ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Α Ν Θ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Α Γ Α Π Η Σ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- Α Ν Θ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Α Γ Α Π Η Σ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Pagwna30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
17/10/2005, 21:40:03
Εμπειρίες
καθημερινής πραγματικότητας
ζωή θάνατος απώλεια του έρωτα τοπία
που αγάπησα
ανάσες που σημάδεψαν την πορεία μου...


___***___ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ___***___
Αργά συλλαβισμένες
οι λέξεις των παθών
ομίχλη σκεπάζει
τον ήλιο της μέρας,

μνήμες που στοιβάχτηκαν
πάθη που αντιστάθηκαν

οι νύχτες δακρυσμένες
στη φρίκη των Εθνών
το πνεύμα διστάζει
στη θλίψη Δευτέρας.

Στα χείλη μου
το φιλί σου ωρίμασε

καλείται να διαρκέσει

στην λύπη μου
η ψυχή σου με δίδαξε

κι αυτό που θα πονέσει

Εμπειρίες στοχασμού...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι να πίνεις σ΄ένα στόμα όλη την πλάση].

18/10/2005, 13:46:52
Πολλές φορές κάνω αυτοκριτική και πιάνω τον εαυτό μου στα πράσα .
Η διαμορφωμένη μέχρι στιγμής συνείδησή μου ,μου λέει :

-Άλφα - εις το ωμέγα ,τα χρήματά που έχεις δεν τα διαχειρίζεσαι δίκαια για την πράξη του καλού .

Αυτή η σκέψη με πονάει .
Πονάει γιατί ξοδεύω αρκετά χρήματα , στα forum του esoterica .
Πάνω κάτω , δίνω γύρω στα 30 – 40 ευρώ μηνιαία για αυτές τις συμμετοχές .
Αυτά θα μπορούσα , να τα δίνω σε συνανθρώπους μου , που τα χρειάζονται πολύ περισσότερο από εμένα .

Μετά από αυτές τις σκέψεις αρχίζω να διαλογίζομαι .

Το καλό θα το κάνω για :
Τα ορφανά, τις χείρες, τους πολύτεκνους και τους …….ανάπηρους
Όπα έπιασα λαβράκι .
Εδώ υπάρχουνε δύο κατηγορίες .
Οι σωματικά και οι πνευματικά ανάπηροι .
Μήπως πάσχουμε όλοι , άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο ,από την ευρέως διαδεδομένη πνευματική αναπηρία
Σίγουρα αυτό είναι ένα γεγονός ,για τα δικά μου λογικά κριτήρια .
Αν δεν υπήρχανε πνευματικές αναπηρίες στα ανθρώπινα μυαλά , τα πράγματα θα πηγαίναμε πολύ καλύτερα για όλους μας .
Η ψυχή περιέχει το μυαλό .
Άλλα μυαλά σκέφτονται λίγο, άλλα περισσότερο και άλλα .. .. κάπου κόλλησαν .
Σίγουρα τα μυαλά εκείνων που είναι ανοιχτά ,έχουνε και το μικρότερο, αν όχι μηδαμινό ποσοστό αναπηρίας .
Όπως λέει ,πολύ εύστοχα , ένας φίλος του forum :
Το μυαλό εργάζεται σαν το αλεξίπτωτο , αν δεν είναι ανοιχτό δεν λειτουργεί .


Στα forum , έχω τρία ενεργά θέματα .
Το ένα είναι , το ανθολόγιο της αγάπης , το άλλο , το τέλειο και το τρίτο , Η πίστη σώζει ψυχές .

Μήπως περισσεύει κανένα
Για να κάνω ποιο ουσιαστική την πράξη του καλού , θα πρέπει να επικεντρωθώ σε ένα , που περιέχει τα άλλα δύο .

Κρίνω ότι το ανθολόγιο της αγάπης , περιέχει τα άλλα δύο θέματα .
Αφοσιώνομαι λοιπόν , από αυτήν την στιγμή και μετέπειτα στο θέμα αυτό .

