- ΟΤΙ ΣΑΣ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ...ΜΥΑΛΟ!!! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Το περίφημο «Σχέδιο Κίσσινγκερ» ή «Σχέδιο για τη Δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ανατολικής Μεσογείου (Η.Π.Α.Μ)», πρωτοδιατυπώθηκε από τον γνωστό Αμερικανοεβραίο Υπουργό Εξωτερικών πριν τριάντα περίπου χρόνια.
Γνωστός θαμμώνας των λεσχών της διεθνούς παρασκηνιακής πολιτικής, ο Κίσσινγκερ λέγεται ότι διατύπωσε ένα σχέδιο που ήδη από το 1950 είχε περάσει από την επεξεργασία της γνωστής ομάδας Μπίλντεμπεργκ. Η ομάδα αυτή, που για πολλούς μελετητές αποτελεί ένα είδος «παγκόσμιας υπερκυβέρνησης», θεωρείται ο βασικός φορέας πραγματοποίησης του εν λόγω σχεδίου.
Η έγκριση της ΕΣΣΔ και μετέπειτα της Ρωσίας, ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του.
Η ενεργός συμμετοχή της εξάλλου αποτελούσε βασικό πρόκριμα για την έναρξή του. Έτσι σήμερα η Ρωσική Ομοσπονδία θεωρείται ότι λαμβάνει άμεσα μέρος σε αυτό. Περισσότερο ακόμη δε δια της συμφωνίας συνεργασίας και μερικής συμμετοχής της στις αποφάσεις του ΝΑΤΟ που υπογράφηκε πρόσφατα.
Περιληπτικά το επονομαζόμενο σχέδιο Κίσσινγκερ προβλέπει τη λύση των προβλημάτων της Μέσης Ανατολής, της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, με τη δημιουργία μίας συνομοσπονδίας κρατών, των επονομαζομένων «Ηνωμένων Πολιτειών της Ανατολικής Μεσογείου».
Οι ΗΠΑ και η Ρωσική Ομοσπονδία, επιδιώκοντας την προστασία των ζωτικών συμφερόντων τους στην περιοχή (πετρέλαια, φυσικό αέριο, Στενά Βοσπόρου και Σουέζ, ελεύθερη πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό, αντιμετώπιση Ισλαμισμού και εθνικισμών, αντιμετώπιση επικίνδυνων κρατών τύπου Ιράκ, ενδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κοινωνικές επαναστάσεις, αποσταθεροποίηση της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, εξασφάλιση άλλων πλουτοπαραγωγικών πηγών, διασφάλιση του εμπορίου τους), προσπαθούν να πετύχουν τη δημιουργία αυτής της συνομοσπονδίας. Με την ενοποίησή τους, τα κράτη θα εκχωρήσουν την εξουσία τους σε ζωτικούς τομείς (άμυνα, ασφάλεια, οικονομία, εξωτερική πολιτική) σε κεντρικά όργανα, εύκολα ελεγχόμενα από τις θεωρούμενες μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσική Ομοσπονδία).
Συγχρόνως ένα κομμάτι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που είναι ήδη ενταγμένο σε αυτή ή θεωρείται πεδίο μελλοντικής διεύρυνσης (Βαλκάνια), θα αποκοπεί ή θα αποτελέσει τμήμα μίας «χαλαρά συνδεόμενης» με αυτή πτέρυγας που θα εκτείνεται προς ανατολάς. Και στις δύο περιπτώσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση θα δεχθεί πλήγμα, είτε με έναν ακρωτηριασμό του νοτίου τμήματός της, είτε διότι θα υποχρεωθεί σε χαλαρή ενσωμάτωση και των προβληματικών κρατών της Μέσης Ανατολής.
Για να πραγματοποιηθούν όμως τα παραπάνω, απαιτείται κατ΄αρχάς η αποδυνάμωση και διάσπαση των κρατών της ευρύτερης περιοχής. Η διάσπαση θα οδηγήσει γρήγορα στην ανάγκη σύμπτυξης ευρύτερης πολιτικής και θεσμικής συνεργασίας που θα εξελιχθεί σε συγκρότηση συνομοσπονδίας. Η επιμέρους εξασθένιση των «κρατιδίων», θα τα υπάγει άμεσα στον έλεγχο των υπερδυνάμεων και θα οδηγήσει στη δημιουργία μίας «υπεραγοράς», από την Αδριατική ως την Κασπία και από τον Δούναβη, μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα.
Πρέπει να επισημανθεί στο σημείο αυτό, ότι η τελική διαμόρφωση της περιοχής που θα προκύψει από την προώθηση του σχεδίου, δεν είναι γνωστή επακριβώς ούτε στους ίδιους τους αρχιτέκτονές του. Πολλοί παράγοντες, όπως οι αντιδράσεις των λαών, οι καθυστερήσεις και οι εσωτερικοί «διακανονισμοί», το επηρρεάζουν άμεσα.
Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες το σχέδιο άρχισε να εφαρμόζεται το 1989. Τότε προέβλεπε αρχικά τον διακανονισμό του προβλήματος Ισραήλ-Παλαιστινίων. Το Ισραήλ έπρεπε και αυτό να «διασπασθεί». Ο στόχος παραλίγο να πραγματοποιηθεί πρόσφατα. Απρόβλεπτοι όμως παράγοντες, όπως η δολοφονία του Γιτζάκ Ράμπιν, οι αντιδράσεις της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος Λικούντ και οι αντιθέσεις για την τύχη της Ιερουσαλήμ το φρέναραν. Σήμερα η χαλαρή αντίδραση των μεγάλων δυνάμεων στη βάρβαρη βία των δύο πλευρών πιστεύεται ότι θα οδηγήσει σύντομα στο ποθητό αποτέλεσμα. Είναι λογικό και ευκταίο οι δύο λαοί θα κουραστούν και θα επέλθει μεταξύ τους συμφωνία, έστω και αν αυτή είναι μέρος ενός αμφιλεγόμενου σχεδίου.
