- Ολογραφικό σύμπαν. - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Δεν έχεις κι άδικο Jem, αν το δούμε από συγκεκριμένη οπτική.
Ετσι είναι.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Έχουν εξετασθεί από την επιστημονική κοινότητα τρεις διαφορετικοί οδοί προς την κβαντική βαρύτητα : τη θερμοδυναμική των μαύρων τρυπών , την κβαντική βαρύτητα βρόχων και τη θεωρία χορδών .
Παρά τη διαφορετική αφετηρία καθεμιάς , όλες τους συμφωνούν ότι ο χωρόχρονος στην κλίμακα Planck δεν μπορεί να είναι συνεχής . Και οι τρεις διαδρομές , για διαφορετικούς φαινομενικά λόγους , οδηγούν τελικά στο συμπέρασμα ότι η παλιά εικόνα της συνέχειας του χώρου και του χρόνου πρέπει να εγκαταληφθεί . Στην κλίμακα Planck , ο χώρος φαίνεται πως απαρτίζεται από θεμελιώδεις διακριτές μονάδες .
Η κβαντική βαρύτητα βρόχων μας παρέχει λεπτομερή περιγραφή των εν λόγω μονάδων με τη βοήθεια των δικτύων σπιν .
Μας λέει ότι ο όγκος και το εμβαδόν είναι κβαντισμένες ποσότητες και απαντώνται μόνο ως πολλαπλάσια διακριτών μονάδων .
Όσο για τη θεωρία χορδών , μοιάζει στην αρχή να συνιστά περιγραφή συνεχών χορδών κινούμενων σε συνεχή χώρο . Μια πιο κοντινή ματιά , όμως , αποκαλύπτει ότι στην πραγματικότητα οι χορδές αποτελούνται από διακριτά τεμάχια , τα λεγόμενα “στοιχεία χορδής” , καθένα από τα οποία φέρει διακριτό ποσό ορμής και ενέργειας . Τούτο εκφράζεται με απλό και ωραίο τρόπο ως μια επέκταση της αρχής της απροσδοριστίας — δηλαδή , ότι υπάρχει ελάχιστο δυνατό μήκος .
Η θερμοδυναμική των μαύρων τρυπών μας οδηγεί σε ένα ακόμη πιο ακραίο συμπέρασμα , την αρχή του φράγματος Bekenstein .
Σύμφωνα με την αρχή αυτή , η ποσότητα πληροφορίας που δύναται να περιέχεται σε μια περιοχή του χώρου είναι όχι μόνο πεπερασμένη αλλά και ανάλογη προς το εμβαδόν του συνόρου της περιοχής , μετρημένο σε μονάδες Planck . (Αν χρειασθεί θα δώσουμε , αργότερα , περισσότερες διευκρινήσεις για το φράγμα Bekenstein) .
Κάτι τέτοιο δηλώνει πως ο Κόσμος πρέπει να είναι διακριτός στην κλίμακα Planck — διότι , αν ήταν συνεχής κάθε περιοχή θα περιείχε άπειρη ποσότητα πληροφορίας .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Εντούτοις , οι αντίστοιχες εικόνες που αναδύονται για τον κβαντικό χωρόχρονο μοιάζουν αρκετά διαφορετικές .
Απομένει λοιπόν να ενοποιήσουμε τις εικόνες αυτές σε μία και μόνη , η οποία θα αποτελέσει , όταν την κατανοήσουμε , τον τελικό δρόμο προς την κβαντική βαρύτητα .
Στην αρχή ίσως να μην είναι προφανές πώς μπορεί να επιτευχθεί η ενοποίηση .
Οι τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις εξερευνούν διαφορετικές όψεις του Κόσμου . Ακόμη και αν υπάρχει μία τελική θεωρία της κβαντικής βαρύτητας , οι βασικές αρχές της θα εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο σε διάφορες φυσικές περιστάσεις .
Φαίνεται λοιπόν πως κάτι τέτοιο συμβαίνει εδώ .
Οι διάφορες εκφάνσεις της διακριτότητας αποκαλύπτονται με το να θέτουμε διαφορετικά ερωτήματα .
