ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Α Ν Θ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Α Γ Α Π Η Σ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- Α Ν Θ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Α Γ Α Π Η Σ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Pagwna30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2
PagwnaΜέλος
11/10/2005, 10:16:16
Βρε Didorium... :pppp :)))) Δεν κολάζομαι και ΤΟΣΟ εύκολα πιά!!!
Alfa-omega, τώρα που το θυμήθηκα, με ευκαιρία του μηνύματός σου δηλαδή, θα συμφωνήσω με την Τριανταφυλλιά, Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΟ ΠΛΑΣΜΑ, ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΔΙΚΙΑ ΜΑΣ (δικιά μου και του άντρα μου, και των παπούδων και γιαγιάδων της, και θείων και θειάδων της) :)))) A, και ΔΕΝ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΙ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ!!! :)))) Καλέ μου φίλε, τα παιδιά μας είναι πάντα τα ωραιότερα και τελειότερα του κόσμου, αλλά αυτό ειναι και το θαύμα, μέσα απο τα άλλα παιδιά βλέπουμε το δικό μας παιδί, και γίνονται κι αυτά πανέμορφα και τέλεια και 'δικά' μας... Απο τότε που έκανα την κόρη μου (πρόσφατα), δεν μπορώ να δώ ούτε ειδήσεις, γιατί δεν αντέχω την θέα των πονεμένων παιδιών, ΠΑΝΤΑ ΒΛΕΠΩ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΟΥ. οταν μου το έλεγαν παλιά δεν το πίστευα, κι έλεγα 'σιγά'... Κι όμως, όλα τα παιδιά είναι παιδιά της μάνας και του πατέρα που ΑΓΑΠΟΥΝ το δικό τους παιδί..
Συνεχίστε με το ανθολόγιο, είναι τόσο ευχάριστη ανάσα και 'αναστάτωση' μαζί,
Σας φιλώ πολύ,
Πέγκυ
13/10/2005, 09:14:20


Κι όμως σε συγχωρώ γιά όσα έκανες.

Εμπνευσμένο παράδειγμα
πάντα ήσουν γιά μένα
αυθεντίας το άγγιγμα
στης ψυχής τα γραμμένα
έτσι έμοιαζες.

Κι όμως κατέρρευσες το ψέμα σου κι εσύ
αργοβυθίστηκες σα μυθικό νησί.

Θετικά επακόλουθα
στις σελίδες της ζήσης
μ΄εμπειρίας απόθεμα
καθ΄αφή μου θα ντύσεις.
ΕΤΣΙ ΕΛΕΓΕΣ...

Κι όμως γκρεμίστηκες σαν κάστρο στη βροχή
περιορίστηκες σε δάκρυ κι ενοχή.

΄Αφαντο τ΄όνειρο σα σύννεφο καπνού
σε χρόνο ανώριμο μου σκότωσες το νου.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

galazia_sfairaΜέλος
13/10/2005, 12:31:24
Ψυχές ευαίσθητες,λόγια βγαλμενα απο εμπειρίες,λόγια αγάπης για μενα γαι σενα για όλους και τελικά θέματα που δίνουν ελπίδα σε μας να μηννοιώθουμε λίγοι αλλά πως έιμαστε παντα ένας παραπάνω.
Θυμάμαι πα΄ντα τον εαυτο μου να κυριέυεταιαπο συναισθηματα αγάπης,ένοιωθα και νοιώθω την ψυχη μου γιομάτη απο συναισθηματα αγάπης,γεμάτη απο την δύναμη της απο την εμπνευση πουδημιουργει αο την αναταση αλλά κι απο την γαληνη.
Προδώθηκα και εξαπατήθηκα αλλά ποτεδεν έπαψα να αγαπώ,ακόμη κι αυτους που με αξαπατησαν απλά γιατι οι ίδιοι δεν μπορουσαν να αγαπησουν,δενήξεραν ίσως γαιτι δεν αγαπήθηκαν.Αγαπη για να νοιώθουμε δυνατοί,αγάπη για να είμαστε υγιείς,αγάπη για να ζουμε ειρηνικά με τον εαυτο μας και τον κόσμο ολάκερο.

"σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κόκκος αιωνιότητας"

13/10/2005, 12:39:22
Η αγάπη από ουσίες έχει να φάνε και οι κότες .
Η αληθινή της όμως είναι μία και απαράλλαχτη , ( σύμφωνα βέβαια με την δική μου ταπεινή άποψη ) .

Έχει το καλό .

Είναι μεγάλη επιτυχία, να μπορεί ο άνθρωπος να νιώθει τις έννοιες και τον πόνο του συνάνθρωπου του .

Διαμορφώνεται ομαλά ,φυσιολογικά όταν γίνεται συναίσθημα ,ολοκληρώνεται όταν περνάει στην πράξη του καλού και τελειοποιείται όταν :


Το καλό επιστρέφει στον ίδιο ,με ένα άλλο πρόσωπο, μια άλλη μορφή .
Η αγάπη έχει τον τρόπο της να το κάνει γιατί είναι ο τέλειος δάσκαλος .
Είναι ο τέλειος δάσκαλος γιατί μέσα από αυτήν εκπέμπει η θεϊκή ενέργεια :

Μηνύματα αισιοδοξίας .

Το μόνο πρόβλημα είναι βέβαια να αποδηκωποιήσουμε αυτά τα μηνύματα , γιατί είναι αποκρυπτογραφημένα .
Εξαιρούνται βέβαια οι άνθρωποι ,που έχουνε ανέλθει στην :

Κοινωνία των αγαθών και αυτή όπως γνωρίζουμε ελάχιστοι :

Δεν έχει καμία σχέση με μια τυπική κοινωνία ανθρώπων .
Μην το παρά ερμηνεύσετε αυτό παρακαλώ . Δεν θεωρώ την αγάπη, που μοιραζόμαστε εμείς οι άνθρωποι μεταξύ μας περιττή ,ούτε ανούσια .
Σπάνια όμως περιέχει την καλή πράξη , γιατί ως γνωστό, και ευρέως διαδομένο :

Τον καλό τον άνθρωπο , τον ψάχνουμε όλοι , σαν μια βελόνα μέσα στα άχυρα .
Σπάνιο φαινόμενο, όπως γράφει και η αγαπητή ΑΦΡΟΔΙΤΗ .

Ο Αγαθός άνθρωπος , έχει περάσει σε ένα άλλο επίπεδο αντίληψης του θείου , επειδή απλά :

Δεν περιμένει πρώτα να του αποδείξη ο θεός , ότι η καθημερινή πράξη του καλού, είναι το παν σε αυτόν τον κόσμο .

Είναι το παν γιατί αυτός ο χώρος στον οποίο βιώνουμε όλοι τις υπάρξεις μας είναι :

Προσωρινός .

Δεν υπάρχει πνευματικός θάνατος , παρά μονάχα βιολογικός .

Εξαιρούνται οι πονηροί εργάτες του καλού , αυτοί δηλαδή που :

Περιμένουνε πρώτα , να τους αποδείξει ο θεός , ότι υπάρχει .
Θα περιμένουνε δυστυχώς μια ολόκληρη ζωή για την απόδειξη αυτή .
Έτσι θα φύγουνε , δίχως απόδειξη δυστυχώς .

Ο θεός και η αγάπη του ,που περιέχει ως κεντρική ουσία το καλό ,δεν μπορεί να εκβιαστεί , αλλά ούτε και να διαπραγματευθεί με κανέναν θνητό που σκέφτεται έτσι .

Είναι η απόλυτη ελευθερία .
Εμείς πρέπει να κάνουμε το βήμα προς αυτόν .

Αυτό βέβαια είναι ένα πολύ αυστηρό προσωπικό δεδομένο και αφορά τον καθένα μας ξεχωριστά , αν θέλει να ανοίξει την ψυχή του και να μοιραστεί με τους συνανθρώπους του ,που εργάζονται για την αγάπη ,το αρχείο που περιέχει την δική του προσωπική αγάπη .

Μόνο τα αληθινά παιδιά της αγάπης , έχουνε και κρατάνε ζωντανή την ελπίδα :

Για μια ποιοτικά αναβαθμισμένη πνευματική ζωή και είναι έτσι γιατί αυτά τα παιδιά :

Έχουνε το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα του θεού , μέσα στην ψυχή τους :

Εργάζονται με αγαθή πρόθεση για το καλό και αλίμονο σε αυτούς , που θα προσπαθήσουνε να τους δελεάσουνε με υλικά αγαθά .

