- ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΚΕΨΗ - ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

....γλυκά συνεχίζει η μελωδία, να αγαπάς να αγαπάς να αγαπάς , μέρα νύχτα στιγμή προς στιγμή να αγαπάς και τα μάτια μου δάκρυα τρέχουν, φανερά και κρυφά, και η μελωδία φωνάζει να αγαπάς, να αγαπάς να αγαπάς, να αγαπάς, να αγαπάς να αγαπάς, να αγαπάς, -

....ο πιο φτωχός της αγάπης, στεγνό ηφαίστειο που πάγωσε νιώθω- και όμως η φωνή μου φωνάζει ότι και αν λέω, ότι και αν σκέπτομαι όπως και αν ενεργώ, ότι και αν αναπολώ να αγαπάς, να αγαπάς, να αγαπάς να αγαπάς, και είθε να πιστευτεί τον ουρανό από ντροπή δεν τον κοιτάζω, αλήθεια λέω σκύβω το κεφάλι, νου και σώματος, λογικής και λόγου και όμως δεν παύει μέρα και νύχτα, και στον ύπνο και στο ξύπνιο και όταν πίνω νερό και όταν τρώω, και όταν προσεύχομαι

....και όταν και όπως και στο γιατί και στο πως και στο διότι και όταν με βρίζουν και όταν με κατηγορούν και όταν με επαινούν μια φωνή γλυκιά, μελωδία θεού ωραιότητα με συνταράσσει συνεχώς φωνάζοντας μου να αγαπάς, να αγαπάς, να αγαπάς να αγαπάς, να αγαπάς,

.....πιο γρήγορη από το νου, αφού να μετρήσω τις φωνές αδυνατώ, αφού να υπολογίσω πόσες φορές το λεπτό αδυνατώ και η λογική μου βλέπει τη ψυχή να συνεργεί μεθυσμένη στη γλυκύτητα του λόγου αυτής της φωνής που μέσα μου φωνάζει να αγαπάς να αγαπάς να αγαπάς....

Το μόνο που μπορώ επί του παρόντος, αν και καταλαβαίνω ότι μάλλον γίνομαι κουραστικός με το να επαναλαμβάνω τη σημαντικότητα και το ενδιαφέρον που βρίσκω στα γραπτά του, είναι να (ξανα) παραθέσω ένα σύνδεσμο σε κείμενο του πατρός Ρωμανίδη που εκτός των άλλων πλείστων όσων, άκρως ενδιαφερόντων, που μοιάζουν να «τοποθετούνται» και σε πολλά από όσα έχουν θιχτεί μέχρι τώρα εδώ, απαντά και στο ερώτημα του Wwalker που είδα πιο πάνω να διατυπώνεται περί της διαφοροποίησης της Καθολικής Εκκλησίας μετά το σχίσμα .

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
· Εισαγωγικά
· Μέθοδος

I. Η ΝΟΣΟΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
II. ΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΩΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΛΙΝΙΚΩΝ

1. Παράδεισος και Κόλασις
2. Η δήθεν προσπάθεια απομυθοποιήσεως της Αγίας Γραφής
3. Το ανοικτόν παράθυρον του Παύλου προς την Εκκλησίαν
4. Νευρολογική Κλινική
5. Τα Ιερά Λείψανα
6. Όχι "εκ του κόσμου", αλλ' "εν τω κόσμω"
7. Θεολογία και δόγμα
8. Τα Μυστήρια
9. Προφήται και διανοούμενοι
10. Προφήται και Φραγκο-Λατίνοι Πάπαι
11. Προφήται και Πατέρες
12. Ο Κύριος της Δόξης και αι Οικουμενικοί Σύνοδοι
13. "...τό πνεύμα μη σβέννυται" (Α' Θεσσ. 5:19)
14. Το χάρισμα της διερμηνείας
15. Δοκιμαζέτω δε άνθρωπος εαυτόν
16. Η διατύπωσις των δογμάτων

III. Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ
1. Σύνοδοι και Ορθόδοξος πολιτισμός
2. Φραγκο-Λατινικός πολιτισμός
3. Δυτικός πολιτισμός

IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
V. ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ

Ο λόγος που το παραθέτω είναι κυρίως η συσχέτιση αυτής της είδησης με την πιο κάτω παράγραφο από την ιστοσελίδα που έδωσα στην προηγούμενη ένθεσή μου:

Τα Ιερά Λείψανα

Υπάρχουν δύο γενικά είδη αγίων λειψάνων, αυτά που ευωδιάζουν και αυτά που και σώζωνται ολόκληρα ή σχεδόν ολόκληρα. Φαίνεται ότι τα πρώτα ανήκουν εις τους αγίους που ευρίσκοντο εις την κατάστσιν φωτισμού όταν εξεδήμησαν και τα δεύτερα εις αγίους που ευρίσκονται εις κατάστασιν δοξασμού.

