- Φιλοσοφία από το ‘0’ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Δεν υπάρχουν μονοπάτια που μπορούμε να βαδίσουμε, ως βάσεις, μα ούτε και δόγματα. Ξεκινάμε από το ‘0’.
Το ερώτημα…….
Τι είμαστε;
(το ερώτημα αυτό πλέον, δεν ισχύει)
Edited by - ΕΧΕΜΒΡΟΤΟΣ on 19/01/2004 14:29:10
ΑΛΛΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ.
Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟΝ (ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΕΝΝΟΩ) Η ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ;
""ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΓΕΝΝΑΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΑΚΡΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΣΚΟΤΑΔΙ ΖΗΤΩ ΣΕ ΑΝΑΡΧΟ ΧΑΟΣ ΝΑ ΜΠΩ ΝΑ ΧΑΘΩ ΣΒΗΣΕ ΤΟ ΦΩΣ ΨΥΧΗΣ ΦΥΛΑΚΗ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΣΤΕΚΕΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΙΛΙ"
Απάντηση στο θέμα :
ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΑ ; Μέρος του όλου!
ΑΤΟΜΙΚΑ : Μέρος του .. μέρους του όλου!!.
ΑΝΑΛΥΩΝ
+
Χαιρετώ και σ'ένα Εχέμβροτε με το όμορφο, αλλά πολύ "φιλολογικό" και υποθετικό θέμα σου.
Τι να σκέφτηκε άραγε ο άνθρωπος, όταν αντιλήφθηκε για πρώτη φορά την σκέψη του;
Τι τον ανάγκασε να σκεφτεί, πέρα τα της επιβίωσής του;
Γνωρίζεις ότι η ζωή και η γνώση κάνει κύκλους, πότε στο ζενίθ και άλλοτε στο ναδίρ. Έτσι και οι άνθρωπινη νόηση αναγκασμένη, εκ των αυτών καταστάσεων, περιφέρετε στα διάφορα σημεία του κύκλου...
(Δες σαν παράδειγμα, πως πριν εκατό χρόνια οι άνθρωποι της Βαλκανικής δεν γνώριζαν γραφή και ανάγνωση σε ένα πολύ μεγάλο μέρος τους, το <98%>. Εν αντιθέση με πριν δυό χιλιάδες περίπου χρόνια που και οι δούλοι στην Βαλκανική, έπρεπε να γνωρίζουν ποίηση, φιλοσοφία, ιστορία και γεωγραφία.)
Τώρα καλέ μου φίλε, εάν κατάλαβα καλά το ερωτημά σου, στο ναδίρ λοιπόν της ανθρώπινης σκέψης. Τι νομίζουμε (πιστεύουμε), ότι είμαστε;
Μα φυσικά το ανθρώπινο ον τότε, μόνο παρατηρεί και συλλέγει πληροφορίες για την καλύτερη βίωσή του, έναντι των άλλων όντων. Όταν όμως, μετά από χιλιάδες χιλιάδων χρόνων μελέτησε γενικά τον θάνατο, σαν ξεχωριστό μέρος της φύσης του, άρχισε να φιλοσοφεί -πιστεύω- για όσα θεωρούσε και κατάλαβε ότι του ήταν άγνωστα...
Σε χαιρετώ φιλικά.
Σας χαιρετώ.
Όταν τον φαντάζομαι να σκέφτεται μόνο, αυτό που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο φόβος για όλα τα ανεξήγητα που συμβαίνουν, για όλα τα φαινόμενα!!!
Ϊσως εκείνη την εποχή ο άνθρωπος να ένιωθε μεγάλο φόβο για την ζωή και το περιβάλλον του (το άγνωστο)... έτσι το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να δημιουργήσει κάτι μεγάλο... κάτι ανώτερο από τον ίδιο και να ρίξει όλο το "φταίξιμο" εκεί.. Αυτό το μεγάλο είναι η θρησκεία!! Ο Θεός ή Θεά ή Θεοί.....!