Θα βρεθούνε μπροστά σε μια έκπληξη .

Ο ίδιος ο θεός , τα προστατεύει , μέσα από την αγάπη τους , που προσπαθεί να ενωθεί με την θεϊκή .

Ποταμός είναι η ανθρώπινη αγάπη και μακάριοι αυτοί ,που την ρίχνουνε στον ωκεανό , την θάλασσα της θεϊκής .

Μακάριοι γιατί , μέσα σε αυτόν τον ωκεανό , την θάλασσα δεν πνίγονται , αλλά :

Γίνονται κάθε ημέρα και καλύτεροι κολυμβητές .
Κολυμπώντας στα βαθιά νερά , ενώνουνε την μικρή τους αγάπη, με αυτήν και γίνεται :

Όλο και ποιο βαθιά .
Ώσπου να φτάσει Στο άπειρο και ακόμη παραπέρα .

Περάστε απέναντι παρακαλώ , η θεϊκή αγάπη έχει την αγκαλιά της πάντα ανοιχτή .

13/10/2005, 13:04:27
galazia_sfaira δεν άργησες καθόλου η αγάπη σου :
Ήρθε και έδεσε .
Έγινε μια με την δική μας .

Μείνε κοντά μας ,όποτε και όταν έχεις ευκαιρία .

13/10/2005, 13:15:51
Φίλε stadyo ,παρέλειψα να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια .
Συγχώρεσέ με , η αγάπη ακόμη με εκπαιδεύει .

ΈΓΡΑΨΕς :
Σας συναντώ τυχαία 2:40 μετά τα μεσάνυχτα.Εκπέμπετε.Θαρρώ στάθηκα τυχερός.Ένιωσα, διαβάζοντας τα μηνυματά σας, το στομάχι ν` ανεβαίνει,γλυκά, περίεργα, ένα είδος ευτυχίας.Είπα:
Εδώ η αγάπη έχει σπίτι και κηπουρούς.Απ` τ` ανοιχτά παράθυρά του ευωδιές και χρώματα και γλυκιές φωνές.Θα σταθώ να πω και γω μια καλημέρα χαράματα.

Να είσαι καλά .

13/10/2005, 17:45:31
ΟΜΟΡΦΑ ΤΑ ΓΡΑΦΕΤΕ ΟΛΟΙ. ΖΕΣΤΑ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΙΚΑ. ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ.

Γιά άλλους η αγάπη
είναι τραύμα
γιά μας τους λιγοστούς θυμίζει
θαύμα...
Γιά κείνους ένα κέρμα δίχως όψεις
μαχαίρι που κρατάς στιγμές να κόψεις...


Γιά άλλους η αγάπη είναι κύμα
γιά μας λευκό και μαύρο τρέλλας ντύμα
γιά τόσους είναι μόνο οργασμός
γιά μας, είναι ο ίδιος ο ΘΕΟΣ.

ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

lamogioΜέλος
13/10/2005, 18:48:10
quote:
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
...
4. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλεί,
η αγάπη ου περπερεύεται,ου φυσιούται,
...

16 (αν δεν έχω χάσει το μέτρημα)

14/10/2005, 00:18:32

Λέω μάλλον,
είναι σπάνια η αγάπη και τα μύρια θαύματά της,
ίσως κρύβει αυταπάτη, και πονούν τα μυστικά της,
θέλει χρόνο αφοσίωση και σθένος
ίσως πόνο, να΄σαι ένα, όχι ξένος...
με τον άλλον...

΄Ερχεσαι χάνεσαι
πόθο αισθάνεσαι
κι ύστερα ανία...

