- βιώνω - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Αλά από την στιγμή που νιώθουμε λίγο έως πολύ αυτήν την ολότητα, για ποιόν λόγο θέλουμε να θέτουμε κανόνες (δικούς μας, σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική) ;
Για ποιόν λόγο προσπαθούμε να χαρτογραφήσουμε το αόρατο; (το ότι ‘ο άνθρωπος το έχει ανάγκη’ δεν είναι δικαιολογία, είναι βολική απάντηση) Θεωρώ πως είναι κάτι που δεν μπορούμε να κατορθώσουμε.
Πατάμε στα χνάρια κάποιων άλλων ανθρώπων, επάνω στης σκέψεις τους, δημιουργώντας, πλάθοντας δικούς μας δρόμους, τρόπους, η εξελίσσουμε τους είδη υπάρχοντες.
Το αποτέλεσμα; Πλησιάσαμε τίποτα; Είδαμε τίποτα; Ζωγραφίσαμε στο χαρτί μέρος του όλου; Σχεδιάσαμε κάποια σίγουρη, αποδεδειγμένη διαδρομή;
Ότι ο άνθρωπος έπλασε μέχρι σήμερα, είναι αποτέλεσμα μίας υλικής σκέψης.
Το ‘πνευματικό’ κομμάτι της ανθρωπότητας βασίζετε σε θεωρίες.
Τίποτα δεν αποδεικνύετε.

Κάποτε ο άνθρωπος ζούσε στην φύση, μέσα σε αυτήν. Ακόμη και τότε έπλαθε με τον νου του χάρτες. Ορισμένοι όμως, απλός βίωναν. Τους εξαφάνισαν.

Φαντασθείτε έναν κόσμο δίχως θρησκείες και φιλοσοφικά (στον ‘πνευματικό’, η ‘αόρατο’ τομέα) ρεύματα. Ορισμένοι θα πουν πως ένας τέτοιος κόσμος δεν θα μπορούσε να είναι σκεπτόμενος. Σκεφτείτε όμως, μια κοινωνία, ένας κόσμος δίχως θρησκείες, ρεύματα, δόγματα κλπ. για να υφίσταται έτσι (έστω και υποθετικά) σημαίνει πως δεν έχει ανάγκη από υποθέσεις για να υπάρχει.

Για τους περισσότερους ανθρώπους αυτού του πλανήτη, ακούγεται τρελό, το να μην πιστεύουν σε κάτι οργανωμένο, μέσα σε πλαίσια και κανόνες. Έχουν εθισθεί στο να ζουν μέσα σε ένα ανθρώπινο ‘κάτι’.
Η ίδια η φύση δηλαδή, δεν είναι από μόνη της ένας νόμος; Έχουν ανάγκη να δουν νόμους γραμμένους σε χαρτί η πέτρα; (εννοείτε από ανθρώπινο χέρι).
Το όλο, το Πάν, δεν το συμπεραίνεις, ούτε το καταλαβαίνεις. Δεν το περιγράφεις, ούτε το ερμηνεύεις. Είναι ‘τα πάντα’ και δεν ξέρουμε τίποτα για αυτό. Είναι η ύπαρξη και η μη ύπαρξη. Είδατε, πόσο αδυνατώ να περιγράψω, να παρομοιάσω το όλο; Φαντασθείτε το να περιγράφεις τους δρόμους του, φυσικά……ακατόρθωτο.

(που χάθηκες morent11; χρόνια και ζαμάνια..(ποιος μιλάει τώρα….)
(spirit…..)

Πιστεύεις οτι μια τέτοια κοινωνία είναι δυνατή;

Πιστεύεις οτι είναι εύκολο ν' αποτινάξουμε ολα τα λέπια απο πάνω
μας, που 'χουν απλωθεί και ριζώσει στο μεδούλι μας, μεσ' απ' όλη την ιστορία της υπαρξής μας;

Πιστεύεις οτι εσύ το 'χεις καταφέρει;

Ξέρω, απ'τον εαυτό μου, οτι μερικές φορές λέμε κάποια πράγματα, για να τ'ακούσουμε πρώτα εμείς.

quote:

---

το να βιώνεις! δεν απαιτεί ‘οδηγίες χρίσεις’

---

ειμαστε εδω συζηταμε ,ονειρευομαστε,μελαγχολουμε ,χαιρομαστε,νευριαζουμε βιωνουμε τις υπαρξεις μας

ολοι χριστιανοι ,μουσουλμανοι ,εβραιοι ,δωδεκαθειστες ,ολοι εδω για ενα καλυτερο μελλον

βιωνουμε το αυριο ...

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

πολύ απλά, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ!

ό,τι και να κάνεις,

βιώνεις...

Πιστέυω ότι για να φτάσω στο σημείο να βιώνω το κάθετι όσο μικρό κι αν είναι θα πρέπει να έχω φτάσει σε σημείο να μην αφήνω την επανάληψη και την ανάγκη να μου επισκιάζει αυτό που ζω.

Να μπορώ να εκτιμώ κάθετι σα να το ζω πρώτη φορά.

Τουλάχιστον εγώ δεν νομίζω ότι έχω φτάσει σε αυτό το σημείο...

Τον περισσότερο καιρό απλά ζω, επιζώ, επιβιώνω... μέσα σε μια ρουτίνα που σκότώνει... Ωστόσο ακόμα κι αν οι στιγμές που αισθάνομαι ότι πραγματικά βιώνω κάτι είναι λίγες, πιστέψτε με αυτό που με κατακλύζει αυτές τις στιγμές είναι ... απερίγραπτο...

πώς μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι δε βιώνει κάθε στιγμή;
ακόμη και ένα ξύσιμο στην πλάτη είναι ένα βίωμα!

βιώνεις μόνο όταν το παραδέχεσαι.
αλλά και να μην το παραδέχεσαι, πάλι βιώνεις!

τελικά, ό,τι και να κάνεις, δεν τη γλυτώνεις

ΘΑ ΒΙΩΣΕΙΣ ΘΕΣ ΔΕ ΘΕΣ!!!

ναι, μπορεί να μη βιώνεις το θέμα που διαβάζεις, αλλά βιώνεις το διάβασμα. βιώνεις τις σκέψεις, τα συναισθήματα, την προσοχή, το χαρτί, τα γράμματα, τις λέξεις, το φως που σε φωτίζει...

τι σημαίνει τελικά βιώνω, και τί χρειάζεσαι γιά να βιώσεις;

χρειάζεσαι προσοχή ή την απουσία της προσοχής -(χαλαρότητα ίσως);

φαντάσου ότι δύο άνθρωποι κάθονται σε ένα παγκάκι σε μιά παραλία και φυσά. ο πρώτος αντιλαμβάνεται τον αγέρα, τον "βιώνει". ο δεύτερος έχει στραμμένη την προσοχή του σε ένα βιβλίο και "αγνοεί" τον αγέρα. τί κάνει αυτός ο δεύτερος, δε βιώνει;
δεν μπορεί να μη βιώνει ... ΚΑΤΙ!!!
δεν μπορεί να μη βιώνει σε κάποιον βαθμό, με κάποια αίσθηση.

είναι θέμα προσοχής...ο πρώτος βιώνει τον αγέρα κεντρικά, ο δεύτερος περιφερειακά, αλλά και οι δυό βιώνουν τον αγέρα, γιατί ως όντα υπάρχουν μέσα σε αυτόν, και αυτό δεν είναι επιλογή τους, είναι αρχική συνθήκη της ύπαρξης! (το να βιώνεις ασταμάτητα)!

to the Cutty sark!