- Φωτισμένοι και Σκοτεινοί άνθρωποι - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Ήδη κάλυψες το κεφάλαιο αυτό .
Στο μόνο που θα ήθελα να συμπληρώσω είναι τo εξής :
Η ψυχή κάθε ανθρώπου ,όταν ενσαρκώνεται για πρώτη φορά σε ένα ανθρώπινο σώμα είναι απελευθερωμένη από σαρκικά πάθη .
Ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο θα βιώσει , θα εξαρτηθεί και το κατά πόσο αυτή η ελευθερία θα διατηρηθεί .
Βέβαια πολλοί άνθρωποι ταξιδεύουνε και το περιβάλλον γύρω τους αλλάζει .
Η ηλικία όμως κατά την οποία , θα δεχθεί τα πρότυπα αγωγής , την παιδία και μεταγενέστερη διαπαιδαγώγηση της ,είναι καθοριστικής σημασίας .
Αν σε αυτήν την ηλικία , δεν μάθει μία ψυχή την προέλευσή της , είναι σχεδόν ακατόρθωτο να αναπληρώσει αυτό το στάδιο, που είναι καταλυτικό για την διαμόρφωσή της .
Την αναδιαμόρφωση μιας ψυχής θα την παρομοίαζα ,με έναν χρόνια καπνιστή .
Όσοι καπνίζουμε γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι να απελευθερωθείς από αυτήν την εξάρτηση .
Πέρα όμως από τα σαρκικά πάθη , υπάρχει κάτι πολύ ποιο σημαντικό .
Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΧΡΗΣΗΣ .
Αν δεν έχει εκπαιδευτεί να χρησιμοποιεί ουσιαστικά τα πνευματικά περιεχόμενα εντός της , θα υπάρχει μέσα της ένα ολόκληρο συνονθύλευμα γνώσεων και πληροφοριών , που δεν θα είναι τακτοποιημένα στην ορθή τους διάσταση .
Ποιοι μπορούνε να βοηθήσουνε ένα άτομο, που έχει μια ( ας γράψω ) μπερδεμένη ψυχή ,να ξεμπερδευτεί ?
Ο τρόπος βέβαια με τον οποίο υπέδειξες ουσιαστικούς πνευματικούς πόρους ( πνευματικές τροφές ) , είναι αρκετά χρήσιμος για την εποικοδόμησή της. Δεν αρκεί όμως (κατά την ταπεινή μου άποψη ) για άτομα , που έχουνε ενσωματώσει μέσα στην ψυχή τους δογματισμούς .
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθούμε ξανά και ξανά ,όλοι όσοι θεωρούμε τον εαυτό μας απελευθερωμένο από δόγματα ,να βοηθήσουμε άτομα που τα έχουνε ,να απελευθερωθούνε από αυτά .
Καλή συνέχεια στην εξαιρετική προσπάθειά σου .
Αγαπητέ alfa-omega
Έγραψες:
quote:
Η ψυχή κάθε ανθρώπου ,όταν ενσαρκώνεται για πρώτη φορά σε ένα ανθρώπινο σώμα είναι απελευθερωμένη από σαρκικά πάθη .
Η ψυχή του ανθρώπου που ενσαρκώνεται για πρώτη φορά σε ένα ανθρώπινο σώμα επειδή μόλις έχει περάσει από την πύλη της ζωώδους φύσης στην ανθρώπινη είναι γεμάτη από σαρκικά πάθη γιατί το κέντρο των σεξουαλικών οργάνων είναι ενεργό ενώ το κέντρο του λαιμού, όπου ως γνωστόν θα πρέπει να μεταφερθεί η ενέργεια του κατώτερου κέντρου, δεν έχει ενεργοποιηθεί.
quote:
Ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο θα βιώσει , θα εξαρτηθεί και το κατά πόσο αυτή η ελευθερία θα διατηρηθεί .
Η ψυχή πριν ενσαρκωθεί, έχει διαλέξει πού θα ενσαρκωθεί, σε πιο περιβάλλον, για να λάβει τις εμπειρίες που πρέπει να λάβει, να ξεχρεώσει μέρος του κάρμα που έχει με τα άτομα στην οικογένεια που διαλέγει να γεννηθεί και το περιβάλλον της.
Υπάρχουν παιδιά που έχουν γεννηθεί σε οικογένειες που φαίνεται καθαρά ότι στην παρούσα ενσάρκωση δεν έχουν καμιά σχέση ως προς τις ιδέες τους ή τα πιστεύω τους με τους γονείς τους, με τα αδέλφια τους. Όμως βλέπει κανείς την πορεία τους μεγαλώνοντας ότι εξελίσσονται χωρίς να τους σταθεί εμπόδιο το διαφορετικό πνευματικό επίπεδο του περιβάλλοντός τους. Απλά είχαν καρμικές σχέσεις με τα άτομα της οικογένειά τους από προηγούμενες ενσαρκώσεις που κάποια στιγμή έπρεπε να τις ξεπληρώσουν ώστε σε κάποια επόμενη ενσάρκωση να είναι ελεύθεροι από αυτά τα άτομα. Είναι αυτό που λέει ο Θιβετανός «αδελφέ μου από παλιά».