Μένεις και δίνεσαι
πάντα αφήνεσαι
μες τη μαγεία...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.

galazia_sfairaΜέλος
14/10/2005, 09:25:12
Aγάπη είσαι ονειρο απέραντο,
σπάνιο κρασί,μεθυστικό!
Αγάπη πληγή
Αγάπη κρασί
Αγάπη θύμηση
Αγάπη ποίηση
Αγαπη βροχή
Αγ'απη κραυγή
Αγάπη βουτώ
Αγάπη πετώ
Αγάπη αγάπη
Αγάπη σαγαπώ!!!!!!
Kαλλιόπη


"σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κόκκος αιωνιότητας"

14/10/2005, 16:07:08

quote:

quote:
Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
...
4. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλεί,
η αγάπη ου περπερεύεται,ου φυσιούται,
...

16 (αν δεν έχω χάσει το μέτρημα)




Χαίρομαι φίλε που συμμετέχεις ουσιαστικά στο ανθολόγιο .

Ναι αυτή είναι η ουσία της αγάπης .

Μακροθυμεί , σημαίνει και αλλιώς :
Έχει την αρχή της δικαιοσύνης στον θυμό που αργεί να εφαρμοστεί .

χρηστεύεται ,που σημαίνει απλά η γίνεσαι χρήσιμος στην συνεισφορά του καλού προς τον συνάνθρωπό σου, η παραμένεις άχρηστος .

Ζηλεί , που δείχνει ότι η αγάπη δεν περιέχει φθόνο .

Περπερεύεται , αγάπη δίχως ολισθήματα της γλώσσας μας , δίχως περιττά εξωτερικά καλλωπίσματα , αλλά επίγνωση του εσωτερικού μας κόσμου .

Φυσιούται , δίχως να είμαστε υπεροπτικοί , απέναντι στους συνανθρώπους μας , δίχως να λέμε πολλά ( όπως εγώ ) .


Και τώρα που τα είπαμε όλα τι κάνουμε

stadyoΜέλος
14/10/2005, 18:22:25
Δεν σέβομαι
την πάλλουσα την ασταθή
καμπύλη δύο χειλιών
π` οργώνουν το παρόν
με τα στιλπνά τους βλέμματα
αγγίγματα αγγέλων

Για μένα ντρέπομαι
Τρελά
να μ` αγαπάνε θέλω

σα βότσαλο γιαλού αρμυρό
να σεριανώ
βρεγμένο
σε χέρια αγκαλιά
και στης ζωής τους τις γραμμές
ν `ακολουθώ
τα ίχνη τα φιλιά
τα μυστικά ισχυρών ερώτων
να γέρνω επικίνδυνα
στην κλίση των στροφών
ογδόντα άγριων μοιρών
που κρύβουνε στη ζάλη τους
απλήρωτο τον πόθο

που γεύτηκαν μια θάλασσα
που πέθαναν
στο χωρισμό ενός ουρανού
ξημέρωμα Σαββάτου
μαζί τα πήρε ξέπνοα
μες στη φωτιά
ο άνεμος
ενός μικρού θανάτου

αγάπη μου
δε χόρτασα
αρώματα καπνούς
εσένα αν ξεντυθεί ο νους
όπου κι αν πάει
λυγάει
τρεκλίζει σε γκρεμούς
και ζει
ασήμαντες στιγμές
μέσα στις ξένες τις ζωές
των άλλων
ριγμένος
σε ρηχές ρωγμές
και τις ευθείες τις στεγνές
του ..τίποτα άλλο

Εκεί
Σαν μια υποσχόμενη γιορτή
που διέκοψε η βροχή

σαν άλλο ένα χαλίκι
πληρώνοντας αδρά
της πέτρας τον παρά
τ` αμείλικτα γιατί

του σώματος το νοίκι
της ένδοξης
της ήττας το ρεγάλο

Edited by - stadyo on 14/10/2005 18:30:48

14/10/2005, 20:58:09
Η αγάπη μακροθυμεί .

Ποιανού αγάπη

Η αγάπη που έχει ο νοητός θεός , για το δημιούργημά του τον άνθρωπο , εσένα εμένα , εκείνον , όλους εμάς που δεν μακροθυμούμε αρκετά .

Αλίμονο αν ήτανε το άπειρο ον σαν εμάς μικρόψυχο , αλίμονο μας .
Δεν θα υπήρχε άλλο αυτός ο κόσμος , που τον προβληματίζει .