Η δεύτερη φάση, σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, προέβλεπε διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας. Ο στόχος ήδη επετεύχθει. Δεν χρειάζεται να σημειωθεί κάτι άλλο επ΄αυτού, πέραν του ότι η τελευταία συμφωνία Σερβίας-Μαυροβουνίου εξάλειψε ακόμη και την ονομασία Γιουγκοσλαβία.
Η Τρίτη φάση θεωρείται ότι προωθεί την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου (αφού πρώτα έχει διασπασθεί σε δύο «κρατίδια»). Και η συγκεκριμένη φάση πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή.
Εδώ όμως αρχίζουν τα πράγματα να γίνονται περισσότερο ενδιαφέροντα : Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις το σχέδιο, στην αρχική του μορφή προέβλεπε ακόμη:
Αυτονόμηση Κρήτης, Δωδεκανήσων, νήσων του Ανατολικού Αιγαίου και Δυτικής Μικράς Ασίας.
Αυτονόμηση της Ανατολικής, της Δυτικής Θράκης και της Νοτίου Βουλγαρίας.
Αυτονόμηση του Κουρδιστάν και ίσως του Πόντου
Διάσπαση του Ιράκ (που έχει ήδη πραγματοποιηθεί).
Ειρήνευση στην περιοχή του Λιβάνου και του Γκολάν (που έχει ήδη πραγματοποιηθεί).
Αποσταθεροποίηση της Συρίας μακροπρόθεσμα.
Ήδη από το 1989, είχε αποκαλυφθεί, ότι η άμβλυνση των ελληνοτουρκικών διαφορών θα έχει ως μακροπρόθεσμους στόχους :
Την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του Αιγαίου.
Την αποστρατιωτικοποίηση Ίμβρου και Τενέδου.
Την αποστρατιωτικοποίηση των Τουρκικών ακτών της Μικράς Ασίας, μέχρι εκεί, που όπως λένε, δεν φτάνει πιο πέρα.
Την ίδρυση ελληνοτουρκικών επιχειρήσεων (τουριστικών, πετρελαϊκών, εμπορικών, βιομηχανικών) και την ίδρυση ζώνης ελεύθερου εμπορίου στο Αιγαίο και στις Μικρασιατικές ακτές μεταξύ των δύο κρατών, στα πλαίσια μίας μικτής ζώνης κυριαρχίας, που θα εξελιχθεί σε αυτόνομο «κρατίδιο-μαξιλάρι» των τοπικών διενέξεων, διεθνούς επιρροής και ελεγχόμενο από τον ΟΗΕ.
Τα προαναφερθέντα βεβαίως προϋποθέτουν τη δημιουργία του ήδη καλλιεργηθέντος κλίματος φιλίας μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων. Ως αφετηρία υπήρξαν οι περίφημοι σεισμοί. Σήμερα μιλάμε για διάλογο εφ΄όλης της ύλης, υπό την επιρροή που ενεργούν τα ΜΜΕ και στους δύο λαούς.
Θεωρώ δεδομένο ότι τα παρασκήνια της Διεθνούς πολιτικής πλάθουν στόχους και σχεδιασμούς προοπτικής τουλάχιστον πενήντα ετών. Οι «ΗΠΑΜ», όπως προανέφερα, θα αποτελέσουν μάλλον την αυτόνομη πτέρυγα μίας αδύναμης Ευρωπαϊκής Ένωσης με επέκταση προς ανατολάς. Το μέλλον διαγράφεται δυσοίωνο για τους υποστηρικτές της έννοιας κράτος-έθνος, τους πατριώτες και τους ηγέτες κοινωνικών κινημάτων, αν όλοι οι προαναφερθέντες σχεδιασμοί είναι αληθινοί. Οι μεγάλες δυνάμεις που δεν ήθελαν, ούτε θέλουν να εξαπολύσουν αυτοκαταστροφικούς πολέμους η μια εναντίον της άλλης, επέλεξαν την οδό του τεμαχισμού των κρατών μέσω πολέμων ήπιας έντασης και ανάγκης για ειρήνη και καλή ζωή. «Διαίρει και βασίλευε», είναι ο βασικός άξονας της πολιτικής τους. Ο άλλος είναι η τακτική PANDORA’S BOX. Το περιτύλιγμα όμορφο : Ειρήνη, ευημερία της μεσαίας τάξης, καλοπέραση, ανατροπή απηρχαιωμένων θεσμών, δημοκρατία, νέα προοδευτική ηθική. Θα ήταν ευχής έργο και το περιεχόμενο να είχε ίδια χροιά. Αντ΄αυτού όμως μάλλον θα υπάρξει πολιτιστική ισοπέδωση, εξαθλίωση των φτωχών ανθρώπων, άκρατος φιλελευθερισμός, αποικιοκρατική εκμετάλλευση, στέρηση της ελευθερίας, απώλεια της εθνικής μας ταυτότητας, εξάρτηση, ψευδής αυτονομία. Μοναδική ελπίδα είναι η αντίσταση των κρατών (που μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές τροποποιήσεις τους σχεδιαστές) και η καθυστέρηση εφαρμογής του σχεδίου, εξαιτίας εσωτερικών ανταγωνισμών στους ηγετικούς κύκλους των ΗΠΑ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας που καθοδηγούν τις τύχες του κόσμου και της «παγκοσμιοποίησης».
Η επιδίωξη της ειρήνης είναι κοινός στόχος όλων των ανθρώπων. Ο Θεός να φωτίσει τους οραματιστές τέτοιων μεγαλόπνοων σχεδίων, ώστε ακόμη και αν πραγματοποιηθούν να εξαλείψουν όλες τις επικίνδυνες συνέπειές τους.
Τελικά, όλοι είμαστε συγχρόνως σχεδιαστές και αντικείμενο των σχεδίων αυτών. Στο χέρι μας είναι να τα αλλάξουμε……..