Άλλα άτομα γεννιούνται σε ιδανικό περιβάλλον, εννοώντας από πνευματική προσέγγιση, όμως δεν προχωρούν πνευματικά διότι εμφανίζονται ορισμένα «εμπόδια» που θα πρέπει να ξεπεράσει η προσωπικότητά τους αλλά αδρανεί και δεν προχωρεί πνευματικά. Λέμε απλά ότι μια από τις πολλές ενσαρκώσεις πήγε χαμένη!
Νομίζω ότι όταν μιλάς για ψυχή εννοείς την προσωπικότητα. Η ψυχή γνωρίζει.
Η προσωπικότητα επειδή δεν έχει επαφή με την ψυχή, ή έχει πολύ λίγη δεν γνωρίζει το σχέδιο της ψυχής, και αδρανεί. Γιατί ο υλισμός όπως ανέφερες πολύ σωστά μπαίνει εμπόδιο και μας τραβά προς τα κάτω, στην ύλη. Δεν μας αφήνει πολλά περιθώρια για να ασχοληθούμε με πνευματικά πράγματα. Η ψυχή μας κάνει νύξεις αλλά εμείς μάλλον τις παραβλέπουμε. Ο δρόμος του εσωτερισμού είναι δύσκολος, είναι μονοπάτι δύσβατο και όχι λεωφόρος. Ένα μονοπάτι που θα το διαβεί ο καθένας μόνος του. Είναι δύσκολο το πνευματικό μονοπάτι και χρειάζεται κουράγιο και δύναμη γιατί ο καθένας το διασχίζει μόνος του, μη ακολουθώντας το πλήθος. Η προσωπικότητά μας προτιμάει τη λεωφόρο παρά το δύσκολο μονοπάτι που θέλει θυσίες, πειθαρχίες στο φυσικό πεδίο, το συναισθηματικό και στο νοητικό.
Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, μια αφορμή, ένα συμβάν, η ψυχή μας δίδει ένα σημάδι για να ασχοληθούμε με πνευματικά πράγματα. Μπορεί να το καταλάβουμε και να «εκμεταλλευτούμε» το γεγονός ή να το αφήσουμε να περάσει. Στο χέρι μας είναι. Οι ευκαιρίες δεν δίδονται συνέχεια. Απλά σε κάποια επόμενη ενσάρκωση θα μας κάνει νύξη η ψυχή μας και αν το καταλάβουμε και το συνειδητοποιήσουμε θα το χρησιμοποιήσουμε για να προχωρήσουμε μπροστά.
Ο ζητών ευρίσκει. Θα παρουσιαστούν μπροστά μας ο κατάλληλος άνθρωπος, η κατάλληλη σχολή, θα πέσει στα χέρια μας το βιβλίο που θα μας κάνει να αναρωτηθούμε γιατί γεννηθήκαμε, από πού προερχόμαστε, ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μας. Τίποτε δεν γίνεται τυχαίο, αρκεί να συλλαμβάνουμε τα μηνύματα της συνείδησής μας. Σε κάθε δύσκολη κατάσταση πρέπει να βλέπουμε τι θετικό βγαίνει από αυτή.
Ήμαστε σε θέση να αλλάξουμε ή θα μείνουμε πίσω; Γιατί όποιος δεν θέλει να αλλάξει τρόπο σκέψης, συνείδησης, δεν θέλει να κινηθεί προς το καινούργιο και να αφήσει πίσω του το χθες, παραμένει στάσιμος. Αφήνουμε πίσω το παρελθόν και κοιτάμε μπροστά.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Η ψυχή μου θα φύγει καθαρή και θα αντικρύσει το θείο, το οποίο πάλλεται ζωντανά μέσα της , μετά από αυτήν την ζωή .
Θα είναι τόσο καθαρή, που δεν θα χρειαστεί να ενσαρκωθεί ξανά και ξανά και ξανά και ξανά ,σε κάποιο άλλο ανθρώπινο σώμα .
Σε αυτήν την ζωή μου , θα γίνει η κάθαρση και η εξιλέωσή της .
Συμφωνώ μαζί σου, ότι ο δρόμος δεν είναι φαρδύς .
Θα τον τελειώσω όμως σε αυτήν την ζωή γιατί δεν θέλω να πληρώσει κάποιος άλλος , για τις δικές μου αμαρτίες .
ΘΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΩ .![]()
ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΒΕΒΑΙΟΣ .![]()
![]()
quote:
Μία από τις αυταπάτες (γοητείες) της δεύτερης ακτίνας (της αγάπης – σοφίας) άλλωστε, είναι «η εγωιστική (ιδιοτελής) ανιδιοτέλεια», … καθώς επίσης «η αυταπάτη (γοητεία) του συμπλέγματος του Μεσσία (του σωτήρα) στον κόσμο της θρησκείας και της παγκόσμιας ανάγκης». …
Αγαπητέ oros777, αν και νομίζω ότι καταλαβαίνω λίγο τι εννοείς με τον όρο "εγωιστική ανιδιοτέλεια" θα ήθελα να το εξηγήσεις λίγο περισσότερο ώστε να μην έχω κάποια λανθασμένη εντύπωση.