Θα έκανε μια γροθιά την οργή του και θα μας έστελνε όλους στον αγύριστο , στην ανυπαρξία .
Όχι ο εσωτερικός κόσμος του θεού που εγώ πιστεύω είναι πεντακάθαρος .
Είναι (ίσως ) ο μόνος ,που τον Κατέχει απόλυτα .

Όλοι εμείς οι υπόλοιποι , από τον μπούφο , το χαϊβάνι και τον βλάκα - μέχρι τον γνωστικό ,τον διανοούμενο και τον πανέξυπνο , λίγο η πολύ τον εξερευνούμε ακόμη .
Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ του θεού μου και εμού .

Αυτός γνωρίζει απόλυτα αυτό που δημιούργησε .
Εγώ δεν γνωρίζω τίποτα .

Τι παράξενο & όμορφο .
Δεν γνωρίζω τίποτα και όμως ,όταν η αγάπη κυριεύει την ψυχή μου , αρχίζω να υπάρχω .
Αν δεν κάνω το καλό για μια ημέρα, λέω :

-Πάει χάθηκε μια άλλη ημέρα και εγώ να στέκω δίπλα της , ως άχρηστο πλάσμα .

Εκεί στοχεύω συχνά πυκνά .
Να μην πάει καμία ημέρα μου χαμένη ,ώσπου να με βρει ο θάνατος .
Δεν γίνεται το γνωρίζω, είναι ίσως το μόνο που γνωρίζω πολύ καλά για το τωρινό εγώ μου .

Καλά που έρχεται η άλλη ημέρα και με βρίσκει σώο και υγιή .


Ξεκινώ από την αρχή :


Θα κάνω σήμερα το καλό , ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα .


Πράττοντας το καλό μα την αλήθεια γίνομαι ένας μικρός θεός , πολύ μικρός αλλά :

Χρήσιμος και Ουσιαστικός .


14/10/2005, 21:26:38
ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ ΧΡΗΣΙΜΟΣ ΝΑΙ, ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΟΙ ΔΕΙΛΟΙ ΜΙΣΟΥΝ ΚΑΚΟΛΟΓΟΥΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ ΑΠΟΧΩΡΟΥΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΥΨΗΑΛ ΝΟΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. ΥΠΟΣΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΞΕΧΝΟΥΝ...

ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΑΠΗΣ.

ΣΤΑ ΑΓΡΙΜΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...

Κραυγή και ψίθυρος σειρήνα πολέμου,
σε πόθους ανήμπορος, στη λήθη τ΄ανέμου
σ΄υπέρβασης σύνορα η έλξη απροόπτου,
σε θέση εξέχουσα η λάμψη του πρώτου...


Πνευματική ανάταση
εγκόσμια εξουσία σοφία κι ευσπλαχνία
στης ζήσης την παράδοση.

Τα συγκέντρωνες όλα
στων καιρών μας τη μπόρα
αλλά σου ΄λειπε ένα
η αγάπη και σένα.
Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΕΝΑ.

Σαν τη βρήκες την είδες
παιχνιδάκι φθαρμένο
σαν τραγούδι σβησμένο
που το σπάσαν ευθύνες.

Σαν τη βρήκες στο χώμα
την πατούσες σαν γόπα
αν θυμάσαι: Σου το ΄πα
και το λέω ακόμα.

Δεν μπορείς ν΄αγαπήσεις
με κλειστή αγκαλιά
κι ούτε πάθη να ζήσεις
αν δεν έχεις καρδιά...


Αφιερωμένο σε όσους ξεχνούν ή φοβούνται να αγαπήσουν.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΑΥΤΕΣ ΚΑΙ ΔΑΥΤΟΙ ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΨΥΧΗ...


ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.

15/10/2005, 23:00:23

Η ΜΑΓΙΣΣΑ...
[Μετά από σένα τη ζωή αγαπώ]...

