- Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΚΡΟΠΟΛΗ! - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Νομίζω πως ναι η αγάπη, είτε είναι ωραιοποιημένη συνειδησιακά υπέρβαση εαυτού, είτε
ηθελημένη προσφορά ενός συγκροτημένου ατόμου δεν παύει να είναι ένα μη υστερόβουλο
συναίσθημα, που δεν απαιτεί να πάρει πίσω αυτό που δίνει.
Προσδοκά ίσως, αλλά δεν απαιτεί, όπως κάθε συναίσθημα άλλωστε.
Ναι μεν δεν είναι αξία αλλά συναίσθημα, όμως η εκδήλωσή της πολλές φορές αποτελεί
συνέπεια μιας σειράς αξιών και αρχών με κυριότερη την αυτοθυσία.
Κι η αυτοθυσία είναι μια παράμετρος ενός ηρωϊκού τρόπου ζωής, λένε.
Δες το έτσι κι ίσως ηρεμήσει ο τρελλός χορός ...
Κι ο αυτοσεβασμός ακολουθεί μοναδικός για σένα, έστω κι αν δεν ορίζεται ως τέτοιος απ'
τους άλλους.
Απλά δεν μπορούν να ξέρουν και συνήθως δε χρειάζεται να ξέρουν.
φιλικά...
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ. Ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΛΗΡΗ ΜΑΧΗ
Edited by - iaira on 26/08/2003 10:14:01
)Ωραίο topic, και θα ήταν πιο καλό να το έχουμε στην κατηγορία ΨΥΧΗ όπου θα το μεταφέρω, μετά.
Πάντως το να χρησιμοποιούμε φιλικούς χαρακτηρισμούς μπορεί να μην είναι πάντοτε ειλικιρινείς, αλλά σκεφτείτε μήπως τελικά δημιουργούν σε εμάς τους ίδιους και στους άλλους που μας διαβάζουν μια θετική διάθεση και έτσι μας κάνει πιο έτοιμους και ανοιχτούς στην συζήτηση και στον διάλογο.
Η ευγένεια βοηθάει στο να δημιουργηθεί αυτή η θετική ατμόσφαιρα. Και ίσως και μόνο για αυτό ας της συγχωρήσουμε κάποιες φορές το γεγονός ότι γίνεται τυπική.
Αρκει να εισαι ο ιδιος "εντιμος" και ειλικρινης ως προς τον εαυτο και τις αρχες σου!Αν αγαπας ,να ΑΓΑΠΑΣ..αν συμπαθεις ,να ΣΥΜΠΑΘΕΙΣ.....
Επειτα,αν οι γιαγιαδες μας λενε οτι ,η καθαριοτητα ειναι μιση αρχοντια ,γιατι να μη συμπληρωσουμε με τη σκεψη οτι και η ευγενεια ειναι η αλλη μιση?
και συνάμα τόσο δύσκολο
Είναι μια συνεχής "μάχη" όχι πια μόνο με τον εαυτό σου
Το να μοιράζεις τον κόσμο σου για δύο
Το να μπαίνεις στη θέση του άλλου ακόμη κι όταν η δική σου είναι αντίθετη και το να παλεύεις καθημερινά όλο αυτό ν'αντέξει στο συντελεστή του χρόνου θέλει τουλάχιστον δύναμη (Ψυχής) και υσχηρή θέληση στο να συντρίψεις το υπερΕγώ σου...
Με δυο λόγια: ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΔΥΟ ΚΟΣΜΩΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΗΝΟΥΝ
Αυτά τα λίγα απ΄τα πολλά σεβαστοί συνταξιδιώτες το θέμα ΑΓΑΠΗΣ είναι ανεξάντλητο γιατί ο καθένας μας το βιώνει ξεχωριστά κι'όλο και κάτι έχει να πεί και να προσθέσει και είναι επίσης Μαγικό το γεγονός οτι ολόι μας λίγο ή πολύ την έχουμε γευτεί αλλά κανένας μας δεν μπορεί να την ορίσει με βεβαιότητα δεν μπάινει σε στεγανά και ειναι πάντα ανεπιτήδευτη και απρόβλεπτη...
¨ΑΡΓΩ¨ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Την κατηγοριοποίηση αυτήν δεν την επιδυκνύουμε. Ειδικά μια και δεν είναι άσπρο μαύρο η κατηγοριοποιήση αυτή αλλά κάτι ρευστό.
