- Μουσικός αχταρμάς! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
quote:
Το Krystalina Ftera πολύ καλό ρε φίλε!There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Όλα midi με πλήκτρα εκτός απ την κιθάρα βέβαια :P
υπάρχει studio έκδοση (του cd μετά) αλλά άθλια και κατά πολύ χειρότερη δεν την βάζω καν.
και αυτό που μου το διάλυσαν και το είχα τόσο καλά στο μυαλό μου και δεν υπάρχει και το demo δυστυχώς πια
https://www.youtube.com/watch?v=gx35ku_btJ8
Στο κεφάλι ήταν πολύ καλύτερα απ την τελική πειραγμένη εκτέλεση
Ευτυχώς τα παιδιά άλλαξαν εταιρία αφότου έφυγα και τώρα κάνουν ωραίες παραγωγές με αρκετούς δίσκους και αμέτρητα ωραόα τραγούδια απο τότε.
Άντε περιμένω απ τους μουσικούς του forum την δική τους μουσική "ιστορία" μέσω δειγμάτων.
quote:
Επίσης και άλλοι που μου ρχονται στο μυαλό όπως οι κιθάρες απ τα Κρίνα.. τώρα μπορεί κανείς να βάλει κάνα Σπυρόπουλο ή Μιτζέλο μέχρι και καναν πορτοκάλογλου αμα λάχει κτλ αλλά όλους αυτούς μόνο και μόνο ιστορικά και χαριστικά
Σαν παλιός φαν των Τερμιτών, θα υποστηρίξω ότι ο Μιτζέλος είναι πολύ καλός για να αναφερθεί σαν συμπλήρωμα. Αλλά μόνο σαν εκτελεστής, συνθέσεων άλλων, γιατί τις δικές του τις διακρίνει κοινοτοπία και μετριότητα.
Ειδική μνεία όμως θα κάνω στον Τάκη Μπαρμπέρη, ethnic jazz-fusion πάλι, αλλά εξαιρετικός. Παλιό και ιδρυτικό μέλος των Ίσκρα (David Lynch κτλ)
Takis Barberis - Goodbye Pork Pie Hat
Abyssus Abyssum Invocat
quote:
Σαν παλιός φαν των Τερμιτών, θα υποστηρίξω ότι ο Μιτζέλος είναι πολύ καλός για να αναφερθεί σαν συμπλήρωμα. Αλλά μόνο σαν εκτελεστής, συνθέσεων άλλων, γιατί τις δικές του τις διακρίνει κοινοτοπία και μετριότητα.Ειδική μνεία όμως θα κάνω στον Τάκη Μπαρμπέρη, ethnic jazz-fusion πάλι, αλλά εξαιρετικός. Παλιό και ιδρυτικό μέλος των Ίσκρα (David Lynch κτλ)
Takis Barberis - Goodbye Pork Pie Hat
Abyssus Abyssum Invocat
Τον θεωρώ για τα γούστα μου λίγο βαβούρα τον Μιτζέλο γιαυτό τον έβαλα στα συμπληρώματα. Αυτή την επιτηδευμένη βρωμιά δεν την πολυάντεχαν τα αυτιά μου, θέλω έστω και λίγο καθαρότητα στον ήχο. Στουντιακά και σε συνθέσεις διαφόρων τι κάνει ένας κιθαρίστας είναι άλλο αλλά νομίζω πως η ορθότερη κρίση γίνεται στα live ή έστω στα δικά σου πράγματα (πχ ο Μπάμπης Παπαδόπουλος, στις προσωπικές του δουλειές έχει βγάλει μια καθαρότητα και τεχνική που δεν θα την περίμενες όταν ήταν στις Τρύπες.. το ίδιο και ο έτερος κιθαρίστας τους). Τώρα από άψογους session κιθαρίστες ουυυυυ πήζει ο τόπος.
Υ.Γ. Ωραίος αυτός ο Μπαρμπέρης, δεν τον γνώριζα.
