- Εγκέφαλος, Συνείδηση και Κβαντική Μηχανική - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

~Γρηγόρης~

Once you were wild, don't let them tame you

~Γρηγόρης~

Once you were wild, don't let them tame you

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ.
ΟΙ ΣΑΥΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΒΑΣΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ: ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΤΩΝ ΠΙΣΩ ΠΟΔΙΩΝ ΤΩΝ ΣΑΥΡΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΛΑΓΙΑ ΕΝΩ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΩΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ.
ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ ΠΑΝΤΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΙ.
ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΠΩΣ ΟΙ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ ΚΑΤΑΓΟΝΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΑΥΡΕΣ (ΚΙ ΑΥΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΜΦΙΒΙΑ ΚΙ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΨΑΡΙΑ) ΕΝΩ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΠΡΩΤΟΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΟΙ. ΑΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΔΙΚΙΟ ΑΦΟΥ ΤΑ ΘΗΡΙΟΠΟΔΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΣ ΚΡΙΚΟΣ ΣΑΥΡΩΝ ΚΑΙ ΠΟΥΛΙΩΝ.

"Στο δρόμο του προς το Δία ο "Γαλιλαίος" μας έστειλε τις πρώτες κοντινές φωτογραφίες των αστεροειδών. Ο πρώτος ήταν ο αστεροειδής Γκάσπρα, τον οποίο ο "Γαλιλαίος" προσπέρασε τον Οκτώβριο του 1991 σε απόσταση 1.500 περίπου χιλιομέτρων. Ο Γκάσπρα έχει ένα παράξενο σχήμα και μήκος 18 περίπου χιλιομέτρων, ενώ η επιφάνειά του είναι γεμάτη από 600 περίπου μικρούς κρατήρες. Δύο σχεδόν χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 1993, ο "Γαλιλαίος" προσπέρασε το δεύτερο αστεροειδή με την ονομασία Ίδη, με μήκος 56 χιλιομέτρων, ο οποίος μας παρουσίασε μια εκπληκτικά αρχέγονη επιφάνεια καλυμμένη με αναχώματα και κρατήρες, όπως η Σελήνη. Το γεγονός αυτό μας προσδιόρισε την ηλικία της Ίδης που πλησιάζει τα δύο δισεκατομμύρια χρόνια. Οι εικόνες του "Γαλιλαίου" μας αποκάλυψαν επίσης εκεί κοντά και έναν δεύτερο μικρότερο αστεροειδή, που ονομάστηκε Δάκτυλος, με μέγεθος δύο περίπου χιλιομέτρων. Το γεγονός ότι ανακαλύψαμε έναν τέτοιο διπλό αστεροειδή στη δεύτερη κιόλας συνάντησή μας με τους "Αλήτες" αυτούς του διαστήματος, σημαίνει ότι το φαινόμενο αυτό ίσως να είναι αρκετά συνηθισμένο.