Άλλο να νιώθω περισσότερο αγάπη για έναν φίλο μου από κάποιον άλλο, και άλλο να τον σταμπάρω μπροστά σε όλους ότι είναι κατώτερος στην ιεραρχία μου. "Φίλε μου" τους αποκαλώ και τους δύο όταν μιλάμε... η διαφορά βρίσκεται μέσα μας... φαίνεται στο βλέμα... στον δεσμό που έχει ο "φίλος" και όχι ο γνωστός. Σε κάποιον καιρό μπορεί να υπάρχει και με τον γνωστό αυτός ο δεσμός και να γίνει κάποιος που αγαπώ, όχι απλώς συμπαθώ... αν το επιτρέψω.
Για αυτό νομίζω ότι σκοπός των λέξεων δεν είναι μόνο για να εκφράσουν τα αισθηματά μας. Είναι και για να τα προστατεύουν. Να απαλύνουν την διαφορά ανάμεσα στο αγαπώ-συμπαθώ-αδιαφορώ-μισώ ώστε να μην είναι κάτι οριστικό. Μας δίνουν την δυνατότητα να είμαστε ευγενικοί ο ένας με τον άλλο. Η ευγένεια είναι αυτό που κάνει την διαφορά ανάμεσα στις κατηγορίες απλώς ένα βήμα και όχι αδύνατο άλμα είς ύψος.
Η απάντηση θολή... υποκειμενική...
"For the strength of the wolf is the pack and the strength of the pack is the wolf"
Όσο για'σένα Silverwolf, η απάντηση σου δεν ήταν καθόλου θολή. Απο τα γραφόμενα σου κατάλαβα οτι μάλλον "παίζω" με τις λέξεις ενώ δεν θα'πρεπε. Έχεις δίκιο, αλλά δεν είχα κανένα σκοπό να βάλω τους ανθρώπους σε κατηγορίες και λυπάμαι αν φάνηκε κάτι τέτοιο. Απο την άλλη όμως, δεν μπορούμε να λέμε οτι αγαπάμε όλο τον κόσμο. Ξέρουμε οτι αν πούμε κάτι τέτοιο, λέμε ψέμματα. Εντάξει, το να αποκαλούμε κάποιον Φίλο μας, άσχετο αν δεν τον γνωρίζουμε, είναι καθαρά θέμα ευγένειας. Αλλά όχι να λέμε οτι τον αγαπάμε κιόλας. Είναι κοροϊδία.
Πιστεύετε όμως οτι το να είμαστε σε θέση να πεθαίνουμε για τον άλλο είναι η μέγιστη έκφραση Αγάπης πρός τον Φίλο μας ή τον σύντροφο μας, ή μήπως είναι υπερβολή ; Πιστεύω οτι δεν είναι υπερβολή, αλλά θα ήθελα τη γνώμη σας.
Και πάλι σας ευχαριστώ
Με εκτίμηση
“ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ. Ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΛΗΡΗ ΜΑΧΗ”
Μακάρι να μπορούσα να το δω έτσι και πάνω από όλα να το νιώσω αυτό. Δυστυχώς το βλέπω διαφορετικά.
Ο κάθε άνθρωπος που συναντάω κουβαλάει τον δικό του σταυρό. Όμως δεν δίνουν όλοι τις μάχες τους.
Υπάρχουν οι Ωχαδερφιστες , οι γελαστουλιδες, και άλλοι ακόμα χειρότεροι. Δυστυχώς βάζω ταμπέλες. Δεν μπορώ να αγαπήσω όλους τους ανθρώπους. Αντίθετα μάλιστα μπορώ να πω ότι πολλοί άνθρωποι μου προκαλούν εκνευρισμό, θυμό, απέχθεια έως και αηδία. Δεν ειμαι περήφανος για αυτό αλλά είμαι περήφανος που το παραδέχομαι και προσπαθώ να το αλλάξω.
Ο κάθε ένας από εμας δίνει τον δικό του ορισμό για την αγάπη. Κάποτε κάποιος έδερνε την γυναίκα του και όταν την ρώτησα γιατί το ανέχεται, μου είπε ότι δεν είναι κακός , αλλά απλά έτσι δείχνει την αγάπη του. Τρελάθηκα!!! Δεν ήξερα τι να πω. Μετά από καιρό κατάλαβα ότι ο καθένας εκλαμβάνει την αγάπη διαφορετικά.