Πραγματική αντίφαση θα συναντούσαμε μόνο σε περίπτωση που , θέτοντας το ίδιο ερώτημα σε δύο από τις θεωρίες , παίρναμε δύο διαφορετικές απαντήσεις .
Μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο , αφού οι διαφορετικές προσεγγίσεις θέτουν διαφορετικού είδους ερωτήματα .
Είναι πιθανόν οι διαφορετικές προσεγγίσεις να αντιπροσωπεύουν διαφορετικά παράθυρα στον ίδιο κβαντικό κόσμο — και αν είναι έτσι , θα πρέπει να υπάρχει τρόπος να τις ενοποιήσουμε σε μία και μόνο θεωρία .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Μια τέτοια αρχή , αν μπορούσε να βρεθεί , θα αποτελούσε τον οδηγό μας κατά τη συγκρότηση της ενιαίας θεωρίας .
Πράγματι , τα τελευταία χρόνια έχει προταθεί μια τέτοια ακριβώς αρχή . Ονομάζεται ολογραφική αρχή .
Διάφορες εκδοχές της ολογραφικής αρχής έχουν προταθεί από διαφορετικούς επιστήμονες .
Παρ’όλο που έχει συζητηθεί πολύ τα τελευταία χρόνια , δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία ως προς το ακριβές νόημά της , όσοι όμως ασχολούνται με το πεδίο διαισθάνονται ισχυρά ότι κάποια εκδοχή της είναι σωστή .
Σε μια τέτοια περίπτωση , η ολογραφική αρχή θα αποτελέσει την πρώτη αρχή που θα νοείται μόνο στο πλαίσιο μιας κβαντικής θεωρίας της βαρύτητας .
Με άλλα λόγια , έστω κι αν σήμερα την κατανοούμε ως απόρροια των αρχών της γενικής σχετικότητας και της κβαντικής θεωρίας , υπάρχει το ενδεχόμενο η κατάσταση τελικά να αντιστραφεί , και η ολογραφική αρχή να αποτελέσει μέρος των θεμελίων της φυσικής , από τα οποία και η κβαντική θεωρία και η σχετικότητα θα μπορούν να συναχθούν ως ειδικές περιπτώσεις .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Οντως υπάρχει μεγάλη "δραστηριότητα" γύρω από την άποψη του ολογραφικού σύμπαντος.
Ομως δεν πρόκειται για ένα σύμπαν, αλλά για πολλά.
Και θα είναι μεν ολογραφικά, αλλά επί μέρους και όχι εξ΄ολοκλήρου.Δηλαδή, θα υπάρχει η 'φούσκα" που περικλείει το κάθε σύμπαν ξεχωριστά και είναι ομοιόμορφη για όλα, αλλά οι νόμοι της φυσικής θα είναι εντελώς διαφορετικοί στο κάθε ένα από αυτά.
Και αυτό επειδή δεν δημιουργήθηκαν όλες οι φούσκες, με την ίδια ακριβώς ενέργεια και ύλη.Στο ένα υπερισχύει εμφανώς η ενέργεια, στο άλλο η ύλη, στο άλλο η διαφορά "παίζει" αναλόγως των αρχικών μποζονίων ( των κατά τόπους σωματιδίων Χίγκς ).
Υπάρχει μιά επιστημονική τηλεοπτική σειρά, όπου ο Tysson εξηγεί λεπτομερώς τα ανωτέρω.Αν την βρώ θα την ποστάρω.Είναι άκρως ενδιαφέρουσα για αρχαρίους και για όσους επιθυμούν λίγη γνώση για το επέκεινα.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Έχω σκεφτεί άπειρες φορές το ολογραφικό σύμπαν και τις διαστάσεις την μία μέσα στην άλλη και με εξέφρασαν πολύ αυτά που έγραψες στο θέμα.