Το καλοκαίρι του 1997 η διαστημοσυσκευή NEAR, προσπερνώντας τον αστεροειδή "Ματθίλδη" τον φωτογράφησε μερικές εκατοντάδες φορές από απόσταση 1.200 χιλιομέτρων. Σε απόσταση 330 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, η "Ματθίλδη" έχει σχήμα πατάτας και μέγεθος 59 επί 47 χιλιόμετρα. Στις φωτογραφίες του NEAR παρατηρήθηκαν χαρακτηριστικά μέχρι μεγέθους 380 μέτρων και δεκάδες μικροί και μεγάλοι κρατήρες με μέγεθος από 500 περίπου μέτρα μέχρι και 30 χιλιόμετρα. Ένας μάλιστα απ' αυτούς έχει βάθος 10 περίπου χιλιόμετρα. Τα χαώδη χαρακτηριστικά του οφείλονται στη βίαιη ιστορία του από τις πολλαπλές αρχέγονες συγκρούσεις του με άλλους παρόμοιους "Αλήτες" του διαστήματος. Το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν οι αστεροειδείς για τη σύγχρονη επιστήμη είναι πολύ μεγάλο, γιατί θεωρείται ότι τα υλικά, από τα οποία αποτελούνται, έχουν μείνει αναλλοίωτα από τότε που δημιουργήθηκε το Ηλιακό μας Σύστημα πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Ο Σικελός αστρονόμος Τζιουζέπε Πιάτσι ανακάλυψε τον πρώτο αστεροειδή, την Πρωτοχρονιά του 1801 και τον ονόμασε "Δήμητρα' προς τιμή της θεάς της γεωργίας και προστάτιδας της Σικελίας. Με διάμετρο 1.000 περίπου χιλιομέτρων, είναι ο μεγαλύτερος και ο μοναδικός, από τους 100.000 περίπου αστεροειδείς ή πλανητοειδείς, που έχει σφαιρικό σχήμα. Τα περισσότερα από τα διαστημικά αυτά βουνά βρίσκονται στη ζώνη των αστεροειδών, ανάμεσα στις τροχιές του ʼρη και του Δία. Σ' αυτήν την περιοχή έχουμε ήδη ανακαλύψει 8.000 περίπου αστεροειδείς, αν και κάθε χρόνο 150 με 200 νέοι αστεροειδείς προστίθενται στον κατάλογό μας αυτόν. Κανένας όμως από τους "Αλήτες" αυτούς του διαστήματος δεν ξεπερνάει σε διάμετρο τα 1.000 χιλιόμετρα.

Δεν βρίσκονται όμως όλοι οι αστεροειδείς στη ζώνη που φέρει το συλλογικό τους όνομα. Μερικοί βρίσκονται αιχμάλωτοι μέσα σε βαρυτικά σμήνη που είτε προηγούνται είτε ακολουθούν το Δία στην τροχιά του. Μερικοί από τους αστεροειδείς έχουν συλληφθεί από τη βαρυτική δύναμη των πλανητών και έχουν μετατραπεί σε δορυφόρους τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιων "συλληφθέντων" αστεροειδών είναι και οι δύο δορυφόροι του ʼρη, ο Δείμος και ο Φόβος, καθώς και πολλοί από τους μικρότερους δορυφόρους των γιγάντιων εξωτερικών πλανητών. Μερικοί πάντως από τους αστεροειδείς έχουν ξεφύγει από τη ζώνη τους ανάμεσα στον ʼρη και το Δία και έχουν τροχιές που τους φέρνουν πιο κοντά στον Ήλιο, με αποτέλεσμα να διασχίζουν συχνά την τροχιά του πλανήτη μας.

Οι μετρήσεις των σεληνιακών κρατήρων μας λένε ότι 250 αντικείμενα με μέγεθος μεγαλύτερο του ενός χιλιομέτρου συγκρούστηκαν με το δορυφόρο μας, ενώ άλλες μετρήσεις κρατήρων στους δορυφόρους και τους πλανήτες του Ηλιακού μας Συστήματος μας έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η Γη συγκρούεται με έναν αστεροειδή μεγαλύτερο από ένα χιλιόμετρο μία ή δύο φορές κάθε ένα εκατομμύριο χρόνια. Η στατιστική μας λέει, επίσης, ότι μικροί αστεροειδείς, με μέγεθος από 100 έως 1.000 μέτρα, συγκρούονται με τη Γη μία φορά κάθε 300.000 χρόνια. Το στοιχείο άλλωστε αυτό επιβεβαιώνεται και από τη μελέτη των ήδη υπαρχόντων κρατήρων πάνω στη Γη.

Κάθε ημέρα που περνάει, πάνω από 100 τόνοι λεπτής σκόνης που προέρχεται από τις συγκρούσεις αστεροειδών και από τους κομήτες πέφτει στην επιφάνεια της Γης, χωρίς καν να το καταλάβουμε. Υπολογίζεται ότι 1.000 περίπου από τους διαστημικούς αυτούς βράχους είναι αρκετά μεγάλοι, ώστε να αντέξουν το ταξίδι μέσα από την ατμόσφαιρα του πλανήτη μας και φτάνουν κάθε χρόνο στην επιφάνεια της Γης ως μετεωρίτες. Στο παρελθόν πολύ μεγαλύτερα αντικείμενα έχουν αφήσει τα σημάδια των συγκρούσεών τους με τη μορφή κρατήρων, όχι μόνο πάνω στη Γη, αλλά και πάνω στην επιφάνεια της Σελήνης, των πλανητών και των δορυφόρων τους. Μια παρόμοια μάλιστα σύγκρουση θεωρείται ότι ήταν υπεύθυνη και για την εξαφάνιση των δεινόσαυρων πριν από 64 εκατομμύρια χρόνια, όταν ένας αστεροειδής με μέγεθος 16 χιλιομέτρων συγκρούστηκε με τη Γη μας.

