Καλησπέρα. Το θέμα είναι κατά τη γνώμη μου ευρύτερο και δεν εστιάζεται μόνο στη δημιουργία τριγώνων, τετραγώνων κ.ο.κ. Η αιτία είναι μάλλον η ίδια που ωθεί κάποιους από εμάς να δημιουργούμε παράλληλες σχέσεις - καλυπτόμαστε εν μέρει από αυτό που έχουμε και προσπαθούμε να καλύψουμε τα κενά. Η διαφορά είναι βέβαια, ότι στις παράλληλες σχέσεις κάποιοι από τους μετέχοντες βρίσκονται σε άγνοια σε αντίθεση με τα κοινή συναινέσει τρίγωνα. Ας μη γελιόμαστε όμως - τα τελευταία είναι ένα απειροελάχιστο ποσοστό. Λείπουν, λοιπόν, κομμάτια του παζλ και μπαίνουμε στη διαδικασία της "σύνθεσης" ίσως αφού έχουμε προηγουμένως αναζητήσει επί αρκετό καιρό το ένα και μοναδικό πρόσωπο και έχοντας διαπιστώσει ότι αυτό οι συγκυρίες δεν μας το φέρνουν στο δρόμο μας. Ως εκ τούτου άλλοι επιλέγουν συνειδητά τη μοναξιά και άλλοι κάνουν "συνδυασμούς". Δεν μπαίνω καν σε ψευδοηθικολογίες του στυλ ότι αυτό είναι κακό κλπ. γιατί περισσότερο ανήθικες θεωρώ κάποιες σχέσεις που φαινομενικά είναι "σωστές" αλλά στην ουσία στερούνται και των πιο βασικών θεμελίων ούτε προτείνω τη στάση του Αλέξανδρου ως παράδειγμα προς μίμηση. Απλά την καταλαβαίνω.

- Η Δυναμη του "Θελω" + Η Δυναμη του μυαλου - .-= Η ΨΥΧΗ =-.27/03/2006, 10:49:59

Και από προσωπική εμπειρία αλλά και από όσα ακούω τριγύρω μου έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα ξεκινάει από το ότι "φοβόμαστε" να συνειδητοποιήσουμε τα "θέλω" μας. Κι αυτό οφείλεται κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό στην πλύση εγκεφάλου που όλοι μας έχουμε υποστεί από την ηλικία του νηπιαγωγείου για το τί θεωρεί ευτυχία και επιτυχία η περίφημη μας κοινωνία. Απαιτείται, λοιπόν, μεγάλη δύναμη ψυχής και χαρακτήρα για να μπορέσει κανείς να απαγγιστρωθεί από αυτές τις εμμονές που τόσο έντεχνα μας έχουν περάσει στο υποσυνείδητό μας. Κι εγώ την ίδια άποψη έχω σχετικά με την ζωή, ότι δεν ήρθαμε στον κόσμο ούτε για να δυστυχήσουμε, ούτε να υποφέρουμε αγνοώντας τις επιθυμίες μας πάντα προς όφελος των άλλων ούτε για να μεγαλουργήσουμε όλοι! Κι εγώ την ζωή μου έχω αποφασίσει να ζήσω, όσο πιο όμορφα και έντονα γίνεται, χωρίς να βλάπτω και να αδικώ κανέναν, απαλλαγμένη από τύψεις και ενοχές. "Δεν θα κάνεις παιδιά" με ρωτούν με έντονα επικριτική διάθεση. "Παράτησες το Πανεπιστήμιο"; απορούν κάποιοι άλλοι με φρίκη! Κι εγώ απλά χαμογελώ . Δεν με πειράζει, δεν με διαπερνά πλέον τίποτα. Το πάλεψα, όμως, πολύ. Είχα φτάσει κι εγώ στην μηδενισμό και την απόλυτη απόγνωση. Βούλιαζα...Περίμενα εναγωνίως κάποιον να με "σώσει".. Τελικά, σώθηκα μόνη μου...!