Γνώμη μου είναι και θα αρχίσω από ένα γαλαξία για να θέσω ένα παράδειγμα, γιατί το σύμπαν είναι αρκετά μεγάλο, ο γαλαξίας λοιπόν έχει πάντα το μεγάλο πλανήτη ως ζωτικό ίσως και περιτριγυρίζεται από άλλα αστέρια και άλλους γαλαξίες, μπορεί βέβαια ο πλανήτης αυτός αν και μεγαλύτερος να είμαι τόσο ζωτικής σημασίας όπως θεωρούμε, αλλά σαν ολογραφικό πρότυπο θα το ονομάσω κάτι ποιο μικρό και μικρότερης σημασίας να είναι η πηγή δηλαδή της ζωής του.
Θέτοντας όμως το ερώτημα μου θα ήθελα να σκεφτούμε ότι εφόσον πιστέψουμε ότι τα πάντα είναι ολογραφικά είναι και κάτοπτρα, άρα δημιουργούν και άλλες διαστάσεις, αλλά αυτά τα κάτοπτρα πρέπει να τα δούμε σαν μία δομή ξεχωριστή και όχι για παράδειγμα σαν ένα απλό καθρέπτη, άρα μπορούμε να πούμε κιόλας ότι εφόσον αντικατοπτρίζονται και σύμφωνα με αυτά που λέγονται ότι η γη είναι διπλός πλανήτης, μπορούμε να το φανταστούμε βέβαια, όχι σαν έναν κάτοπτρο φωτεινό λόγο του ήλιου ή του φωτός, αλλά χωρίς φως, για παράδειγμα αν πάμε και κοιταχτούμε σε ένα καθρέπτη χωρίς φως το είδωλο μας παύει να υπάρχει; Και αν ναι δεν μπορεί να μας δώσει σκιά αλλά το γνήσιο αντίγραφο.
Μετά ξέρουμε ότι η γη γυρίζει και εμείς που είμαστε πάνω σε αυτή δεν το αντιλαμβανόμαστε και βλέπουμε τα πράγματα να αλλάζουν βέβαια, βγαίνει δηλαδή ο ήλιος κρύβεται το φεγγάρι άσχετα αν υπάρχουν στα ίδια σημεία λέμε ότι είναι λόγο της περιστροφής, αλλά για εμένα ολογραφικό είναι και αυτό δεν παύει να υπάρχει, πολλές φορές βλέπουμε το φεγγάρι και κυρίως ότι είναι ημισέληνος να διαγράφεται στο ορίζοντα και μέρα, τι συμβαίνει εκεί απλά το φεγγάρι παραμένει στην θέση του και λόγο ότι ίσως είναι φωτεινότερο στην ημισέληνο μπορούμε να το αντιληφθούμε και την ημέρα;
Άρα μπορούμε να πούμε ναι ότι η γη περιστρέφεται αλλά το κάτοπτρο αποτυπώνεται;
Και το τελευταίο ερώτημα μου χωρίς να είμαι φυσικός με απλή λογική, τα πάντα τα βλέπουμε ψηλά, τα αστέρια, πάλι τον ήλιο και την σελήνη, όταν για παράδειγμα στέλνουμε ένα πύραυλο στο φεγγάρι η αναχαίτιση γίνεται από εμάς και φεύγει προς τα πάνω, όταν περάσει βέβαια τα γήινη ατμόσφαιρα τι κάνει;
Πηγαίνει στην ευθεία έχει όπισθεν;
Όχι απλά μπαίνει σε τροχιά, όλα αυτά όμως για να τα δούμε γνώμη μου είναι ότι θα έπρεπε να νικήσουμε αυτή την τροχιά και τι εννοώ, φανταζόμαστε την γη και γύρω της να έχει δορυφόρους, οι δορυφόροι έχουμε μάθει ότι είναι ψηλά στον ουρανό;
Ακόμα και όταν κοιτάμε από ένα τηλεσκόπιο τα αστέρια κοιτάμε ψηλά, άλλα για όλα αυτά δεν πρέπει να ήμαστε και στο κατάλληλο σημείο για να δούμε και προς κάτω για παράδειγμα;
Ή είναι έτσι δομημένη η γη, άρα το σύμπαν ναι είναι ολογραφικό αλλά εμείς τα πάντα τα βλέπουμε από την ίδια οπτική;
Θα μου πεις μα για να δούμε πραγματικά τι συμβαίνει στο τηλεσκόπιο πρέπει να δούμε όλες τις ώρες και όλες τις ημέρες, μέχρι την ολοκλήρωση της περιστροφής της γης, ολογραφικό όμως δεν είναι και αυτό;
Τα πάντα αποτυπώνονται σε μία εικόνα;
Όχι γιατί σύμφωνα με έρευνες μπορείς να δεις μία εικόνα που έχεις καταγράψει χίλιες φορές και τις χίλιες να είναι διαφορετική, άρα τα πάντα είναι εικονικά και μέσα από τον παρατηρητή μπορούμε να βρούμε το ολόγραμμα, το τέλειο σημείο, από εκεί λοιπόν που ξεκινάει.