Όσο για εμένα…. Πιστεύω ότι η ύστατη απόδειξη της αγάπης είναι όταν καταφέρεις να αγαπήσεις τον εχθρό σου. σίγουρα το έχουμε ξανά ακούσει αυτό. Αλλά αλήθεια το έχουμε δει ποτέ να συμβαίνει μπροστά μας ; Προσωπικά απέχω εκατομμύρια έτη φωτός από αυτό. Απλά βολοδέρνω στο κενό που υπάρχει ανάμεσα στην υλοποίηση αυτής της ιδέας και του μίσους, προσπαθώντας να κοιτάω προς τα επάνω. Δεν είναι πολύ…είναι όμως κατι. Δεν ξέρω όμως αν μου δίνει το δικαίωμα να λέω ότι έχω αγαπήσει με όλο μου το είναι κάποιους – ελάχιστους - ανθρώπους, την μουσική και την θάλασσα.
quote:
Όσο για εμένα…. Πιστεύω ότι η ύστατη απόδειξη της αγάπης είναι όταν καταφέρεις να αγαπήσεις τον εχθρό σου. σίγουρα το έχουμε ξανά ακούσει αυτό. Αλλά αλήθεια το έχουμε δει ποτέ να συμβαίνει μπροστά μας ; Προσωπικά απέχω εκατομμύρια έτη φωτός από αυτό. Απλά βολοδέρνω στο κενό που υπάρχει ανάμεσα στην υλοποίηση αυτής της ιδέας και του μίσους, προσπαθώντας να κοιτάω προς τα επάνω. Δεν είναι πολύ…είναι όμως κατι.
NAI...ΦΙΛΕ ΑΛΑΤΙ13,
ΑΥΤΗ Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΟΔΕΥΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΙΟ...ΑΛΙΜΟΝΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΑΘΕΛΕ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΙΠΕΔΑ!!!
ΚΑΙ,ΑΛΙΜΟΝΟ ΠΟΣΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΘΕΩΣΗ...ΑΡΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ...ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΥΨΩΣΗ....
quote:
Πιστεύετε όμως οτι το να είμαστε σε θέση να πεθαίνουμε για τον άλλο είναι η μέγιστη έκφραση Αγάπης πρός τον Φίλο μας ή τον σύντροφο μας, ή μήπως είναι υπερβολή ;
(ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ...)
ΥΠΕΡΒΟΛΗ;ΠΟΤΕ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΝΤΑΒΕΛΗ,(ΔΕΝ ΒΑΖΩ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ...)
Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΜΕΓΙΣΤΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΗ!!!ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ...ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΩΣΙΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ...
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ!!!
ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ.... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
quote:
Απο τα γραφόμενα σου κατάλαβα οτι μάλλον "παίζω" με τις λέξεις ενώ δεν θα'πρεπε. Έχεις δίκιο, αλλά δεν είχα κανένα σκοπό να βάλω τους ανθρώπους σε κατηγορίες και λυπάμαι αν φάνηκε κάτι τέτοιο. Απο την άλλη όμως, δεν μπορούμε να λέμε οτι αγαπάμε όλο τον κόσμο.
Δεν έβαλες εσύ φίλε μου τους ανθρώπους σε κατηγορίες αλλά εγώ ... ακριβώς επειδή δεν μπορώ σαν απλός άνθρωπος να πω ότι ειλικρινά αγαπάω όλους τους ανθρώπους. Μακάρι να μπορούσα... Συγνώμη αν φάνηκε λες και έκρινα εσένα.
Δεν καταλαβαίνω απόλυτα την δηλωσή σου ότι "παίζεις" με τις λέξεις.
Με τις λέξεις πάντα παίζουμε, το επικίνδυνο είναι όταν αρχίσουμε να παίζουμε τα αισθήματα.
quote:quote:
Όσο για εμένα…. Πιστεύω ότι η ύστατη απόδειξη της αγάπης είναι όταν καταφέρεις να αγαπήσεις τον εχθρό σου. σίγουρα το έχουμε ξανά ακούσει αυτό. Αλλά αλήθεια το έχουμε δει ποτέ να συμβαίνει μπροστά μας ; Προσωπικά απέχω εκατομμύρια έτη φωτός από αυτό. Απλά βολοδέρνω στο κενό που υπάρχει ανάμεσα στην υλοποίηση αυτής της ιδέας και του μίσους, προσπαθώντας να κοιτάω προς τα επάνω. Δεν είναι πολύ…είναι όμως κατι.NAI...ΦΙΛΕ ΑΛΑΤΙ13,
ΑΥΤΗ Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,ΤΗΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΟΔΕΥΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΙΟ...ΑΛΙΜΟΝΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΑΘΕΛΕ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΙΠΕΔΑ!!!