Της Συνθήκης της Λωζάνης,μιας συνθήκης που οι αποφάσεις της ισχύουν έως και σήμερα,και που πάντα βρισκόταν και βρίσκεται στην επικαιρότητα μιας και στα 74 χρόνια της ισχύς της οι παραβιάσεις της ήταν συνεχείς από την πλευρά της Τουρκίας.

Θα προσπαθήσω λοιπόν να σας πληροφορήσω για την Συνθήκη της Λωζάνης, ώστε να κατανοήσετε στη βάση ποιων δεδομένων διαμορφώθηκε ο χάρτης και η πολιτική Ελλάδας-Τουρκίας, μετά την Μικρασιατική καταστροφή.

Ας γνωρίσουμε λοιπόν τι έγινε από την περίοδο των διαπραγματεύσεων μέχρι την υπογραφή της συνθήκης και τι πολιτική ακολούθησαν οι δύο χώρες μετά την υπογραφή αυτής.

Οσον αφορά την περίοδο των διαπραγματεύσεων, αρχικά θα πρέπει να αναφερθώ στην κατάσταση που υπήρχε εκείνη την εποχή στην Ελλάδα.

Μετά την Μικρασιατική καταστροφή οι Σύμμαχοι έστειλαν διακοίνωση στην Αγκυρα,με την οποία ζητούσαν την σύναψη ανακωχής μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η Ελλάδα μετά από πολλές δυσκολίες υπέγραψε την συνθήκη,που έγινε στα Μουδανιά την 11 Οκτωβρίου 1922,με την παραχώρηση στην Τουρκία της Ανατολικής Θράκης έως τον Εβρο και της Αδριανούπολης.

Με έργο την αναθεώρηση της Συνθήκης των Σεβρών 10 Αυγούστου 1920,αρχίζει την 21 Νοεμβρίου 1922 η Συνδιάσκεψη ειρήνης στην Λωζάνη της Ελβετίας, στην οποία πήραν μέρος εκτός από την Ελλάδα και την Τουρκία η Αγγλία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Σερβία, η Ρουμανία και η Ιαπωνία.

