- Μικρές "ασήμαντες" αφορμές στοχασμού... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ΕΙΧΑ ΚΙ ΕΓΩ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ¨ΑΝΤΙΠΑΡΑΘ¨ΕΣΗ¨ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ. ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΗΚΑΜΕ ΛΙΓΟ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΙΣΩΣ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΜΕΣΩ ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ. ΑΓΑΠΗΤΕ ΦΙΛΕ 1900, ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΟΥΜΕ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ ΕΙΣΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ:
quote:
Αν διάβαζες προσεκτικότερα αυτά που γράφω και χωρίς προκατάληψη, δε νομίζω οτι θα φτανες σ'αυτο το συμπέρασμα
που δηλαδή δεν είναι καν συμπέρασμα, γιατί το συμπέρασμα προϋποθέτει και μια διεργασία, που δε νομίζω οτι έκανες. Την είχες ήδη έτοιμη την απάντηση.
..ΠΑΝΤΑ ΔΙΕΡΓΑΖΟΜΟΥΝ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΤΙΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΡΙΣΗ ΑΠΑΝΤΟΥΣΑ. ΑΝ ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΧΛΟΥΣΑΝ ΤΟ ΣΥΝΝΟΜΙΛΗΤΗ ΜΟΥ ΑΠΛΑ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΦΤΑΝΑΜΕ ΣΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ ΤΟΥ ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ. ΠΑΝΤΑ ΞΕΡΩ ΤΙ ΛΕΩ ΤΟ ΕΧΩ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΕΙ ΒΑΡΥΤΗΤΑ Η ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ.
quote:
& Δεν νομίζω οτι κανένας προσπάθησε να σε προσηλιτίσει σε κάτι οsiris. Συζητηση κάναμε
Που τελικά έγινε και λογομαχια χάρη σε σένα.
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΝΕΦΕΡΑ ΟΤΙ ΠΑΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΗΛΙΤΙΣΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΕ ΚΑΤΙ. ΑΡΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΒΓΑΖΩ ΤΑ ΕΥΚΟΛΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. ΤΟ ΑΝ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΧΓΙΝΕ ΛΟΓΟΜΑΧΙΑ ΧΑΡΗ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΤΟ ΚΡΙΝΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ......ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ.
Μ' ΑΡΕΣΕΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟΨΕΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΕ ΟΛΟΥΣ.......ΕΓΩ ΣΤΑΜΑΤΑΩ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ.
ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ . . . . . . . .
και αντιπαραθέσεων να εξετάζουμε προσεχτικά τον μικρόκοσμο της Ψυχοσύνθεσής μας
και να διακρίνουμε ποιά είναι τα πραγμματικά αίτια που ερεθίζουν ευαίσθητες χορδές μας
και τι στο βάθος ( αξίζει να ) μας χαλάει...
Είναι πολύ ιδιαίτερος ο τρόπος που ο καθένας μας εκφράζεται ή διαφονεί...
Το πλοίο κινείται άλωτε σε ήρεμα κιάλωτε σε ταραγμένα νερά
πάντως ταξιδεύει αρκεί το πλήρωμα να μην πεισμώσει και το αφήσει ακυβέρνητο...
Ελάτε λοιπόν τί θα λέγατε να αλλάξουμε λίγο πλεύση...
στην συνύπαρξη αυτή έχουμε καιρό και για να τσακωθούμε και για να αγαπηθούμε και για να παραγνωριστούμε
αλλα και για να γελάσουμε με τα καμώματα μας ή να ανοίξουμε "βεντέτες"...
Γι'αυτό λοιπόν προσοχή μη μου γυρίσει και μένα λίγο εκείνη η βίδα που τήνει να χαθεί...
και πάρω την Αργώ μου και την κάνω πειρατικό και σας κουρσέψω όλους
άσχετα αν βρεθώ εγώ πρώτη στο πάτο τρομάρα μου 
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 09/01/2004 19:27:19
quote:
Γι'αυτό λοιπόν προσοχή μη μου γυρίσει και μένα λίγο εκείνη η βίδα που τήνει να χαθεί...