…Θα ήμουν ανειλικρινής αν έλεγα ότι δεν με εντυπωσίασε το γεγονός ή ότι δεν το συσχέτισα και με την πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή για την καύση των νεκρών.

Ας σημειωθεί ότι ΚΑΙ ΕΚΕΙ, η επιστήμη είχε «σηκώσει τα χέρια ψηλά» και ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ το φαινόμενο ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ.

Βέβαια, κανείς δεν διεκδίκησε «ιερότητα» καθώς απλά επρόκειτο περί μιας περίπτωσης όπου κανείς δεν μπόρεσε να εξηγήσει το πώς συνέβη. Αλήθεια, είμαστε της γνώμης ότι γνωρίζουμε τα πάντα σχετικά με την ιατρική?

Ας είμαστε λιγάκι πιο συγκρατημένοι, διότι η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ δεν θέλει και πολλά για να θεριέψει….
http://www.burlingtonnews.net/redhairedmummieschina.html

_________________________

Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:

Μεγάλοι οπαδοί της "ζωής" εσάς που σας ανατριχιάζουν τα λείψανα και τα πτώματα, είσαστε ελέυθεροι να μην τα πλησιάζετε.
Μη μολυνθείτε κιόλας......

Εάν τώρα ο ΤΟΤΕΜΙΣΜΟΣ έχει εννοηθεί ως ιεροπρέπεια, αυτό είναι αποκλειστικά ΠΡΟΒΛΗΜΑ όσων ασπάζονται τα σύνεργα του.

Από το βιβλίο του Χρήστου Γιανναρά, «αλφαβητάρι της πίστης», λοιπόν, κάποια αποσπάσματα. Ένα εγχειρίδιο γραμμένο, όπως λέει, για «όσους –αποκομμένους από τις βιωματικές ρίζες της πίστης, ίσως και καταπιεσμένους ψυχολογικά από μια τυπολατρική οικογενειακή θρησκευτικότητα, με μνήμες συνήθως αρνητικές από ένα ανούσιο μάθημα κατήχησης στο σχολειό, απορρίπτουν αυτό που νομίζουν ότι είναι η πίστη, ενώ στην πραγματικότητα αγνοούν την πίστη».

Αρχή με μια έννοια κλειδί για την κατανόηση της χριστιανικής σκέψης

Αποφατισμός σημαίνει την άρνηση να εξαντλήσουμε τη γνώση της αλήθειας στη διατύπωσή της.

Η διατύπωση δεν υποκαθιστά, ούτε εξαντλεί τη γνώση της αλήθειας, που παραμένει βιωματικά εμπειρική, - ένας τρόπος ζωής και όχι θεωρητική κατασκευή.

Για να μεταβληθεί σε αντικείμενο κατοχής η αλήθεια, πρέπει να έχει χαρακτήρα δεδομένο και οριστικό, να ταυτίζεται με τη διατύπωσή της, με το «γράμμα» της διατύπωσης – να βρίσκει στη διατύπωσή της, η αλήθεια, τα αμετάθετα όριά της.

Η ταύτιση με την οριστική διατύπωση αντικειμενοποιεί την αλήθεια: την κάνει αντικείμενο που μπορεί να το κατέχει η διάνοια και να το εξουσιάζει.

Μια τέτοια αντίληψη για την αλήθεια και για τις δυνατότητες πρόσβασης στην αλήθεια χαρακτηρίζει, αλλά και θεμελιώνει τον πολιτισμό μας σήμερα – τον λεγόμενο δυτικοευρωπαϊκό -. Είναι όμως ολότελα άσχετη με την Εκκλησία και την εκκλησιαστική ορθοδοξία.

Η αλήθεια δεν εξαντλείται στη διατύπωσή της, γι’ αυτό και η γνώση της αλήθειας δεν κατορθώνεται με την κατανόηση των διατυπώσεων, αλλά με τη μετοχή στο γεγονός της αλήθειας, στην αλήθεια της ζωής, στην αμεσότητα της εμπειρίας

quote:

---

, αλλά με τη μετοχή στο γεγονός της αλήθειας, στην αλήθεια της ζωής, στην αμεσότητα της εμπειρίας

---

Γιώργος
in temptation mode