ΚΑΙ,ΑΛΙΜΟΝΟ ΠΟΣΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΘΕΩΣΗ...ΑΡΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ...ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΥΨΩΣΗ....
Δεν χωράνε σχόλια φίλοι μου...
Κατά τύχη το διάβασα απόψε και μου φάνηκε ταιριάζει στην συζήτηση.
Αγάπη είναι κάτι που το έχουμε ανάγκη εσύ και εγώ. Το έχουμε ανάγκη γιατί χωρίς αυτό γινόμαστε αδύναμοι και άχρωμοι. Χωρίς αγάπη διαβρώνεται η αυτοεκτιμησή μας. Χωρίς αυτήν χάνουμε το θάρρος μας. Χωρίς αγάπη χάνουμε την ιδιότητα να βλέπουμε τον κόσμο με εμπιστοσύνη. Τότε στρεφόμαστε προς τα μέσα και αναζητάμε να τροφή στην προσωπικότητά μας, την οποία τελικά καταστρέφουμε.
Έχοντας την αγάπη είμαστε δημιουργικοί. Με αυτήν προχωράμε ακούραστα. Έχοντας την αγάπη, μόνο τότε μπορούμε να θυσιαστούμε για τους άλλους.
-Chief Dan George, Coast Salish-indian-
Εγώ πιάνομαι από την λέξη θυσία... η αγάπη από μόνη της είναι θυσία... Από την αρχή όταν αγαπήσω, θυσιάζω ένα δωματιάκι της καρδιάς μου για να κατοικήσουν οι αγαπημένοι μου. Ένα δωματιάκι όπου θα κατοικούσε το "εγώ" μου. Στην πορεία ίσως απαιτηθούν κι άλλες θυσίες... καμμιά δεν είναι υπερβολική για αυτόν/ους που αγαπώ.
"For the strength of the wolf is the pack and the strength of the pack is the wolf"
Κάτι μικρό.
Ποτέ δεν θα έβαφα το δωμάτιο αυτό το χαζό χρώμα. Εκείνη όμως ήταν τόσο ευτυχισμένη με αυτό που δεν με ένοιαζε να βλέπω το χρώμα του δωματίου. Έβλεπα εκείνη.
Κάτι μεγαλύτερο.
Ήθελα να τελειώσω εκείνο το βιβλίο αλλά ήμουν εξαντλημένος από την δουλεία και νύσταζα πάρα πολύ για να μου κάνω το χατίρι. Όταν όμως κτύπησε το τηλέφωνο και ήταν ο φίλος μου χάλια. Μιλούσαμε όλο το βράδυ και ούτε που κατάλαβα ότι ξημέρωσε και έπρεπε να πάω στην δουλειά.
Ακόμα μεγαλύτερο.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο. Δεν υπάρχει τελικά μεγάλη θυσία. Δεν είναι καν θυσία όταν πρόκειται για αυτούς που αγαπάς.
Και καθώς όλα αυτά στριφογυρνούσαν στο κεφάλι μου αναρωτιόμουν πως γίνεται μερικές φορές να κάνουμε πιο πολλά για αυτούς που αγαπάμε παρά για τον εαυτό μας. Είναι μόνο επειδή εκτός από αυτά που δίνουμε (χωρίς να μας τα ζητάνε) παίρνουμε ακόμα περισσότερα ;
Είναι μόνο αυτό το δώσε – πάρε της ψυχής ;
(το πάρε – δώσε είναι του εμπορίου. Για να μην μπερδευόμαστε κιόλας).