Την Ελλάδα εκπροσωπούσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος και την Τουρκία ο στρατηγός Ισμέτ Πασάς με την ιδιότητα του υπουργού εξωτερικών.

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε εκ των προτέρων παραιτηθεί της Σμύρνης και της Ανατολικής Θράκης, εκ του οποίου θα περίμενε κανείς τον περιορισμό των συζητήσεων, οι διαπραγματεύσεις υπήρξαν μακρές και δυσχερείς. Η Τουρκία εμφανιζόταν από θέση ισχύος μετά την νικηφόρα έκβαση του Μικρασιατικού πολέμου και οι αντιπρόσωτοί της απαιτούσαν σχεδόν τα πάντα. Σε κάθε αίτημά τους έβρισκαν υποστήριξη από τους Γάλλους και τους Ιταλούς.

Ζητούσαν λοιπόν να τους αποζημιώσουμε με πολλά εκατομύρια χρυσές λίρες, να τους παραχωρήσουμε εδάφη στην Δυτική όχθη του Εβρου, να αποδεχθούμε την εκδίωξη του Πατριαρχείου από την Κωνσταντινούπολη. Επίσης να παραιτηθούμε από την ιδέα διατήρησης του στόλου και να μην επιστρέψουν στην Ανατολική Θράκη και στην Μικρά Ασία οι Ελληνικοί πληθυσμοί που είχαν ήδη αναχωρήσει.
Με αυτές τις απαιτήσεις άρχισε η διαπραγμάτευση για το ζήτημα της Θράκης, τα Ελληνοτουρκικά σύνορα, τα ανατολικά νησιά του Αιγαίου και το ζήτημα της ανταλλαγής των πληθυσμών.

Ατέρμονες συζητήσεις γίνονταν στις εργασίες της συνδιάσκεψης, ιδίως λόγω αδιαλλαξίας και αντιπροτάσεων της Τουρκικής αντιπροσωπείας.

Τελικά στις 4 Φεβρουαρίου 1923 διακόπησαν οι εργασίες της συνδιάσκεψης, γιατί η Τουρκία αρνήθηκε να υπογράψει το τελικό σχέδιο, που είχαν συντάξει οι Μεγάλες Δυνάμεις. Το γεγονός αυτό εξώργισε τους Αγγλους, οι οποίοι το ίδιο βράδυ αποχώρησαν από την Λωζάνη.

Η επανάληψη των εργασιών στις 23 Απριλίου 1923. Εν τω μεταξύ ο Βενιζέλος έκανε έναν πολιτικό ελιγμό και ήλθε σε απευθείας επαφή με τον Ισμέτ Ινονού, στον οποίο εξέθεσε με ειλικρίνεια την οικτρή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας και ακόμα τον άφησε να εννοήσει ότι οι Ελληνες στον Εβρο ήταν έτοιμοι για πόλεμο.

Στην συνέχεια και μετά από νέες διαπραγματεύσεις, γεμάτες από Τουρκική κακοπιστία και αναβλητικότητα, υπογράφτηκε τελικά στις 24 Ιουλίου 1923, στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου της Λωζάνης η ομώνυμη συνθήκη.

Σύμφωνα με αυτή:

Αναθεωρείται η συνθήκη των Σεβρών και εγκαταλείπεται οριστικά η “Μεγάλη Ιδέα” της φυλής μας .

Χαράσσονται τα σύνορα Ελλάδος και Τουρκίας, στα συμερινά όρια. Η οριοθετική γραμμή ακολουθούσε τον μέσο ρου του ποταμού Εβρου, εκτός από το ΚΑΡΑΓΑΤΣ και μικρή περιοχή γύρω από αυτό, που παραχωρήθηκε στην Τουρκία.

Αναγνωρίστηκε η Ελληνική κυριαρχία στα Ανατολικά νησιά του Αιγαίου, ΛΗΜΝΟ, ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ, ΧΙΟ, ΣΑΜΟ και ΙΚΑΡΙΑ. Απαγορεύεται όμως στα τέσσερα τελευταία η δημιουργία ναυτικών βάσεων και οχυρωματικών έργων.
Η ΙΜΒΡΟΣ και η ΤΕΝΕΔΟΣ παραμένουν υπό την Τουρκική κυριαρχία, με τοπική όμως οργάνωση και διοίκηση.

Με τα άρθρα 15 και 17 η Τουρκία αναγνώρισε την Αγγλική κυριαρχία στην ΚΥΠΡΟ και την Ιταλική στα ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ.

Με τα άρθρα 30 - 45 ρυθμίζονταν τα θέματα της ιθαγένειας, των μειονοτήτων, και της ανταλλαγής των πληθυσμών.