Τα μηνύματα και τα vote σας , είναι μέχρι τώρα ενθαρρυντικά για εμένα .
Θα συνεχίσω λοιπόν να γράφω ,έτσι όπως με έμαθε η ψυχή μου να γράφω μέχρι και αυτήν την στιγμή .

Τέλειωσα τον νοερό ( δημόσιο διαλογισμό μου ) .
Σας αφήνω προς το παρών ,για να επιδιώξω μια καλή πράξη ,προς τον πλησίον μου .
Εξάσκηση και πάλι εξάσκηση .
Που θα μου πάει κάποια στιγμή ,θα την τσακώσω την τελειοποίηση του εσωτερικού μου κόσμου ,από τον γιακά .
Το ίδιο εύχομαι και για εσάς όλους .


Τέλος κάνω μια δεύτερη ευχή, ως εφεδρική, σε περίπτωση που η πρώτη θα αργήσει λιγάκι .

Να αγαπάμε κάθε ημέρα ,για να είμαστε καλά .

18/10/2005, 21:54:02

___***___

Αγάπες...

Είσαι μιά ελκυστικότατη αλήθεια
διδαχή φωτός
στη σκέψη το αίμα
νόημα,
συντηρείς τα αγνά πρωτόγνωρα γλυκόγευστα θαύματά μου...
Σβήσε τα φώτα όχι τη φωτιά.
Κι ας την αγάπη μυστικά να αποθεώνεται
γιορτινά μεθυσμένη,
στην άφθαρτη γοητεία
μιάς υπέρλαμπρης
έγχρωμης πραγματικότητας.
Σπάσε βίαια αν θες
φωνές που αντιστέκονται.
Υπάρχουν αγάπες που αφήνουν πάντα ορθάνοιχτη την πόρτα.
Υπάρχουν ψυχές που δεν πεθαίνουν
από αμφιβολία.
Υπάρχουν...

___***___

AMA ET FAC QUOD VIS...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].

Oneiro-mouΜέλος
19/10/2005, 19:48:38

Σε συναντησα,
στην αλλη οχθη του φεγγαριου...
Κερναγες κρασι,
μεσα απο τα ματια του ηλιου...
Ημουν αορατη,
και ΣΥ με ειδες σε ενα της γης παραπατημα!
Ενα βλεμμα.
Μια εικονα.
Κι'εγειρα να ξαποστασω στον ισκιο της φαντασιας...
Ανακαλυψα την κρυμμενη αγαπη μεσα μου!!!
Εισαι ενα ονομα...
Δυο ματια...
Δυο χερια ζεστα...
Μα τι σημασια εχουν αυτα;
Εξω απ'την πραγματικοτητα,εισαι η Αγαπη!

Εκει,στην αλλη οχθη του φεγγαριου,
τα ματια του ηλιου,
μοιαζουν με κεινα του Ερωτα!

Στην αλλη οχθη του φεγγαριου,
η κολαση φωτιζεται απ'ολες τις πλευρες.

Και συ
το καινουριο οραμα!
Μια δυνατη οφθαλμαπατη.
Τριγυρνας,
μεσα απο σταχτες και ερειπια,
μεσα απο φωτιες και ομιχλη...
Η νεα υποσχεση της καρδιας μου!!!
Ενα αυθορμητο φοβισμενο
"Σ'ΑΓΑΠΩ"
Ενα τραγικα δυνατο,
"ΣΕ ΘΕΛΩ"

Ολα μοιαζουν με ονειρο,
ονειρο σε τουτη την οχθη του φεγγαριου...
Φοβαμαι το αποτομο ξυπνημα!

Σ'αγαπαω ακριβε μου...
περπατησε στα κυμματα και ελα...
ελα να ζησουμε το ονειρο...
ειναι βαρυ της αγαπης το τιμημα!!!