πόσο πιο καθαρός ήχος από μια ηλεκτρακουστική τύπου f σε jazz περάσματα!Πιο ethnic με στοιχεία funk:
Από τον φοβερό ομώνυμο δίσκο του. Επίσης στο παρακάτω άρθρο λέει μερικά ενδιαφέροντα πράγματα για το χώρο της ηλεκτρικής κιθάρας και γενικά της προχωρημένης μουσικής, στη χώρα μας.
Μου αρέσει η Τζαζ να απευθύνεται σε κάποιον ο οποίος δεν χρειάζεται να είναι κουλτουριάρης. Δεν είμαι της άποψης ότι κάνουμε μουσική για λίγους. Γι’ αυτό και βάζω στοιχεία από ελληνική, βαλκανική και ινδική μουσική στις συνθέσεις μου. Νομίζω ότι έτσι την κάνω πιο προσιτή στον κόσμο, ακόμα και αν δεν είναι εξοικειωμένος. Δεν θα ήθελα ποτέ να γίνει μια μουσική ‘βιτρίνας’, θέλω να έχει αυτήν την ‘λαϊκότητα’
Abyssus Abyssum Invocat
quote:
Εχμμ ναι...
Εμένα μου λες? να η "πρώτη μου αγάπη" και παντοτινή εκεί μόνη πίσω από την framus σε μια παλιότερη φώτο (η framus έφυγε, αυτή θα είναι για πάντα εκεί)
https://scontent.xx.fbcdn.net/v/t1.0-9/185267_2162225968179_366954_n.jpg?oh=520f6b6162b6e9d3dd1c5a0568f7a043&oe=57C2243B
Η Jazz μου αρέσει σαν μουσική αλλά σε συγκεκριμένες εκφράσεις της. Μου αρέσει η παλιά αυθεντική Jazz πχ (της Νέας Ορλεάνης που έλεγαν) που μοιραζόταν τις ίδιες ανήσυχες νότες με τα blues. Γενικά μου αρέσει η μελωδία και η αρμονία στη μουσική.
Δεν την πάλεψα το ίδιο καλά ούτε με την Jazz που παραείχε πολύ swing μέσα ούτε τα παρακλάδια άργότερα προς την γρήγορη αλλοπρόσαλλη μουσική που παραείχε ταχύτητα, αυτοσχεδιασμό και επίδειξη γνώσεων.. όσο πιο ήρεμη και μελωδική τόσο το καλύτερο :)
Γενικά ότι και να λέμε σαν την "μαύρη" μουσική δεν έχει..
Να κλείσω τη σύντομη περιήγησή μου γράφοντας ότι κάπου εδώ η free jazz, η fusion και η αφρικανική ethnic jazz αποκτούν spiritual υπόβαθρο. Μπορεί να φταίει και το πνευματικό κλίμα της εποχής των 70s, όπου περιπλανώμενοι Ινδουιστές γκουρού εμπλέκονται με κύκλους καλλιτεχνών στις ΗΠΑ. Το κενό spiritual διάστημα συχνά καταλαμβάνεται από θεματολογία που απλά έτυχε να βρίσκεται εκεί, δεν χρειάζεται να έγινε δηλαδή οργανωμένη απόπειρα προσηλυτισμού.
Υπάρχουν πολλά που μπορεί ακόμα κάποιος να γράψει, όπως την μετά θάνατον αγιοποίηση του J.C και την δημιουργία κάποιας αφρικανικής ορθόδοξης εκκλησίας προς τιμή του. Η αλήθεια είναι πως δουλειές του σαν το A Love Supreme, έχουν άμεση αναφορά στο υπέρτατο Ον και δεν θεωρούνται μόνο "θεϊκές" από πλευράς μουσικής αλλά αγγίζουν τα όρια της θρησκευτικής εκδήλωσης.
http://www.coltranechurch.org/
Saint John Coltraine
Abyssus Abyssum Invocat
Όταν το '91 έφυγε ο Αντώνης Δημητρίου από τις κιθάρες, τα παιδιά ψάχναν για κιθαρίστα. Βρήκαν την άκρη με κάποιον που δούλευε στην Κρήτη σε μαγαζιά και τέτοια. Τον καλέσαν στην Αθήνα. Τότε κάνανε πρόβες στο Studio II στα Εξάρχεια. Βλάσης.