και πάρω την Αργώ μου και την κάνω πειρατικό και σας κουρσέψω όλους
άσχετα αν βρεθώ εγώ πρώτη στο πάτο τρομάρα μου
ΩΧ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΗ ΤΑ ΠΗΡΕ........ΧΕΧΕ
ΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΛΟΙΠΟΝ, ΜΕ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΤΗΝ ΑΡΓΩ [ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΟΙΩΣ, ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΕΝΑΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΤΑΣΕΙ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΝΑ ΓΝΩΡΗΣΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ / ΑΡΧΕΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥΣ ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΡΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΗ.......
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ.....
πλέουμε χωριστά...
Στην ίδια Θάλασσα
θα σμίξουμε ξανά !
Σε μια Ψυχή...
που η άλλη μισή της ακόμα περιμένει...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 09/01/2004 21:40:18
οπως τα πουλια
σε αλλους τοπους
σε χρονους τρισδιαστατους
μονος...
εχω μονο μια εικονα
να ακολουθω τις
σταγονες του χειμωνα
καθως γλυστρουν απο τα συννεφα
και πεφτουν στην γη...
εχω μονο μια αισθηση
να φευγω απο κει που πρεπει
να μεινω...
Edited by - ryche on 10/01/2004 00:28:11
ΣΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΚΑΤΕΧΕΙΣ,
ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΥΕΚΝΑ ΣΟΥ.
ΣΕ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΑΣ
ΣΕ ΛΗΣΜΟΝΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΤΩΡΑ
ΠΟΥ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΠΕΡΑΣΑΝ
ΚΑΙ ΣΥ ΜΑΣ ΕΚΔΙΚΕΙΣΑΙ...
αποψε θα χουζουρευω με τα ονειρα μου,
στην παραλια του μυαλου μου,θα ξαπλωσω,
τα χερια πισω απο το κεφαλι μου ,θα βαλω,
την αυρα σου αποψε θα κοιταω και στα ονειρα..
μου θα σε βαλω......
ο ηλιος απομακρυνεται και το σκοταδι...
γοργα ερχεται...
αποψε πιο εντονη θα ειναι η μελαγχολια μου,..
αποψε ο πονος σα τα κουπια χιλιων τριηρων ..
που χτυπουν ταυτοχρονα ,μεσα στο νερο...
αποψε τιποτα δεν θα πω,....
αφου εσυ δεν εισαι εδω.....
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ./ΜΑ.ΤΣ.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
κάτι μακρόστενα παραλληλόγραμμα διακοσμητικά μαξυλαράκια,
σε διάφορα χρώματα με σχηματισμένες πεταλούδες στο μοτίβο τους
και μικρά κουδουνάκια στις τέσσερις άκρες τους...
Πεταλούδα - σύμβολο Ψυχής
Λίγο χρώμα στη Ζωή μου
Τα "έμψυχα" τέλος...
Είπα να βρώ λίγη Ψυχή στα "άψυχα"...
Ύστερα πάλι τα τέσσερα μικρά κουδουνάκια...
Ένα για κάθε σημείο του ορίζοντα
Σε κάποιο κομμάτι του
θα βρώ κι εγώ διέξοδο,
ν'ανοίξω τα φτερά της Ψυχής μου...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
βρηκα ενα κομματι φλουδας απο δεντρο μαλλον
πευκο...το σχημα του ειναι ξεκαθαρα ενα μεγαλο
ψαρι...
ενα κομματι ξυλου αφου επενεβει η θαλασσα
το εκανε να μοιαζει με παιδι δικο της...
και μενα μου συμβαινει το ιδιο...
μεταμορφωνομαι...
η θαλασσα επενεβει πανω μου και
με αλλαξε...μα καταβαθος ειμαι
ακομα "ξυλο"...και τα αλλα
δεντρα δεν με αναγνωριζουν....
ισως γιατι ειμαι πολυ αλμυρος τωρα...
ειπες Αργω μου για τα αψυχα και τα εμψυχα...
και θελησα να γινω και τα δυο
μα δεν θα με δεχτουνε ολοι
μονο αυτοι που κοιτουν τα αψυχα
με ψυχη...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...