Το πρώτο πράγμα λοιπόν που έκανε ο άνθρωπος όταν άρχισε να αντιλαμβάνεται τον κόσμο ήταν να δημιουργήσει δόγμα!! Δεν θα μπορούσε να αντέξει όλη αυτή την σκέψη διαφορετικά!!!
Οι θρησκείες λειτούργησαν και λειτουργούν ακόμα, όπως και η επιστήμη, σαν αντίβαρο της σκέψης του ανθρώπου!!!
Ο τρόπος να μπορέσει να σηκώσει το φορτίο της ευφυίας του και όλων των ερωτηματικών του!!!!
Έτσι καταλήγω: ο άνθρωπος όταν άρχισε να χρησιμοποιεί το μυαλό του δεν μπορούσε να στέκεται μόνος του... έτσι έπλασε σχεδόν αυτόματα ένα άλλο ον!
Είναι τόσο αλληλοεξαρτώμενα!!!!!!
Πάντα με φιλική διάθεση..
Η ομορφιά απλώνεται.....
SIMORIL .......
quote:
Ας υποθέσουμε πως είμαστε τα πρώτα νοήμονα όντα. Κανείς πριν από εμάς δεν τόλμησε η δεν διάθετε την νόηση να σκεφτεί, να παρατηρήσει με οξυδέρκεια και να φιλοσοφήσει.
Δεν υπάρχουν μονοπάτια που μπορούμε να βαδίσουμε, ως βάσεις, μα ούτε και δόγματα. Ξεκινάμε από το ‘0’.Το ερώτημα…….
Τι είμαστε
γραψε λιγο ποιο σαφη την ερωτηση και θα δεις οτι η απαντηση θα κρυβεται σε αυτο που εχεις γραψει
για την ακριβεια
οταν κανεις μια ερωτηση εισαι πολυ κοντα στην απαντηση της
οσο κοντα δεν ησουν ποτε αλοτε
Συμφωνα με την ερωτηση που εδωσες λοιπον θα μπορουσες να ρωτησεις ακομα περα απο το "τι ειμαστε"
..... τι χρωμα;
ποσα κιλα;
ποσα μποφωρ ;
διαγωνια;
υψος;
μακρος;
και να παρεις ακριβως τις ιδιες απαντησεις που πηρες μεχρι τωρα (οχι σε αριθμο) αλλα σε συμπερασματα
απο την αλλη αφου θεωρεις οτι πριν ηταν το μηδεν
θα σου κανω την χαρη να απαντησω οτι τωρα ειμαστε το 1 (εγκλωβιζοντας την -τοσων αιωνων- ανθρωπινη διανοηση σε ενα αριθμο παραγωγο της)
Ελπιζω να αλαξα κατι στην ζωη σου με την απαντηση μου αυτη.... χεχεχεχεχε
Αγαπη για οτι ερχεται και συγχωρεση για οτι εχει ηδη γινει
Aγαπητέ Eχέμβροτε... το βρίσκω AΔYNATO.
Έχω τη μνήμη -που αν κ τελείως εξασθενημένη- αδυνατώ να την αποκόψω...
Έχω βιώματα-που δεν είναι "0"
Δεν έχουν δηλ. να κάνουν μόνο με την ανάγκη να επιβιώσω/στο παρελθόν
έχω σκεφτεί άπειρες φορές κ έχω εμπλακεί σε συζητήσεις για το ερώτημα
"τι είμαστε"
Δεν μπορώ ν'απαντήσω...
quote:Aν έχω καταλάβει σωστά...ήδη αρχίζουμε λάθος...
Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟΝ (ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΕΝΝΟΩ) Η ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ;
Aν σκέφτεσαι για ΠPΩTH φορά, αγνοείς τις παραπάνω έννοιες. Tι πάει να πει "συμπαντικός κόσμος;" Για την ώρα αντιλαμβάνεσαι μόνο τον εαυτό σου σε σχέση με το περιβάλλον γύρω σου. Δεν έχεις τις γνώσεις που έχεις σήμερα για το σύμπαν κτλ κτλ.