Και η απάντηση ήρθε από την ασημένια λύκαινα.
quote:
[quote] Από την αρχή όταν αγαπήσω, θυσιάζω ένα δωματιάκι της καρδιάς μου για να κατοικήσουν οι αγαπημένοι μου. Ένα δωματιάκι όπου θα κατοικούσε το "εγώ" μου. Στην πορεία ίσως απαιτηθούν κι άλλες θυσίες... καμμιά δεν είναι υπερβολική για αυτόν/ους που αγαπώ."For the strength of the wolf is the pack and the strength of the pack is the wolf"
Αν αυτά που σκέφτεσαι και δεν μπορείς να τα εκφράσεις τα βλέπεις γραμμένα σε δυο γραμμές δεν σου μένει να κάνεις κάτι περισσότερο από το να υποκλιθείς.
quote:
Ξέρω πως ανοίγοντας ένα τέτοιο τόπικ, θα υπάρξουν κάποιοι που θα με θεωρήσουν γελοίο, μαλθακό, φλώρο, ρομαντικό, κ.ο.κ. αλλά το φλέγων ζήτημα της Αγάπης ήταν κάτι που με απασχολούσε απο μικρό.
Είναι αλήθεια και μεγάλο άδικο ότι οι άντρες ήμαστε σε πολύ άσχημη θέση στο θέμα της ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.
Α/ Όποιος εκφράζει τα συναισθήματα του είναι φλώρος.
Β/ όποιος καταφέρνει να πετάξει το προσωπείο του σκληρού σοβαροφανούς τύπου είναι «γκομενούλα».
Γ/ το καλύτερο « οι άντρες δεν κλαίνε ποτέ »
Δ/ οι άντρες δεν ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να δείχνουν τα συναισθήματά τους.
Πόσο εύκολο είναι αλήθεια για ένα παιδί που μεγαλώνει με αυτές τις αηδίες, να χαρεί και να δείξει στην σύντροφο του τα συναισθήματα του;
Γιατί η φιγούρα του άντρα πρέπει να είναι ο σιωπηλός βράχος που όταν γεράσει γίνεται η σκιά πίσω από την εφημερίδα;
Γιατί πρέπει ανοίγοντας ένα τέτοιο ωραίο θέμα να γνωρίζουμε ότι κάποιοι θα μας χαρακτηρίσουν μαλθακούς γελοίους φλώρους ή και ακόμα χειρότερα ;
Δυστυχώς η έκφραση της αγάπης για εμάς τους άντρες είναι κάτι που πρέπει να το διεκδικήσουμε για να το κατακτήσουμε. Για να ανοίξει η ψυχή πρέπει να πρώτα να της βγάλουμε την στάμπα με το βουλοκέρι που μας την σφράγισαν όταν ήμασταν μικροί.
Η αγάπη (κατά την άποψή μου) πρέπει να είναι μια οντότητα αύθύπαρκτη και αυτόνομη...Να τρέφεται από τον εαυτό της ΚΑΙ ΜΟΝΟ (και όχι από επιδράσεις προσώπων προς τα οποία κατευθύνεται) και να εξελίσσεται. Να αλλάζει μορφή και να μεγαλώνει. Να επιδιώκει τη βελτιστοποίηση του εαυτού μας κυρίως. Να νιώθουμε εμείς ευτυχείς, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα (αν μας αγαπούν ή όχι). Να νιώθουμε γεμάτοι και ΔΥΝΑΤΟΙ.
Αγάπη δεν είναι να περιμένεις να λάβεις. Αγάπη δεν είναι ούτε καν να δίνεις μόνο.Είναι πάνω απ' όλα ένα μέσο να επιδιώξεις την ολοκλήρωση σου σαν ψυχή. Είναι ένας τρόπος να αγγίξεις την ευτυχία - την προσωπική σου, τη ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ, αυτήν που δεν μπορεί να σου γκρεμίσει κανείς και τίποτα...
Συνεχίστε να δουλεύετε σε αυτό.
You can find all you need in your mind...if you take the time
quote:
Ξέρω πως ανοίγοντας ένα τέτοιο τόπικ, θα υπάρξουν κάποιοι που θα με θεωρήσουν γελοίο, μαλθακό, φλώρο, ρομαντικό, κ.ο.κ. αλλά το φλέγων ζήτημα της Αγάπης ήταν κάτι που με απασχολούσε απο μικρό.