Αγάπη μου,
με είπες μάγισσα γλυκειά, μα βέβαια δεν είχα τρομαχτική μορφή.
Μήτε εδώ που τα λέμε,
ρόλο τιμωρού, ήμουν τόσο όμορφη -έτσι έλεγες- κρατούσα
το κέρας της Αμάλθειας, με πληθώρα αγαθών.
Δεν έκρυβα φλόγες, μίσος,
δεν συσσώρευα επικίνδυνη οργή,
γιάτρευα οδυνηρές,
συναισθηματικές εμπειρίες
γινόμουν ουράνιος αγγελιοφόρος
σκορπώντας,
γαλήνιες,
και φιλεύσπλαχνες
ονειρικές, εικόνες.
΄Εγινα ένα σύμβολο φωτός που ακόμα συνθλίβει
τις δυνάμεις του σκότους
εξορκίζοντας προσωπικούς δαίμονες.
Εσένα,
μα εσένα δεν σε νίκησα όμως.
Παραδόθηκα.
Μας καίνε αιώνες τώρα αγάπη μου στην ίδια πυρά.
Προδότες.
Βοήθα με...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.

17/10/2005, 00:14:21
Eίμαι στο αίμα σου
το νιώθεις -σε στηρίζω-
φως στην ανάσα σου
και γεύση των χειλιών
ήπια το βλέμμα σου
και ράγισα το γκρίζο
σώμα στα μπράτσα σου
κι ας είσαι πάλι απών.

Απών...


ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.

17/10/2005, 14:57:42
Ρώτησα την μητέρα μου :

-Μάνα ,πως ήμουνα όταν με γέννησες

Η σκέψη της περιπλανήθηκε για λίγο .
-Ένα αθώο πλασματάκι ,ένα όμορφο τρυφερό αγγελούδι του θεού ,μου απάντησε .

Άνοιξε τα χέρια της διάπλατα και εγώ κινήθηκα στην σωστή κατεύθυνση .
Με έσφιξε στην αγκαλιά της .
Τίποτα , μα τίποτα δεν είχε αλλάξει .
Απόλαυσα την ιδιαίτερη αυτή στιγμή, με όλες μου τις αισθήσεις .

Δεν είχε αλλάξει τίποτα ………εκτός ..
Από την ηλικία μου .

Τότε , ήμουν μια καινούργια αμεταχείριστη ψυχή .
Τώρα κουβαλάει ,αυτή μέσα της έναν καινούργιο κόσμο .


Τον εξωτερικό .

Τεράστιοι όγκοι πληροφοριών και δεδομένων την πολιόρκησαν ,μα δεν κατάφεραν να εκτοπίσουνε την εσωτερική της αρχική θεϊκή διαμόρφωση .

Σίγουρα δεν έμεινε όπως ήτανε διαμορφωμένη , αλλά άντεξε .
Οι φθορές που υπέστη ήτανε φυσιολογικές .

Κατάφερα όμως να την κρατήσω κοντά στο Άπειρο όν .


Είναι η μόνη δύναμη , που κατέχει απόλυτα τον εσωτερικό κόσμο .

Έγινα μαθητής της , μέσα από την ουσία της την αγάπη .

Η εκπαίδευση μου θα τελειώσει , όταν τελειοποιηθώ , στην πράξη του καλού .

Πως όμως θα αντιληφθώ, ότι τελειοποιήθηκα

Όταν οι συνάνθρωποί μου ,με αγκαλιάσουνε με την δική τους αγάπη .
Όταν με αγαπήσουνε ,όπως τον εαυτό τους , τότε θα γευθώ την θεϊκή εσωτερική τελειότητα , στον μέγιστο εφικτό βαθμό .

Ανατρέξτε και εσείς φίλοι μου στην πρώτη στιγμή της υπάρξεώς σας .
Αν διαπιστώσετε , ότι υπήρξατε άγγελοι , είναι πλέον καιρός να ενεργείται και με αυτήν την ιδιότητα .

Δεν είναι εύκολο το γνωρίζω, μέσα από τις προσωπικές μου βιωματικές εμπειρίες .

Αξίζει όμως τον κόπο επειδή :

Ο θεός τους χρειάζεται περισσότερο από τους ανθρώπους .


ΥΓ 1.
Αφροδίτη εσύ έχεις γίνει ήδη άνθρωπος με αγγελική συνείδηση .
Το γράφω γιατί το πιστεύω .

ΥΓ 2.
Ευχαριστώ όλους ,όσους διαφημίζουνε την αγάπη ,μέσα από αυτό το ανθολόγιο .
Μην σταματήσετε παιδιά, έχουμε πολλή εργασία ακόμη .