Σκάει μύτη ο Κατσιμάνης από τη σκάλα στο υπόγειο, και μετά έγινε κάτι εντελώς μαγικό. Είδαν για πρώτη φορά τη μουσική τους σε παρτιτούρες!
Τί είχε συμβεί? Του είχαν στείλει τη μουσική τους σε κασέτες, κι αυτός κάθισε κι έγραψε τις παρτιτούρες προκειμένου να συνεννοηθούν αν και όταν θα συνεργάζονταν. Μύθος...
Στην ίδια μπάντα, πριν κι από τον Αντώνη, κιθαρίστας ήταν ο Φάνης Κινατίδης. Ίσως ο πιο γλυκός άνθρωπος που έχω γνωρίσει. Σε ένα live στο ΑΝ είχε παίξει με έναν mesa boogie, κάτι του στυλ 20 watts. Δεν περιγράφεται η φάση...
Ο τύπος έμαθε ποντιακή λύρα σε ένα καλοκαίρι. Έτσι. Γιατί μπορούσε. Απίστευτος μουσικός.
Πάρτε λίγο Κατσιμάνη όμως:
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
Από το soundtrack που είχα φτιάξει για ένα DVD του Λιμενικού Σώματος το 2004, με θέμα την ιστορία της ελληνικής ναυτιλίας:
Για τον σκοπό που φτιάχτηκε (το soundtrack πρέπει να βοηθάει την εικόνα να αναδειχθεί χωρίς να κουράζει και όχι να βγει αυτό μπροστά), ιδανικό :)
Υ.Γ. Ωραίος και ταξιδιάρικος και ο "Οδυσσέας", δικό σου?
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:Το αγαπημένο κομμάτι των γιών μου,αν και τα αυτιά τους είναι ολόιδια με τα δικά μου έχουν πάρει το αισθητήριο της μαμάς! Ευχαριστώ για το πρωινό ξύπνημα της θύμησης!
Και μια μικρή ιστορία, από τις αρχές των Ενδελέχεια. Έχουν περάσει 25 χρόνια, άρα δεν τρέχει και τίποτα.Όταν το '91 έφυγε ο Αντώνης Δημητρίου από τις κιθάρες, τα παιδιά ψάχναν για κιθαρίστα. Βρήκαν την άκρη με κάποιον που δούλευε στην Κρήτη σε μαγαζιά και τέτοια. Τον καλέσαν στην Αθήνα. Τότε κάνανε πρόβες στο Studio II στα Εξάρχεια. Βλάσης.
Σκάει μύτη ο Κατσιμάνης από τη σκάλα στο υπόγειο, και μετά έγινε κάτι εντελώς μαγικό. Είδαν για πρώτη φορά τη μουσική τους σε παρτιτούρες!
Τί είχε συμβεί? Του είχαν στείλει τη μουσική τους σε κασέτες, κι αυτός κάθισε κι έγραψε τις παρτιτούρες προκειμένου να συνεννοηθούν αν και όταν θα συνεργάζονταν. Μύθος...
Στην ίδια μπάντα, πριν κι από τον Αντώνη, κιθαρίστας ήταν ο Φάνης Κινατίδης. Ίσως ο πιο γλυκός άνθρωπος που έχω γνωρίσει. Σε ένα live στο ΑΝ είχε παίξει με έναν mesa boogie, κάτι του στυλ 20 watts. Δεν περιγράφεται η φάση...
Ο τύπος έμαθε ποντιακή λύρα σε ένα καλοκαίρι. Έτσι. Γιατί μπορούσε. Απίστευτος μουσικός.
Πάρτε λίγο Κατσιμάνη όμως:
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Ζεϊμπέκικο σημαίνει ότι χορεύω στον επικείμενο θάνατό μου...
Edited by - Bed Rull on 28/02/2019 15:52:29
Για 'σένα σοφέ...
Edited by - Bed Rull on 28/02/2019 16:15:19
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:Σε αυτό το πλαίσιο άλλωστεήταν πολύ αγαπητός στην τοπική κοινότητα Είχε πολλά πνευματικά παιδιά
Ναι. Για το ίδιο soundtrack.There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