Θα ήθελα να το συνεχίσω αλλά θα σας κουράσω ως προς το πόρισμα μου βέβαια που μπορεί να θεωρηθεί ανούσιου γιατί ο καθένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά το σύμπαν και έχει το δικό του ολόγραμμα σε αυτό, είναι αυτό που λέμε ίσως με την πεταλούδα και το πέταγμα της, το τι μπορεί να δημιουργήσει σε ένα άλλο σημείο.
ολα είναι αχταρμάς στο μυαλό σου, ή δεν εκφράζεσαι σωστά.
η αστρονομία δεν είναι μπακάλικο, να λές λίγη ζάχαρη, λίγο ρύζι και μερικά φασόλια.
Δεν με παρεξηγείς και το ξέρω.
Θα σου διευκρινίσω μερικά σημεία κατ'εξαίρεση για σένα και μόνο, ξέρεις ότι βαρυέμαι να γυρίζω στο...δημοτικό!
quote:
maria3
ο γαλαξίας λοιπόν έχει πάντα το μεγάλο πλανήτη ως ζωτικό ίσως και περιτριγυρίζεται από άλλα αστέρια
Oxi.Ο γαλαξίας δεν έχει έναν μεγάλο πλανήτη.Εχει δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων πλανήτες, διαφόρων μεγεθών.
Το κάθε ηλιακό σύστημα, το κάθε άστρο δηλαδή, έχει έναν πλανήτη, μεγαλύτερο από τους άλλους που περιστρέφονται γύρω του.Ο δικός μας γαλαξίας, έχει 300 δισεκατομμύρια τέτοια άστρα.
Ο γαλαξίας δεν περιτριγυρίζαται από αστέρια σε καμία περίπτωση.Τα περικλείει εντός του.Τα άστρα απαρτίζουν τον γαλαξία και όχι το αντίστροφο.
quote:
maria3
θα ήθελα να σκεφτούμε ότι εφόσον πιστέψουμε ότι τα πάντα είναι ολογραφικά είναι και κάτοπτρα, άρα δημιουργούν και άλλες διαστάσεις
Οχι.Δεν είναι κάτοπτρα.Δεν είναι καθρέπτες.Δεν είναι δηλαδή είδωλα, αλλά διαφορετικές "υπάρξεις".
Οι διαστάσεις υπάρχουν, ανεξάρτητα από το ολογραφικό ή όχι σύμπαν.Δεν σχετίζονται οι διαστάσεις με το εκάστοτε σύμπαν.Υπάρχουν και λειτουργούν σε όλα τα σύμπαντα, σε όλες τις εν δυνάμει "φούσκες".
quote:
maria3
Μετά ξέρουμε ότι η γη γυρίζει και εμείς που είμαστε πάνω σε αυτή δεν το αντιλαμβανόμαστε και βλέπουμε τα πράγματα να αλλάζουν βέβαια, βγαίνει δηλαδή ο ήλιος κρύβεται το φεγγάρι άσχετα αν υπάρχουν στα ίδια σημεία λέμε ότι είναι λόγο της περιστροφής, αλλά για εμένα ολογραφικό είναι και αυτό δεν παύει να υπάρχει, πολλές φορές βλέπουμε το φεγγάρι και κυρίως ότι είναι ημισέληνος να διαγράφεται στο ορίζοντα και μέρα, τι συμβαίνει εκεί απλά το φεγγάρι παραμένει στην θέση του και λόγο ότι ίσως είναι φωτεινότερο στην ημισέληνο μπορούμε να το αντιληφθούμε και την ημέρα;
Aυτό απλώς δεν υπάρχει.Το φεγγάρι είναι πάντα εκεί και πάντα φωτίζεται από τον ήλιο, είτε το βλέπεις, είτε όχι.