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
G.A.Livraga
OM
dsm
Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε στο 0 της ανθρώπινης σκέψης, ότι τίποτε άλλο δεν έχει λεχθεί πριν από εμάς, ακόμη κι αν μπορέσουμε να "αδειάσουμε" το νου μας απ' όλα (κι αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο, θα συμφωνήσω με τη Valnta), τί θα καταφέρναμε περισσότερο από το να δημιουργήσουμε καινούργια μονοπάτια, νέες βάσεις και νέα δόγματα;
Ξέρεις, το ερώτημα που θέτεις μ' έχει απασχολήσει αρκετές φορές, όμως έχω προσθέσει κι ένα άλλο : Αν όντως μπορούσε να γίνει μια τέτοια προσπάθεια εκ του μηδενός, θα παίρναμε άραγε διαφορετικές απαντήσεις ή θα καταλήγαμε να βαδίζουμε για άλλη μία φορά στα ίδια μονοπάτια;
θα ήθελα να σου πω πως η ερώτηση του φίλου μας εχεμβροτου δεν είναι τι θα καταφέρναμε να κάνουμε αλλά τι θα είμαστε.
Η μόνη απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα που μου έρχεται αυτή τη στιγμή είναι, ή θεοί ή τίποτα.
Ομολογώ ότι προσέγγισες το ερώτημα μ' έναν τρόπο που δεν είχα καν σκεφτεί...
Στη δική μου προσέγγιση θεώρησα ότι το ερώτημα "Τί είμαστε;" καλείται να το απαντήσει ένας άνθρωπος όπως ακριβώς τον περιέγραψε ο Εχέμβροτος, δηλαδή απαλλαγμένος από δόγματα κι άλλες κατευθύνσεις, κι όχι ένας εξωτερικός παρατηρητής για να χαρακτηρίσει τον άνθρωπο αυτό...
Όμως, η απάντησή σου είναι πολύ ενδιαφέρουσα...
Νομίζω ότι θα πρέπει να περιμένουμε και μια διευκρινιστική παρέμβαση από τον ίδιο το δημιουργό του θέματος...
Φίλε μου αν σε μπέρδεψα λίγο με την λέξη “θεοί” τότε διάβασε το κάπως έτσι «ανώτερες δυνάμεις ή τίποτα»Πάντως είτε σαν παρατηρητής είτε σαν το πρώτο νοήμον ον, η απάντηση θα ήταν η ίδια.
για να σου δώσω απαντηση στο ερώτημα σου είναι πιο σήμαντικη η διαμόρφωση του ερωτήματος για το που οδηγουν αυτα τα μονοπάτια.
Υπαρχει ένα πιο μεγάλο μονοπάτι οπου κυλουν τα υπόλοιπα μονοπάτια, όπωσς τα ποταμια ρέουν και χάνονται στην άβυσσο του ωκεανού.Και κανενά μονοπάτι δεν είναι το ίδιο ακόμα και να επαναλαμβανεται. ακομα και με την απαναληψη προχωρας παντα ένα βήμα΄μπροστα [quote]
Edited by - Μια on 08/01/2004 06:08:42
quote:
Πάντως είτε σαν παρατηρητής είτε σαν το πρώτο νοήμον ον, η απάντηση θα ήταν η ίδια.
Φίλε μου, όσο σκέφτομαι την απάντησή σου, τή βρίσκω ολοένα και πιο ενδιαφέρουσα και πειστική...
quote:
Υπαρχει ένα πιο μεγάλο μονοπάτι οπου κυλουν τα υπόλοιπα μονοπάτια, όπωσς τα ποταμια ρέουν και χάνονται στην άβυσσο του ωκεανού.Και κανενά μονοπάτι δεν είναι το ίδιο ακόμα και να επαναλαμβανεται.
Αγαπητή Μία, ίσως τελικά αναρωτιέμαι αν όλα τα "ποτάμια" όσο διαφορετικά κι αν είναι, τελικά χύνονται στον ίδιο "μεγάλο ωκεανό"...
quote:
Αγαπητε durde_alie τι σε κάνει να αναρωτιέσαι;
Μεσα απο τα δικα μου βιώματα τώρα ξέρω οτι υπ΄΄αρχει η ολοκληρώτητα απο οπου πηγάζει η Ζωή και ο Σκοπος της Υπαρξης μας. και καποια στιγμη σε ένα τώρα του μέλλοντος θα το συνεειδητοποιήσουμε όλοι και θα Ζουμε μέσα και απο το πέμπτο στοιχείο
ΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΨΕΥΤΕΣ..
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
quote:
Ας υποθέσουμε πως είμαστε τα πρώτα νοήμονα όντα. Κανείς πριν από εμάς δεν τόλμησε η δεν διάθετε την νόηση να σκεφτεί, να παρατηρήσει με οξυδέρκεια και να φιλοσοφήσει.
Δεν υπάρχουν μονοπάτια που μπορούμε να βαδίσουμε, ως βάσεις, μα ούτε και δόγματα. Ξεκινάμε από το ‘0’.Το ερώτημα……
Τι είμαστε;
...Είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε απο την αρχή.
Οι επιλογές μας θα υπαγορεύσουν και τις νέες ατραπούς στις οποίες θα εισέλθουμε.
Είμαστε έτοιμοι και πάλι απο την αρχή να κάνουμε λάθη, να διδασκόμαστε απο αυτά, να μιλάμε για το Θεό, να χειραγωγούμαστε απο την πονηρή μειοψηφία, να οργανώνονται ομάδες τιτλοφέρουσες την διάθεσή τους να βοηθήσουν τον άνθρωπο και πάντα ο άνθρωπος θα εξαπατάται...
Τα σημερινά μονοπάτια υπάρχουν γιατί ο άνθρωπος τα δημιούργησε.
Θα ξαναδημιουργήσει καινούργια λοιπόν για να παγιδευτεί ξανά...ακόμη μια φορά...
Once you were wild, don't let them tame you
Αυτό που με κάνει να αναρωτιέμαι είναι ακριβώς ο προβληματισμός του αγαπητού reptilesalonica. Ένας προβληματισμός με απαισιόδοξη χροιά βέβαια, που όμως περιέχει και μεγάλες δόσεις αλήθειας...
Εάν αυτή η νέα αρχή, η απαλλαγμένη από τα "βαρίδια του παρελθόντος" (για να χρησιμοποιήσω και μια έκφραση της μόδας...) μπορούσε να γίνει, κατά πόσο ο άνθρωπος θα ήταν σε θέση, ακολουθώντας τα νέα "μονοπάτια", τα νέα "ποτάμια", να οδηγηθεί σε έναν "ωκεανό" απελευθέρωσης κι όχι σε "λίμνες" εξανδραποδισμού;
Αλλά και από την άλλη, μήπως πολύ εύκολα μοιράζουμε αφορισμούς για τα διάφορα μονοπάτια; Οδηγούν πάντοτε αυτά στην παγίδευση του ανθρώπινου νου;
Δανείζομαι μια φράση από το φίλο notis_29 :
quote:
Η μόνη απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα που μου έρχεται αυτή τη στιγμή είναι, ή θεοί ή τίποτα.
Μήπως είμαστε και τα δύο; Έχουμε την ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ να κάνουμε τα ίδια, περισσότερα ή λιγότερα, μεγαλύτερα ή μικρότερα λάθη από το παρελθόν...Και δεν έχουμε ΠΟΥΘΕΝΑ να στηριχθούμε...
quote:
Ας υποθέσουμε πως είμαστε τα πρώτα νοήμονα όντα. Κανείς πριν από εμάς δεν τόλμησε η δεν διάθετε την νόηση να σκεφτεί, να παρατηρήσει με οξυδέρκεια και να φιλοσοφήσει.
Δεν υπάρχουν μονοπάτια που μπορούμε να βαδίσουμε, ως βάσεις, μα ούτε και δόγματα. Ξεκινάμε από το ‘0’.Το ερώτημα……
Τι είμαστε;
Eιμαστε κοσμοι που θα γεννηθουν...ειμαστε αυτο που προεκυψε απο το τελος...
ειμαστε 0 αρα ειμαστε η πρωτη υλη που θα γονιμοποιηθει απο το πνευμα...
ειμαστε τα πρωτα λιθαρακια στους δρομους μας...
εν αρχη...ειμαστε εμεις...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...