Την εποχή της εξαφάνισής τους οι δεινόσαυροι αποτελούσαν το αντιπροσωπευτικότερο στοιχείο ζωής πάνω στη Γη. Ήταν πλάσματα ιδιαίτερα εξειδικευμένα, προσαρμοσμένα με ιδανικό τρόπο στο γύρω τους περιβάλλον, ενώ η νοημοσύνη τους συναγωνιζόταν και ίσως ξεπερνούσε εκείνη πολλών σύγχρονων ζώων. Υπήρχαν σαρκοφάγοι δεινόσαυροι, όπως ο αναμφισβήτητα πανούργος Τυραννόσαυρος, αδηφάγοι καταναλωτές φυτών σαν τον Εντμοντόσαυρο, θωρακισμένοι φυτοφάγοι σαν τον Τρικέρατο και παράξενοι, ιπτάμενοι "Αλήτες" σαν τον Πτερανοδόντη. Μία ολόκληρη ποικιλία πλασμάτων που ζούσαν σε αρμονία με το περιβάλλον τους, οι δεινόσαυροι κυριάρχησαν πάνω στη Γη, καλύπτοντας όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, από τους πόλους μέχρι τον Ισημερινό. Eπί 100 εκατομμύρια χρόνια οι δεινόσαυροι ήταν η πιο πολυποίκιλη και πολύπλοκη μορφή ζωής. Και ξαφνικά, τα τεράστια αυτά κοπάδια εξαφανίστηκαν. Και ο κατάλογος των ξαφνικών εξαφανίσεων είναι ιδιαίτερα μακρύς, γιατί το 75% όλων των ειδών ζωής πάνω στη Γη εξαφανίστηκε σε ένα φαινόμενο που δίκαια χαρακτηρίζεται ως το πιο δραματικό φαινόμενο αφανισμού τα τελευταία 500 εκατομμύρια χρόνια. Μόνο τα φυτά της ξηράς διέφυγαν την καταστροφή σχεδόν ανέγγιχτα.

Μπορείτε να φανταστείτε άραγε τι θα συνέβαινε, αν η Γη συγκρουόταν με έναν αστεροειδή 16 περίπου χιλιομέτρων; Οι υπολογισμοί που έχουν γίνει απέδειξαν ότι η πτώση ενός τέτοιου αστεροειδούς δεν επιβραδύνθηκε ουσιαστικά από την ατμόσφαιρα και έπεσε στην επιφάνεια με ταχύτητα 145.000 χιλιομέτρων την ώρα. Μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, ολόκληρη η μάζα του αστεροειδούς, που έφτανε τα έξι τρισεκατομμύρια τόνους, εξαερώθηκε δημιουργώντας έναν κρατήρα με διάμετρο 160 χιλιομέτρων. Η ενέργεια που απελευθερώθηκε εκείνη τη στιγμή ισοδυναμούσε με 3.000.000 γήινους σεισμούς 9 βαθμών Ρίχτερ. Η δύναμη της πρόσκρουσης εκτίναξε στην ατμόσφαιρα υλικά 600 τρισεκατομμυρίων τόνων σε ύψος 160 περίπου χιλιομέτρων, καλύπτοντας έτσι ολόκληρη την υδρόγειο. Μικρότερες ποσότητες υπερθερμασμένης σκόνης ταξίδεψαν σαν αστραπή γύρω από τη Γη σε ύψος 9 χιλιομέτρων. Το χαμηλό αυτό στρώμα της θερμής σκόνης μετέφερε τη μεγαλύτερη ποσότητα θερμότητας της σύγκρουσης και προκάλεσε μια ξαφνική και καταστροφική άνοδο της θερμοκρασίας στην ατμόσφαιρα και τους ωκεανούς. Η ξαφνική αυτή θέρμανση σκότωσε τους δεινόσαυρους μέσα σε λίγες ώρες. Εμείς και η ζωή γύρω μας προερχόμαστε από αυτούς που κατόρθωσαν τότε να επιζήσουν"