20/10/2005, 09:32:16
Όνειρό μου ονειρεμένο ,σαν τρελός σε κυνηγώ.
Βλέπω κάποιους να σε φτάνουν ,να σε πιάνουν ,να γελάνε και ζηλεύω ο φουκαράς .
Πως την πάτησα ο τρελός .
Νόμιζα πως μόνο εγώ ,θα σε βρω να σε χαρώ.
Τώρα πια το έχω μάθει.
Περιμένω την σειρά μου ,
Για να μπω μες΄ την φωλιά σου .
20/10/2005, 18:51:30
Πίνω το ακριβό κρασί της αγάπης.
Είσαι εδώ, κι έχει βραδιάσει. ΄Οχι μέσα μου έξω εκεί έξω.
Μαζεύω το χαμόγελό σου που ξεστράτισε, την ανάσα σου που μυρίζει
ακόμα λιακάδα.
Μου λες δεν θα λείπω πιά από μέσα σου
κι εγώ μπερδεύω το όνομά σου.
Γι αυτό θα σε λέω ΑΓΑΠΗ.
Ο δρόμος του ονείρου μας είναι μακρύς, αφήνω την αλήθεια πίσω αγγίζω μιά άλλη.
Μπήκες στα μονοπάτια του είναι μου.
Μένεις.
Κρατάς τ΄αστέρια τ΄αφήνεις να μου μιλούν
αιώνια μου ψιθυρίζεις λόγια
πως δεν τα άκουγα.
Πως πίστεψα η τρελλή πως με άφησε εσύ αγάπη.
Σε μάζεψα από τα χαλάσματα και τους δρόμους.
Σε φέρνω στο φως που ζητούσες,
πέρα από αυταπάτες και ψευδαισθήσεις.
Υψώνω τη φωνή μου
η ζωή μου νερό στη χούφτα σου.
Μην με αφήσεις να χαθώ.
΄Οχι πιά δεν ρωτώ το όνομά σου.
ΣΕ ΛΕΩ ΑΓΑΠΗ
ΣΕ ΛΕΝΕ ΑΓΑΠΗ
ΣΕ ΒΑΦΤΙΣΑΝ ΑΓΑΠΗ...
ΗΡΘΕΣ...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].

TzaZenΝέο Μέλος
20/10/2005, 19:52:39
Σας αγαπω.

Αν θες αφυπνιση βαλε ξυπνητηρι.
ΤΖΑ!ΖΕΝ@2005Π.Χ
20/10/2005, 20:15:49
Να ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ, που με την αγάπη πετυχαίνει κανείς πολλά.
Τεντώνει το τόξο του
και σημαδεύει τι λες;
Την καρδιά του ουρανού.
Με την αγάπη το όνειρο ντύνεται την πορφύρα
και μπροστά της τα αστέρια εξακολουθούν να προσκυνούν την ομορφιά της.
Κανείς δεν σκυθρωπιάζει σαν αγαπά.
Νικά τα πάντα.
΄Ολα.
΄Ισως και τον θάνατο.
Η αγάπη είναι αθάνατη.
Αυτό μου θύμισε απόψε ο δικός μου ΘΕΟΣ...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].


Edited by - ΑΦΡΟΔΙΤΗ on 20/10/2005 20:17:02

DidoriumΜέλος
20/10/2005, 20:29:51
Εδώ και μέρες σκέφτομαι και ξανα σκέφτομαι....

Και θα αφήσω εδώ στο συγκεκριμένο τόπικ τις σκέψεις μου διότι θυμάμαι απο την αρχή που ξεκίνησα να το διαβάζω όλοι μας γράφουμε για την παντοτινή αγάπη, για τον πόνο, για τα αισθήματα για την πίστη και όλα τα σχετικά.

Έχω συναντήσει ζευγάρια και ζευγάρια (μα έχω βιώσει και γω καταστάσεις) - ερωτευμένα - αγαπημένα - δεμένα - ταιριαστά, άνθρωπους να κρέμονται ο ένας απ' την ανάσα του άλλου. Να κάνουν μαζί όνειρα .. να λαχταρούν.

Κι όμως σε αρκετές περιπτώσεις - όλα τα ωραία και τα όμορφα τελειώνουν - κι αυτοί οι δύο άνθρωποι που έζησαν - που μοιράστηκαν - που έκλαψαν - που γέλασαν - που ένιωσαν τα πάντα μαζί έρχονται τώρα να ζήσουν το χωρισμό - ναι χώρισαν!!!

