- Κατα των Πνευματικων-Ο Ταφος του Θεου - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Φιλε avatargr νομιζω οτι η εμμονη φαινεται στο οτι αρνουνται οποιαδηποτε αμφισβητηση στην καινη διαθηκη και οποιαδηποτε αλλη ερμηνεια της.Κοιτουν το γραμμα και οχι πισω απ'αυτο.Το θεμα ειναι οτι οι χριστιανοι αγαπησαν πιο πολυ τον Ιησου παρα την διδασκαλια του.Ο Ιησους σταυρωνεται και ξανασταυρωνεται ΟΣΟ εμμενουν στην χριστιανικη ηθικη και επιβαλουν το δογμα τους.Τωρα θα ηθελα να σας παραπεμψω στο θεμα Λιαντινης σ'αυτον τον τελευταιο μεγαλο ελληνα φιλοσοφο και να διαβασουμε το κειμενο που παραθετει ο Dante...

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=472&whichpage=5&ARCHIVE=

περα απο αυτο αν νομιζεις οτι θα βοηθησει να δουμε την καμπαλα σ'αυτο το σημειο φιλε avantargr θα χαρω...μα νομιζεις οτι εναν απλο ανθρωπο θα τον βοηθουσε μια ματια μεσα απο τα σεφιροθ και τα αντιθετα τους?αν ναι φιλε μου θα χαρω...
λοιπον καλο πασχα σας ευχομαι φιλοι μου...
θα τα πουμε απο Τριτη...
να στε ολοι καλα...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

στις δυο αυτες λεξεις βλεπω την πιο εντονη αντιθεση...αυθορμητισμος vs κανονες.
η εκκλησια τα βαζει απευθειας με το πιο φυσικο πραγμα στο κοσμο...
την σεξουαλικοτητα του ανθρωπου.Γνωριζει οτι το κατω κεφαλι εχει την δυναμη να αποφασιζει μονο και το δενει με ηθικους κανονες τετοιους διαμεσων των αιωνων που σιγα σιγα γεννα τοσα ψυχολογικα προβληματα
στον ανθρωπο που η βαση της ψυχολογιας στηριζεται στην σεξουαλικη οψη του ανθρωπου και ερμηνεια ολων σχεδον των καθημερινων του προβληματων.Ο φρουντ επηρεσμενος απο την χριστιανικη αντιληψη δειχνει τελικα οτι η σεξουαλικοτητα ειναι κατι το πτωτικο για τον ανθρωπο και βρωμικο.Ο Πανας ομως εχει αλλη αποψη για την σεξουαλικοτητα αφου ειναι η βαση της δημιουργιας του κοσμου.Η σεξουαλικοτητα εστω και καταπιεσμενη θα βγει...ειναι φυσικο απλα...
και η εκκλησια με την σταση της δεν βοηθα καθολου.
Ολο αυτο το ψυχολογικο αδιεξοδο το να νιωθει κανεις οτι αυτο που κανει{ερωτα} ειναι αντιθετο στην θρησκεια του ή εστω στην πλασματικη ηθικη του ειναι ενα διπλο αδιεξοδο.Απο την μια ερχεται φυσικα αφου η φυση εχει διαλεξει να μην μπορει κανεις να σκεφτει να κανει ερωτα και απλα να κανει αυθορμητα για την επιβιωση του ειδους και απο την αλλη η αρρωστημενη αισθηση οτι αυτο που κανει ειναι προσβολη στα θεια ή στην καλυτερη περιπτωση αναγκαστικη πραξη.
Αυτο ειναι απο μονο του μαγια καθως ο ανθρωπος αρρωστενει ασυνηδειτα στο πιο φυσικο του τομεα...

Απο την αλλη οσοι εχουν παει μεχρι το αγιο ορος και εχουν συναντησει ερημιτες θα καταλαβουν οτι το κλεισιμο του ερωτικου κεντρου με καποιο παραξενο τροπο διοχετευεται στα υπολοιπα με αποτελεσμα ο ανθρωπος αυτος να ερχεται σε επαφη με το θειο που εχει μεσα του αλλα η επαφη ειναι ΕΡΩΤΙΚΗ.Ενας ανθρωπος που ακτινοβολει ερωτισμο με καθε αλλο τροπο εκτος απο τον σεξουαλικο δεν παυει να ειναι ενας κατα βαση ερωτικος ανθρωπος.Αυτο για μενα ειναι ενα μικρο μυστικο στον χριστιανισμο.

μα κουραστικα και λεω να το γυρισω
στην ποιηση μια και εκει χρειαζεται μονο
αποκρυψη στοιχειων...