Σχετικά με την δεύτερη περίπτωση, πιστεύω ότι πρόκειται όντως για μια άκρως επικίνδυνη αυταπάτη δεδομένου ότι ένα τέτοιο άτομο μπορεί να έχει μεν καλές προθέσεις, να πιστεύει πραγματικά ότι είναι ένας Μεσσίας όμως στην ουσία να προκαλέσει αρκετά μεγάλο κακό τόσο στον ίδιο όσο και στους γύρω του, όντας ένας λαοπλάνος.
quote:
Η επίγνωση όμως των φορέων της προσωπικότητάς μας επιτυγχάνεται μετά από διαλογισμό ή συνεχή αυτοπαρατήρηση για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Κατανοείται δηλαδή ότι το συγκινησιακό σώμα ελέγχεται όταν πάρουμε θέση στο νοητικό. Ότι το κατώτερο νοητικό ελέγχεται όταν πάρουμε θέση στην Ψυχή. Ότι η προσωπικότητα ελέγχεται από τον Ηλιακό Άγγελο.
Για να ελέγξουμε ένα σώμα (ή κάποιο πεδίο) πρέπει απαραίτητα να πάρουμε θέση στο ανώτερο σώμα (ή πεδίο).
Ναι, νομίζω άλλωστε πως δε μπορεί να γίνει κι αλλιώς.
Ακόμη και στην καθημερινή μας ζωή για να μπορέσεις να συνειδητοποιήσεις μια κατάσταση σε όλο της το εύρος θα πρέπει να έχεις αποστασιοποιηθεί συναισθηματικά - ή και νοητικά - από αυτήν ώστε να μπορέσεις να εξάγεις κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.
Με άλλα λόγια, θα πρέπει να έχεις κάνει ένα βήμα παραπάνω από εκεί που ήσουν για να μπορέσεις να ελέγξεις ό,τι σου έχει προσφερθεί στο προηγούμενο στάδιο.
quote:
Νομίζω ότι όταν μιλάς για ψυχή εννοείς την προσωπικότητα. Η ψυχή γνωρίζει.
Η προσωπικότητα επειδή δεν έχει επαφή με την ψυχή, ή έχει πολύ λίγη δεν γνωρίζει το σχέδιο της ψυχής, και αδρανεί. Γιατί ο υλισμός όπως ανέφερες πολύ σωστά μπαίνει εμπόδιο και μας τραβά προς τα κάτω, στην ύλη. Δεν μας αφήνει πολλά περιθώρια για να ασχοληθούμε με πνευματικά πράγματα. Η ψυχή μας κάνει νύξεις αλλά εμείς μάλλον τις παραβλέπουμε. Ο δρόμος του εσωτερισμού είναι δύσκολος, είναι μονοπάτι δύσβατο και όχι λεωφόρος. Ένα μονοπάτι που θα το διαβεί ο καθένας μόνος του. Είναι δύσκολο το πνευματικό μονοπάτι και χρειάζεται κουράγιο και δύναμη γιατί ο καθένας το διασχίζει μόνος του, μη ακολουθώντας το πλήθος. Η προσωπικότητά μας προτιμάει τη λεωφόρο παρά το δύσκολο μονοπάτι που θέλει θυσίες, πειθαρχίες στο φυσικό πεδίο, το συναισθηματικό και στο νοητικό.
Αγαπητή maya1, νομίζω πως το συγκεκριμένο απόσπασμα από το μήνυμα σου είναι πολύ χρήσιμο για την κατανόηση της Προσωπικότητας και της Ψυχής.
Σχετικά με το σημάδι που λαμβάνει η Προσωπικότητα από την Ψυχή - όπως ανέφερες - είναι όντως στο χέρι του κάθε ανθρώπου να το αναγνωρίσει όταν αυτό του δοθεί και να το ακολουθήσει προκειμένου να δει τι δρόμοι θα ανοιχθούν μπροστά του.
Πιστεύω ότι και το σημάδι αυτό, ο "οιωνός" που σε καλεί, μπορεί να έρθει είτε πολύ γρήγορα είτε πολύ αργά και σταδιακά.
Στην δεύτερη περίπτωση η Προσωπικότητα νιώθει μια ανάγκη - ακατανόητη ίσως για αυτήν - να αναζητήσει, να εξερευνήσει νιώθοντας ότι υπάρχει κάτι άλλο που περιμένει να κάνει την εμφάνιση του.
Αν η Προσωπικότητα τελικά απορρίψει το κάλεσμα της Ψυχής, τότε αυτό θα επαναληφθεί όντως σε κάποια επόμενη ενσάρκωση - ή και στην ίδια.