Αλλα ενδιαφεροντα αρθρα:

"Η θεωρία ότι τα πουλιά προέρχονται από τους δεινοσαύρους είναι αποδεκτή από τους επιστήμονες εδώ και χρόνια. Μέχρι πρόσφατα όμως, το μόνο που την υποστήριζε ήταν το απολίθωμα του αρχαιοπτέρυγος, ενός πουλιού που διέθετε ράμφος με δόντια κι έζησε πριν από 150 εκατομμύρια χρόνια.
Ο χαμένος κρίκος βρέθηκε πρόσφατα και είναι ένας φτερωτός σαρκοφάγος δεινόσαυρος.
Ο fuzzy raptor (χνουδωτό αρπακτικό) όπως τον παρονόμασαν, ανακαλύφθηκε από Κινέζους αγρότες στην επαρχία Λιαονίνγκ της Βορειοανατολικής Κίνας. Το απολίθωμα που θεωρείται και το πιο σημαντικό εύρημα στην παλαιοντολογία επί δεκαετίες, ρίχνει φως στην εξελικτική διαδικασία των πουλιών και έχει οδηγήσει σε νέες έρευνες που δείχνουν πώς θα μπορούσε να έχει προκύψει το πέταγμα των πουλιών...

Δεινόσαυροι με φτερά! 16/4/2002

Ανακαλύφθηκε, στην Κίνα, τo πρώτο απολίθωμα δεινοσαύρου με φτερά. Ελάχιστοι πια αμφισβητούν την ιδέα ότι τα πουλιά αποτελούν, τελικά, εξέλιξη των δεινοσαύρων
Το νέο απολίθωμα ήρθε επίσης να επιβεβαιώσει πως τα φτερά εμφανίστηκαν πολύ πριν... ανακαλυφθεί η χρησιμότητά τους, πολύ πριν συνδυαστούν, δηλαδή, με το πέταγμα. Το πλάσμα που ανακάλυψαν Κινέζοι παλαιοντολόγοι, στη βραχώδη περιοχή Σανγκχέσου, κοντά στην πόλη Τσαογιάνγκ, φαίνεται να προσθέτει πολύτιμα στοιχεία στο παζλ της εξέλιξης των ειδών. Το απολίθωμα, με το παράξενο όνομα «ΒΡΜ 1 3-13», έχει μέγεθος φασιανού και φαίνεται πως ολόκληρο το σώμα του ήταν καλυμμένο με φτερά. Πολύ καλά διατηρημένο βρέθηκε το φτέρωμά του στα πόδια και στην άκρη της μακριάς ουράς του...
Περισσότερα στα [ ΝΕΑ ]

Οι δεινόσαυροι δεν εξαφανίσθηκαν από τη σκόνη 26/1/2002

Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει ο Kevin O. Pope της ομάδας Geo Eco Arc Research, μια και η ποσότητα των κόκκων της τέφρας, (που είχαν το κατάλληλο μέγεθος ώστε η παρουσία τους στην ατμόσφαιρα της Γης να σταματούσε τη φωτοσύνθεση), ήταν πολύ μικρή. Ετσι, η αιθάλη και τα αεροζόλ, που απλώθηκαν στην ατμόσφαιρα, μετά την πτώση ενός τεράστιου μετεωρίτη στη χερσόνησο του Yucatan, είναι μάλλον οι αιτίες του ''πυρηνικού χειμώνα'' πριν από 65 εκ. χρόνια.
Σε πολλές περιοχές, σε διάφορα μήκη και πλάτη του πλανήτη μας, έχει παρατηρηθεί ότι γεωλογικοί σχηματισμοί του Ανωτέρου Κρητιδικού υπόκεινται κλαστικών ιζημάτων -και που με τη σειρά τους βρίσκονται κάτω από τις υπερκείμενές τους χρονοστρωματογραφικές ενότητες του Ηωκαίνου-, έχουν, αρκετές φορές, ηφαιστειακή προέλευση. Η εξάπλωση των -συνήθως- μικρού πάχους στρωμάτων, που είναι εμφανές ότι προέρχονται από ηφαιστειακά αναβλήματα και έχουν ηλικία περίπου 65 εκατομμυρίων ετών, είναι παγκόσμια...
Περισσότερα στο [ Flash.gr ]