Η Τουρκία παραιτείται της αξιώσεως της περί μεταφοράς του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπολης εκτός του Τουρκικού εδάφους. Παραμένει στην Κωνσταντινούπολη με περιορισμένες όμως αρμοδιότητες.

Με τα άρθρα 64 - 91 ρυθμίζονταν οικονομικά θέματα. Η Ελλάδα δεν θα κατέβαλε τελικά οικονομικές αποζημιώσεις.

Τα συμβαλλόμενα μέρη αναγνωρίζουν την αρχή της ελεύθερης διέλευσης από θάλασσα και αέρα των Στενών σε καιρό ειρήνης καθώς και σε καιρό πολέμου.

Μετά από την υπογραφή αυτής της συνθήκης θα περίμενε κανείς να δει τις δύο χώρες να επιδίδονται απερίσπαστες στην ανασυγκρότηση των λαών τους, σεβόμενες τα καινούργια δεδομένα.

Ας δούμε λοιπόν πως αντιμετωπίστηκαν οι αποφάσεις της συνθήκης από τις δύο χώρες τα 74 αυτά χρόνια που πέρασαν μέχρι σήμερα.

Από την πλευρά της Τουρκίας όλα αυτά τα χρόνια το μόνο που τηρεί χωρίς παρέκλιση είναι να μην δίνει σημασία στα γραπτά κείμενα και τις συνθήκες. Δημιουργεί αυθαίρετα τετελεσμένα γεγονότα με σκοπό να σε παρασύρει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Με αυτή την λογική όλα αυτά τα χρόνια οι γείτονές μας, άλλοτε ψηφίζοντας εθνικούς νόμους, άλλοτε χρησιμοποιώντας ωμή βία και άλλοτε απειλώντας παρουσιάζοντας τον συσχετισμό δυνάμεων, διερμήνευσαν μονομερώς την Συνθήκη, κατά τρόπο που αντιβαίνει το πνεύμα και την ουσία της και την εφάρμοσαν κατά το δοκούν.

Το αποτέλεσμα ήταν ένας μακρύς κατάλογος παραβιάσεων από την πλευρά της Τουρκίας και η εξωτερικήτης πολιτική μέχρι και σήμερα να αποσκοπεί στην αναθεώρηση της συνθήκης. Θα αναφέρω κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα που αποτελούν ένα δείγμα των κυριοτέρων παραβιάσεων μέχρι σήμερα.

Ο Ελληνισμός που απέμεινε εντός των ορίων της Τουρκικής επικράτειας, που ήταν υποτίθεται κατοχυρωμένος από την συνθήκη, εκδιώχθηκε σταδιακά.

Στην Κωνσταντινούπολη από τους 120.000 Ελληνες έμειναν περίπου 2500 σήμερα, και στην Ιμβρο από τους 8000 έμειναν 250.

Το 1927 καταργήθηκε αυθαίρετα το καθεστώς αυτονομίας της Ιμβρου και της Τενέδου.

Το 1966 δημεύονται στην Ιμβρο όλα τα μειονοτικά σχολεία.

Ο κυριαρχικός μας χώρος στο Αιγαίο παραβιάζεται καθημερινά.

Στην Θράκη δίνει στον εαυτόν της παρεμβατικά δικαιώματα υπέρ της δήθεν “Τουρκικής μειονότητας που καμιά συνθήκη δεν προέβλεψε.

Τέλος η Τουρκία έχει θέσει ζήτημα νησιών και βραχονησίδων μέσα στον κυρίαρχο Ελληνικό χώρο.

Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα , μετά την υπογραφή είχε μια ειλικρινή προσαρμογή στο νέο καθεστώς που καθόριζε η συνθήκη και αυτό γιατί πίστευε ότι με αυτόν τον τρόπο θέτει τα θεμέλια για την ειρηνική συνεργασία μεταξύ των δύο λαών.

Αλλά ύστερα από τις σαφείς απειλητικές διαθέσεις της Τουρκίας αναγκάστηκε δυστυχώς σε μερική παραβίαση της συνθήκης, που δικαιολογείται όμως στο όνομα μιας υπέρτατης νομιμότητας, που είναι η νομική και η πολιτική λογική της αυτοάμυνας. Ο εξοπλισμός π.χ. των ανατολικών νησιών επιβάλλεται ύστερα από τις ολοφάνερες απειλές της Τουρκίας.

Ομως σε μεγάλο αριθμό παραβιάσεων από την πλευρά της Τουρκίας σε όλα αυτά τα χρόνια η Ελλάδα κράτησε παθητική και χαλαρή στάση και το γεγονός ότι έδινε την εντύπωση μιας αδύναμης χώρας, αποθράσυνε ακόμα πιο πολύ τους Τούρκους. Οι αντιδράσεις που εκδήλωνε η Ελλάδα γινόντουσαν με καθυστέριση και όταν το πρόβλημα είχε ήδη οξυνθεί.

