- Dreamworld - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

η μέθοδος για με το ποτήρι που λες έτσι ώστε να θυμάσαι τα όνειρα σου έχει ως εξής: Επί τρεις συνεχόμενες ημέρες θα πίνεις μισό ποτήρι νερό πριν κοιμήθεις και το άλλο μισό το πρωί μόλις ξυπνήσεις.Αν σε περίπτωση το εφαρμόσεις και δεις οτι πάλι δεν τα θυμάσαι την άλλη μέρα τότε επανέλαβε το ίδιο με τη μόνη διαφορά ότι πρέπει το πρώτο βράδυ που θα πιεις το νερό να έχει πανσέληνο. Ελπίζω να σε βοήθησα λίγο.

Φιλικά

quote:

---

Γειά σου Ostria,

Κάτι σαν πόλεμος του 40; Εβραίοι και στρατόπεδα συγκεντρωσης;
Μπορείς να το διευκρινήσεις;

---

'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-

Taf

Γεννήθηκα στο Πειραιά, αλλά μεγάλωσα στο Montreal του Καναδά.
Από μικρός λοιπόν γαλουχήθηκα με πολλά ερεθίσματα ενός ξένου πολιτισμού, και επιπλέον έμαθα να συνομιλώ σε τρεις διαφορετικές γλώσσες όπου η μία από αυτές ήταν η ελληνική.
Λόγω του νεαρού της ηλικίας των γονιών μου δεν είχα πολλές αναφορές στην ελληνική κουλτούρα , παρά μονάχα κάποιες διορθώσεις στη γλώσσα , γιατί τα ελληνικά ήταν η μόνη γλώσσα που μιλούσαμε στο σπίτι με τους δικούς μου και τους συγγενείς που μας επισκέπτονταν για το Κυριακάτικο παραδοσιακό τραπέζι.
Πρέπει να ήμουν 7 ή 8 χρονών όταν συνάντησα «εκείνη». Ένα κοριτσάκι στην ηλικία μου που μου είπε ότι το όνομα της ήταν «Αντριάννα». Μου φάνηκε περίεργο το όνομα της, και την άλλη μέρα , ρώτησα τους γονείς μου αν υπήρχε τέτοιο ελληνικό όνομα στη γλώσσα μας ή μήπως ήταν δημιούργημα δικό μου.
Το λέω αυτό , γιατί θυμάμαι μερικές φορές στον ύπνο μου μιλούσα σε μία ακαταλαβίστικη γλώσσα ή συνομιλούσα με τους άλλους βάζοντας τις λέξεις σε μία μπερδεμένη σειρά. Δε θυμάμαι ποια γλώσσα χρησιμοποιούσαμε , το σίγουρο πάντως είναι πως επικοινωνούσαμε.
Σε μία λοιπόν από τις συναντήσεις μας με τη φίλη μου , θυμάμαι που με οδήγησε σε ένα μέρος , που αφού περνούσαμε μία γέφυρα, βγαίναμε σε μια ανοιχτή πεδιάδα. Εκεί, στο κέντρο της πεδιάδας , υπήρχε μία σκάλα , που ήταν τόσο ψηλή και οδηγούσε στον ουρανό. Την σκαρφαλώσαμε μετά από παρότρυνση της φίλης μου , και βρεθήκαμε σε ένα άλλο μέρος με άσπρες πέτρες (σήμερα που το σκέφτομαι πρέπει να ήταν κάτι σαν μάρμαρο). Εκεί συνάντησα κάποιους ανθρώπους ντυμένους με ριχτά σεντόνια και κουβεντιάσαμε μαζί τους με τον γνωστό τρόπο –τοποθετώντας τις λέξεις σε άλλη σειρά – για λίγη ώρα.
Θυμάμαι στη συζήτηση μας ο ένας από αυτούς, που με σύστησε η φίλη μου, μου είπε ότι μπορούσα να επισκέπτομαι αυτό το μέρος όποτε ήθελα , αρκεί να με έφερνε πάντα η φίλη μου…. Ο συγκεκριμένος κύριος , είχε μια φωτεινότητα , σαν να έκπεμπε κάποιο φως ή κάτι τέτοιο …..

*****Ομιλώ τρεις γλώσσες άπταιστα , με πρώτη γλώσσα τα γαλλικά. Αργότερα και σε μεγαλύτερη ηλικία , όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα, προσπαθώντας να μεταφράσω από Γαλλικά στα Ελληνικά ή το αντίστροφο , οι λέξεις είχαν άλλη σειρά σε μια πρόταση……
Σε μεγαλύτερη ηλικία είδα σε βιβλία ότι τα σεντόνια εκείνων των ανθρώπων έμοιαζαν με τις χλαμύδες της αρχαιότητας. Ο «φωτεινός» κύριος μου θύμισε αργότερα έναν άλλον κύριο, ο οποίος υπήρξε πνευματικός ηγέτης….
Ας σημειώσουμε , ότι μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο δεν υπήρχε στο Καναδά, λόγω πολλών εθνικοτήτων σε μια τάξη. Ελληνικό σχολείο στο Montreal πήγα σε ηλικία 10 με 11 χρονών.

Taf

Yours John !

Taf

quote:

---

Είναι χρήσιμο κάθε θέμα να προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε σφαιρικά. Οταν εξαντληθούν όλα τα επιχειρήματα από ψυχαναλυτικής - κοινωνιολογικής - επιστημονικής πλευράς, τότε είναι καιρός να αναρωτηθούμε "και αν ?"

---

'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-