- Η Δυναμη του "Θελω" + Η Δυναμη του μυαλου - .-= Η ΨΥΧΗ =-.22/03/2006, 16:52:26

Καλησπέρα σε όλους σας.
Συμφωνώ απόλυτα G. με την μέθοδο που προτείνεις για την μετουσίωση της θετικής σκέψης σε θετική ενέργεια και περαιτέρω επίτευξη στόχων και πραγματοποίηση επιθυμιών. Πράγματι, το έχω διαπιστώσει και από προσωπική εμπειρία ότι το να περιαγάγουμε τον ευατό μας σε μία κατάσταση φανταστικής "ευδαιμονίας" προκαλεί, κάποια στιγμή, και την πραγμάτωσή της στη ζωή μας. Τα παραδείγματα αφθονούν: μου έχει τύχει άπειρες φορές να νιώθω ότι ασφυκτιώ στο μικρό "κλουβί" που περιγράφει και η Λίλιθ. Τα τελευταία χρόνια, λοιπόν, έχω εγκαταλείψει την ηττοπάθεια και την μοιρολατρία και "δραπετεύω" - στην δική μου ιδιοσυγκρασία σαν μέσο έχω, πέρα από την σκέψη, την μουσική και τον χορό, την σωματική άσκηση γενικότερα. Και είναι γεγονός ότι από την απόλυτη απογοήτευση σε λίγη ώρα έχω νιώσει γεμάτη ενέργεια, αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία...

- Η Δυναμη του "Θελω" + Η Δυναμη του μυαλου - .-= Η ΨΥΧΗ =-.28/03/2006, 12:14:42

[quote]

Τι γίνεται λοιπόν σε περιπτώσεις που πολλά απο τα θέλω μας πρέπει να τα πνίξουμε για να διατηρήσουμε κάποιο άλλο;
Πως μπορούμε να πούμε ότι είναι εύκολο να υλοποιούμαι τα θέλω μας αρκεί να τα θελήσουμε όταν τα θέλω μας αυτά μας ζημιώνουν σε άλλους τομείς της ζωής μας;

Σε όλα υπάρχει πάντοτε μία "χρυσή" τομή, μια μέση οδός, δεν είναι πάντοτε αναγκαίο να οδηγούμαστε σε πραξικόπημα. Μπορούμε να πετύχουμε την ισορροπία και την αρμονία στη ζωή μας, αρκεί να εξοπλιστούμε με υπομονή, ψυχραιμία και να μην παρασυρόμαστε σε σπασμωδικές κινήσεις. Ναι,δυστυχώς, η δουλειά ως μέσο βιοπορισμού είναι "αναγκαίο κακό" - και την χαρακτηρίζω έτσι για την συντριπτική πλειοψηφία που ασχολείται με κάτι που δεν την ικανοποιεί. Γιατί θεωρώ αληθινά ευτυχισμένους όσους έχουν καταφέρει να ασχολούνται με αυτό που αγαπούν και έχουν συνειδητά επιλέξει. Τελικά, όμως, μόνο μάλλον είναι ο μοναδικός τομέας της ζωής μας από τον οποίο, αναγκαστικά, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε. Κι εγώ θέλω να διεκδικήσω στον χώρο όπου εργάζομαι περισσότερα, να βροντοφωνάξω ότι αξίζω διαφορετικής μισθολογικής αντιμετώπισης - και το έκανα μέχρι εκεί που με έπαιρνε. Για κάποιο διάστημα επέστρεφα στο σπίτι μου με ένα απροσδιόριστο αίσθημα κενού και αδικίας. Το αποτέλεσμα; "Μαύριζα" και το υπόλοιπο της ημέρας μου. Επιπλέον, με βασάνιζε και η περίφημη Σχολή που είχα αφήσει στη μέση. Κατέβαλα κάθε δυνατή προσπάθεια να ξανασχοληθώ, αλλά αποτέλεσμα μηδέν λόγω ελλείψεως χρόνου. Διέγραψα, λοιπόν, από ένα σημείο και έπειτα αυτό το "μελανό" κομμάτι της ζωής μου, έπαψα να το θεωρώ σαν ισόβια εκκρεμότητα και σιγά, σιγά αποθεραπεύτηκα! Στη συνέχει διέγραψα σχέσεις που είχαν μόνο τυπικό λόγο ύπραξης. Τώρα πια νιώθω ήρεμη,ελεύθερη, απολαμβάνω και εκτιμώ οτιδήποτε μου προσφέρεται στη ζωή μου χωρίς να προσδοκώ την "μεγάλη ευτυχία". Η ευτυχία είναι στιγμές...πιστέψτε με..!

- Η Δυναμη του "Θελω" + Η Δυναμη του μυαλου - .-= Η ΨΥΧΗ =-.27/03/2006, 12:45:23

[quote]
μπείτε στο υπέροχο παιχνίδι του να παρατηρείτε την καθημερινότητα για σημάδια επιβεβαίωσης των θέλω σας... είναι συναρπαστικό!