Αυτή ήταν η αντιμετώπιση των αποφάσεων της Συνθήκης της Λωζάνης εκ μέρους της Ελλάδας.

Ανέφερες μία σειρά από γεγονότα και δρώμενα των επόμενων ετών σχετικά με τον 3 Π.Π.
Δεν καταλαβαίνω ...τι είναι αυτά που μας είπες? Είναι κάποια προφητεία..κάποια ανάλυση προφητειών, καποια ερμηνεία?

Νίντζα,

είπες ότι το forum θα κλείσει όταν αρχίσει ο πόλεμος..σωστά?

Εγώ θα έλεγα να κλείσει όταν - όπως είπε και ο παπούλης ο Παίσιος - κρεμμαστούν τα κομποσχοίνια από την Αγιά Σοφιά.

Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΡΗΣ Ή ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ Ή Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΘΕΩΡΗΤΑΙ ΚΑΚΟΣ ΟΙΩΝΟΣ.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ:

"στάλθηκε στις 8-8-2003 στις 08:53

Ο Αρης πλησιάζει στη μικρότερη απόστασή του από τη Γη τα τελευταία 60.000 χρόνια

Ο Κόκκινος Πλανήτης θα βρεθεί φέτος στη μικρότερη απόστασή του από τη Γη τα τελευταία 60.000 χρόνια. Στις 27 Αυγούστου, στις 13:51 ώρα Ελλάδας, θα απέχει μόλις 55.760.000 χιλιόμετρα.

Η τελευταία φορά που πλησίασε περισσότερο ήταν στις 12 Σεπτεμβρίου του 57.617 π.Χ., όταν η απόστασή του από τη Γη ήταν 57,2 εκατ. χιλιόμετρα.

«Αν οι Νεάτερνταλ είχαν τηλεσκόπια, θα τον είχαν δει λίγο καλύτερα από ό,τι εμείς στις 27 Αυγούστου» σχολιάζει στο πρακτορείο Reuters ο αστρονόμος Τζεφ Τσέστερ του Ναυτικού Παρατηρητηρίου των ΗΠΑ.

Ο Αρης είναι ήδη το φωτεινότερο σώμα στον ουρανό μετά τον Ήλιο και τη Σελήνη, εμφανής ως ένα λαμπερό κόκκινο στίγμα στον καλοκαιρινό νότιο ουρανό. Παρά τη μικρή σχετικά απόστασή του από τη Γη, στα τέλη Αυγούστου δεν θα φαίνεται αισθητά μεγαλύτερος από ό,τι συνήθως.

Το μέγεθός του θα είναι 25 δευτερόλεπτα του τόξου, το φαινόμενο μέγεθος μιας μπάλας του τένις σε απόσταση 528 μέτρων. Συγκριτικά, η Σελήνη καταλαμβάνει στον ουρανό 1.800 δευτερόλεπτα τόξου.

Οι αστρονόμοι εκμεταλεύονται στο έπακρο τη μικρή απόσταση από τον Κόκκινο Πλανήτη, στέλνοντας ένα μικρό στόλο από σκάφη για να τον μελετήσουν. Έπειτα από ταξίδι μόλις έξι μηνών, τα δίδυμα ρομπότ Mars Exploration Rovers της NASA, το Mars Express της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος και το ιαπωνικό Nozomi θα φτάσουν στον προορισμό τους τον Ιανουάριο.

