειδη οι ανθρωποι με τα υλικα τους ματια κοιτουν....και εγω δεν εχω "τα χαρτια"..που να με φερουν ως Μητερα....

λιωνω στην τραγωδια μιας στιγμης που μοναχη μ'αφησε....
κι αν το καπνισμα ξαναρχισω....θα ναι επειδη εχω χασει ολα τ'ανθρωπινα...και να αναπνευσω παλι θελω....
το καυσαεριο της πικρας που μου δωσανε....
ας το παρω μοναχη μου να πεθανω....λοιπον...αφου ολοι συνηγορουν τελικα πως εγω φταιω για ολα....αφου να καταλαβουν δεν ετολμησαν...
θελω να τελειωσω τη υστατη αυτη ζωη μου εσω και εξω σας...σε συνειρμους αμετακινητους..μεσα σε θλιψεις παραδοξες...αφου κανεις ικανος να με πιστεψει δεν ηταν....
θα γινω γκριζα συννεφα στο ουρανο ολων σας και παλι αποψε...
ως να λυτρωσω το γαλαζιο της ημερας μου //'η το σκουρο μπλε της νυχτας μου μεσα στ'ομορφο κεφαλι μου ...να λυτρωθω απο σκεψεις ξενες που σαν βελη μου πεταξανε...
και "εφυγαν" αφηνωντας με παλι....να ψαχνω εδω μοναχη εγκλωβισμενη σε ενα τωρα που πριν δεν μου ανηκε....μα αποποιηθηκαν πως δικο τους ηταν....-
Παλι!...-
να αγκομαχω να καταλαβω πως εκεινη την ασπιδα μπορουν να σερνουν μαζι τους οι ανθρωποι....τοσο ξεδιαντροπα....να μενουν αλαβωτοι .....και εγω ....ερμαιο της εμπιστοσυνης μου....συχνα ν'αργοπεθαινω....αφου ποτε δεν αξιζαν τοση απο την αγαπη μα παντα εδωσα..
και να μοναχη εδω να ποναω παλι....και αργιε να βρεξει...

κουραστηκα πατερα...παρε με πισω.

τα μαλλια μου παλι μακρυναν κοκκινος χειμαρος απο αιμα των οσων χρονων ως το τωρα εζησα....
οχι δεν θα τα κοψω....μα θα πεθανω σε μια στιγμη ακαιρη....αφου το πασχα για ολουςε περασε....και το παλαιο ημερολογιο....σαν την παλαια θρησκεια...αποδοχη απο τους υποκριτες δεν βρισκει....

TAKE ME TO OSIRIS.....

EIKONA ΓΙΝΟΥ....ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΙΞΕ ΜΕ ΣΤΟ ΑΧΑΝΕΣ ΣΟΥ....ΑΠΟΨΕ....
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΡΕΤΟ ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ....ΜΑ ΞΕΡΩ...ΠΑΛΙ Θ'ΑΝΤΕΞΩ....
Ο ΓΑΤΟΣ ΜΟΥ ΜΕ ΛΙΗ ΚΟΥΡΝΙΑΣΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΓΟΥΝΙΝΟ ΨΑΡΙ ΤΟΥ....
ΜΟΝΑΧΗ Μ'ΑΦΗΣΕ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ....ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΑΙΝ ΒΡΟΧΗ ΠΟΥ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΩ ΜΕ ΤΗ ΛΙΓΟΣΤΗ ΜΟΥ ΔΥΝΑΜΗ..ΜΠΟΡΕΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ....
ΒΡΕΞΕ....ΟΥΡΑΝΕ ΜΟΥ....ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΠΟΤΑΜΙΑ ΔΑΚΡΥΩΝ ΜΑΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΛΥΤΡΩΘΩ..ΜΠΟΡΕΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ....ΕΠΕΙΔΗ Η ΛΥΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΥ ΑΙΜΟΡΑΓΟΥΝΤΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΜΟΥ....ΚΑΤΑΠΑΤΗΘΗΚΕ....
ΣΒΗΝΩ...ΠΑΛΙ ΣΕ ΛΟΓΙΑ....ΑΚΑΙΡΑ...ΑΤΟΠΑ....ΑΣΚΟΠΑ....ΛΥΠΗΤΕΡΑ..
ΔΕΝ ΞΕΡΩ....ΠΟΙΗΤΗ ΜΟΥ....ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΚΟΝΑ....ΟΧΙ....
ΟΥΤΕ ΑΝ ΠΑΛΙ....ΕΠΕΣΕΣ ΔΙΑΝΑ....ΠΙΝΑΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ....ΠΟΥ ΕΡΧΟΤΑΝ...
ΦΙΛΑΜΕ...
ΚΑΙ ΔΕΣ ΠΙΟ ΠΡΙΝ///ΜΠΟΡΕΤΟ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΙΔΙΑ....ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ..ΔΕΝ ΗΤΑΝ....
ΔΟΝΟΥΜΑΙ ΣΕ ΡΥΘΜΟΥΣ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΝΑ ΞΑΝΖΗΣΟΥΝ ΘΕΛΗΣΑΝ....
ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ.

ΠΕΘΑΙΝΩ ΠΑΛΙ.//ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΠΙΑ ΔΕ ΘΕΛΩ//ΓΝΩΡΙΣΕ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΠΟΛΛΟΥΣ....ΜΑ ΤΕΛΟΣ ΠΙΑ.

Η ΥΣΤΑΤΗ ΩΡΑ ΗΡΘΕ.
ΑΥΡΙΟ;
ΤΟ ΜΙΤΩΤΑΥΡΟ ΕΤΕΛΕΥΣΑ....ΠΑΛΙ....ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ...ΜΑ ΤΟ ΜΗΤΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ..ΑΟΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ...ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΒΡΟΥΝ..

ΕΡΜΗ...
"ΤΑΚΕ ΜΕ ΤΟ ΟSΙRΙS...---------------------------------