Αυτή κατά την γνώμη μου είναι και η "μαγική" συνταγή για ένα πρώτο ξεκίνημα προσέγγισης του αληθινού ευατού μας. Κάνουμε όλοι μας το σφάλμα να "σχεδιάζουμε" την ευτυχία μας στο απώτερο μέλλον, αδιαφορώντας πλήρως για το παρόν! Μεγαλεπίβολα σχέδια, καμιά φορά, που απέχουν έτη φωτός από τις αληθινές μας ανάγκες. "Ξεχνάμε" να ανοίξουμε το παράθυρο, να πάρουμε μια βαθειά ανάσα και να θαυμάσουμε την απέραντη ομορφιά της φύσης (κι εγώ στο κέντρο εργάζομαι και κινούμαι αλλά το παρακάμπτω!), να "νιώσουμε" την μουσική, να αφεθούμε σε ένα χάδι... Τα πάντα με πρόγραμμα, σωστά υπολογισμένα, όλα με συγκεκριμένη κατεύθυνση και "στόχο". Μα δεν είναι μόνο οι στόχοι ο σκοπός της ύπαρξής μας. Δεν αντιπροτείνω να γίνουμε όλοι φιλόσοφοι και τεμπέληδες, χωρίς φιλοδοξίες και όνειρα, όχι- να μην απομυζούν, όμως, αυτά, την πραγματική ουσία της ζωής μας. Έχω διαρκώς την αίσθηση ότι η εποχή μας έχει "ξεφύγει". Κυρίως, έχουν "ξεφύγει" οι άνθρωποι! Βλέπω ανθρώπους γερασμένους, κουρασμένους, στερημένους από κάθε χαρά, μικρή, απλή, που ακόμη "κυνηγούν". Τί, δεν θυμούνται ούτε οι ίδιοι πια...

- ΕΛ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.07/09/2005, 10:17:34

Καλημέρα και καλό χειμώνα! θεωρώ ότι η ζήλεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανασφάλεια, και οι δύο δε ψυχικές καταστάσεις είναι απολύτως ανθρώπινες και φυσιολογικές. Έχω την εντύπωση ότι αν δεν προηγηθούν στους περισσότερους από εμάς ως βιωματικές καταστάσεις είναι δύσκολο να κατακτήσουμε την αυτοπεποίθηση και την ωριμότητα. Και αυτές, όμως, ακόμη, για να είναι παγιωμένες πρέπει να έχουν πολύ ισχυρά ερείσματα. Αυτά θα τα αναζητήσουμε προφανώς στον εσωτερικό κόσμο και την προσωπικότητά μας. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν μαγικές συνταγές για την επίτευξή τους. Συμβάλλουν πολλοί παράγοντες, κυρίως όμως η θέληση και η δύναμή του καθενός μας να απεγκλωβιστεί από την ηττοπάθεια, την μιζέρια και την παραίτηση.

- Πώς να εισάγω εικόνα? - Τεχνικά θέματα των Forums, Προβλήματα-Λύσεις20/12/2005, 12:42:37

Επειδή α)δεν έχω κάτι καινούργιο να προσθέσω και με έχουν καλύψει οι προλαλήσαντες, β)τα θέματα στα "forums" δεν είναι, απαραιτήτως, πεδίο αυτοπροβολής και ικανοποίησης προσωπικής ματαιοδοξίας αλλά υπάρχουν και μέλη που αρκούνται στην ανάγνωση και συλλογή χρήσιμων στοιχείων, γ) "το μονοπάτι είναι δύσκολο" άρα είναι πολύ νωρίς έτσι άκοπα να αποκομίσω γνώση και σοφία, γι' αυτό αγαπητή φίλη Livia δεν εξέθεσα άποψη.

- Πώς να εισάγω εικόνα? - Τεχνικά θέματα των Forums, Προβλήματα-Λύσεις20/12/2005, 11:43:12

Το ζήτημα της έκτρωσης αποτελεί ένα θέμα που πέρα από ιδεολογίες και θεωρίες άπτεται πολλών άλλων παραγόντων οικονομικών, κοινωνικών και κυρίως, της ωριμότητας και της σοβαρότητας των υποψήφιων γονιών ή της υποψήφιας μητέρας. Δεν είναι ο σκοπός μου να ταχθώ υπέρ ή κατά της έκτρωσης ούτε, φυσικά, να κρίνω (με ποιό δικαίωμα άλλωστε;) τις επιλογές κανενός. Μου προκαλεί, απλά, εντύπωση, το πώς ένα εξαιρετικά σημαντικό θέμα, όπως το συγκεκριμένο, όπου διάβασα άκρως ενδιαφέρουσες απόψεις που με βοήθησαν να κατασταλάξω κι εγώ στη δική μου, τείνει να μετατραπεί, σε "δημοψήφισμα" για την τεχνητή διακοπή εγκυμοσύνης.