Εφιαλτικές προφητείες των Μάγια για την πρόσφατη διάβαση της Αφροδίτης

21/6/2004

Το πρωί της ήρίτης 8 Ιουνίου 2004, σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του βόρειου ημισφαιρίου της Γης, είχαν τη δυνατότητα να παρατηρήσουν ένα όχι και τόσο συχνό φαινόμενο, που οι αστρονόμοι το είχαν παρατηρήσει για τελευταία φορά το 1882: την διέλευση της Αφροδίτης μπροστά από τον Ήλιο. Πέρα όμως απʼ την αστρονομική του σημασία, ίσως να υπάρχει και μια άλλη, πιο απόκρυφη, αλλά και πιο «πρακτική» για τη ζωή μας, καθώς σύμφωνα με προφητείες των Μάγια, η συγκεκριμένη αυτή διέλευση ίσως είναι προάγγελος μεγάλων αλλαγών στη ζωή μας· αλλαγών που συνδέονται με παγκόσμιας κλίμακας καταστροφές!
Αυτά τουλάχιστον ισχυρίζεται ο Carlos Barrios, ο οποίος είναι ιερέας των Μάγια, αυτού του τόσο άγνωστου και μυστηριακού πολιτισμού, του οποίου οι απόκρυφες επιστήμες φαίνεται να είχαν γνωρίσει σημαντική άνθιση. Ο Carlos Barrios θεωρείται θεματοφύλακας των παραδόσεων και των προφητειών του αρχαίου αυτού λαού στον σύγχρονο κόσμο και είναι ο συγγραφέας ενός σχετικού βιβλίου με τίτλο "Kam Wuj: El Libro del Destino", το οποίο αποτελεί μια αναφορά στις αστρολογικές γνώσεις και τις προφητείες των Μάγια. Είναι επίσης ο διευθυντής ενός μη-κερδοσκοπικού οργανισμού με έδρα το Santa Fe, στο Νέο Μεξικό των Η.Π.Α., που φέρει την επωνυμία " Saq' Be" (στην γλώσσα των Μάγια μεταφράζεται ως «Λευκός Δρόμος στο Ιερό Μονοπάτι» και αναφέρεται επίσης στο πυκνό σύμπλεγμα αστέρων του κέντρου του Γαλαξία μας).

Τι λένε όμως για την Αφροδίτη και την πορεία της τα ιερά βιβλία των Μάγια, οι οποίοι φαίνεται να είχαν «τρέλα» με την παρατήρησή της και της απέδιδαν ένα μυστικιστικό και απόκρυφο ρόλο;

Κατ αρχάς το ιερό βιβλίο των Μάγια-Κιτσέ, το «Πόπολ Βουχ», αναφέρει ότι πολύ παλιά, στα χρόνια που την Γη κατοικούσε μια άλλη ανθρωπότητα - οι «Ξύλινοι Άνθρωποι» - η Αφροδίτη (Wukub Kaquix) προσπάθησε να πάρει τη θέση του «Πατέρα Ήλιου» (όπως στο φαινόμενο της 8ης Ιουνίου;). Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα κατακλυσμιαία φαινόμενα και καταστροφές, που προκλήθηκαν απʼ τους γιους της: τον Cabracan και τον Zipacna.

ήπάρχουν όμως και άλλες αναφορές, οι οποίες έφτασαν μέχρι σήμερα όταν, το 1987 τις αποκάλυψε ο Don Pascual ένας σοφός της φυλής του Αετού (της πιο αρχαίας φυλής των Μάγια μαζί με αυτήν των Qanjobal). Σύμφωνα με αυτές, κάποτε συνέβη μια πρόσκρουση ενός άλλου αστρικού σώματος (αστεροειδή;) πάνω στην Αφροδίτη, με αποτέλεσμα ο πλανήτης να βγει απʼ την τροχιά του. Το γεγονός αυτό είχε δραστική επίδραση σε όλο το ηλιακό σύστημα και φυσικά στη Γη μας, της οποίας άλλαξε η «ορθότητα» (μήπως εννοείται με αυτό κάποια αλλαγή της κλίσης του γήινου άξονα;).

Έτσι η Αφροδίτη στράφηκε κατά της ουράνιας κυριαρχίας του Ήλιου και της Σελήνης και απαίτησε απʼ τους ανθρώπους να λατρεύουν αυτήν και τους γιους της (τον Cabracan και τον Zipacna).

Όμως ο μεγάλος HUN AB KU επανέφερε την Αφροδίτη στη θέση της και έτσι έλαμψαν ξανά και δοξάστηκαν ο Ήλιος και η Σελήνη. Η Αφροδίτη περιορίστηκε στο να είναι το πρώτο άστρο που βλέπουμε στο νυχτερινό ουρανό.

Πλούσιες πληροφορίες για την Αφροδίτη μπορούν να εξαχθούν και από άλλα κειμήλια των Μάγια, όπως το ιερό τους ημερολόγιο (ήζολκίν), ο «Κώδικας των Μάγια» ή ο λεγόμενος «Κώδικας της Δρέσδης». Σε αυτά καταγράφονται πολλές συνοδικές φάσεις, κύκλοι και διαβάσεις της Αφροδίτης μπροστά από τον Ήλιο, ενώ γίνονται και χιλιάδες υπολογισμοί για σεληνιακές και ηλιακές εκλείψεις. Φαίνεται ότι οι Μάγια υπήρξαν εξέχοντες αστρονόμοι.