Αν υπάρχουν κάποιοι που θα σε θεωρήσουν γελοίο που μιλάς για αγάπη δε νομίζω να βρίσκονται σε αυτό το Forum...
quote:
Για να μην παρεξηγηθώ, όταν λέω Αγάπη δεν εννοώ αγκαλίτσες και φιλάκια, αλλά για την Πραγματική Αγάπη, την αφιέρωση της ψυχής μας στους άλλους.
Τί πιο ωραίο από μια ατελείωτη αγκαλιά...να ξυπνάς και να έχεις αγκαλιά την/τον αγαπημένη/νο σου...να αρχίζεις τη μέρα σου με ένα φιλί...
You can find all you need in your mind...if you take the time
Γιατί άραγε θα πρέπει να αισθανόμαστε άσχημα που δεν μπορούμε να αγαπήσουμε όλους τους ανθρώπους?
Είναι δυνατόν κάτι τέτοιο? Είναι δυνατόν να λέω καλημέρα και να μην μου απαντούν? Είναι δυνατόν ο γείτονάς μας να συνεχίζει να μας ενοχλεί στις 06.30 τα ξημερώματα, ξέροντας ότι μας ενοχλεί? Και γιατί να ρίξουμε όλη την ευθύνη σε μας?
Σίγουρα, η δική μου ευθύνη δεν τελειώνει στο όταν θα απευθύνω την καλημέρα και δεν θα μου απαντήσουν αλλά αυτό είναι το δικό μου, μικρό βηματάκι να τους πλησιάσω... και περιμένω ένα τόσο δα, επίσης μικρό βηματάκι από τους άλλους για να πάω ένα ακόμα πιο πέρα. Νομίζω ότι είναι πολύ φυσικό να μην μπορούμε να μην τους αγαπήσουμε όλους.
Ευχαριστώ τον ΘΕΟ που έχω αγαπήσει & έχω αγαπηθεί!
* Irene *
~ Love is the only truth ~
Και τελικά ποιος είναι ένας άλλος τρόπος να γίνει κανείς ευτυχισμένος ? Και τελικά πώς μπορεί να σου δώσει ευτυχία κάτι που δε σου δίνει έστω και ηθική ικανοποίηση ? Τώρα, η φιλοσοφική σου απορία είναι εύλογη - κι αν σου αρέσει ο κυνισμός και το να βλέπεις τα νομίσματα και από τις 2 τους όψεις (και σε εμένα αρέσει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ), σου συνιστώ να διαβάσεις την "Πτώση" του Καμύ (αν δεν το έχεις κάνει ήδη).
Ξέρεις τελικά από όπου και να το πιάσεις το πράγμα καταλήγουμε στο ότι ως ανθρώπινα όντα δεν μπορούμε παρά να έχουμε εγωισμό (μήπως αυτό ήταν που μας διαχώρισε από τα άλλα ζώα ???), και προς ικανοποίηση ακριβώς αυτού του εγωισμού καθορίζεται όλη η στάση μας απέναντι στα πράγματα. Θέλω να πω με απλά λόγια ότι είναι λογικό να έχεις ένα "κίνητρο" (στην προκειμένη είτε αγαπάς κάποιον για να λαμβάνεις ικανοποίηση από αυτό, είτε αγαπάς κάποιον για να λαμβάνεις ηθική ικανοποίηση...)
* Irene *
~ Love is the only truth ~
Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙ ΒΑΖΕΙ ΕΝΑ ΛΙΘΑΡΙ ΝΑ ΚΤΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΤΟΠΙΚ "ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ" ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΦΙΛΟΥ Ntaveli666.
ΒΛΕΠΩ ΤΙΣ ΤΟΣΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΥΠΩΘΗΚΑΝ ΠΟΥ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ Η ΜΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ.
ΑΥΤΟ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ Η ΑΓΑΠΗ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ.
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ....
Η ΑΠΛΗ ΚΑΙ ΑΔΟΛΗ ΑΓΑΠΗ.
ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ ΓΡΑΦΕΤΕ ΚΑΤΙ ΜΟΥ ΠΡΟΣΘΕΤΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
** ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
** ΕΑΝ ΝΙΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ**
Η αληθινή ανιδιοτελής αγάπη υπάρχει. Στη φάση της βρεφικής και παιδικής μας ηλικίας. Μετά έρχεται το συμφέρον. Και ενσωματώνεται στις έννοιες αγάπη φιλία έρωτας. Πρέπει να παλέψει κανείς με εαυτόν για να νικηθεί το συμφέρον....