Στις πιο συχνές περιπτώσεις αν ρωτήσεις τον έναν απ' τους δυο ή και τους δύο: "Τον/την αγαπας?" - "Τον/την σκεφτεσε?" η απάντηση είναι= ΟΧΙ!!!

Και γω κάθομαι πάλι και αναρωτίεμε - Γιατι? Τόσο εύκολα τελικά σβήνουν τα αισθήματα μας? Που πήγε αυτη η απέραντη αγάπη? Πως μπορούν κάποιοι να αρνούντε αυτά που έζησαν? Γιατί δεν παραδέχονται πως καμιά αγάπη ποτέ δεν σβήνει΄.....

Αυτός είμαι και μ' αγαπώ και γι' αυτό που είμαι έμαθα να αγαπώ και σένα!!!

-/


Better to save the mystery than surrender to the secret..

Edited by - Didorium on 20/10/2005 20:30:58

21/10/2005, 12:24:50
‘Όλοι έχουμε ένα σκοπό ,μέσα στην κοινωνία .
Αν αυτός είναι σταθερός και δεν μεταβάλλεται , μπορεί να είναι καλό , αλλά και λιγότερο καλό .

Λιγότερο καλό είναι , όταν ο σκοπός μας , είναι :
Να περνάμε καλά , δίχως να συνεισφέρουμε .

Εννοώ την ελεύθερη εθελοντική προσφορά μας και όχι τους κρατικούς φόρους .

Γιατί υπάρχουνε λίγοι εθελοντές ;;;


Γιατί , όταν μπορεί κάποιος να περνάει καλά, δίχως να προσφέρει , δεν συμμετέχει ουσιαστικά στα κοινά δρώμενα ,που επηρεάζουνε το ομαδικό βιοτικό επίπεδο της κοινωνικής μας .
Το κράτος , που εργάζεται με αυτόν τον τρόπο , διαμορφώνει τέτοια νοοτροπία στους πολίτες της .

Το ελληνικό κράτος , αρχίζοντας μέσα από την βουλή , δίνει παραδείγματα στους πολίτες της .
Τα γνωρίζουμε όλοι λίγο πολύ .
Διαφθορά , διάλογος δίχως ουσία ,υποσχέσεις δίχως αντίκρισμα , ατομισμός ,προχειρότητα .

Έτσι θα βαδίζει αυτό το θεριό και θα γίνεται όλο και μεγαλύτερο .
Γιατί λοιπόν να αρχίσει κάποιος να κάνει το καλό , σε ένα τόπο , που ο καθένας ( πλειοψηφία και βάλε ) κοιτάει το τομάρι του ;;;;

Γιατί υπάρχει και θεός και μας βλέπει .
Εμένα εσένα, τον άλλον, όλους .

Μετά από αυτήν την κοινωνία , θα βρεθούμε στην δική του κοινωνία .

Για να έχουμε ελπίδες να περιέλθουμε σε αυτήν θα πρέπει :


Μονάχα να αγαπάμε , τίποτα άλλο .

Έτσι πιάνουμε δύο σπάρους με ένα τρυγόνι .

Γινόμαστε χρήσιμοι σε αυτήν την ζωή 100% και προσδοκούμε να αρκέσει όλη αγάπη που επενδύσαμε , για την είσοδό μας στην επόμενη :

Αυτή που δεν θα έχει τα ίδια βάσανα , γιατί ο μόνος κυρίαρχος της , θα είναι ο ίδιος ο δημιουργός της αγάπης :

Ο θεός, το άπειρο ον, η φύση , η ανώτερη δύναμη, όπως θέλετε πέστε την και προπάντων :

Πιστέψτε την .
Κλείνω με την σοφή φράση του Didorium :
Αυτός είμαι και μ' αγαπώ και γι' αυτό που είμαι έμαθα να αγαπώ και σένα!!!


Και της ΑΦΡΟΔΙΤΗς , που έχει βιώσει το εξής :
Κανείς δεν σκυθρωπιάζει σαν αγαπά.
Νικά τα πάντα.
΄Όλα ,( κυρίως τα κακώς κείμενα μέσα στην ψυχή μας ).


Αναγεννηθείτε , η θεϊκή αγάπη πάντα θα σας περιμένει.