Δυστυχώς όμως αυτές οι αποκαλυπτικές πληροφορίες συνοδεύονται και από προβλέψεις και προφητείες που παραπέμπουν στην «Αποκάλυψη». Σύμφωνα με αυτές όταν η Αφροδίτη θα περάσει μπροστά από το πρόσωπο του Ήλιου, στη Γη θα συμβούν κατακλυσμοί, πόλεμοι, μαζικές καταστροφές, πείνα, επιδημίες και γενικά κοσμοϊστορικές μεταβολές, που θα αλλάξουν τη ζωή της ανθρωπότητας πάνω στον πλανήτη, αλλά και τον πλανήτη τον ίδιο !

Μήπως λοιπόν αυτή η διάβαση της 8ης Ιουνίου είναι η μοιραία; Αν δεχθούμε κάποια απαισιόδοξα σενάρια, αλλά και αν δούμε με ψύχραιμο μάτι την σημερινή κατάντια του πλανήτη μας, ίσως τα πράγματα να είναι όντως τραγικά. Και γιατί όχι, αφού σήμερα μαίνονται τόσοι πόλεμοι, υπάρχει τόσο έντονη μόλυνση του περιβάλλοντος, νέες ασθένειες που τείνουν να εξελιχθούν σε επιδημικές, αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, αλλά και μπόλικο «σκοτάδι» στις καρδιές των ανθρώπων, καθώς ανθούν οι διακρίσεις, οι φονταμενταλιστικές ιδεολογίες και η τρομοκρατία και από τη άλλη η αδιαφορία, η παθητικότητα και η άκρατη δίψα για πλούτη και δόξα.

Ας λάβουμε επίσης υπόψη ότι για τους Μάγια, η Αφροδίτη ήταν ο «Αγγελιοφόρος» και οι κύκλοι της λαμβάνονταν υπόψη για την κατάρτιση του ιερού τους ημερολογίου (ήζολκίν) και για τον υπολογισμό ενός μεγάλου κοσμικού κύκλου που με βάση τα αρχεία τους ξεκίνησε στις 31 Αυγούστου του 3114 π.Χ. και πρόκειται να ολοκληρωθεί στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 μ.Χ. Έτσι φτάνουμε στο τέλος μιας εποχΤς και στην αρχή μιας άλλης, για την οποία ευτυχώς υπάρχουν ελπιδοφόρες προφητείες που αναφέρονται σε μια ανθρωπότητα που σταδιακά θα κατακτήσει την ειρήνη, την αρμονία, την ισορροπία, τη σοφία και τη δικαιοσύνη.

Μέχρι τότε όμως ... αναμείνατε δεινά !!!

Βαμμένη κόκκινη η Σελήνη...!
Μια κατακόκκινη πανσέληνος θα δεσπόζει απόψε στο στερέωμα, κατά τη διάρκεια της ολικής έκλειψης Σελήνης!
PATHFINDER
4/5/2004 | 13:41

Σε ευθεία γραμμή θα βρεθούν Ήλιος, Γη και Σελήνη, συνιστώντας την πρώτη ολική σεληνιακή έκλειψη του έτους, ορατή και από τη χώρα μας προς τέρψη όλων όσων στρέψουν απόψε τα μάτια στον ουρανό!

Το βράδυ της 27ης Αυγούστου 413 π.Χ., όταν το φεγγάρι βάφτηκε κόκκινο στον ουρανό της Σικελίας, οι Αθηναίοι, που πολιορκούσαν την πόλη των Συρακουσών, ερμήνευσαν ως κακό οιωνό το φυσικό φαινόμενο. Αποφάσισαν να καθυστερήσουν την υποχώρησή τους, δίνοντας χρόνο στους ντόπιους όχι μόνο να ενημερωθούν για την επικείμενη αποχώρηση, αλλά και να αντιδράσουν. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι εκείνη η έκλειψη Σελήνη σηματοδότησε την αρχή του τέλους για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό…

Οι σύγχρονοί Έλληνες από την άλλη δεν έχουν τίποτα να φοβούνται από το αποψινό εντυπωσιακό ουράνιο φαινόμενο. Θα έχουν τη δυνατότητα, μαζί με τους κατοίκους του Βορείου ημισφαιρίου, να απολαύσουν μια κατακόκκινη πανσέληνο στο Μαγιάτικο ουρανό.

Η έκλειψη θα ξεκινήσει με την είσοδο της Σελήνης στην παρασκιά της Γης, στις 20.51 (ώρα Ελλάδος). Στις 21.48 ο δορυφόρος θα αρχίσει να μπαίνει στη σκιά του «Γαλάζιου Πλανήτη». Στο ζενίθ του θα βρίσκεται το φαινόμενο μεταξύ των ωρών 22.52 και 00.08. Η Σελήνη θα βγει από τη σκιά της Γης στις 01.12, ενώ η έκλειψη θα τελειώσει στις 02.10, οπότε η Σελήνη θα βγει από την παρασκιά της Γης.