Το κυνήγι των ελεφάντων στα Γρεβενά 3/12/2001

Είναι το πιο μαγευτικό κυνήγι για έναν επιστήμονα. Το κυνήγι πάνω στα σημερινά χώματα και δάση για όντα που έζησαν εκατομμύρια χρόνια πριν. Ενα περιπετειώδες σαφάρι πίσω από τα ίχνη προϊστορικών ζώων -η στριγγιά φωνή των ελεφάντων σαν να ακούγεται ανάμεσα στα πυκνά φυλλώματα, το χώμα σαν να τραντάζεται κάτω από τον βαρύ ρυθμικό γδούπο. Μια πολύχρονη πυρετική αναζήτηση σε πλαγιές, σε όχθες ποταμών όλων εκείνων των κομματιών, που συνθέτουν την πιο θαυμαστή ιστορία: το γοητευτικό ξετύλιγμα της εξέλιξης των ειδών. Κυνηγοί, λοιπόν, της ιστορίας, του χρόνου, που έχει κυλήσει μακρύς πάνω στα ίδια βουνά, την ίδια γη, το ίδιο νερό, πάνω στο ίδιο κομμάτι του χάρτη, την Ελλάδα, διπλώνοντας εντός του εποχές ολόκληρες.
Για τους κυνηγούς στους οποίους αναφερόμαστε, η επίπονη αναζήτηση από τα ίχνη που άφησε μια συγκεκριμένη εποχή κρατάει δέκα χρόνια τώρα. Πρόκειται για μια ομάδα επιστημόνων από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης που έχουν επιδοθεί στο κυνήγι ελεφάντων στα βουνά και στις ρεματιές των Γρεβενών. Μια αναζήτηση για τον σκελετό ενός παχύδερμου και δυσκίνητου ζώου που οι «κυνηγοί» του μετά από χιλιάδες χρόνια βάφτισαν αστειευόμενοι... «Αστραχάν»...
Περισσότερα στην [ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ]

Έξι αυγά δεινοσαύρου με υπολείμματα εμβρύων ανακαλύφθηκαν στην Παταγονία 30/9/2001

Με τον χαρακτηρισμό «εύρημα-βόμβα» υποδέχθηκαν οι παλαιοντολόγοι την ανακάλυψη υπολειμμάτων δέρματος από έμβρυο δεινοσαύρου (τιτανοσαύρου, για την ακρίβεια) μέσα σε έξι απολιθωμένα αυγά στην έρημο της Παταγονίας, στην Αργεντινή.
Πρόκειται, μεταδίδει το Reuters, για τα πρώτα απολιθωμένα αυγά σαυρόποδου (μίας ευρείας κατηγορίας δεινοσαύρων, που περιλαμβάνει τους τιτανόσαυρους) που ανακαλύπτονται. «Εάν η ανακάλυψη και μόνο είναι σπάνια, η εύρεση δέρματος είναι μία βόμβα -είναι η πρώτη φορά που εμβρυονικό δέρμα διατηρείται μέσα σε ένα απολίθωμα» δήλωσε ο παλαιοντολόγος Ροντόλφο Κορία.
Ο τελευταίος, μαζί με τους συναδέλφους του Λουίς Τσιάπε και Λεονάρντο Σαλγάδο, ανακάλυψαν τα αυγά το 1997 και, έπειτα από τετραετή μελέτη, ετοιμάζονται τώρα να συντάξουν ένα άρθρο για την ανακάλυψή τους σε επιστημοκική επιθεώρηση...
Περισσότερα στο [ in.gr ]