Η Ψυχή άλλωστε μπορεί να περιμένει κι όταν ο χρόνος εξεταστεί σε συνάρτηση με εκείνη, θα δούμε ότι αυτός αποκτά μικρότερη σημασία από ό,τι του αποδίδουμε εμείς.
quote:
Η ψυχή μου θα φύγει καθαρή και θα αντικρύσει το θείο, το οποίο πάλλεται ζωντανά μέσα της , μετά από αυτήν την ζωή .
Θα είναι τόσο καθαρή, που δεν θα χρειαστεί να ενσαρκωθεί ξανά και ξανά και ξανά και ξανά ,σε κάποιο άλλο ανθρώπινο σώμα .
Φίλε alfa-omega, τι σε κάνει να το πιστεύεις αυτό? ![]()

In anticipation of my resurrection...
Αγαπητέ Dying Incubus
Χαίρομαι που κατανόησες το θέμα της «αυταπάτης (γοητείας) του συμπλέγματος του Μεσσία (του σωτήρα) στον κόσμο της θρησκείας και της παγκόσμιας ανάγκης». …
Αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα και συμφωνώ μ’ αυτά που αναφέρεις. Κάποτε στο μέλλον ίσως το αναλύσουμε από κοινού περισσότερο.
Γι’ αυτό που σε προβληματίζει σχετικά με την θυμαπάτη της «εγωιστικής ανιδιοτέλειας»:
quote:
Αγαπητέ oros777, αν και νομίζω ότι καταλαβαίνω λίγο τι εννοείς με τον όρο "εγωιστική ανιδιοτέλεια" θα ήθελα να το εξηγήσεις λίγο περισσότερο ώστε να μην έχω κάποια λανθασμένη εντύπωση.
Η επιθυμία της εγωιστικής ανιδιοτέλειας είναι μία καθαρή αυταπάτη της δεύτερης ακτίνας.
Επιθυμεί να βοηθήσει κάποιος τους άλλους εγωιστικά χωρίς να χρειάζονται απαραίτητα την βοήθειά του.
Αυτό κατά κόρον το κάνουν οι μητέρες στα παιδιά τους. Είναι υπερπροστατευτικές χωρίς να χρειάζονται τόσο μεγάλη προστασία. Από πίσω κρύβεται πολλές φορές η εγωιστική ανιδιοτέλεια και είναι γνωστό πόσο πολύ αγαπούν οι μητέρες τα παιδιά τους. Με το ζόρι να τα ταΐσουν ενώ δεν χρειάζονται τόσο πολύ φαγητό. Παρακολουθούν κάθε τους κίνηση μήπως πάθουν κάτι, χωρίς να χρειάζονται τόσο μεγάλη προσοχή.
Πόσοι και πόσοι άνθρωποι δεν κάνουν δώρα χωρίς να τα χρειάζονται οι συνάνθρωποί τους. Όταν κάνεις ένα δώρο σε κάποιον που δεν το χρειάζεται καθόλου, αυτό σίγουρα είναι εγωιστικό. Είναι σαν να δίνεις χρήματα σε κάποιον που είναι στην έρημο και διψάει για νερό. Του είναι άχρηστα τα χρήματα στην έρημο. Είναι σαν να δίνεις ένα βιβλίο σε κάποιον αγράμματο.
Οι άνθρωποι της δεύτερης ακτίνας όταν έχουν κάποια υλικά αγαθά, ή συναισθηματική εφορία, ακόμη κάποιες γνώσεις, στρέφονται πολλές φορές σε ανιδιοτελή προσφορά. Αυτή η ανιδιοτελής υπηρεσία δεν είναι στην πραγματικότητα (τις περισσότερες φορές) χρήσιμη στους άλλους, γιατί είναι στην βάση της εγωκεντρική και ιδιοτελής χωρίς να παίρνει υπόψη της τις αληθινές ανάγκες των άλλων. Όταν δίνουμε στους άλλους βοήθεια χωρίς να την χρειάζονται τότε εκτός από το ότι γινόμαστε φορτικοί, στην πραγματικότητα αγνοούμε τις αληθινές ανάγκες των συνανθρώπων μας. Πολλές φορές νομίζουμε ότι οι δικές μας ανάγκες είναι και ανάγκες των άλλων. Μας λείπει η διακριτική ικανότητα! Δεν σκεφτόμαστε τι πραγματικά χρειάζονται οι άλλοι και προσπαθούμε να τους δώσουμε αυτά που σε εμάς είναι μεν χρήσιμα, αλλά στους άλλους είναι άχρηστα. Επειδή εμείς είμαστε εγωκεντρικοί νομίζουμε ότι και οι άλλοι είναι όπως εμείς, νομίζουμε ότι οι δικές μας ανάγκες είναι και ανάγκες των άλλων!
