- Απλοί περίπατοι στην πόλη..... (Απλοί;;;;;) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Και τώρα για να το χαλάσω λίγο,κάποτε πήγαινα που και που στην Πάτρα.εκεί υπάρχει μια οδός (Καθετη της Κορίνθου και πιο κάτω),πολύ μικρή που λέγεται Πουκεβιλ.μιλάμε για όδό τρύπα.Το περίεργο είνα ιότι όποτε περνούσα από μια κάθετη της,ένιωθα ότι περνούσα από την Πούκεβιλ.Ισως έφταιγε το όνομα,αλλά με έκανε να νιώθω κάτι πολύ ξωτικίσιο,αν και δεν μπορώ να σας το εκφράσω με λόγια.Πάντως πάντα όταν περνούσα από αυτή κοντά και ήμουν σίγουρος ότι την περνούσα,(την πάτρα δεν την ξέρω καλά,επισκέπτης ήμουν)όντων κοιτώντας το όνομα,ήταν η Πουκεβιλ.Ελπίζω να μην σας κούρασα...
Ελπίζω με τα μηνύματα σου να μπορέσεις να βοηθήσεις στην ανάπτυξη του τόπικ και σε ευχαριστώ πολύ προκαταβολικά!

ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ
Πάντως ένα έχω να πω : Αθηναίδα ολε! θέλω να γίνω οπαδός της ( itale να πάμε καμιά φορά γήπεδο, πέρυσι ξεκίνησε άσχημα αλλά στο Β γύρο που ενισχύθηκε κάτι πήγε να κάνει αλλά ήταν αργά. Αν και από μικές είμαι ΠΑΟ Ρουφ, αλλά νομίζω ότι θα αλλάξω!
Ελπίζω να κανονίσουμε κάποια συνάντηση ώστε να ερευνήσουμε την περιοχή περεταίρω.

ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ
Είμαι ανοιχτός για οποιαδήποτε πρόσκληση παιδιά, pm ή email οκ?
Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι για ένα μέρος στην Αττική που έχει πέσει στην αντίληψη μου. Μιλάω για το Νέο Φάληρο και συγκεκριμένα για τον ανενεργό (;) υποσταθμό της ΔΕΗ στην περιοχή. Στην Εθνάρχου Μακαρίου και με κατεύθυνση προς Πειραιά, υπάρχει μια πινακίδα στα δεξιά, λίγο πριν το Καραισκάκη, που γράφει "ΥΣΟΦ" (αν θυμάμαι καλά). Αν εκεί στρίψετε δεξιά και έχετε στο αριστερό σας χέρι τον υποσταθμό, θα φτάσετε σε ένα σημείο αδιέξοδο, αφού ο Κηφισός κλείνει το δρόμο. Σε κείνο ακριβώς το σημείο είχαμε βγει με ένα φίλο μου βόλτα και παρατηρήσαμε ότι ένα τμήμα του συρματοπλέγματος είχε πέσει. Μπήκαμε μέσα, προχωρήσαμε λίγα μέτρα πριν μας εμποδίσει ένα άλλο συρματόπλεγμα και μα΄ς έκαναν εντύπωση δύο πράγματα :
1ον/ υπάρχουν ΠΟΛΛΕΣ κάμερες, μερικές μάλιστα ικανές και για νυχτερινή λήψη. Όταν λέω πολλές, εμείς είδαμε τουλάχιστον 10-15 περιμετρικά. Οι περισσότερες μάλιστα από αυτές, δε βλέπουν το εσωτερικό του περιφραγμένου ΄χωρου, αλλά το εξωτερικό! Λίγο υπερβολικά δεν είναι αυτά για έναν εγκαταλλελείμενο χώρο; Ακόμα και αν χρησιμοποείται σαν κέντρο εκπαίδευσης εργαζομένων όπως άκουσα, γιατί να υπάρχουν τόσα μέτρα ασφαλείας;
2ον/ Στο σημείο όπου μπήκαμε, είδαμε εντός του περιφραγμένου χώρου κάποιες ανασκαφές (!). Σε 2-3 σημεία κάποιοι είχαν σκάψει και είχαν βρει κάποια αρχαία οικίσματα, σπίτια ή κομμάτια από κάποιο τείχος. Δε μπορώ να πω περισσότερα γιατί δε γνωρίζω. Είμαι σίγουρος ότι ήταν αρχαία όμως και μάλιστα εντός του περιφραγμένου χώρου.
Γνωρίζει κανείς κάτι περισσότερο;


ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ
Edited by - satyros on 16/08/2006 19:35:31
Εγώ μένω Καλλιθέα αλλά βολτάρω στο Γαλάτσι τα τελευταία 10 χρόνια λόγο της κοπέλας μου.
Υπάρχει ένα μέρος ανεβαίνοντας την Γαλατσίου προς τον περιφεριακό, στην κορυφή της ανηφόρας κάνουμε δεξιά που πάει προς Κηφισίας και πριν φτάσουμε στο σημείο που κατηφορίζει ο δρόμος κάνουμε δεξιά και συνεχίζουμε προς την κορυφή του λόφου εκεί αριστερά έχει ένα σινεμά και δεξιά μια καφετέρια με απίστευτη θέα, όλη η Αθήνα από Πάρνηθα μέχρι Σαρωνικό στο "πιάτο".
Τώρα αν συνεχίσουμε ευθεία βρισκόμαστε στην κορυφή του λόφου σε ένα σημείο το οποίο έχει κυριολεκτικά μείνει πίσω στο χρόνο μάλιστα από κάποιο σημείο και μετά είναι χωματόδρομος και όλα τα σπίτια είναι μονοκατοικίες και μερικά διόροφα, μέχρι και κοτέτσια συναντάς.
Όποτε πάω εκεί νοιώθω λες και είμαι σε κάποιο χωριό.
Δεν ξέρω αν η Αλεπότρυπα που λετε είναι το μέρος που αναφέρω γιατί δεν ξέρω πως λέγεται εκεί αλλά μου έκανε τρομερή εντύπωση το όλο μέρος.
Όσο για τον δρόμο που αναφέρθηκε στο Μοσχάτο δίπλα από τις γραμμές στο σημείο που είναι οι βιοτεχνίες οι αποθήκες κτλ, όπως και σε άλλες παρόμοιες περιοχές σε Ταύρο, Ρέντη, Βοτανικό και αλλού,
πιστεύω πως προκαλούν τέτοια συναισθήματα λόγο του χώρου κυρίως απογευματινές ώρες και για βράδυ δεν το συζητάμε.
Όταν κλείνουν οι επιχειρήσεις εκεί είναι ερημιά, δεν κυκλοφορεί τίποτα, σπάνια βλέπεις μέχρι και κανα αδέσποτο. Υπάρχει έτσι ένα περίεργο κλίμα (όχι καιρικό) που σε συνδιασμό με τα κτίρια δημιουργούν έτσι ένα "μουντό" συναίσθημα.
Ίσως αυτή είναι η "αρνητική ενέργεια" που αναφέρθηκε.
Όπως και μια νύχτα την προηγούμενη βδομάδα, που είχα πάει για μια νυχτερινή βόλτα σε μια περίεργη περιοχή πίσω από το Μέτς, όπου σε μια στροφή συναντησα αυτή την οδό:

Σίγουρα αυτός ο Κοσμάς Μπαλάνος θα ήταν κάποιο ιστορικό πρόσωπο ωστε να δώσουν το όνομά του σε μια οδό. Δεν λέω οτι υπάρχει κάτι παράξενο σ αυτό. Την στιγμή εκείνη όμως, έχοντας στο μυαλό μου έτσι κ αλλιώς πολλά πράγματα από αυτά που λέει ο Γιώργος Μπαλάνος για την περιοχή αυτή, ήταν μια πολύ ειρωνική έκπληξη του χώρου για μένα, σαν να ακούω να με κοροιδέυει: "Χο χο χο... Είμαι εδώ και ξέρω οτι και εσύ εισαι εδώ.. Και ότι έρχονται και άλλοι εδώ με την ίδια προσέγγιση που έχεις εσύ για τον χώρο... Και τους κοροιδεύω όλους όπως και εσένα... Γιατί δεν μπορεί να αποδειχθεί το γεγονός ότι εγώ ο χώρος έχω νόηση και αντίληψη... αυτό μπορείτε μόνο να το διαισθανθείτε΄, και αυτό όχι πάντα... Προς το παρόν αρκέσου να αναρωτιέσαι τι επηρεάζει πιο πολύ... Ο άνθρωπος τον χώρο η ο χώρος τον άνθρωπο; Χο χο χο χο..."

ΣΑΤΥΡΟΣ ΜΕΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