Ενα τσιμπούρι 90 εκατομμυρίων ετών 2/5/2001

Τα τσιμπούρια, ως γνωστόν, πίνουν αίμα ζώων. Το τσιμπούρι Carios jerseyi που βρέθηκε διατηρημένο μέσα σε κεχριμπάρι, σε ανασκαφές στο New Jersey, μπορεί, λένε οι επιστήμονες, να έχει ακόμα στο στομάχι του ίχνη αίματος από τα ζώα που "τσίμπαγε" τότε που ήταν ζωντανό... Ορισμένοι μάλιστα φτάνουν στο σημείο να θεωρούν πιθανό να βρεθεί το DNA εκείνων των ζώων και συνεπώς να είναι δυνατή η δημιουργία δεινοσαύρων με τη μέθοδο της κλωνοποίησης...
Περισσότερα στο [ BBC News ]

Υπήρχαν δεινόσαυροι με φτερά; 26/12/2000

Ορισμένα είδη δεινοσαύρων ανέπτυξαν φτερά και από την εξέλιξη αυτών των ειδών προέκυψαν τα πουλιά...

Είναι μια θεωρία, η οποία, αν και δεν υποστηρίζεται από τό σύνολο των ειδικών, ενισχύθηκε πρόσφατα από τις ανακαλύψεις Κινέζων επιστημόνων.

Συγκεκριμένα, στην κινεζική επαρχία Λιαονίνγκ, βρέθηκαν απολιθώματα ηλικίας 124 εκατομμυρίων ετών, τα οποία ίσως προσφέρουν αποδείξεις για τον περίφημο κρίκο ανάμεσα στους δεινοσαύρους και τα πουλιά... "

Αλλο αρθρο:
"Βρέθηκε απολιθωμένη καρδιά δεινοσαύρου"

Οι δεινόσαυροι ήταν θερμόαιμοι και είχαν υψηλό μεταβολισμό. Η καρδιά τους είχε τέσσερις κοιλότητες και έμοιαζε πιο πολύ με του ανθρώπου παρά με της σαύρας. Το κυκλοφορικό σύστημα των δεινοσαύρων ήταν περισσότερο ανεπτυγμένο από αυτό των ερπετών. Αυτά είναι τα συμπεράσματα στα οποία τείνουν να καταλήξουν οι επιστήμονες, μετά τη σημαντικότατη ανακάλυψη τον Απρίλιο της πρώτης πλήρους απολιθωμένης καρδιάς δεινοσαύρου.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνα, για να μπορέσουν να αποσπάσουν το μυστικό που έκρυβε βαθιά μέσα στο θώρακά του ο Willo, όπως ονομάστηκε χαϊδευτικά ο δεινόσαυρος, χρησιμοποίησαν την τεχνική της μαγνητικής τομογραφίας (MRI). Έτσι, μπόρεσαν να διαπεράσουν τα στρώματα σκόνης και πέτρας που σκέπαζαν την καρδιά του προϊστορικού ζώου."

Συγνωμη αν σας κουρασα αλλα νομιζω οτι το θεμα εχει ενδιαφερον.

"«Και εποίησεν ο Θεός τα κήτη τα μεγάλα"

Για ποια κήτη μιλάει εδώ η Γένεση; Ασφαλώς όχι γι’ αυτά που εμείς ονομάζουμε κήτη. Οι φάλαινες είναι πολύ αναπτυγμένα ζώα, που έχουν την ικανότητα να κυοφορούν τους απογόνους τους μέσα στο ίδιο τους το σώμα. Είναι, επομένως, θηλαστικά, ζώα της έκτης ημέρας. Εδώ μιλάει η Γραφή για άλλα κήτη, για τα τεράστια ερπετά, που ονομάζονται δεινόσαυροι.

Τα ζώα που περπατούν επάνω στη γη την έκτη μέρα δεν τα παρουσιάζει πια η Αγία Γραφή να έχουν σχέση με τη θάλασσα, αλλά με την ξηρά: «Και είπεν ο Θεός εξαγαγέτω η γή ψυχήν ζώσαν κατά γένος, τετράποδα και ερπετά και θηρία της γής κατά γένος» (Γεν. α΄ 24). «Εξαγαγέτω η γη».