Επειδή εμάς μας ενδιαφέρουν οι διδασκαλίες του Χριστού νομίζουμε ότι ενδιαφέρουν και όλους τους άλλους συνανθρώπους μας. Μάλιστα όταν έχουμε δώσει ορισμένες ερμηνείες εντελώς διαφορετικής φύσης από της επίσημης Θρησκείας και χαρακτηριζόμαστε αιρετικοί τότε φυσικά επειδή αισθανόμαστε απομονωμένοι και λίγοι σε αριθμό, σπεύδουμε να πάρουμε τους δρόμους για να μεταδώσουμε πολλές φορές με το ζόρι, την κατανόησή μας στους άλλους. Έτσι οι Μορμόνοι, οι μάρτυρες του Ιεχωβά, οι πεντηκοστιανοί και τόσες άλλες ομάδες σπεύδουν ανιδιοτελώς να διαδώσουν τα ιερά πιστεύω τους στον κόσμο. Στον κόσμο που δεν έχει καμία ανάγκη για όλες αυτές τις διδασκαλίες και που γι’ αυτούς είναι αδιάφορες. …
Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα πολλά παραδείγματα αλλά νομίζω ότι αυτά επαρκούν για σήμερα.
Σε χαιρετώ καλημέρα
Γνώθι σαυτόν
quote:
Φίλε alfa-omega, τι σε κάνει να το πιστεύεις αυτό?
Οι προσωπικές μου εμπειρίες ,με την θεία δύναμη φίλε Dying_Incubus .![]()
![]()
Να σημειώσω ότι πλέον δεν το πιστεύω, αλλά το( Προσωπικό μου πιστεύω )το βιώνω κάθε στιγμή στην καθημερινότητά μου και αυτά τα βιώματα έχουνε εξελιχθεί πλέον σε γνώση .
Γνωρίζω πλέον ότι θα συμβεί σε αυτήν την ζωή .
Πρέπει να έχουμε την διάκριση αλλά και την ικανότητα να κατανοούμε ποιές είναι οι ανάγκες των συνανθρώπων μας προκειμένου να δίνουμε την βοήθεια εκείνη - αν μπορούμε φυσικά να δώσουμε κάποια βοήθεια - όπου θα είναι η κατάλληλη.
Σχετικά μ' αυτό που αναφέρεις:
quote:
Πολλές φορές νομίζουμε ότι οι δικές μας ανάγκες είναι και ανάγκες των άλλων. Μας λείπει η διακριτική ικανότητα! Δεν σκεφτόμαστε τι πραγματικά χρειάζονται οι άλλοι και προσπαθούμε να τους δώσουμε αυτά που σε εμάς είναι μεν χρήσιμα, αλλά στους άλλους είναι άχρηστα.
νομίζω πως αυτή η συμπεριφορά οφείλεται στο ότι έχουμε ως σημείο αναφοράς στα πάντα τον ίδιο μας τον εαυτό.
Οπότε αναγνωρίζουμε ως ανάγκες των άλλων αυτά που αποτελούν ή αποτέλεσαν κάποια στιγμή και για εμάς ανάγκες.
Μια άλλη αιτία είναι αυτή που αναφέρεις κι εσύ στο μήνυμα σου.
Υπάρχουν στιγμές που νιώθουμε απομονωμένοι από τον κοινωνικό μας περίγυρο είτε λόγω των πιστεύω μας είτε λόγω της αντίθεσης μας σε μια κατεστημένη τάξη πραγμάτων κι επιζητούμε μια "επανάσταση" των συνανθρώπων μας και μια στροφή τους προς τα δικά μας πιστεύω.
Αυτή μας η επιθυμία μπορεί μεν να υποκινείται από ένα αίσθημα ότι πρέπει να βγάλουμε τους συνανθρώπους μας από την δήθεν πλάνη τους αλλά έχει να κάνει με την επιθυμία μας να μην νιώθουμε μόνοι ή αποκομμένοι από το κοινωνικό περιβάλλον μας.

In anticipation of my resurrection...
Αγαπητέ Dying Incubus
quote:
Μια άλλη αιτία είναι αυτή που αναφέρεις κι εσύ στο μήνυμα σου.
Υπάρχουν στιγμές που νιώθουμε απομονωμένοι από τον κοινωνικό μας περίγυρο είτε λόγω των πιστεύω μας είτε λόγω της αντίθεσης μας σε μια κατεστημένη τάξη πραγμάτων κι επιζητούμε μια "επανάσταση" των συνανθρώπων μας και μια στροφή τους προς τα δικά μας πιστεύω.
Αυτή μας η επιθυμία μπορεί μεν να υποκινείται από ένα αίσθημα ότι πρέπει να βγάλουμε τους συνανθρώπους μας από την δήθεν πλάνη τους αλλά έχει να κάνει με την επιθυμία μας να μην νιώθουμε μόνοι ή αποκομμένοι από το κοινωνικό περιβάλλον μας.
Είναι ακριβώς έτσι όπως το λες!
Γι’ αυτό στον εσωτερισμό τονίζεται ο έλεγχος των επιθυμιών και συνεπώς των συναισθημάτων γιατί όπου υπάρχουν επιθυμίες δημιουργούνται συναισθήματα και διαφόρων ειδών γοητείες – αυταπάτες σύμφωνα με τις οποίες οι περισσότεροι άνθρωποι διαμορφώνουν όλη τους την ζωή.