Να είστε παντού και πάντοτε καλά .

17/10/2005, 17:26:49
Πριν από λίγο πίστευα ότι :

Ένα καλό την ημέρα την συνείδηση την φέρνει βόλτα .

Πόσο γελάστηκα . Δεν της αρκεί πλέον της ψυχής :

Επειδή μεγάλωσε .

Μα τον Δία και τους κεραυνούς του , δεν έχει μέγεθος η ψυχή .

Μεγαλώνει , μεγαλώνει και όλο περισσότερο ξεθαρρεύει .
Περνάει τον χρόνο χώρο και δεν τελειώνει .

Θέλει να ενωθεί η παλαβή με τον πλάστη της , ( ψιθυρίζω μέσα μου) και αυτός ο ψίθυρος ο χθεσινός , γίνεται όλο και περισσότερο βροντερός .

-Θεέ θα με πεθάνεις τελικά, τόση αγάπη δεν αντέχω .

Και τι μου λέει μυστικά :


Από την πίστη ξεκίνησες και αυτή σε οδήγησε σε εμένα , τώρα :
Άσε με να σε κατευθύνω , χαλάρωσε έχεις πολλά να δεις ακόμη ………………….

-Μα δεν ξέρω αν μπορώ να τα καταφέρω ( απαντώ ).

Μου λέει :


Θα γνωρίσεις ολάκερο τον εαυτό σου , αυτό δεν είναι που ζητάς

Δεν απάντησα μου κόπηκε η ανάσα .

Η αλήθεια είναι , ότι :

Με τρόμαξε τόση αγάπη θεϊκή , σε μια ανύποπτη στιγμή .

17/10/2005, 18:14:15
Επιτυχία είναι :

Όταν ένας θνητός κατορθώσει να κάνει , έστω και μια στιγμή της επίγειας ζωής του :

Α Θ Α Ν Α Τ Η .


Αποτυχία είναι :

Όταν ένας θνητός , αναγκάζει την θεϊκή του ψυχή , να ζει μόνο με υλικά αγαθά .


Μετά τον θεό απόκτησε σχήμα , η ένια της ελεύθερης βούλησης .

Μην γελιέστε , εμείς οι άνθρωποι προσπαθούμε να τον μιμηθούμε εις μάτην .

Πρώτα ο θεός & μετά οτιδήποτε .


Συγγνώμη , αν το ήθος της γραφής μου , προσέβαλε κάποιους από εσάς που δεν τους αγγίζει η αγάπη μου .

Αν συνέβη δεν είχα πρόθεση , απλά :


Η θεϊκή αγάπη ( αυτή που εγώ ο φουκαράς αντιλαμβάνομαι ) μου αφαίρεσε την εγκόσμια λογική .

Όταν η θεϊκή ψυχή ( άραγε υπάρχει άλλη ) παροτρύνει :

Εμείς έχομε ηθικό χρέος να υπακούσομε .

Μέσα από την κοινή αγάπη μας , θα αναστηθεί ο θεός όλων μας , Κάθε άλλος δρόμος έχει μικρή διάρκεια .

Ευχαριστώ για την ανοχή σας .


17/10/2005, 21:35:14
quote:

Άνοιξε τα χέρια της διάπλατα και εγώ κινήθηκα στην σωστή κατεύθυνση.
Με έσφιξε στην αγκαλιά της.
Τίποτα , μα τίποτα δεν είχε αλλάξει.
Απόλαυσα την ιδιαίτερη αυτή στιγμή, με όλες μου τις αισθήσεις.

Αφροδίτη εσύ έχεις γίνει ήδη άνθρωπος με αγγελική συνείδηση
Το γράφω γιατί το πιστεύω .


Είναι ότι πιό όμορφο διάβασα ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ αναφέρομαι στο πρώτο σου κείμενο, με τα χέρια της μάνας τα απλωμένα.
Και το δεύτερο με συγκίνησε. Είθε η αγγελική συνείδηση να μη με αφήσει ποτέ. Μου δίνεις δύναμη να είμαι άνθρωπος.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι να πίνεις σ΄ένα στόμα όλη την πλάση].