- Τεστ: Κ.Δ., θεόπνευστη ή ασυναρτησίες; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.20/12/2005, 12:42:37

- Τεστ: Κ.Δ., θεόπνευστη ή ασυναρτησίες; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.20/12/2005, 11:43:12

- ΔΥΝΑΜΕΘΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ?? / Η ΕΥΘYΝΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.20/12/2005, 12:42:37

- ΔΥΝΑΜΕΘΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ?? / Η ΕΥΘYΝΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.20/12/2005, 11:43:12

- Φιλία - .-= Η ΨΥΧΗ =-.17/05/2006, 12:34:32

Πιστεύω ότι η φράση "γίνομαι χαλί να με πατήσει κάποιος" εμπεριέχει ψήγματα εγωισμού, έστω και υποσυνείδητου. Κρύβεται μέσα της η "αυταπάτη" ότι αποτελούμε το ιδανικό (με την μεγαλόψυχη συμπεριφορά μας) για τον άλλον και, επομένως, αρχίζουμε να περιμένουμε, αξιώνουμε, απαιτούμε την ανταπόδοση. Εδώ ξεκινάει και ο φαύλος κύκλος: πολλές φορές δεν εισπράττουμε αυτό που προσδοκούμε και πληγωνόμαστε, απογοητευόμαστε, χάνουμε την αυτοπεποίθησή μας. Κι όμως... ο αποδέκτης της "αυτοθυσίας" μας δεν είναι απαραίτητο να είναι ένα τέρας αγνωμοσύνης και αναισθησίας! Απλά, ενδεχομένως δεν τον καλύπτουμε...

- Τα έχει παίξει ο καιρός; - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.09/08/2006, 10:26:56

[quote]

Τις τελευταίες μέρες κάποιου ανθρώπου το ενεργειακό του πεδίο διογκώνεται (άυρα) και γίνεται ορατό και ο άνθρωπος λάμπει και φαίνεται αυτό και με τα φυσικά μάτια. Φαίνεται σαν πιο φρέσκος,σαν πιο φωτεινός.

Καλημέρα. Το συγκεκριμένο θέμα με απασχολεί έντονα εδώ και δύο χρόνια που έχασα ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο, τον πατέρα μου και θα ήθελα να παραθέσω και την δική μου εμπειρία.
Ο πατέρας μου πέθανε από ανακοπή καρδιάς, είχε βεβαρημένο ιστορικό με εγχείριση by-pass πριν από δεκαπέντε χρόνια. Ακριβώς την προηγουμένη είχαμε στο πατρικό μου τραπέζι για την γιορτή του με αρκετό κόσμο. Πριν από λίγες μέρες είχε προηγηθεί ένα κρυολόγημα που τον είχε ταλαιπωρήσει αρκετά, όμως, το είχε ξεπεράσει. Τη μέρα της γιορτής του, λοιπόν, έδειχνε τόσο φρέσκος και λαμπερός που ειλικρινά ένιωθα μεγάλη ανακούφιση βλέποντας τον. Κάποια στιγμή, ο αδερφός του παρατήρησε την καλή του όψη και του το είπε και, τότε, ο πατέρας μου αποκρίθηκε χαμογελώντας (πάντα του άρεσε να κάνει χιούμορ) ότι "ήταν η τελευταία αναλαμπή" (...!)Eπιπλέον, σε όλη την διάρκεια της γιορτής του είχα μία πολύ περίεργη αίσθηση ότι ναι μεν ήταν με την φυσική του παρουσία στον χώρο αλλά ταυτόχρονα και ότι δεν ήταν. Τον κοιτούσα και χωρίς να πω τίποτα ένιωθα ότι με καταλάβαινε (πάντοτε είχαμε μεγάλη πνευματική επικοινωνία). Το μεσημέρι της επομένης πέθανε, έξω, σε κάποιο κεντρικό σημείο, χωρίς να είναι κανείς μας κοντά του - ήταν η μοναδική φορά που δεν είχε πει στην μητέρα μου πού πήγαινε, σαν να ήθελε να "φύγει" μόνος του χωρίς να σοκάρει κανέναν. Θέλω, ακόμη, να προσθέσω ότι τα τελευταία δύο περίπου χρόνια πριν πεθάνει, με διακατείχε συνεχώς η αίσθηση ότι αυτός ο άνθρωπος "είχε κάνει τον κύκλο του" κι ας ήταν νέος ακόμη και τον θέλαμε όλοι τόσο κοντά μας. Τον έβλεπα να βασανίζεται με την υγεία του και κάποια οικονομικά προβλήματα (σχεδόν από τότε που γεννήθηκε) και στενοχωριόμουν και ενώ ζούσε..

- ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΡΙΓΩΝΟ - ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΓΑΠΗ ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.11/09/2006, 14:13:10

- Η Δυναμη του "Θελω" + Η Δυναμη του μυαλου - .-= Η ΨΥΧΗ =-.27/03/2006, 10:49:59

- Η Δυναμη του "Θελω" + Η Δυναμη του μυαλου - .-= Η ΨΥΧΗ =-.22/03/2006, 16:52:26

- ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΡΙΓΩΝΟ - ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΓΑΠΗ ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.11/09/2006, 14:13:10

- Περί ψυχών... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.09/09/2005, 09:40:00

Καλημέρα! Οι απαντήσεις σας με κάλυψαν απόλυτα, αγγίζουν πάρα πολύ τα δικά μου πιστεύω και την ιδεολογία μου γενικότερα ως προς αυτά τα ζητήματα. Συμφωνώ απόλυτα ότι θα ήταν πολύ κοντόφθαλμο ο άνθρωπος να περιορίζεται μόνο σε όσα βλέπει και αυτό να εμποδίζει την πίστη του ότι ενδεχομένως υπάρχει και κάτι επιπλέον. Άλλωστε πώς θα μπορούσαμε να αντέχουμε την καθημερινότητα υπολογίζοντας την ζωή μας με μαθηματικές εξισώσεις; Δεν είμαι καθόλου αιθεροβάμων ή υπερβολικά ρομαντική (αντιθέτως στη ζωή μου λειτουργώ μάλλον ρεαλιστικά) ούτε νομίζω ότι είναι ο πόνος για το συγκεκριμένο γεγονός που με ωθεί σε τέτοιες σκέψεις. Αυτές υπήρχαν εξαρχής μέσα μου, καλλιεργήθηκαν από τα λεγόμενα αλλά και την στάση ζωής του αγαπημένου μου προσώπου και τώρα, με αφορμή την απώλειά του, βγήκαν πιο έντονα στην επιφάνεια.
Έκανα πρόσφατα κάποιο ταξίδι στο εξωτερικό και κοιτάζοντας το πανέμορφο φυσικό τοπίο, συνειδητά απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο και ακούγοντας κλασσική μουσική (που άρεσε και σε εκείνον) ένιωθα την ψυχή μου απελευθερωμένη να τρέχει στα καταπράσινα βουνά. Εκεί ένιωσα την απόλυτη ταύτιση με την δική του ψυχή και όχι με τα όποια τελετουργικά της θρησκείας. Γιατί για μένα θρησκεία είναι η ίδια η ψυχή και αυτή δεν κλείνεται σε συγκεκριμένους χώρους, ούτε ανυψώνεται με την πιστή τήρηση συγκεκριμένων κανόνων (που τους έχει θέσει άραγε ποιός και με ποιό σκοπό;;)
Και έτσι συνεχίζω την ζωή μου χαμογελώντας στην πρώτη λιακάδα που αντικρύζω και κλείνοντας το μάτι στα αστέρια...

- Περί ψυχών... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.07/09/2005, 14:39:56

Πριν από κάποιο χρονικό διάστημα είχα μία μεγάλη απώλεια - έχασα τον πατέρα μου, έναν άνθρωπο με τον οποίο είχα απόλυτη ψυχική ταύτιση και επικοινωνία. Επειδή ήταν άνθρωπος με ευρύτατο πνεύμα, από μικρή μου είχε εμφυσήσει την ιδέα ότι τα πάντα δεν είναι απτά και αναλώσιμα αλλά ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα από όσα αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας. Δεν ήταν άνθρωπος της θρησκείας με την τυπική έννοια του όρου αλλά πίστευε στο καλό και στο δίκαιο, ομοίως και εγώ.
Το ερώτημα που θέλω να θέσω δεν είναι τί υπάρχει , αν υπάρχει κάτι μετά το θάνατο, και όλα τα συναφή αλλά πώς είναι καλύτερα να βιώνουμε το παρόν. Πρέπει να απωθήσω από το μυαλό μου κάθε σκέψη ότι η ψυχή του αγαπημένου μου ανθρώπου υπάρχει, ενδεχομένως με άλλη μορφή (αίσθηση που έχω ιδιαίτερα έντονη όταν βλέπω τα βουνά και την ομορφιά της φύσης γενικότερα);; Είναι πιο υγιές να παραδεχόμαστε μόνο την ύπαρξη της ύλης γιατί ενδεχομένως άλλου είδους σκέψεις πηγάζουν από τον φόβο και τον εγωισμό μας να αποδεχτούμε ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο πέρα από το θάνατο;;