quote:
maria3
Άρα μπορούμε να πούμε ναι ότι η γη περιστρέφεται αλλά το κάτοπτρο αποτυπώνεται;
Αλήθεια, περιμένεις απάντηση?
quote:
maria3
Και το τελευταίο ερώτημα μου χωρίς να είμαι φυσικός με απλή λογική, τα πάντα τα βλέπουμε ψηλά, τα αστέρια, πάλι τον ήλιο και την σελήνη, όταν για παράδειγμα στέλνουμε ένα πύραυλο στο φεγγάρι η αναχαίτιση γίνεται από εμάς και φεύγει προς τα πάνω, όταν περάσει βέβαια τα γήινη ατμόσφαιρα τι κάνει;Πηγαίνει στην ευθεία έχει όπισθεν;
Οταν περάσει την γήϊνη ατμόσφαιρα, κοντοστέκεται, κοιτάζει δεξιά και αριστερά μήπως έρχεται κανένα...βλήμα και μετά ανοίγει την οροφή του, γίνεται κάμπριο και ψάχνει για θεϊκές γκόμενες!
Σπανίως χρησιμοποιεί την όπισθεν, γιατί έχει σκληρό διαφορικό.
Τώρα για την αναχαίτηση, μάλλον οι Σεληνάνθρωποι τον αναχαιτίζουν.Εμείς απλώς μαζεύουμε τα γυαλιά του θόλου του Λύδιου, που τον έσπασε βγαίνοντας!
quote:
maria3
Όχι απλά μπαίνει σε τροχιά, όλα αυτά όμως για να τα δούμε γνώμη μου είναι ότι θα έπρεπε να νικήσουμε αυτή την τροχιά και τι εννοώ, φανταζόμαστε την γη και γύρω της να έχει δορυφόρους, οι δορυφόροι έχουμε μάθει ότι είναι ψηλά στον ουρανό;
Καλαματιανής ή Κρητικής προέλευσης ήταν το ρημάδι... το βότανο που κάπνισες?
quote:
maria3
Ή είναι έτσι δομημένη η γη, άρα το σύμπαν ναι είναι ολογραφικό αλλά εμείς τα πάντα τα βλέπουμε από την ίδια οπτική;
Η Γη μας είναι, το ένα τρισεκατομυριοστό του τρισεκατομυριοστού μιάς...τρίχας, από τα απαυτά του σύμπαντος.Εξαρτάται από ποιά...οπτική βλέπει κανείς τις...τρίχες!
quote:
maria3
Όχι γιατί σύμφωνα με έρευνες μπορείς να δεις μία εικόνα που έχεις καταγράψει χίλιες φορές και τις χίλιες να είναι διαφορετική, άρα τα πάντα είναι εικονικά και μέσα από τον παρατηρητή μπορούμε να βρούμε το ολόγραμμα, το τέλειο σημείο, από εκεί λοιπόν που ξεκινάει.
Τι έγινε?
Το γύρισες στα...σκληρά?
quote:
maria3
Θα ήθελα να το συνεχίσω αλλά θα σας κουράσω ως προς το πόρισμα μου
Οχι, δεν μας κούρασες.
Απλά, μας πέθανες!
Στα γέλια φυσικά...
quote:
maria3
ΝΙΚΟΜΑΧΕ είμαι λίγο άσχετη με το θέμα
λίγο το λες αυτό?
Μαράκι, δεν ξέρω τι έπαθες σήμερα, αλλά καλύτερα πήγαινε κάνε ένα κρύο ντους, βάλε κλιματισμό και...άραξε!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
maria3ολα είναι αχταρμάς στο μυαλό σου, ή δεν εκφράζεσαι σωστά.
η αστρονομία δεν είναι μπακάλικο, να λές λίγη ζάχαρη, λίγο ρύζι και μερικά φασόλια.