Η εσωτερική επιστήμη των επτά ακτίνων ασχολείται μ’ αυτό το θέμα της γοητείας – θυμαπάτης σε μεγάλη έκταση γιατί κάθε ακτίνα στην περίπτωση της αστρικής πόλωσης δημιουργεί αντίστοιχες ακτινικές αυταπάτες με αποτέλεσμα σχεδόν όλοι οι άνθρωποι να είναι υποκείμενοι της γοητείας.
Αυτό το θέμα όμως της αυταπάτης δυστυχώς στην σημερινή ανθρωπότητα προβληματίζει πολύ λίγους συνανθρώπους μας γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι ως συνειδήσεις δεν είναι ακόμη τόσο εξελιγμένοι συνειδησιακά που να μπορούν να σκεφτούν ότι η γοητεία είναι ένας σημαντικός παράγων που θα πρέπει να αποβάλουν από την ζωή τους αν πρόκειται να προσεγγίσουν την πραγματικότητα της Αιώνιας Συνείδησης.
Οι άνθρωποι γεννηθήκαν για κάποιο σκοπό και συνήθως δεν έχουν καθόλου επαφή με το Αθάνατο τμήμα του ΕΓΩ σ’ όλη τους την ζωή και δυστυχώς μπορούμε να κάνουμε ελάχιστα γι’ αυτούς σχετικά με τα πνευματικά θέματα. Μπορούμε όμως να τους βοηθούμε γιατί όχι ακόμη και στις υλικές τους ανάγκες ανεξάρτητα με τις ατομικές μας πνευματικές ανάγκες εφόσον χρειαστεί και μπορούμε να το κάνουμε. Γι’ αυτό οι μαθητές της προαιώνιας σοφίας αναγκάζονται να παρατηρούν την ζωή τους αν έχουν καρμικές υποχρεώσεις που έρχονται από προηγούμενες ζωές.
Θα ήθελα τώρα να συζητήσουμε ένα άλλο θέμα που έχει να κάνει με τις ανάγκες των σημερινών νέων.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη (αν και κάπως μεγάλος ηλικιακά) νομίζω ότι ορισμένοι από τους σημερινούς νέους είναι πολύ περισσότερο φωτισμένοι ως ανθρώπινες οντότητες από πάρα πολλούς μεγάλους που έχουν την εξουσία και το χρήμα στα χέρια τους αλλά είναι εντελώς αποκρυσταλλωμένοι σε παλιές αρχές και αξίες με αποτέλεσμα να καταδυναστεύουν την ζωή των νεότερων σύμφωνα με τα αναχρονιστικά τους δεδομένα.
Δεν ξέρω τι θα μπορούσαν να κάνουν οι νέοι σήμερα αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς σε τόπο και χρόνο έχει πέσει πολύ βάρος στην πλάτη τους και θα πρέπει κατά κάποιο τρόπο να βρουν τον τρόπο και να πιέσουν τους μεγαλύτερους να τους ακούσουν γιατί δεν μπορούν να καθορίζουν την ζωή τους με απαρχαιωμένα δεδομένα.
Οι σημερινοί νέοι έχουν ένα πολύ σημαντικό όπλο στα χέρια τους που λέγεται internet και που δεν είχαν οι προηγούμενες γενιές νέων. Θα πρέπει να μάθουν να το χρησιμοποιούν σωστά και όχι να αποβλακώνονται χρησιμοποιώντας το ως μέσον για παιχνίδια και άλλου είδους ανόητες ιντερνετικές δραστηριότητες. Θα πρέπει να αποδείξουν στους μεγάλους που διαχειρίζονται την οικονομική και την πολιτική τους ζωή ότι τα συντηρητικά τους δόγματα δεν μπορούν να τα περνούν συνεχώς σ’ αυτούς και ότι αυτοί προτιμούν μία κοινωνία σκεπτόμενων που θα μοιράζονται τα οικονομικά του πλανήτη όλοι οι άνθρωποι παντού στον κόσμο και δεν θα υπάρχουν οι τεράστιες οικονομικές σημερινές ανισότητες. Ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα ό καθένας να πιστεύει και να δέχεται τον θεό με τον δικό του τρόπο και ότι δεν θα πρέπει να καπελώνεται από τα δόγματα των εθνικών θρησκευτικών πεποιθήσεων. …
Πιθανότατα θα μπορούσαν να φτιάξουν ένα διεθνές forum που θα συζητούσαν τα προβλήματα των νέων όλης της ανθρωπότητας και που θα ονόμαζαν «Αδογμάτιστοι νέοι». … Φυσικά δεν θα έπρεπε να μένουν μόνο σε θεωρητικές συζητήσεις αλλά να σκέφτονται πρακτικά τι θα μπορούσαν να κάνουν καθημερινά μαζί με άλλους νέους που σκέφτονται όπως αυτοί.
Καλημέρα
Γνώθι σαυτόν
Κι αυτό νομίζω ότι τείνει να γίνεται πάντα.