αργοτερα θα ηθελα να περασουμε λιγο στον ανατολικο
τροπο σκεψης για την μαγια και για το πως εισηχθει
στον δυτικο μυστικισμο....μια μια δοση υπερβολικη...
και ισως παραποιημενη μαλλον για να ταιριαζει στο
χριστιανικο προτυπο.

φιλακια...

Φίλε ryche.
Γράφεις ότι θες να ενώσεις την ενέργεια της Δυτικής ψυχολογίας με την φιλοσοφική πρακτική της Ανατολής.
Μα είναι ανέφικτο να ενώσεις την ανθρωποκεντρική ψυχολογία με πράξεις πανσυμπαντικές.
Δεν μπορεί ο Δυτικός (αυτός που είναι πραγματικός Δυτικός) να υπερνικήσει την λογική και το συμφέρον και να δρα σαν Ινδός. Είναι κρίση ταυτότητας, είναι ψυχαναγκασμός.
Ο Δυτικός μπορεί να υιοθετεί κάποιες ανατολικές φιλοσοφίες και ο Ινδός να υιοθετεί κάποια πράγματα από τον τρόπο ζωής των Δυτικών αλλά η σύγκληση τον δύο πολιτισμών σε σκέψη και πράξει δεν μπορεί να γίνει με τέτοια ένωση.

Ας πάρουμε για αρχή την ανατολική φιλοσοφία.
Βλέπουμε ότι από το βάθος τον αιώνων έχει διαμορφωθεί μια πανανθρώπινη και πανσυμπαντική φιλοσοφία με αγάπη και σεβασμό στην διαφορετικότητα, που αντιλαμβάνεται το ατελές του ανθρώπου ως αφετηρία κατάκτησης της τελειότητας και του Θείου και τα κάθε είδους βάσανα σε αυτήν την ζωή ως πληρωμή για λάθη που έγιναν σε άλλη ζωή.
Εμείς με την συμπεριφορά μας δημιουργούμε το μέλλον μας δρώντας μέσα και από το Κάρμα.

Ας πάρουμε τώρα την Δυτική φιλοσοφία.
Με αρχή τον Ελληνικό πολιτισμό (με βάση τον πολιτισμό που παρήγαγε η Αθήνα) περιστρέφεται γύρο και προς τον άνθρωπο.
Έχει ανθρωπόμορφους θεούς με ανθρώπινα πάθη και ανθρώπινες αδυναμίες.
Δρα για το συμφέρων μικρότερων τοπικών πληθυσμών (πόλης κράτη), κατά συνέπεια προς το ατομικό συμφέρων.
Αγαπάει τον Λόγο και την αλήθεια αυτού σαν Αρχή που οδηγεί στην Aλήθεια του Όντος.
Βρίσκει την ισορροπία ανάμεσα σε αυτό που ονομάζουμε παραφυσικό και στο λογιστικόν, χρησιμοποιεί αυτήν ανάλογα με το συμφέρων του, αλλά πάντα η πλάστιγγα γέρνει προς την λογική.
Ο Έλληνας δεν είχε ενδοιασμούς για το τι πρέπει να κυριαρχεί από τα δύο, απλός χρησιμοποιεί και τα δύο.
Αυτή είναι η <φιλοσοφία> του Δυτικού. Έτσι μεγαλούργησε και μόνο έτσι θα ξαναμεγαλουργήση.

Αυτό που ζητάς φίλε ryche είναι κατά την γνώμη μου αυτό που έκανε τον δυτικό πολιτισμό αυτό που είναι σήμερα. Μια αποτυχημένη έκδοση του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού.

Με λίγα λόγια αυτή η ένωση του έλληνα με ένα από τα παιδιά της ανατολικής φιλοσοφίας, τον χριστιανισμό.
Δεν συγχέω βέβαια όλες τις ανατολικές θρησκείες με τον χριστιανισμό , όμως είναι αλήθεια πώς όλες οι ανατολικές θρησκείες-φιλοσοφίες έχουν αυτό το στοιχείο του υπερφυσικού, της δεισιδαιμονίας και της απαισιοδοξίας προς τα γήινα, άλλες λίγο άλλες πολύ.
Αυτά ακριβώς είναι τα στοιχεία που εισχωρούν στον ελληνικό πολιτισμό, και ενώ αυτά τα είχε σαν εργαλεία τώρα αυτά χρησιμοποιούν αυτόν.

Έτσι φτάνουμε στο σημείο της ανισορροπίας όπου η λογική γίνεται υποχείριο του δόγματος, και όπου ο πολιτισμός εξυπηρετεί μόνο τη θρησκεία.

Μετά τόσα χρόνια ο δυτικός βιώνει ακόμα αυτή την συνήχηση, Πιστεύει και δεν Πιστεύει.