Τα ερπετά και τα πετεινά, που εμφανίστηκαν επάνω στην ξηρά την πέμπτη μέρα, έχουν προέλευση τη θάλασσα. Τα έδωσε η θάλασσα, βγήκαν μέσα απ’ αυτήν. Τα «τετράποδα» και τα «θηρία της γης» και τα «ερπετά» της έκτης μέρας έχουν πια προέλευση την ξηρά, προήλθαν δηλαδή από ζώα που δεν ζούσαν πλέον μέσα στη θάλασσα, σαν αυτά της πέμπτης μέρας, αλλά επάνω στην ξηρά.

Τα ζώα της έκτης μέρας, τα «τετράποδα» της Αγίας Γραφής, είναι πολύ όμοια μεταξύ τους, αλλά πολύ διαφορετικά από τα ζώα της πέμπτης μέρας. Τα ζώα της πέμπτης μέρας μεγαλώνουν τα έμβρυά τους έξω από το σώμα τους. Τα ζώα της έκτης μέρας μεγαλώνουν τα έμβρυά τους μέσα στο σώμα τους. Η πέμπτη μέρα είναι η εποχή των ερπετών, η έκτη μέρα είναι η εποχή των θηλαστικών. Τα ερπετά, βέβαια, (και σ’ αυτά συμπεριλαμβάνονταν όπως είδαμε τα πουλιά που ήταν ιπτάμενα ερπετά), συνέχισαν να υπάρχουν την έκτη μέρα και να αναπτύσσονται μαζί με τα θηλαστικά. Όμως, μαζί με τα παλιά ερπετά, που είχαν στα πλευρά τους τέσσερα πόδια και σέρνονταν μ’ αυτά, υπήρχαν την έκτη μέρα κάτι άλλα ερπετά που δεν είχαν πια καθόλου πόδια και σέρνονταν χωρίς αυτά, τα φίδια.

«Και εποίησεν ο Θεός τα θηρία της γής κατά γένος, και τα κτήνη κατά γένος αυτών και πάντα τα ερπετά της γής κατά γένος αυτών. Και είδεν ο Θεός ότι καλά» (Γεν. α΄ 25). «Θηρία», «κτήνη», «τετράποδα», «ερπετά της γής», τα ζώα της έκτης μέρας. «Τετράποδα» ονομάζει η Αγία Γραφή όλα τα θηλαστικά, «θηρία» ονομάζει τα σαρκοβόρα θηλαστικά και «κτήνη» τα φυτοφάγα. «Ερπετά της γής» ονομάζει τα ερπετά της ξηράς σε αντιδιαστολή πρός τα ερπετά της θαλάσσης, αυτά που ζούσαν στη θάλασσα και προήλθαν άμεσα από θαλάσσια ζώα, όπως ήταν τα ερπετά της πέμπτης μέρας".

Χρονολογική τοποθέτηση τής 5ης και 6ης δημιουργικής ημέρας

Σύμφωνα με τα παλαιοντολογικά ευρήματα, η πέμπτη δημιουργική ημέρα, συμπίπτει με τη Λιθανθρακοφόρο περίοδο, όπου πριν από 350.000.000 έτη βγήκαν στην ξηρά τα πρώτα αμφίβια, που ήταν πλήρως διαμορφωμένα τετράποδα "ερπετά". Συμπεριλαμβάνει επίσης την περίοδο ως και τη δημιουργία των πτηνών, στο Ιουράσιο του Μεσοζωϊκού, (τον καιρό των δεινοσαύρων), πριν από 150.000.000 περίπου χρόνια.

Η έκτη δημιουργική ημέρα με τα θηλαστικά, συμπίπτει με την περίοδο του Κρητιδικού, πριν από 100.000.000 έτη περίπου, ως σήμερα.

Πώς μπορούσε ο Μωυσής να γνωρίζει τη σωστή σειρά δημιουργίας πριν γίνει ο άνθρωπος; Μία ακόμα απόδειξη για την ύπαρξη τού Δημιουργού."