Αν οι μεγαλύτεροι άνθρωποι δεν έχουν τέτοια διάθεση - κι εννοώ στην πλειοψηφία τους - τότε κι οι νέοι δύσκολα θα αποκτήσουν την διάθεση να επιχειρήσουν να καταρρίψουν παλιές θέσεις ή να κάνουν προτάσεις.
Παρόλα αυτά, πιστεύω πως παρατηρείται μια διάθεση για αλλαγές από τις νεότερες γενιές, δεν ξέρω όμως κατά πόσο θα γίνουν πιο οργανωμένες κι αποτελεσματικές.
Το Internet είναι σαφώς ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, όμως το κάθε εργαλείο παρέχει τα αποτελέσματα για τα οποία το χρησιμοποιεί ο χρήστης του.
Με άλλα λόγια είτε θα λειτουργήσει δημιουργικά κι εποικοδομητικά είτε θα λειτουργήσει καταστρεπτικά κι επιζήμια.
Το Διαδίκτυο λοιπόν μπορεί παράσχει πάρα πολύ μεγάλες δυνατότητες στον χρήστη ή να περιοριστεί μόνο σε πράγματα που ευνοούν την ψυχαγωγία οποιουδήποτε είδους.
Υπάρχει όμως ενημέρωση για το Διαδίκτυο ή η κοινή αντίληψη τείνει να το περιορίζει ως ένα μέσο ψυχαγωγίας κι όχι να το ανάγει σε ένα μέσο πληροφορίας και διάδοσης γνώσεων?
Προσωπικά πιστεύω πως επιχειρούνται αξιόλογες προσπάθειες στα πλαίσια του Διαδικτύου οι οποίες όμως επισκιάζονται από την αντίληψη της απόλυτης ελευθεριότητας.
Φυσικά δεν είμαι κατά της Ελευθερίας, απλά πιστεύω πως είναι μια από τις πιο παρεξηγημένες αρχές κι αξίες.
Διαφωνώ με την άνευ όρων ελευθεριότητα γιατί μπορεί να φτάσει στα όρια της ασυδοσίας...

In anticipation of my resurrection...
Αγαπητέ Dying Incubus
quote:
Το Internet είναι σαφώς ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο, όμως το κάθε εργαλείο παρέχει τα αποτελέσματα για τα οποία το χρησιμοποιεί ο χρήστης του.
Με άλλα λόγια είτε θα λειτουργήσει δημιουργικά κι εποικοδομητικά είτε θα λειτουργήσει καταστρεπτικά κι επιζήμια.
Νομίζω ότι αυτό που θέλησες να πεις με την παραπάνω πρόταση είναι το εξής:
Ότι το Internet συγχρόνως λειτουργεί και χρήσιμα αλλά και καταστροφικά. Δηλαδή υπάρχουν και πολύ χρήσιμες - εποικοδομητικές δραστηριότητες μέσα σ’ αυτό αλλά συγχρόνως και καταστρεπτικές και επιζήμιες όπως αναφέρεις.
Απλά εμείς ως ανθρώπινα όντα ανάλογα με την ποιότητα του εσωτερικού μας κόσμου παρασυρόμαστε από τις χρήσιμες ή τις καταστρεπτικές πληροφορίες και δραστηριότητες ανάλογα με το (ποια όψη), τι, επικρατεί μέσα μας.
Ο άνθρωπος που αισθάνεται σε κάποιο βαθμό ολοκληρωμένος – ενοποιημένος μέσα του και δεν παλαντζάρει μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων, γνωρίζει ότι έχει συγχρόνως και θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Κατανοεί ότι μέσα στην καθημερινότητα διέπεται και από τα θετικά και από τα αρνητικά χαρακτηριστικά του. Όταν μάλιστα γνωρίζει ότι επικρατούν τα θετικά τότε αναλαμβάνει ένα αγώνα για την συνειδητή μείωση των αρνητικών του γνωρισμάτων.
Φυσικά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν αυτό γιατί μονίμως ζουν υπό την επήρεια κατ’ επικράτηση των αρνητικών τους ιδιοτήτων και γιατί ποτέ τους δεν μπήκαν στον κόπο να κάνουν αυτοανάλυση, σε βάθος.
Έτσι οι περισσότεροι όταν χρησιμοποιούν το Internet το κάνουν γιατί μέσα σ’ αυτό ανακαλύπτουν αυτό που τους χρειάζεται και συνήθως βρίσκεται στην αρνητική κι επιζήμια πλευρά γιατί μέσα τους επικρατεί ο αρνητικός επιζήμιος παράγων.
Αυτοί που έχουν ανακαλύψει τι θέλουν και αυτό βρίσκεται σε ορθή κατεύθυνση μπαίνουν αρκετά συνειδητοποιημένα και το χρησιμοποιούν ως ένα εποικοδομητικό και χρήσιμο μηχάνημα κα εργαλείο (γνωρίζοντας ότι τους δίδονται τεράστιες δυνατότητες), όπως χρησιμοποιούν σε πολύ κατώτερο βαθμό τα υπόλοιπα οικιακά χρήσιμα μηχανήματα του σπιτιού τους.
