- Περί ψυχών... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Σε καλωσορίζω στα forums και χαίρομαι που επέλεξες αυτόν τον χώρο, για το ταξίδι στα ερωτήματα αυτά, που για πολλούς από εμάς μπορεί να είναι πιο θεωρητικά, για σένα όμως είναι μια πραγματικότητα που τη βιώνεις.

Ρωτάς:
"Είναι πιο υγιές να παραδεχόμαστε μόνο την ύπαρξη της ύλης γιατί ενδεχομένως άλλου είδους σκέψεις πηγάζουν από τον φόβο και τον εγωισμό μας να αποδεχτούμε ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο πέρα από το θάνατο;;"

Η υπερβολική μας προσκόληση στην ύλη και η θεώρηση πως αυτή μόνο πραγματικά υπάρχει, είναι αυτό το οποίο πηγάζει από τον φόβο - κατά τη γνώμη μου Sandra H.
Έγραφε κάποτε ο Γιοκανάντα (ινδός διδάσκαλος, γνωστός κι από το βιβλίο "Η αυτοβιογραφία ενός γιόγκι")
πως ο άνθρωπος ζει τόσο, όσο αυτό, με το οποίο ταυτίζεται!
Αυτό είναι μια αλήθεια που πονάει,
αλλά είναι συνάμα και μια αλήθεια που ανοίγει τον δρόμο.

Η ρίζα του σύμπαντος είναι νοητική.
Ότι υπάρχει στην ύλη, έχει το νοητικό της πρότυπο, το σχέδιο εάν θέλεις.
Οι σκέψεις, τα οράματα, οι στόχοι του ανθρώπου,
είναι ικανά να χτίσουν μια υλική φυλακή,
μα μπορούν να χτίσουν και μια σκάλα, που οδηγεί στην αιωνιότητα.
Κάθε άνθρωπος, ανάλογα με τις επιλογές που κάνει κατά τη διάρκεια της ζωής του, καταθέτει είτε στο αιώνιο - το πνευματικό - είτε στο πρόσκαιρο - το υλικό.
Εάν λοιπόν οι δράσεις μας και οι προσδοκίες μας είναι τέτοιες, που θεωρούν μόνο την υλική ύπαρξη ως πραγματική,
είναι καταδικασμένες να πεθάνουν, μαζί με το υλικό μας σώμα.

Ότι όμως έχουμε υφάνει στην αιωνιότητα,
παραμένει.