Δεν με παρεξηγείς και το ξέρω.
Θα σου διευκρινίσω μερικά σημεία κατ'εξαίρεση για σένα και μόνο, ξέρεις ότι βαρυέμαι να γυρίζω στο...δημοτικό!
ΝΙΚΟΜΑΧΕ πριν κάποια χρόνια δεν θα έμπαινα καν στην διαδικασία να μιλήσω γι αυτά τα πράγματα, αλλά με όλα αυτά που έχω αντιληφθεί, είναι λες και ζω στην φρουτοποιεία και είμαι ο μανάβης που έχει απαχθεί και μάλλον ναι δεν μπορώ να εκφραστώ ή αν βρω τις σωστές λέξεις σύμφωνα πάντα με αυτά που έχουν ανακαλυφθεί.
Αυτό που θέλησα να εκφράσω για να το πω ποιο κατανοητά, αν και θα φανώ θεότρελη, είναι ότι ναι το σύμπαν είναι ολογραφικό αλλά και απομιμητικό και γιαυτό μίλησα για κάτοπτρο, αυτό που είπα είναι ότι το είδωλο μας όταν το κοιτάμε στον καθρέπτη δεν έχει καμία αξία αλλά παραμένει εκεί, έτσι λοιπόν για εμένα είναι και οι διαστάσεις, υπάρχουν οι αυθεντικές και οι απομιμήσεις, κλώνοι δηλαδή χωρίς να σημαίνει ότι δεν είναι λειτουργικές και αυτές, έχουν κάποιο σκοπό, ο σκοπός τους είναι η φύλαξη της πύλης και τι εννοώ, όταν μπαίνεις σε ένα σπίτι δεν υπάρχει η εξώπορτα για να μπεις στην είσοδο του σπιτιού πρέπει πρώτα να περάσεις από εκεί και αυτή είναι η δουλειά τους, κάπως έτσι λειτουργούν και οι διαστάσεις μίμοι αυτή είναι οι δουλειά τους.
Άλλα κάπως έτσι γίνεται ολογραφικό και το σύμπαν, ένας είναι ο ανώτερος κόσμος ζωτικής σημασίας, η πηγή θα το έλεγα.
quote:
Oxi.Ο γαλαξίας δεν έχει έναν μεγάλο πλανήτη.Εχει δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων πλανήτες, διαφόρων μεγεθών.
Το κάθε ηλιακό σύστημα, το κάθε άστρο δηλαδή, έχει έναν πλανήτη, μεγαλύτερο από τους άλλους που περιστρέφονται γύρω του.Ο δικός μας γαλαξίας, έχει 300 δισεκατομμύρια τέτοια άστρα.
Ο γαλαξίας δεν περιτριγυρίζαται από αστέρια σε καμία περίπτωση.Τα περικλείει εντός του.Τα άστρα απαρτίζουν τον γαλαξία και όχι το αντίστροφο.
Ναι γιαυτό είπα ότι θα μιλήσω για γαλαξία και όχι σύμπαν και μίλησα και για τον ήλιο, την σελήνη και την γη.
Και λέω:
quote:
maria3
σύμφωνα με έρευνες μπορείς να δεις μία εικόνα που έχεις καταγράψει χίλιες φορές και τις χίλιες να είναι διαφορετική, άρα τα πάντα είναι εικονικά και μέσα από τον παρατηρητή μπορούμε να βρούμε το ολόγραμμα, το τέλειο σημείο, από εκεί λοιπόν που ξεκινάει.
Κάνε λήψεις εκατό διακόσιες, τριακόσιες στο ίδιο σημείο με παρατήρηση θα δεις ότι ποτέ η εικόνα δεν είναι ακριβώς η ίδια, απλά πρέπει να το αισθανθείς.
Συν ότι αναφέρεις ποιο πάνω, για το γαλαξία και μιλάς για από το τι απαρτίζεται μπορείς να ελέγξεις όλα αυτά τα σημεία, ή να τα καταγράψεις και αν το έκανες την ίδια στιγμή από διαφορετικά σημεία και μέρη θα έβγαινε το ίδιο αποτέλεσμα;
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.