Δηλαδή όσοι είναι θετικοί μέσα τους, χρησιμοποιούν θετικά το internet.
Επειδή στο παρελθόν αναφέρθηκες στο νόμισμα ως ένα σύμβολο με τις δύο όψεις του να συμβολίζουν την θετική και αρνητική όψη επανέρχομαι σ’ αυτό.
Το σύμβολο του εικοσιτετραώρου νομίζω ότι θα μας βόλευε καλύτερα.
Φυσικά υπάρχει μία κυκλική άμεση σχέση και αντιστοιχία του εικοσιτετραώρου με τον ετήσιο κύκλο.
Όπως είναι γνωστό η Γη κάνει μία πλήρη περιστροφή περί τον άξονά της και αυτή την περιστροφή την διαιρέσαμε σε 24 ώρες. Τις ισημερίες της Άνοιξης και του Φθινοπώρου η μέρα και η νύχτα είναι ίσες σε χρονική διάρκεια, ενώ τον χειμώνα είναι πολύ μικρότερη η μέρα και το καλοκαίρι πολύ μεγαλύτερη.
Αντίστοιχα με το εικοσιτετράωρο έχουμε τον ετήσιο κύκλο των 365 ημερών περίπου.
Το εικοσιτετράωρο και το έτος χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τον εσωτερισμό για να μας περάσουν ένα πλήθος επί μέρους συμβολικών μηνυμάτων.
Μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο έχουμε εκτός της ημέρας και της νύχτας την Ανατολή και την Δύση που έχουν επίσης ιδιαίτερη συμβολική αξία στην εσωτερική φιλοσοφία. Φυσικά το μεσημέρι αντιστοιχεί με τον Βορρά και το μεσονύχτι(ο) με τον Νότο.
Αν τον παραπάνω παράγοντα του ημερονυχτίου τον παραλληλίσουμε με τα αρνητικά και τα θετικά γνωρίσματα της προσωπικότητάς μας μπορούμε να παρατηρήσουμε πολύ περισσότερα στοιχεία από αυτά του νομίσματος ως συμβόλου.
Στους ανθρώπους που υπερτερούν πολύ περισσότερο τα αρνητικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προσωπικότητας χρησιμοποιούμε συνήθως την φράση ότι επικρατεί η σκοτεινή όψη της.
Στους ανθρώπους που υπερτερούν πολύ περισσότερο τα θετικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προσωπικότητας χρησιμοποιούμε συνήθως την φράση ότι επικρατεί η φωτεινή όψη της. Φυσικά όταν συμβαίνει αυτό ήδη έχει αρχίσει να επικρατεί η ενοποίηση της προσωπικότητας με την ψυχή.
Ενδιαφέρουσες μπορούν να θεωρηθούν οι χρονικές περίοδοι της Ανατολής και της Δύσης όπου ο θετικές και οι αρνητικές ιδιότητες κατά κάποιο τρόπο βρίσκονται σε ισορροπία. Μόνον που στην περίπτωση της Ανατολής που μπαίνουμε από την νύχτα στην μέρα οι αρνητικές ιδιότητες αρχίζουν να μειώνονται ενώ αντιθέτως στην Δύση που μπαίνουμε από την μέρα στην νύχτα οι αρνητικές ιδιότητες αρχίζουν να αυξάνονται.
Θα παρατηρήσεις μ’ αυτά που αναφέρθηκαν μέχρι εδώ γιατί στην μοναστική ζωή οι καλόγεροι σηκώνονται στις τέσσερις το πρωί για προσευχή και γιατί οι λειτουργίες αλλά και ο Διαλογισμός τονίζεται ότι πρέπει να γίνονται στην Ανατολή.
Στο χάραμα και στο δειλινό έχουμε ισορροπία των δυνάμεων και γκρίζες περιοχές και ζώνες. Επικρατεί το ασπρόμαυρο ή το μαυρόασπρο.
Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και τον χειμώνα.
Γι’ αυτό η περίοδος κατά την οποία ο Ήλιος κινείται προς τον Βορρά (αμέσως μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο) θεωρείται η περίοδος που θα πρέπει να ασχολείται κάποιος με αφηρημένα θέματα ενώ αντιθέτως μετά την άνοιξη και τα μέσα του καλοκαιριού με συγκεκριμένα θέματα και υπηρεσία, αν επιθυμεί να εργάζεται αρμονικά με τις ενέργειες που εισέρχονται και εξέρχονται στον πλανήτη.
Ο κύκλος της Σελήνης επίσης έχει μία σπουδαία αντιστοιχία με τα παραπάνω.
Δηλαδή η Πανσέληνος αντιστοιχεί με το μεσημέρι και το Θερινό ηλιοστάσιο ενώ η Νέα Σελήνη με το βράδυ και το Χειμερινό ηλιοστάσιο.
Ελπίζω ότι το παραπάνω σύμβολο του ημερονυχτίου με τα αντίστοιχα του έτους και της σελήνης θα προβληματίσουν δημιουργικά τους φίλους του esoterica.
Σε χαιρετώ καλημέρα
Γνώθι σαυτόν